universal

  • Er komen nog minstens drie Fast & Furious films

    Pin it!

    Eigenlijk had Fast & Furious 7 (2015) de laatste film van de franchise moeten zijn - zeker in het licht van de dood van Paul Walker. Maar money talks in Hollywood en hoe kon acteur én producer Vin Diesel - ondertussen de best betaalde acteur in Hollywood - de ogen sluiten voor het mega-succes van de 7de film die ondertussen al 1,158 miljard dollar heeft opgebracht. De film staat na 20 dagen nu al op de 6de plaats van de meest succesvolle langspeelfilm aller tijden!

    vin_diesel_furious_8.jpg

    De nieuwe Furious 8 (2017) zou op 14 april 2017 uitkomen. Een periode die voor de franchise en Universal Studio's geluk brengt. Deze datum - alsook de 3 opeenvolgende weken - zal nu effectief ook zwart gemaakt worden door alle andere filmstudio's, want niemand wil in de achteruitkijkspiegel blijven van deze sportwagen. Spijtig genoeg hebben al twee filmprojecten ingetekend op deze periode, enerzijds de comic-adaptatie Ghost in the Shell (2017) met Scarlett Johansson, naast Pacific Rim 2 (2017) van Guillermo del Toro. Ook al denk ik dat de releasedatum voor die laatste film zal veranderen, gezien het ook een Universal film is en ik me moeilijk kan inbeelden dat de studio zichzelf wil beconcurreren. (update) Net gezien dat Universal effectief de release van Pacific Rim 2 heeft verzet naar augustus 2017.

    De nieuwe film zou Los Angeles verlaten en het verhaal laten afspelen in New York met de bestaande cast, inclusief Kurt Russell, die in de vorige film een klein rolletje had als gouvernementele agent. Op dit ogenblik is er nog geen regisseur verbonden aan het project. Diesel is er in ieder geval overtuigd van dat de nieuwe film al even succesvol zal worden: "It will be the best movie you’ve ever seen".

    Scenarist Chris Morgan (Furious & Furious 4, 5, 6, 7) is opnieuw gevraagd een script te schrijven voor de nieuwe film. En als het aan Universal loag komen er minstens nog 3 films. Bij deel 10 zal Vin Diesel dat waarschijnlijk beweren dat deel 9 wereldvrede zal brengen en deel 10 het universum zal veroveren. Who knows? Zal het werken zonder Paul Walker? Ik denk van wel ook al was er een goeie dynamiek tussen de twee hoofdacteurs. We zullen hem zeker missen in de nieuwe films, en als ze deze franchise een beetje in stand willen houden, zullen ze deze buddy formule toch op één of andere manier moeten herintroduceren. Laat weten wat jullie denken van het nieuws.

    Top 20 Meest Succesvolle Films Aller Tijden
    01. Avatar ($2,788)
    02. Titanic ($2,186)
    03. The Avengers ($1,518)
    04. Harry Potter and the Deathly Hallows Part 2 ($1,341)
    05. Frozen ($1,274)
    06. Furious 7 ($1,223)
    07. Iron Man 3 ($1,215)
    08. Transformers: Dark of the Moon ($1,123)
    09. The Lord of the Rings: The Return of the King ($1,119)
    10. Skyfall ($1,108)
    11. Transformers: Age of Extinction ($1,091)
    12. The Dark Knight Rises ($1,084)
    13. Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest ($1,066)
    14. Toy Story 3 ($1,063)
    15. Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides ($1,045)
    16. Jurassic Park ($1,029)
    17. Star Wars: Episode I - The Phantom Menace ($1,027)
    18. Alice in Wonderland ($1,025)
    19. The Hobbit: An Unexpected Journey ($1,017)
    20. The Dark Knight ($1,004)

    ***Related Posts***
    19/03/2015: Fast & Furious 7 aka Furious Seven review
    05/02/2015: Een eerste blik op Fast & Furious 7
    01/12/2013: Paul Walker overleden
    13/09/2013: Furious 6 review
    28/09/2011: Fast Five review
    02/05/2011: Fast Five plundert de box-office
    07/02/2011: Dwayne Johnson in vendetta-stijl in Faster
    02/04/2009: Fast and Furious blu-ray tripack
    26/08/2008: Fast & Furious teaser trailer
    13/06/2005: Fast and Furious 3 in de startblokken

  • Jurassic World heeft een nieuwe poster

    Pin it!

    We hebben een nieuwe poster binnen van Jurassic World (2015), die waarschijnlijk wel een reboot zal worden in plaats van een zoveelste sequel. Qua verhaal kunnen ze in ieder geval nog veel ideeën halen uit het boek van Michael Crichton die nog niet verfilmd zijn. Het project ligt al langer dan vandaag op tafel, zo was er al in 2007 sprake van een 4de Jurassic Park. Niet Steven Spielberg, maar wel Colin Trevorrow (pic) zal Jurassic World gaan regisseren voor Universal Pictures en Amblin.

    colin trevorrow,jurassic park,jurassic world,safety not guaranteed,steven spielberg,universal,amblin entertainment,joe johnston,jurassic park 3,star wars vii,rick jaffa,amanda silver,michael crichton,derek connolly,judy greer,vincent donofrio,jake johnson,bryce dallas howard,chris pratt

    Er is op dit ogenblik nog geen korte inhoud, maar we hebben wel een bijna volledige cast, met namen als Chris Pratt, Bryce Dallas Howard, Jake Johnson, Vincent D'Onofrio en Irrfan Khan. Ook Arrested Development actrice Judy Greer vervoegt de cast. Niet meteen veel ronkende namen voor een film met een productiebudget van 150 miljoen dollar. Maar misschien valt er nog wel een grote naam binnen een paar maanden.

    Colin Trevorrow is een vrijwel onbekende naam. De man heeft een kortfilm gemaakt, een tv-film en de langspeelfilm Safety Not Guaranteed (2012). Hoe ze bij hem zijn terecht gekomen in een torenhoog raadsel, maar het "goede nieuws" (althans voor de fans van de franchise) is dat Spielberg toch betrokken blijft als uitvoerend producent en dat de film er effectief zal komen. Toch is het wel een serieuze gok, want hier hebben we toch te maken met een grootschalig commercieel project en geen kleine auteursfilm. De man heeft trouwens ook geen ervaring in actie, laat staan dat hij weet hoe hij met ver gevorderde CGI-speciale effecten moet werken. De man blijkt wel een fan te zijn van Jurassic Park - dat zou iedereen wel zijn mocht je weten hoeveel een regisseur zal verdienen – en heeft toch veel prijzen in de wacht kunnen slepen met zijn time-travel film in 2012.

    De man was zelfs lange tijd getipt als de mogelijke regisseur van Star Wars: Episode VII (2015). Ik weet niet wie zijn agent is, maar ik zou die kerel ook wel willen als vertegenwoordiger. Nu ben ik wel benieuwd wat deze onbekende snuiter met de franchise zal aanvangen. Jurassic Park III (2001) werd geregisseerd door Joe Johnston, en die had wél ervaring met actie en CGI (die was zelfs art director visual effects op Star Wars episode V en VI !), maar zijn film trok toch op de ballen, dus je weet maar nooit. Ik denk dat Spielberg op een gegeven moment moet gezegd hebben, 'we hebben geen ervaringsdeskundige nodig, wel iemand die de franchise nieuw leven kan inblazen'. En nieuw bloed kunnen ze gebruiken want aan het concept zit al wat slijt aan. Wat kunnen ze nog vertellen wat we nog niet weten? Welk prehistorisch monster kunnen ze nu nog reanimeren?

    De overleden auteur Michael Crichton heeft de twee eerste films geschreven, maar bij mijn weten heeft hij geen derde verhaal meer bedacht. De grondlaag voor het script werd geschreven door scenaristen Rick Jaffa en Amanda Silver (Rise of the Planet of the Apes). De regisseur, samen met scenarist Derek Connolly, hebben het definitieve scenario afgeleverd. De film komtop 10 juni 2015 bij ons in de bioscoop, één dag vóór de release in zowat de rest van de wereld!

    *** Jurassic World trailer ***

    ***Related Post***
    24/11/2014: Ontdek hier de eerste Jurassic World teaser trailer
    26/06/2012: Er wordt gewerkt aan Jurassic Park 4
    11/04/2007: Laura Dern over Jurassic Park IV

  • Making-Of: Psycho (1960) van Alfred Hitchcock

    Pin it!

    Voor de nieuwe making-of post gaan we een kijkje nemen achter de schermen van Alfred Hitchcock's Psycho (1960), een thriller die gebaseerd is op het boek van Robert Bloch. De auteur liet zich inspireren op de seriemoordenaar uit Wisconsin, Ed Gein. Een personage waar Tobe Hooper ook zijn Leatherface heeft op gebaseerd in zijn The Texas Chain Saw Massacre (1974). Kenmerkend aan deze geschifte moordenaar was dat hij teruggetrokken leefde in landelijk gebied en tevens onder de invloed was van de moeder-figuur. Hoewel, het grootste verschil met Norman Baten en Leatherface is dat Ed Gein eigenlijk maar werd veroordeeld voor slechts 2 moorden.

    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    © Paramount Pictures en Universal Pictures

    Hitchcock kocht de rechten van het boek voor 9'500 dollar, terwijl Paramount eigenlijk al de premisse van het boek had verworpen en vonden het boek veel te gruwelijk - wat het eigenlijk ook wel was. Hitchcock gaf zijn assistente Peggy Robertson tevens de opdracht op alle boeken op te kopen in de handel, om zo het verhaal voor de massa verborgen te houden. Maar de filmstudio was niet bereid om het reguliere productiebudget op tafel te leggen en moest Hitchcock wel zijn plannen herzien als hij zijn wou doordrukken. E n dat was hij ook van plan. Hitchcock kreeg af te rekenen met concurrenten die in het zelfde genre-speelveld actief waren en moest dus naar buiten komen met iets "out of the box", en Psycho zou dat wel eens kunnen. Bijgevolg besloot hij de film dan maar in het goedkopere zwart/wit te draaien met de televisie-crew waarmee hij Alfred Hitchcock Presents draaide. Hitchcock was ook onder de indruk van de zwart-wit thriller Les Diaboliques (1955) van Henri-Georges Clouzot, en dat was ook wel doorslaggevend. Maar Paramount, die een contract had met Hitch voor een nieuwe film, bleef moeilijk doen en beweerde dat hun studio's bezet waren - ook al was dat het geval niet. Hitchcock besloot dan maar de film zelf te financieren en te draaien bij Universal-International, en vroeg Paramount enkel de film te willen distribueren. Daarnaast wou hij afzien van zijn 250'000 dollar regisseurs-salaris en zou de Psycho niet meer kosten dan 1 miljoen dollar. Hij bleef er uiteindelijk onder met een productiebudget van $806,947.

    Het script werd geschreven door de toen nog onervaren Joseph Stefano, nadat het script van James P. Cavanagh niet meteen kon overtuigen. De grootste wijziging met het boek was dat Norman Bates geen onstabiele man was van middelbare leeftijd met overgewicht en een drankprobleem. Bates werd sympathieker gemaakt, iets wat bevestigd werd met de casting van de nog jonge Anthony Perkins. Ook het feit dat het personage bezeten was van pornografie, spiritualisme en occulte werd uit de film geschreven en alles werd veel subtieler aangepakt. Maar het meest opmerkelijke was dat ze Bates pas na 20 minuten zouden introduceren en eerst het verhaal zouden vertellen van Marion Crane (Janet Leigh), en om haar dan iets later in het verhaal te vermoorden. Daarnaast werd ook niet vals gespeeld zoals in het boek waar de moeder nog "acties" had en lange conversaties met Bates.

    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    © Paramount Pictures en Universal Pictures

    Voor de mensen die het boek hebben gelezen zal het ook meteen opgevallen zijn dat het boek veel gewelddadiger is dan de film. In de fameuze douche-scène werd Crane zelfs onthoofd in plaats van gewoon dood gestoken. Maar Hitchcock introduceerde ook nieuwe elementen zoals: het toilet. Het was tevens de eerste keer dat een wc in een Hollywoodfilm werd doorgespoeld. In het boek bleef een oorring achter van Marion, maar in de film koos Hitchcock ervoor om een stukje papier van haar achter te laten in het toilet alsof het niet goed werd doorgespoeld. Ook de moord op Arbogast werd verplaatst naar de trappenhal wat voor Hitch een uitstekende plaats was voor een topshot die de identiteit van de moeder nog geheim kon houden.

    Hitchcock liet het huis, gebaseerd op The House by the Railroad van Edward Hopper, en het motel bouwen op de set van The Phantom of the Opera (1925) in Universal Studios. De set kan je trouwens nog steeds gaan bezoeken in Universal City. De regisseur omringde zich niet alleen met vertrouwde mensen uit zijn tv-ploeg (Director of Photography, script, set designer, regie-assistent, ...) maar ook met een paar vaste waarden, zoals componist Bernard Herrmann, film monteur George Tomasini en graphic designer Saul Bass, die ook het storyboard van de beruchte douche scène op zich nam. Het prijskaartje voor de complete ploeg bedroeg slechts 62'000 dollar. Actrice Janet Leigh werd tevens 25'000 dollar betaald wat echt peanuts was voor de actrice en hoofdacteur Anthony Perkins ging akkoord met een salaris van 40'000 dollar. Ook al werd de film uitgebracht door Paramount, vloeiden alle rechten uiteindelijk naar Universal.

    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    © Paramount Pictures en Universal Pictures

    Voyeurisme was een belangrijk gegeven en Hitchcock koos ervoor om alles te filmen met een 50mm en een 35mm lens (met uitzondering van de douche-scène), om zo dicht mogelijk het zicht van mensen te benaderen. Daarnaast werd er voldoende ruimte gegeven aan Perkins en Leigh om hun personage in te vullen. Zolang de camera niet al teveel moest bewegen mochten ze zelfs acties gaan improviseren. Perkins vond het een goed idee om Bates bijvoorbeeld snoepjes te laten eten. Toch had Hitchcock op deze productie ook te maken met reshoots - iets wat uitzonderlijk was voor hem. Het extreme close-up shot van het oog van Leigh op het einde van de douche-scène bleek een huzarenstukje te zijn. Zo kwam het water in de ogen van de actrice die ongewild met haar ogen moest knipperen, en de cameraman had moeite om alles handmatig scherp te krijgen in één travel-beweging. Ook de begin-scène kreeg een reshoot omdat de romantiek tussen Leigh en Gavin niet echt voelbaar was. Zelfs het shot van de moeder in het raam was een tricky shot, want Hitch wou de beweging van haar combineren met het uitgaan van het licht en een natuurlijke lensflare.

    Wat veel mensen niet weten is dat Hitchcock tijdens de shoot te kampen had met een zware verkoudheid, en als gevolg werd hij bijvoorbeeld voor de trappenscène met Arbogast vervangen door zijn assistent Hilton A. Green die zich baseerde op het werk van Saul Bass. Later zou Hitchcock de trappenscène toch grotendeel reshooten, omdat hij van mening was dat Arbogast net iets teveel werd gefilmd als een sinister figuur die de trappen op klom in plaats van een onschuldige man die benieuwd is naar die "moeder". Maar gezien alle cruciale scènes eigenlijk in beeld werden gezet door Saul Bass beweerde dat hij eigenlijk de douche-scène had geregisseerd. En ja, Bass was net zoals Hitchcock aanwezig op de set tijdens de 7 opnamedagen en de 77 camera-opstellingen voor deze fameuze 3-minuten lange douche scène.

