De FilmBlog

Onder aanmoediging van de ter ziele gegane Stanley Kubrick, verfilmde Steven Spielberg kort na zijn overlijden het bejubelde Science Fiction kortverhaal van schrijver Brian Aldiss, genaamd A.I.: Artificial Intelligence (2001) . Aldiss schreef een soort futuristische variant op het Pinokkio sprookje. Ditmaal is de jongen een robot in plaats van een houten pop en 'Gepetto' werd vervangen door ene 'Professor Hobby'.

De basis is vrijwel hetzelfde gebleven, enkel de setting is veranderd en het geheel (uiteraard) een stuk complexer. Kubrick’s eigen productiemaatschappij bezat de rechten op dit verhaal uit 1969, maar het was nooit zijn intentie om het werk zelf te verfilmen. Stanley zijn charme: bescheidenheid en gezond verstand, lieten de meester beseffen dat hij niet de juiste man was voor de job. Hij besteedde de regie net voor zijn dood dan maar uit aan Steven Spielberg.

Spielberg lijkt op het eerste zicht de geknipte man voor de regie. Close Encounters of the Third Kind (1977) en E.T.: The Extra-Terrestrial (1982) zijn 2 SF-parels die in de lijn liggen van A.I., dus de keuze lag voor de hand. Wat Spielberg echter met dit verhaaltje aanvangt, kan weinige SF-liefhebbers bekoren. Zijn film kon na de wereldwijde release op onbegrip rekenen van fans en media. In plaats van een stevig stuk spektakel op te voeren met een hart en een ziel, schotelt Spielberg hier een absurd fabeltje voor dat je halverwege de veel te lange film doet knikkebollen van verveling. Wat een sprookje van de gebroeders Grimm doet voor de allerjongsten wanneer mama voorleest, doet Spielberg voor de volwassenen. Je in slaap wiegen. De virtuele slaappil in de film is vooral het laatste half uur. Het slot wordt nodeloos lang gerekt, is debiel (aliens in vliegende prefabhuisjes die Engels praten, u leest het goed) en ontkracht het einde.

Korte inhoud: Artificial Intelligence vertelt het verhaal over een heel speciale jongen: Een levensechte robot die ontworpen werd door een briljant professor: Dr. Hobby (William Hurt), tevens de uitvinder van de levensechte lijn robot-mensen genaamd 'Mecha'. David (Haley Joel Osmond) moet het begin worden van een baanbrekende revolutie in de Mecha-industie, want na een reeks doortastende, revolutionaire aanpassingen aan de software slaagt de prof er immers in een mechanische jongen ‘tot leven te wekken’ met kunstmatige gevoelens die angstaanjagend overtuigend blijken te werken.

De jongen lijkt emoties te kunnen uiten zoals een mens van vlees en bloed en lijkt ondanks enkele kleine mankementen kinderloze ouders te kunnen bevredigen. David is de eerste in deze lijn van robotten en wordt verkocht aan de familie Swinton (Frances O’Conner en Sam Robards). Daar wordt hij niet echt met blijde armen ontvangen door de moeder, daar hij een substituut moet worden voor haar comateuze zoon. Dit opgedrongen door de vader als pijnverzachtende troost.

David wordt uiteindelijk verstoten uit het gezin nadat de echte zoon terug uit zijn kunstmatige slaap wordt gehaald na een medische doorbraak. De moeder voelt echter dat David oprechte gevoelens lijkt te hebben en liefde kan tonen, maar kan 2 zonen mentaal niet aan en is verward. David wordt samen met zijn trouwe kompaan 'Teddy' (zijn robot-beertje) in een groot bos achtergelaten, waarbij David opengesteld wordt aan het gevaar van de buitenwereld.

Een grote, grauwe miljoenenstad staat David te wachten waar Mecha worden gediscrimineerd en oudere modellen zelfs worden opgeblazen in arena’s voor het vertier van de moderne ‘beschaving’. De gewone mecha die onder de mensen leven, waaronder Gigolo Joe (Jude Law) worden meestal als vuil behandeld en onder andere gebruikt voor vuile klusjes en seksuele tekortkomingen. Joe en David ontsnappen samen aan de dood in de arena nadat ze gevangen worden genomen door een robotjager (Brian Gleeson) en ze op de vlucht kunnen slaan. Joe 'voelt' een band met het kind en probeert hem te helpen in zijn tocht naar ‘de magische fee’ waarover zijn moeder steeds voorlas in het pinokkio-sprookje. Van haar hoopt David te weten te komen hoe ook hij een echte jongen kan worden net als in het sprookje om daarna zijn moeder terug te vinden en haar te overtuigen dat zijn liefde oprecht is.

