De FilmBlog

Het fenomeen van de serial killer is iets wat heel wat mensen aanspreekt. Je kon dit gemakkelijk merken aan de populariteit van de Hannibal Lecter films, of thrillers als Se7en (1995), Halloween (1978), The Texas Chain Saw Massacre (1974), … We worden overladen met verhalen van massa-moordenaars en hun morbide rituelen, dat we er een beetje op zijn uitgekeken. David Fincher had dit goed begrepen en vertelde zijn Zodiac (2007)-verhaal via de speurtocht van een detective en een cartoonist, zonder de serie-moordenaar af te schrijven als een soort fascinerende pop-ster.

Toen ik vernam dat er een tv-serie was over een serie-moordenaar had ik zoiets van: "Really, how original". Maar na het zien van de eerste afleveringen van "Dexter" werd ik in het verhaal gezogen. Voor dat ik het wist had ik het volledige eerste seizoen gezien en ik moet toegeven dat ik sta te popelen om het tweede seizoen te bekijken.

Het uitgangspunt is vrij origineel, gezien we starten van een personage die 'vendetta-gewijs' zich enkel vergrijpt op andere moordenaars die door de netten van het gerecht zijn geglipt of die simpelweg nog nooit zijn betrapt. Daarnaast leren we ook iets over zijn woelige jeugdjaren waar een zware traumatische ervaring zijn gevoelens compleet overhoop haalde. Maar het mooiste aan het plot is dat Dexter werkt als forensisch expert, gespecialiseerd in bloedspatten. En wanneer een andere serie-moordenaar op een heel ingenieuze manier zijn lichamen decapiteert, is hij meteen ook zijn grootste fan. Maar zijn fascinatie zal stilletjes uitlopen tot een ware nachtmerrie. Maar ik denk dat het grootste pluspunt van de serie de vertolking is van Dexter, door niemand minder dan Michael C. Hall (David Fisher uit de top-serie "Six Feet Under").

De serie is gebaseerd op de roman van Jeff Lindsay, Darkly Dreaming Dexter, en speelt zich af in Miami waar de onopgeloste moorden worden opgestapeld. Maar wees gerust, het is toch wel verschillend van "CSI: Miami" (2002). Hier gaat het niet zozeer om de mooie kadrages, de kleurcorrecties en de coole Horatio, dan wel over een man die zijn moorddadige impulsen tot iets goeds wil ombuigen – en dat dankzij de opvoeding die hij kreeg van zijn pleegvader gespeeld door James Remar. Dexter heeft een goede band met zijn stiefzus Debra (Jennifer Carpenter) die zich heeft gekatapulteerd bij vice homicide, en heeft een relatie met Rita Bennett (Julie Benz) een moeder van twee, die uit een relatie komt met een gewelddadige man. Dexter wordt echter op de hielen gezeten door Sgt. Doakes (Erik King), die denkt dat er iets vreselijk mis is met Dexter. Maar zijn collega Angel Batista David Zayas, Vince Masuka (CS Lee) en zijn Lt. Maria Laguerta (Lauren Vélez) hebben het voor met hem.

De dialogen zijn vaak hilarisch en de voice over van Dexter – wordt minder storend naarmate de afleveringen vorderen. De zwarte humor druipt van elke aflevering af – en hoezeer het ook een verhaal is met heel wat lijken, speelt Hall het voor mekaar om compleet anders te spelen dan David Fisher uit Six Feet Under, en dat is echt een verdienste (zeker na 5 seizoenen in de huid van een gevoelig homoseksueel-personage). De regie voor de eerste 5 afleveringen waren in handen van Michael Cuesta die Tell-Tale (2009) heeft geregisseerd in een productie van Ridley en Tony Scott. Zijn verdienste is dat hij Dexter niet laat vervallen in de voor-de-hand-liggende excessieve gore, en toch genoeg van de gruwel laat zien om de toeschouwer de stuipen op het lijf te jagen.

Dexter is geen studie van de psychologie van een serie-moordenaar, dan wel een ontspannende rit in de steegjes van Miami met een charismatisch en dubbelzinnig personage in een goed geschreven drama. Het is niet beter dan Six Feet Under maar zeker een aanrader.

In The Social Network (2010) speelt Jesse Eisenberg Mark Zuckerberg, in de verfilming van het succesverhaal achter een niets betekenende computernerd die in 2003 met de hulp van enkele medestudenten een online netwerk uitbouwt dat de wereld ging veranderen: Facebook.

Columbia Pictures haalde voor dit project grote naam David Fincher (Fight club, Seven, Zodiac, The Curious Case of Benjamin Button) aan boord als regisseur. Kwestie van op zeker te spelen. Deze getalenteerde cineast heeft al een hele resem topfilms gemaakt en is een meester in het vertellen van lang uitgesponnen verhalen, die haast nooit saai worden en waarbij de ene verrassende wending na de andere om de hoek schuilt.

Bij de Facebook verfilming was dit laatste zeer moeilijk. Het is niet evident om een boeiende film te maken over een asociale nerd die op zijn studentenflat bijna eigenhandig de meest succesvolle website ooit in elkaar flanst. Wat in het voordeel van topscenarist Aaron Sorkin (A Few Good Men, The West Wing) speelde, was het boek waarop de facebook-film werd gebaseerd: "The Accidental Billionaires" van Ben Mezrich. Deze redelijk accurate en uitgebreide materie was een grote troef.

Al weerlegt Mark Zuckerberg veel van de pikante passages uit het boek, toch kan er gesteld worden dat het boek een bij vlagen scherp en realistisch beeld schept rond de opgang van Zuckerberg en al zijn persoonlijke perikelen daarrond. Om commerciële redenen gaf Facebook corp. enkel toestemming voor een verfilming als Zuckerberg niet werd afgeschilderd als een geldhongerige eenzaat die iedereen zou belazerd hebben op zijn weg naar de top - wat in het boek wel zo was -. Hier en daar wat verbloeming en ophemeling zou dus opportuun zijn vond de commerciële achterban van Zuckerberg.

Deze eis bleek een grote uitdaging voor Sorkin, die uiteindelijk een kritisch doch positief beeld schetste van de asociale Zuckerberg en van hem een harde, soms meedogenloze egoist maakte die alles deed om de top te bereiken. Echter gaf hij het personage toch een hart en ziel.

Het is en blijft een FILM, Het moet dus aanvaardbaar zijn dat het echte succesverhaal van Zuckerberg wat op smaak werd gebracht met fictieve elementen. Hoofdpunt: de inmenging van de oprichter van Napster, Sean Parker. Zijn impact op de gang van zaken bij Facebook was in realiteit vele malen kleiner dan in de film. Ook blijkt Zuckerberg in de film veel socialer en boeiender dan zijn saai en wereldvreemd evenbeeld in de realiteit.

Ondanks de weinig opvallende aanpak (voor het mainstream-publiek) met een haast onbegrijpelijk kleinschalige mediacampagne gaat hier zeker een publiek voor zijn. Logisch, daar er een half miljard (!) mensen een profiel hebben op Facebook en er toch nieuwsgierigheid moet zijn naar Zuckerbergs razendsnelle klim naar de roem. Zijn bedrijf is nu namelijk meer dan 33 miljard dollar waard en bestaat pas sinds 2004… Dat is al reden genoeg om bij een gewone sterveling curiositeit op te wekken. Commercie heeft de film dus niet broodnodig om publiek te lokken naar de zalen, we lezen tegenwoordig zo veel over de groei en hype van deze sociale netwerksite.

Korte inhoud: op een winternacht in 2003, in een Harvard studentenflat, begint computerprogrammeur in wording, Mark Zuckerberg (Jesse Eisenberg), aan zijn PC te broeden op een nieuw idee. In een vlaag van woede, na de breuk met zijn vriendin eerder die avond, begint Mark heel de online studentenbio’s van alle Harvardstudenten te bundelen in één website genaamd facemash: een soort online spel waarbij elke bezoeker een ranking kan maken van de mooiste studenten op de campus. Al snel geraakt de Harvard-server overbelast door de vele bezoekers en mag Mark zich gaan verantwoorden bij de directie.

