val kilmer

  • Nieuwe serial killer thriller The Snowman met Michael Fassbender

    Pin it!

    Het is al een tijdje geleden dat we nog eens een film te zien krijgen van de Zweedse regisseur Tomas Alfredson. Zijn laatste film was Tinker Tailor Soldier Spy (2011). Nu is hij terug met The Snowman (2017), een adaptatie van de populaire roman door auteur Jo Nesbø.

    the_snowman_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Harry Hole (Michael Fassbender) is een losbandige rechercheur, werkzaam in Oslo. Hole wordt op een zaak gezet om op zoek te gaan naar een verdwenen vrouw. Eén van de weinige aanwijzingen die Hole heeft richting de dader is een roze sjaal, gewikkeld om de nek van een sneeuwpop.

    Je zou denken dat met een dergelijke talentvolle cast - Rebecca Ferguson, Val Kilmer, Chloë Sevigny, J.K. Simmons, Charlotte Gainsbourg, James D'Arcy en Toby Jones - we echt wel een serieuze thriller voorgeschoteld krijgen. Het script is ook afkomstig van de Oscar-genomineerde Iraanse scenarist Hossein Amini. Daarnaast hebben nog twee andere scenaristen, Matthew Michael Carnahan (World War Z, The Kingdom) en Oscar-genomineerde Peter Straughan aan het script gewerkt. En of al dat talent nog niet voldoende was, hebben ze ook nog de Oscar winnende Director of Photography Dion Beebe kunnen strikken.

    Ook al lijkt het concept niet meteen origineel en kunnen we de films waarin 'een serial killer een kat en muis spel speelt met een flik' niet meer bijhouden, ben ik toch benieuwd naar deze film. Laat me duidelijk zijn, bijna alles is al verteld geweest. Er worden nu eenmaal teveel films gemaakt.Maar het is niet zozeer de plot die van belang is, dan wel de manier waarop het verteld wordt. De film lijkt ook veel weg te hebben van Insomnia (2002). Eigenlijk had Martin Scorsese deze film moeten regisseren, maar om onduidelijke redenen liet hij Tomas regisseren en bleef aan als uitvoerend producent. The Snowman zou ergens in oktober van 2017 moeten uitkomen.

     

    *** The Snowman trailer ***

  • Heat (1995) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    20th Century Fox heeft een nieuwe 2-disc Blu-ray uitgebracht met de Director's Definitive Edition van Heat (1995), een bijna 3 uur durend epos dat werd gedraaid in 103 dagen. Gezien ik op de filmschool daarover ooit eens een lang essay over heb geschreven, had ik plots een onweerstaanbare drang om dit meesterwerkje nog maar eens in de aandacht te brengen op deze blog. Heat is één van mijn All Time Top 10 favoriete films ... ja, nog steeds.

    heat_1995_blu-ray_new.jpg

    Heat is oorspronkelijk een remake van L.A. Takedown (1989), een tv-film van Michael Mann, over een geslepen schurk die achtervolgd wordt door een ervaren en even geslepen detective. Mann kreeg met de filmversie van 1995 meer middelen (60 miljoen dollar) en een explosieve cast om zijn moderne cop 'n' thief verhaaltje te vertellen.

    Michael Mann heeft met deze film het westerngenre omgeploegd tot een amalgaam van genres waar de dramatiek van elk een hoogtepunt kent. Beschouw het als een moderne misdaadfilm met neo-noir trekjes en beïnvloed door John Boorman’s Point Blank (1967). Het is trouwens de ambitie van Mann om het genre te overstijgen. Heat is een film die niet vervalt in extreme speciale effecten of ultra-gigantische explosies, maar klassiek blijft in zijn verfilming en soms - vreemd genoeg - speelt met ingetogenheid in explosieve momenten. Hij komt ook verrassend sterk uit de hoek komt in op het eerste gezicht gekende relatiedrama's.

    De verschillende relaties die geportretteerd worden in Heat staan niet los van elkaar maar bespelen elkaar en creëren de context van de film. Ze plaatsen de actiescènes op het tweede plan - een terugkerend gegeven in zijn films - en schetsen het klimaat. Heat is een samenkomen van twee werelden die misschien op het eerste gezicht fel van elkaar verschillen, maar in de loop van het verhaal bijeenkomen. De oppositie van De Niro en Pacino, die zich elk laten inspireren door hun omgeving en die veruiterlijkt wordt door geometrisch contrasterende maar complementaire figuren en decors, staat centraal in de film. De twee personages voelen de aanwezigheid van hun rivaal en hun wegen kruisen elkander op bijzondere momenten.