A.I. faalt in zijn absurditeit. De ziel van deze film gaat verloren door de schabouwelijke vertolkingen van de adoptieouders van het robotjongetje: Frances O’Conner en Sam Robards. Deze ‘organische’ mensen staan hier met minder charisma te acteren dan de ‘Mechanische’… Er zit geen fut in de dialogen, geen passie in het acteerwerk en de relationele band van David en zijn ouders laat de kijker onberoerd.

In A. I. wordt een weinig geloofwaardige gezinssituatie gecreëerd, waar een robot een comateus kind moet vervangen. Dat is not done in het echte leven en vertaalt niet goed naar de film, die tot een bepaalde hoogte niet te ver wil afdwalen van een meer realistische kijk op onze toekomst. Er vormen zich absurde emotionele situaties en onlogische handelingen van de ouders in hun omgang met hun nieuw kind: Een bizarre haat-liefde relatie ontpopt zich. David wordt de ene moment met open armen aanvaard door de vader, en de andere moment door hem vervloekt. Ook de labiele moeder behandelt het kind op een weinig koosjere manier door hem zonder schroom in een bos te dumpen zonder medeweten van de vader.

Geen kwaad woord over Jude Law & Haley Joel Osmond, zij spelen zeer sterk en houden de geloofwaardigheid van hun artificiële personages overeind. Hun avonturen zijn tot op een bepaalde hoogte genietbaar. Hun vlucht uit de arena is spannend en de conflictsituaties die ze in de grote stad meemaken geven de film een positieve boost. De band tussen de 2 mecha intrigeert bovendien. Maar vanaf David besluit om ‘de magische fee’ te gaan zoeken loopt het fout. Een melige, weinig ontroerende vertoning voltrekt zich, waarbij hij onderweg de fee wel degelijk vindt en ondertussen wat aan de praat gaat met een bende E.T.’s.

De Special Effects in deze film zijn zeker een pluspunt: enorm scherpe, realistisch ogende effecten en slim, niet-overdadig gebruik van CGI. Ik kom stilaan tot het besef dat Hollywoodiaanse special effects amper zijn verbeterd bijna 10 jaar na deze release. Ben ik als jonge knaap te hard voor deze film? Neen, ik denk het niet. Ik durfde in eerste instantie dergelijke afbreuk niet te maken op iconen Kubrick & Spielberg, maar ze laten me geen keuze. Deze twee meesters verdienen alle lof, maar als het slecht is moet het ook gezegd worden. Ze hebben genoeg steengoede films die dergelijke kritiek op hun werk tot het niets kunnen herleiden.

Deze cineasten mogen echter niet de hemel in worden geprezen. Elke regisseur maakt wel eens mindere film. Ook Kubrick. Eyes Wide Shut (1999) bijvoorbeeld, was maar een mediocre film. En Spielberg heeft al meerdere lauwe films in zijn oeuvre staan: Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008) was afschuwelijk slecht, The Terminal (2004) en Hook (1991) waren van een bedenkelijk allooi …

Ik sta niet alleen in mijn pleidooi: op imdb is de rating zeer laag voor een grote blockbuster als Artificial Intelligence. Critici waren allesbehalve onder de indruk van dit vooral zeer dure epos. Als je een Science-Fiction film wil zien over mechanische mensen en hun plaats in een futuristische samenleving, die wél al de ingrediënten bevat voor een goede film en die toch een beetje geloofwaardig overkomt, kies dan voor Blade Runner (1982) . Deze indrukwekkende film heeft een boeiend verhaal, sterke dialogen en schetst een intrigerend beeld over onze toekomst. A.I. is gewoon veel te soft en te braaf. Concentreer je bij het kijken ervan vooral op de mooie effecten en cinematografie en niet op het verhaal want dan kom je van een kale reis terug…

Gezien Ridley Scott en Russell Crowe hun succesverhaal niet konden herhalen met een Gladiator 2, gezien Maximus op het einde van de film uiteindelijk stierf (*sorry voor de spoiler*, maar als je de film nu nog niet hebt gezien, dan zal het er nooit van komen), dus hebben ze dan maar gekozen voor Robin Hood (2010). Qua marketing en charisma liggen de twee films wel echt bij mekaar.

