De FilmBlog

Acteur Brad Pitt heeft nog maar eens naast de Oscar voor Beste Acteur gegrepen. Nochtans speelde Pitt een niet onaardige rol in de onbegrijpelijke The Tree of Life (2011) van Terrence Malick, en ook die andere Oscar-genomineerde film Moneyball (2011) van Bennett Miller, een low-key verfilming van een waar gebeurd verhaal van een eigenzinnige baseball coach.

Korte inhoud: De 'Oakland Athletics' is een Baseballteam uit Californië. Wanneer Billy Beane (Brad Pitt) manager wordt van die club met geldproblemen, gebruikt hij een wel heel onorthodoxe manier om resultaten te halen. Hij gebruikt, samen met zijn assistent Peter Brand (Jonah Hill), namelijk een compleet door computer gegenereerde analyse om zijn spelers te vinden en zo een team vast te stellen voor de World Series. De film is gebaseerd op het boek Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game van Michael Lewis.

Dit is de tweede langspeelfilm van de regisseur die eerder indruk maakte met zijn debuut Capote (2005), een film waarin Philip Seymour Hoffman met de Oscar voor beste acteur ging lopen. Brad Pitt heeft al twee Oscar-nominaties verkregen (Twelve Monkeys, The Curious Case of Benjamin Button), en iedereen verwacht dat hij toch binnenkort wel eens in de prijzen zal vallen, net zoals zijn collega George Clooney.

Maar het is niet alleen de talentvolle regisseur of de formidabele cast (Brad Pitt, Philip Seymour Hoffman, Robin Wright) die van deze prent een sterke film maken, maar zeker ook door de aanwezigheid van top-scenarist en Oscar-winnaar Steven Zaillian (American Gangster, All the King’s Men, Schindler’s List) die nog eens samenwerkt met scenarist en Oscar-winnaar Aaron Sorkin (The Social Network, Malice, A Few Good Men). Het camerawerk wordt tevens verzorgd door Wally Pfister (Inception, The Dark Knight (Rises), The Prestige, Batman Begins) die momenteel wordt aanzien als de meest invloedrijke Director of Photography van het moment. In voetbaltermen is zoiets vergelijkbaar met een aanvallende ploeg bestaande uit Lionel Messi op links, Wayne Rooney centraal en Cristiano Ronaldo op rechts. De kans op een goal is bijzonder groot.

Normaal gezien had Steven Soderbergh deze film moeten regisseren, maar Columbia Pictures was niet gelukkig met het voorgestelde scenario op basis van interviews met echte spelers. Volgens studio co-verantwoordelijke Amy Pascal (ooit gezien als de meest invloedrijke vrouw in Hollywood) dreef het script van Soderbergh te ver weg van de typische "sportfilm". De studio stond voor een moeilijke keuze om (1) het project door te geven aan Warner of Paramount, (2) wachten tot Pascal en Soderbergh tot een consensus komen of (3) Soderbergh ontslaan en hopen dat Brad Pitt zal blijven. Het laatste is dus een feit geworden.

De mensen die niets van baseball afweten, of noch van de geschiedenis ervan, zullen hier waarschijnlijk heel wat minder van genieten dan de gemiddelde fan. Zelfs diegene die een sportfilm verwachten zullen hier zwaar teleurgesteld zijn, gezien alles zich vrijwel afspeelt in de coulissen. Dit is tevens verre van de crowd pleaser zoals Jerry Maguire (1996) dat was. Moneyball is een low key biopic met weinig dramatische momenten en waar de actie ook tot een minimum is herleid. En toch blijf je de film volgen, enerzijds omdat we een waar gebeurd verhaal zien, maar anderzijds omdat de vertelstijl en de personages ons blijven intrigeren. Het is die ingetogenheid die fascineert, en alle barrières tussen de toeschouwer en protagonisten verdwijnen. We zien echte passie aan het werk in een technologisch en op cijfers gebouwde wereld.

De film werd onlangs uitgebracht op DVD en blu-ray, met heel wat extraatjes, met ondermeer een aantal supplementaire scènes, alsook een blik op de echte Billy Beane.

