De FilmBlog

Ik ben verzot op westernfilms, en de laatste jaren zijn we behoorlijk verwend geweest met films als True Grit (2010), 3:10 to Yuma (2007), Appaloosa (2008) of zelfs The Proposition (2005).

En binnenkort komt er opnieuw een film in de zalen, en dan nog wel het verhaal van de 'oude' Butch Cassidy en in mindere mate dat van Sundance Kid in Blackthorn (2011).

Korte inhoud: Na zijn vlucht uit de Verenigde Staten werd aangenomen dat Butch Cassidy (Sam Shepard) in Bolivia in 1908 is overleden. De waarheid is dat hij zich 20 jaar heeft schuilgehouden onder de naam James Blackthorn. Hij vindt het nu tijd terug te keren naar de Verenigde Staten om zijn zoon, die hij al die tijd niet heeft gezien, te ontmoeten. Voordat zijn reis begint, ontmoet hij de Spaanse ingenieur Eduardo Apodaca (Eduardo Noriega) en ze besluiten samen op te trekken, op weg naar hun laatste avontuur.

Het verhaal speelt zich dus af na Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969), maar zal af en toe nog wel eens terugblikken in een flash-back naar de periode waar Cassidy en Sundance Kid heel wat banken en treinen onveilig maakten. En wie de Paul Newman en Robert Redford film heeft gezien weet dat beide mannen op het einde van de film werden gedood. Maar deze prent trekt hier zich niet veel van aan. Blackthorn werd geregisseerd door Mateo Gil, en het script is afkomstig van Miguel Barros.

Het is eerder een klassieke western, en heeft weinig te maken met die popcorn westerns zoals Cowboy & Aliens (2011) en The Quick and the Dead (1995). Wie dus hoopt op veel visueel vertier zal dus wel wat ontgoocheld uit de bioscoopzaal komen, maar diegene doe voldoening vinden in diepgravend drama en sterke karakters zullen aan deze film waarschijnlijk wel een vette kluif hebben. Er is op dit ogenblik nog geen releasedatum voor België bekend gemaakt, maar deze zou toch nog ergens dit jaar moeten uitkomen.

Toen ik voor het eerst de trailer voor deze animatiefilm zag in de bioscoop wou ik meteen de film gaan zien. Wat meteen in het oog springt is het leuke concept van Rango (2011). Een kameleon met een tropical shirt die in het wilde westen met een identiteitscrisis zit, en dit personage vertolkt door het buitenbeentje Johnny Depp, deze film moet je gewoon gezien hebben.

Korte inhoud: Als een naamloze kameleon (Johnny Depp) uit zijn terrarium vrij komt, staat hij plots midden in de woestijn. Hij was zijn leventje tussen vier ramen toch al zat, maar wat nu? Een buidelrat stuurt hem op weg richting het stadje Dirt, ergens op de grens van beschaving. Daar doet de hagedis zich voor als Rango, een onverschrokken pistoolheld. Het stadje staat door gebrek aan water op het punt van uitdrogen. Het is aan Rango om Dirt van de ondergang te redden.

Het is geen typische boy-meets-girl animatiefilm, maar wel een te gekke komedie-western, in regie van Pirates of the Caribbean regisseur Gore Verbinski. In de film horen we ook nog de stemmen van Isla Fisher, Abigail Breslin, Ned Beatty, Alfred Molina, Bill Nighy, Ray Winstone en Timothy Olyphant. In de flm zit er iets van Blazing Saddles (1974), maar gezien de omstandigheden kunnen we ons denk ik wel aan een compleet geflipt en vernieuwend verhaal verwachten. De scenarist van dienst is John Logan, die ondermeer werkte aan het scenario van Gladiator en The Last Samurai.

Geen Pixar, geen DreamWorks, geen Disney, maar wel de eerste langspeel-animatiefilm van het speciale effecten huis van George Lucas, Industrial Light & Magic. Dat belooft! De film zou bij ons op 6 april 2011 moeten uitkomen. Hieronder vinden jullie tevens 6 minuten uit de film. Enjoy!

De eerste trailer van de opkomende nieuwe Jon Favreau film Cowboys & Aliens (2011) staat on-line, en het ziet er veelbelovend uit. We zien er een wat magere Daniel Craig die net als 'the terminator' een beetje in the middle of nowhere wordt gedropt.

Hij heeft een metalen armbandje rond zijn pols. In de verte komen paarden aangestormd. Het wordt duidelijk dat we in het wilde westen zitten. En de actie laat niet op zich wachten met een Craig die in actie schiet en de ruiters een flink pak slaag bezorgt. En wanneer je denkt een klassieke western te zien, maakt het verhaal pas echt een gekke sprong met een alien ruimteschip die neerdaalt in het kleine westerndorp.