Korte inhoud: Het legendarische verhaal over boogschutter Robin Hood (Russell Crowe), die vecht tegen de Noormannen in het leger van Richard Coeur de Lion. Na de dood van Richard reist Robin naar Nottingham, een stadje dat geteisterd wordt door de corruptie van een heerszuchtige sheriff. Hier valt hij voor de weduwe Marian (Cate Blanchett), maar zij vertrouwt deze onbekende man uit de bossen niet. Om haar vertrouwen te winnen, zal Robin er voor moeten zorgen dat hij het stadje redt.

De film is een tikkeltje beter dan Robin Hood: Prince of Thieves (1991), ook al vond ik deze film nog wel best te doen. Ok, het was melig met teveel Brian Adams en een regisseur die de pedalen verloor, maar bij momenten toch kick-ass in zijn actie-sequenties en misschien wel één van die meest memorabele Alan Rickman vertolkingen als Sheriff of Nottingham. Spijtig genoeg waren er bitter weinig memorabele momenten in deze Ridley Scott versie. En het moet gezegd worden, dit is misschien één van de zwakste Ridley Scott films uit zijn gehele carrière.

Ik had een historisch accurate benadering verwacht van een man die toch wel bij de meest intelligente en erudiete regisseurs behoort. Maar neen, het was Robin Hood goes Super Hero, waarbij de geschiedkundige feiten moesten plaats ruimen voor bombastische veldslagen in post-private ryan fotografie. De film werd vertoond in Cannes en je zou zich beginnen afvragen wie op dit lumineuze idee is gekomen, sinds de film de Fransen afschildert op vrij stereotype manier als een bende verraderlijke en doorslechte wreedaards. (maar dit bewijst misschien ook wel het gevoel voor humor van Cannes directeur Thierry Frémaux). Robin Hood moet het uiteindelijk hebben van zijn overtuigende cast, waaronder Mark Strong, Max von Sydow en William Hurt. Maar het volstaat niet. Cate Blanchett doet haar Katharine Hepburn routine uit The Aviator (2004) en Russell Crowe lijkt wel een hangover te hebben tijdens de gehele film.

Uiteraard is de fotografie geweldig John Mathieson is een vaste waarde voor Scott en je ziet meteen waarom. Ook de muziek, de costuums, de algemene production value, alles wijst erop dat dit een 200 miljoen dollar film is. Spijtig genoeg laat de regisseur teveel steken vallen en maakt hij de verkeerde keuzes. Een film die is overladen met zoveel talent moet zijn lat veel hoger leggen. Het is een beetje als een smaakloze soep in een sterren restaurant. Het ritme is tevens compleet zoek. De aanloop duurt allemaal veel te lang en in tegenstelling tot alle verwachtingen is deze Robin Hood film eigenlijk wat saai. Het neemt zich ook iets teveel au serieux en heeft het verhaal niet om ernstig genomen te worden. De directors cut op de blu-ray duurt een kwartier langer, maar eigenlijk had de film gerust een half uur korten gemogen. Er is teveel death space tussenin, teveel expositie en te weinig entertainment.

Meer woorden wil ik er eigenlijk niet aan vuil maken. Maar de extras op de blu-ray maken veel goed, alsof de producers alles in het werk hebben gezet om de put aan de box-office een beetje te dichten met een sterke dvd-release met de bioscoop-versie en de directors cut, aslook heel wat behind the scènes documentaires en deleted scenes. Spijtig hebben ze de regisseurs-commentaar over de gehele film vergeten.

***Related Posts***
30/12/2009: Robin Hood met Russell Crowe, ouder en dikker
21/06/2008: Sienna Miller misschien in Robin Hood

Ik ben niet geheel ontevreden met de eerste trailer van Ridley Scott’s nieuwe film, Robin Hood (2010). Het heeft wel iets van van Gladiator in Kingdom of Heaven. Laten we hopen dat het nieuwe kindje vooral veel mee heeft van die eerste film. Geen over-geromantiseerde versie van Robin Hood in tights maar welke een harde actieprent.