Ik heb deze film in de zomer van 2010 gaan zien in een overvolle filmzaal waar de airco blijkbaar was uitgevallen en waar de temperatuur nauwelijks te houden was. Om alles nog wat erger te maken, zaten een paar stoelen links van me twee randdebielen die nauwelijks hun tetter konden houden, en achter me een dame met krakende chips met pickles (ik haat de stank van pickles!). Je zou al snel de neiging hebben om van zaal te veranderen en naar een andere film te gaan zien. Maar dan begon Inception (2010) en je bent van de eerste tot de laatste minuut gekluisterd aan je stoel, en besef je nauwelijks nog iets van de ongemakken.

Enkel voortreffelijke films slagen hier in, en hier heb je er zo één. En vandaag is de film te verkrijgen op een 2-disc blu-ray special edition, met genoeg extra's en behind the scenes filmpjes, om er duizelig van te worden.

Korte inhoud: Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) is een meesterdief, gespecialiseerd in het "stelen" van waardevolle geheimen in het onderbewustzijn van een mens. Dit stelen gebeurt via een droomsequentie, wanneer de geest het kwetsbaarst is. Cobb is hierdoor een gewilde speler in de verraderlijke nieuwe wereld van bedrijfsspionage. Maar dit heeft hem tegelijkertijd ook tot een internationale vluchteling gemaakt, wat hem alles kan kosten wat hij ooit lief had, zijn vrouw Mal (Marion Cotillard) en kinderen. Nu krijgen Cobb en zijn team van specialisten een nieuwe taak aangeboden door Saito (Ken Watanabe). Een 'laatste' taak die ervoor kan zorgen dat Cobb zijn oude leven weer terugkrijgt. Deze taak is niet het stelen van een idee, maar het plaatsen van een idee in de geest van Robert Fischer, Jr. (Cillian Murphy), de zoon van een belangrijke bedrijfseigenaar. Als ze slagen, dan kan het de perfecte misdaad zijn. Maar er is ook een levensgevaarlijke vijand, iemand die altijd Cobb's volgende zet lijkt te voorspellen...

Inception is niet zo’n ingewikkeld zoals velen hem omschrijven. Zeker niet ingewikkelder dan pakweg Fight Club (1999) , Primer (2004) of de Matrix trilogie (1999). Je moet er wel je kopje bij houden. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. Vreemd genoeg komen deze prenten pas aan het oppervlak wanneer het politiek klimaat het toelaat in de States. Je moet er eens op letten wanneer een Democraat in het Witte Huis zetelt, we vaak films hebben die grenzen willen verleggen en het publiek niet beschouwen als apathisch kijkvee. Wanneer een Republikein zetelt zijn het vaak hoogdagen voor het slasher-genre. Regisseur Christopher Nolan heeft eerder grenzen verlegt met zijn comic-adaptaties van de Batman, en nu zet hij met deze prent opnieuw een stap in het onbekende: de spionage thriller in de droomwereld.

Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Het was niet de bedoeling van Christopher Nolan om een soort Alice in Wonderland film te maken waar alles mogelijk is. Neen, ook een droomwereld heeft zijn regels, zijn beperkingen en uiteraard zijn gevaren. Het is ook geen film à la Lost waar de kijker wordt ondergedompeld in een wirwar van mysterieuze plotlijnen waar verklaringen uitblijven tot enorme frustratie van de kijker. Nolan houdt ons niet voor de gek (althans niet tot het laatste shot van de film). Hij maakt alles duidelijk waar we zijn en waar me naar toe gaan, en doet dit zelfs misschien een tikkeltje teveel naar mijn gevoel. En toch, ondanks die duidelijkheid verliest het verhaal niets van zijn mysterie en intrige. We ontdekken een nieuwe wereld, en deze keer is het niet op de planeet Pandora met blauwe Na'vi's, ...thank god.

