will poulter

  • It (2017) **** recensie

    Pin it!

    Geloof het of niet maar er was een review-embargo voor het eerste deel van de Stephen King verfilming It (2017). Normaal wordt zoiets gebruikt voor films die waarschijnlijk door de pers onderuit zal worden gehaald, of nog om spoilers te vermijden. In dit geval was het embargo compleet nutteloos en misschien zelfs contraproductief voor een geslaagde box-office, want bijzonder weinig filmsites hebben over de film gepraat ook al loopt de film vanaf gisteren in de bioscoop.

    it_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: 'It' volgt een groep kinderen, beter bekend als de 'Losers club', in het kleine stadje Derry, Maine. Op een dag wordt het stadje geterroriseerd door het bloeddorstigste monster It dat het elke 27 jaar op de kinderen voorzien heeft. Dit monster, dat de vorm van een clown genaamd Pennywise (Bill Skarsgård) aanneemt, komt lijnrecht tegenover het groepje kinderen te staan dat er alles aan zal moeten doen om hem te verdrijven.

    De originele It (1990) (net 27 jaar geleden - zal wel geen toeval zijn) was eigenlijk een wat vervelende en weinig inspirerende tv-adaptatie, maar deze nieuwe adaptatie is echt een horrorfilm die verdomd goed in mekaar steekt. Meer nog, het één van de betere horrorfilms van de laatste 5 jaar, en dat heeft voor een groot stuk te maken met de feilloze regie van het nieuwe horror-icoon Andy Muschietti die eerder al indruk maakte met de horrorprent Mama (2013). Hij weet als geen ander een perfecte balans te brengen tussen het coming-of-age drama en de onversneden Stephen King gruwel, en respecteert volledig de ziel van de auteur van het boek. Er zijn al heel wat Stephen King verfilmen geweest die niet om aan te zien zijn (The Mangler, Graveyard Shift, Silver Bullet, Cat's Eye, Needful Things, Dreamcatcher,...), maar deze film mag gerust in het rijtje komen van de geslaagde adaptaties (The Shining, Carrie, The Dead Zone, The Shawshank Redemption, Misery).

    En zoals zo vaak zijn de vertolkingen van de acteurs datgene wat een kijker in het verhaal kan meesleuren. En hier was het geen evidente zaak, want het eerste gedeelte draait rond pubers. En in deze film heeft elk kind, net zoals in The Goonies (1985) of die andere Stephen King film Stand by Me (1986), een eigen persoonlijkheid en karaktertrek. En wat opviel is dat scenarist Gary Dauberman deze film ook in de jaren 80 heeft gezet en dus niet in de jaren 50 zoals in het boek, een juiste beslissing wat mij betreft.

    Elk van de acteurs laat geen enkele steek vallen, te beginnen bij de hoofdacteur Jaeden Lieberher in de rol van Bill, die fysiek en psychologisch nog steeds het zware verlies draagt van zijn jongere broertje Georgie (Jackson Robert Scott). Dit wordt nog eens extra in de verf gezet door het feit dat zijn personage stottert. Toch ontpopt hij zich al vrij snel tot de leider van de "Losers Club". Daarnaast hebben we de slimme en over-voorzichtige Eddie Kaspbrak, gespeeld door Jack Dylan Grazer. Hij is stukken minder heldhaftig als Bill en biedt een perfect tegengewicht. Richie Tozier gespeeld door Finn Wolfhard is de grappigste van de bende en hij zorgt voor heel wat comic relief, en deze komt nooit gedwongen over.

    it_2017_pic03.jpgit_2017_pic02.jpgit_2017_pic01.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Het iets dikkere jongetje die al een tijd lang bezig is met het onderzoek naar de mysterieuze verdwijning van kinderen in hun stadje is Ben Hanscom, gespeeld door Jeremy Ray Taylor. En dan zijn er nog het zwarte jongetje Mike Hanlon (Chosen Jacobs) en het joodse jongetje Stanley Uris (Wyatt Oleff). Het enige meisje van de bende werd briljant vertolkt door Sophia Lillis. Bill heeft meteen een oogje op haar en hun flirt lijkt bijzonder veel op de flirt in The Goonies tussen Sean Astin en Kerri Green.

