De FilmBlog

Wanneer een Vlaamse film goed scoort aan de box-office of hij wordt bekroond met een prijs, dan zijn de distributeurs er als de kippen bij om het nieuws in de media te verspreiden. Doet de film het echter minder goed, dan worden de lippen stevig op mekaar gehouden. Noordzee, Texas (2011) van Bavo Defurne heeft bijvoorbeeld geen potten gebroken in Vlaanderen en had na 2 weken nog maar 5'381 bezoekers. Daarmee compenseer je nog ruim niet de subsidie van € 72.400 die de regisseur van het VAF kreeg voor nog maar de ontwikkeling van het scenario.

Let wel, Vlaamse films hebben die media-aandacht nodig, maar wanneer je alleen de goede resultaten voorschotelt en laat uitschijnen dat een filmprijs uit een ver filmfestival in Rusland evenwaardig is aan en prijs op Cannes, dan krijg je een averechts effect van datgene wat je wil bekomen. Op termijn zal niemand nog geloof hechten aan de informatie.

En de laatste stoot van de distributeurs van Code 37 (2011) doet hier zelfs nog een schepje bovenop, door carrément de waarheid te verdraaien. Het VAF pakte zo recent nog uit met de headline Code 37 klopt Kuifje in de Vlaamse bioscopen, wat werd opgepikt door de Standaard, Focus Knack, Het Laatste Nieuws en ga zomaar verder en die op hun beurt alles nog wat gingen aandikken. Wat blijkt nu: Kuifje deed het 3 keer beter dan Code 37! Het VAF, die nota bene de cijfers bij wijze van spreken, dagelijks op hun bureau krijgen, maakt hier toch wel een pijnlijke uitschuiver door niet het gehele "nationale" plaatje kenbaar te maken en brengt hierdoor een andere filmproductie tevens ook voor een stuk in diskrediet.

Het persbericht van Sony loog er niet om. "Duizend bommen en granaten! Teneinde de "doemsfeer" die rond de cijfers van de release van The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011) (2011) her en der verspreid werden toch even recht te zetten. Tintin is de 2e grootste Opener van het Jaar 2011(Na Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)) TINTIN telde na het weekend : 237.000 bezoekers, Code 37: 79. 000 bezoekers. Een rekensommetje is snel gemaakt: Tintin doet het 3x beter dan Code 37. Wij wensen Kuifje en Bobbie nog veel succes!"

Dat Code 37 veel volk zal trekken verbaasde ons echter niet. Een Plop/Mega Mindy-film haalt ook heel veel bezoekers, maar dat is nu eenmaal niet het cinefiel publiek die wordt aangesproken dan wel de tv-kijkers die als afwisseling hun serie eens op het witte doek willen zien. Het publiek van Code 37 is niet noodzakelijk hetzelfde publiek als deze van Rundskop (2010). En als je dan toch wil promotie maken, doe het dan voor films die het kunnen gebruiken, met name een Hasta la Vista (2011) of Het Varken van Madonna (2011). Momenteel worden we nu toch opgezadeld met tv-spotjes van Code 37 op tv. Daarnaast zitten de acteurs Geert Van Rampelberg, Gilles De Schrijver, Veerle Baetens en Ben Segers in veel betere films dit jaar. Hopelijk is er een stormloop voor deze filmproducties.

De succesvolle Belgische filmproductie Loft (2008) krijgt een remake. Niet in de Staten, maar wel in Nederland! Hoezo? Begrijpen die Hollanders dan geen Nederlands met een Vlaams accentje? Wel, eigenlijk heeft het hiermee minder te maken. Nederlanders liggen gewoon niet wakker van Vlaamse acteurs en bijgevolg ook niet van Vlaamse films. Een bittere realiteit waarmee elke Vlaamse filmmaker elke dag mee ontwaakt. Filip Peeters is bij ons charismatisch acteur, en wij Vlamingen zien geen graten in het feit dat hij gecast wordt als vrouwen-verslinder. Maar voor een Nederlands publiek die de acteur niet kennen kan ik me inbeelden dat ze de man als een "ouwe sok" aanzien die compleet niet past in die rol.