En ook al is het verhaal niet geheel nieuw (cf. tv-series als "Caprica" en "The Prisoner"), toch hebben we te maken met een origineel en vernuftig concept waarbij een systeem toelaat om in te breken in iemand zijn dromen. En in die originele gedachte, waar Nolan 8 jaar van zijn leven heeft aan gewerkt, gaat hij nog een stap verder en introduceert 'inception', het implanteren van een idee of een gedachte in de geest van iemand anders, niet als doel om een vrouw ervan te overtuigen dat jij echt de ware bent, maar wel om bijvoorbeeld een bedrijfseigenaar te beslissing te laten nemen zijn imperium te ontmantelen.

Het slachtoffer in de film is Robert Fischer Jr., gespeeld door Cillian Murphy (één van de terugkerende acteurs in Nolan zijn films), zoon die het imperium van zijn zieke vader (Pete Posthelthwaite) zal erven. Het team die Cobb (Di Caprio) zal bijstaan in deze inception bestaat uit Arthur (Heath Ledger-look-alike Joseph-Gordon Levitt), de jonge architecte Ariadne (Ellen Page) die een studente is van Cobb’s stiefvader Miles (Michael Caine), de persoons-imitator Eames (Tom Hardy), de opdrachtgever Saito (Ken Watanabe) en de chemicus Yusef (Dileep Rao). Een slimme zet van Nolan, die niet alleen de Amerikaanse/Britse, Aziatische en Franse markt aanspreekt, maar ook de Indische. Het productiebudget bedroeg 200 miljoen dollar, en dit bedrag is al binnen nog voor de film in de zalen kwam. En dit met een vrij complex SF-verhaal. De film heeft niet genoten van een gelijkaardige marketing campagne als dat van Avatar, maar de posters en trailers waren wel indrukwekkend en zullen hun doel niet gemist hebben. Ik ben de tweede week gaan zien om love parade achtige toestanden te omzeilen, maar ook de tweede week was het drummen voor een plaatsje (...ook al was het een genummerd plaatsje).

Ook al hebben we hier te maken met een nieuw meesterwerkje, toch denk ik niet dat deze film hetzelfde effect teweeg zal brengen als The Matrix. Daarvoor zijn er net iets te weinig memorabele scènes of dialogen. Ook naar het einde toe is de film iets te conventioneel in vergelijking met zijn Memento (2000). Maar het blijft desondanks één van de beste science-fiction thrillers van de laatste 10 jaar. Het is een intelligente film die ook zijn uiterlijk heeft verzorgd. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Met de dreigende muziek van Hans Zimmer en gitaarwerk van Johnny Marr, de wide-angle fotografie van Wally Pfister en het slimme plak en knip werk van Nolan, blijf je op het puntje van je stoel zitten.

Maar wat Nolan heeft geleerd van James Cameron is om je publiek ook een dosis emotionaliteit te bezorgen. Het visueel verbluffende Titanic had nooit zo’n hit geweest was het niet voor de avontuurlijke romance tussen Jack en Rose. En in Inception heb je ook een romance, weliswaar met een bitter smaakje. Maar die romance, die zich gradueel onthult, is de drijfveer van de hele film. We hebben hier niet te maken met een 'boy meets girl' premisse, dan eerder een 'girl left boy' verhaallijn. Maar de duistere details van deze breuk zijn enkel door Cobb bekend, en terwijl we afdalen in de diepste regionen van zijn onderbewustzijn, worden we geconfronteerd met de tragiek van deze relatie. Neen, als jullie op zoek zijn naar een hartverwarmende romance, dat zijn jullie met Christopher Nolan aan het verkeerde adres.

Leonardo DiCaprio blijft ons verrassen als man en blijft groeien als acteur. DiCaprio zet hier wederom een uitstekende vertolking neer van een ingewikkeld personage. Hij moet niet alleen worstelen met een personage met een verscheurend verleden maar moet als acteur ook de toeschouwers kunnen bekoren met een charismatische en aantrekkelijke verschijning. En het is tegenwoordig geen eenvoudige taak om als acteur niet te worden weggeblazen door de speciale effecten. Nolan nam dan ook geen onnodige risico’s met de andere cast-leden, en nam de helft van zijn Batman Begins – The Dark Knight acteurs over (Ken Watanabe, Cillian Murphy, Michael Caine). Tom Berenger duikt ook op in deze film, een beetje als de onverwachte verschijning van Rutger Hauer in Batman Begins. De speciale effecten in de film staan ten dienste van de acteurs en niet omgekeerd. Er is niet gedacht aan een leuk effect om nadien de acteurs hier aan bloot te stellen, wel zijn het de acteurs die op de voorgrond treden, en in deze film vooral Leonardo DiCaprio (gezien de andere personages maar een klein beetje worden uitgewerkt).