    Toch bestaat er bij mij geen twijfel wie de scnène heeft geregisseerd, ook na het zien van bovenstaande video. De regisseur maakt de eind-beslissingen, hij heeft de locaties gekozen, de crew, de acteurs, ...hij bepaalt de sfeer van de film en monteert alle shots en ook al zijn de shots gebaseerd op de storyboards van de getalenteerde Saul Bass, kan hij op geen enkel ogenblik claimen dat hij die scène geregisseerd zou hebben. Zelfs zijn regie-assistent die voor hem insprong tijdens de trappenscène terwijl Hitch zelf niet aanwezig was, kan op geen enkel ogenblik claimen de regisseur te zijn. Hij is en blijft de regie-assistent die zijn regisseur assisteerde. Een storyboarder staat ook in dienst van de regisseur. Enkel wanneer een regisseur ontslagen wordt van de set en vervangen door een andere regisseur zou je kunnen spreken van een co-realisatie. De co-regisseur ging zelfs on the record en zei: "There is not a shot in that movie that I didn't roll the camera for. And I can tell you I never rolled the camera for Mr. Bass."

    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesSaul Bass en Alfred HitchcockPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    Psycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality picturesPsycho 1960 Making Of High quality pictures
    © Paramount Pictures en Universal Pictures

    Een ander gerucht was dat Janet Leigh een body double had tijdens de douche scène, maar dat gerucht drukte Leigh zelf de kop in tijdens een interview met Roger Ebert. Hitchcock had enkel een body double gebruikt voor de scene waarin Marion's dode lichaam in een douchegordijn werd gewikkeld en in de koffer van een wagen werd gestoken. Hoewel, in 2010 kwam het boek uit 'The Girl in Alfred Hitchcock's Shower' van Robert Graysmith waarin de auteur verklaart dat er daadwerkelijk een stand-in werd gebruikt voor de douche-scène, met name Marli Renfro. Ze zou hiervoor 500 dollar hebben gekregen. En wanneer je de shots bekijkt van deze scène merk je inderdaad dat Hitchcock de censuur omzeilde met een shot van de hand van Marion Crane, met in de achtergrond een volle borst die enkel maar van playmate Renfro kan komen. En ja, er werd effectief Bosco chocolade siroop gebruikt als bloed en neen, er werd geen ijskoud water gebruikt om het geschreeuw van Leigh zo realistisch mogelijk te maken. De actrice speelde dat voor mekaar met verwarmd water. Ook al zien we in geen enkel shot het mes in het vlees gaan, horen we wel degelijk het geluid van een mes in een meloen.

  • Jason Bourne sequel met Jeremy Renner én Matt Damon

    Pin it!

    Ik blijf het herhalen: "Scenaristen zijn geen regisseurs." En recent was dat nog maar eens bewezen met Hummingbird (2013) die nauwelijks kon overtuigen. Maar ook The Bourne Legacy (2012) van Tony Gilroy was meteen ook de zwakste Bourne film uit de reeks, ondanks het feit dat Gilroy het scenario schreef van de 3 vorige films. En tot deze conclusie zijn de mensen bij Universal ook gekomen met het aanstellen van een andere regisseur voor de opkomende Jason Bourne sequel (2015).

    jason bourne,matt damon,jeremy renner,tony gilroy,the bourne legacy,justin lin,universal,Hummingbird,Anthony Peckham

    Nog voor de dood van Paul Walker was duidelijk dat Fast & Furious 7 (2014) van James Wan de laatste film uit de reeks zou worden. Deze franchise was echt een goudhaantje voor Universal en nu zetten ze al hun jetons in op de nieuwe Bourne franchise met de regisseur die drie F&F films heeft gemaakt, Justin Lin, in de hoop dat hij deze franchise al even succesvol kan maken.

    Acteur Jeremy Renner zal opnieuw de rol van Aaron Cross vertolken, de Treadstone agent die samen met Jason Bourne de liquidatie door hun organisatie hebben overleefd. Daar waar Jason Bourne de strijd voerde tegen Treadstone en Black Briar, zagen we in The Bourne Legacy dat agent Cross eigenlijk voornamelijk bezig zijn huid te redden en ervoor te zorgen dat hij niet meer medisch afhankelijk was van zijn voormalige opdrachtgevers met een pil die hun prestaties konden verbeteren.

    Het begon allemaal goed, maar middenweg viel de film in mekaar als een pudding. Tot overmaat van ramp werd er dan ook nog een soort Terminator-achtige agent geïntroduceerd die het koppel Jeremy Renner / Rachel Weisz. Of die laatste zal terugkeren is nog niet zeker, maar het zou me wel logisch lijken. Op zich was Rachel Weisz nog een klein pluspuntje in een anders vervelende spin-off.

    Het andere nieuws is dat Matt Damon opnieuw in de film zou opduiken. In hoeverre hij opnieuw de show zal stelen of eerder op de achtergrond zou opereren, is op dit ogenblik nog niet duidelijk. Eén ding is men wel zeker, het script van de film zal niet geschreven worden door Tony Gilroy. Hij wordt bijna als straf voor zijn tegenvallende spin-off compleet aan de kant geschoven en is hij nu volledig werkloos zonder projecten in het vooruitzicht. Sherlock Holmes (2009) scenarist Anthony Peckham heeft de taak om deze franchise opnieuw in goede banen te leiden. De film zou in 2015 in de bioscoop moeten draaien.

    ***Related Post***
    26/02/2013: The Bourne Legacy review
    01/06/2012: Nieuwe Bourne Legacy trailer
    25/07/2011: The Bourne Legacy zonder Jason Bourne
    01/03/2009: The Bourne Ultimatum review
    26/02/2008: Bourne 4 met Matt Damon en Paul Greengrass ?
    01/04/2007: The Bourne Ultimatum van Paul Greengrass
    15/03/2006: Greengrass regisseert The Bourne Ultimatum
    20/02/2006: Nog meer Bourne films na de trilogie ?
    16/03/2005: Matt Damon opnieuw in The Bourne Ultimatum
    16/03/2005: The Bourne Supremacy review

  • Release van The Loft voor de zoveelste keer uitgesteld

    Pin it!

    Mocht ik niet blij zijn, zou ik spontaan beginnen huilen, maar de release van The Loft (2012) is NOG MAAR EENS uitgesteld. De shooting van de film werd afgerond op 27 juli 2011, en er werd uitgekeken naar een release begin van 2012. Nadien werd het eind 2012, nadien begin 2013, daarna eind 2013 en nu zitten we al aan 29 augustus 2014. WTF?! De promo-trailer is nu al een jaar oud!

    Blijkbaar staat niemand echt te springen om deze 14 miljoen dollar productie van Erik Van Looy uit te brengen. Eerst was alle hoop gericht op Warner Bros, maar zij trokken uiteindelijk hun neus op. Nadien pikte Joe Silver het project op en probeerde het te verpatsen aan Universal in één of andere package-deal. En Universal heeft uiteindelijk ingestemd, als men de promo-kost tot een minimum kan beperken. The Loft zou nu op het einde van de zomer-vakantie van 2014 uitkomen, en de studio hoopt dat in tussentijd één van de hoofdacteurs een andere film zal uitbrengen waarmee ze wat geloofwaardigheid zullen winnen bij het publiek. Had de film een acteur als Bradley Cooper in één van de hoofdrollen (had een spot-on casting geweest), dan was deze film reeds uitgebracht in mei van 2012, met een mogelijke recette van +100 miljoen dollar wereldwijd. Maar Cooper heeft geen sleutel tot The Loft en we moeten het stellen met het trio Wentworth Miller, James Marsden en Karl Urban, die tezamen al voor evenveel aantrekkingskracht zorgen als Channing Tatum op z'n eentje.

    The Loft 2014 Karl Urban en James Marsden

    En wat betreft de vrouwen, zijn er ook niet meteen uitschieters. Zo hebben we Rhona Mitra, Rachael Taylor, Isabel Lucas, Margarita Levieva, Valerie Cruz en Kristin Lehman. Wie? Inderdaad. Met uitzondering van Rhona, kan ik zelfs met moeite de actrices voor de geest halen. Was dit geen half-Belgische productie, met een regisseur die ik respecteer, had ik hier geen seconde van mijn tijd aan gewijd. Waarom zou ik even promotie maken voor een remake van een remake wiens enige bestaansreden is om nog maar eens geld te maken met hetzelfde idee. Hier worden NUL risico's genomen en is het gebrek aan ambitie om beter te doen tastbaar geworden. Zoals ik al had gezegd in 2011, als ze er een Hollywood moneymaker van wilden maken, dan hadden ze één of twee sterren in hun film moeten steken, meer geld in de productie gepompt (minstens 50 miljoen + 50 miljoen promotiekost) en uitgepakt met een luxe-set in Monaco, Las Vegas of Singapore. Als we dan toch gaan voor het geld, investeer dan in uw project en laat het geen 3 jaar liggen zodat je alle krediet verliest bij uw potentieel publiek.

    Maar bon, laten we blij zijn dat Universal een paar maand geleden heeft toegehapt. Nu nog afwachten in hoeveel zalen de film zal worden uitgebracht. Hopelijk wordt de film niet nog een keertje opgeschoven. Of nog erger, gaat Joel Silver (die hier de scepter lijkt te zwaaien) weer eisen om de film nog meer in te korten - zo zijn er al 4 minuten gesneuveld - met name de scene met ons Astrid Bryan (pic) - hoe durven ze! Kinepolis Film Distribution zal de film bij ons uitbrengen, maar hiervoor is nog geen datum bekend. Maar van zodra wij meer weten, zijn jullie dat ook.

    ***Related Posts***
    02/02/2015: The Loft van Erik Van Looy flopt in zijn openingsweekend
    31/01/2015: The Loft krijgt barslechte kritieken in de States
    21/01/2015: The Loft is nog maar eens verschoven
    16/12/2014: The Loft van Erik Van Looy krijgt nieuwe filmposters
    03/11/2014: The Loft van Erik Van Looy blijft steken op minder dan 100'000 bezoekers in eigen land
    17/10/2014: Juryvoorzitter Bret Easton Ellis maakt The Loft met de grond gelijk
    23/09/2014: The Loft heeft nieuwe Amerikaanse releasedatum
    15/09/2014: The Loft review
    28/06/2014: De release van The Loft wordt nog maar eens uitgesteld
    08/03/2013: De Amerikaanse The Loft wordt andermaal uitgesteld
    10/08/2012: Amerikaanse Loft dan toch geen straight-to-dvd film
    24/02/2011: Van Looy maakt zijn Amerikaanse Loft versie
    26/10/2010: Weinig vernieuwende Loft remake
    01/08/2010: Erik Van Looy moet Hollandse Loft-remake redden
    22/02/2010: Erik Van Looy geen zin in Hollandse Loft-remake
    25/01/2010: Hollandse Loft-remake in de maak
    07/06/2008: Erik Van Looy en Bart De Pauw maken film

  • David Yates klaar voor Scarface remake

    Pin it!

    Een remake van Scarface (1983) is al langer dan vandaag een natte droom van Universal, en hier concretiseren ze hun plannen. Het releasejaar van de film zou al een feit moeten zijn, Scarface (2014). Zelfs de regisseur die de remake in goede banen moet leiden lijkt al een uitgemaakte zaak. De Brit David Yates, bekend van de laatste 4 Harry Potter films, zou bovenaan de shortlist staan.

    scarface,david yates,al pacino,brian de palma,universal,Steven Bauer,michelle pfeiffer,Robert Loggia,tarzan

    En eenmaal deze filmklassieker gevallen is voor de remake-rage, zal het niet lang meer duren alvorens The Godfather op de slachtbank zal komen te liggen. Ik hoef jullie niet te vertellen dan er ondertussen heel wat verhitte on-line discussies zijn ontstaan over dit nieuws. Voor de fans is de versie uit 1932 en de 80’ties remake van Brian De Palma gewoon verboden terrein. Maar ja, de Hollywood-machine moet op volle toeren blijven draaien.

    Korte inhoud: In 1980 stond de Cubaanse regering aan zijn burgers toe het land te verlaten. Castro vond het een goed idee om alle grootste schurken uit alle gevangenissen mee aan boord te brengen. Op één van deze 3000 boten die binnen 72 uur werden verscheept, zat Tony Montana (Al Pacino) is een Cubaanse vluchteling die zich langzaam op weet te werken in het cocaïne-circuit van Florida. Na een tijdje het vuile werk van anderen hebben opgelost met zijn maatje Manny Ribera (Steven Bauer), begint hij z'n eigen imperium op te bouwen. Als het grote geld binnenstroomt wordt de inmiddels verslaafd geraakte Montana overvallen door paranoia, papt hij aan met Elvira Hancock (Michelle Pfeiffer) de minnares van zijn rivaal Frank Lopez (Robert Loggia) en hebben grote drugdealers het op hem gemunt.

    De opzet van de remake is om het verhaal relevant te maken voor een hedendaags publiek, dus is het nog niet zeker of de film zal teruggaan in de tijd, dan wel een ander soort misdadiger uit te werken. Yates is tevens ook bezig met een remake van Tarzan, dus zou het concept van het remaken van klassiekers geen probleem mogen zijn. Persoonlijk vind ik dat Scarface meer voor de hand ligt voor een remake dan The Godfather, al was het maar om dat foute ’80 ties - Push It To The Limit - nummer eruit te zwieren.

    Maar de vraag aan ieders lippen is natuurlijk wie de schoenen van Al Pacino zal vullen. Afhangend of het daadwerkelijk een Cubaans verhaal zal worden – wat ik toch zou vermoeden, zou Gael García Bernal geen verkeerde keuze zijn, met Carey Mulligan van Elvira Hancock als zijn minnares en Chris Messina als Manny. Frank Langella zie ik dan weer als een charismatische drug lord, om eens af te stappen van de Javier Bardem typecast…

    *** Scarface (1983) - dishwasher scene ***

    ***Related Posts***
    08/01/2008: Welke filmposter hangt in jouw kamer?
    12/07/2007: Scarface-mansion omgebouwd tot kliniek
    28/02/2006: Top 10 favoriete 80’ties films
    05/08/2005: Scarface: the Game

  • 5 redenen waarom de 47 Ronin trailer niet deugt

    Pin it!

    Wanneer je de box-office cijfers van vorig jaar analyseert valt meteen op dat de filmstudio’s Warner Bros, Paramount, Sony en Disney de films leveren met de grootste budgetten, terwijl Universal geen al te grote risico’s meer neemt. In de laatste 5 à 10 jaar hebben dergelijke producties voor de studio geen windeieren gelegd (denk maar aan Battleship, Cowboys & Aliens, Green Zone, Land of the Lost, …), enkel hun Fast and Furious franchise lijkt een vaste waarde te zijn. Maar dit jaar gaan ze uitpakken met een ambitieuze productie. Het gaat over 47 Ronin (2013), de remake op de Japanse klassieker The 47 Ronin (1941), met een initieel productiebudget van 175 miljoen dollar. En deze productie zou nu wel eens hun John Carter (2012) catastrofe kunnen worden.

