De FilmBlog

Het ziet er naar uit dat er wat problemen zijn met de productie van de tweedelige live-action Akira (2013) manga-adaptatie. De studio had het vertrouwen geschonken aan de nog jonge Jaume Collet-Serra, die indruk heeft gemaakt met zijn horrorprent Orphan (2009) en zijn actie-thriller Unknown (2011). Maar blijkbaar is alles compleet fout gelopen en heeft Warner Bros de productie stop gezet.

Korte inhoud: Kaneda is de leider van een Motorbende in Neo-Tokio (wordt waarschijnlijk Neo-Manhattan). Tetsuo is één van de bendeleden en is altijd de benjamin geweest, die onder bescherming van Kaneda staat. Als Tetsuo wordt gearresteerd, wordt hij als proefkonijn gebruikt voor een militair experiment, waardoor hij ongelooflijke krachten krijgt. Tetsuo kan zijn krachten niet in bedwang houden en slaat volledig door. Kaneda is de enige die hem nog kan tegenhouden.

Volgens The Hollywood Reporter ligt het probleem bij het budget van de film. Warner maakt zich zorgen over de lopende zaken en vreest dat alles zal ontsporen. Maar er zouden ook nog problemen zijn met de casting en het script. Bijgevolg heeft Warner besloten om de filmproductie stil te leggen voor onbepaalde tijd. Het is op dit ogenblik nog niet zeker wanneer alles terug op de rails kan gezet worden, laat staan of ze de film nog zullen afwerken.

Het is trouwens een filmproject die geplaagd wordt door problemen. Regisseur Albert Hughes heeft trouwens dit project de rug toegekeerd nadat er heel wat acteurswissels waren. Eerst werd er gedacht aan Andrew Garfield en Garrett Hedlund voor de twee hoofdrollen, nadien aan Robert Pattinson, Justin Timberlake, Joaquin Phoenix en Chris Pine, en uiteindelijk kwam dan de naam van Keanu Reeves, maar hij had er zelf geen interesse in. En bijgevolg heeft de studio opnieuw hun oorspronkelijke cast (lees: minder bankable) genomen. En hoe zwakker de cast, hoe lager het budget. En daar wringt dus het schoentje. Dit project heeft 100 miljoen nodig, maar met een B-cast zal deze film het moeilijk hebben om met een dergelijk budget nog winst te maken. En komt daar nog bij dat Andrew Garfield blijkbaar niet meer van de partij is. Het budget was inmiddels gezakt van 90 naar 60 miljoen…een beetje aan de magere kant als je het mij vraagt.

Ondertussen werd er wanhopig gezocht naar bekende namen, maar buiten de Japanner van dienst Ken Watanabe en de mysterieuze Helena Bonham Carter zijn ze niet ver gekomen. Misschien moet producer Leonardo DiCaprio maar een rol opnemen. Wordt vervolgd ...

***Related Posts***
26/03/2011: Akira verfilming niet in Neo-Tokyo maar Neo-Manhattan
10/11/2007: Akira verfilming in de maak

"When Gotham is ashes, you have my permission to die. " Bane's enige woorden in de langverwachte eerste trailer van The Dark Knight Rises (2012) maken indruk en zeggen veel over de weg die Christopher Nolan inslaat voor dit sluitstuk van zijn imponerende Batman-franchise. Hij zadelt Bruce Wayne (Christian Bale) op met een nog grotere dreiging dan The Joker’s waanzin en terreur. Er wordt bewust gekozen voor een nóg grotere zwartgalligheid door in deze finale te kiezen voor het letterlijk en figuurlijk 'breken' van Batman en zijn entourage.

Lijdzaam en kreupel ziet onze protagonist toe hoe Gotham - 8 jaar na de oproer van The Joker - door een ongezien, vernielzuchtig kwaad wordt geteisterd. Dat kwaad draagt de naam Bane (Tom Hardy): Een schrikwekkende wreedaard met een gevaarlijke combinatie van dikke bundels muscles & veel brains die na het probleemloos breken van Batman eigenhandig zorgt voor de ontsnapping van alle gevangenen uit Gotham City Jail (zeer waarschijnlijk Arkham Asylum).

De militaristisch getinte Bane met angstwekkend masker begint samen met een meute aartsgevaarlijke delinquenten een gestructureerde raid op Gotham en blaast met zijn 'doomsday device' in één ruk het ‘Gotham Rogue stadium’ aan flarden. De autoriteiten staan machteloos en de chaos is compleet. De gebroken beschermengel van Gotham City kijkt machteloos toe…

Kan hij mentaal en fysiek terugvechten tegen een kwaad dat hem zowel fysiek als mentaal compleet heeft kleingekregen? Bruce Wayne zal net als in Batman Begins een diepe lijdensweg moeten ondergaan om terug te vechten tegen het malicieuze, wetende dat hij meer dan ooit tevoren moeten tonen aan de bewoners van Gotham, zijn geliefden en zichzelf dat hij, The Dark Knight, symbool staat voor het licht in de duisternis. De verlossing van het kwaad… Zal hij herrijzen…

Ik weet dat deze trailer - net als de teaser - absoluut geen heldere kijk geeft op de inhoud en het plot, waardoor voor velen het lont uit het kruitvat wordt gehaald en aldus niet de wenselijke impact teweegbrengt. Het lijkt bizar, maar ik ben vrij zeker dat dit Nolan's intentie is. Bekijk het van zijn perspectief: deze treequel wordt ontegensprekelijk een publiekstrekker en een verzekerde boxoffice hit. De man heeft niets te verliezen, hij gooit immers na deel 3 de handdoek in de ring.