Is deze film bestemd voor filmgeeks? Laat het me zo stellen, het is niet de opwekkende Leathal Weapon joyride die je waarschijnlijk had verwacht na het zien van de trailer. Dit is een SF-thriller van !148 minuten! lang, waar personages dromen in een droom van een droom in een andere droom. Hier zijn geen Shyamalan twists, maar wel Sience-Fiction waar de 'science' geschreven wordt met een grote 'S' (toch naar Hollywood normen). Je kunt je achteraf veel vragen stellen, maar volgens mij zit alles wel goed in mekaar. Als er onduidelijkheden zijn, zet het maar in de commentaren met spoiler-alert en ik zal er wel een antwoord op hebben. Neem nu de vraag waarom de personages niet rondzweven op level 3 in de droom-sequentie, terwijl ze dat wel doen in level 2, ten gevolge van het busje die de brug afrijdt. Of de vraag waarom Saito blijft bloeden ook in een nieuwe droomfase, of de reden waarom Arthur iedereen moest verplaatsen naar de lift? En hoe een lift al dan niet kan crashen? Of hoe dat nu zit met dat laatste frame (tip: let op de trouwring van Cobb...I say no more) ...

Inception is voor een keertje niet in 3D, ook al was dat een wens van Warner Bros. Nolan vond dat het teveel het publiek zou afleiden van het verhaal, en gelijk heeft hij. Mis deze film niet!

***Related Posts***
31/08/10: Joris' Inception review
31/08/10: Jeroen's Inception review
10/06/10: Hallucinerende Inception banners
22/09/09: Christopher Nolan maakt hedendaagse SF-actie thriller

En terwijl de ene langspeelfilm het doet met 15'000 euro zien we hoe een biermerk miljoenen dollars pompt in een reclamespot van 90 seconden, genaamd Bring it to Life. In tegenstelling tot waspoeder-fabrikanten of meubelverkopers hebben grote biermerken hun reputatie hoog te houden als het op originaliteit aan komt. Als je op zoek bent naar geslaagde, heroïsche reclamefilmpjes moet je dus niet zoeken naar frisdrank-spotjes, maar wel naar die (meestal buitenlandse) biertjes. Echte mannen weten immers altijd waarom. En dat mag ook iets kosten.

De nieuwste Guinness verlegt echter op dat vlak weer grenzen en brengt zijn duurste tv-spot uit, geschat op een slordige 2 miljoen dollar. Crisis. Welke crisis? Voor de tv-spot werden ook de grote middelen in gezet alsook de grote namen. Zo nam de Oscar-winnende production designer Grant Major (The Lord of the Rings, King Kong) de set-design voor zijn rekening en werd niemand minder dan de DoP van Christopher Nolan, Wally Pfister (The Dark Knight, The Prestige, Batman Begins), ingeschakeld om de fotografie van de film op zich te nemen. De regie van de film was in handen van reclame-regisseur Johnny Green voor het agentschap BBDO.

Green zei het volgende over de spot: "This was one of the toughest and most exciting shoots I have worked on. The locations were so remote and extreme that it took days to even get to the site. From high altitudes to underwater shoots, freezing temperatures of -30 combined with the burning glare of the sun off of the snow, every element brought its own unique challenge. With only three weeks of shooting the team pulled together to create this incredible piece of work."

Mooi, dat zeker, maar toch denk ik niet dat de film zal bijblijven zoals bijvoorbeeld die spotjes met die schotten en hun William Lawson’s blended scotch whisky. Toch moet het een leuke shoot geweest zijn voor de filmmakers. Ik denk trouwens ook aan die mensen die hun dagen hebben gesleten om een gigantisch tapijt te maken van echt gras. Spijtig genoeg kan je niet alles in cgi maken wil je alles die grauwe realistische look geven. De vraag waar ik nog steeds mee zit is; "wat in hemelsnaam heeft dit met bier te maken?"