Spijtig genoeg zien we tussen de actie-sequenties bitter weinig interessante dialoog-sequenties, maar het is dan ook maar een trailer die zeker al een verbetering is op de vorige 1m30 versie die op rockmuziek werd gemonteerd. Het zou Ridley niet zijn als hij niet iets meer te vertellen had dan een middeleeuws treffen.

Korte inhoud: Het legendarische verhaal over boogschutter Robin Hood (Russell Crowe), die vecht tegen de Noormannen in het leger van Richard Coeur de Lion. Na de dood van Richard reist Robin naar Nottingham, een stadje dat geteisterd wordt door de corruptie van een heerszuchtige sheriff. Hier valt hij voor de weduwe Marian (Cate Blanchett), maar zij vertrouwt deze onbekende man uit de bossen niet. Om haar vertrouwen te winnen, zal Robin er voor moeten zorgen dat hij het stadje redt.

Wanneer we denken aan de middeleeuwen, dan doemen er vaak beelden op van films als The Name of the Rose of Braveheart met ongure karakters in vuile kleren in een regenachtige, duistere tijd. Uiteindelijk één groot filmcliché die ook in deze film niet ontkracht wordt. Nochtans is die periode niet meer of minder schrikwekkend, als je de literatuur er op naleest, dan pakweg het Victoriaanse tijdperk. Maar de fotografie van de film, opnieuw verzorgd door John Mathieson, blijft buitengewoon knap. En dit alleen zal heel wat volk naar de bioscoop trekken. Maar vooral ook Russell Crowe, die zijn Maximus-looks heeft overgenomen, lijkt geknipt voor de rol van de pijl-en-boog held. Ook Cate Blanchett ziet er beeldig uit in haar outfit.

Merk op dat Siena Miller niet meer te bespeuren is in de film. Sienna was eerder getipt voor de rol van Maid Marian, nog tot twee maanden voor de uiteindelijke productie van start ging. Er circuleren geruchten dat haar levensstijl (relatie met getrouwde man met kinderen) niet goed waren voor het imago van de film. Andere bronnen vertellen ons dat Russell Crowe gewoon niet paste bij Sienna Miller. Russell is niet alleen veel ouder maar hij torst ook nog heel wat kilo’s van zijn vorige film (State of Play ) die hij maar niet kan kwijtraken voor deze prent. De rewrite heeft dan ook het accent meer op Robin Hood gezet en minder op die van Marian.

Ik heb er goede hoop op. Desondanks de overdaad aan actie-sequenties denk ik dat we hier veel plezier zullen aan beleven. Toch hoop ik dat er naast het gekletter van wapen en het galop van paarden ook nog een verhaal zal opduiken. Ze hebben niet alleen de beste filmploeg, maar ook een niet onaardige cast met Mark Strong in de rol van Sir Godfrey, William Hurt als William Marshall en Matthew Macfadyen als Sheriff of Nottingham. Op 19 mei 2010 verschijnt deze prent in onze zalen.

*** Related Post***
21-06-2008: Sienna Miller in Robin Hood

Een beetje vreemde toestanden bij The Incredible Hulk (2008) van Louis Leterrier. Zoals iedereen ondertussen weet – of toch de comic-geeks – heeft Zak Penn de eerste draft van het scenario geschreven, en nadien heeft Edward Norton het script 'herschreven', en als we bepaalde lezers mogen geloven, is het een veelbelovende versie.

Maar blijkbaar krijgt Norton voor zijn werk GEEN extra credit als scenarist. En dit heeft dus niets meteen iets te maken met het conflict die Norton had met de studio. Het zijn de mensen van IESB die met het nieuws kwamen, nadat ze de mensen rondom Zak Penn hadden gecontacteerd. Daar hadden ze bevestigd dat Penn de enige zal zijn die een credit krijgt als scenarist op de nieuwe Hulk film.

Universal reps are saying, "WGA determined the writing credit not Zak or Edward or Universal or Marvel. WGA always determines final writing credit for our films right before the film comes out. Up until that time, we include the writers on the project to date.” A call to the WGA got this response, “Zak Penn is receiving sole credit for story and screenplay."