De gebroeders Winkelvoss, allebei gespeeld door Armie Hammer, willen echter van dit computergenie gebruik maken om voor hen een online profielen-databank aan te maken voor de campus, waarbij iedereen kan communiceren en persoonlijke info over zichzelf publiek kan maken. Mark gaat in op die vraag maar ziet al snel het potentieel van dergelijke sociale netwerksite. Hij gaat samen met enkele medestudenten, 2 programmeurs en één geldschieter, Eduardo Savarin, gespeeld door Andrew Garfield, aan de slag om een website te bouwen waar veel potentieel in zit. Zuckerberg ziet het groots, heel groots…

Facebook ziet het licht en de website slaagt in als een bom. Als een virus zaait Facebook razendsnel uit over Harvard University en in nog geen 3 maanden tijd over de rest van de wereld. Mark en zijn kompanen worden rijker en rijker, het geluk kan niet op. Echter is er een keerzijde van de medaille: interne perikelen met voormalig geldschieter Eduardo laaien op waarna Mark hem zonder een greintje emotie op straat zet, met de hulp van zijn nieuwe zakenpartner Sean Parker, gespeeld door een uitstekende Justin Timberlake.

Maar ook de Winkelvoss broers zorgen voor problemen: deze zijn woedend op Mark omdat hij hun idee op sluwe wijze heeft gestolen zonder de broers enig deel van het succes te gunnen. Wat volgt is een kluwen van grote rechtzaken tussen Mark en de Winkelvossen en Eduardo Savarin, die alledrie een groot stuk van de koek willen… The Social Network werd een zeer interessante en geloofwaardige dialoog-film over één van de grootste succesverhalen van dit decennium.

De film is een potentiële oscarwinnaar, en dan spreek ik met name over de puike prestatie van Jesse Eisenberg. Hij speelt zijn rol met verve. Een groot talent bloeit hier open. Deze jongen heeft niet de looks, maar wel het charisma en rauw talent om een groot acteur te worden. Maar niet enkel hij biedt de film een meerwaarde. Vrijwel de hele cast weet te overtuigen, Justin Timberlake incluis. Ik was bang dat hij de rotte appel in een mooie film ging worden, maar het tegendeel is waar. Justin acteert alsof hij al jaren in het vak zit.

Ook Armie Hammer, die de tweelingsbroers Winkelvoss voor zijn rekening neemt acteert uitstekend. Andrew Garfield - gecast als de nieuwe Spiderman - doet het ook zeer goed als de gedupeerde Eduardo Savarin. Kortom, niets als lof voor de jonge, frisse cast. Ik vind het prachtig dat Fincher het erop waagt om dergelijk jong talent op te trommelen zonder inmenging van grote namen. Hij weet steeds waar hij mee bezig is. Het scenario zat goed en David voelde zich als een vis in het water bij het maken van deze film.

Critici overal ter wereld noemen dit de beste film van 2010 en ik ben het daar mee eens. Samen met Inception (2010) is dit de film van het jaar. Wel even bemerken dat True Grit (2010) van de Coen Brothers eind december gaat uitkomen, deze zal naar alle waarschijnlijkheid de top 3 aanvullen. The Social Network is een absolute aanrader en is vanaf vandaag te zien in de zalen.

***Related Post***
16/02/2010: Het verhaal van Mark Zuckerberg

Wie krijgt dit jaar de oscar voor Best Picture? Naar alle waarschijnlijkheid Avatar maar gezien The Academy dit jaar haar lijstje heeft uitgebreid met maar liefst 10 titels, koester ik de hoop dat ze ook afstand zullen nemen van hun principes en misschien voor een keertje de “enige echte beste film van het jaar” zullen uitpikken. Dat zou District 9 (2009) kunnen zijn, maar misschien ook The Hurt Locker (2009). Vorige oscar-edities kon ik zo de winners voorspellen, maar dit jaar zou ik het niet met quasi zekerheid kunnen zeggen.

Een film als District 9 (2009) had vorige edities nooit de nominatie gehaald voor de Beste Films, net zoals The Dark Knight (2008) ook over het hoofd werd gezien, of andere geweldige actieprenten als The Bourne Ultimatum (2007) of thrillers als Zodiac (2007). De stap die ze hebben gezegd om meer films toe te laten tot de categorie van Best Picture zet in ieder geval de deur op een kier voor films die niet meteen een Oscar-ettiquet dragen. Nog niet voor alle soorten films, maar toch voor een pak nieuwe contenders.

Hoewel, wanneer je naar de lijst van de 10 genomineerden kijkt heb je niet meteen de indruk dat ze hebben gekozen voor de 10 beste films, dan wel voor de 10 films uit 10 verschillende genres die elk op hun manier een invloedrijke stempel hebben gezet op het voorbije jaar. Elke film moet hoe dan ook “gewichtig” blijven, ofwel met de onderwerp-keuze ofwel met de dramatische uitwerking. Een komediefilm mag dus niet enkel bestaan uit grappen en grollen, maar moet ook een bittere ondertoon hebben. Het mag ook geen genre-film zijn (vooral geen comic-adaptatie of horrorfilm), tenzij het fel afwijkt van het uiteindelijke genre en het kan ook geen sequel, reboot of prequel zijn, daarom ook de onbegrijpelijke afwezigheid van de uitstekende Star Trek (2009) reboot.

De vraag die je nu kan stellen is of de kiezers, nu er meer films in de categorie zitten, zullen kiezen voor de beste film, dan wel voor de meest populaire. De Academy Awards zijn de MTV-Awards niet, maar nu het aanbod groter is zou er wel eens een andere wind kunnen waaien doorheen de Kodak Theatre. Welke film maakt hier dan het meeste kans, Avatar. Is dat de beste film? Nope, in geen geval. Maar de kans dat er een film wordt gekozen met minder nominaties in de andere categorieën, is wel een stuk groter geworden. Er zijn negen films met 2 nominaties en een stuk of 17 films met slechts één nominatie, en in de categorie van Beste Film zitten maar liefst 5 film met minder dan 6 nominaties. Wat denken jullie, tien beter dan vijf?

***Related Post***
02/02/2010: Oscarnominaties 2010

Maakt The Dark Knight (2008) een kans om deel uit te maken van de vijf genomineerden voor Best Picture bij de Oscars? Dat is een vraag die me de laatste tijd bezig hield. In normale omstandigheden maakt een comic-book adaptatie zo goed als GEEN KANS om genomineerd te worden in het clubje van de Beste Films. Maar gezien Heath Ledger zo goed als zeker een nominatie voor Best Supporting Actor (en dus niet Best Actor, gezien The Joker, net als Two-Face, een bijrol hadden – ook al was hij de betere acteur) zal opstrijken, zou je kunnen zeggen dat er een trendbreuk kan geschieden. Komt daar nog bij dat in de voorbije 8 maanden niet meteen veel hoogvliegers waren.

Verdient The Dark Knight de Oscar voor Beste Film? Wel, hij verdient de oscar evenveel als Titanic (1997). Het zijn twee ambitieuze prenten met een hoge, grensverleggende entertainment waarde. Maar het zijn tevens twee films die in een periode uitgebracht zijn waar de competitie vrijwel onbestaand was (kijk naar die astronomische box-office resulaten en de zwakke films van de laatste maand). Ook genoten ze van een royaal productiebudget (tussen de 180 en 200 miljoen dollar) én hadden het publiek met zich mee via een immense acteur-hype (cf. Heath Ledger en Leonardo DiCaprio). Mocht het jaar vandaag aflopen zijn, dan zou The Dark Knight zelfs een grote kans maken op het realiseren van een clean sweep , MAAR … de laatste 4 maanden beloven heel wat Oscar-waardig materiaal voort te brengen. Films, die het misschien iets minder moeten hebben van het kinetische, dan wel van het dramatische. Het is dus verre van een uitgemaakte zaak.