Batman Begins (2005) is zo nog een Blu-ray, uitgegeven door Warner Bros Essentials die niet mag ontbreken aan jullie High Definition filmcollectie. Christopher Nolan’s versie van Batman is buitengewoon adembenemend, schrikwekkend, gigantisch en action-packed. Zelden is een comic-adaptatie zo knap als deze, zowel in de geweldige acteursprestaties, de vlotte mise-en-scenes, de perfecte timing, de uitzinnige sets, het zalige verhaal, de duistere atmosfeer en vooral ook de overweldigende muziek van James Newton Howard en Hans Zimmer.

Korte inhoud: De jonge Bruce Wayne zag op jonge leeftijd hoe zijn rijke ouders door een ordinaire dief werden neergeschoten in een klein steegje van Gotham City. Zijn trauma leidde snel naar een gevoel van haat en wraak. Wanneer de boef op vrije voeten ging komen, besloot Bruce om hem met een pistool om het leven te brengen. Maar het lot besliste daar anders over. Bruce daalt af op een pad naar de hel, maar wordt opgevangen door een ninja-meester, Ducard (Liam Neeson), die hem in de cirkel brengt van Ra's Al-Ghul (Ken Watanabe) en zijn occulte groepering van ninja’s. Na zijn training keert Bruce terug naar Gotham, waar de misdaad hoogtijden viert en corrupte individuen de stad leiden. Ook het bedrijf, die Bruce had overgeërfd, blijkt uit zijn handen te glippen. Maar Bruce heeft plannen om Gotham te zuiveren van alle kwaad, en daarvoor zoekt hij diep in zijn psyche naar een personage die dit zou kunnen vertolken. Een personage waar de criminelen van huiveren. Met de hulp van zijn trouwe dienaar Alfred Pennyworth(Michael Cane) en archiefhouder Lucius Fox (Morgan Freeman) wordt Bruce Wayne, Batman. Samen met een goedhartige politie-agent Jim Gordon (Gary Oldman) gaat hij in de aanval. Maar Batman krijgt snel te doen met geduchte tegenstanders, zoals de maffialeider Carmine Falcone (Tom Wilkinson), een gekke dokter Jonathan 'The Scarecrow' Crane (Cillian Murphy) en nog een derde rivaal die zijn tijd afwacht om toe te slaan.

Ik had maar twee opmerkingen na het zien van de film. Het ene minpunt had te doen met de supporting actress Katie Holmes die wel een belangrijke rol speelt als DA Rachel Dawes, maar gewoon tekortschiet in haar acteren tegenover die uitzonderlijke cast. Katie Holmes doet het OK, maar op bepaalde momenten zie je gewoon dat ze moeite heeft met haar acteerwerk, zeker in vergelijking met de andere acteurs. Ze ademt te weinig haar rol en staat vaak stijf te kijken, wachtend op een repliek. Ik was hoopvol dat Katie ons zou verbazen in haar eerste echte grote rol, maar dat doet ze dus niet. Er is ook nooit echt een verleiding in haar blik of in haar lichaamstaal. En dat vind ik spijtig, want dat had het innerlijke conflict misschien nog groter gemaakt. En Katie kan aantrekkelijk zijn (cf. Wonder Boys). Katie werd ook vervangen voor de sequel The Dark Knight (2008), maar vreemd genoeg kon Maggie Gyllenhaal ook niet echt overtuigen in de rol. Maar wat wil je met iemand als Heath Ledger die zomaar eventjes de show komt stelen.