Ik weet niet precies hoe de interne politiek van van de Writers Guild werkt, waar Edward Norton tevens lid van is, maar als iemand een script ter hand neemt en dit herwerkt voor verfilming, dan zou ik zo denken dat die persoon op z’n minst toch een credit krijgt als co-scenarist. Het lijkt mij simpel boerenverstand te zijn. Norton wordt hier compleet aan de kant gezet en ik heb er het raden naar waarom. Mischien had WGA nog een eitje te pellen met Norton nadat hij het script had aangepast voor Frida (2002) toen hij nog geen lid was van de gilde. Ik heb het Norton-script in ieder geval kunnen downloaden en daar staat op de eerste pagina 'written by Edward Norton'. Als Norton maar een kleine bijdrage heeft geleverd, waarom zou hij dat de naam van Penn niet hebben vermeld. Op de eerste poster trof men nog de synoniem van de acteur aan, Edward Harrison, maar dat was ook niet echt kosjer.

Waar is trouwens Edward Norton? Ik heb nog maar weinig interviews gelezen van hem. Als ik kijk naar Robert Downey Jr., dan was hij overal te bespeuren voor en tijdens de release van Ironman (2008). Hier lijkt het wel of de film geen hoofdacteur heeft. Ik lees wel iets van Liv Tyler, Tim Roth, William Hurt, maar niets van Norton. The Incredible Hulk krijgt toch zo stilaan een vies geurtje. Mocht dit in ieder geval zo blijven dat zou ik zo denken dat Edward Norton NIET zal terug keren voor een mogelijke sequel, en dan mogen we binnen x-aantal jaren opnieuw een reboot verwachten met alweer een nieuwe acteur.

***Related Posts***
17/09/2008: Geen Hulk meer voor Edward Norton
17/04/2008: Is er ruzie op de set van The Incredible Hulk?
15/03/2008: The Incredible Hulk … not so incredible.
25/01/2008: The Incredible reboot
06/05/2007: Liv Tyler in The Incredible Hulk
16/04/2007: Edward Norton is The Incredible Hulk
20/08/2006: Dominic Purcell in de running voor Hulk 2
06/07/2006: Hulk 2 zonder Eric Bana én zonder Universal
04/01/2006: Eric Bana en Hulk 2?

Ik had iets meer stijl en panache verwacht van de nieuwe Hulk-verfilming, The Incredible Hulk (2008) van regisseur Louis Leterrier. Het lijkt bij het zien van de trailer dat er weinig actie in de prent zet en we uiteindelijk op onze honger zullen blijven wat betreft de uitwerking van de personages. Slechter dan Hulk (2003) is mathematisch onmogelijk, maar hopelijk wordt deze toch iets beter. Hoewel ik de stank van Ang Lee zijn film nog niet helemaal is verdwenen. Misschien verwacht ik gewoon teveel van deze reboot. Misschien had ik verwacht dat Edward Norton het personage interessanter zou maken. Het ziet er allemaal stoer en tezelfdertijd nogal conventioneel uit. Maar indrukken kunnen wel eens bedriegen na het zien van een trailer.

Maar één ding is zeker, de actie-sequenties zijn ingespoten met genoeg testosteron om de gemiddelde kijker van zijn stoel te blazen en wellicht zal het geweld ook iets meer present zijn in deze “reboot”, zeker nu twee groene kolossen tegenover elkaar zullen staan. En wie is er niet gewonnen voor het idee om die twee te zien worstelen in de drukke straten van New York? En wie kan er iets op tegen hebben om acteurs als William Hurt, Tim Roth of Liv Tyler aan het werk te zien. Laten we eveneens hopen dat die laatste twee ook iets meer te zeggen hebben in de film, want in deze trailer zijn ze vrijwel spraakloos.