Cowboys & Aliens is een comic-adaptatie van de graphic novel van Scott Mitchell Rosenberg en geschreven door Fred Van Lente en Andrew Foley voor Platinum Studios. De scenarist is de Lost schrijver Damon Lindelof, die tevens ook bezig is met het script van Alien prequel #1 (2011).

Korte inhoud: Cowboys and Aliens vertelt het verhaal van Jake Lonergan (Daniel Craig), die zijn geheugen kwijt is en aankomt in het stadje Absolution. Het kleine stadje wordt met ijzeren vuist geregeerd door Colonel Dolarhyde (Harrison Ford). Jake is dan ook niet welkom in het kleine stadje, maar als aliens de stad aanvallen, blijkt hij de enige hoop tot overleven.

Je kunt niet beter dromen om Daniel Craig en Harrison Ford in één genre film te zien. Dit is gewoon James Bond en Indiana Jones in één film! En dan nog onder begeleiding van Iron Man (2008) regisseur Jon Favreau. Laten we hopen dat Favreau het niet verknoeit zoals hij dat deed met Iron Man 2 (2010).

Tevens ook de mooie verschijning van Olivia Wilde die zowat overal begint op te duiken. We hebben hier echter te maken met een teaser trailer, maar laat ik duidelijk zijn dat ik ook NIET MEER WIL ZIEN VAN DEZE FILM tot dat ik het kan ontdekken in de bioscoop. Dit is het soort film dat met een trailer compleet gespoiled kan worden. Jullie zijn bij deze ook gewaarschuwd.

In tegenstelling tot de Iron Man films heb ik de indruk dat de toon iets meer ernstig is. In de trailer is er geen zweem van sarcasme en cynisme te bespeuren, maar lijkt het een harde actie-thriller te worden…misschien zelfs met een R-rating. Hoewel, het is een Steven Spielberg / Ron Howard tandem in de productiestoel, dus zal het wel mainstream worden. Ik hoop alleen dan de aliens niet te campy zullen overkomen.

*** Cowboys & Aliens teaser trailer ***

De tijd is rijp om nog een aantal Blu-ray Warner Bros Essentials in de aandacht te brengen te beginnen bij de oscarwinnende film Unforgiven (1992) van en met Clint Eastwood. In 1990 was Dances with Wolves zowat de enige (halve)western van belang in een periode waar het genre eigenlijk van de kaart was geveegd. Maar Eastwood, de acteur die doorbrak met zijn spaghetti-western films, zette dit recht. En hoe! Een verrassend drama met geweldige cast en een anti-held als hoofdpersonage, een ondubbelzinnige boodschap en een défilé van onorthodoxe karakters van vlees en bloed.

Korte inhoud: In het dorpje Big Whiskey wordt een meisje van plezier door enkele cowboys zodanig met een mes bewerkt dat ze voor altijd littekens aan haar gezicht zal houden. De daders krijgen door de sherrif Little Bill (Gene Hackman) slechts een boete opgelegd om in het voorjaar acht paarden af te staan. De collega’s van het hoertje vinden dat een straf van niks en loven een fikse beloning uit aan diegene die de twee cowboys om het leven brengt. De jonge onervaren Schofield Kid (Jaimz Woolvett) lijkt deze beloning wel wat. Hij vraagt William Munny (Clint Eastwood) mee te doen en samen de beloning te delen. Munny was vroeger een beruchte dief en meedogenloze moordenaar, maar nu een hardwerkende varkensboer. Omdat hij geld nodig heeft, gaat hij in op het aanbod van Kid. Samen met Munny’s oud-collega Ned (Morgan Freeman) gaan ze op pad om het lot te voltrekken.

Naast de mooie beeldvoering van Jack N. Green die afwisselt tussen zonovergoten landschappen en gitzwarte nachten met stortregens, maakt Unforgiven op de eerste plaats een niet mis te verstaan statement over geweld die nog meer geweld uitlokt. Ditalles in een stijl die de voeten veegt met zowat elke western-conventie die we kennen. De vicieuze geweldcirkel begint in een bordeel waar een hoertjes gezicht met een mes wordt bewerkt door een half dronken cowboy. Dit incident zal leiden naar een wraak-actie die dan weer tal van gevolgen zal kennen. Op het einde van de rit zijn er geen winnaars te bespeuren, enkel personages in diepe gewetenskwestie, radeloos, zwaar toegetakeld of gewoon dood.