    De film legt van in het begin de dramatische teneur van de film vast, vergezeld met de beklemmende muziekscore, en in tegenstelling dat de dramatische lijn van de film wordt verzwakt door de vele nevenplots, oscilleert het steeds naar een hoger niveau van exaltatie. Alles staat in teken van het lot van beide mannen, waarbij Neil McCauley (Robert De Niro) zijn verloofde Eady (Amy Brenneman) en Vincent Hanna (Al Pacino) vervreemd van zijn vrouw Justine (Diane Venora) en zijn stiefdochter Lauren (Natalie Portman). Maar vooraleer beide mannen hun ultieme confrontatie tegemoet treden, moeten ze eerst wandelen door hel van verscheurende beslissingen en emotioneel zware momenten. Hanna moet afrekenen met de zelfmoord van zijn stiefdochter en McCauley krijgt te doen met serialkiller Waingro, sterven 3 van zijn vrienden: Michael Cheritto (Tom Sizemore), Trejo (Danny Trejo), Donald Breedan (Dennis Haysbert) en verliest contact met Chris Shiherlis (Val Kilmer).

    Heat animated pictureHeat animated pictureHeat animated pictureHeat animated picture
    © Warner Bros. & 20th Century Fox

    Michael Mann wist die eindescène perfect te monteren om ons alsnog op het verkeerde been te zetten door het falen van Hanna te duiden en de confrontatie met de zelfmoord te installeren. De Niro was 'home-free' en reed door de 'tunnel der verlichting' (scène te danken aan het uitgekiende vakmanschap van Dante Spinotti, de Chef Op van Mann), maar Neil onderging het lot van zijn extreme gedrevenheid en perfectionnisme. Zelfs zijn doctrine kon hem deze keer niet helpen. Zoals een bekende spreuk zegt: "Het is altijd een keer teveel."

    De film is een cirkel die twee extremen met elkaar vergelijkt en met elkaar laat confronteren. Een existentialistisch portret over iemand die jaagt op iets en iemand die probeert te vluchten, bijzonder in beeld gebracht door de film te openen met een trein die toekomt in het station (ontmoetingen met het personage) en het landen van een vliegtuig (resolutie). Beide zijn oorden van vertrek en aankomst en aldus heel toepasselijk in het verhaal.

    heat_1995_pic12.jpgheat_1995_pic14.jpgheat_1995_pic13.jpg
    © Warner Bros. & 20th Century Fox

    Heat, een ander woord voor ‘de flikken op de hielen hebben’, contrasteert met de koude blauwe kleur die verwijst naar de L.A. PD die steeds dichter komt. Maar Michael Mann verzeilt niet in de Vrebos Bal Masqué debiliteit door Hanna een blauw pakje te geven en Neil een zwart pakje. Dat zou niet alleen de film sterk ridiculiseren maar eveneens de aandacht voor de dramatiek van de personages weghalen. De film is van in het begin tot het einde een oase van blauwe en zwarte tinten; zonder dat de kleuren teveel aandacht naar hen toe trekken. Ze blijven wijselijk op de achtergrond (een blauw doek, blauwe vlaggetjes, blauwe lichtjes, een zwarte donkere nacht, een zwart kleed, een postmodern zwartgetint huis, een uitzicht op de zee met een donker blauwe hemel, …)

    De kleur plakt niet op de personages, maar sluipt in de ruimte bij dramatische momenten. Het voorbeeld bij uitstek is het moment dat Neil thuiskomt en door het venster staart, nadat Waingro hem is ontglipt. Men weet wat hij voelt en denkt, zonder ook maar één woord. Een ander voorbeeld is de zwartgalligheid waarmee Hanna dagelijks te doen heeft. Het bloederige die hij alle dagen geserveerd krijgt en waar hij verslaafd aan wordt. Of zoals hij zegt tegen zijn vrouw: ik heb het nodig om scherp te blijven. Dit wordt perfect weergegeven door de zwarte tinten waarin hij leeft. Een goed regisseur weet gebruik te maken van al die elementen die op het gevoel spelen van de toeschouwer, maar slechts weinigen kennen de juiste doseringen.

    heat_1995_pic04.jpgheat_1995_pic02.jpgheat_1995_pic03.jpg
    heat_1995_pic06.jpgheat_1995_pic07.jpgheat_1995_pic05.jpg
    © Warner Bros. & 20th Century Fox

    Natuurlijk kan je moeilijk over Heat praten, zonder de acteurs te vermelden want zij nemen het leeuwendeel van het charisma van de film voor hun rekening. Na 22 jaar van hun valse ontmoeting in The Godfather (1974), ontmoeten ze elkander uiteindelijk face-to-face; zonder enige twijfel een anthologisch moment. Het leek of Godfather Marlon Brando zijn erfenis schonk aan Pacino en De Niro.