Hierdoor kan de uiteindelijk voorgeschotelde inhoud van deze derde act immers een veel diepere impact teweegbrengen bij de kijker. Geen revelaties in de trailers, des te meer in de plotwendingen van de eigenlijke film. Dit voedt de kijkervaring van het publiek en diept de emotionele impact van de gebeurtenissen verder uit. Bovenstaande is misschien de enige tactiek om dit derde deel te laten uitstijgen boven The Dark Knight (2008), iets wat vele fans verlangen van Christopher Nolan. Een bijna onbegonnen opdracht en een enorme druk op diens schouders. Maar zoals de man al meermaals bewees: alles kan beter.

Om mijn theorie te voeden: Wie kan het zich nog herinneren dat tijdens de 2e trailer van The Dark Knight er geen spoor was van Harvey Dent (aka Two Face)? toch was deze prominent aanwezig gedurende gans de film en bleek de sequel op Batman Begins (2005) achteraf veel meer dan een tweestrijd tussen Bats en The Joker. De trailers gaven maar een fractie weer van wat er in het uiteindelijke eindproduct tentoon werd gespreid. Het werd mede hierdoor zowel kritisch als commercieel één van de meest bejubelde blockbusters van dit decennium.

Ik benadruk nogmaals: onderschat Christopher Nolan niet. De man is een goochelaar als het aankomt op het misleiden en bespelen van zijn publiek. Hij is een bijna geniaal cineast en een gewiekste marketingjongen die het publiek steeds een stap voor is. Ditmaal speelt de jonge Brit het volgens mij (en velen delen mijn mening) noodgedwongen nog sluwer dan voorheen.

Even de noemenswaardigheden uit deze zwartgrauwe trailer samengevat:
1. We zien voor het eerst de verrukkelijke Anne Hathaway fungeren als ‘femme fatale’ Selina Kyle, haar dialoogvoering hint haar connectie met Bane en haar klederdracht lonkt naar haar alter ego, Catwoman 2. Batman’s nieuwe speeltje, De Batwing die doorheen de straten van Gotham City zweeft, ziet er overweldigend uit.
3. Het beruchte ‘Doomsday Device’ van Bane toont voor het eerst zijn apocalyptische krachten.
4. Korte flitsen van Joseph Gordon-Levitt als de flik John Blake, Gary Oldman als Jim Gordon en Française Marion Cotillard als Miranda Tate passeren vluchtig de revue. .
5. een zwaar gehavende Bruce Wayne kan niet onbesproken blijven uiteraard: Hij ziet er mentaal vermoeid uit en sukkelt vooruit met een wandelstok in de arm.
6. Een scène later ligt hij zwaar gewond naast een triomfantelijke Bane. Meerdere suggesties dus dat Bane Batman mentaal en fysiek heeft gekraakt.
7. De titel en het witte licht van het Batman logo verraden een herrijzenis van onze held die voor de grootste uitdaging van zijn leven staat

Een leuke vernoeming is trouwens ook de knipoog naar Robin, in de vorm van zijn kenteken tijdens de stadion scène. Je kan duidelijk zien dat één van de football-fans met de 'R' van 'Rogue' zwaait in de vorm van het Robin logo, gebruikt in comics van Batman’s sidekick in de jaren ’90. Nolan heeft echter herhaaldelijk benadrukt dat Robin geen deel zal uitmaken van dit Batman universum, dus Joseph Gordon-Levitt als gemaskerde wreker is 'not done'.

Ik vind persoonlijk dat de trailer er buitengewoon uniek uitziet (stijlvolle cinematografie, sobere dialoogvoering, gitzwarte sfeerschepping, een epische score van Hans Zimmer). Na herhaaldelijk bekijken heeft hij het merkwaardige effect dat de beelden steeds sterker overkomen en meer impact hebben. Het slotbeeld gaf me kippenvel.

Afsluitend meld ik graag dat de uitgegeven (en inmiddels gelekte) proloog van 6 minuten zeer de moeite waard is, en je een beter inzicht geeft in Bane’s personage alsook enkele adembenemende shots weggeeft van de symbolische destructie van Gotham’s donkere ridder. Ik hoop dat alle fans blijven vertrouwen op Christopher Nolan en konsoorten. Algemeen Positivisme en vertrouwen in toonaangevende individu’s (die ‘Waalse Joker’ die onze regering moet gaan leiden niet meegerekend) anno 2012 is wel opportuun nu het crisistijd is en Europa kapot gaat aan Economisch wanbeleid.

Hoop doet leven: The Dark Knight Rises wordt meer dan waarschijnlijk de meest geslaagde trilogie sinds The Lord of The Rings en zal ons een mooi afscheid bieden van een prachtige saga die een revolutie betekende in het comicbook genre. De film komt bij ons uit op 25 juli 2012.

Update: En volgens The Hollywood Reporter heeft The Dark Knight Rises een probleem met de verstaanbaarheid van de schurk Bane. Het vakblad meldt dat verschillende mensen na het vertonen van de eerste zes minuten van de film aangaven dat de slechterik vrijwel niet de verstaan is. Tom Hardy, die het personage van Bane vertolkt, mompelt nogal wat de verstaanbaarheid nu niet bepaald ten goede komt. De mensen bij Warner hebben al bij regisseur Christopher Nolan gevraagd om een nieuwe geluidsremix. Echter hij is hiertoe niet bereid en zou enkel nog maar kleinere aanpassingen voor ogen hebben. Wordt zeer waarschijnlijk nog wel vervolgd.

***Related Posts***
15/12/2011: Gitzwarte poster
21/07/2011: The Dark Knight Rises teaser trailer
02/12/2010: Komt The Joker terug in The Dark Knight Rises?
21/11/2010: Catwoman en Bane in The Dark Knight Rises?