Maar zoveel verschillend zijn onze noorderburen niet van ons. Vlamingen zitten ook niet te wachten op de Belgische release van de Nederlandse Komt een Vrouw bij de Dokter (2009) met Carice van Houten, een film die bij hen mega-succes werd. Deze prent heeft het bij ons nauwelijks een paar weken overleeft. Vlaanderen en Nederland spreken misschien dezelfde taal maar hebben een totaal andere smaak en tevens ook een totaal ander gevoel voor humor (reden waarom De Slimste Mens ook niet aanslaat in Nederland). De grappen van Bart De Pauw zullen dan ook wel herschreven worden door een Nederlander. Maar ook het taalgebruik zal bijgeschroefd moeten worden, want uitdrukkingen als "Ik zie u graag" (die we om de haverklap horen in Loft) kennen ze ginder niet.

Koen De Bouw, Filip Peeters, Matthias Schoenaerts, Bruno Vanden Broucke, Koen De Graeve, Veerle Baetens, Tine Reymer, An Miller, Maaike Cafmeyer, Marie Vinck, Jan Decleir, Gene Bervoets, Sara de Roo, zullen dus allemaal plaats moeten ruimen voor Hollandse equivalenten. Enkel Erik Van Looy zal aan het roer blijven als regisseur – ook al moesten de Nederlanders niets weten van De Zaak Alzheimer. Maar ik denk dat er ook wel 'vlaams geld' mee gemoeid zal zijn en er dus een soort quid pro quo moet zijn. En Erik kennende zal hij waarschijnlijk opnieuw beroep willen doen op Danny Elsen voor de fotografie. En hier heb je dan twee cruciale en creatieve posities binnen de filmproductie voor Vlamingen, naast co-productie postjes.

Uiteindelijk blijf ik het wel krankzinnig vinden. Wij zitten hier te klagen dat Amerikanen voor de zoveelste keer een Aziatische filmproductie remaken, ook al is deze maar een paar jaar oud, maar wij lusten zelfs nog geen Nederlandstalige films van onze buren. Niet enkel de distributeurs maar ook de media dragen hier een zware verantwoordelijkheid. We praten bitter weinig over de Nederlandse filmmarkt (en vise versa) en hebben jullie deze affiche al aangetroffen in onze Vlaamse straten? Ik ook niet. Laat staan dat we al een trailer hebben gezien van deze film in De Rode Loper. Noppes, nada, niks, nougabollen.

Ik vond Loft zelf niet meteen een bijzondere film. Ze hadden dan misschien beter De Zaak Alzheimer of Dossier K. met Nederlandse acteurs gespeeld. Maar wat Loft voor een producer zo aantrekkelijk maakt in tegenstelling tot de Jef Geeraerts producties. Loft kost veel minder geld om te maken (zelfs de Vlaamse productie kon het met véél minder doen) én (niet te onderschatten voor de Nederlandse markt) er zit veel seks in. Hoewel dit laatste in de Vlaamse versie tot een minimum werd herleid. Ik hoop dan ook dat Erik een iets minder brave film zal maken. In goede traditie van de Paul Verhoeven thrillers mag het iets meer bloot zijn en iets minder massa-shots waar acteurs doelloos over elkaars tenen trappen en iets minder bekende koppen die een figurantenrol staan te spelen van geen enkel belang en iets minder plottwist's naar het einde toe.

***Related Posts***
22/02/2010: Erik Van Looy geen zin in Hollandse Loft-remake
07/06/2008: Loft van Erik Van Looy en Bart De Pauw

We hebben lang moeten wachten om nog eens te kunnen genieten van een Erik Van Looy film. Maar op 22 oktober gaat Loft (2008) in première en met dank aan de mensen van Humo kunnen jullie hier al een eerste teaser-trailer van de film aanschouwen, die geschreven is door niemand minder dan Bart De Pauw en alles naar goede gewoonte afgelikt in beeld gezet door Danny Elsen. Het wordt een verhaal over bedrog, verraad en overspel in al zijn vormen, met in de hoofdrollen het kruim van de Vlaamse acteursgild: Koen De Bouw, Filip Peeters, Bruno Vanden Broecke, Dirk Roofthooft, Koen De Graeve, Matthias Schoenaerts, An Miller, Veerle Baetens, Sara De Roo, Marie Vinck, Gène Bervoets, Tine Reymer, Maaike Cafmeyer en Jan Decleir. Om er maar enkele te noemen. Naar mijn gevoel misschien een beetje teveel, maar ik ben hoe dan ook benieuwd om in deze Loft een kijkje te nemen.