    Deze twee titanen, die wat men ook moge schrijven van hen, heel bescheiden blijven en niet zomaar op de voorkant van magazines willen prijken. Beide hebben ook een aura van mysterie rondom hen die menig fouillerend interview doorstaat. De Niro mompelt vaak een paar lettergrepen, terwijl Pacino zal doen of hij de vraag niet begrijpt om u te forceren uw vraag in andere richting te sturen en desgevolge niet op uw vraag te antwoorden. Van Looy zal daar wel kunnen van getuigen. Maar op de set zijn ze 'echt'.

    heat_1995_pic08.jpgheat_1995_pic09.jpgheat_1995_pic10.jpgheat_1995_pic11.jpg
    © Warner Bros. & 20th Century Fox

    Een belangrijk gegeven is dat de twee acteur van verschillende motivaties vertrekken. Terwijl De Niro een echt filmbeest is, heeft Pacino eigenlijk meer verbintenissen met theater. Dit zorgt in ervoor dat hun vertolkingen des te meer contrasteren met elkaar. Terwijl de ene zijn tegenspelers op zich laat afkomen, zal de andere zijn tegenspelers omhelzen tot in de meest extreme metaforen. Elk heeft zijn stijl van spelen; Pacino is exuberant, theatraal (in positieve zin), in vuur en vlam, vrijgevig en direct herkenbaar aan zijn ruwe en vlammende stem. Pacino geeft een extra reliëf aan zijn personages die hij vertolkt. Terwijl De Niro meer ingetogen is, pragmatisch, georganiseerd en een spel speelt met zijn ogen. Zijn sterkte ligt in zijn ingetogenheid bij extreme emoties, alsof hij ze laat kolken binnenin. Het lijkt of hij alles ogenschijnlijk onder controle heeft. Vaak weet je niet of hij goedgeluimd zal zijn of hij je hoofd in twee zal slaan. Beide kunnen heel charmant zijn maar plots heel agressief tekeer gaan. Mann heeft het scenario niet geschreven met Al en Bob in het hoofd maar het was een evidente keuze. Als je tot hier bent geraakt met lezen, felicitaties, je bent doorheen een samenvatting van mijn proloog. ;)

    De nieuwe Blu-ray van Heat komt vandaag uit op 23 februari 2017 met als extraatjes de audio-commentaar van de regisseur Michael Mann, een gesprek met de filmcrew, een heuse making-of, een gesprek met De Niro en Pacino, extra beeldmateriaal, verwijderde scènes en bioscooptrailers.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 23 februari 2017

     

    *** Heat trailer ***

  • Top 10 ruzies tussen acteurs op de filmset

    Pin it!

    Dat het niet altijd dikke leute is op een filmset hebben we hier al geregeld bewezen op De FilmBlog, onlangs nog met een clash tussen regisseur en acteur op de set van de laatste Fabrice du Welz film, of de Kevin Smith / Bruce Willis clash. Maar tussen acteurs kan het ook wel eens fout lopen. En hieronder hebben we een top 10 van de meest heftige ruzies tussen acteurs tijdens een filmshoot. Mochten er nog voorbeelden zijn kunnen jullie deze altijd in de reacties kwijt.

    Top 10 opstootjes tussen acteurs op de set

    10. Harrison Ford vs. Josh Hartnett in Hollywood Homicide (2003)

    Acteur Harrison Ford is geen gemakkelijke figuur om mee te werken. Zo was er de fenomenale clash met regisseur Ridley Scott tijdens het filmen van Blade Runner (1982). Na de actie-thriller Air Force One leek het er wel op dat de acteur op zoek was naar grote paycheques in plaats van deftige filmscripts. En zo stapelde hij films op als Sabrina, Firewall, Random Hearts en die Indianes Jones and the Last Christal Skullf#ck of Doom. Dit zou meteen ook kunnen verklaren waarom hij er steeds "grumpier" begon uit te zien. En toen hij het gezicht van Josh Hartnett zag, sloegen de stoppen door. Naar verluidt zou hij de jonge snuit aangesproken hebben met woorden als "punk", die op zijn beurt riposteerde met "you old fart". Dit resulteerde in een koude oorlog waarbij de acteurs nauwelijks een blik met elkaar wisselenden, samen uren in een auto zaten zonder een woord te zeggen tot zelfs naar elkaar uit te halen in persconferenties. En om alles nog erger te maken flopte de film ook aan de box-office met een put van 100 miljoen dollar.