Vooreerst is er de Ridley Scott film Body of Lies (2008). Bij het bekijken van de trailer lijkt het op het eerste gezicht een typische actie-thriller te zijn, maar de film is niet alleen gemaakt door een meester-regisseur, maar er zitten tevens twee acterende zwaargewichten in (Russell Crowe en wederom Leonardo DiCaprio). Toch betwijfel ik dat deze film een kans maakt op een Best Picture nominatie. De film komt bij ons uit op 15 oktober 2008.

Anderzijds is er de nieuwe David Fincher, wiens Zodiac (2007) op een schandalige manier volledig over het hoofd werd gezien tijdens de vorige Oscar-editie en enkel troost vond met een nominatie voor de Gouden Palm in Cannes. Nu pakt Fincher uit met The Curious Case of Benjamin Button (2008), en de trailer belooft een prent die een serieuze indruk kan maken bij The Academy, om niet te zeggen dé grootste kanshebber op Best Picture. De beelden spreken voor zich en ook hier zitten een paar zwaargewichten, zoals Brad Pitt, Cate Blanchett en Tilda Swinton. De film komt op 28 januari 2009 bij ons in de zalen.

Ook de nieuwe Joe Wright (Atonement, Pride & Prejudice) is een kanshebber voor een Best Picture nominatie. Het duo Robert Downey Jr. en Oscar-winnaar Jamie Foxx bieden elkaar weerwerk in The Soloist (2008). Foxx speelt er een schizofrene, dakloze muzikant die maar één droom heeft: een muziekvoorstelling geven in de Walt Disney Concert Hall. Het feit dat hij zowel dakloos als schizofreen is maken het hem erg moeilijk, maar als Nathaniel een man genaamd Steve Lopez, gespeeld door Robert Downey Jr., ontmoet ziet hij een kans om van zijn droom toch werkelijkheid te maken. Het lijkt een plot die is geschreven specifiek voor de Oscars. Er is op dit moment nog geen trailer beschikbaar. De film komt bij ons uit op 4 maart 2009.

Daarnaast mag men de kracht van Defiance (2008) van Edward Zwick (Blood Diamond, The Last Samurai) niet onderschatten. Een film die gaat over joden die nazi's een pak rammel verkopen, nog zo’n plot waar een Oscar-label op staat. In de trailer zien we een overtuigende Daniel Craig, Liev Schreiber en Jamie Bell.

Ook Sam Mendes zal zijn stempel zetten op de oscar-ceremonie met zijn Revolutionary Road (2008). In de film zien we het Titanic-duo Kate Winslet en Leonardo DiCaprio in een persoonlijk relatie-drama verwikkeld in de jaren ‘50. Ook voor deze film is het afwachten op de trailer, maar de eerste afbeeldingen zien er goed uit.

En voor wie er mocht aan twijfelen is deze Doubt (2008) ook zeker een contender. De film is het regie-debuut van de gelauwerde scenarist John Patrick Shanley (Alive, Moonstruck). Niet zozeer de regisseur maar wel het thema van de film kan potten breken. Het verhaal speelt zich af in 1964, rond een rooms-katholieke school in de Bronx. Zuster Aloysius (gespeeld door niemand minder dan Meryl Streep) komt voor een moeilijke keuze te staan. Er komt bewijs aan het licht tegen haar collega priester Flynn (gespeeld door niemand minder dan Philip Seymour Hoffman), die ervan verdacht wordt een leerling misbruikt te hebben. Moet zij als directrice haar vermoedens uitspreken en daarmee Flynn ten gronde richten, alsook een smet toebrengen op het katholieke geloof of is het beter om te zwijgen? Ook voor deze film is er nog geen trailer beschikbaar.

Uiteindelijk is er nog W. (2008) van Oliver Stone, maar hier verwacht ik niet zo veel van eigenlijk. En Terrence Malick’s Tree of Life (2009) met Brad Pitt en Sean Penn, die momenteel in post-productie zit, haalt volgens mij nooit de deadline. Idem dito voor Michael Mann’s Public Enemies (2009) met Christian Bale en Johnny Depp. Wat betreft Burn After Reading (2008) van de gebroeders Coen is een komedie, en komedies doen het niet al te best bij de Oscars.

Update 16/11/2008: Maar het is alvast duidelijk dat The Dark Knight in februari geen kans zal maken op een Oscar in de categorie Beste Filmmuziek. De Academy of Motion Pictures Arts and Sciences heeft de score gediskwalificeerd omdat er te veel componisten aan samengewerkt hebben. Dit was ook al het geval bij Batman Begins. De Academy is er niet van overtuigd dat de hoofdcomponisten James Newton Howard en Hans Zimmer meer dan 70 procent van de filmmuziek hebben verzorgd. Dat komt doordat er nog drie andere namen zijn opgegeven in verband met de score van The Dark Knight: Alex Gibson, Mel Wesson en Lorne Balfe.

***Related Posts***
25/11/2008: Heath Ledger voor Best Supporting Actor
01/08/2008: The Dark Knight review

Tot mijn eigen grote verbazing had ik nog geen review geschreven over Zodiac (2007). En wat beter om deze fout te herstellen met de release van de schitterende 2-Disc Director’s Cut. Het was ondertussen al 5 jaar geleden (sinds Panic Room) dat David Fincher nog eens van hem liet horen. Met deze thriller vertelt hij naar goede gewoonte een bloedstollend (waar gebeurd) verhaal van een mysterieuze seriemoordenaar uit San Francisco. Een intrigerende zaak die tot op vandaag nog steeds niet is opgehelderd. Zet u wel schrap, want de film duurt 2u38 minuten. Maar Zodiac is allesbehalve langdradig. Meer nog, de duurtijd zet meteen de hellentocht van de hoofdpersonages in de verf. En wat alles indrukwekkend maakt is dat er uiteindelijk niet erg veel gebeurt, maar je zit op het puntje van je stoel bij elke pagina die wordt gedraaid of koffie die wordt gedronken.

Korte inhoud: Eind jaren 60, begin jaren 70 werd San Fransisco geterroriseerd door een onverschrokken en obscure serial killer, die bekend was onder de naam The Zodiac. Hij vermoordde ad random onschuldige mensen en treiterde de politie en de nieuwsredacties met enigmatische raadseltjes. De killer was verzot op media-aandacht en bleef iedereen te slim af. Kwam daar nog bij dat ook heel wat copycats opdoken, waaronder iemand die de beruchte advocaat Melvin Belli om de tuin leidde Brian Cox. Twee journalisten en twee politieagenten zijn er zo veel mee bezig dat ze geobsedeerd raken door de zaak. De hoogbegaafde cartoonist Robert Graysmith (Jake Gyllenhaal) en de zelfdestructieve sterreporter Paul Avery (Robert Downey jr.), beiden werkzaam bij de San Fransisco Chronicle, zijn zo'n beetje de eersten die een bericht van The Zodiac ontvangen. Ze starten hun eigen onderzoek en verzamelen zoveel mogelijk informatie. Ondertussen zijn ook de doortastende detective van de afdeling moordzaken David Toschi (Mark Ruffalo) en zijn partner Bill Armstrong (Anthony Edwards) met de zaak bezig. Het onderzoek naar de identiteit van The Zodiac zou voor alle vier een keerpunt in hun carrière betekenen. Hier is de trailer.

In tegenstelling tot Se7en waar hij alles in functie zet van de moorden van de serie-moordenaar, koos Fincher een andere invalshoek waarbij hij de impact laat zien op de levens van diegene die betrokken waren. En dat maakt deze zoveelste serial-killer-prent een uiterst originele, slimme en ambitieuze prent die tevens bestemd is voor een volwassen publiek, en zoiets is buitengewoon. En zoals we van Fincher gewoon zijn is de aandacht voor detail en cinematografie opnieuw meesterlijk. Het contrast tussen de grimmige en gewelddadige scènes werkt perfect met de rustgevende nostalgische straten van San Francisco en de vergaderruimtes van de nieuwsredactie op subtiele muziek van David Shire, tot alles samenloopt in de woonkamers van de hoofdpersonages. De serie-moordenaar blijft echter in de schaduw. We maken kennis met hem doorheen zijn raadsels, zijn ademhaling aan de telefoon en de kleine fragmentjes waar hij tekeer gaat op onschuldige slachtoffers.