Naast een pak documentaires en making-off’s, vinden jullie de audiocommentaar van Christopher Nolan en David S. Goyer op de gehele film, voor mij de enige bonus van belang op een dvd. Dat je deze film moet zien in High Definition spreekt voor zich. De fotografie van Wally Pfister (die later ook de fotografie deed op The Dark Knight) is bijzonder verrassend. Wij dachten allemaal dat een Batman film ‘zwart’ moest zijn, met zijn gotische gebouwen en het zwarte pak van Batman, maar hier overheersen bruine tinten. De film heeft wel een donkere en duistere toon, maar de kleuren blijven levendig. Er is hier dus geen sprake van een filter die over het beeld werd geplaatst, maar wel een uitgekiende kleur-correctie die het personage nieuw leven inblaast. Maar in HD zien jullie ook de diepte in de zwarte tinten en de mooie contrasten. Pfister werd genomineerd voor Beste Fotografie bij de Oscars, maar verloor onterecht van Dion Beebe voor de film Memoirs of a Geisha (2005).

Batman Begins wordt uitgegeven door Warner Bos en is verkrijgbaar in zowat elke dvd-verkoopzaak sinds 15 september 2009. Kijk in ieder geval uit naar de budgetvriendelijke Warner Bros Essentials uitgave, waarvan zowat 42 titels uitkwamen.

***Related Posts***
01/08/2008: The Dark Knight filmbespreking
17/06/2005: Batman Begins filmbespreking

*** Warner Bros Essentials ***
16/10/2009: Corpse Bride
13/10/2009: The Shining

Het heeft weinig belang of The Dark Knight (2008) al dan niet de Oscar wint voor Beste Film, hij blijft op dit moment nog steeds dé film van 2008. Dus wanneer ik de 2-disc Special Blu-ray Edition van The Dark Knight van Warner Bros in mijn bus kreeg kon mijn dag niet meer stuk.

Uiteraard is dit de film bij uitstek die jullie moeten aanschaffen op Blu-ray, al was het maar om ten volle te genieten in high definition van de uitstekende 70 mm IMAX-fotografie van Wally Pfister, de enige Director of Photography trouwens die met Christopher Nolan werkt. Maar ook omwille van de verscheurende klankband Richard King (Master and Commander, War of the Worlds), de visuele effecten van Nick Davis, Paul J. Franklin en Chris Corbould, de art direction van Nathan Crowley en Peter Lando, of nog de knappe montage van Lee Smith.

Maar met de huiveringwekkende vertolking van Heath Ledger en de bombastische muziekscore van Hans Zimmer en James Newton Howard, is dit gewoon ook één van de beste comic-adaptaties ooit die zowat elk box-office record verpulverde (grootste opbrengst op één dag, grootste omzet tijdens openingsweekend, grootste opbrengst op vrijdag én zondag, snelste groei van 100 miljoen naar 500 miljoen dollar,…), en al ik verteld dat deze film bijna 1 miljard dollar heeft opgebracht in de bioscoop wereldwijd zal het niemand verbazen dat ook deze DVD alle records zal breken.

De enige mogelijke reden waarom jullie deze DVD niet zouden kopen is misschien omdat jullie willen wachten op een "betere" editie. Of ze daadwerkelijk beter zullen zijn weet ik niet, maar er zullen nog andere dvd-edities op de markt komen, dan geef ik nu op een blaadje. Maar laat ik meteen bekennen dat de specials op de 2de bonus-dvd niet echt verbluffend zijn. En ik betwijfel of er in de nabije toekomst veel beterschap in zit. De mensen die de DVD hebben samengesteld hebben spijtig genoeg geen flauw benul wat de echte fans willen zien of horen. Dus mochten jullie nog afwachten op beter bonus-materiaal, doe de moeite niet. De digitale high definition transfer is uitstekend en de clipjes over de visuele effecten op dezelfde schijf, zijn het enige van belang. De rest (de 2de DVD) is opvulling waar je als filmfreak niet veel aan hebt. Het voelt ook teveel aan als goedkoop promo-materiaal die bestemd was voor televisie. En tot mijn grote desillusie is er ook geen audio-commentaar van Christopher Nolan over de gehele film. Laat staan dat er zelfs ergens een interview zou steken van Heath Ledger. De acteur stierf na de opnames, dus zou het me verbazen dat ze geen interviews hebben die zijn opgenomen tijdens de productie. We hebben in alle extras dus ook vrijwel niets over het 'acteerwerk', wat toch wel bizar is voor een film waar Heath Ledger waarschijnlijk de oscar zal winnen voor Best Supporting Actor. Ik verwacht dus in de komende maanden een nieuwe TDK DVD met behind-the-scenes met Heath Ledger en zijn voorbereidingen voor de rol. Een beetje geldklopperij als je het mij vraagt, voor een film die al ruim zijn productiebudget heeft verveelvoudigd.