Bart De Pauw zei over de film het volgende: "Het is begonnen met het idee: stel dat mannen zich organiseren om vreemd te gaan. Geen hotelkamers te betalen, geen afschriften waarmee je jezelf kan verraden... En wat als daar dan opeens een lijk opduikt? Gaan ze het dan nog voor elkaar opnemen? Gaan ze elkaar vertrouwen of wantrouwen? Kennen ze elkaar wel zo goed als ze dachten? Dat was de denkoefening. Het thema overspel, vertrouwen, wantrouwen: da's niks nieuws, Griekse tragedies staan er al bol van. Maar ik vond het interessant om eens na te denken over wat trouw zoal betekent in deze moderne tijd. De Flair gaat over twee dingen: wat voor zwijnen venten zijn, en hoe je ze kunt versieren (lacht)."

Korte inhoud: vijf getrouwde mannen delen in het grootste geheim een loft waar ze stijlvol en in alle rust hun minnaressen en nieuwste veroveringen ontvangen. Een prima regeling, tot ze op een winterochtend het lijk aantreffen van een jonge vrouw. Geen van hen weet wie de vrouw is, waar ze vandaan komt en hoe ze terecht is gekomen in een loft waarvan alleen zij de sleutel bezitten. Noodgedwongen proberen de vrienden uit te zoeken wat er gebeurd is en waarom, maar al vlug beginnen ze elkaar te wantrouwen en zal blijken dat ze veel minder van elkaar afweten dan ze oorspronkelijk dachten.

Update 19/02/2009: Het hing al een tijdje in de lucht, maar nu is het ook officieel: Loft is de meest succesvolle Belgische film ooit met 1.082.480 bezoekers. De film van Erik Van Looy en Bart De Pauw brak gisteravond het 19 jaar oude record van Koko Flanel met Urbanus die op 1.082.000 bezoekers stond. Loft ging op 22 oktober 2008 in première en is nog steeds te zien in de bioscoopzalen, dus het cijfer kan nog zeker wel oplopen.

Top 10 van best bekeken Belgische films
1. Loft (2008) - Erik Van Looy - (1.082.480)
2. Koko Flanel (1990) - Stijn Coninx - (1.082.000)
3. Hector (1987) - Stijn Coninx - (933.000)
4. Daens (1993) - Stijn Coninx - (848.000)
5. De Zaak Alzheimer (2003) - Erik Van Looy (750.000)
6. Oesje (1997) - Ludo Cox (700.000)
7. Max (1994) - Freddy Coppens (644.000)
8. Mira (1971) - Fans Rademakers (642.000)
9. De Witte (1980) - Robbe De Hert (540.000)
10. Paniekzaaiers (1986) - Patrick Lebon (500.000)

***Related Posts***
22/02/2010: Erik Van Looy geen zin in Hollandse Loft-remake
25/01/2010: Loft krijgt Hollandse remake
29/08/2008: Jan Verheyen regisseert Dossier K.
15/03/2007: Geen Amerikaans avontuur voor Erik Van Looy
25/03/2006: Geen Dream House voor Erik Van Looy
30/08/2005: De Zaak Alzheimer doet het niet slecht in de States
29/07/2005: Amerikaanse poster van De Zaak Alzheimer

Een Vlaamse film die het niet doet zoals verwacht is Windkracht 10: Koksijde Rescue (2006) van Hans Herbots (Verlengd Weekend), de duurste Vlaamse prent uit onze filmgeschiedenis (4,6 miljoen euro - sommige berichten spreken zelfs van 7,4 miljoen) die de grootste film had moeten worden, kreeg na zijn 5de week nog maar 200'000 bezoekers over de vloer en dat is voor een film met een dergelijk budget een zware teleurstelling.

De producent Erwin Provoost probeert nog wel te zeggen dat de film uiteindelijk uit zijn kosten zal geraken, maar dan heeft hij volgens mij vorig weekend op de Lotto gespeeld want een eenvoudig rekensommetje leert ons het volgende: 200'000 x 7 euro is nog maar altijd 1,4 miljoen euro (bruto !!!).