Dat True Romance (1993) werd geschreven door Quentin Tarantino en verfilmd door Tony Scott kwam pas goed tot uiting in die aangrijpende scene over The Origin of the Sicilians, waarin Dennis Hopper even grapjes maakt met de man die hem zal vermoorden, gespeeld door een sublieme Christopher Walken.

Het was een klein intermezzo die weinig impact had op de hoofdpersonages (het gebeurde zelfs allemaal buiten hun weten), maar het werd meteen één van de meest memorabele scènes uit de filmgeschiedenis. Er doen verschillende geruchten de ronde dat Tarantino zijn scenario zou verkocht hebben voor $10’000, andere bronnen spreken dan weer van $50'000, maar één ding is zeker, het was belachelijk weinig.

Korte inhoud: Clarence (Christian Slater) werkt in een stripboekenwinkel, en brengt het grootste deel van z'n vrije tijd door in de bioscoop waar hij kungfu-films kijkt. Op een dag ontmoet hij de prostituee Alabama (Patricia Arquette), op wie hij verliefd wordt. Ze kan echter niet zo maar stoppen met het werk, en dus moet Clarence eerst afrekenen met haar pooier Drexl Spivey (Gary Oldman). Tijdens de tumultueuze confrontatie met de pooier komt Clarence per ongeluk in bezit van een koffer cocaïne. Hij beslist deze enorme hoeveelheid op zijn eigen houtje te verkopen en trekt naar LA.

En de film doet zijn titel alle eer aan door een aanstekelijke relatie uit te werken tussen Clarence en Alabama, en dit terwijl de kogels door het luchtruim suizen en het bloed zo goed als op de cameralens spat. Het is misschien niet het meest orthodoxe koppel, maar het is wel een leuk stel die je met veel belangstelling wil volgen. We volgen een aan lager wal geraakt koppel die wel uit de geest van de gebroeders Dardenne lijkt te zijn ontsproten, maar doorheen de Hollywood-machine is gedraaid. En de vonken vliegen van het scherm tussen die twee. Bijgevolg kan de regisseur het zich permitteren om het fragmentarische boek van Tarantino zonder concessies na te leven. Of toch bijna, want Scott koos voor een lineaire verhaalstructuur en uiteindelijk ook voor een Hollywood einde in plaats van het depri-einde die Tarantino in zijn script had voorzien. (Clarence Sterft en loopt er vandoor met het geld. In haar voice-over horen we dat ze uiteindelijk niet zo heel veel gaf om Clarence en dat ze hem had gebruikt om van Drexl te geraken). Persoonlijk vind ik het einde van Tony Scott véél beter werken en conform is met het verfilmde verhaal. Mocht Tarantino zelf de film hebben gemaakt, dan had zijn einde binnen een andere context misschien wel beter gewerkt.

Ondanks het feit dat in True Romance heel veel actie zit, mag je de film niet gewoon bestempelen als een gewone actiefilm. Het is tezelfdertijd een thriller, een komedie, een romance en in het hart van dit alles schuilt een pakkend drama. En de pracht van deze prent is dat al die genres perfect gaan samenvloeien in één volwaardige prent die ons van begin tot eind aan onze stoel kluistert, en dit allemaal op de zwoele muzieknoten van Hans Zimmer . De gestroomlijnde en flitsende regie van Tony Scott zorgt ervoor dat de filmervaring nog boeiender wordt. Alles klopt; van de casting tot en met de kleding en belichting. En neen, we hebben hier niet te maken met een diepzinnig Krzysztof Kieslowski verhaal, maar voor wie tussen de regeltjes leest zal wel wat Shakespeare invloeden kunnen aanduiden in het narratieve gedeelte. Maar laten we eerlijk zijn, dit een pulp fiction avant la lettre. Het is bestemd om ons te ontspannen en slaagt daar wonderwel in. En veeleer de wansmaak van de stilist(e), verraad de spuuglelijke kleding van ons koppeltje allicht de zwakte van onze scenarist voor kleurrijke trash.

Dankzij Tarantino krijgen we een lawine aan coole en knettergekke quotes over ons heen, in de stijl van "I would fuck Elvis... I mean when he was alive, not now." En dat is uiteraard de kracht van zijn films. Mensen herinneren zich Reservoir Dogs en Pulp Fiction vooral voor zijn dialogen, en hier wordt je ook wel in de watten gelegd. Quentin zei van True Romance zelfs dat het één van zijn meest auto-biografische films was, en dat kan toch wel tellen. Waarom heeft QT de film dan zelf niet geregisseerd? Blijkbaar had Warner Bros er geen vertrouwen in en stonden liever hun 13 miljoen dollar af aan een vaste waarde die een mooie bioscoop-recette kon verzekeren. Later kwamen ze hierop terug maar Tarantino had er geen zin meer in. Hetzelfde gebeurde met zijn tweede scenario, Natural Born Killers , die op een wel heel desastreuze manier werd verkracht door Oliver Stone. Met Reservoir Dogs (1992) kon hij zijn ding doen, en met Pulp Fiction (1994) kon hij zijn status bevestigen als één van de meest invloedrijke regisseur in Hollywood.

Ook al werd True Romance niet meteen een kaskraker en is hij minder goed dan Reservoir Dogs, heeft het zijn publiek toch gevonden tijdens zijn video-release, en blijft het tot op heden nog steeds één van de betere misdaad thrillers uit de 90’ties. En het is dan ook mooi meegenomen deze prent te zien in high-def. En bij deze heeft Dutch Film Works de film uitgebracht op blu-ray in hun Prestige Collection. Enkel spijtig dat ze de extraatjes op de schijf zijn vergeten.