Opmerkelijk aan de fotografie was de 'eenvoud' tot zelfs een soort visuele banaliteit, alsof de Direcor of Photograpy Harris Savides david Fincher kon overtuigen om niet met een stijl-oefening te beginnen maar om alles zo authentiek mogelijk weer te geven, zodat de gebeurtenissen beter tot hun recht zouden komen. Geen trans-travellings of hippe steadycam shots, maar zachte kraanshots en vaste kaders. Een jonger publiek zal dit wel ervaren als 'saai' en 'langdradig', maar een meer volwassen en filmgeek publiek zal hier compleet verzot op zijn, juist omwille van de geslaagde corelatie tot het verhaal en de banaliteit van het beroep van een journalist of detective of zelfs moordenaar. Let wel, de camera die werd gebruikt - en daar kom ik later nog op terug - is een HD digitale camera die normaal gezien een hyper scherp beeld weergeeft. Maar de film ziet er allesbehalve scherp uit. Mensen hebben in hun gedachten hoe de 70'ties eruit zagen (qua kleur, stijl, vormgeving) via diverse documentaire en periodefilms. Een film maken die dit referentiekader zou negeren zou de authenticiteit voor een groot stuk teniet doen. En dit doet me dan weer denken aan die filmdocent die ik had die ons vertelde: "Er steekt vaak meer werk in naturalisme dan in een gestileerd beeld". Toch is de film scherper dan een 35 mm film en mensen die de Blu-ray zullen aanschaffen zullen meteen zien wat ik bedoel. In Zodiac kun je de haartjes en de poriën in de close-ups.

Fincher speelt op ingenieuze wijze met verdachten en verdenkingen, die leiden tot een geweldig spannende climax wanneer Graysmith voor zijn onderzoek naar de zaak op bezoek gaat bij Bob Vaughn, een oud-collega van hoofdverdachte Arthur Leigh Allen (John Carroll Lynch). In combinatie met korte scènes die op mooie wijze het tijdsverloop verbeelden en een tot in detail uitgewerkte historische reconstructie van San Francisco in de jaren 60 en 70, heeft Fincher van Zodiac opnieuw een visueel meesterwerk weten te maken.

Zodiac is bovendien volledig met de Digitale Thomson VIPERcam gedraaid met Zeiss DigiPrime objectieven (en genoeg ND-filters om de dieptescherpte enigszins te beperken), waarmee het na Collateral (2004), Domino (2005) en Miami Vice (2006) de vierde Hollywoodfilm is die geheel met deze nieuwe technologie gemaakt is. Het verschil is wel dat Zodiac de eerste Hollywood film is die geheel op harde schijf werd gedraaid en dus niet op tapes of filmrollen (meer precies het uncompressed-HD-to-drive digital-acquisition system) Het voordeel van deze techniek is dat je meteen het resultaat bij wijze van spreken kan zien op een lap-top, het nadeel (net zoals bij tapes) is dat je geen verschillende chips hebt met specifieke gevoeligheid zoals met pellicule (daglicht, kunstlicht, ASA-waarden) voor zones met veel licht, duistere belichting, buitenlicht of kunstlicht.

Zodiac werd ook integraal gemonteerd op Final Cut. De film is in ieder geval anders dan het andere werk van Fincher. Zodiac is naar verwachting in het begin een thriller in de traditionele zin van het woord, maar na verloop van tijd draait de focus naar een uitdagende karakterstudie over obsessies en offers. Het gaat er dan ook niet zozeer om wie de moorden gepleegd heeft, maar om de beweegredenen van de geobsedeerde hoofdrolspelers te leren begrijpen. Het was dus niet de typische serial-killer film waar de camera in POV achter de struiken begluurt, dan wel een registrerende docu-prent over journalisten en detectives in een eindeloze zoektocht naar een mysterieuze moordenaar. Met een ijzersterke cast en een regisseur als Fincher aan het roer was 'Zodiac' voor mij één van de beste films uit 2007.

Op de special edition dvd vinden jullie een pak extras waaronder de audio-commentaren van de Fincher, alsook deze van Jake Gyllenhaal, Robert Downey Jr., Brad Fischer, James Vanderbilt en James Ellroy. De tweede dvd bevat ook een uitgebreide achter de schermen documentaire over het productieproces, met split-screen vergelijkingen tussende computer-geanimeerde storyboards en de uiteindelijke film van de drie moordscènes. Daarnaast is er nog een documentairte van This is the Zodiac Speaking over alle aspecten van het onderzoek, met nieuwe interviews met de oorspronkelijke detectives en overlevende slachtoffers, en de documentaire His Name Was Arthur Leigh Allen, een kijk op de hoofdverdachte in de Zodiac zaak door mensen die hem kenden en de politie die onderzoek naar hem deed. Zeker een aanrader.

***Related Posts***
22/12/2007: Top 10 Best Movies 2007
14/02/2007: Zodiac trailer + pics
20/11/2006: Zodiac op High Definition gedraaid
27/10/2006: Zodiac korte inhoud & poster
28/07/2006: The Curious Case of Benjamin Button van David Fincher
26/04/2005: Mogelijks een Se7en sequel?

Tony Scott en zijn 7-jaar oudere broer Ridley Scott zijn twee totaal verschillende cineasten: Tony is een klein kind die met orgasmatische extase kickt op mooie beeldjes (af en toe met een niet onaardig resultaat), terwijl zijn broer Ridley altijd op zoek gaat naar een intens verhaal via een slimme beeldvorming en een uitgekiende acteursregie. Dit was echter de laatste jaren niet altijd het geval (cf. A Good Year, Kingdom of Heaven, …), maar de laatste Ridley Scott film, American Gangster (2007), is zowat het beste van wat ik van hem heb gezien sinds Gladiator (2000).

De film heeft iets weg van Heat (1995), met dit verschil dat er minder wordt gefocusseerd op nevenpersonages, dat alles zich afspeelt in de jaren '70 en gebaseerd is op waar gebeurde feiten. En met deze film heeft Ridley dan ook zijn eerste maffia-film op zijn curriculum staan. Het is niet van het kaliber van The Godfather (1972), maar het is zeker in de buurt van Goodfellas (1990). Deze keer is het hoofdpersonage geen Italiaan, maar wel een Afro-Amerikaan die de Italiaanse maffia voorbijstak in de verkoop van drugs.

Korte inhoud: Drugskoning Frank Lucas (Denzel Washington) profiteert van de aanwezigheid van het Amerikaans leger in Azië tijdens de Vietnamoorlog om goedkoop drugs de US in te smokkelen. Daarmee bouwt hij in snel tempo een groot imperium op die zelfs die van de Italiaanse maffia overstijgt, met name de maffiabaas Dominic Cattano (Armand Assante). Echter krijgt politieagent Richie Roberts (Russell Crowe) lucht van zijn handige zaakje, alsook de corrupte agent Trupo (Josh Brolin) die een manier ziet om snel rijk te worden. Hier vinden jullie de trailer.

Frank probeert, in tegenstelling tot andere opzichte gangsters, zo min mogelijk op te vallen, en naast het feit dat hij 'zwart' was, dacht niemand dat hij een criminal mastermind was. Maar iedereen heeft zijn grenzen. Frank probeert zich altijd deftig te kleden, maar op de nacht van een belangrijke boksmatch krijgt hij van zijn vrouw een dure bontjas, en deze 'ijdelheid' zal er uiteindelijk voor zorgen dat de aandacht van detective Richie Roberts getrokken zal worden. Frank is zo verbolgen dat hij kort daarna de bontjas laat verbranden in de open haard. Op het eerste zicht lijkt hij een kalme man, maar net zoals bij Michael Corleone, kan hij ook woeste uitspattingen hebben. Deze contradicties maken van hem een onvoorspelbaar en bijgevolg boeiend figuur.

