De FilmBlog

Als er moet bespaard worden, dan zijn vele parlementsleden er als de kippen bij om het budget van Cultuur te beknotten. Maar dat België nu terug op de wereldkaart is gezet dankzij de Oscar-nominatie van Rundskop (2010), daar staat men te weinig bij stil. De film van Michaël R. Roskam kreeg een subsidie van het Vlaams Audioviseel Fonds van 500'000 euro (gemiddelde speelfilm krijgt maximum 650'000 euro), die al ruim werd terugverdiend door zijn bioscoopbezoeken en dat is nog maar het begin. De naam van Roskam gaat over de tongen in Hollywood, net als de acteerprestatie van Matthias Schoenarts. Buitenlandse investeerders zullen meer vertrouwen hebben op hun middelen in te zetten in Belgische producties, en dat komt iedereen uit de sector ten goede.

En films zetten niet alleen het thuisland op de wereldkaart, ze zorgen ook voor ontspanning, en creëren nog eens veel werkgelegenheid. Dat je met subsidies zorgvuldig moet opschieten, is een evidentie die geldt bij alle departementen. Maar wanneer je cultuur ziet als een reservepost waar je gemakkelijk van kan knabbelen, dan ben je verkeerd bezig. Zonder toekomstvisie en een duidelijk omschreven kader die voldoende zuurstof kan bieden aan de diverse producties, zal de filmindustrie in mekaar stuiken

En dan worden de postjes uitgedeeld en merk je dat er een dame op Cultuur wordt gezet die niet verkozen werd en NUL kennis heeft van de culturele sector. Wanneer ze wordt ondervraagd over haar culturele bagage besef je dat ze al evenveel van cultuur heeft gegeten als een boerenpaard van moraalfilosofie. Ik betwijfel niet dat ze veel capaciteiten heeft, maar vandaag was het er toch weer over. Tijdens het radioprogramma De Ochtend kreeg ze uiteraard de vraag wat ze vond van de Oscarnominatie (iets waar ze ons nu al 2 maanden mee om de oren slaan). En toen werd meteen weer duidelijk dat de minister eigenlijk geen bal afweet van de Vlaamse cinema. Zonder verpinken verhaspelde ze de naam van onze hoofdrolspeler in Matthias 'Schoenmakers' (luister hier naar het audiofragment). Fouten maken is menselijk, maar teveel fouten maken wijst bij sommigen toch iets teveel op onkunde.

En de reacties bleven ook niet uit. Radiomaker Peter Van de Veire (MNM) twitterde het volgende: "Matthias Schoenmakers is een voorbeeld voor de Belgische cinema... Ik zou niet graag minister van Cultuur zijn ... #fail" Walter Pauli van weekblad Knack deed er zelfs nog een schepje bovenop. "natuurlijk overkomt het 'net weer haar'. Niet geschikt voor cultuur. Of het ministerschap als summum van de politieke benoeming. De Morgen-collega Bart Eeckhout voegde daaraan toe: "Mededeling van de vl min van cultuur: Schoenmaekers blijf bij uw leest #deochtend #manmanman" Waarop Pauli reageerde: @barteeckhout "Het is het huilen voorbij. Als er iéts was waarvoor ze gvd wist dat ze zou gebeld worden, toch wel een reactie op de oscars?" Eeckhout weer: @walterpauli "ik voel zelf ook enig mededogen. T is niet leuk meer om met haar te lachen."

Wanneer een Vlaamse film goed scoort aan de box-office of hij wordt bekroond met een prijs, dan zijn de distributeurs er als de kippen bij om het nieuws in de media te verspreiden. Doet de film het echter minder goed, dan worden de lippen stevig op mekaar gehouden. Noordzee, Texas (2011) van Bavo Defurne heeft bijvoorbeeld geen potten gebroken in Vlaanderen en had na 2 weken nog maar 5'381 bezoekers. Daarmee compenseer je nog ruim niet de subsidie van € 72.400 die de regisseur van het VAF kreeg voor nog maar de ontwikkeling van het scenario.

Let wel, Vlaamse films hebben die media-aandacht nodig, maar wanneer je alleen de goede resultaten voorschotelt en laat uitschijnen dat een filmprijs uit een ver filmfestival in Rusland evenwaardig is aan en prijs op Cannes, dan krijg je een averechts effect van datgene wat je wil bekomen. Op termijn zal niemand nog geloof hechten aan de informatie.