Met het uitbrengen van de blu-ray/dvd van Sucker Punch (2011), de laatste prent van Zack Snyder, geeft De FilmBlog 10 exemplaren van de film weg. Het is een soort Kill Bill meets Inception, met vooral heel wat guilty pleasure momenten. Sucker Punch is het soort film die je zal verafschuwen of verafgoden, maar een middenweg is er niet.

Wat jullie hiervoor moeten doen is een mailtje sturen naar filmblog[a]gmail.com met zoveel mogelijk correcte antwoorden op de filmquiz, alsook een antwoord op de schiftingsvraag. Vermeld hierbij jullie naam, voornaam, officiële adres en of jullie beschikken over een blu-ray player. Jullie persoonlijke adresgegevens zullen niet publiek gemaakt worden of verzonden aan derden voor commerciële doeleinden. De tien deelnemers met de meeste correcte antwoorden winnen een dvd of blu-ray. In geval van ex aequo zullen de tien winnaars bepaald worden aan de hand van de schiftingsvraag. Inzendingen waarvan adres/naam/schiftingsantwoord ontbreken, worden niet in rekening genomen.

Opgelet! Jullie antwoorden moeten verstuurd worden ten laatste op woensdag 31 augustus 2011. Jullie eerste email telt (denk dus goed na alvorens in te sturen). Antwoorden ingestuurd na de deadline worden niet meer in rekening genomen. Wanneer ik ook maar het minste vermoeden heb van samenwerkende vennootschappen of andere oneerlijke praktijken, behoud ik mij het recht voor om de inzendingen te verwijderen. Slechts één email per persoon/familie/adres. Enkel filmfreaks woonachtig te België zijn toegelaten. Volg de correcte antwoorden begin september op de Twitter-account van De FilmBlog en op onze Facebook-pagina. Succes !

Schiftingsvraag: Hoeveel bladzijden telt de roman die ik momenteel aan het lezen ben?

Ook al gelooft Stephen Hawking niet in het leven na de dood, de 81-jarige regisseur Clint Eastwood hoopt wel dat er toch iets moet zijn, of dat vermoeden we toch na het zien van zijn Hereafter (2010). Een film die tegen alle wetten van de box-offoce opgebouwd werd met 3 aparte verhaallijnen over het leven na de dood. Het resultaat is een opmerkelijke prent, die verre van zijn beste film is, maar toch voldoende elementen aanreikt om hoopvol te blijven van wat er zich afspeelt nadat we ons loodje hebben gelegd.

Korte inhoud: Hereafter vertelt het verhaal van drie mensen die op verschillende manieren met de dood te maken krijgen. George (Matt Damon) is een doorsnee Amerikaan die een speciale band heeft met het hiernamaals. Aan de andere kant van de wereld heeft Marie (Cécile De France) een schokkende bijna-doodservaring. En dan zijn er nog de tweeling Marcus en Jason (Frankie en George McLaren), scholieren uit Londen die er alles aan doen om hun familie bij mekaar te houden, terwijl de sociale diensten de kinderen van de moeder willen weghalen die een drugprobleem heeft. Terwijl Jason onverwacht sterft is het voor Marcus niet eenvoudig om zijn tweelingbroer te vergeten. Alledrie zijn ze op pad de waarheid te vinden en wanneer hun paden kruisen zullen ze allen veranderd zijn door wat zij geloven te zullen vinden in het hiernamaals.

Eastwood heeft al lang de status bereikt waar hij zijn films niet meer moet verantwoorden. Ook al stond het in de sterren geschreven dat deze spirituele reis geen brokken zou maken aan de kassa. Het concept van de 3 verhalen in één film werkt niet voor een mainstream publiek en het onderwerp 'leven na de dood' is iets waar tieners niet wakker van liggen. Komt daar nog bij dat het ene verhaal iets meer op de voorgrond treed dan de andere, bijgevolg voelt Hereafter heel onevenwichtig aan. Maar Eastwood hield vast aan deze structuur, naar analogie met heel wat Franse films. Er duiken ook heel wat existentiële vragen op die de boel enkel maar verzwaren. Maar met de genuanceerde vertolkingen van de acteurs ga je als toeschouwer wel een eind mee met hun doods-gevoelens.

Mijn probleem met de film, en dit vooral te wijten aan de 3-delige structuur, is dat Eastwood niet diep genoeg graaft in de zielenroerselen van de karakters. Bijgevolg raak je nooit echt betrokken met hen. Het is desondanks een emotionele film, misschien geheel ongewoon voor iemand die ooit was gezien als Dirty Harry. Eastwood is een talentvol verhalenvertellen en hij komt vaak weg met zaken die door een minder talentvolle regisseur nooit zou werken. Hereafter is bij momenten toch een fascinerend portret. Je moet er echter iets voor over hebben wil je meegevoerd worden met het relaas. In de credits zien we tevens de naam van Steven Spielberg staan, die op deze film Eastwood heeft bijgestaan als executive producer.

Het is een Warner Bros vehikel van 129 minuten die zich afspeelt in Frankrijk, en één vierde van de film wordt dan ook in het Frans gesproken. Er zitten ook wat visuele effecten in, hoewel deze tot een minimum beperkt worden. De film werd in Japan uit de zalen gehaald, omdat er in de film een tunami te zien was en dit misschien te schokkend zou zijn voor vele slachtoffers van de recente vloedgolf. Op de blu-ray vind je een extended versie van de film (met een tikkeltje meer diepgang dan de bioscoopversie), alsook de docu Step into the Hereafter met Clint Eastwood en Matt Damon. De film ligt vanaf 25 mei 2011 in de winkelrekken.

Ik moet toegeven dat mijn verwachtingen voor Green Lantern (2011) van Martin Campbell niet zo bijzonder hoog waren. Wel denk ik dat hij beter zal zijn dan Thor (2011). Collega Malkavian liet me weten dat er een nieuwe trailer online werd gezwierd door Warner Bros.