    Korte inhoud: Een groep verbannen samoerai zonder meester, ook wel Ronin genoemd, proberen hun eer te herstellen door wraak te nemen op de verraderlijke Lord Kira (Tadanobu Asano) en zijn gevaarlijke rechterhand Mizuki (Rinko Kikuchi), die verantwoordelijk was voor de dood van hun meester. Kai (Keanu Reeves) is l’enfant terrible van het gezelschap, die met een scheef oog wordt bekeken door de overige leden. Dat wordt alleen maar erger wanneer hij verliefd wordt op Mika (Kô Shibasaki), de dochter van hun gevallen meester. De moed en trouw van alle ronin worden hiermee op de proef gesteld.

    47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi

    Er bestaan geen regels van hoe je een succesvolle blockbuster moet maken, anders zou iedereen deze formule gaan toepassen. Eén ding is zeker, de kwaliteit van het verhaal speelt op zich geen al te grote rol. Maar één constante wetmatigheid lijkt toch wel te kloppen voor het behalen van een sterk box-office resultaat: (1) investeer voldoende geld in je productie, (2) gebruikt A-List acteurs én (3) presenteer verbluffende speciale effecten. En voor zover je Keanu Reeves nog steeds als een A-List acteur kan beschouwen (Wat is de laatste Keanu Reeves film die je je voor de geest kan halen? Matrix? Inderdaad, dat is 10 jaar geleden), lijkt deze productie wel de regels te volgen, en toch overtuigt de trailer niet. En dit zou misschien wel eens de eerste film kunnen zijn die de gouden drievuldige regel aan het wankelen brengt.

    En de problemen zijn begonnen toen Universal op het krankzinnig idee kwam om Carl Rinsch als regisseur aan te stellen, een man met enkel kortfilm-ervaring die nu een budget kreeg waarmee je gemakkelijk 3 Hollywood langspeelfilms kon maken. De naam deed bij mij een belletje rinkelen, en na wat research lijkt het dat hij ook al in aanmerking kwam voor de regie van Prometheus (2012), een film die dus nog erger had kunnen worden dan de Ridley Scott versie (Carl Rinsch is de protégé van Ridley, vandaar de royalty treatment). Als we echter de collega's van Collider mogen geloven verloor Rinsch de pedalen op de set, met het gevolg dat de kostprijs ondertussen is opgelopen tot een slordige 225 miljoen dollar. Universal co-chairman Donna Langley greep in en nam de controle over en de regisseur werd ontslagen. Maar blijkbaar zou de eerste edit zelfs niet overtuigen en moest er een reshoot komen met aanvullende close-ups van Reeves, een romance en een eindscene waarin hij wel meer voorkwam in plaats van de scene die Rinsch had gedraaid zonder de hoofdacteur. Maar volgens de regels van de Directors Guild of America (een soort regisseurs vakbond) mag je zomaar niet een regisseur aan de kant zetten. En dus moest hij aanwezig zijn tijdens de reshoots, maar in hoeverre hij iets kon inbrengen was een andere zaak. Maar het is duidelijk, Universal was niet tevreden met het geleverde werk van Rinsch, en damage control drong zich op.

    47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture
    47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture

    En dat is toch wel een bijzonder spijtige zaak want ik keek eigenlijk nog wel uit naar deze prent. Maar toen ik de trailer voor het eerst zag verging meteen mijn enthousiasme. Er zijn 5 zaken die niet goed zitten: [1] Te beginnen met Keanu Reeves die nog steeds de Top 10 Worst Actor lijst alle eer aandoet. Het maakt mij niet uit dat hij er niet Japans uitziet, die kerel is en blijft een houten plank en hij lijkt hier niet thuis te horen. Nog een geluk is er Hiroyuki Sanada, maar hij begint ook iets teveel getypecast te worden als samurai (The Last Samurai, The Wolverine,...) dat je het cliché nog nauwelijks kan omzeilen. [2] De toon van de film die hier een tiener publiek wil aanspreken met zijn overdosis aan visuele effecten, in plaats van een existentieel drama te brengen voor een volwassen publiek over een gevallen samurai die zijn eer wil herstellen. [3] De visuele effecten zien er crappy uit en [4] lijken iets teveel op beelden die we al gezien hebben in andere films (zoals John Carter, The Man With the Iron Fists, Mortal Combat, The Last Samurai). 47 Ronin brengt geen eigen stijl maar stelt zich tevreden met recyclage. En ook [5] de dialogen leken wel neergepend door een 9-jarige. (Mountains of corpses will not stand in our way / You are the only one who can save us / If we do this there is no going back / I'm not afraid of you - You should be). Scenarist Chris Morgan heeft ervaring met snelle, Fast & Furious actiefilms, maar voor een dergelijke film heb je toch iemand nodig met iets meer gewicht zou je denken. Laten we hopen dat de Iraanse co-scenarist Hossein Amini (Drive, Snow White and the Huntsman) de stukjes heeft geschreven die 'niet' in de trailer voorkomen.

    Deze prent had in november van 2012 moeten uitkomen, nadien februari 2013 en nu komt de film pas in de zalen op 18 december 2013. Ik hoop echt dat Universal alsnog greep krijgt om de situatie en net zoals het fel geplaagde World War Z (2013) nog een voortreffelijke crowd pleaser kan afleveren…al lijkt het me zeer onwaarschijnlijk.

    *** 47 Ronin trailer ***

    ***Related Posts***
    29/03/2014: 47 Ronin filmbespreking
    25/03/2014: Top 10 Box-Office Flops 2013
    01/01/2014: 47 Ronin op weg om grootste box-office flop ooit te worden

  • De Amerikaanse The Loft andermaal uitgesteld

    Pin it!

    We zullen nog iets langer moeten wachten op de Amerikaanse The Loft (2013) van Erik Van Looy, de film die al vorig jaar in de bioscoop had moeten draaien. Er werd even gevreesd voor een straight-to-dvd scenario, maar producer Joel Silver pikte de film op met zijn Silvers Dark Castle Entertainment en sloot een deel met Warner voor de distributie. Nu is deze deal in het water gevallen.

    loft,erik van looy,joel silver,karl urban,james marsden,wentworth miller,eric stonestreet,matthias schoenaerts,universal

    Korte inhoud: Vijf getrouwde mannen (Karl Urban, James Marsden, Wentworth Miller, Eric Stonestreet, Matthias Schoenaerts) delen in het grootste geheim een loft waar ze stijlvol en in alle rust hun minnaressen en nieuwste veroveringen ontvangen. Een prima regeling, tot ze op een winterochtend het lijk aantreffen van een jonge vrouw. Geen van hen weet wie de vrouw is, waar ze vandaan komt en hoe ze terecht is gekomen in een loft waarvan alleen zij de sleutel bezitten. Noodgedwongen proberen de vrienden uit te zoeken wat er gebeurd is en waarom, maar al vlug beginnen ze elkaar te wantrouwen en zal blijken dat ze veel minder van elkaar afweten dan ze oorspronkelijk dachten.

    Blijkbaar zou Silver nu een akkoord hebben bereikt met Universal, wat impliceert dat de releasedatum vooruit wordt verschoven naar eind 2013. Een concrete datum is er op dit ogenblik nog niet. Universal is op zich geen slechte verdeler, maar de vraag aan ieders lippen is uiteraard waarom het allemaal zolang moet duren. Zeker als je weet dat er gedraaid werd in juni 2011. Eerst vonden de makers geen verdeler, toen kwam Silver en werd gekeken naar een release eind 2012, nu wordt het nog een jaartje later en zijn we nog steeds niet zeker van een datum (verwacht de film niet vóór september 2013).

    En ondertussen werd de trailer al holderdebolder van YouTube gehaald, maar hier kunnen jullie deze nog bekijken. Er zijn ook nog geen filmposters beschikbaar en de buzz rond de film, mocht deze er al zijn, moet nu toch stilaan weggeëbd zijn. Zoals ik al eerder zei sta ik niet meteen de wachten op deze 14 miljoen dollar remake, ik heb ondertussen al twee Nederlandstalige versies gezien van deze film. De andere films die Matthias Schoenaerts maakt, zijn toch wel van een iets hoger niveau dan deze sexy whodunit-thriller. Anderzijds hoop ik wel dat de film succes zal hebben. Het zou een mooie opsteker zijn voor Van Looy en wie weet kan hij zich eens storten op een originele Amerikaanse film.

    ***Related Posts***
    02/02/2015: The Loft van Erik Van Looy flopt in zijn openingsweekend
    31/01/2015: The Loft krijgt barslechte kritieken in de States
    21/01/2015: The Loft is nog maar eens verschoven
    16/12/2014: The Loft van Erik Van Looy krijgt nieuwe filmposters
    03/11/2014: The Loft van Erik Van Looy blijft steken op minder dan 100'000 bezoekers in eigen land
    17/10/2014: Juryvoorzitter Bret Easton Ellis maakt The Loft met de grond gelijk
    23/09/2014: The Loft heeft nieuwe Amerikaanse releasedatum
    15/09/2014: The Loft review
    28/06/2014: De release van The Loft wordt nog maar eens uitgesteld
    06/08/2013: Release van The Loft voor de zoveelste keer uitgesteld
    10/08/2012: Amerikaanse Loft dan toch geen straight-to-dvd film
    24/02/2011: Van Looy maakt zijn Amerikaanse Loft versie
    26/10/2010: Weinig vernieuwende Loft remake
    01/08/2010: Erik Van Looy moet Hollandse Loft-remake redden
    22/02/2010: Erik Van Looy geen zin in Hollandse Loft-remake
    25/01/2010: Hollandse Loft-remake in de maak
    07/06/2008: Erik Van Looy en Bart De Pauw maken film

  • Godzilla's en Transformers in Pacific Rim van Guillermo del Toro

    Pin it!

    Enerzijds is het duidelijk dat deze film komt van iemand met een enorme passie voor het genre, anderzijds blijf ik op mijn honger zitten, na het zien van de trailer van Pacific Rim (2013) van Guillermo del Toro. Het lijkt er wel op dat Robot Jox (1989) zonet een 200 miljoen dollar facelift heeft gekregen in deze Transformers vs. Godzilla-Michael-f#ckng-Bay-achtige film met de BWAAAAAM klank uit de trailer van Inception (2010) die ze hebben vervangen door de BWIIIIIIING (enough already !!).

    Pacific Rim,guillermo del toro,Rinko Kikuchi,Charlie Hunnam,Robot Jox,Travis Beacham,Clash of the Titans,Transformers,At the Mountains of Madness,tom cruise,universal,hp lovecraft,Idris Elba,Ron Perlman,industrial light and magic,Battleship

    Korte inhoud: Wanneer legioenen van monsterlijke wezens, beter bekend als Kaiju, aan het zeeoppervlak verschijnen, begint er een oorlog dat miljoenen mensenlevens zal kosten en de mensheid terug in de prehistorie dreigt te storten. Massieve robots, genaamd Jaegers, moeten redding bieden. Deze metalen reuzen worden gecontroleerd door twee piloten. Maar de Jaegers blijken een maatje te klein tegenover het geweld die uit een portaal komen 8 kilometer diep in de oceaan. Alle hoop berust nu in twee andere piloten een niet-geteste stagiair (Rinko Kikuchi) en een voormalige piloot (Charlie Hunnam), die samen de legendarische, maar schijnbaar verouderde Jaegers moeten besturen vanuit de toekomst.

    Del Toro is een geniale visionair, en ook al heb je met vorige films als Real Steel (2011) en de Transformers trilogie een bittere smaak overgehouden, denk ik (hoop ik) dat we de regisseur kunnen vertrouwen. Dit lijkt op een film die elke teenager van zit te dromen. Of er ook voldoende vlees en bloed aan deze mechanische cgi-monsters hangt (figuurlijk dan) om een volwassen publiek aan te spreken, valt nog te bezien. Het scenario is afkomstig van Travis Beacham (Clash of the Titans) die niet meteen een groot talent is op vlak van karakter-ontwikkeling, maar anderzijds is het wel een project waar hij al een tijdje op gewerkt heeft.

    Del Toro zat eigenlijk op een ander project, met name At the Mountains of Madness van horror auteur H.P. Lovecraft, met Tom Cruise in de hoofdrol en James Cameron als producer. Maar Del Toro kon maar niet tot een overeenkomst komen met Universal. De regisseur wou niet besparen op het productiebudget van 150 miljoen dollar en had ook geen zin om zijn R-rated film die hij voor ogen had af te zwakken naar een PG-13. Bijgevolg heeft hij zich gestort op Pacific Rim waar hij al een tijdje mee bezig was in het idee de film te produceren. Tom Cruise was ook betrokken in deze productie, maar werd uiteindelijk vervangen door de zwarte acteur Idris Elba. Later kwam daar Ron Perlman bij.

    Del Toro heeft deze film gedraaid op de Red Epic met de peperdure Zeiss Ultra Prime Lenzen en wou in eerste instantie de film niet opnemen of converteren naar 3D, maar nadien is er dan toch een conversie gekomen. Voor de visuele effecten deed hij beroep op Industrial Light & Magic, een onderdeel van Lucas Films die ondertussen werd opgekocht door Disney. Dus is het naast een Warner Bros/Legendary Pictures, nu ook een heel klein beetje Disney (ook al zullen ze dat niet op de affiche zetten).

    Maar wat heb je met al die visuele effecten, als het verhaal op de ballen trekt. Ik vertrouw Del Toro wel dat hij zal kunnen overtuigen met zijn sfeerschepping, maar ik hoop dat Travis Beacham een beter script heeft kunnen uitwerken dan dat van Clash of the Titans (2010). Ik zou niet willen dat dit de Battleship (2012) van 2013 zal worden. Zonder de naam van Del Toro op de affiche zou ik waarschijnlijk nog niet hebben omgekeken naar deze trailer…nu ja, de rocket punch was wel kweetnie hoe COOL!!. Nu wordt het afwachten tot 17 juli 2013.

    *** Pacific Rim trailer ***

  • E.T. the Extra-Terrestrial (1982) **** Blu-ray Collectors Editie

    Pin it!

    Na de uitstekende release van Jaws (1975) komt Universal nu naar buiten met de 100th Anniversary Collector’s Edition van E.T. the Extra-Terrestrial (1982). De film waarmee Steven Spielberg 4 oscars won (Muziek, geluid en 2 voor speciale effecten), spijtig genoeg greep hij zelf naast het beeldje.

    e t,steven spielberg,jaws,Henry Thomas,Dee Wallace,Robert MacNaughton,Drew Barrymore,Close Encounters of the Third Kind,gremlins,John Williams,Allen Daviau,James D Bissell,prometheus,universal

    Korte inhoud: De tienjarige Elliott (Henry Thomas) woont samen met zijn moeder (Dee Wallace), broer (Robert MacNaughton) en zusje (Drew Barrymore) in een bosrijke buitenwijk van Los Angeles. Op een dag ontdekt hij in de tuin een buitenaards wezentje. Elliott en het wezentje schrikken zich eerst te pletter, maar sluiten dan vriendschap. Elliott noemt het wezentje E.T. en verbergt het in een kast op zijn kamer. De jongen laat E.T. ook kennis maken met zijn broer en zijn zusje. E.T. raakt snel vertrouwt met het aardse leven. Toch heeft hij heimwee naar zijn planeet. Ondertussen begint de aardse atmosfeer zijn gezondheid aan te tasten. Ook Elliott voelt zich niet lekker. Hun band is immers zo hecht geworden dat ze dezelfde gevoelens ervaren.