En de laatste stoot van de distributeurs van Code 37 (2011) doet hier zelfs nog een schepje bovenop, door carrément de waarheid te verdraaien. Het VAF pakte zo recent nog uit met de headline Code 37 klopt Kuifje in de Vlaamse bioscopen, wat werd opgepikt door de Standaard, Focus Knack, Het Laatste Nieuws en ga zomaar verder en die op hun beurt alles nog wat gingen aandikken. Wat blijkt nu: Kuifje deed het 3 keer beter dan Code 37! Het VAF, die nota bene de cijfers bij wijze van spreken, dagelijks op hun bureau krijgen, maakt hier toch wel een pijnlijke uitschuiver door niet het gehele "nationale" plaatje kenbaar te maken en brengt hierdoor een andere filmproductie tevens ook voor een stuk in diskrediet.

Het persbericht van Sony loog er niet om. "Duizend bommen en granaten! Teneinde de "doemsfeer" die rond de cijfers van de release van The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011) (2011) her en der verspreid werden toch even recht te zetten. Tintin is de 2e grootste Opener van het Jaar 2011(Na Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)) TINTIN telde na het weekend : 237.000 bezoekers, Code 37: 79. 000 bezoekers. Een rekensommetje is snel gemaakt: Tintin doet het 3x beter dan Code 37. Wij wensen Kuifje en Bobbie nog veel succes!"

Dat Code 37 veel volk zal trekken verbaasde ons echter niet. Een Plop/Mega Mindy-film haalt ook heel veel bezoekers, maar dat is nu eenmaal niet het cinefiel publiek die wordt aangesproken dan wel de tv-kijkers die als afwisseling hun serie eens op het witte doek willen zien. Het publiek van Code 37 is niet noodzakelijk hetzelfde publiek als deze van Rundskop (2010). En als je dan toch wil promotie maken, doe het dan voor films die het kunnen gebruiken, met name een Hasta la Vista (2011) of Het Varken van Madonna (2011). Momenteel worden we nu toch opgezadeld met tv-spotjes van Code 37 op tv. Daarnaast zitten de acteurs Geert Van Rampelberg, Gilles De Schrijver, Veerle Baetens en Ben Segers in veel betere films dit jaar. Hopelijk is er een stormloop voor deze filmproducties.

Mogen populaire speelfilms genieten van een subsidie. Het is een discussie die hier tegenwoordig ook wordt gevoerd. Maar de vergelijkingen met Frankrijk gelden niet altijd voor ons; gezien de Fransen op filmgebied toch iets verder staan. En zoals ik reeds zei in een vorige post zouden we eerst "meer" films moeten maken alvorens we de sector gaan bekritiseren. Het getuigt van enorme wilskracht en doorzettingsvermogen om het Belgische audiovisuele patrimonium in stand te houden. We missen producenten die hun nek willen uitsteken en een privésector die ook eens film op hun marketingsagendaatje wil zetten, in plaats van hun wieler-en voetbalploeg. Ook de privézenders investeren zelden of bijna nooit in film. Een ware schande. De openbare zender zit misschien krap bij kas, maar misschien moeten ze dan maar eens beginnen met meer Belgische korte en lange speelfilms uit te zenden. Moest de VRT trouwens niet meer cultuur programmeren? Daarmee zou niet enkel dit probleem van de baan zijn, maar zou, met de geleverde zichtbaarheid, ook de privésector inzien dat investeren in film op promotioneel vlak interessant kan zijn.

Met onze kleine budgetten kan je niet echt spreken van een commerciële filmmarkt. De duurste Belgische film ooit was Damiaan en deze had maar een budget van 7.5 miljoen euro (Ter info De Zaak Alzheimer had 2.5 miljoen euro). Dus de discussie is eenvoudig, neem de subsidie van dergelijke films weg en we zullen het alleen moeten stellen met Confituur films en dito Ellektra toestanden. Un long Dimanche de Fiançailles is uiteraard een heel ander verhaal. Franse films staan technisch iets verder en zijn iets aantrekkelijker voor grote studio's zoals Warner, die voor deze film maar liefst 50 miljoen dollar op tafel had gelegd. Daar kan een Erik Van Looy enkel maar van dromen (maar zijn dag komt wel). Het probleem hier is dan regisseur Jean-Pierre Jeunet ook nog eens 4.2 miljoen euro subsidie had gevraagd aan 'La Centre National De La Cinematographie', de Franse tegenganger van het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF) in Vlaanderen. En met een dergelijk bedrag kan je, ook in Frankrijk, 2 Zaak-Alzheimer-films maken en dat vond de sector niet meteen correct. Wat begrijpelijk is. Dit weekend ga ik de film gaan bekijken, en jullie kunnen dus binnenkort een bespreking verwachten. Ik zal zien of die 4.2 miljoen euro echt wel nodig was.

***Related Post***
03/11/2005: Gaspard Ulliel in Hannibal Prequel