    Hollywood Homicide,Harrison Ford,Josh Hartnett

    9. Patrick Swayze vs. Jennifer Grey in Dirty Dancing (1987)

    Naar verluidt zouden Patrick Swayze en Jennifer Grey niet meteen 'the time of their lifes' gehad hebben op de set. En blijkbaar zou de ruzie tussen beiden begonnen zijn op de set van Red Dawn (1984), en drie jaar later zou het stof nog niet gaan liggen zijn. Zo zou Swayze zich ergeren aan Jennifer's "kinderachtig" gedrag. Zo zou ze regelmatig in lachbuien uitstorten tijdens een scene wat resulteerde in onnoemlijk veel takes. En als ze al eens een opmerking kreeg zou ze snel in tranen uitbarsten. Maar kan je het haar kwalijk nemen? Haar personage heette dan ook ‘Baby’. Maar voor Swayze was het vaak teveel want hij was niet alleen urenlang bezig met rewrites van zijn teksten, maar had ook dansrepetities tot in de vroege uurtjes.

    patrick swayze,jennifer grey,dirty dancing

    8. Val Kilmer vs. Tom Sizemore in Red Planet (2000)

    Ook die twee hadden het moeilijk met mekaar, en het begon allemaal toen Tom Sizemore een duur fitness-toestel wou hebben die de productie moest overbrengen van Engeland naar de set in Australië. En van een kleine vonk kwam een groot vuur. Val Kilmer zou naar verluidt zelfs niet uit zijn trailer willen komen als Tom op de set was. Veel van hun scènes samen werden ook over-shoulder gefilmd met een dubbelganger. Het werd zo erg dat Kilmer zelfs de naam van het personage dat Sizemore speelde niet in zijn mond wou nemen en in de plaats hem aansprak met "Hey you!" En ook deze film flopte aan de box-office en sloeg een enorm gat in de kassa van de studio van een slordige 125 miljoen dollar.

    val kilmer,tom sizemore,red planet

    7. Claire Danes vs. Leonardo DiCaprio in Romeo + Juliet (1996)

    Een film die het dan wel goed deed aan de box-office was deze Baz Luhrmann film, ondanks het feit dat de twee hoofdacteurs elkaar eigenlijk moeilijk konden uitstaan. Claire Danes had een hekel aan het onvolwassen gedrag van haar tegenspeler, iets wat we ook al hadden opgevangen van Kate Winslet op de set van Titanic (1997) en Virginie Ledoyen op de set van The Beach (2000). Blijkbaar zou Leonardo DiCaprio geregeld grapjes uithalen, naast het occasionele zwijn uit te hangen met scheten en boeren. Het vreemde was dat Claire nog op school zat tijdens de shoot en zij pas op de set kwam tijdens de middag en veel tijd stak in het leren van haar Shakespeare-tekst (waar ze niet mocht van afwijken), naast haar andere schoolvakken. Om dan rekening te moeten houden met een DiCaprio die als Chinees vuurwerk non-stop knettert op de set, kan een helse klus zijn. DiCaprio zelf had hier geen oog voor en verweet Claire zelfs dat ze te stil zou zijn.

    Claire Danes,Leonardo DiCaprio,romeo and juliet

    6. Robert Shaw vs. Richard Dreyfuss in Jaws (1975)

    De reputatie van Robert Shaw als een onverbeterlijke dronkaard was al gekend en bijgevolg was hij ook de perfecte man om de rol te spelen van een roekeloze visser. Het steekspel tussen het personage van Shaw en het personage van Richard Dreyfuss was op het scherp van de snee. En wat weinig mensen weten was dat deze vertolking zo sterk was omdat het er in het echt op de set ook zo aan toe ging tussen die twee. Dreyfuss zei letterlijk dat Shaw hem de stuipen op het lijf jaagde. Shaw verklaarde: "Robert totally intimidated me. I knew that on the first day I met him. He was a great gentleman, but he was also a terrible bully and he was really big." Tijdens het fameuse USS Indianapolis verhaal zou Shaw zelfs compleet zat zijn geweest, dat Spielberg de opnames vroegtijdig moest eindigen omdat Shaw gewoon een black-out kreeg.