    Zelfs de villains in deze film zijn zo goed gecast. Kwajongen Henry Bowers gespeeld door Nicholas Hamilton leek bij momenten als de jongere bully versie van Kiefer Sutherland. En uiteraard is er de vertolking van Bill Skarsgård als de killer clown die enige tijd zal blijven nazinderen. Ik hoop in ieder geval dat hij zal terugkomen en dat ze geen oudere versie van hem nemen voor de volwassen-cast. Pennywise had eerst vertolkt moeten worden door Will Poulter (Revenant, Maze Runner) onder de regie van Cary Fukunaga (True Detective s1), maar hij clashte met de studio over "creatieve meningsverschillen" en werd vervolgens vervangen. Uiteindelijk bracht deze switch enkel maar positieve zaken, want Bill Skarsgård was geknipt voor de rol met zijn 1m91 van lengte en zijn oogbollen die net iets uit elkaar staan. Het was tevens geen gemakkelijke taak om in de voetsporen te treden van de vorige Pennywise gespeeld door Tim Curry.

    it_2017_pic05.jpgit_2017_pic04.jpgit_2017_pic06.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Het is een R-rated film, en kinderen worden in deze film zwaar mishandeld of vermoord. En toch is het nooit echt gory. Daar ligt het verschil tussen een regisseur als Andy Muschietti, die in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Eli Roth, kiest voor subtiliteit en vaak is deze terreur des te doeltreffender. Er zijn dan ook een paar horror-scènes die in het boek stonden verwijderd uit de filmversie (zoals het kind wiens rug breekt en in het toilet wordt getrokken). Toch is deze adaptatie meer schrikwekkender dan de vorige. Het is wat mij betreft nu al uitkijken naar deel 2.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 7 september 2017

     

    *** It trailer ***

  • Detroit komt als geroepen na de spanningen in Charlottesville

    Pin it!

    Een film die met de opgeblazen gebeurtenissen in Charlottesville meer dan ooit actueel zal worden, is Detroit (2017) van Kathryn Bigelow (Point Break, Zero Dark Thirty, The Hurt Locker), een film die nu al wordt gezien als een grote contender voor de Oscars in 2018.

    detroit_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal speelt zich af tijdens de rassenrellen van 1967 in Detroit. Wanneer de politie een inval doet bij een bar die geen vergunning heeft en 82 mensen arresteert breken er gewelddadige rellen uit. Pas vijf dagen later komt er een einde aan het geweld. Uiteindelijk komen 39 mensen om het leven en enkele honderden raken gewond.

    De film is gebaseerd op waar gebeurde feiten en met iemand als Bigelow achter de camera weet je meteen dat het een intens drama zal worden. De hoofdrol in de film wordt gespeeld door John Boyega. Hij speelt de rol van Melvin Dismukes, een zwarte veiligheidswacht die zich probeert op afstand te houden van de escalerende spanning en onlusten in Detroit, nadat de politie in aanvcaring kwam met de zwarte gemeenschap in de ‘12th Street Riot’ in 1967. Maar hij hoort schoten op het nabijgelegen Algiers Motel en ontdekt drie zwarte mannen die door de politie zijn gedood en negen andere mensen (zeven zwarte mannen en twee witte vrouwen) die brutaal werden geslagen. Vervolgens wordt hij in een ondervragingsruimte gezet, waar de detectives hem op de rooster leggen en de schuld voor de sterfgevallen in zijn schoenen proberen te schuiven. Hier tevens een korte clip van de man in kwestie.