"Omdat concurrent DC natuurlijk hun eigen film te promoten heeft, hebben ze er niets beter op gevonden vandaag het publiek te vergasten op de 'theatrical trailer' van Green Lantern, de zomerblockbuster die op 17 juni in de VS in de zalen komt. De trailer toont ons heel wat meer van de film waaronder duidelijke beelden van the Guardians, Kilowog, Tomar-Re en natuurlijk iedereen's favoriete slechterik Sinestro."

De trailer is inderdaad stukken beter dan die waarin we hem zagen ontwaken na een wilde nacht. De film begint er beter en beter uit te zien en ik krijg voor het eerst goesting om deze comic-adaptatie in de bios te gaan ontdekken. Ik blijf wel zitten met een slechte smaak na die eerste trailers van de film (die ze beter NOOIT hadden uitgebracht), en mijn twijfels blijven over de keuze van Ryan Reynolds als Hal Jordan. Anderzijds ben ik wel tevreden met de casting van Mark Strong en Peter Sarsgaard, naast Geoffrey Rush, Michael Clarke Duncan en Tim Robbins. Vanaf 27 juli 2011 in onze zalen.

***Related Posts***
07/01/2011: Green Lantern zit mer reshoots
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Toen de verfilming van Green Lantern (2011) 'groen licht' kreeg van Warner was ik zeer opgewonden. De comic is een topper in het Marvel-gamma en heeft een groot potentieel als filmadaptatie. De productie van de film zou ondertussen in een post-productie fase moeten zitten (montage van de beelden, opbouw van de visuele effecten, sounddesign,…) Maar volgens de collega’s van Daily Blam zitten er reshoots aan te komen.

Reshoot zijn nooit een goede zaak, ze kosten veel geld en zijn meestal noodzakelijk omdat het bestaande beeldmateriaal niet volstaat, niet werkt of verbetert moet worden. Warner zorgt er dan ook voor dat er zo weinig mogelijk informatie lekt hieromtrent. De opnames waren normaal afgerond op 7 augustus 2010, dus is het niet uitgesloten dat ze op dit ogenblik al een filmversie afgewerkt hadden en deze hadden laten zien aan een test-publiek die misschien niet helemaal overtuigt was. Ik ben in ieder geval benieuwd of de releasedatum van 17 juni 2011 nog steeds een haalbare kaart is.

Korte inhoud: Testpiloot Hal Jordan (Ryan Reynolds) moet een noodlanding maken na een technisch defect in zijn straaljager. Hij overnacht in een onherbergzame zandvlakte waar hij gewekt wordt door een aanstormend felgroen gevaarte: een UFO is er gecrasht. Hal snelt ter hulp maar is te laat. De alien is stervende, maar draagt nog net voor zijn dood zijn magische ring over aan Hal om hem te bedanken. Al snel ontdekt Jordan dat de ring van hem tot een superheld kan omtoveren en dat hij nu deel uitmaakt van een intergalactische gilde die het universum moet beschermen tegen het kwaad…

Martin Campbell, de man achter Casino Royale (2006) (één van de beste Bond-films ooit) en het mindere The Edge Of Darkness (2009) nam de regie voor zijn rekening. Ryan Reynolds mocht de titelrol spelen. Na het zien van Buried (2010) moesten criticasters hun mening herzien over zijn tot nog toe eendimensionale rollen (The Proposal (2009) , Van Wilder (2002) , X-men Origins: Wolverine (2009) ). Hij zette er een geweldige acteerprestatie neer.

De supporting cast kon me ook bekoren. Ik heb het onder andere over oude rot Tim Robbins, de onvermijdelijke Mark Strong en booswicht van dienst Peter Sarsgaard. De vrouwelijke hoofdrol is voor de aantrekkelijke Blake Lively. Ik ging er vanuit dat de hoge verwachtingen wel ingelost zouden worden met dergelijke bekwame figuren. Spijtig genoeg heb ik de trailer mogen aanschouwen en deze zorgt voor ontgoocheling. De serieuze donkere toon uit de comic moest plaats ruimen voor een luchtig, flitsend, goedkoop ogend geheel in de lijn van Fantastic Four (2005) .

Men lijkt hier te gaan voor een Ironman ‘light’ formule. Het is spijtig om te aanschouwen dat Ryan Reynolds daarom wederom teruggrijpt naar zijn onnozele Van Wilder typetje om voor komisch relaas te zorgen. De effecten zien er gedateerd en cartoonesk uit wat het geheel ongeloofwaardig maakt. Ik kreeg bij deze teaser een Batman & Robin (1997) déjà-vu. (Één van de slechtste films aller tijden).

De trailer representeert totaal het tegenovergestelde van wat je van een Martin Campbell -film zou verwachten Het contrast tussen een ernstige prent als Casino Royale en The Green Lantern is immens: een stijlbreuk van jewelste. Campbell had mijn inziens dezelfde stijl moeten hanteren van deze actietopper en moeten gaan voor een donkere, iets soberdere aanpak (Beste voorbeeld is The Dark Knight (2008) . Het CGI-kostuum van Hal Jordan (wat het paradepaardje van deze film moet worden) ziet er betreurend goedkoop uit. Het Speciale Effecten team lijkt wel 10 jaar achter te lopen op de concurrentie en ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ze tegen de klok moesten werken om al het grafisch geweld klaar te stomen voor de promotiecampagne.