Ik ben zelf nooit een grote fan geweest van de Hulk. Ik vond het personage iets te oppervlakkig, op het randje van het infantiele, en wist al van in het begin dat een verfilming voor volwassenen geen peulschil zou worden. Als je het min of meer realistisch wil houden moet de cgi grenzen kunnen verleggen zoals de gorilla in King Kong (2005). Bij het zien van de trailer ben ik niet overtuigd. De Hulk ziet er niet beter uit dan in de Ang Lee versie. Maar nu, het zou kunnen dat er nog aan gewerkt moet worden en dat deze eerste trailer nog niet de versie is met de afgewerkte beelden…of wie weet…is dat hét…en hebben ze enkel de nieuwe generatie Hulk-poedels eruit geknipt … Noooooaaaarrrrrghhhh (turning green).

Jullie mening over de nieuwe Hulk-trailer …

***Related Posts***
17/09/2008: Geen Hulk meer voor Edward Norton
08/06/2008: Edward Norton krijgt geen writers-credit
17/04/2008: Geen ruzie op de set tussen Norton en Marvel?
15/03/2008: The Incredible Hulk … not so incredible.
25/01/2008: The Incredible Hulk reboot
06/05/2007: Liv Tyler in The Incredible Hulk
16/04/2007: Edward Norton is The Incredible Hulk
20/08/2006: Dominic Purcell in de running voor Hulk 2
06/07/2006: Hulk 2 zonder Eric Bana én zonder Universal
04/01/2006: Eric Bana en Hulk 2?

En hier gooien ze een actie-thriller op de markt met maar liefst twee Oscar-winnaars. Het gaat om Mr. Brooks (2007), met Kevin Costner als een man die verslaafd is aan moorden. En nog steeds in haar comeback zien we Demi Moore als een detective. Een duidelijke acteursfilm waar de regisseur, Bruce A. Evans (die zijn regiedebuut maakte met Kuffs), eigenlijk nauwelijks van tel is. Evans schreef ook het scenario voor de mega-flop Cutthroat Island (1995) en waarmee alle studio’s niets meer van piratenfilms wilden weten tot Jack Sparrow werd uitgevonden.

Korte inhoud: Een gehaaide moordenaar (Kevin Costner) gaat bijna met pensioen. Zijn alter ego (William Hurt) dwingt hem echter door te gaan. Op het moment dat hij door de politie wordt opgejaagd wordt hij gechanteerd door een getuige die hem onderwijst in de kunst van het moorden. Een taaie detective (Demi Moore) slaagt erin om de aandacht van de moordenaar af te leiden. Er ontstaat een symbiotische relatie tussen de detective en de serie-moordenaar...Hier is de trailer.

En in die wacko casting zien we ook Marg Helgenberger (beter bekend als de CSI agente Catherine Willows) en Dane Cook moet voor nog wat meer afwisseling zorgen. De trailer zelf ziet er behoorlijk popcorn uit met naar het einde toe een sprenkeltje hoop op een vermakelijke en intrigerende prent. De film zou op 13 juni bij ons in de zalen moeten verschijnen.

The Village (2004), naar het verhaal uit een kinderboek Running Out of Time, speelt zich af in het dorp Covington, waar iedereen in passieve vorm spreekt en zich kleedt zoals in een pre-industriële religieuze gemeenschap, het Pennsylvania van 1897. Het begint met een begrafenis van een kind, wat misschien wel een kleine knipoog is naar Unbreakable die begint met de geboorte van een kind. Toch was de sfeer van de film eerder sprookjesachtig, en niet echt authentiek, maar dit zou later in de film een reden krijgen. So far so good.

Rond het dorp is een enorm woud waar verschrikkelijke monsters leven, of Those We Do Not Speak Of. Vreemd genoeg blijft het een continu terugkerend onderwerp van gesprek, wat trouwens het enige was buiten de typische groepstaferelen van het samen eten, feesten en drinken, die mij nog een beetje kon intrigeren. Het gevaar kwam van de rode kleur, the bad colour. Alles wat rood is (zelfs bloemen), wordt uit het dorp verbannen omdat het de geheime creaturen zou aantrekken. Geel is 'de goede kleur' en biedt bescherming.