Qua deleted scènes duikt er slechts één shot op van The Joker die net tijdens de explosie van het hospitaal in de schoolbus plaats neemt. Terwijl door de ramen een vuurzee zien, draait Heath nooit zijn gezicht. Dit was uiteindelijk een herhaling van wat hij een paar ogenblikken geleden heeft gedaan n de regisseur vond het shot overbodig. Vreemd genoeg is dat ook het enige wat er aan materiaal te zien is, en dat is eigenlijk wel iets typisch voor Christopher Nolan. Maar ik was eigenlijk benieuwd in die talrijke alternatieve cuts. Wel beste filmfans, er zijn geen alternatieve sequenties te vinden op de bonus dvd. Ook dit zullen ze misschien binnen een jaar uitbrengen. Gewoon belachelijk! Het is marketing van het zevende knoopsgat, maar wat wil je.

Kortom, nu de kerstperiodes aan de deur staan is de Blu-ray van The Dark Knight het beste cadeau wat je een filmfan cadeau kan doen – dit en een Playstation 3 om de schijf op te kunnen draaien een een HD-ready flatscreen (ik zeg het er maar even bij). Voor de rest zijn de bonussen eigenlijk een beetje van een ontgoocheling, maar zoals bij vele kunstwerken heb je zoiets van wat David Lynch zou zeggen: "when you talk about things, a big thing becomes smaller. De reden ook waarom je geen audio-commentaar vindt op de films van Stanley Kubrick. Maar toch, dit is geen Stanley Kubrick of Francis Ford Coppola film. Dit is een comic-adaptatie die bigger than life is. Een film die op de eerste plaats is bedoeld om te entertainen. Ik denk niet dat je iets van de magie zou verliezen mocht je op de track een volledige audio-commentaar zetten van de DoP en de regisseur. The Dark Knight verlegt op visueel vlak grenzen, dus iets meer insights in de productie had geen overbodige luxe geweest.

Update: En er is ondertussen goed nieuws voor de filmmakers van TDK. Eerder had ik bericht dat de muziekscore de regels van The Academy had overtreden en dus niet genomineerd kan worden. Wel de lobby van Warner Bros heeft ondertussen protest aangetekend en met succes want blijkbaar maak de film wel degelijk een kans genomineerd te worden voor de Oscars. De mensen van Yahoo schrijven het volgende: The executive committee of the academy’s music branch initially ruled November 10 that there were too many composers involved in the score; the Academy generally considers only scores that are the work of one or at most two composers. But after reviewing the submission, it concluded that Hans Zimmer and James Newton Howard were the main composers and deemed the duo’s work for Warner Bros.’ Batman blockbuster as eligible. Zal het dan toch clean sweep worden voor The Dark Knight. :)

***Related Posts***
The Dark Knight berichten

Er zijn maar weinig regisseurs die al op de leeftijd van 36 jaar zo'n palmares kunnen voorleggen als Christopher Nolan, die op deze leeftijd een viertal films gedraaid heeft die elk op hun manier de filmgeschiedenis een beetje gekleurd hebben. Nolan startte zijn carrière in 2000 met de achterwaarts gemonteerde thriller Memento (2000) waarin een getatoeëerde Guy Pearce met geheugenverlies op zoek was naar de moordenaar van zijn vrouw. Nadien pakte Nolan uit met de duistere misdaadthriller Insomnia (2002) waarin Al Pacino en Robin Williams elkaar de loef afsteken. En Nolan gaf tevens de Batman franchise een facelift met Batman Begins (2005) (en enkele jaren later The Dark Knight (2008) en The Dark Knight Rises (2012)).