De film stijgt boven de gemiddelde bioscoopfilm door zijn sterke vertolkingen. Scott neemt de tijd om zijn karakters uit te diepen, waardoor het conflict tussen 'goed en kwaad' niet wordt herleid tot een clichématige zwart-wit principes (zowel in figuurlijk als letterlijke zin). De gangster, Frank (Denzel) en de politieagent, Richie (Russell) volgen hun eigen weg, die steeds dichter bij elkaar komen. De eindconfrontatie van de twee is dan ook bijzonder treffend. Hoezeer Russell een schitterende acteur is, wordt de show toch opnieuw gestolen door Denzel die volgens mij zeker wel een enorme kans maakt op een Oscarnominatie.

De film geniet tevens van een knappe fotografie van Harris Savides die eerder bewees met Zodiac (2007), dat hij van alle 'tijden' thuis is. Alles ziet er bijzonder realistisch uit en de aangrijpende geweldscènes zijn behoorlijk schokkend. Los van de 70ties muziek die er af en toe net iets te dik op ligt, leidt de film niet af van zijn verhaal en is het 2u37min vingers aflikken aan deze verrukkelijke prent. Hier moeten we zeker ook scenarist Steven Zaillian (Shindler's List, Hannibal) voor bedanken.

Het enige minpuntje is dat American Gangster af en toe dramatisch véél beter kon. Ik denk dan aan de verhaallijn van Russell Crowe, die in deze film opvallend low-key speelt. Er is niets mis met zijn acteren, maar hij heeft te weinig materiaal om echt een intens personage neer te zetten in tegenstelling tot het karakter van Denzel (zijn attitudes, zijn relatie tot zijn moeder, zijn werkmethode, zijn kleding, …). Richie moet een rechtzaak aangaan met zijn vrouw Laurie (Carla Gugino) over het hoederecht van hun zoon, maar dit kon me echter geen moer schelen in de context van de maffia-verwikkelingen en de corrupte flikken. Nochtans waren de rechtzaak-scènes bedoeld om meer diepte te leggen in het personage van Richie. Helaas kwamen deze scènes over als een dood intermezzo. Het contrast tussen Frank en Richie verliest hierdoor tevens aan belang. De scènes zijn ook veel te onevenredig en we hebben soms de indruk naar twee totaal verschillende prenten te kijken die uiteindelijk naar het einde toe een aanknopingspunt vinden. Zowel Zaillian als Scott hebben hier steken laten vallen. Het had Ridley Scott zijn beste film kunnen worden, maar dat is het dus spijtig genoeg niet.

Op de 2-Disc Collectors Editie vind je niet alleen 18 minuten extra beeldmateriaal, maar tevens ook een alternatief einde en maar liefst 2 uur bonus-materiaal. Zeker de moeite waard. De dubbele dvd is momenteel verkrijgbaar aan de democratische prijs van 25 euro. Er is ook een HD-DVD versie te krijgen, voor de mensen met een X-Box 360 of HD-DVD player, aan ongeveer 28 euro. Voor meer info is er de Universal Pictures Benelux website.

***Related Posts***
21/11/2007: American Gangster met Denzel Washington
07/05/2007: American Gangster van Ridley Scott

Er waren dit jaar heel wat films die noch super slecht nog super goed waren en die dus niet werden opgenomen in deze lijst. Ik denk dan maar aan films als My Blueberry Nights, The Hoax, Transformers, Spider-Man 3, The Host, Grindhouse, Live Free or Die Hard, Paranoid Park, Fracture, Ocean's Thirteen, I Am Not There, Beowulf, The Kingdom, A Mighty Heart, …

Veel films die echter genomineerd zullen worden voor de oscars zullen echter niet in deze lijst zitten, gezien veel van die films bij ons simpelweg nog geen release hebben gehad (Into the Wild, The Savages, No Country for Old Men, Juno, Charlie Wilson's War, Before the Devil Knows You're Dead, Atonement, There Will Be Blood,…).

Ik moet tevens bekennen dat ik Letters From Iwo Jima, Away From Her, We Own the Night en Le Scaphandre et le papillon nog steeds moet zien, dus vergeef me moest ik deze films over het hoofd hebben gezien in de Top 10 van Beste Films. Maar dit was zeker wel het jaar van de thrillers.

Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Timothy, Kenneth, Tagoean, Karen en een aantal andere filmbloggers (van zodra deze hun lijst on-line zetten, zal ik hier ook naar hun lijstjes linken). Ga dus ook maar even een kijkje nemen bij deze filmblogs en hun respectievelijke top 10. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

10. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) Andrew Dominik
The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford is niet meteen een titel waar je het grote publiek mee kan verleiden, maar misschien maar goed ook, want deze 160 minuten lange western is een beetje zoals luisteren naar muziek van Liszt of Chopin. Het voelt even lang als de titel. Maar als je in de mood geraakt, ga je meteen op in deze langzame en knap geregisseerde ballade met ingetogen acteurs die zich voortbewegen in prachtig uitgestrekte landschappen. Op narratief vlak laat de film voor mij zo af en toe een steek vallen. Het blijft vaak iets teveel op de vlakte dobberen alsof de makers het verwachtbare einde voor de kijker iets meer willen vermommen. Maar erg diep wordt er toch niet echt gegraven. Toch zeker een vermelding waard in de Top 10 Beste films van 2007.

9. Sunshine (2007) Danny Boyle
Het gebeurt niet vaak dat ik zo onder de indruk was van de spectaculaire en verblindende production design in een film. Het zou me niet verbazen dat we binnenkort horen: … and the Oscar goes to Mark Tildesley for Sunshine. Het is niet zozeer een vernieuwende science-fiction thriller, maar Sunshine deed mijn hart hevig kloppen, mijn trommelvlies trillen en mijn ademhaling stokken. De vertolkingen (Cillian Murphy, Cliff Curtis, Michelle Yeoh) en het intelligente, spirituele en metafysische plot van Alex Garland waren om van te smullen. Spijtig dat Danny Boyle iets teveel "pulp" gesnoven had bij de laatste 20 minuten, maar het bleef hoe dan ook fun om naar te kijken. Het was tevens ook een zuivere bioscoopfilm (om niet te zeggen een Imax-film), vooral omwille van de impact van die gigantische zon, de soms claustrofobische momenten en het oorverdovende geluid. Het is misschien een prent die slechts een kleine minderheid zal bekoren (vooral de SF-fans), maar het is voor mij nu al een classic.

8. American Gangster (2007) Ridley Scott
American Gangster heeft één zwakte; zo mocht het personage van Russell Crowe iets meer op de voorgrond treden. Maar de vertolking van Denzel Washinton deed ons dat gemis vaak vergeten. Het is een voortreffelijke vertelling over gangsters in een kapitalistische wereld, verfilmd door een meesterstilist. Scott neemt de tijd om zijn karakters uit te diepen, waardoor het conflict tussen 'goed en kwaad' niet wordt herleid tot een clichématige zwart-wit principes. Met deze film heeft Ridley dan ook zijn eerste maffia-film op zijn curriculum staan. Het is niet van het kaliber van The Godfather, maar het is zeker in de buurt van Goodfellas. De film zal in ieder geval de geschiedenis ingaan voor de chinchillabontjas van Denzel. Priceless! Meteen voor mij een contender voor de Oscar van Best Picture.

7. 300 (2007) Zack Snyder
En ja, ook dit jaar zit een comic-adaptatie in mijn top 10, en spijtig genoeg was dat dus niet Spider-Man 3, maar wel 300, naar een strip van Frank Miller. De verbluffende en vernieuwende visuele stijl laten bijna de Shakespeariaanse kwaliteiten vergeten in het verhaal. Het conflict is niet enkel extern, maar ook intern aanwezig, met op de voorgrond een koning die gedreven wordt door eer, liefde voor zijn land en nog meer door de liefde van zijn vrouw. Hoogmoed, egoïsme, arrogantie, schaamte, wreedheid en heldenmoed zijn de ingrediënten van dit epos - vol plotgaten die met genoeg testosteron worden opgevuld - maar in volledige overeenstemming met de verwachtingen na het zien van de trailer. Het moet trouwens de eerste geweldfilm zijn waar menig vrouwelijk schoon zich op heeft zitten vergapen. Zeg dat het niet zo is!