Afgezien van het onderwerp is het een verademing om nog eens een western te zien met geheel eigen regels en wetten. Je zou de film zelfs kunnen aanschouwen als een soort anti-western. De sherrif (Gene Hackman) houdt zich voornamelijk bezig met het oplappen van zijn nieuw onderkomen, de vrouwen van plezier zijn geen frivole en uitgedoste miekes die rechtstreeks vanuit de Moulin Rouge lijken te komen maar doodgewone vrouwen, de huurdoders zijn uitgebluste alcoholisten, en de vriend van Clint Eastwood is een zwarte cowboy wat ook al onze conceptie van de Far West aan diggelen slaat. Het zou geen western zijn mochten er geen slachtoffers van ten gevolge van vuurgevechten, maar in deze prent wordt alle heroïek van de daad zelf ontdaan. Geen stand-off waar de tegenstander nog de tijd neemt om een sigaret op te steken om nadien metaforisch de rook uit zijn loop te blazen. Hier dient een wapen om te doden en is niet elk shot altijd raak, verre van. Pistolen die niet afgaan of iemand die onder de zenuwen zijn doel mist, is in deze Unforgiven schering en inslag. Ook de whiskey fles heeft zijn plaats in het gebeuren, vooral als middel om de emotie tot een minimum te beperken.

In Unforgiven zien we voor een keertje cowboys opdraven die eigenlijk hun vervaldatum ver gepasseerd zijn. Het hoofdpersonage staat personifieert het stervensproces, zowel emotioneel, mentaal, moreel als fysiek. Elke stap is er één dichter bij de ondergang. En bij dit proces zijn we tevens getuige van de aftakeling van het heroïsche western-genre met goede cowboys die het moesten opnemen tegen slechte. En in het kielzog van deze film zullen er nog hel wat andere westerns volgen die dezelfde filosofie erop nahouden.

Op de Blu-ray staat spijtig genoeg geen audio-commentaar van Clint-himself, maar wel van zijn biograaf en filmcriticus Richard Schickel, alsook 4 algemene documentaires en nog een western aflevering met Clint … blijkbaar als opvulsel. Voor de extras moet je de film dus niet aanschaffen, maar de film is en blijft wel een mijlpaal in het western-genre, maar vooral ook grote cinema.

Naast de wereldbekende spaghetti westerns had je die andere soort western, waarin de beeldvoering iets minder van belang was en het verhaal met zijn karakters meer op de voorgrond trad. Dat was zeker het geval voor 3:10 to Yuma (1957) van Delmer Daves die eigenlijk een vrij rauwe film was die zich afspeelde op een beperkt aantal locaties. Het was in ieder geval een indrukwekkende western gebaseerd op het boek van Elmore Leonard (Out of Sight, The Rosary Murders, Jackie Brown), die in die tijd ontzettend positief ontvangen door de pers en ook het publiek

Regisseur James Mangold liep al jaren met het plan om de western in een nieuw jasje te steken. Al in 2002, nog voor hij met Walk the Line (2005) zijn naam definitief zou vestigen, hield hij zich bezig met het idee een remake te maken van deze klassieke western, maar het zou nog jaren duren voordat het project van de grond zou komen. De oude versie moest namelijk flink worden bewerkt om ook het hedendaagse publiek voor zich te winnen. En Mangold is met zijn 3:10 to Yuma (2007) geslaagd in zijn opzet. Wie zei dat westerns niet meer van onze tijd waren?

Korte inhoud: De door droogte geteisterde arme rancher Dan Evans (Christian Bale) is samen met zijn beide zoons getuige van een zeer gewelddadige overval op een postkoets met de salarissen voor het personeel van de Southern Pacific Railroads door de beruchte outlaw Ben Wade (Russell Crowe) en zijn bende. Wade wordt echter gearresteerd. Dan Evans begeleidt vervolgens tegen een beloning van $200 Wade van Bisbee naar Contention, van waar hij Wade met de trein van tien over drie naar de gevangenis in Yuma moet brengen. Vanaf het vertrek uit Bisbee blijkt de reis niet zonder gevaren te zijn en een psychologische kat en muis spel tussen Evans en Wade begint.