    Robert Shaw,Richard Dreyfuss,jaws

    5. Rip Torn vs. Norman Mailer in Maidstone (1970)

    En hier is wat kan gebeuren wanneer twee acteurs tegenover elkaar staan in een avant-garde film waarbij improvisatie en drugs de motors van een scene worden. Acteur Rip Torn, die ook al een opstootje had met Dennis Hopper tijdens de voorbereiding van Easy Rider (1969), ging zijn tegenspeler en regisseur te lijf met een kleine hamer (al dan niet een speelgoed hamer), om vervolgens gebeten te worden in het oor door het slachtoffer Norman Mailer. In het script stond dat het personage van Norman, die in de running was voor president, vermoord zou worden. Maar die laatste scene werd niet gedraaid en toen besliste Torn om die scène maar te improviseren. Wat volgde was een onstuimige vechtpartij waarin Torn zijn tegenspeler naar de keel greep terwijl de camera’s, geheel in cinema vérité stijl alles registreerden zonder in te grijpen en de kinderen van Norman achter de camera in paniek stonden te huilen terwijl ze hun moeder zagen die haar man te hulp kwam. In het begin zag het er naar uit dat Mailer eigenlijk Rip Torn aan het uitdagen was om iets te doen, maar zo heftig had hij het blijkbaar niet verwacht. Verbazend is dat de acteur blijft acteren terwijl Mailer, die een vermaard auteur was en tevens regisseur van deze film, eigenlijk compleet teruggetrokken is en nauwelijks iets weet terug te zeggen. Bijgevolg valt hij compleet uit zijn eigen personage. Dit had onversneden real cinema kunnen zijn, maar de regisseur bleek een lichtgewicht te zijn. Desalniettemin steekt de scene in de film en moeten we even over het feit heen kijken dat de echte namen worden gebruikt in plaats van de namen van hun personages. Op het einde zegt Mailer nog iets van: Stop de camera’s maar want hij is zo saai dat hij zal blijven praten zolang de camera’s draaien, gevolg door een "Ooooooo" reactie van Torn die hem klaarblijkelijk aanziet als één grote hypocriet. Spijtig dat hij de klus niet klaren zoals het script omschreef. Bekijk hier de video.

    Rip Torn,Norman Mailer,Maidstone

    4. Bill Murray vs. Lucy Liu in Charlie's Angels (2000)

    Acteur Bill Murray zou nog zo een moeilijk mens zijn op de set en Lucy Liu mocht dat aan de lijve ondervinden. Het verhaal is dat Murray een scène stopte, en naar Drew Barrymore, Cameron Diaz en Liu wees, en in volgorde zei, "Ik snap waarom jij hier bent. En jij hebt talent. Maar wat in godsnaam doe jij hier? Jij kan niet acteren." Wat de Kill Bill actrice meteen in kill-mode dreef en met vuistslagen naar Murray vloog. Het was dan ook niet verbazingwekkend dat Murray niet in de sequel tezien was, en dat bleek uiteindelijk ook een goede beslissing te zijn.

    charlies angels,Bill Murray,Lucy Liu

    3. Val Kilmer vs. Marlon Brando in The Island Of Dr Moreau (1996)

    Een andere film waarin Val Kilmer het aan de stok kreeg met zijn medespeler was dat vreselijke gedrocht, The Island Of Dr Moreau. Brando zou op een gegeven moment zijn uitgevlogen met de niet mis te verstane woorden: "You're confusing your talents with the size of your paycheque." In verdediging van Val moet ik bekennen dat Brando tijdens zijn laatste jaren van zijn carrière ook al een vreselijk iemand was om mee te werken. Op de set deed hij zelfs al de moeite niet meer op zijn tekst te leren en moesten er overal spiekbriefjes liggen. Ook op vlak van acteren was er niet al teveel te rapen en sleepte de acteur gewoon zijn gewicht door de sets heen.

    val kilmer,marlon brando,The Island Of Dr Moreau

    2. Colin Farrell vs. Jamie Foxx in Miami Vice (2006)

    Er valt hier weinig over te lezen maar blijkbaar zouden Colin Farrell en Jamie Foxx het niet met elkaar kunnen vinden. En dit is misschien meteen ook een reden waarom de sequel maar niet van de grond komt. Als we de geruchten mogen geloven zou Foxx primadonna kuren hebben vertoond en was hij dus dringend aan een Snickers toe, en dat allemaal nadat hij de Oscar kreeg voor Ray. Het werd zelfs zo erg dat Michael Mann zijn eindscene helemaal moest aanpassen en enkel Colin Farrell in het laatste shot had, en dit omdat Foxx zich onveilig voelde op de Dominicaanse Republiek.

    Colin Farrell,Jamie Foxx,miami vice

    1. Ryan Reynolds vs. Wesley Snipes in Blade Trinity (2004)

    Dat er heel wat misliep op de set van Blade Trinity was al duidelijk en alles wees erop dat Wesley Snipes aan de bron zat van elk conflict. Net zoals Foxx zou hij te kampen hebben met diva-karaktertrekjes. Het zou zelfs zo ver gaan dat hij met de regisseur communiceerde via briefjes getekend met ‘Blade’. Dat het ook niet goed verliep met Ryan Reynolds lag in de sterren geschreven. Wesley moest de enige ster van de franchise zijn en de up-and-coming Reynolds was een doorn in zijn oog. Zo zou hij ook geen zin hebben om veel met hem op de set te staan en moest Reynolds zich maar behelpen met dubbelgangers. Snipes zou enkel maar uit zijn trailer komen voor de close-up shots. Maar Reynolds ging niet in een hoekje zitten mopperen, maar begon de film naar zich toe te trekken en bracht wat veranderingen aan, die uiteraard niet werden gesmaakt door de Blade.