Hier hebben jullie een idee van het aantal bezoekers bij een gemiddelde Vlaamse film:

Oesje! (1997) 670'000 bezoekers
De Kabouterschat (1999) 240'000 bezoekers
Team Spirit (2000) 355'000 bezoekers
Pauline & Paulette (2001) 227'000 bezoekers
Team Spirit II (2003) 348'000 bezoekers
Any Way The Wind Blows (2003) 75'000 bezoekers
De Zaak Alzheimer (2003) 750'000 bezoekers
Verlengd Weekend (2005) 92'000 bezoekers
Een Ander Zijn Geluk (2005) 13'000 bezoekers
De Indringer (2005) 168’000 bezoekers

Ik ben de zaal een paar weken geleden binnengestapt met een lage verwachting. Ik was niet echt onder de indruk van de beelden die ik vooraf tezien kreeg. Toch heb ik bij momenten kunnen genieten van de supergestileerde fotografie van Danny Elsen en de zware kleurcorrecties (ik ben nu eenmaal verzot op mooie beelden). De aanwezigheid van acteur Koen De Bouw werkt nog steeds. Hij is één van de weinige Vlaamse acteurs die echt charisma uitstraalt op het witte doek. Veerle Baetens en Kevin Janssens hadden zeker ook wel een verdienstelijke presence en de toekomst ziet er voor hen rooskleurig uit. Binnenkort is Kevin tezien in de mini-serie Koning van de Wereld van Guido Henderickx, en de eerste beelden zien er bijzonder knap uit.

Ik heb toen geen review geschreven omdat ik Windkracht 10 uiteindelijk behoorlijk zwak vond en geen negatieve pers de wereld wou insturen tijdens de beginweken van de release. Vlaamse films verdienen een ruggensteun, want het blijft aartsmoeilijk om die dingen gefinancierd te krijgen. Toch genoot Windkracht van alle denkbare financiële impulsen (VAF, de zender één, Nederlands Film Fund, Bridge Entertainment Group, COBO Fonds, Media Plus,...) en heel wat sponsors via het Begische Tax Shelter systeem. Maar ook de videoclip van Sandrine, de familiedag en het Windkracht 10 videospel konden deze Sea King niet redden van de box-office crash.

De pijnpunten waren – alweer – het oerslechte scenario (zwakke dramatische opbouw, vreemde plotwendingen afgewisseld met banaliteiten en overdreven sentimenteel gezever en als kers op de taart een zeer teleurstellend einde) en bij momenten zwakke acteursregie. Waarom ze Erik Van Looy niet op deze film hebben gezet blijft voor mij een groot raadsel, want dit zijn het soort films die op het lijf van Erik zijn geschreven. Hij was trouwens al een keertje in zee geweest met het windkracht 10 team en is een bekende bij het productiehuis van MMG. Promotioneel uitpakken met 'De regisseur van De Zaak Alzheimer' had ook wat meer indruk gemaakt bij het Vlaamse publiek. Niet vergeten dat Alzheimer een slordige 750’000 bezoekers trok (iets wat niemand had verwacht) en dit met de helft van het Windkracht 10 budget.

Maar het grootste probleem met Windkracht 10 is dat het hopeloos de Amerikanen 'probeert' achterna te lopen en daar uiteindelijk in essentie niet in slaagt. De prent poogt het publiek te paaien met mooie beeldjes maar vergeet in haar imitatiedrang om een coherent, dramatisch verhaal te vertellen, laat staan een beetje originaliteit te vertonen. Het ene cliché volgt het andere andere op; van het meisje in de douche, huilen in de regen tot jawel, het blaffende brave hondje. Veel geld werd gepompt in het zwembad van Pinewood Studio's, maar er bleef blijkbaar te weinig geld over om de rest van de film te verfraaien. Sommige scènes zijn gewoon op het randje van het belachelijke en het is verontrustend dat niemand de film kon bijsturen tijdens de opnames. Komt daar nog bij dat de film saai en voorspelbaar is en allesbehalve spannend. Betekent dit dat we in Vlaanderen geen commerciële films kunnen maken? Absoluut niet, integendeel, we moeten ze gewoon veel beter maken.

***Related Post***
02/08/2006: Kevin Costner in The Guardian, ... windkracht 10²
29/11/2005: De Top 10 van de Vlaamse Films in verkochte bioscooptickets