    Boyega wordt bijgestaan door ondermeer John Krasinski, Will Poulter, Algee Smith, Jason Mitchell, Hannah Murray en Kaitlyn Dever. En net zoals bij The Hurt Loicker koos Bigelow er voor om alles op te nemen met 4 simultaan draaiende camera's en alle sets volledig uit te lichten. Zo krijgen de acteurs meer acteerruimte en "vrij spel" en heb je meteen een iets documentair karakter in tegenstelling tot elke scène te gaan knippen met close-up shots.

    Het script van de film is opnieuw afkomstig van Mark Boal, met wie ze eerder had samengewerkt voor The Hurt Locker (2008) en Zero Dark Thirty (2012).

    Het zal zonder enige twijfel een raciaal geladen film zijn. Ik ben in ieder geval benieuwd naar het resultaat. Op 11 oktober 2017 komt de film bij ons in de bioscoop.

     

    *** Detroit trailer ***

  • The Maze Runner (2014) *** recensie

    Pin it!

    De persvisie van The Maze Runner (2014) in Antwerpen betekende de Europese première van Barco Escape, het nieuwste technologische snufje van Kinepolis en Barco. In telkens één zaal in Kinepolis Antwerpen en Brussel zal The Maze Runner immers tegelijkertijd met drie projectoren op drie schermen vertoond worden. Naast het grote vertrouwde scherm in het midden komen er twee kleinere schuine schermen aan de zijkant bij waardoor een groot panoramisch beeld een nog intensere kijkervaring moet bieden. Voorlopig is dit uniek in Europa, in de V.S. zijn er momenteel vijf complexen uitgerust met Barco Escape.

    the_maze_runner_2014_poster02.jpg

    Het is geen toeval dat net The Maze Runner de première van Barco Escape krijgt, want het is de perfecte film om de nieuwe ervaring te testen. De film gaat immers over jongeren die opgesloten zitten in een doolhof en door de drie schermen krijg je het gevoel mee opgesloten te zitten in het labyrint. Omdat bij het filmen van The Maze Runner geen rekening werd gehouden met de technologie (er werd pas na de opnames beslist om de film met Barco Escape uit te brengen), geeft de film enkel een voorsmaakje wat er mogelijk is. Maar de enkele scènes waarin gebruik wordt gemaakt van de drie schermen (het merendeel van de film wordt nog vertoond op het middenscherm), tonen dat er zeker potentieel in zit en dat dit wel eens een nieuwe (r)evolutie in bioscoopervaring kan zijn.

    Inhoud: De zestienjarige Thomas wordt wakker in een roestige lift die met een rotvaart naar boven dendert. Als de lift eindelijk tot stilstand komt, worden de deuren opengemaakt door een groep jongens die Thomas vol verwachting aankijken. Hij blijkt het nieuwe maandelijkse groentje te zijn dat, samen met nieuwe voorraden, wordt gedropt in een gemeenschap mannelijke tieners die moeten zien te overleven in een kleine open ruimte omgeven door een gigantisch, altijd veranderend, doolhof.

    De jongens proberen al drie jaar een uitweg te zoeken uit het labyrint waarvan de deuren van zonsopgang tot zonsondergang geopend zijn. De ‘lopers’ proberen in die tijd een uitweg te zoeken vooraleer de deuren zich weer sluiten. Niemand heeft ooit een nacht overleefd in het doolhof dat ’s nachts bevolkt wordt door de ‘grievers’ (een soort monster met kenmerken van een spin, schorpioen en robot). Thomas weet een van de ‘grievers’ te doden, verdient daarmee respect van de groep en wordt gepromoveerd tot ‘loper’. Daarmee krijgt hij de toekomst van de gemeenschap in zijn handen.