    Ryan Reynolds,Wesley Snipes,Blade Trinity

  • Top Gun 3D (1986) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Fans van Top Gun (1986) zullen tevreden zijn om te vernemen dat op 17 juli 2013 een 3D versie van de film op Blu-ray verschijnt. De film werd geregisseerd door Tony Scott, in een productie van Don Simpson en Jerry Bruckheimer, ingeblikt met een productiebudget van 15 miljoen dollar en bracht een duizelingwekkende 357 miljoen op wereldwijd. Top Gun werd ook genomineerd voor 4 Oscars, en Giorgio Moroder won de Oscar voor Beste Muziek.

    top gun 3d blu-ray limited edition

    Korte inhoud: Officieren Pete "Maverick" Mitchell (Tom Cruise) en zijn co-piloot Nick "Goose" Bradshaw (Anthony Edwards) worden verplaatst naar de elite vliegschool Top Gun onder leiding van hoofdinstructeur Mike "Viper" Metcalf (Tom Skerritt), commandant Rick "Jester" Heatherly (Michael Ironside) en burger-instructeur Charlotte "Charlie" Blackwood (Kelly McGillis). Op de school worden ze geplaatst tegenover de beste piloten en al snel duikt er rivaliteit op met Tom "Iceman" Kasansky (Val Kilmer). De druk op hun schouders wordt ook groter wanneer ze ingezet worden in vijandig gebied. Maverick begint ook te twijfelen aan zijn toekomst wanneer zijn co-piloot en beste vriend verongelukt tijdens een vlucht. Maar wanneer de nood het grootst wordt zal hij moeten bewijzen dat hij de beste piloot is.

    De film is gebaseerd op verhalen die afkomstig zijn van het Marine Corps Air Station Miramar in San Diego. Scenaristen Jim Cash en Jack Epps Jr. gingen dan ook ter plekke tijdens top geheime missies, om zo inspiratie op te doen. De flip-side van deze toegang tot de gebouwen was ook een nauwe samenwerking met de United States Navy, wat script-revisies inhield. Bijgevolg werd de wat grove taal opgekuist, een scene met een crash op een vliegtuigschip geschrapt en locaties gewijzigd zoals een dogfight die nu niet meer in Cuba plaatsvond maar wel boven internationale wateren. De functie van Charlie werd ook herzien naar een burger adviseur om zo niet de indruk te wekken dat er relaties ontstaan tussen instructeurs en officieren.

    Ook al werd er nauw samengewerkt met de Navy en kregen ze gevechtsvliegtuigen ter beschikking, verliep de productie niet van een leien dakje. Zo moest er 7,800 dollar betaald worden per vlieguur. Er was ook gefilmd op de USS Enterprise, een 342 m vliegdekschip met zijn crew van 4600 man. Scott wou de vliegtuigen filmen die aan het opstijgen en landen waren in tegenlicht van de zon (zie afbeeldingen). Maar de kapitein van het schip had het vliegtuig gedraaid. Toen Scott vroeg het schip te keren kreeg hij als antwoord dat het 25'000 dollar zou kosten om het schip van koers te wijzigen. Scott nam zijn chequeboekje boven en schreef een cheque uit van 25'000 dollar uit, zodat de regisseur nog 5 minuten kon filmen met de zon in beeld en de vliegtuigen op de voorgrond. Gezien de film achteraf zorgde voor massaal veel inschrijvingen van jonge mannen op de vliegschool (toename van 500%) dachten de producers een korte rekruterings tv-spot te maken voor 1 miljoen dollar om zo de kosten wat naar beneden te halen, maar het Pentagon vond dat de film op zich al een rekruteringsfilm was en deze spot uiteindelijk geen meerwaarde had.

    Top Gun 3D review animated pictureTop Gun 3D review animated picture
    Top Gun 3D review animated pictureTop Gun 3D review animated picture

    De film werd opgedragen aan Art Scholl, een stuntpiloot die de opdracht kreeg een flat spin uit te voeren met een Pitt Special om zo beelden te nemen van binnenuit het vliegtuig tijdens een tolbeweging. Maar Art kreeg het vliegtuig niet meer onder controle en crashte in de Grote Oceaan. Spijtig genoeg werd hij of het vliegtuig met camera nooit teruggevonden.

    Er waren geruchten in 2008, en nog meer geruchten in 2010, en uiteindelijk een boodschap dat Tom Cruise interesse had in een Top Gun 2. Maar met het overlijden van Tony Scott moesten de plannen toch enigszins opgeborgen worden. Jerry Bruckheimer heeft echter duidelijk gemaakt dat hij een Top Gun 2 (201?) vervolg wil maken met Tom Cruise en Val Kilmer in de hoofdrollen. Scenaristen Peter Craig, Christopher McQuarrie, Ashley Miller en Zack Stentz werken momenteel aan een script.