    Het is een typische Spielberg prent met een kijk in de wereld waarin hij is opgegroeid. Hij slaagt erin om aliens en magie op een bijzonder efficiënte manier in beeld te brengen. Je geeft je als kijker volledig over aan het verhaal van die jonge kerel en zijn relatie met een buitenaards wezen. Het is een tijdloos verhaal over vriendschap en maturiteit in een geïdealiseerd Amerika. Ook al is Close Encounters of the Third Kind (1977) inhoudelijk iets sterken, blijkt E.T. toch een grotere emotionele impact te hebben.

    De show in de film wordt echter niet gestolen door de jonge acteur, dan wel door het kleine mannetje in rubberen pak die zich duidelijk maakt met krassende stemgeluidjes en af en toe eens een Engels woord na-aapt, een beetje zoals in die andere Spielberg prent Gremins van Joe Dante. Samen met de pakkende muziekscore van John Williams kan je haast moeilijk de tranen bedwingen wanneer E.T. de naam van Elliot zegt. Uiteraard is het melodramatisch, maar de scènes zijn zo knap opgebouwd dat het bijna een soort verheven melodramatiek.

    Het camerawerk is ook bijzonder subtiel. De sfeerschepping van director of photography Allen Daviau, met zijn schaduwpartijen en zijn spel met flashlights, ondersteund volledig het mysterieuze verhaal. De spanning wordt afgewisseld met warme, hartverwarmende scènes die een blik werpen in de huiselijke sfeer waar Spielberg is opgegroeid. Een ander groot genie van deze film is de production designer, James D. Bissell. Maar het is de inbreng van Spielberg, met zijn vlotte mise-en-scene en acteursregie, die het succes maakt van E.T..

    e t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universal
    e t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universal

    En daar waar de christelijke verwijzingen in Prometheus (2012) ons de strot uitkwamen, zien we hier dat Spielberg de Bijbelse referenties ook niet schuwt, met genezingen en heropstandingen. E.T. draagt op een gegeven zelfs een sluier terwijl hij wordt achterna gezet door "infidels". En het eindbeeld met zijn rood kloppende hart in het ruimteschip is gewoon het beeld van Christus, punt uit. Maar het werkt allemaal, en het komt niet meteen geforceerd over zoals bijvoorbeeld de voetwassing in Prometheus.

    Op de Limited Edition Blu-ray vinden jullie een hele zooi bonusmateriaal, van making-off filmpjes tot deleted scenes en interviews met Steven Spielberg. Belangrijk om weten is dat de film een digitale klank- en beeldrestauratie heeft gehad. De mensen van Universal Studios Digital Services hebben de klankbanden en verschillende negatief prints van de film opgevist en de film een digitale HD remastering en volledige restauratie gegeven. Een opknapbeurt die buitengewoon verbluffend is (zie Universal Centennial - Restoring the Classics). Het beeld is scherper, de krassen zijn verdwenen en de kleurbalans werd volledig hersteld. Ook de klankband werd aangepakt met een gloednieuwe DTS-HD Master 7.1-soundtrack. De film licht ondertussen al in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 20 oktober 2012

     

    *** E.T. the Extra-Terrestrial trailer ***

  • Total Recall (1990) *** Ultimate Rekall Edition

    Pin it!

    We hadden al een Blu-ray editie van de film, maar Universal pakt nu uit met de Ultimate Rekall Edition. Total Recall (1990), de science-fiction actieprent van meester Paul Verhoeven, een regisseur die gekend is voor zijn provocatieve filmstijl. Het enfant terrible dat steeds opzoek is om grenzen te verleggen. En wat mij betreft de enige Benelux-regisseur (naast misschien binnenkort Erik Van Looy) met internationale allure.

    universal,total recall,paul verhoeven,arnold schwarzenegger,sharon stone,jerry goldsmith,michael ironside,science-fiction

    Hij schrikt er ook niet voor terug om risico's te nemen. Zo liet die Hollander zijn Total Recall baden in een bloedrode kleur, wetende dat 'rood' niet bepaald de beste kleur was om mee te werken op videoformaten zoals VHS. Maar daar trok Paul zich niet veel van aan. Zijn film moest rood zijn en uitstekend belicht voor de bioscoop-release, de rest kon hem geen moer schelen. Gelukkig is er ondertussen het digitale formaat, en kunnen we met volle teugen genieten van deze dreigende rode kleur die vermengd met bloed van ons HD-scherm druipt.

    Korte inhoud: Douglas Quaid (Arnold Schwarzenegger) kan zijn droom, een reis naar Mars, niet betalen. Hij besluit in plaats hiervan een virtuele vakantie in z'n hersenen te laten implanteren. Dit gaat echter fout: Quaid herinnert zich dat hij een geheim agent is. Hij reist naar Mars af om de rebellen aldaar te helpen. Of zijn al de dingen die hij meemaakt onderdeel van z'n geïmplanteerde vakantie?

    Het probleem met science-fiction films, met uitzondering van misschien 2001: A Space Odyssey (1968), is dat er snel slijt op komt. Een ook deze Total Recall past perfect in de remake strategie van Hollywood, gezien bepaalde scènes toch wel wat gedateerd overkomen qua visuele effecten en kitscherige decors. Hoewel, in tegenstelling tot veel andere 90'ties SF-films, blijft Total Recall overeind dankzij zijn charismatische vertolking en het fascinerende en aangrijpende verhaal van Philip K. Dick die voldoende tijd steekt in de ontwikkeling van zijn science-fiction elementen. Maar zeker ook verdienstelijk omwille van het talent van regisseur Paul Verhoeven, die volledig onderduikt in de gestileerde gore, de buitensporige geweldscènes en de noodzakelijke erotiek (waaronder een vrouw met drie borsten, die nu een succesvolle journaliste is geworden), die ook in de nieuwe versie met mate is overgenomen (incluis de vrouw met drie borsten). Verhoeven is geen Spielberg of een Jonh Woo, maar de man weet wel hoe hij een aantrekkelijke prent moet afleveren en de fans van het genre tevreden stellen. Total Recall heeft een aantal zwaktes, maar deze bederven in geen geval de pret.

    Niet alleen Arnold, maar ook Sharon Stone trekt de aandacht, als zijn onbetrouwbare vrouw. Daarnaast zien we ook de hilarische Michael Ironside die naar goede gewoonte opnieuw een paar ledematen verliest in de film. Total Recall zit uiteraard vol verrassingen, met een plot die schakelt tussen het imaginaire en de realiteit, en de kijker voortdurend met veel vragen opzadelt en deze in tegenstelling tot Prometheus (2012) allemaal beantwoordt. Maar niet alles is even geslaagd, ik denk dan aan de enscenering van de oproerkraaiers op Mars. Dat had beter gekund, zeker voor een 90'ties film. Ook de muziek van Jerry Goldsmith vond ik bij momenten niet overtuigend genoeg, en leek vaak iets teveel op de muziekscore uit Conan the Barbarian van componist Basil Poledouris. Maar gezien de film toch ambitieuzer en slimmer is dan wat we gewend waren van het genre, blijft deze harde actieprent een mijlpaal in de science-fiction geschiedenis.

    Total Recall 001Total Recall 002

    De extras op de vorige Blu-ray waren om van te huilen. We kregen een oppervlakkige reportage te zien van een klein onderdeel van de speciale effecten. Een document die voor de helft werd opgevuld door een gefrustreerde visuele effectenmaker die lult om het feit dat ze zijn naam vergeten zijn op de credits en dat hij toch opgelucht was dat Arnold een witte t-shirt droeg tijdens de motion-capture i.p.v. van een zwarte. Boring! Er was ook geen aanwezigheid van Arnold en Verhoeven, die commentaar gaven over de film, laat staan een commentaarstem over de gehele film. Wel, blijkbaar hebben ze de klachten goed ontvangen want ze hebben niet alleen een 34 minuten lang exclusief interview mét Paul Verhoeven op de schijf gezet, maar er ook voor gezorgd naast nog een resem andere reportages. Er werd ook een gloednieuwe HD transfer van de film voorzien voor nog een betere beeldkwaliteit. Dus mochten jullie nog geen Blu-ray exemplaar van de film hebben, dan is dit exemplaar zeker aan te raden. De film ligt vanaf 29 augustus 2012 in de rekken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 29 juli 2012

    ***Related Post***
    03/08/2012: Total Recall (2012) review
    15/07/2012: Total Recall trailer
    04/04/2012: Total Recall remake lijkt veelbelovend
    27/02/2009: Total Recall krijgt mogelijk een "recall"

     

    *** Total Recall trailer ***

  • Universal viert 100ste verjaardag met Centennial logo

    Pin it!

    Het hele jaar door viert Universal Pictures zijn honderdjarig bestaan en om die speciale gelegenheid extra kracht bij te zetten wordt nu het opgefriste geanimeerde logo van de studio voorgesteld. Het nieuwe bewegende logo wordt wereldwijd vrijgegeven op 2 maart en zal vanaf nu te zien zijn op elke nieuwe release van Universal. Het nieuwe logo zet de authenticiteit van het merk in de verf en is een eerbetoon aan de rijke filmgeschiedenis van de studio, zijn culturele impact en globale visie. Dit is intussen de zevende incarnatie van het geanimeerde logo dat de filmstudio sinds zijn begindagen liet maken.

    "Onze honderdste verjaardag is de perfecte gelegenheid om een nieuw logo te creëren dat tegelijk onze toekomst weerspiegelt en ons verleden erkent," zei Ron Meyer, President en COO van Universal Studios. "Universals nieuwe logo is een eerbetoon aan de buitengewone erfenis van de studio, een nalatenschap van blijvende filmherinneringen die alle kijkers ter wereld met elkaar verbinden."

    universal,weta digital,jerry goldsmith,bryan tyler

    Voor het ontwerp van het nieuwe geanimeerde logo, ging Universal in zee met de visual effects-artiesten van het Oscar-winnende Nieuw-Zeelandse bedrijf Weta Digital. Om de visie van Universal in een beeld te vatten, bedachten ze een eigentijds logo dat trouw blijft aan de vertrouwde identiteit van een letterlijk en figuurlijk "globale" visie. De visuele dynamiek van het nieuwe logo werd geïnspireerd door satellietbeelden die de aardbol tonen zoals hij er tijdens een heldere nacht uitziet vanuit de ruimte. In plaats van zich toe te spitsen op de continenten en fysieke grenzen die mensen van elkaar scheiden, wordt de nieuwe visie benadrukt door minuscule heldere lichtpuntjes die overal ter wereld oplichten en die de duizenden gemeenschappen symboliseren die door hun liefde voor film worden samengebracht.

    Om het geanimeerde logo te ondersteunen, schreef de bekroonde filmcomponist Bryan Tyler (The Fast and the Furious franchise) een nieuw arrangement van Jerry Goldsmiths klassieke score, die het logo sinds 1997 begeleidde. Het iconische thema van Goldsmiths originele compositie blijft, maar de orkestratie werd opgefrist met een koor, nieuwe strijkers en een drumkadans die gebruik maakt van slagwerk van over de hele wereld.

    "We wilden de klassieke, door iedereen gekende, melodie gebruiken en klaarstomen voor de 21ste eeuw, met alle respect voor de originele aanpak van Jerry Goldsmith," zei Tyler. "Ik wilde dat het een eerbetoon zou vormen aan alle fantastische films die Universal in de loop der jaren heeft gemaakt en zo het verleden met het heden verbinden."

    Naast dit nieuwe logo heeft Universal voor zijn 100ste verjaardag nog tal van andere grootse initiatieven in petto: een grootschalig restauratieproject, speciale home entertainment releases, themaparkfeesten en een speciale galaviering in het gezelschap van de filmmakers en artiesten die mee de geschiedenis van de studio hebben geschreven. Daarnaast zal de studio de 100ste Verjaardag in het zonnetje zetten op verschillende filmfestivals wereldwijd, alsook tijdens speciale evenementen, panels en activiteiten. Centrale hub voor alle onlilne-activiteiten is de officiële Universal Centennial website, dé ultieme verzamelplaats voor alles wat met 100 Jaar Universal te maken heeft.

    *** Universal Centennial logo ***

    Categories: Trivia 4 comments
  • Mirror Mirror vs Snow White and the Huntsman

    Pin it!

    Ik had in de zomer van 2010 al eens laten vallen dat regisseur Guillermo del Toro benaderd werd voor een Snow White project, genaamd Mirror Mirror (2012) met Julia Roberts als de boze heks en Lily Collins als sneeuwwitje. Ondertussen is bekend dat del Toro de film niet zal maken, maar wel de fantasierijke Tarsem Singh, en hij bezig zou zijn met een andere verfilming van een sprookje, met name Beauty and the Beast (2013) waarin we de Harry Potter babe Emma Watson zouden aantreffen.

    Mirror Mirror van Relativity Media zou een vrij accurate adaptatie worden van het verhaal van de gebroeders Grimm, met een prins (Armie Hammer), een koning (Sean Bean) en zeven dwergen. De eerste keuze voor sneeuwwitje had eigenlijk moeten gaan naar Saoirse Ronan, die volgens wat ik kan uitmaken uit hun mijn bescheiden mening ook een betere actrice was, werd uiteindelijk niet gekozen omwille van haar te jonge leeftijd en te kleine gestalte in vergelijking met de rol van de prins, gespeeld door Armie Hammer, een acteur die eerder nog weigerde zijn borsthaar af te scheren voor een shot met de boze heks waarbij het shot dan aar werd weggelaten. Ik hoop dat de makers hier de juiste keuzes hebben gemaakt.

    mirror mirror,snow white and the huntsman,julia roberts,lily collins,tarsem singh,emma watson,beauty and the beast,armie hammer,sean bean,saoirse ronan,kristen stewart,charlize theron,chris hemsworth,ian mcshane,nick frost,bob hoskins,toby jones,eddie marsan,johnny harris,ray winstone,rupert sanders,red riding hood,snow white,relativity media,universal,inception,daft punk,tron legacymirror mirror,snow white and the huntsman,julia roberts,lily collins,tarsem singh,emma watson,beauty and the beast,armie hammer,sean bean,saoirse ronan,kristen stewart,charlize theron,chris hemsworth,ian mcshane,nick frost,bob hoskins,toby jones,eddie marsan,johnny harris,ray winstone,rupert sanders,red riding hood,snow white,relativity media,universal,inception,daft punk,tron legacymirror mirror,snow white and the huntsman,julia roberts,lily collins,tarsem singh,emma watson,beauty and the beast,armie hammer,sean bean,saoirse ronan,kristen stewart,charlize theron,chris hemsworth,ian mcshane,nick frost,bob hoskins,toby jones,eddie marsan,johnny harris,ray winstone,rupert sanders,red riding hood,snow white,relativity media,universal,inception,daft punk,tron legacymirror mirror,snow white and the huntsman,julia roberts,lily collins,tarsem singh,emma watson,beauty and the beast,armie hammer,sean bean,saoirse ronan,kristen stewart,charlize theron,chris hemsworth,ian mcshane,nick frost,bob hoskins,toby jones,eddie marsan,johnny harris,ray winstone,rupert sanders,red riding hood,snow white,relativity media,universal,inception,daft punk,tron legacy

    Maar ik denk dat de producers van Mirror Mirror zich nog meer zorgen zullen maken omwille van een geduchte concurrent. Inderdaad, er zal diezelfde periode een tweede sneeuwwitje-film op de markt komen en dan nog wel een productie onder de hoede van Universal. Snow White and the Huntsman (2012) brengt een eigenzinnige versie van het verhaal van sneeuwwitje, met het tiener-idool Kristen Stewart als Snow White, Charlize Theron als de boze heks en Chris Hemsworth als prins/The Huntsman. Veder zien we ook nog de naam van Ian McShane opduiken in de rol van Caesar, één van de zeven dwergen die nota bene allemaal namen hebben van Romeinse keizers: Caesar, Tiberius (Nick Frost), Constantine (Bob Hoskins), Claudius (Toby Jones), Hadrian (Eddie Marsan), Nero (Johnny Harris) en Trajan (Ray Winstone). De regie van de film is in handen van Rupert Sanders, een regisseur zonder langspeelfilm-ervaring maar wel een befaamd pub-regisseur.