Je ziet het niet alle dagen wanneer twee grote acteurs als Crowe en Bale tegenover elkaar staan. Het herinnert mij in ieder geval nog een beetje de periode waarin De Niro en Al Pacino tegenover elkaar stonden in Heat (1995). Bale speelt Dan Evans, een arme boer die in de Amerikaanse burgeroorlog een been verloren heeft. Dan kan nauwelijks zijn gezin onderhouden en is mede door zijn handicap een flink deel van zijn zelfrespect verloren. Zijn twee zoons, de idealistische William (Logan Lerman) en de ziekelijke Mark (Benjamin Petry) willen wel tegen hem opkijken, maar hebben weinig reden toe. Wanneer Ben Wade, een meedogenloze gangster die met zijn bende de streek onveilig maakt, wordt opgepakt dient zich voor Dan een kans op eerherstel aan. Hij biedt zich vrijwillig aan om de levensgevaarlijke bandiet naar de staatsgevangenis van Yuma te brengen. Niet alleen verdient hij daar geld mee waarmee hij zijn gezin weer kan voeden en zijn door droogte geteisterde boerenbedrijf een nieuwe impuls kan geven, maar ook omdat hij aan de boze buitenwereld, en vooral aan zijn zoons en vrouw Alice (Gretchen Mol), kan bewijzen dat hij nog niets van zijn waardigheid heeft verloren. Maar de reis naar Contention, waar vandaan om tien over drie de trein naar Yuma zal vertrekken, gaat niet over rozen. Wade is de kwaadste niet, maar Dan heeft het geld heel hard nodig. Ondanks de sluimerende wederzijdse sympathie en de venijnige aanvallen van Wades schietgrage bende - onder leiding van diens bikkelharde eerste luitenant Charlie Prince (Ben Foster) - besluit Dan toch door te zetten.

De sfeer uit 3:10 to Yuma ademt deze uit van de sfeer van die klassieke Amerikaanse westerns. In deze filmversie gaat het niet zozeer over de pistoolgevechten, zoals bij die Italiaanse westerns, maar eerder over het leven van die karakters in die welbepaalde periode, het eergevoel, de code, hun familiebanden. Men is bij de verfilming in ieder geval trouw gebleven aan het origineel, hoewel deze versie uiteraard visueel een trapje hoger staat. In tegenstelling tot andere 'moderne westerns' als The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) is deze prent niet alleen een stuk mannelijker maar ook heel wat dynamischer. In een snel tempo vliegen de twee uren die deze film duurt voorbij.

Het script, waar maar liefst 4 jaar aan gewerkt is door Halsted Welles, Michael Brandt en Derek Haas zit uitstekend in elkaar. Men heeft een balans gevonden tussen een flinke dosis actie en karakterontwikkeling. Want uiteindelijk gaat het, net als in het origineel uit 1957, om de psychologische oorlog die Evans en Wade met elkaar voeren. En gezien we hier te maken hebben met twee geweldige hoofdrolspelers, zijn de scènes waarin er niet geschoten wordt bijna net zo explosief als de actiescènes. Wade is van begin tot eind de bovenliggende partij, manipulatief tot op het bot en altijd op zoek naar de zwakke plek van zijn tegenstanders. Russell Crowe zet deze klassieke outlaw op een dusdanige manier neer dat je geen hekel aan hem kunt krijgen, ook al weet je dat deze man heel wat moorden op zijn geweten heeft.

Hoewel Russell het hoofdpersonage is, steelt Bale eigenlijk wel een beetje de show. Dan Evans is de antiheld; de goedmoedige armoedzaaier die niets te verliezen heeft. Zeker wanneer op een zeker moment blijkt dat zijn oudste zoon meer ontzag heeft voor de schurk Wade dan voor hem. Hij vindt van zichzelf dat hij geen knip voor de neus waard is. Het feit dat hij een been mist en de verwerking van dat verlies heeft daar zeker mee te maken. De confrontatie tussen deze twee mannen, die constant lijnrecht tegenover elkaar staan maar desondanks toch een soort respect - misschien zelfs vriendschap - voor elkaar ontwikkelen, is een boeiende ervaring, die naar het einde toe een intrigerende en originele climax krijgt. Bale is niet de doorsnee antiheld en Crowe niet de archetypische slechterik, waarmee de film alleen maar aan kracht wint. De prairie van 3:10 to Yuma wordt verder bevolkt met talloze kleurrijke personages, van de clichématige knappe maar eenzame barmeid tot een indiaan die strijdt aan de zijde van cowboy Wade. Alle acteurs zetten hun beste beentje voor. De meest opvallende van allemaal is Ben Foster, die de show steelt als Charlie Prince, de sadistische maar trouwe compagnon van Wade. Aardige rollen zijn er verder van Peter Fonda en de piepjonge Logan Lerman als Dans zoon William. De cinematografie van Phedon Papamichael is niet zo meesterlijk als in The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, maar de prent straalt in alle opzichten vakmanschap uit. De muziekscore van Marco Beltrami past perfect bij de beelden en is wat mij betreft misschien wel de beste score tot nu toe van de componist.