    Top Gun 3D review animated pictureTop Gun 3D review animated picture
    Top Gun 3D review animated pictureTop Gun 3D review animated picture

    Ook al deden journalisten smalend over Top Gun en werd er ook wel eens mee gelachen, blijft het één van de meest succesvolle films uit de jaren ’80. Het drama is wel van een cheesy teenage-niveau, maar de fotografie en de actie-scènes zijn overweldigend. Het is een adrenaline-rush met charismatische acteurs, in coole outfits op meeslepende en dramatische muziek. Het is een film die het moet hebben van het visuele plaatje, en om dit nu te hebben in Hi-Def is toch wel een plus. Mensen met een 3D televisie zullen nu ook kunnen genieten van deze Limited 3D-editie. En ja het ziet er allemaal wel geweldig uit, zeker als je weet dat de film niet werd opgenomen in 3D.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 6 juli 2013

     

    *** Top Gun 3D trailer ***

  • Twixt (2011) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Zaterdagavond na een drukke dag vol vertier en een heerlijke portie sushi, zagen we op de klok dat de nacht nog jong was en de tijd geruststellend. We besloten dan maar eens langs de Sphinx-cinema te struinen en te kijken wat er zoal klokslag 22u30 speelde. Toen we de affiche zagen van Twixt (2011), waren we er niet meteen weg van. Ook de korte inhoud uit een krantenknipsel had het meer of de meester zelf dan over zijn laatste film. Die meester is dan ook niet van de minste: Francis Ford Coppola. Van een meester verwachten we veel.

    twixt_2012_blu-ray.jpg

    Twixt is niet de film die je verwacht, toch stelt hij niet teleur. Het lijkt een stijloefening te zijn, licht experimenteel, zonder veel diepgang, maar echt oppervlakkig kun je het ook niet noemen. Horror, nee, magisch-realistisch en surrealistisch dat wel ja. Een al tientallen keren herkauwd thema, maar het blijft werken zeker als je het in de handen geeft van Coppola die er zich duidelijk geamuseerd heeft met verschillende filmstijlen door mekaar te verweven.

    Korte Inhoud: Hall Baltimore (Val Kilmer), is een schrijver op leeftijd en op retour, met veel schulden en een boze echtgenote, waardoor hij maar vlucht in den drank en de eenzaamheid van het bestaan. Hopend om nog wat te verdienen aan zijn laatste bestseller belandt hij in een Swann Valley, een stadje waar de tijd stille bleef staan. Of liever waar de tijd de tijd niet is, als je de verhalen over de klokkentoren met de zeven klokken die elk een ander tijdstip aangeven, moet geloven. Als de plaatselijke sheriff Bobby Lagrange (Bruce Dern) als enige fan, dan nog een opdringerige kerel blijkt te zijn, die zelf ook schrijft, dan heb je het als schrijver wel gezien. Hall will het stadje dan ook zo vlug mogelijk achter zich laten. Hij installeert zich in een motel, bezint zich en gaat met een fles in de hand nog eens wandelen. Tijdens zijn nachtelijke wandeling wordt hij opgeschrikt door de plotse verschijning van Virginia (Elle Fanning), een jong meisje. die precies iets van hem wil. Een oud hotel blijkt plots weer bewoond, hij loopt ook Edgar Allen Poe (Ben Chaplin) tegen het lijf en dan de schreeuw om hulp van Virginia.

    Hall ontwaakt uit zijn droom, maar was het wel een droom? Het laat hem niet los en ook in het dorp zelf begint hij verhalen op te vangen over het oude hotel, het drama dat er gebeurde en de klokkentoren waar iedereen zo bang voor is. Bovendien betrekt Bobby Lagrange hem bij een geheimzinnige moord die hij in de schoenen van de mysterieuze commune aan de andere kant van het meer wil schuiven. Hall denkt eindelijk de plot gevonden te hebben voor een nieuw verhaal waardoor hij zijn schulden kan afbetalen en zijn vrouw en uitgever tevreden te stemmen en is vastberaden de fijne achter de wilde verhalen te zoeken. Het brengt hem verder dan hij ook verwacht zou hebben.

    Twixt begint als een sprookje. De vertelstem van Tom Waits -wat hier een leuke gimmick is – leidt ons in Swann Valley. Ander leuks is dat de film het ene moment een doordeweekse zaterdagavond film is, bv de momenten dat we Hall in zijn gewone doen zien en soms iets weg heeft van de komedies van Woody Allen: gedetailleerde shots, fijne dialogen met komische inslag. En wanneer Hall in de andere wereld terecht komt bij Edgar Allen Poe, is het een ware gothic novel. Niet alleen qua filmstijl, die doet denken aan Sin City en bepaalde scènes uit Paris Je t'aime (2006).