    Laten we hopen dat de laatste filmproductie zijn lessen heeft getrokken van het afschuwelijke Red Riding Hood (2011). Een adaptatie van een oud sprookje spreekt me meer aan dan een getrouwe weergave ervan, maar dat wil niet zeggen dat je het moet verminken tot een teenage soap-opera. En met de casting van Twilight actrice Kristen Stewart heb ik hier wel wat schrik van.

    mirror mirror,snow white and the huntsman,julia roberts,Lily Collins,Tarsem Singh,Emma Watson,Beauty and the Beast,Armie Hammer,Sean Bean,Saoirse Ronan,Kristen Stewart,Charlize Theron,Chris Hemsworth,Ian McShane,Nick Frost,Bob Hoskins,Toby Jones,Eddie Marsan,Johnny Harris,Ray Winstone,Rupert Sanders,Red Riding Hood,snow white

    Maar de strijd tussen de twee films is begonnen. Ik weet niks van de regisseur van Snow White and the Huntsman af, dus kan ik ook niet inschatten wat hij ervan zal bakken. Maar de adaptatie-formule lijkt me wel interessanter. Daarnaast heb ik een voorkeur voor Charlize Theron als boze heks, boven die van Julia Roberts. Zelfs Kristen Stewart vind ik een betere cast voor sneeuwwitje dan Lily Collins. Anderzijds hebben heel wat acteurs bedankt voor een rol in Snow White and the Huntsman; gaande van Hugh Jackman, Johnny Depp, Tom Hardy tot Viggo Mortensen. Ik ga afwachten op de eerste trailers om me verder uit te spreken welke van de twee het onderspit zal moeten delven.

    Update 11/11/2011: En hieronder hebben we dan de trailer van Snow White and the Huntsman en de beelden zien er sterk uit. Mijn enige bedenking is waarom ze de muziek van Daft Punk (Tron: Legacy) en Hans Zimmer (Inception) hebben willen namaken. Ik ben er vrij zeker van dat geen van beide muziekmakers hebben gewerkt op deze prent (anders zou er toch al een vermelding staan op Imdb). Maar goed, het is een trailer en het zou niet de eerste keer zijn dat muziek van een andere film wordt gebruikt om de beelden op te krikken, ook al doet het wat afbreuk aan de creatie. Anderzijds ben ik onder de indruk van het visuele aspect. Er steekt zelfs een soort Lord of the Rings vibe in de trailer, zeker met de stem van Charlize Theron die doet denken aan die van Galadriel. Charlize ziet er tevens bangelijk uit. Vergelijk dat maar eens met de lullige outfit van Julia Roberts! Ik kijk hier al naar uit.

    *** Snow White and the Huntsman trailer ***

    ***Related Post***
    21/02/2011: Mila Kunis wordt heks in Oz: The Geat and Powerful
    12/02/2011: Famke Janssen als boze heks in Hansel and Gretel
    11/02/2011: Julia Roberts in de rol van de boze heks in Mirror Mirror
    14/06/2010: Regisseur del Toro benaderd voor sneeuwwitje film

  • American Graffiti (1973) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De beste George Lucas film is niet de eerste Star Wars film, en nog minder de 3 prequels, maar wel zijn tweede langspeelfilm American Graffiti (1973), die zopas werd uitgebracht op blu-ray. Daar waar THX 1138 (1971) eerder een stijloefening was in dystopische science fiction, is American Graffiti een stuk persoonlijker en weerspiegelt op een treffende manier de culturele en sociale context van zijn hoofdpersonages. Hoewel het een blik is op de Amerikaanse jeugd in de 60'ties met de drive-ins en de glimmende hot rods, heeft het een universeel karakter, en gaat de film over jongeren op een kantelmoment in hun leven.

    American Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting

    De ongedwongen filmstijl die hij hanteert, en die open stond voor improvisatie, gaf de mogelijkheid aan de acteurs om hun personage beter te ontwikkelen en meer kleur te geven. Daarnaast is deze feel-good-movie meteen ook een stuk toegankelijker voor het publiek, die met volle teugen kan genieten van de nostalgie en de spontane humor. De Amerikaanse 60'ties was een periode vol optimisme, met een gezonde competitiegeest en deze zaken druipen van het scherm terwijl de hot rods voorbij vliegen op 50'ties rock'n'roll muziek. Het is zonder twijfel ook een stuk autobiografisch. Een regisseur die niet in dat milieu en in die periode heeft geleefd, zou nooit die kleine details kunnen weergeven. Hetzelfde kan je tevens zeggen van The Three of Life (2011) van regisseur Terrence Malick. En het zijn die kleine details die de rijkdom maken van de film.

    Korte inhoud: Twee jongens, Curt (Richard Dreyfuss) en Steve (Ron Howard), staan op het punt om te gaan studeren. Beiden hebben ze twijfels. Ze brengen een laatste avond door waarin ze elk avontuur mogelijk proberen te hebben voor het ochtend is, en ze moeten beslissen over de rest van hun leven. Daarnaast zien we ook een stoere James Dean figuur genaamd John (Paul Le Mat) die nog lang niet volwassen is en wiens interesse vooral uitgaat naar mooie auto's en knappe meisjes. Terry 'the Toad' (Charles Martin Smith), een volgzame jongen die zijn uiterlijk niet mee heeft en hard op zoek is naar een vriendin.

    American Graffiti is een mijlpaal in de filmgeschiedenis. Deze coming-to-age classic heeft heel wat carrières opgestart, niet alleen deze van de George Lucas, Richard Dreyfuss en Ron Howard, maar ook voor Harrison Ford, Bo Hopkins en Cindy Williams die allen een tijdloze acteerprestatie hebben neergezet. Maar het was ook de start voor honderden crewleden en producenten, met name Francis Ford Coppola die toen net The Godfather had gefilmd. het is spijtig dat Lucas nooit meer in staat was om zo goed zijn karakters neer te zetten als in deze prent.

    American Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo HopkinsAmerican Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo HopkinsAmerican Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo Hopkins

    American Graffiti kan je niet vergelijken met een andere gelijkaardige films. Hij is meer volwassen dan een Happy Days of een Grease (1978), maar blijft het nooit echt nazinderen zoals een Rebel Without a Cause (1955) of een West Side Story (1961). American Graffiti heeft hiervoor net iets te weinig drama, en nestelt zich in de naïviteit die zo kenmerkend was voor die periode. Het is misschien daarom dat de film maar zelden wordt opgenomen in top 10 lijstjes van beste filmklassiekers. Nochtans was het een heel avantgarde film in die tijd met een complex script met 4 verhaallijnen die door mekaar liepen en een heel documentaire shoot.

    American Graffiti was een enorm succes en had tevens de grootste box-office return ooit. De film had een productiebudget van ongeveer 750’000 dollar, maar haalde tijdens zijn bioscoop-release een slordige 115 miljoen op en nog eens 55 miljoen tijdens zijn video-release. En dankzij dit enorme succes heeft George Lucas ook zijn Star Wars film kunnen maken. Universal heeft toen de grootste vergissing begaan uit hun bestaan. Ze hadden met George Lucas een two-picture deal, voor American Graffiti én Star Wars. Maar de studiobonzen waren niet tevreden met American Graffiti en geloofden niet in het science-fiction project. De studio 20th Century Fox geloofde er wél in en dat bracht hen op termijn meer dan 4 miljard dollar op. George Lucas en James Cameron hebben er uiteindelijk voor gezorgd dat 20th Century Fox de grootste filmstudio werd in de wereld ver voor Universal.

    American Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo HopkinsAmerican Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo HopkinsAmerican Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo Hopkins

    American Graffiti won twee Golden Globes voor beste muziek en beste komedie; en werd ook genomineerd voor vijf Oscars, waaronder de Oscars voor beste film en beste regisseur. Maar het was The Sting (1973) die met de Oscar-beeldjes ging lopen. Vreemd genoeg werd de film niet genomineerd voor zijn klank, ook al zit de klankband geniaal in mekaar en is het niet zomaar de aaneenschakeling van rock muziek. Het budget voor de muziek was slechts 80'000 dollar en bijgevolg konden ze maar een beperkt aantal nummers aankopen en hadden ze geen geld voor een echte muziekscore. Maar de klankmensen hebben bijzonder creatief geweest met sound-effects en tevens de rock-nummers op verschillende manieren opgenomen om alles beter te integreren in de film. Mensen met een surround systeem zullen hier zeker van kunnen genieten.

    Het is een knappe editie met veel extraatjes. Op de blu-ray kaft staat echter 'commentary with George Lucas', maar daarnaast staat tussen haakjes (PiP) – wat wil zeggen Picture in Picture. Met andere woorden: 'Er is GEEN audiocommentaar van de regisseur over de gehele film, maar wel korte tekst-commentaren tijdens de film.' Als je het mij vraagt een beetje een lullig alternatief op het ontbrekende audio-commentaar. Anderzijds is er wel een interessante making-off met George Lucas die vertelt over het ontstaan van het filmproject, de productie en de casting, alsook heel wat leuke en interessante interventies van de cast. En ja, George Lucas doet er ook zijn verhaal over de clash met Universal die niet geloofde in American Graffiti en er op de koop toe 5 minuten wou uitknippen (iets waar ze na het succes van Star Wars op terug keerden). Dit commentaar-stukje hebben ze in deze Universal blu-ray uitgave gelukkig 'niet' geknipt.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 3 augustus 2011

     

    *** American Graffiti trailer ***

  • Out of Sight (1998) **** Blu-ray review

    Pin it!

    De regisseur Steven Soderbergh, bekend van ondermeer The Limey, King of the Hill, Sex Lies and Videotape, Traffic en bioscoophits als Erin Brokovich en de drie Ocean's-films, is op z’n 48e de filmbusiness een beetje zat: in een radio-interview maakte de Oscarwinnende regisseur duidelijk dat hij er na nog twee films een punt achter zet. Het probleem, aldus de regisseur zelf, is dat hij het gevoel heeft alles al te hebben gedaan en meegemaakt. "Als ik weer eens de wagen in moet om nog maar eens een filmlocatie te gaan bekijken, wil ik mezelf soms voor het hoofd schieten", wist hij The Hollywood Reporter te vertellen.

    out of sight,steven soderbergh,george clooney,jennifer lopez,Elmore Leonard,Scott Frank,Universal,The Girl Experience,the limey,che,traffic,solaris,oceans eleven,oceans twelve,oceans thirteen,sex lies and videotape,Erin Brokovich

    Het feit is, Soderbergh heeft gaandeweg een beetje van zijn mojo verloren en probeert kost wat kost zijn publiek terug te heroveren, en dat is al een decennia geleden met Ocean's Eleven (2001). De regisseur heeft misschien iets te vroeg zijn Oscar gekregen, met name voor Traffic (2000). De fletse experimentjes en de bioscoop-flops begonnen met Full Frontal (2002), nadien de remake flop Solaris (2002), gevolg door de draak van een sequel Ocean's Twelve (2004). Nadien deed Soderbergh nog wat weinig overtuigende experimentjes met Bubble (2005), en werd stilaan verlaten door zijn publiek.

    De studio’s begonnen te beseffen dat de gelauwerde regisseur zijn touch met zijn fans had verloren en gaven hem nog maar 30 miljoen dollar om een film noir te maken met George Clooney en Cate Blanchett. Tot grote verbazing van iedereen wat dit zelfs nog teveel, want de film haalde amper 1 miljoen dollar in de States en wereldwijd zelfs nog geen 6 miljoen dollar. Soderbergh koos dan maar om voluit voor de commercie te gaan met de zwakke Ocean's Thirteen (2007). Maar de winst die hij met deze film maakte, verspilde hij in een handomdraai met die andere flop Che (2008) met Benicio Del Toro. Zelfs de erotische The Girl Experience (2009) en de komedie/drama The Informant! (2009) kon het tij niet doen keren, en hij bleef in de schaduw van mensen als bijvoorbeeld Aronofsky, Tarantino, Nolan en de Coen Brothers.

    Dat hij dus nu de cinema de rug wil keren, begrijp ik volkomen. Maar desondanks heeft de cineast toch een paar indrukwekkende films gemaakt, in zijn pre-Oscar periode. Eén daarvan heeft Universal zopas uitgebracht op blu-ray, met name Out of Sight (1998). En als er al één film moet zijn waar de chemie tussen de hoofdrolspelers te voelen is, dan is het wel deze prent met George Clooney en Jennifer Lopez. Tevens één van de weinige J-Lo films die het bekijken waard is. Ook al had de romanschrijver Elmore Leonard een langbenige blondine voor ogen, was de rol van Karen Sisco op haar lijf geschreven.

    out of sight,steven soderbergh,george clooney,jennifer lopez,Elmore Leonard,Scott Frank,Universal,The Girl Experience,the limey,che,traffic,solaris,oceans eleven,oceans twelve,oceans thirteen,sex lies and videotape,Erin Brokovichout of sight,steven soderbergh,george clooney,jennifer lopez,Elmore Leonard,Scott Frank,Universal,The Girl Experience,the limey,che,traffic,solaris,oceans eleven,oceans twelve,oceans thirteen,sex lies and videotape,Erin Brokovich

    Korte inhoud: De professionele bankovervaller Jack Foley (Clooney) ontsnapt uit de gevangenis en kidnapt een vrouwelijke Marshal genaamd Karen Sisco (J-Lo). Als Foley later nog één grote overval wil plegen, probeert diezelfde Marshal hem te klissen. Ze voelen zich echter sterk aangetrokken tot elkaar.