Toch is het is desondanks al deze negatieve punten te vroeg om conclusies te trekken. De release is nog ver weg en aan de effecten kan gewerkt worden. De film zou wel eens een stuk serieuzer kunnen uitvallen dan de trailer doet uitschijnen. Ik hoop dat ik mijn kritiek binnenkort moet inslikken eens ik de release heb kunnen bekijken. I keep my fingers crossed…

***Related Posts***
26/11/2010: Nieuwe Green Lantern trailer is iets beter
10/08/2010: Green Lantern verfilmd door Martin Campbell
21/03/2009: Chris Pine in de running voor Green Lantern

Ik heb deze film in de zomer van 2010 gaan zien in een overvolle filmzaal waar de airco blijkbaar was uitgevallen en waar de temperatuur nauwelijks te houden was. Om alles nog wat erger te maken, zaten een paar stoelen links van me twee randdebielen die nauwelijks hun tetter konden houden, en achter me een dame met krakende chips met pickles (ik haat de stank van pickles!). Je zou al snel de neiging hebben om van zaal te veranderen en naar een andere film te gaan zien. Maar dan begon Inception (2010) en je bent van de eerste tot de laatste minuut gekluisterd aan je stoel, en besef je nauwelijks nog iets van de ongemakken.

Enkel voortreffelijke films slagen hier in, en hier heb je er zo één. En vandaag is de film te verkrijgen op een 2-disc blu-ray special edition, met genoeg extra's en behind the scenes filmpjes, om er duizelig van te worden.

Korte inhoud: Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) is een meesterdief, gespecialiseerd in het "stelen" van waardevolle geheimen in het onderbewustzijn van een mens. Dit stelen gebeurt via een droomsequentie, wanneer de geest het kwetsbaarst is. Cobb is hierdoor een gewilde speler in de verraderlijke nieuwe wereld van bedrijfsspionage. Maar dit heeft hem tegelijkertijd ook tot een internationale vluchteling gemaakt, wat hem alles kan kosten wat hij ooit lief had, zijn vrouw Mal (Marion Cotillard) en kinderen. Nu krijgen Cobb en zijn team van specialisten een nieuwe taak aangeboden door Saito (Ken Watanabe). Een 'laatste' taak die ervoor kan zorgen dat Cobb zijn oude leven weer terugkrijgt. Deze taak is niet het stelen van een idee, maar het plaatsen van een idee in de geest van Robert Fischer, Jr. (Cillian Murphy), de zoon van een belangrijke bedrijfseigenaar. Als ze slagen, dan kan het de perfecte misdaad zijn. Maar er is ook een levensgevaarlijke vijand, iemand die altijd Cobb's volgende zet lijkt te voorspellen...

Inception is niet zo’n ingewikkeld zoals velen hem omschrijven. Zeker niet ingewikkelder dan pakweg Fight Club (1999) , Primer (2004) of de Matrix trilogie (1999). Je moet er wel je kopje bij houden. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. Vreemd genoeg komen deze prenten pas aan het oppervlak wanneer het politiek klimaat het toelaat in de States. Je moet er eens op letten wanneer een Democraat in het Witte Huis zetelt, we vaak films hebben die grenzen willen verleggen en het publiek niet beschouwen als apathisch kijkvee. Wanneer een Republikein zetelt zijn het vaak hoogdagen voor het slasher-genre. Regisseur Christopher Nolan heeft eerder grenzen verlegt met zijn comic-adaptaties van de Batman, en nu zet hij met deze prent opnieuw een stap in het onbekende: de spionage thriller in de droomwereld.

Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Het was niet de bedoeling van Christopher Nolan om een soort Alice in Wonderland film te maken waar alles mogelijk is. Neen, ook een droomwereld heeft zijn regels, zijn beperkingen en uiteraard zijn gevaren. Het is ook geen film à la Lost waar de kijker wordt ondergedompeld in een wirwar van mysterieuze plotlijnen waar verklaringen uitblijven tot enorme frustratie van de kijker. Nolan houdt ons niet voor de gek (althans niet tot het laatste shot van de film). Hij maakt alles duidelijk waar we zijn en waar me naar toe gaan, en doet dit zelfs misschien een tikkeltje teveel naar mijn gevoel. En toch, ondanks die duidelijkheid verliest het verhaal niets van zijn mysterie en intrige. We ontdekken een nieuwe wereld, en deze keer is het niet op de planeet Pandora met blauwe Na'vi's, ...thank god.

En ook al is het verhaal niet geheel nieuw (cf. tv-series als "Caprica" en "The Prisoner"), toch hebben we te maken met een origineel en vernuftig concept waarbij een systeem toelaat om in te breken in iemand zijn dromen. En in die originele gedachte, waar Nolan 8 jaar van zijn leven heeft aan gewerkt, gaat hij nog een stap verder en introduceert 'inception', het implanteren van een idee of een gedachte in de geest van iemand anders, niet als doel om een vrouw ervan te overtuigen dat jij echt de ware bent, maar wel om bijvoorbeeld een bedrijfseigenaar te beslissing te laten nemen zijn imperium te ontmantelen.

Het slachtoffer in de film is Robert Fischer Jr., gespeeld door Cillian Murphy (één van de terugkerende acteurs in Nolan zijn films), zoon die het imperium van zijn zieke vader (Pete Posthelthwaite) zal erven. Het team die Cobb (Di Caprio) zal bijstaan in deze inception bestaat uit Arthur (Heath Ledger-look-alike Joseph-Gordon Levitt), de jonge architecte Ariadne (Ellen Page) die een studente is van Cobb’s stiefvader Miles (Michael Caine), de persoons-imitator Eames (Tom Hardy), de opdrachtgever Saito (Ken Watanabe) en de chemicus Yusef (Dileep Rao). Een slimme zet van Nolan, die niet alleen de Amerikaanse/Britse, Aziatische en Franse markt aanspreekt, maar ook de Indische. Het productiebudget bedroeg 200 miljoen dollar, en dit bedrag is al binnen nog voor de film in de zalen kwam. En dit met een vrij complex SF-verhaal. De film heeft niet genoten van een gelijkaardige marketing campagne als dat van Avatar, maar de posters en trailers waren wel indrukwekkend en zullen hun doel niet gemist hebben. Ik ben de tweede week gaan zien om love parade achtige toestanden te omzeilen, maar ook de tweede week was het drummen voor een plaatsje (...ook al was het een genummerd plaatsje).