    Dystopische jeugdliteratuur is momenteel ontzettend hip in Hollywood. Vooral post-apocalyptische adolescentenreeksen als The Hunger Games (Suzanne Collins) en Divergent (Veronica Roth) lusten filmmakers tegenwoordig wel. The Maze Runner, gebaseerd op een young adult-boek van James Dashner, is de volgende die op het witte doek verschijnt. En met Gone (Michael Grant) of de ‘Chaos’-trilogie van Patrick Ness is het vaatje nog lang niet leeg getapt dus verwacht je maar aan nog meer van dit soort films in de toekomst.

    Het basisgegeven van geïsoleerde jongeren die moeten overleven in een vijandige omgeving is natuurlijk geen origineel idee en stamt af van The Lord of the Flies (1954) van William Golding (verfilmd in 1963 en 1990). Ook in 1954 stelden jongeren zich al vragen bij de veeleisende samenleving en spraken dystopische verhalen net als nu tot de verbeelding. De film The Maze Runner is echter duidelijk minder maatschappijkritisch dan Lord of the Flies, en wil vooral entertainment en spanning bieden.

    En daar is de film goed in geslaagd want The Maze Runner is snelle popcorncinema aan een razend tempo. Er is geen tijd voor een rustige inleiding, de eerste scène waarin Thomas wakker wordt in de lift biedt meteen suspense. Wie is die jongen en waar bevindt hij zich? Net als Thomas ben je als kijker onwetend waar je in belandt bent. Daarna neemt het tempo een beetje af om de personages en de setting voor te stellen, maar de actie neemt snel weer toe als de ‘lopers’ in actie treden om het labyrint te gaan ontdekken.

    the_maze_runner_2014_pic01.jpgthe_maze_runner_2014_pic02.jpg

    Het is vooral in de actiescènes in het doolhof dat de mogelijkheden van het Barco Escape-systeem duidelijk worden. Door de projecties op de zijschermen, zit je immers middenin de actie. Of zoals ze bij Barco zelf zeggen: "You’re not going to the movies anymore, you’re going into the movies". In The Maze Runner beperkt het zich nog tot enkele sleutelscènes, maar in de toekomst zullen er ook volledige films in de nieuwe technologie vertoond worden. En het systeem beperkt zich ook niet tot films, want het volgende project in Barco Escape is het duoconcert van Lady Gaga en Tony Bennett van 22 september 2014 op de Brusselse Grote Markt.

    De regisseur van The Maze Runner is Wes Ball voor wie het zijn eerste langspeelfilm is. Ball heeft al wel enkele credits als grafisch en visueel ontwerper (o.a. van ‘Star Trek’-videogames) op zijn naam staan. Je verwacht dus dat The Maze Runner dan ook uitblinkt op visueel vlak. En dat is ook zo, de actiescènes zijn knap gefilmd en het steeds veranderende doolhof wordt knap en claustrofobisch in beeld gebracht. Ietwat jammer dat de personages iets minder goed uitgewerkt zijn, en nogal sterk beantwoorden aan de voorspelbare clichés.

    the_maze_runner_2014_poster03.jpgthe_maze_runner_2014_poster04.jpgthe_maze_runner_2014_poster06.jpgthe_maze_runner_2014_poster07.jpgthe_maze_runner_2014_poster05.jpg

    In de cast vinden we vooral jonge acteurs als Dylan O’Brien (‘Teen Wolf’), Aml Ameen, Ki Hong Lee, Blake Cooper, Thomas Brodie-Sangster (‘Game of Thrones’), Will Poulter, Dexter Darden, Kaya Scodelario (een lookalike van Kristen Stewart), Chris Sheffield, Joe Adler (‘The Mentalist’) of Alexander Flores. De bekendste naam is wellicht die van Paricia Clarkson. Het boek werd in een filmscenario omgevormd door debutanten Noah Oppenheim, Grant Pierce Myers en T.S. Nowlin.