    Ik vind het prachtig. Het soort magisch-realisme waar ik fan van ben, ondanks het thema van de vermoorde onschuld, ook wel typisch voor zowel de gothic novel als het magisch-realisme, denk maar aan mijn meest favoriete boek ooit in die zin: "De Komst van Joachim Stiller" van Hubert Lampoo. De puzzel valt niet te moeilijk in mekaar, het verhaal is boeiend en licht verteerbaar. Sommigen vinden dit de meester niet waard, het kan me niet schelen. Ik hield er van. De personages acteren op meer dan degelijk niveau. Perfect geregisseerd en gecast. Hall als waardeloze drinkebroer met bierbuik, Ben Chaplin als Charlie Chaplin (ik bedoel Edgar Allen Poe) en de fotogenieke Elle Fanning. De typecasting en stereotypen ook, zonder banaal te worden. Twixt doet me denken aan The Pledge (2001) van Sean Penn: een op het eerste zicht kleine film, waarvan de kwaliteiten pas later naar boven komen.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 27 september 2012

    ***Related Posts***
    21/03/2012: John Cusack is Edgar Allen Poe in The Raven
    04/08/2011: Twixt van Francis Ford Coppola
    05/11/2007: The Tell-Tale Heart verfilmd

     

    *** Twixt trailer ***

  • Top Gun 2 met Tom Cruise in de hoofdrol

    Pin it!

    Ze hebben er lang over zitten speculeren, maar blijkbaar komt er dan toch een Top Gun 2 (2014). Het eerste "concreet gerucht" kwam er in 2008, die op zijn beurt werd bevestigd in 2010. Nu zouden er zelfs "concrete plannen" op tafel liggen.

    top gun,top gun 2,tom cruise,jerry bruckheimer,tony scott,anthony edwards,val kilmer,bad boys 3,michael bay,peter craig,mission impossible 5top gun,top gun 2,tom cruise,jerry bruckheimer,tony scott,anthony edwards,val kilmer,bad boys 3,michael bay,peter craig,mission impossible 5top gun,top gun 2,tom cruise,jerry bruckheimer,tony scott,anthony edwards,val kilmer,bad boys 3,michael bay,peter craig,mission impossible 5

    Paramount zou naast hun Mission: Impossible 5 met Tom Cruise dus ook werk willen maken van een sequel op de populaire actieprent. Opmerkelijk is dat Tony Scott de regie van de film op zich zal nemen en Jerry Bruckheimer de film gaat produceren. Peter Craig, bekend van het misdaaddrama The Town (2010), neemt het scenario voor zijn rekening. De scenarist is tevens ook al bezig aan die andere threequel Bad Boys 3 (2010), waarin regisseur Michael Bay en producer Jerry Bruckheimer na 9 jaar opnieuw de handen in mekaar zullen slaan voor een zomer blockbuster.

    In Top Gun (1986) was Cruise te zien als de zelfingenomen maar briljante straaljager-piloot Pete 'Maverick' Mitchell. Hij werd samen met zijn co-piloot Goose (Anthony Edwards) aangenomen bij Top Gun, een keiharde marineopleiding voor piloten. Hij gaat hier de concurrentie aan met een andere toppiloot, Iceman (Val Kilmer). Bij een tragisch ongeval waarbij zijn co-piloot het leven laat, realiseert Maverick zich dat het leven toch keihard kan zijn en twijfelt of hij nog verder wil gaan met vliegen. De actiefilm was een enorm succes en betekende de definitieve doorbraak van Cruise als Hollywood-acteur.

    top gun,top gun 2,tom cruise,jerry bruckheimer,tony scott,anthony edwards,val kilmer,bad boys 3,michael bay,peter craig,mission impossible 5

    De inmiddels bijna 50-jarige Cruise gaf eind vorig jaar al aan zeker interesse te hebben in een hoofdrol in Top Gun 2. Tot die tijd gingen alleen geruchten dat hij zou terugkeren in een kleine rol of zelfs helemaal niet. Cruise gaf aan graag weer met Scott te willen werken. Dat gebeurde voor het laatst in 1990 bij de racefilm Days of Thunder, waar hij zijn toekomstige echtgenote Nicole Kidman ontmoette. Een leuk detail is dat Tony Scott tot 3 maal toe werd ontslagen op de set van Top Gun. Maar de relatie tussen Jerry en Tony is wel opperbest, gezien ze nadien nog 5 succesvolle actie-blockbusters hebben ingeblikt (Beverly Hills Cop II, Days of Thunder, Deja Vu, Crimson Tide, Enemy of the State).

    ***Related Post***
    20/08/2012: Tony Scott pleegt zelfmoord op 68-jarige leeftijd
    28/04/2012: Top Gun 2 met Tom Cruise in de hoofdrol
    15/07/2010: Top Gun 2 geruchten
    22/07/2008: Tom Cruise interesse in Top Gun 2
    23/10/2007: Top Gun goes The Gay Way