De FilmBlog

Het grootste minpunt van deze intelligente horrorprent is dat de regisseur en scenarist Vincenzo Natali het zo nodig vond om alles te herleiden tot een huiselijk drama. Maar met zo'n talentvolle acteurs aan boord kan het moeilijk anders dan dat je geboeid blijft kijken. Splice (2009) is een eerder low-budget horror (naar Hollywoodnormen wel te verstaan) maar het resultaat is indrukwekkend. Nochtans was het geen eenvoudige prent en kwam er heel wat cgi bij kijken.

Korte inhoud: Het koppel Clive (Adrien Brody) en Elsa (Sarah Polley) zijn geniale wetenschappers die aan de hand van dierlijk DNA een nieuw levend organisme hebben gecreëerd. Voor hun opdrachtgevers volstaat het om aan te tonen dat het mogelijk is, maar Elsa wil meer. Ze komt op het domme idee om DNA van dit organisme met DNA te kruizen van een mens, om zo een volledig nieuw organisme op de wereld te zetten. Clive daarentegen is heel sceptisch en vindt dit begrijpelijk een krankzinnige beslissing. Toch laat hij zich beïnvloeden door zijn vrouw en begint ook nieuwsgierig te worden in de evolutie van het wezen. De schepping van Dren (Delphine Chanéac) is hiermee een feit. Het organisme lijkt aanvankelijk op een halfvolgroeide kale kalkoen, maar verandert opmerkelijk snel in een jonge vrouw met zowel menselijke als dierlijke eigenschappen. Maar haar ontwikkeling lijkt alleen niet te verlopen zoals Clive en Elsa zich hadden verwacht, of wat dacht je…

Het is het aloude Frankenstein principe. De wetenschapper komt op het idee om in de voetsporen van de schepper te treden, en in het begint lijkt alles goed te werken, tot op het moment wanneer de creatie zijn eigen wil doordrukt. Maar deze film gaat toch nog een stapje verder wanneer op een gegeven moment Clive gevoelens begint te krijgen voor die vrouwelijke verschijning. Voor de casting van het wezen hebben ze in Frankrijk gezocht naar een actrice die niet enkel een speciaal uiterlijk heeft, maar tevens bereid zou zijn het hoofd kaal te scheren. Haar Engels is om van te huilen, maar gelukkig heeft ze in totaal maar één zin te zeggen op het einde van de film.

Splice windt er geen doekjes om en gaat resoluut voor het horrorgenre met science-fiction trekjes. En voor mij is het één van zijn betere films. Het is een geslaagde B-flick met voldoende schokkende scènes dat je er misschien een slapeloze nacht bij moet nemen. Het begint allemaal heel rustig, maar het hek is pas echt van de dam in de laatste 20 minuten waar we bloed, verkrachting, mutilatie, en moord op ons bord krijgen, met voldoende dubbelzinnige emotionele en morele situaties om er eigenlijk twee films mee te vullen. Op het einde van de rit zit je wel met het gevoel dat een regisseur als David Cronenberg misschien iets meer diepgang kon brengen en het gegeven van genetische manipulatie iets beter had kunnen uitwerken. Maar laat me duidelijk zijn; dit is geen domme horrorfilm maar wel degelijk een prent met heel wat verontrustende ideeën.

Ik ben in ieder geval tevreden met de behind-the-scenes docu op de blu-ray, met meer dan één uur bijzonder interessant beeldmateriaal. Maar een echte filmfan had toch wel graag iets meer insight-commentaar gekregen over de gehele film. Documentaires zijn altijd wel interessant voor een gemiddeld publiek maar voor echte filmfans blijft het bij momenten nogal oppervlakkig. Maar de beeld-transfer is uitstekend, en ook op de klankband valt niets op aan te merken. De blu-ray is zeker zijn geld waard.

***Related Post***
19/05/2010: Splice krijgt misschien een sequel

Tot wat genetische manipulatie zo allemaal kan leiden, kunnen jullie zien in de horrorprent Splice (2009) van Cube (1997) regisseur Vincenzo Natali en producer Guillermo del Toro. Twee wetenschappers hebben zich toegewijd op de genetische manipulatie om zo te komen tot oplossingen voor uiteenlopende hardnekkige ziektes. Maar uiteraard, zoals in elke horrorfilm, loopt het experiment 'een beetje' uit de hand.

Korte inhoud: De twee rebelse wetenschappers, Elsa (Sarah Polley) en Clive (Adrien Brody), tarten wettelijke en ethische grenzen door 'het leven' te onderwerpen aan een gevaarlijk experiment. Zij willen experimenteren met menselijk en dierlijk DNA en deze verenigen. Dit experiment resulteert in een geheel nieuw organisme, genaamd 'Dren', een menselijk en dierlijke creatie die snel een bedreiging zal vormen.

Maar daar waar we een monster verwachten krijgen we hier te maken met een snelgroeiende vrouwelijke Mens-Beest creatie die een beetje doet denken aan Species (1995) met trekjes van The Arrival (1996). Elsa’s moederlijk instinct voor het schepsel begint te groeien, alsook Clive's seksuele aantrekking voor het wezen is aanwezig. Meteen maakt dit de prent een stuk interessanter. Dit is geen doodgewoon Frankenstein verhaaltje, maar eerder een intelligente en dramatische science-fiction thriller die heel geloofwaardig aanvoelt en jullie ook wel de stuipen op het lijf zal jagen. De risicovolle gevolgen van genetische manipulatie zijn reëel en haalt de realiteit voor een stuk zelfs de fictie in.

De regisseur sprak met Bloody Disgusting zelfs van een mogelijke sequel: "You know it's funny, because without giving anything away, the film ends as though we're trying to set up a sequel. And I want to make it very clear that that was not my intention whatsoever. It just happens that I believed it was the best way to end the story. Like all my films actually are somewhat open-ended, so I think they invite that question. I really just want this movie to be released.

Here's what I will say: after Cube, which did have two sequels, of which I had no involvement whatsoever, I would not allow a second film to be made without my involvement. Simply because I want to protect that merchandise, as it were. I just felt that with Cube, for better or worse, I wasn't a part of that, and I wouldn't have made some of the decisions that I think were made with the sequels. I would have done them a little differently. That's not to say that they weren't worthy sequels, but it's just not the way I would have gone personally. So I think the same would be true with Splice, if that were in fact to happen."

Deze Canadees/Franse genre film is bij ons begin maart in de bioscoop geweest en zal in juni in de States zijn tournee maken. Een boeiende en originele low-profile science-fiction thriller, met uitstekende visuele effecten en een akelig erotiserend verhaaltje met voldoende gore én brains voor een breed publiek.