    Het is een soort Pulp Fiction (1994)-lite, met leuke dialogen, verrassend camerawerk en sterk acteerwerk. Het jaar 1998 heeft anders niet veel goeds voortgebracht, maar gelukkig was er deze Out of Sight. Op de blu-ray vinden jullie tevens het niet oninteressante filmcommentaar van Steven Soderbergh en scenarist Scott Frank, een pak deleted scenes en een blik achter de schermen. Vanaf 24 maart 2011 beschikbaar in de winkel.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 19 maart 2011

     

    *** Out of Sight trailer ***

  • Despicable Me (2010) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik liep in het begin niet echt warm van deze animatiefilm van Universal, maar na het zien ervan in de bioscoop was ik er wel door gecharmeerd. Despicable Me (2010) van Pierre Coffin en Chris Renaud heeft trouwens mijn Top 10 Beste Films van 2010 lijstje gehaald.

    despicable_me.jpg

    Korte inhoud: Gru (Steve Carell) is een duivels meesterbrein dat geniet van alles wat slecht is en van plan is om de maan te stelen. Hij verslaat iedereen die hem in de weg zit met zijn wapenverzameling van krimp- en vriesstralen en zijn gevechtsklare land- en luchtvoertuigen. Maar dan ontmoet hij op een dag drie kleine eigenwijze weesmeisjes die naar hem kijken en iets in hem zien wat nog nooit iemand heeft gezien: een mogelijke papa. ’s Werelds grootste schurk heeft zojuist zijn grootste uitdaging gevonden: drie kleine meisjes die Margo (Miranda Cosgrove), Edith (Dana Gaier) en Agnes (Elsie Fisher) heten.

    Deze animatie van Universal is een soort mengeling tussen de Pixar-tekenstijl en de Looney Tunes van Warner Bros. Toen je de eerste trailers zag van de film wist je niet goed wat je moest verwachten; een soort onnozele animatieprent met kleine gele mannetjes of eerder een soort familie-tekenfilm. Wel, Dispicable Me vaart zijn eigen koers en mengt met succes verschillende genres. Het is wel even wennen in het begin; want het is een vreemde film. Ook het hoofdpersonage is een vreemde snuiter met een accent die lijkt te komen van het Oostblok. De stem van Steve Carell is nauwelijks herkenbaar met zijn Bela Lugosi stemmetje. Hij is tot op de graat slecht, maar heeft toch een hart op de juiste plaats. Enkel weet hij er het bestaan niet van. Gru lijkt bij momenten op Dr. Evil uit Austin Powers en Ernst Stavro Blofeld uit de James Bond films. Hij heeft plannen om de grootste slechterik te worden en zet hiervoor een leger gele minions in.

    Het jaar 2010 was niet meteen een groot filmjaar, maar daarentegen was het wel een jaar van heel wat straffe animatiefilms. Er waren enerzijds de Dreamwork films How to Train Your Dragon (2010) en Shrek Forever After (2010), maar uiteraard ook Toy Story 3 (2010) van Pixar. Despicable Me is een beetje het buitenbeentje. De animatie is niet zo afgelikt als die andere films, maar het slimme en knotsgekke scenario moet er zeker niet voor onderdoen. Het is tevens de enige animatiefilms waar de 3D echt wel een meerwaarde biedt.

    despicable me,universal,chris renaud,pierre coffin,miranda cosgrove,dana gaier,elsie fisher,steve carell,pixar,shrek forever after,how to train your dragon,toy story 3,hans zimmer,illumination entertainment,dreamworks animation,disney

    Maar desondanks de wat vreemde animatiefilm zitten er heel wat vertrouwde elementen in deze prent: de slapstick humor, de side-kicks, het goede vs het kwade (in dit geval het kwade tegen het valse), humor voor volwassenen (met knipoogjes naar de Lehman Brothers bank) en voldoende vertederende scènes. En het verhaal verveelt voor geen minuut, en dat dankzij de onvoorspelbare wendingen, de toch wel indrukwekkende shots en het hoofdpersonage dat op een gegeven moment danst op een nummer van de BeeGees (schit-ter-end!).

    Kortom, het is een leuke, innoverende, ontspannende, snuggere en opwindende tekenfilm die een mooie balans weet te vinden tussen suspense, humor en 3 dimensionale actie. Tezamen met de muziekscore van Hans Zimmer en de bizarre stem van Steve Carell, is dit een voltreffer. Tevens één van die weinige Amerikaanse films geregisseerd door een Franse cineast dat de moeite is om te zien. Met deze film heeft Universal’s Illumination Entertainment zich in ieder geval een plaatsje kunnen maken tussen de vaste waarden (Pixar, Disney, DreamWorks Animation,…). Ik ben in ieder geval benieuwd naar het volgende avontuur. Op de blu-ray van Despicable Me, die tevens vergezeld is van een gewone DVD-schijf, vinden jullie ondermeer het audio-commentaar van de twee regisseurs, alsook een pak mini-filmpjes over de film.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 28 januari 2011

     

    *** Despicable Me trailer ***

  • Repo Men (2010) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    In een periode van crisis waar mensen vaak te snel kredieten aangaan om een huis of wagen te kopen, en nadien niet meer in staat zijn hun schulden te vereffenen, komt deze Repo Men (2010) van Miguel Sapochnik als geroepen. Het is een cynische science-fiction prent die laat zien wat de gevolgen kunnen zijn in een samenleving waar de wetten van de consumptie overheersen. Laten we hopen dat dit zwartgallig toekomstbeeld nooit een realiteit zal worden.

    Repo Men blu-ray cover

    Korte inhoud: Het is 2025 en The Union is fabrikant van hightech mechanische organen. Mensen kunnen hun leven verlengen of verbeteren, maar tegen een erg hoge prijs. De keerzijde van deze medische doorbraken is dat wanneer je de rekeningen niet op tijd betaalt je bezoek krijgt van The Union's vaardige ‘repo men' om weer in beslag te nemen wat van hen is... Zonder interesse in jouw comfort of overleving. Men moet beslissen of het kopen van meer tijd op aarde de dodelijke kosten wel waard is... Remy (Jude Law) en Jake (Forest Whitaker) zijn ervaren Union vertegenwoordigers, maar op een dag heeft Remy een zwaar ongeluk en moet een nieuw hart hebben.

    De film zit verrassend in mekaar, met een sinister sausje die het geheel wat pikanter maakt. Net zoals in het Blade Runner (1982) universum, zien we een toekomstbeeld die bepleisterd is met reclameborden. De wet van het harde kapitalisme heeft uiteindelijk zijn slag binnen gehaald en een samenlevingsmodel gevormd van rijken tegenover de overgrote meerderheid die aan de rand van de maatschappij leven in armoede en miserie. Er is geen ruimte voor sociale programma’s maar de wet van de vrije markt en de hyper-comsumptie is het enige van belang.

    De film is onderverdeeld in twee verhaallijnen. Een eerste verhaallijn is het werk van The Union, met voldoende bloed, brutaliteit en zwartgallige humor. De tweede verhaallijn heeft een soort Fugitive-plot. Eén van de hoofdpersonages die in eerste instantie een Repo-Man was, moet nu zelf vluchten van de mannen van de Union. Hiervoor krijgt hij de hulp van Beth (Alice Braga), een lounge zangeres waarop Remy verliefd is geworden. Spijtig genoeg is het tweede gedeelte van de film veel te weinig uitgewerkt en weet je niet precies wat Remy en Beth met mekaar gemeen hebben. Het lijkt een beetje een geforceerde relatie die nooit echt van de grond komt. Het brengt ook wat verwarring met zich mee. Soms vraag je jezelf af waar de regisseur met zijn Repo Men naar toe wil: een sadistisch orgie van bloed of eerder een poëtische maatschappij-kritische film. Geen van beide komt echter duidelijk naar voor. De film neemt zich ook iets te fel au serieus en dus is het zeker niet altijd lachen geblazen.

    repo_men_poster_01.jpgrepo_men_poster_03.jpgrepo_men_poster_02.jpgrepo_men_poster_04.jpg

    Los van dubbele einde van de film, wat misschien wel de twee meest idiote scènes waren uit de laatste 10 jaar, vond ik deze Repo Men nog wel meevallen. Toch zat er veel meer in. Dit had een tweede Minority Report film kunnen worden, mits er een andere regisseur aan het project verbonden werd. Repo Men zit vol met foutjes in de karakter-ontwikkeling, de opbouw, de set-up, de structuur en de afwikkeling, dat het een must is voor filmstudenten om te zien 'wat ze niet mogen doen bij het maken van een langspeelfilm'. De fotografie, de muziek van Marco Beltrami en de stijl van de film proberen ons alsnog de verblinden, maar de film stuikt toch naar het einde toe in elkaar. En ook de mooie casting kan hier niets aan veranderen. Naast de hoofdacteurs zien we nog Liev Schreiber en de Hollandse Carice Van Houten.

    Op de blu-ray, uitgebracht door Universal, vinden jullie nog een interessante making-off met betrekking tot de visuele effecten van de film, alsook heel wat deleted scenes en de leuke Union commercials.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 30 november 2010

     

    *** Repo Men trailer ***

  • Notting Hill (1999) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De romantische zielen zullen tevreden zijn om te vernemen dat Universal zopas de blu-ray editie van Notting Hill (1999) van Roger Michell in de rekken heeft gelegd, zodat iedereen wederom kan genieten van het gestuntel van Hugh Grant en de glamour-queen Julia Roberts.

    notting hill,hugh grant,julie roberts,rhys ifans,four weddings and a funeral,blackadder,bridget joness diary,love actually,zot van a,richard curtis,trevor jones,roger michell,romcom,universal

    Korte inhoud: Anna Scott (Julia Roberts) is de beroemdste en meest begeerde filmster ter wereld. Haar foto prijkt op elk tijdschrift en de roddelpers volgt haar op de voet. William Thacker (Hugh Grant) is de eigenaar van een slechtlopend reisgidsenwinkeltje in Notting Hill. Hij leidt een rustige leventje, weliswaar met een knotsgekke medebewoner Spike (Rhys Ifans). Sinds de scheiding van zijn vrouw staat zijn liefdesleven op een laag pitje. Beiden missen ze iets - of iemand - in hun leven. Als Anna's en Williams paden elkaar onverwacht kruisen, is romantiek wel het laatste waaraan ze denken. Of toch? Want in Notting Hill is de liefde onvoorspelbaar.

    De troeven van deze film is niet alleen het acteerspel van de acteurs, maar ook het leuke script van Richard Curtis (Four Weddings and a Funeral, Blackadder, Bridget Jones's Diary), die nadien de wereld kon charmeren met het scenario van Love Actually (2003), die tot vervelens toe werd gekopieerd. Ook hier in België trouwens door niemand minder dan Jan Verheyen en zijn ietwat vervelende Zot van A. (2010). In Notting Hill zijn er heel wat grappige momenten, zoals de scene waar William zich voordoet als journalist van 'Horse and Hound' tijdens de persmeeting voor de nieuwe film van Anna Scott. Ook de roommate van William is hilarisch.

    Uiteraard is het een formule romcom zoals we er al honderden zijn gemaakt, maar toch blijf je wel aangetrokken door die twee individuen. Ze hebben veel charisma en vullen mekaar goed aan. Het is een film voor jong en oud. Een echte crowdpleaser. Hoewel, misschien eerder een chickflick dan een film voor mannen. Mijn enige puntje van kritiek is dat het vooral komedie is wat de klok slaat, en iets minder romantiek. De romantische scènes zijn niet meteen overtuigend. De muziek van Trevor Jones maakt alles wel weer goed, met gepaste sfeervolle arrangementen. Spijtig genoeg zijn er ook soundtracks die alles verknoeien. Maar goed, het behoort blijkbaar bij het pakket van romantische komedies

    Op de blu-ray vinden jullie wat deleted scenes en een making-off van en fameuze time-lapse scène waarin Hugh Grant op een markt doorheen de 4 seizoenen loopt. Tevens ook nog wat filmtips van Hugh Grant. Wie zou dat nu willen missen?

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 november 2010

     

    *** Notting Hill trailer ***

  • Skyline van de Strause Brothers

    Pin it!

    Ik ben zelf geen grote fan van de Strause Brothers (Colin en Greg), en ik lig dus ook niet meteen wakker van hun science-fiction prent Skyline (2010) project. Hun vorige film Aliens vs. Predator: Requiem (2007) ligt nog een beetje op m’n maag en Jonah Hex (2010), de film waarvoor ze de visuele effecten voor hebben verzorgd, was ook maar een mager beestje.

    skyline.jpg

    Korte inhoud: Na een feestje wordt een groep vrienden midden in de nacht gewekt door een eng licht dat door het raam naar binnen schijnt. Als motten aangetrokken door een vlam lokt het licht mensen naar buiten waar ze plotseling in het niets verdwijnen. Snel ontdekken ze dat een buitenaardse kracht probeert de gehele mensheid op te slokken. Nu moet de groep overlevenden vechten voor hun vrijheid terwijl de wereld zijn geheimen prijs geeft.

    De mannen komen uit de visuele effecten wereld en hebben spijtig genoeg weinig kaas gegeten films waar karakters en verhaal centraal staan. Ze maken popcorn cinema, naar het model van Michael Bay, maar hebben misschien iets minder smaak in hun vormgeving. Maar er is uiteindelijk toch nog een beetje hoop. Waarom? Wel, de regisseurs hebben kunnen leren uit hun fouten. Op de vraag hoe de aliens er deze keer zouden uitzien had Colin meteen verklaart dat we deze keer de aliens wel zouden zien (in tegenstelling tot AvP 2 en de bijzonder slechte belichting van de aliens).

    Ook Dexter acteur David Zayas is een aanwinst voor het project. Skyline wordt gedraaid op de Red-cam met een relatief bescheiden budget voor een SF-film, maar als je naar films als Monsters (2010) kijkt die voor een peulenschil geproduceerd werden, weet je dat tegenwoordig alles mogelijk is. De film heeft een laag budget omdat deze gefinancierd wordt door de broers. Het positieve aan deze formule is dat er geen inmenging is van de studio op de productie. Universal heeft de film wel opgepikt voor distributie.

    De promotie-campagne pakt ook uit met indrukwekkende gigantische ruimteschepen. Dus misschien zal dit visueel verbluffen. De money-shot is een gigantische scène waar duizenden lichamen van mensen worden opgezogen in de romp van een alien ruimteschip. We zien geen huizen die worden weggeblazen of papier die in het rond slingerd. Er is dus een speciale aantrekkingskracht aan het werk. De tagline van de film is "Don't Look Up", wat alles nog meer intrigerend maakt. De film heeft bij ons op dit ogenblik nog geen releasedatum.

    *** Skyline teaser trailer ***

  • The Graduate (1967) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb The Graduate (1967) voor het eerst gezien op de filmschool. Daar hadden we een kleine videotheek waar we als studenten naar hartenlust gratis films konden uitlenen. In zat toen op kot in Jette, nabij de campus naast het AZ. Spijtig genoeg hadden we het eerste jaar voornamelijk les in een oude tv-studio in Woluwe (Studio Sonart), aan de andere kant van Brussel. En gezien het in Jette verveling troef was, was ik een regelmatig bezoeker van deze videotheek, die gelukkig in Jette bleef. De klassiekers die ik er toen heb versleten tart elke verbeelding. En één van die films waar ik mooie herinneringen aan overhield is zonder twijfel deze film met een briljante Dustin Hoffman en een al even schitterende Anne Bancroft.

    the_graduate_bluray.jpg

    Korte inhoud: Benjamin Braddock (Dustin Hoffman) heeft er genoeg van om de perfecte jongen te zijn voor de vrienden van zijn ouders, en weet niet wat hij wil met zijn leven. Dan trekt een vriendin van de familie, Mrs Robinson (Anne Bancroft), spontaan de kleren voor hem uit. Hij mag met haar doen wat hij wil. Maar ze is oud genoeg om zijn moeder te zijn en dat leidt tot erg gecompliceerde situaties, zeker wanneer hij begint aan te pappen met de dochter Elaine (Katharine Ross).