6. Michael Clayton (2007) Tony Gilroy
Het mag dan misschien een formulefilm zijn, maar deze Michael Clayton maakt de politieke-thriller-formule staalhard met een uitstekende downbeat vertolkingen en een aangrijpend verhaal. Je hebt wat tijd nodig om met de intrige mee te zijn, maar eenmaal zover ben je volledig gegrepen door de ingenieuze regie en de dramatische paranoïde. Ik denk niet dat Clooney dit jaar opnieuw een Oscar voor deze rol op zak zal steken hoezeer het verdiend zou zijn, maar mijn geld staat op de nevenrollen Tilda Swinton en Tom Wilkinson.

5. Das Leben Der Anderen (2006) Florian Henckel von Donnersmarck
De beklemmende spionage-thriller Das Leben Der Anderen is ongetwijfeld de sterkste Duitse film sinds Der Untergang (2004), en dat is voor een regiedebuut toch wel indrukwekkend. De regisseur distantieert zich van al te gemakkelijke karikaturen van totalitaire regimes, maar geeft toch op een indringende manier een beeld van een donkere bladzijde uit de Duitse geschiedenis. Er wordt veel geconverseerd, en er is bitter weinig fysieke actie – en dit in tegenstelling tot een film zoals Verhoeven’s Zwartboek (2006). Maar de acteurs zijn dermate sterk dat je bij aanvang van de film volledig in het verhaal wordt gezogen op de atmosferische muziek van Gabriel Yared en de efficiënte groen/grijze scope fotografie van Hagen Bogdanski.

4. Eastern Promises (2007) David Cronenberg
Eastern Promises is verre van de beste Cronenberg-film, ik vroeg me zelfs af of Cronenberg wel achter het verhaal stond, maar het resultaat mag er best wezen en bij nader inzien zit er toch heel wat Cronenberg-materiaal in verwerkt, zoals de homo-erotische spanningen en de voorliefde voor het vlees. Al van bij de eerste minuten wordt iemand’s keel overgesneden op een gruwelijk onhandige manier en de rest is al van een gelijkaardig allooi. Spijtig dat het scenario niet altijd waterdicht was, maar het zou niet de eerste keer zijn dat deze prent zijn geheimen pas prijsgeeft na een drietal kijkbeurten. Het is geen klassieke gangsterflick zoals American Gangster, maar een diep verontrustende beschouwing over de morele grenzen tussen 'goed' en 'kwaad', alsook over de lust naar agressie en seks.

3. The Bourne Ultimatum (2007) Paul Greengrass
The Bourne Ultimatum maakt de Bourne trilogie tot één van de beste trilogies ooit. Het sluitstuk is opnieuw een snelle en brutale prent met genoeg actie-sequenties om uw adrenalyne-te voelen pompen in uw aderen. Paul Greengrass heeft niet zomaar een sequel gecomponeerd maar eventjes de mood-board opgemaakt voor alle Bond, John McClane en Jack Ryan-films die nog mogen volgen. Dit is hands-off dé beste actiefilm van de laatste jaren. Als er nog sequels moeten volgen zal het haast onmogelijk zijn deze drie te overtreffen.

2. Ratatouille (2007) Brad Bird & Jan Pinkava
Dit zou wel eens Pixar’s beste film ooit zijn. Ratatouille is in ieder geval de meest indrukwekkende en postmoderne animatiefilms van de laatste jaren die voor een Disney-achtige animatieprent toch verbluffend realistisch is. Vreemd genoeg was John Lasseter niet tevreden met het werk van de Tsjech Jan Pinkava dat hij de regisseur na 3 jaar zwoegen de laan instuurde. De regisseur werd vervangen door Brad 'The Incredibles' Bird. Maar hoe dan ook is deze animatieprent veel beter dan The Incredibles. Je zit met wijd opengesperde mond en ogen te kijken naar geniale en superieur mooie animatie en een verhaal die veel rijker is dan bearnaise sause en verfrissender dan een Italiaanse sorbet met vers zomerfruit. Het stemmenwerk is voortreffelijk, het script is slim, de conflicten tussen de karakters en de achtervolging-scènes zijn om van te smullen. Misschien wordt het eens tijd om een animatieprent te nomineren voor Best Picture.

1. Zodiac (2007) David Fincher
Maar de film die voor mij het meeste indruk heeft gemaakt - waarschijnlijk ook omdat ik dit nooit had zien aankomen - is toch wel Zodiac. Na het zien van de film was de impact dermate groot dat ik toch even niet meer zo goed wist waar de uitgang van de cinema was. David Fincher brengt ons opnieuw een onversneden thriller, deze keer over één van de meest intrigerende en onopgeloste moordzaken van de VS, vertolkt door een stel talentvolle acteurs (Jake Gyllenhaal, Robert Downey jr., Mark Ruffalo). Fincher brengt met deze film niet alleen sfeer en ethetiek, maar bovenal een zeer intrigerende en existentiële thriller die geen portrettering wil maken van een gestoorde freak maar wel op het lijf zit van een detective en cartoonist en hun aartsmoeilijke speurtocht naar die kille serie-moordenaar. De 158 minuten lange film was trouwens essentieel om het gevoel van jarenlange frustratie van de speurders over te brengen. In Zodiac is er geen plaats voor achtervolgingen of shootouts, maar ligt de nadruk op het falende methodologische werkmethode van het politiewerk. Geen film over het monster, dan wel onze fascinatie ervoor. Laat het aan Fincher om de serial-killer-movie heruit te vinden.

10. Ghost Rider (2007) Mark Steven Johnson
Laten we de lat laag leggen voor deze worst movies Top 10, te beginnen met de comic Ghost Rider. Dat Nicolas Cage nog slechter kon presteren dan The Wicker Man (2006) had niemand durven denken. Nog meer over-acting van Cage zou zijn hoofd in vuur en vlam zetten, en kijk, we kunnen de vuurexplosie aanschouwen in Ghost Rider. Bij het zien van de trailer dacht ik nog een leuke rollercoaster comic te zien, maar de teleurstelling was groot toen ik deze troep voorgeschoteld kreeg. Voor de zoveelste keer een prent die maar geen keuze kan maken tussen thriller/horror en komedie, en dit heeft als gevolg dat je meestal lacht wanneer je niet hoort te lachen. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de comic eigenlijk ook al niet zo goed was.

9. 4: Rise of the Silver Surfer (2007) Tim Story
Fantastic Four 2 is zo slecht dat je zou denken dat de studio nu wel door zouden hebben dat ze best de franchise stop zetten of de gehele filmploeg en cast ontslaan en nieuwe mensen aan het werk laten voor een REBOOT. Ik heb er niets op tegen dat een film is onderbouwd met simpele conflictjes tussen personages, maar dat deze geen enkele emotie uitstralen is onvergeeflijk. Voor een film die verondersteld is om rollercoaster-fun te brengen heb ik mij mateloos verveeld en geïrriteerd. Het scheelde niet veel of ik had net als 'The Thing' mijn zakdoek genomen om in tranen uit te barsten. Ik ben er zeker van dat er een veel betere film kan gemaakt worden met enkel en alleen de 'Silver Surfer'.

8. Balls of Fury (2007) Robert Ben Garant
Idiote komische films kunnen vaak heel goed bevallen, ik denk dan aan The ‘burbs (1989) of de films van de Farrelly Brothers of zelfs het verrukkelijke Hot Fuzz (2007). Maar te dwaas trekt ook op de ballen, en deze Balls of Fury spant op het gebied van flauwe en onnozele grappen toch wel de kroon. Was het niet voor Christopher Walken en Maggie Q had ik de film zelfs nooit uitgezien. De Razzies zullen voor deze ping-pong-slapstick niet uitblijven.