Lucius Hunt (gespeeld door Joachim Phoenix) besliste, waarschijnlijk na het zien van de film The Truman Show, om de grens tussen het dorp en het woud te verbreken, en daardoor the gates of hell open te zetten. Er gebeurt iets verschrikkelijks met iemand uit het dorp, zodat uiteindelijk niemand anders dan de blinde dochter van de patriarch Edward Walker (William Hurt) het bos in wordt gestuurd om medicijnen te halen in de stad. Waarom de patriarch niet zelf om het medicijn ging, blijft een van de zovele raadsels in de film. En vanaf dit moment slaan alle stoppen door en stuikt het hele verhaaltje in elkaar door het gewicht van zijn eigen pretentie. In de film zien we ook nog een belangrijke rol weggelegd voor de dorpsidioot Noah (Adrien Brody), de moeder van Lucius (Sigourney Weaver – die duidelijk ook wel een gouden beeldje wil veroveren).

Shyamalan is gekend om actiehelden te casten voor iets softere rollen. Zo zagen we in eerdere films Bruce Willis als kinderpsycholoog en Mel Gibson als ex-priester. In The Village mag Alien-butcher Sigourney Weaver komen opdraven als keurige huisvrouw. Het vraagt altijd wel een kleine aanpassing voor de acteurs en de ene slaagt er iets beter in dan de andere. Hier zou geen sprake zijn van automatische piloot, maar dit betekent nog niet een garantie voor een goed acteursspel. Maar het brengt de toeschouwer altijd wel op het verkeerde been, iets waar Shyamalan een stijlvorm van maakt. Er is ook nog het blinde meisje Ivy (Bryce Dallas Howard), die voor een blinde wel erg goed kan lopen, vechten en mensen voelen die zelf niet hebben bewogen (behalve als die zich schuil houden in de kast).

M. Night Shyamalan weet hoe hij een zinderende sfeer moet neerzetten in een film en weet heel goed waar hij zijn camera moet zetten. Dat was althans mijn overtuiging bij het zien van zijn vorige films. Maar in The Village is hij, buiten zijn klein Hitchcock-cameootje, compleet afwezig. Elke vorm van spontaniteit tussen de karakters is verdwenen en we krijgen moment-opnamen te zien tussen verschillende personages die nauwelijks worden uitgewerkt. Mijn verbazing was groot, zeker van een regisseur die tot nu toe bijna feilloos was in zijn acteursregie. Maar in The Village, “We see dead people”. Ook de dialogen zijn saai en droog, in vergelijking met de intelligente en grappige dialogen in Signs.

*SPOILERS*Je blijft eveneens met een heleboel vragen over; zoals: waarom werden de bewoners geterroriseerd na de ontdekking van de gevilde dieren? Iets wat compleet onlogisch is. De ouderen van de stad zouden integendeel moeten hebben ingezien dat hun propaganda-machine aan reparatie toe was. Ook de zwarte kisten met de krantenartikels die gespaard zijn gebleven van nieuwsgierige ogen is ongeloofwaardig. Het toppunt is een scène waar Lucius dreigt de kist open te doen. Zijn moeder verbiedt het hem en verlaat de ruimte. En…NEEN, hij opent de kist NIET!?!, wat compleet tegen zijn karakter ingaat.

Op het einde van de film is de enige echte ontmaskering die van de regisseur, die met deze film bewijst dat hij toch ook maar een product is van de Hollywood machine. Een schoolvoorbeeld van een regisseur die teveel bezig was met de sfeer van zijn film, en te weinig met het drama, de interactie tussen de acteurs en bovenal zijn verhaal.

Kortom, de film is traag, oninteressant, vervelend en geeft een frustrerend en hoofdschuddend gevoel bij afloop. De twists in de film werken niet en komen net zoals de muziek geforceerd over. Het wordt meteen duidelijk hoe slecht alles is geconstrueerd. Nochtans kon de film, naast zijn visuele rijkdom die genoeg aan bod komt, opgetild worden tot een politiek-sociaal kritische film, die misschien een secure analyse zou kunnen geweest zijn van onze samenleving (en vooral ook die van de regering Bush) waar de propaganda-machine vaak de mensen bang wil maken. Maar in tegenstelling tot dit is het bij de puber-leeftijd en de Nacho's met kaas gebleven. De film zal zeker wel zijn box-office quota halen, maar binnen een paar maanden zijn we die compleet vergeten. Ik hou mijn hart vast voor zijn volgende project, …

***Related Posts***
30/06/2006: Shyamalan heeft moeite met kritiek
11/05/2006: Lady in the Water trailer
25/03/2005: De eerste beelden van Lady in the Water