    De grootste troef van de film zijn de vertolkingen van de acteurs. Ook al was Hoffman eigenlijk iets te oud gecast en was hij maar 6 jaar jonger dan Bancroft, maar de twee passen perfect in de rol van de jonge student en de getrouwde, sluwe vrouw. Bancroft vertolkt haar rol trouwens met een groot Lauren Bacall gehalte wat alles des te verleidelijker maakt. Dit wordt trouwens de rol die Hoffman uit de werkeloosheid zou halen. De tweede troef was het verhaal van Charles Webb en de uitstekende adaptatie van Calder Willingham en in het bijzonder Buck Henry. Maar ook regisseur Mike Nichols heeft de intelligentie gehad om zijn acteurs op de voorgrond te zetten en het verhaal te sturen met efficiënte en wel doordachte shotskeuze.

    Het resultaat is een heerlijk satirisch drama met smakelijke confrontaties tussen de onervaren Ben Braddock en de ervaren Mrs. Robinson, in een (voor die tijd) moderne beeldvoering. Hadden ze het verhaal echter letterlijk in beeld gebracht zoals het stond beschreven in het boek, dan had dit waarschijnlijk een doodgewone tv-film geworden van geen belang. Maar het camerawerk van Robert Surtees maakt alles enorm boeiend. Elk frame onthult vaak hoe de personages zich voelen, soms in controle en soms niet. In het begin van het verhaal zien we een close up van Braddock’s hoofd in het water. Wanneer de camera achteruit rijdt zien we dat hij voor een aquarium zit. En water is nu net ook het leitmotiv in deze prent. Braddock wil de stilte opzoeken van het water. Zijn hoofd letterlijk in het water steken. Afgeschermd van het establishment met zijn dwingende verwachtingen. Surtees was trouwens één van de eerste cameramensen die met het Technicolor systeem werkte.

    the_graduate_01.jpgthe_graduate_02.jpg

    The Graduate zit barstensvol humor. De scène waar Braddock een kamertje moet zien te krijgen in een hotel is hilarisch. Enkel het laatste half uur valt wat tegen. Met uitzondering van de schitterende finale zien we het hoofdpersonage heen en weer lopen, maar zijn er nauwelijks interessante confrontaties of situaties, en lijkt het erop dat de regisseur hier iets teveel op de voorgrond wou treden met vernuft camerawerk. Maar de meeste zullen de film wel herkennen aan het onvergetelijke nummer van Simon & Garfunkel, The Sound of Silence, wederom een knipoog naar de stilte in het water.

    Universal heeft de film op Blu-ray uitgebracht in de StudioCanal Collection, een collectie die in het leven werd geroepen om de grootste meesterwerken en mijlpalen uit de filmgeschiedenis voor het nageslacht te bewaren. Alle films zijn dan ook minutieus gerestaureerd in hoge definitie, en aangevuld met exclusief beeldmateriaal. Het enige minpuntje van deze schijf is dat er geen audio-commentaar is van de regisseur, maar wel van iemand die niet rechtstreeks betrokken was bij de productie. Ik vertel er nog even bij dat The Graduate genomineerd was voor 7 oscars en Mike Nichols won de Oscar voor Beste Regie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 24 september 2010

     

    *** The Graduate trailer ***

  • Mulholland Drive (2001) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De films van een regisseur in zijn beginjaren, zijn niet meer de films die hij maakt op latere leeftijd. Het mooiste voorbeeld is Francis Ford Coppola. Ik heb onlangs nog eens Apocalypse Now (1979) gezien en ik die prent blijft zo indrukwekkend. Vergelijk dat maar eens met het beschamende The Godfather: part III (1990), of het pretentieuze en oersaaie Youth without Youth (2007). Je zou nooit kunnen denken dat deze drie films van dezelfde maker zijn. Idem dito met regisseurs als Brian De Palma, Robert Altman of Stanley Kubrick.

    mulholland_drive_bluray.jpg

    En zo is het ook wel een beetje het geval met David Lynch. Je kan er voor of tegen zijn, maar je kunt de impact niet ontkennen die ze teweeg brengen. Het zijn pareltjes van liefde en haat, tederheid en gruwel, op een fascinerende manier verteld op meeslepende en aangrijpende muziek en bedreigende geluidseffecten. Zijn beste film wat mij betreft blijft Blue Velvet (1986). Het is trouwens één van zijn meest toegankelijke films. Uiteraard zit er een dubbele bodem in het verhaal, maar alles blijft wel vrij coherent en je kunt volledig meevoelen met de karakters. Een andere toegankelijke film, maar al een tikkeltje meer afwijkend, is Wild at Heart (1990).

    Met films als Lost Highway (1997) en Mulholland Dr. (2001) ging Lynch de experimentele toer op. Een weg die hij reeds was ingeslagen met het maken van zijn adembenemende "Twin Peaks". En met Inland Empire (2006) verzeilde de regisseur in de abstracte wereld van de nachtmerrie. Maar het blijft cinema die je moet beleven, én herbeleven. Een film van David Lynch heeft minstens een tweede visie nodig, en zo ook voor Mulholland Dr. waarvan Universal de film onlangs op Blu-ray heeft gezet.

    Korte inhoud: Een mysterieuze vrouw (Laura Harring) ontsnapt aan een verkeersongeluk met een tas vol geld, maar zonder haar geheugen. Ondertussen is Betty Elms (Naomi Watts) in L.A. verschenen, in de hoop een filmcarrière te kunnen beginnen. Wanneer Betty de naamloze vrouw in haar appartement vindt, besluit ze haar te helpen. De twee vrouwen gaan op een bizarre zoektocht naar de waarheid.

    De film startte als een tv-serie eind jaren '90 gemaakt met een budget van een slordige 8 miljoen dollar. Maar het tv-station ABC was er niet meteen wild van en de show werd afgevoerd. Het Franse Studio Canal pompte nog een extra 7 miljoen in het project om de serie toch nog een slot te geven, maar het werd niet even krachtig als Twin Peaks. De filmversie heeft veel geput uit die serie en is bij momenten al even chaotisch in zijn verhaalstructuur, vooral dan de laatste 40 minuten waarin de twee bevallige dames topless in het rond hollen. Het einde van de film is trouwens al even bevredigend als het einde van de tv-serie.

    mulholland_drive_01.jpgmulholland_drive_02.jpg

    Mulholland Dr. gaan analyseren zou behoorlijk zinloos zijn. Net zoals bij Lost Highway kan je er wel een theorie aan vastknopen, maar uiteindelijk is niet één maar zijn er verschillende verklaringen mogelijk. Net zoals een schilderij ook verschillende emoties kan oproepen, ligt de sleutel tot het werk van David Lynch in de persoonlijke ervaring en ontleding. Je moet er wel voor open staan, anders zal je snel verveeld worden door de van-de -hak-op-de-tak-aanpak. Alles heeft zijn reden, maar wanneer je niet bereid bent om Lynch te volgen lijkt niets een reden te hebben en is alles bedoeld als sfeerschepping of zelfs als grap. Het is de logica van een droom-sequentie, die uiteraard de deur open zet voor film snobisme en van de pot gerukte hineininterpretierung waar Lynch zelf in alle waarschijnlijkheid nog nooit had aan gedacht. De film was trouwens beschouwd als de Beste Film van het decennium door Les Cahiers du Cinéma. Maar de film leidt op deze manier wel een eigen leven en dat is op zich ook verdienstelijk. En indien jullie toch benieuwd zijn naar die wilde theorieën, dan kunnen jullie een kijkje nemen op 10 Clues to unlock Mulholland Drive.

    Spijtig genoeg zullen jullie op de blu-ray geen verklaringen horen van Lynch. Hij praat niet graag over zijn films, en dat is geheel te begrijpen gezien het genre. Maar je vindt er wel heel wat theorieën van diverse journalisten en filmcritici. Er is ook een making of en uiteraard heel wat info over de opmerkelijke muziekscore van Angelo Badalamenti. Het is misschien geen film voor een groot publiek, maar het is wel een indrukwekkende en stijlvolle prent, waarvan de eerste 80 minuten kunnen omschreven worden als uitstekende cinema.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 18 september 2010

     

    *** Mulholland Drive trailer ***

  • Carlito's Way (1993) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Brian De Palma is een geniaal regisseur, die in de voetsporen van Alfred Hitchcock trad en de nieuwe 'master of suspense' werd. Zelfs zijn minder goede films (The Black Dahlia, Femme Fatale, The Bonfire of the Vanities, Raising Cain) zijn meer dan het bekijken waard. Universal heeft onlangs de blu-ray uitgebracht van Carlito's Way (1993). Tien ja na het explosieve Scarface begeeft het duo De Palma - Al Pacino zich opnieuw in de misdaadwereld met deze keer het verhaal van een Puertoricaanse misdaadkoning die zijn leven wil verbeteren, maar onvermijdelijk opnieuw de onderwereld intuimelt. Het is echter niet het meesterwerk waar vele recensenten het over hebben.

    brian de palma,carlito s way,al pacino,review,blu-ray,universal,alfred hitchcock,scarface,sean penn,edwin torres,david koepp,the untouchables,battleship potemkin,penelope ann miller,no way out,patrick doyle,john leguizamo,trailer,preview

    Korte inhoud: Dankzij het grote vakmanschap van zijn advocaat Kleinfeld (Sean Penn), komt de harde crimineel Carlito Brigante (Al Pacino) na een aantal jaren in de gevangenis te hebben gezeten vrij. Deze keer is Carlito vastbesloten op het rechte pad te blijven. Hij wil zich terugtrekken op de Bahama's met zijn grote liefde Gail en de kost verdienen met het verhuren van auto's. De corrupte Kleinfeld wil hem wel helpen. Hij heeft een klusje waarmee Carlito een leuk startkapitaal kan verdienen. Hij noemt het slechts een kleine gunst, uit loyaliteit voor bewezen diensten. Maar als Carlito iets geleerd heeft uit het verleden, dan is het wel dat loyaliteit dodelijker is dan een kogel.

    Dat je de film spontaan wil gaan vergelijken met Scarface (1983) kan haast niet anders. Het is een nieuwe samenwerking tussen De Palma en Pacino in een gelijkaardige gangsterfilm, met dit verschil dat Pacino hier een Puerto-Ricaan speelt en geen Cubaan. Maar spijtig genoeg komt deze Carlito’s Way nog niet aan de hielen van Scarface, maar dat is dan weer te danken aan het bron-materiaal van Edwin Torres en de iets te melodramatische aanpak van scenarist David Koepp. Het scenario van Scarface, neergepend door Oliver Stone, is verhaal-technisch op zoveel vlakken superieur aan deze prent.

    De laatste 25 minuten van de film is buitengewoon geniaal en moet zeker niet onderdoen voor de trappenscène uit zijn The Untouchables (1987) (die op zijn beurt een hommage levert aan Battleship Potemkin). Het valt wat tegen dat we er anderhalfuur op moeten wachten en dat de regisseur het zo nodig vond om ons de afloop van die sequentie op een belachelijke manier te spoilen in de eerste minuut van de film. Daar waar deze montage-techniek een meerwaarde voorstelt bij No Way Out (1987), wordt hier de suspense voor een groot stuk beknot.

    De Palma heeft voldoende goede scènes maar weet precies niet welke toon hij moet aanhouden, en hoe hij al die kleine verhaal-elementen aan elkaar moet knopen. Bijgevolg voelen heel wat scènes wat geforceerd aan. Voor datgene wat De Palma wil vertellen duurt de film voor mij veel te lang en mocht bijvoorbeeld de halfbakken romance tussen Pacino en Penelope Ann Miller de prullenmand in. Het heeft voor mij in dit verhaal nauwelijks een toegevoegde waarde. De Palma wou zichtbaar een gelijkaardige dualiteit maken als in Scarface waarbij de gevoelige kant van de crimineel wordt ontbloot, alsook zijn wil om een geweldloos bestaan te leiden. Maar de twee acteurs passen niet bij mekaar. Er is nauwelijks een vonk te bespeuren tussen beide protagonisten, en het verhaaltje van de balletdanseres / stripper / liefje van een gangster, slaat nergens op.

    brian de palma,carlito s way,al pacino,review,blu-ray,universal,alfred hitchcock,scarface,sean penn,edwin torres,david koepp,the untouchables,battleship potemkin,penelope ann miller,no way out,patrick doyle,john leguizamo,trailer,previewbrian de palma,carlito s way,al pacino,review,blu-ray,universal,alfred hitchcock,scarface,sean penn,edwin torres,david koepp,the untouchables,battleship potemkin,penelope ann miller,no way out,patrick doyle,john leguizamo,trailer,preview

    Carlito’s Way is een mix van geniale actie-sequenties en banaliteiten die een Brian De Palma film onwaardig zijn. Het camerawerk (vooral de steady-cam) valt op door zijn vernuftigheid - misschien iets teveel, John Leguizamo speelt een knap bijrolletje als opkomende gangster, de muziekscore van Patrick Doyle is misplaatst, het montage-werk is over-ambitieus en dient het verhaal bij momenten helemaal niet en de production design is bijzonder knap (vooral de club die als een zinkend schip in elkaar steekt). Het voelt allemaal wel een beetje gerecycleerd aan, maar desondanks een vrij geslaagde misdaadprent die mits een kortere montage nog veel beter kan zijn. Wat betreft de extras op de blu-ray, die zijn het vermelden niet waard.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 5 juli 2010

     

    *** Carlito's Way trailer ***

  • Out of Africa (1985) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Eén van de meest prestigieuze romantische drama's is ongetwijfeld Out of Africa (1985) van Sydney Pollack, genomineerd voor 11 Oscars en bekroond met 7 beeldjes, waaronder Best Picture. Met de blu-ray release door Universal, is dit de unieke gelegenheid voor een bespreking.

    out of africa,sydney pollack,universal,meryl streep,klaus maria brandauer,robert redford,michael kitchen,lawrence of arabia,witness,the horse whisperer,the bridges of madison county,john barry,filmbespreking,review,preview,trailer

    Korte inhoud: Het is 1913. De vermogende Deense Karen Dinesen (Meryl Streep) heeft zojuist haar geliefde verloren en om niet eenzaam te zijn doet ze zijn broer, de Zweedse baron Bror von Blixen-Finecke (Klaus Maria Brandauer), het voorstel om met haar te trouwen. Ze sluiten een verstandshuwelijk waarbij Bror gebruik kan maken van Karens vermogen en zij de status van barones krijgt en niet alleen achterblijft. Ze vestigen zich in Kenia, waar ze een koffieplantage opzetten. Al gauw blijkt Karen er echter alleen voor te staan, omdat Bror regelmatig weg is om te jagen, te reizen en achter andere vrouwen aan te gaan. Ze probeert zich te redden met de hulp van de lokale bevolking, de Kikuyu. Haar eenzame avonden op de ranch zijn voorbij wanneer ze avonturier Denys Finch-Hatton (Robert Redford) ontmoet en zijn vriend Berkely Cole (Michael Kitchen). Aanvankelijk heeft ze haar zinnen op Cole gezet, maar wanneer hij niets van haar moet hebben trekt ze meer richting Denys. Hij heeft haar al een keer gered uit de klauwen van een leeuw en zijn aanwezigheid doet haar goed. Ze bewondert hem om zijn vrije en onafhankelijke levensstijl en zijn kennis over Afrika. Hij is op zijn beurt geïntrigeerd door haar prachtige vertelkunst. De twee storten zich in een hartstochtelijke liefdesaffaire. Het geluk duurt echter niet lang, want de Eerste Wereldoorlog breekt uit. De Engelse kolonisten trekken ten strijde, zo ook Denys, Karen weer alleen achterlatend...