7. Rush Hour 3 (2007) Brett Ratner
Rush Hour 3, bestaande uit gerecycleerd materiaal van de twee vorige films, is de zoveelste aanslag op de goede smaak. En de zichtbaar verdikte Chris Tucker mocht dan nog 25 miljoen dollar gekregen hebben, zijn performance blijft op maat van een debutant die zijn typetje niet weet te overstijgen. Rush Hour mag dan nog een formule zijn die geld in het laatje brengt, dit derde luik is en blijft oersaaie en domme cinema. Ik hoop gewoon dat de makers met deze prent genoeg geld hebben verdiend om nooit meer terug te komen met een 4de deel. Waarom Roman Polanski zich voor deze vermoeiende buddy-movie heeft laten strikken blijft voor mij één groot raadsel.

6. I Know Who Killed Me (2007) Chris Sivertson
Torture porn blijkt 'in' te zijn. Terwijl Hostel II (2007) uiteindelijk nog meeviel, is I Know Who Killed Me gewoon veel te dom dat het bijna bezwaarlijk wordt. Dat Lindsay Lohan niet kon acteren wisten we al (ook voor haar zal dit jaar wel een Razzie klaar liggen), maar dat de makers met deze film de 'infantiele kitsch' in het leven hebben geroepen, tart alle verbeelding. Was de film nog maar een beetje spannend of schrikwekkend, maar zelfs dat kon er niet van af. Deze film is de reden waarom mensen oogleden hebben.

5. In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007) Uwe Boll
Oh ja, de film is slecht. Schrikwekkend slecht. Maar wat had je anders verwacht van 'The King of Bad Taste' Uwe Boll. In the Name of the King verscheen bij ons op het Bifff en zal nadien straight-to-dvd in de videotheek belanden. Neen, ik heb niet betaald om deze te zien, en maar goed ook. Ik had me anders op de koop toe nog slecht hebben gevoeld voor deze geldverspilling en voor de kleine financiële bijdrage aan een bedorven cinema.

4. Captivity (2007) Roland Joffé
Roland Joffé was ooit een beloftevolle filmmaker. Tegenwoordig staat hij garant voor ordinaire en vaak vulgaire platvloersheid, en met Captivity maakt hij geen uitzondering. Het is trouwens de zoveelste torture porn film uit 2007 die niet kan overtuigen. Als "24" fan keek ik vooral uit naar Elisha Cuthbert, maar het is allemaal zo saai en niet-plausibel dat zelfs dat niet meer kan bekoren. Het is in het beste geval een slechte Saw rip-off.

3. Epic Movie (2007) Jason Friedman & Aaron Seltzer
Inderdaad, er zijn twee regisseurs nodig geweest om deze drek te produceren. Het enige punt die de film maakt is dat een parodie maken van een parodie (Snakes On A Plane, Borat, Jack Sparrow) NIET WERKT. De film is allesbehalve een epische film, maar eerder een samenraapsel van grappen uit B-films die er tijdens de montage werden uitgeknipt omdat ze niet leuk waren. Kortom, er zit meer talent in de uitwerpselen van een straatkat, dan in deze Epic Movie.

2. Evan Almighty (2007) Tom Shadyac
Naast The Golden Compass (2007) zal Evan Almighty de geschiedenis ingaan als de grootste flops van 2007. Daar waar die eerste film nog min of meer indrukwekkende scènes kon afleveren alsook een paar leuke grappen, faalt de tweede film grandioos. Men kan zich zelfs afvragen waar die 175 miljoen dollar naar toe is. Evan Almighty is niets meer dan een oersaaie sitcom. Nochtans was er met de premisse veel meer mee aan te vangen, maar dan met een ander scenario, andere regisseur, andere acteur, andere … en trouwens met veel minder geld. Dat alle acteurs op het einde van de rit "Everybody Dance Now" staan te zingen en dansen, staat garant voor het puberale niveau van de prent.

1. Pirates of the Caribbean: At World's End (2007) Gore Verbinski
Vorig jaar stond The Da Vinci Code op nummer één van de Slechte Films uit 2006, dit jaar geef ik alle eer aan het zeemonster At World's End. Voor mij was het tevens dé grootste ontgoocheling, want de film had zich gemakkelijk bij de beste trilogies kunnen nestelen uit de filmgeschiedenis. Maar de regisseur verlaagde zijn niveau aan dat van Jack Sparrow en het aapje van Captain Barbossa met een onsamenhangend of onbestaand verhaal (maak uw keuze). Er werden in At World's End trouwens zoveel pacten gesloten en verbroken, onderhandeld over akkoorden en voorwaarden of nog van kamp verwisseld, dat het meer dan eens leek alsof wij naar een overkill-versie aan het kijken waren van onze regeringsonderhandelingen. Buiten de hallucinerende belevenissen van Jack Sparrow in Davy Jones' Locker en het scheeps-treffen in een woedende draaikolk, is het oeverloos staren naar zwaardgevechten tussen 'half-dode mannen', die niet eens van een zwaard kunnen sterven en lustig het plot proberen uit te leggen aan elkander. Na dit sluitstuk is het misschien tijd om de zeilen op te plooien, de luiken te schalmen en het anker uit te gooien, want ik betwijfel dat Jack Sparrow een betere scenarist en/of regisseur zal vinden nabij The Fountain of Youth.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

American Gangster (2007) is de biopic van Frank Lucas, een geestdriftig Afro-Amerikaanse man die eind jaren 60 zijn geboorteland in het zuiden van de VS - waar de onderdrukking van de zwarten hoogtij vierde - achter zich liet om in Harlem een van de grootste drugsbaronnen van het land te worden. Lucas begon als een hulpje van een maffiabaas en leerde zodoende de fijne kneepjes van het vak. Na de dood van zijn baas greep Lucas de mogelijkheid om zijn eigen drugsimperium op te bouwen met beide handen aan. Hij smokkelt goedkope en zuivere heroïne in de doodskisten van in Vietnam gesneuvelde soldaten. De film American Gangster van Ridley Scott onderzoekt de parallellen tussen Lucas (Denzel Washington) en de politieagent die hem uiteindelijk te pakken kreeg, detective Richie Roberts (Russell Crowe). Beide mannen hielden vast aan hun eigen ethische code, ondanks de vele hebberige en corrupte lieden die hen proberen te dwarsbomen.

Frank Lucas was een veelzijdige figuur. Aan de ene kant was hij de hardvochtige drugsbaron, van wie de praktijken de levens van talloze mensen heeft verwoest. Om een idee te geven hoe machtig Lucas was: eind jaren 60, begin jaren 70 leefde de helft van alle heroïneverslaafden van de VS in New York en driekwart daarvan woonde in Harlem, waar Lucas hun grootste leverancier was. Om zijn zorgvuldig opgebouwde imperium te beschermen verzamelde Lucas een groep zware jongens - verenigd als The Country Boys - om zich heen, die iedereen die lastig was genadeloos uitschakelden. Aan de andere kant deed Lucas ook positieve dingen met zijn macht en geld. Terwijl zijn mannen op de hoek van de straat heroïne verkochten, was Lucas actief betrokken bij de samenleving van Harlem en het sociale welzijn van veel van haar burgers. Ook liet hij zich gelden in de strijd om gelijke rechten tussen blank en zwart. Hij hielp de arme bevolking door flinke bedragen te besteden aan het bouwen van betaalbare woningen en deelde regelmatig voedsel uit. Vanwege zijn macht had hij goede contacten met politici, agenten, rechters en andere invloedrijke personen. Die contacten gebruikte hij vooral om het leven van 'zijn volk' beter te maken.