    Doorheen de film stel je jezelf al vragen met welk einde de filmmakers op de proppen zullen komen. Speelt de film zich af in het heden of de toekomst? Op aarde of op een andere planeet? Is er een vijand, en zo ja wie? Is het een gruwelijk spel of een test? Het uiteindelijke einde kwam mij een beetje vreemd en haastig over en laat heel veel ruimte voor vragen. Het valt dan ook niet te verwonderen dat er al een tweede deel op stapel staat: Maze Runner: Scorch Trials verschijnt in 2015 in de bioscoopzalen. Dat wordt ongetwijfeld opnieuw een groot succes (ondertussen zit The Maze Runner op een opbrengt van 200 miljoen dollar, daarmee is zijn budget van 34 miljoen dollar al ruimschoots terugverdiend). Kortom, The Maze Runner is prima entertainment met degelijke vertolkingen, een boeiend verhaal en een open einde.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 15 oktober 2014

    ***Related Posts***
    22/06/2015: Maze Runner: The Scorch Trials poster en trailer
    20/03/2014: Jongeren aan hun lot overgelaten in The Maze Runner

     

    *** The Maze Runner trailer ***

  • Jongeren aan hun lot overgelaten in The Maze Runner trailer

    Pin it!

    Het concept waarin jongeren gedumpt worden in een futuristische maatschappij en het daar maar moeten zien te overleven, is iets wat met The Hunger Games pas echt van de grond is gekomen. Maar dergelijke dystopische fictie bestaat al jaren. Het zou trouwens niet de eerste keer zijn dat iemand de trilogie van Suzanne Collins gaat vergelijken met het eerder uitgebrachte Battle Royale (2000) van Koushun Takami. Maar Takami kon zich dan weer geïnspireerd hebben op The Long Walk van Stephen King. En zo kan je maar verder gaan. En nu brengt Fox The Maze Runner (2014) uit, gebaseerd op het boek én scenario van James Dashner.

    The Maze Runner poster 2014

    Korte inhoud: Thomas (Dylan O'Brien) wordt wakker in een lift, en herinnert zich niets anders dan zijn eigen naam. Hij komt in een wereld bevolkt met ongeveer 50 tienerjongens die geleerd hebben om te overleven in een volledig gesloten omgeving en houden zichzelf tot stand via eigen landbouw en zelfgemaakte benodigdheden. Elke 30 dagen komt een nieuwe jongen. De oorspronkelijke groep, genaamd 'The Gladers', die al twee jaar lang opgesloten zit, poogt al enige tijd om te ontsnappen door het doolhof dat hun leefruimte omringt en bestaat uit gemene wezens, genaamd 'The Greevers'. Ze hadden de hoop opgegeven, tot op het moment dat een comateus meisje met een vreemde opmerking voor de dag komt, die hun wereld op hun kop zet.

    Het is meteen ook de debuutfilm van Wes Ball, die eeder al twee kortfilms had gemaakt en voornamelijk actief was in de sector van de grafische effecten. En gezien het beperkt budget werd de film opgenomen met heel wat nieuwe gezichten, zoals Kaya Scodelario, Will Poulter (bekend van die onnozele komedie We're the Millers) en Thomas Brodie-Sangster. De enige naam die een belletje doet rinkelen is die van Patricia Clarkson (The Green Mile, Shutter Island).

    De reden waarom het boek nog niet eerder werd verfilmd is waarschijnlijk te wijten aan het boek zelf die niet meteen indruk kon maken, met zijn fletse karakters en onwaarschijnlijke plot. Het feit dat de auteur nu ook nog eens het scenario heeft geschreven schept niet meteen veel vertrouwen. Toch heeft de film een brede release gekregen, waaronder ons eigenste kleine landje, die zelfs films als Enemy (2013) en Lone Survivor (2013) geen release gunt. The Maze Runner verschijnt bij ons op dus 15 oktober 2014.

    *** The Maze Runner trailer ***

    ***Related Posts***
    22/06/2015: Maze Runner: The Scorch Trials poster en trailer
    15/10/2014: The Maze Runner review