The Prestige (2006) is een film over illusionisten, een populair thema want ook The Illusionist (2006) van Neil Burger gaat over hetzelfde thema, net als Death Defying Acts (2007) van Gillian Armstrong, een film die later uitkomt.

Korte inhoud: Robert Angier (Hugh Jackman) en Alfred Borden (Christian Bale) zijn twee jonge magiërs die de kneepjes van het vak leren bij de ervaren goochelaar Cutter (Michael Caine). Wanneer tijdens een act de vrouw van Angier, Julia (Piper Perabo), tragisch om het leven komt, stelt Angier Borden verantwoordelijk voor haar dood. Tussen beide goochelaars ontspint zich een kat- en muisspelletje op leven en dood waarbij ze elkaar proberen af te troeven op zoek naar de meest spectaculaire truc ooit. Wat eerst vrij onschuldig begint, ontaardt al snel in een gevecht op leven en dood.

Net als voor Batman Begins heeft Nolan voor The Prestige opnieuw een beroep gedaan op acteur Christian Bale. Bale speelt de rol van Alfred Borden, die een betere goochelaar is dan zijn concurrent Robert Angier, maar Angier is dan weer een betere showman. Angier wordt gespeeld door de Australiër Hugh ‘Wolverine’ Jackman. Door hun tegenstrijdige karakters en het ongeluk met Angiers vrouw worden ze elkaars concurrent en botst het al snel tussen de twee protagonisten van The Prestige. De geloofwaardigheid van de film met zijn vele trucs en plotwendingen valt of staat met het spel van de twee hoofdacteurs en zowel Jackman als Bale vallen niet uit de toon.

In de belangrijkste bijrollen zien we verder nog Michael Caine als Cutter, de leermeester van de twee kemphanen, die in gewetensnood komt naarmate de vete tussen zijn twee beschermelingen oplaait en hij niet goed weet welke kant te kiezen. Opvallende bijrollen zijn er ook voor zanger David Bowie als de vreemde wetenschapper Nikola Tesla, ‘King Kong’ Andy Serkis en Scarlett Johansson die weer oogverblindend rondhuppelt maar helaas (weer) dezelfde oogverblindende rondhuppelende schoonheid speelt die ze al zo dikwijls heeft neergezet (zie Match Point, The Black Dahlia, Scoop).

Het scenario van The Prestige — geschreven door Christopher Nolan en zijn broer Jonathan naar een boek van Christopher Priest — zit bijzonder clever in elkaar en je wordt als kijker voortdurend op het verkeerde been gezet. Door het scenario dat voortdurend andere wendingen neemt, is het moeilijk om met één van beide goochelaars te sympathiseren. Dan weer lijkt Angier ‘de goede’, dan weer neigt de sympathie naar Borden. De uiteindelijke ontknoping zal voor sommigen misschien een beetje geforceerd aandoen, maar komt toch als een grote verrassing.

Verder vallen ook de sfeervolle beelden in de film op. The Prestige werd dan ook terecht genomineerd voor de Oscar voor beste art direction en beste cinematografie. In deze laatste categorie moeten Nolan en Wally Pfister het wel opnemen tegen o.a. The Black Dahlia, dat andere visuele pareltje van Brian De Palma. Ook de muziek van David Julyan is heel toepasselijk maar neemt nooit de overhand. Julyan schreef overigens ook de muziek voor de Vlaamse serie "Matroesjka’s".

The Prestige begint met Michael Caines stem die uitlegt dat een goede goocheltruc bestaat uit drie onderdelen: 'the pledge' waarin de goochelaar iets alledaags laat zien, 'the turn' waarin iets gewoon verandert (of verdwijnt) in iets buitengewoon en uiteindelijk 'the prestige' waarin datgene wat verdwenen is, terugkomt of waarin iets gebeurt wat je nooit eerder hebt gezien. Het verhaal van The Prestige is dan ook opgebouwd aan de hand van deze drie elementen. Zodat de uiteindelijke 'prestige' van The Prestige komt als een totale verrassing net zoals het hoort bij een goede goocheltruc. En de conclusie: 2007 is nog maar pas begonnen, maar The Prestige doet al een serieuze gooi naar één van de beste films van het jaar.