Dat het verfilmen van het leven van deze Frank Lucas lastig was, bleek wel uit het feit dat de productie zeven jaar in beslag heeft genomen. In het voorjaar van 2000 kocht productiemaatschappij Universal de rechten van een artikel getiteld The Return of the Superfly, dat was gepubliceerd in een New Yorks tijdschrift. Steve Zaillian ('Schindler's List', 'Mission Impossible') werd ingehuurd om er een script van te schrijven. Er gingen jaren overheen voordat de crew rond was. Onder andere Brian de Palma ('Scarface') en Antoine Fuqua ('Training Day') werden gelinkt aan de film. Uiteindelijk was het Ridley Scott ('Gladiator') die het project definitief tot uitvoering bracht. Twee Oscarwinnende acteurs, Denzel Washington en Russell Crowe (die laatste werkt overigens alleen mee omdat Scott zo aandrong), tekenden voor de hoofdrollen. Om zich zo goed mogelijk voor te bereiden, trokken ze veel op met de echte Lucas en Roberts. Voor de bijrollen werden onder meer Chiwetel Ejiofor, Cuba Gooding Jr en Josh Brolin aangetrokken. Ook de rappers Common, TI en RZA kregen een rol.

Dat Frank Lucas een intrigerende persoon is, dat staat buiten kijf. Wat mag je van American Gangster verwachten? Een gangsterfilm in de traditie van de film noir, met korrelige sfeerbeelden van New York in de vroege jaren zeventig, toen in de groezelige cafés nog volop gerookt werd en echte mannen hoeden droegen. Een film ook in de traditie van Goodfellas en Scarface. Washington, die eerder een memorabele bad guy speelde in 'Training Day', zal zich als een vis in het water voelen in de rol van de charismatische Lucas. Met Ridley Scott aan het roer kan het vriezen of dooien, maar alles wijst erop dat dit weer eens een schot in de roos zou kunnen zijn voor de ervaren Britse regisseur. American Gangster is er, zeker voor de liefhebber van misdaadfilms, eentje om naar uit te kijken.

***Related Posts***
16/03/2008: American Gangster review
07/05/2007: American Gangster van Ridley Scott

Ik kan haast wachten op de nieuwe David Fincher film. Niet alleen is Zodiac (2007) zijn eerste film in 5 jaar, het is zijn terugkeer naar het serial-killer premisse. Het vreemde is dat we er quasi NIETS van horen. De promotie-machine ligt blijkbaar stil bij deze Fincher-film. Normaal verwachten we net van hem heel wat coverage. Hier houden ze de beelden, nieuwe trailers en posters blijkbaar op sterk water. Bescheidenheid in de filmbusiness heeft meestal een tegenvallende box-office tot gevolg. Ik ga hier op deze filmblog toch niet beletten om de film nog maar eens in de spotlight te zetten.

Dit jaar is een veelbelovend filmjaar met heel wat interessante films in aantocht. En ondertussen ben ik nog steeds heel tevreden met de look van de eerste trailer. Hier zijn trouwens ook nog wat knappe foto’s die onlangs online werden gezet door FirstShowing en een aantal clips (waarschuwing voor mogelijke spoilers). Zodiac heeft een sterke cast (Jake Gyllenhaal, Robert Downey Jr. en Mark Ruffalo), een sterke regisseur, een zichtbaar intrigerend verhaal (lees korte inhoud).

Misschien heeft deze low-profile aanpak alles te maken met het mysterieuze plot, en wil Fincher zijn publiek evenveel verrassen als toen met zijn briljant meesterwerkje Se7en (1995). Daarom ook zit ik nog te aarzelen om die 9 clipjes (zie link hierboven) te bekijken. Mijn enige aarzeling is het HD videoformaat, soms is het een meevaller (Collateral), maar meestal toch een teleurstelling (Miami Vice). Maar de Viper Camera is het beste van wat er te krijgen is op digitaal formaat, dus laten we afwachten. Fincher weet als beeld-perfectionist wel waarmee hij bezig is. Tot nu toe heb ik wel al opgevangen dat het scenario buitengewoon is.

"Scripts never really tell you that much, but reading Zodiac planted an idea that Fincher is again pushing the thriller boundary. Not just in the tradition of Se7en but also Alan Parker's Angel Heart, another chasing-a-monster film that ended with something pretty startling. Zodiac is partly about the thrill and fascination of the hunt (the scores of hints and clues that pile up are more and more fascinating as the story moves along), and partly about how the complex, seemingly never-ending nature of the case makes Graysmith and Toschi start to go a bit nuts."

Wat ons nu nog te doen staan is ongeduldig wachten tot de Belgische release op 9 mei 2007.

***Related Posts***
17/05/2008: Zodiac filmbespreking
20/11/2006: Zodiac op High Definition gedraaid
27/10/2006: Zodiac korte inhoud & poster
28/07/2006: The Curious Case of Benjamin Button van David Fincher
26/04/2005: Mogelijks een Se7en sequel?

Een nieuwe week en nog eens twee nieuwe trailers. Laat ik beginnen met de film waar ik het meest naar uitkijk, Zodiac (2007), de nieuwe en langverwachtte prent van David Fincher. De film vertelt het waargebeurde verhaal van een beruchte seriemoordenaar die in de jaren '70 in San Francisco huishield. Deze moordenaar, die nooit opgepakt is, liet vreemde aanwijzingen en brieven achter bij zijn slachtoffers. Deze methode en het feit dat hij nooit is opgepakt geeft hem nog altijd een legendarische status. De rollen worden vertolkt door Jake Gyllenhaal, Robert Downey Jr. en Mark Ruffalo.

Fincher is net zoals Michael Mann (Miami Vice, Heat, The Insider) een perfectionist wat betreft kadrage en beeldcompositie, en nadat Mann zich heeft gestort op het High Definition video-formaat met de Viper Camera, zien we nu ook Fincher proeven van het nieuwe filmmedium met deze thriller. Je kunt voor of tegen zijn, maar films zullen in de toekomst allemaal digitaal gedraaid worden. Het kost minder, er is minder licht voor nodig, het is beter voor de integratie van CGI, het is milieuvriendelijker en je kunt op de set meteen het resultaat bekijken en eventueel kleurcorrecties doorvoeren. Het enige nadeel is dat de beste HD-camera van het moment, de Viper-cam, enorm zwaar weegt. De stockage-eenheid neemt veel ruimte in beslag en je bent gedwongen om dit onding overal mee te slepen met dikke kabels. Zeker niet handig voor een low-budget road movie. Er zijn uiteraard langspeelfilms die met de Sony HD draaien (met HD-tapes), maar de beeldkwaliteit is niet te vergelijken, zeker niet aan te raden voor projectie in de bioscoop - tenzij het korrelig beeld uiteraard de narratie ten goede komt.

*** klik op de afbeelding voor de trailer ***

De tweede film die ik nog even in de aandacht wil brengen is Evan Almighty (2007), het vervolg op Bruce Almighty (2003) van Tom Shadyac, de duurste komedie ooit gemaakt. God (Morgan Freeman) vraagt nieuwbakken Congreslid Evan Baxter (Steve Carell) om een Ark te bouwen om de wereld te redden van een tweede grote overstroming, net zoals Noach dat ooit kreeg opgedragen. Evan's familie denkt aanvankelijk dat hij mentaal ingestort is, maar na verloop van tijd blijken er wel degelijk Bijbelse motieven in het spel te zijn.

Volgens News.com zou het budget nu al zijn opgelopen tot 335 miljoen dollar! Dat is 3 keer het budget van Star Wars: Revenge of the Sith (2005). En de trailer ziet er eerlijk gezegd uit als een B-film. Waar is al dat geld naar toe? Blijkbaar in de Ark van Noah (op ware grootte) en al die beestjes (gedeeltelijk echt, gedeeltelijk CGI). Als deze film keldert aan de box-office zullen heel wat studio-mensen een nieuwe job mogen zoeken. De trailer van de film is funny, maar ik kijk er niet echt naar uit. Evan Almighty komt bij ons uit op 15 augustus 2007.

***Related Posts***
17/05/2008: Zodiac filmbespreking
09/08/2007: Evan Almighty wordt één van de grootste flops
21/04/2007: Nieuwe Evan Almighty trailer
14/02/2007: Zodiac afbeeldingen
27/10/2006: Zodiac, een nieuwe seriemoordenaar voor Fincher
11/10/2006: Evan Almighty bouwt de Ark van Noah