James Mangold mag na het gelauwerde Walk the Line opnieuw een zeer geslaagde prent aan zijn palmares toevoegen. 3:10 to Yuma is een uitstekende remake zoals er zo weinig zijn tegenwoordig. Hij heeft niet gekozen voor 90 minuten van vuurgevechten, maar de focus gezet op de morele complexiteit en het subtiel spel van onderhuidse spanningen tussen de hoofdpersonages. En wanneer er dan een actie-scène volgt is deze dan ook extra veel geladen. Het is dus een prent die zowel is bestemd voor de westernliefhebbers die verzot zijn op de gevechten, als voor de liefhebbers van een goed verhaal met karakters van vlees en bloed. We zijn met deze film toch heel ver weg van The Good, the Bad and The Ugly, maar deze western gaat wel in op de essentie: ‘wat maakt een man goed, slecht of lelijk’.

***Related Post***
30/07/2007: 3:10 to Yuma trailer

Sinds 3:10 to Yuma (2007), Open Range (2003), Seraphin Falls (2006), The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2006) of zelfs The Proposition (2005), ben ik helemaal verkocht voor de terugkeer van het western-genre, ook al zijn het niet mijn favoriete films. Ik kies een comic-adaptatie boven eenderwelke western.

Maar je lag er van uit gaan dat de filmmakers vaak heel wat mer moeite in een western steken dan in een doorsnee actiefilm. Een western moet het hebben van zijn omgeving en minder van zijn cgi, als er al cgi in een western zit.

Binnenkort mogen we ons verwachten aan Appaloosa (2008), in regie van acteur/regisseur Ed Harris, die eerder zijn debuut maakte met de niet onaardige biopicPollock (2000)

Het duo Ed Harris / Viggo Mortensen heeft eerder met A History of Violence (2005) bewezen goed samen te gaan. Het zijn allebei acteurs met een hoog dramatisch vermogen die zowel kunnen overtuigen als good or bad guy. Ik heb enkel een beetje moeite met Renée Zellweger, maar de trailer is veelbelovend. Ingetogen, maar efficiënt. De fans van "Deadwood" zullen opgetogen zijn.

Korte inhoud: Virgil Cole (Ed Harris) en Everett Hitch (Viggo Mortensen) vertrekken naar een kleine stad om de inwoners uit de greep van een plaatselijke ranche-houder te bevrijden. Deze taak wordt echter ingewikkelder als er een jonge weduwe (Renée Zellweger) arriveert.

Bij de bijrollen zien we ook nog de ronkende namen Jeremy Irons en Lance Henriksen. Het zijn acteurs die je zowiezo ziet schitteren met snor en cowboy-outfit. De film zou eind 2008 bij ons in de bioscoop moeten draaien.

*** High quality picture galler - Renee Zellweger ***

De cowboys zijn terug in. Na Brokeback Mountain, die zowat beslag legt op alle awards dit jaar, en de The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2006) film met Brad Pitt, komt er een bericht dat Tom Cruise zich klaar maakt voor 3:10 to Yuma (2007), wat een remake is van de versie uit 1957 met Glenn Ford in de hoofdrol.

Korte inhoud The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford: Een film over de legende Jesse James gezien vanuit het oogpunt van Robert Ford, die niet alleen grote bewondering voor de snelste schutter van het Wilde Westen had, maar zich ook bij zijn bende aansloot. Langzamerhand werd Ford jaloers en wilde hij de bende van Jesse James overnemen.

Korte inhoud 3:10 to Yuma: Dan Evans is een boer die gekweld wordt door droogte op zijn land. Zijn gezin verkeert in geldnood en hij kan een flinke premie verdienen wanneer hij Ben Wade, een beruchte outlaw, overlevert aan de autoriteiten. Maar Wade biedt hem meer.

Ik hou wel van een goede western dus kijk ik uit naar beide films. Brad Pitt en Tom Cruise zijn geen kleine garnalen en zij geven een zekere credibiliteit aan een filmproject. Pitt hebben we al eens als cowboy gezien in Legends of the Fall (1994). Voor Tom Cruise wordt het na zijn kleine cameo’tje in Young Guns (1988) en zijn rol in The Last Samurai (2003), zijn eerste echte cowboy-rol. Cruise kan dan wel gezien worden als een ettertje, hij is voor mij nog altijd een stuk dynamiet die meer dan vonken geeft op het witte doek.

De Jesse James film is geregisseerd door Andrew Dominik (Chopper). De Tom Cruise film zal waarschijnlijk geregisseerd worden door James Mangold (Walk The Line, Identity, Cop Land), een van de betere verhalenvertellers in Hollywood.