Ook al hebben we hier te maken met een nieuw meesterwerkje, toch denk ik niet dat deze film hetzelfde effect teweeg zal brengen als The Matrix. Daarvoor zijn er net iets te weinig memorabele scènes of dialogen. Ook naar het einde toe is de film iets te conventioneel in vergelijking met zijn Memento (2000). Maar het blijft desondanks één van de beste science-fiction thrillers van de laatste 10 jaar. Het is een intelligente film die ook zijn uiterlijk heeft verzorgd. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Met de dreigende muziek van Hans Zimmer en gitaarwerk van Johnny Marr, de wide-angle fotografie van Wally Pfister en het slimme plak en knip werk van Nolan, blijf je op het puntje van je stoel zitten.

Maar wat Nolan heeft geleerd van James Cameron is om je publiek ook een dosis emotionaliteit te bezorgen. Het visueel verbluffende Titanic had nooit zo’n hit geweest was het niet voor de avontuurlijke romance tussen Jack en Rose. En in Inception heb je ook een romance, weliswaar met een bitter smaakje. Maar die romance, die zich gradueel onthult, is de drijfveer van de hele film. We hebben hier niet te maken met een 'boy meets girl' premisse, dan eerder een 'girl left boy' verhaallijn. Maar de duistere details van deze breuk zijn enkel door Cobb bekend, en terwijl we afdalen in de diepste regionen van zijn onderbewustzijn, worden we geconfronteerd met de tragiek van deze relatie. Neen, als jullie op zoek zijn naar een hartverwarmende romance, dat zijn jullie met Christopher Nolan aan het verkeerde adres.

Leonardo DiCaprio blijft ons verrassen als man en blijft groeien als acteur. DiCaprio zet hier wederom een uitstekende vertolking neer van een ingewikkeld personage. Hij moet niet alleen worstelen met een personage met een verscheurend verleden maar moet als acteur ook de toeschouwers kunnen bekoren met een charismatische en aantrekkelijke verschijning. En het is tegenwoordig geen eenvoudige taak om als acteur niet te worden weggeblazen door de speciale effecten. Nolan nam dan ook geen onnodige risico’s met de andere cast-leden, en nam de helft van zijn Batman Begins – The Dark Knight acteurs over (Ken Watanabe, Cillian Murphy, Michael Caine). Tom Berenger duikt ook op in deze film, een beetje als de onverwachte verschijning van Rutger Hauer in Batman Begins. De speciale effecten in de film staan ten dienste van de acteurs en niet omgekeerd. Er is niet gedacht aan een leuk effect om nadien de acteurs hier aan bloot te stellen, wel zijn het de acteurs die op de voorgrond treden, en in deze film vooral Leonardo DiCaprio (gezien de andere personages maar een klein beetje worden uitgewerkt).

Is deze film bestemd voor filmgeeks? Laat het me zo stellen, het is niet de opwekkende Leathal Weapon joyride die je waarschijnlijk had verwacht na het zien van de trailer. Dit is een SF-thriller van !148 minuten! lang, waar personages dromen in een droom van een droom in een andere droom. Hier zijn geen Shyamalan twists, maar wel Sience-Fiction waar de 'science' geschreven wordt met een grote 'S' (toch naar Hollywood normen). Je kunt je achteraf veel vragen stellen, maar volgens mij zit alles wel goed in mekaar. Als er onduidelijkheden zijn, zet het maar in de commentaren met spoiler-alert en ik zal er wel een antwoord op hebben. Neem nu de vraag waarom de personages niet rondzweven op level 3 in de droom-sequentie, terwijl ze dat wel doen in level 2, ten gevolge van het busje die de brug afrijdt. Of de vraag waarom Saito blijft bloeden ook in een nieuwe droomfase, of de reden waarom Arthur iedereen moest verplaatsen naar de lift? En hoe een lift al dan niet kan crashen? Of hoe dat nu zit met dat laatste frame (tip: let op de trouwring van Cobb...I say no more) ...

Inception is voor een keertje niet in 3D, ook al was dat een wens van Warner Bros. Nolan vond dat het teveel het publiek zou afleiden van het verhaal, en gelijk heeft hij. Mis deze film niet!

***Related Posts***
31/08/10: Joris' Inception review
31/08/10: Jeroen's Inception review
10/06/10: Hallucinerende Inception banners
22/09/09: Christopher Nolan maakt hedendaagse SF-actie thriller

Het is een klassieke promotie-spin off om van een populaire film ook een game op de markt te brengen. Wie heeft er die Die Hard games gespeeld in een ver verleden of nog het knappe GoldenEye James Bond spel? Er is trouwens al een nieuw 007 exemplaar in de rekken, met name Blood Stone, waar je een Daniel Craig met efficiënte combos zijn tegenstanders ziet uitschakelen.

En ook de nieuwe Harry Potter film Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) heeft zijn game-versie op de markt, Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame. En gezien de uitstraling van hun cinema-equivalent, verwacht je dan ook dat Electronic Arts het grote geschut heeft ingezet.

De film heeft het trouwens ook over een andere boeg gegooid. En dat was misschien wel aan te raden met een Harry Potter die iets te oud begint te worden om nog hocus-pocus spelletjes te spellen. De nieuwe prent is een regelrechte gitzwarte achtervolggingsprent. De actie-sequenties zijn wel tot een minimum beperkt maar zijn visueel wel de moeite. Het mag duidelijk zijn dat deze prent tot de betere Harry Potter films behoort. Maar spijtig genoeg kan dat niet gezegd worden van het nieuwe game.

Ik heb trouwens medelijden met de crew die dit spel ineen heeft gestoken. Het moet ongelooflijk frustrerend zijn om werk te moeten afleveren waarvan je weet dat het niet goed is. En daarmee is de kous eigenlijk al af. Ik heb dit game een uurtje gespeeld en vond de ervaring erg teleurstellend. Dit is opnieuw, zoals wel vaker met gameconversies van films, een game die gemaakt is met minimale inspanning en hoopt te renderen op de franchise.

Daarentegen blijven de films best wel knap gemaakt en zonder twijfel zal ik het laatste deel ook gaan zien in de bioscoop. Het is een fascinerende fantasiewereld en die hoopte ik hier dan ook terug te vinden, maar na een uur was ik het zoeken toch wat beu. Het game steekt hectisch in mekaar en laat gissen naar de motivatie van de personages. Het maakt bokkensprongen van de ene 3rd person shooter scene naar de andere, zonder de dingen aan mekaar te willen knopen. En noch de actie, noch de personages slagen erin om hier wat "magie" te maken. De sfeer komt er dan uiteindelijk niet in en heel gauw zat ik me af te vragen waarom ik hier mijn tijd mee aan het verprutsen was. Petrificus Totalus indeed...

Dit spel zal misschien de allerjongsten kinderen kunnen bekoren met weinig game-ervaring, en toegegeven, toen ik zelf acht jaar oud was dan had ik dit graag gespeeld. Maar dat was het tijdperk van Space Invaders, Pacman en Galaga...we zijn al wat opgeschoven ondertussen. Niettemin, als ouder zou ik dit toch niet onder de kerstboom leggen. Koop liever de filmbox of zoiets.

Enige positieve noot vond ik de muziek van James Hannigan, die zich wel heeft geïnspireerd op de filmscore van Alexandre Desplat, maar het weze een magere troost. Wel, dit heeft al genoeg van mijn en jullie tijd verprutst. Dit game verdient maar één woord meer...Expelliarmus!

De computergame Harry Potter and the Deathly Hallows - Part 1 is nu verkrijgbaar op de Xbox 360, met een aanvullende KINECT-modus waarmee spelers door gebaren te maken magie kunnen gebruiken. De game is ook verkrijgbaar voor PlayStation 3, Wii, Nintendo DS, Windows PC en mobiele apparaten.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Als we de mensen van ScreenRant mogen geloven zou er dan toch geen overname komen voor MGM en is het faillissement een feit. Twee CEO's van Spyglass Entertainment, Gary Barber and Roger Birnbaum, werden aangeduid om MGM te reorganiseren. De vraag aan ieders lippen is nu wat er zal gebeuren met de nieuwe Bond-film Skyfall (2012). De 007-franchise was het goudhaantje van MGM, maar Metro-Goldwyn-Mayer heeft de laatste jaren meer flops dan tops verzameld en op een bepaald moment krijg je dan ook wel de rekening gepresenteerd. Ook het feit dat de studio werd geleid door investeerders in plaats van filmmakers, die het prestige hoog in het vaandel wilden houden in plaats van de kwaliteit en de creativiteit, heeft niet geholpen om het bedrijf recht te houden.

Maar van één ding kunnen we zeker zijn, de James Bond films zullen wel terug op de planning komen eenmaal de rechten zijn uitgeklaard. Het zal misschien iets meer tijd in beslag nemen en de film zal misschien nog niet klaar zijn tegen 2012. Wat betreft The Hobbit (2012-) prequels, daar zijn nu plots ook veel vragen rond. Laten we niet vergeten dat Guillermo del Toro het project had verlaten na de moeilijke financiële toestand van MGM en de vele vertragingen. MGM realiseert deze franchise met New Line die met de ruggensteun van Warner eigenlijk niet meteen iets moet vrezen. Ondertussen heeft MGM de intentie om een doorstart te maken. Onder de bescherming van de Amerikaanse faillissementswetgeving wil het bedrijf de 4 miljard dollar aan schulden afbouwen.

De bedoeling zal worden om van deze legendarische filmstudio, geraamd op 5 miljard dollar in 2005, te laten inkrimpen tot een kleiner productiehuis met een waarde van 1,9 miljard dollar. MGM heeft een slordige 4000 films op zijn actief staan en met de merge van Spyglass Entertainment zullen daar nu nog wat films bijkomen (The Sixth Sense, Bruce Almighty, en Seabiscuit)

To be continued… zou ik zo zeggen. Ik denk dat we de komende maanden wel meer details zullen oppikken over de productie van de nieuwe James Bond film met regisseur Sam Mendes, en uiteraard felgeplaagde Hobbit prequels. Wees gerust, beide projecten hebben nog een bloeiende toekomst, maar het is nu maar een kwestie van 'wanneer'...

***Related Posts***
04/11/2011: In Skyfall moet James Bond MI6 redden van de ondergang
12/07/2011: Javier Bardem en Ralph Fiennes in Bond 23
12/01/2011: Vakantie voor James Bond zit erop
03/11/2010: Bond 23 in de problemen
21/03/2010: Freida Pinto mogelijk nieuwe bondgirl
28/09/2009: MGM op de rand van het faillissement
30/12/2008: Casino Royale deed het beter dan Quantum of Solace
03/11/2008: Quantum of Solace review
30/09/2008: Quantum of Solace is en directe sequel op Casino Royale
23/11/2006: Casino Royale review