    Net zoals Lawrence of Arabia (1962) pakt deze prent uit met een zinderende muziekscore en IMAX landschapsfotografie. Daar waar het verschilt met het meesterwerk van David Lean ligt wederom bij het scenario. Out of Africa heeft uiteindelijk een ordinair en melig plot zonder veel diepgang of gravitas en de personages zijn allesbehalve complex of zelfs interessant genoeg om 160 minuten te volgen. Maar dankzij de uitstekende acteerwerk van Streep en Redford, blijf je aangetrokken door het geheel. Ook al had Witness (1985) eigenlijk de grote winnaar moeten zijn die beruchte Oscar-avond, in dit anders flauw filmjaar.

    Out of Africa heeft in ieder geval deze twee acteurs meer credit gegeven binnen Hollywood en beiden hebben het avontuur nog maar eens herhaald met oa. The Horse Whisperer en The Bridges of Madison County. Vreemd genoeg is de romance tussen die twee sterren niet altijd even overtuigend in de film, en vergeleken met de passie die van het scherm spat in Witness begrijp ik niet waarom deze film zo’n prestige-status genoot. Ik vermoed dat de interactie tussen beiden zijn vleugels kreeg dankzij de majestueuze muziekscore van John Barry. De muziek zorgde ervoor dat bepaalde scènes zelfs een episch karakter kregen.

    Meryl Streep is een talentvolle actrice, maar is niet bepaald de meest aantrekkelijke vrouw uit Hollywood. Ook in deze Out of Africa vind ik ze hoegenaamd niet bijster aanstekelijk. Met uitzondering van één erotisch geladen scène waar Robert Redford de haren wast van Streep, misschien wel de meest aantrekkelijke verschijning uit haar carrière. Enkel spijtig dat dergelijke scènes zo schaars zijn in deze prent. Misschien geen meesterwerk maar wel een ontspannende romance die jullie zeker moeten gezien hebben, al was het maar voor die ene scène of voor de prachtige beelden en de knappe muziekscore.

    De blu-ray extras zijn zeker een reden om deze schijf aan te schaffen. Er is niet alleen de noodzakelijke audio-commentaar van Sydney Pollack over de film, maar tevens documentaires met een totale duur van 70 minuten, alsook 15 minuten deleted scenes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 juli 2010

     

    *** Out of Africa trailer ***

  • Apollo 13 (1995) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    In de loop van de jaren 60, was er in de Verenigde Staten een wedloop aan de gang met Rusland om de eerste te zijn om een man op de Maan te brengen. Na verschillende min of meer geslaagde pogingen tijdens de Apollo 1 tot en met Apollo 10, was het Neil Armstrong die met zijn Apollo 11 de klus kon klaren. Iedereen herinnert zich zich nog zijn eerste woorden toen hij zijn voet op het maanoppervlak zette: "That's one small step for man, one giant leap for mankind." (wat semantisch gezien onzin is, aangezien man dan dezelfde betekenis heeft als mankind). Neil Armstrong zelf was verveeld met de situatie en zei dat hij echt wel 'a man' had gezegd, maar wanneer je luistert naar de originele geluidsopname kan je met de beste wil van de wereld die 'a' niet horen.

    apollo 13,tom hanks,ron howard,neil armstrong,bill paxton,kavin bacon,ed harris,the da vinci code,gary sinise,blu-ray,universal

    Maar dat ruimtereizen eigenlijk wel een bijzonder gevaarlijke onderneming was, werd meteen duidelijk met de lancering van Apollo 13. De bemanning van de Apollo 13-missie bestond uit commandant Jim Lovell (Tom Hanks), piloot van de commando-module Jack Swigert (Kevin Bacon) en piloot van de maanlander Fred Haise (Bill Paxton). Na een ongeval aan boord moest de geplande maanlanding worden afgelast. Een dramatische gebeurtenis maar een hels karwei voor regisseur Ron Howard om van Apollo 13 (1995) een film te maken. Een camera zetten in een minuscule ruimtecapsule in space met technisch geleuter met Houston is niet meteen iets waar je een publiek 140 minuten lang mee kan behagen. Maar Ron weet wel hoe hij een verhaal moet verpakken.

    Korte inhoud: De film vertelt het waargebeurde verhaal van de 13e Apollo missie, op weg naar de maan. De astronauten Lovell, Haise en Swigert ondervinden dat er in 1970, na de landing op de maan, nog maar weinig interesse is in de missies naar de maan. Dit verandert echter als er een aantal dingen verkeerd gaan in de Apollo, en een terugkeer naar de Aarde onwaarschijnlijk wordt.

    Ron Howard, die de laatste jaren een beetje van zijn magie heeft verloren met miserabele verfilmingen zoals The Da Vinci Code (2006) of Angels & Demons (2008), zet hier een puike regie-prestatie neer en slaagt erin om het verhaal open te trekken en het bigger than life te maken. Uiteraard is dit ook wel de verdienste van de speciale effecten afdeling Digital Domain, die ons echt wel de sfeer liet opsnuiven van een ruimtereis. Maar de film slaagde vooral ook in zijn opzet door de sterke vertolkingen van de drie hoofdacteurs, alsook van Gary Sinise en Ed Harris.

    Je kan een kamer vol met de beste NASA-ingenieurs hebben, maar je hebt ook een portie geluk nodig, want er zijn zowat honderden zaken die op zo’n reis fout kunnen lopen. Bijgeloof is dan ook een belangrijk element in de film. Alles draait zowat rond het getal 13 (Apollo 13, lancering om 13u13 met maanlanding 2 dagen na lancering op 13 april 1970) maar ook de verloren trouwring van de vrouw van Jim Lovell laat uitschijnen dat deze missie gedoemd was om te mislukken. Het knappe aan het verhaal is dat Ron Howard niet is begonnen fantaseren en trouw is gebleven aan de feitelijke gebeurtenissen.

    Dit is de Ron Howard die we kennen van films als Backdraft, Cocoon, Willow, Parenthood en A Beautiful Mind. Hij weet perfect zijn publiek te vinden. Hij slaagt er als geen ander in om licht-verteerbare popcorn om te zetten in zinderende cinema. En zoals vele andere meesterwerkjes zoas Saving Private Ryan of Shindlers’s List van Steven Spielberg, zullen we aan deze film terugdenken wanneer we spreken over de Apollo 13 reis of eender welke Apollo ruimtereis. Zijn beelden zullen op ons netvlies blijven plakken. Maar net zoals de ruimtereis vertoont deze prent ook wel een aantal zwakheden. Zo voelen we iets te weinig dat we ons in de ruimte bevinden. Er zijn heel veel shots genomen van binnen de capsule, maar ik mis dat gevoel van eenzaamheid in de ruimte. Dat moment van totale hulpeloosheid. Door constant op Houston te focussen had ik het gevoel dat alles, desondanks de chaos, onder controle was.

    Universal heeft ondertussen de film gereleased op Blu-ray, met audio-commentaar van de regisseur, alsook met één van de helden van dit drama, Jim Lovell. Uiteraard zijn er ook heel wat reportages over die desbetreffende ruimtereis.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 28 juni 2010

     

    *** Apollo 13 trailer ***

  • Gemengde gevoelens bij The Thing prequel

    Pin it!

    Hadden ze de film niet gepland dan had ik zelf een scenario geschreven voor een prequel van The Thing (1982). Met de elementen die nu voorhanden zijn kan je een ijzersterke thriller maken, geheel in de sfeer van de originele film. Trouwens één van mijn top 10 favoriete 80’ties film. Ik kijk hier naar uit.

    Universal Pictures heeft ondertussen de releasedatum bekendgemaakt van The Thing (2011), de aankomende prequel op John Carpenter gelijknamige scifi-thriller uit 1982. De film zal vanaf 29 april 2011 in de Amerikaanse bioscopen draaien. Dat is twee weken na Scream 4 (2011) en een week voor Thor (2011).

    The Thing pic

    Maar nu komt het slechte nieuws. De film wordt ingeblikt door de Hollandse regisseur , Matthijs van Heijningen Jr., een man met zo goed als geen langspeelfilm ervaring. Ik heb er dus het raden naar bij wie hij op de knieën is gaan zitten, maar dit lijkt me toch een bizarre wending gezien er voldoende bekwame regisseurs op de markt zijn. Het zou een doodzonde zijn mochten ze er een straight-to-dvd thrillerke van maken, met zwakke regie en bespottelijk slecht acteerwerk. Het productiebudget bedraagt 35 miljoen dollar, wat een smak geld is voor een debuut. Matthijs heeft wel wat ervaring met filmen, met name een kortfilm en een musical, maar dit lijkt me toch wel wat magertjes voor iets wat van het niveau van de originele Thing film zou moeten zijn. Hopelijk heeft Universal extra budget voorzien voor reshoots.

    Het verhaal spitst zich toe op Kate Lloyd (Mary Elizabeth Winstead), een doctoraatsstudente die zich aansluit bij een Noors onderzoeksteam dat in Antarctica een buitenaards ruimteschip heeft ontdekt. Wanneer een gevangen organisme uit het toestel bevrijd wordt en aan een reeks aanvallen begint, wordt Kate verplicht om samen met een onbedreven helikopterpiloot (Joel Edgerton) orde op zaken te stellen. Inderdaad, we hebben hier een vrij onbekende cast en in de credits zie ik ook geen John Carpenter staan als producer. Gemengde gevoelens dus, maar het wordt afwachten op die eerste trailer.

    ***Related Posts***
    07/11/2008: The Thing filmbespreking
    07/07/2008: Top 10 Best Monster
    28/02/2006: Top 10 Favoriete 80’ties film

  • Red Heat (1988) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Soms beter dan een remake is de originele film in High Def. En dit kan gezegd worden van Red Heat (1988) die Universal zopas heeft uitgebracht op Blu-ray. Het is een typische Walter Hill prent, met brutale actie en stoere, gespierde mannen met lawaaierige blaffers. Het is een typische 80'ties buddy cop-movie met Arnold Schwarzenegger als de koele Rus van het oude regime en de cynische en grappige Amerikaanse flik gespeeld door James Belushi.

    ed oross,nick nolte,strange days,red heat,walter hill,arnold schwarzenegger,james belushi,eddie murphy,48 hrs,matthew f leonetti,commando,rush hour 2,gina gershon,conan the barbarian,dvd,universal

    Korte inhoud: De Soviet politie kapitein Ivan Danko (Arnold Schwarzenegger) wordt achter een drugsdealer, genaamd Viktor Rostavili (Ed O'Ross), aan gestuurd die naar Amerika gevlucht is. Eenmaal in Chicago aangekomen krijgt hij een tijdelijke partner toegewezen, Det. Sgt. Art Ridzic (James Belushi). Wanneer de drugsdealer ontsnapt moeten de twee hun verschillen zien te overwinnen om hem zo te kunnen pakken.

    Het is uiteindelijk een simpele actiefilm waar je niet al te diep voor hoeft na te denken, maar onder zijn gepolijst Hollywood-omhulsel schuilt toch een opmerkelijke prent. Enerzijds is het bij mijn weten de eerste Amerikaanse actiefilm die zomaar eventjes op het Rode Plein in Moskou kon filmen, en die bovenop een karikatuur maakt van de emotieloze Rus (alsook van de slordige Amerikaan). Je moet trouwens de politieke situatie in het achterhoofd houden. Veel van die actiefilms, en tevens ook de meeste slasherfilms, zitten in een rechts-republikeins-keurslijfje. Maar in tegenstelling tot de actieprenten van bijvoorbeeld Sylvester Stallone (cf. Rocky, Rambo, …) ontwijken de meeste Schwarzenegger films toch al te evidente politieke boodschappen. Ook al zitten we hier met Russen vs Amerikanen, gaat de film niet echt over koude oorlog toestanden, maar uiteindelijk wel over hun gemeenschappelijke vijand: de drugshandel. We bevinden ons eind jaren ’80 met een regering Bush die ook meer interesse had om een nul tolerantie door te voeren op het witte poeder. De film zit ook boordevol zelfkritiek. Zo hoor je Danko zeggen: "This Chicago is very strange city. Your crime is organized, but your police is not." Anderzijds lijkt Danko emotieloos te zijn, behalve op het moment dat iemand praat over de slachtpartijen en misbruiken van het Rode Leger, en hij duidelijk ontzet is door deze geschiedenis. De Franse vertaling van de titel is Double Détente, een mooie verwijzing naar de VS-Soviet detente in de jaren 70.

    Walter Hill houdt ook niet veel van gezwets en valt meteen met de deur in huis met harde actie, waar we een bijna naakte Schwarzenegger zien vechten in een Turks stoombad, om nadien het gevecht verder te zetten in de sneeuw. En dit ritme wordt ook strak aangehouden met vrijwel geen rustpauzes of romantische intermezzo’s. Maar in tegenstelling tot het Nick Nolte / Eddie Murphy duo, in die andere Walter Hill film 48 Hrs. (1982), zijn er weinig vonken te bespeuren tussen Schwarzie en Belushi. Ze spelen elk wel hun rol met brio, die perfect past bij het testosteron-gehalte van deze actieprent, maar er is vrijwel geen geslaagde interactie tussen beide mannen. De humor is ook ver te zoeken tussen die twee, ook al zag je dat het wel de bedoeling was om hier en daar de sfeer wat te ontladen met humor

     red heat review animated picture red heat review animated picture

    Maar ook al is er vrijwel geen echte karakter-uitdieping, is de film een explosie van kinetische energie, zoals het chicken-spel met bussen. En je kunt pas genieten van dit spektakel indien je kan rekenen op een afgelikte fotografie. En dit werd verzekerd door de ervaren DoP Matthew F. Leonetti die eerder al Commando (1985) had ingeblikt en later films als Rush Hour 2 (2001) en Strange Days (1995). En je zou het haast vergeten in deze macho-prent, maar er loopt ook een femme fatale rond, met name showgirl Gina Gershon (Face/Off, Bound, The Insider).

    Je hoeft in ieder geval de Blu-ray niet te kopen voor zijn extras, want deze zijn zo goed als waardeloos. Er wordt hoegenaamd niet gepraat over Red Heat. De makers van de blu-ray proberen dit echter te verhelpen door bij de interviews foto's te tonen uit de film. Zo krijg je hilarische toestanden van twee mannen die praten over de rol van Arnold in Conan the Barbarian (1982), terwijl we foto's zien uit Red Heat. WTF?! Er is geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film, Walter Hill en de acteurs komen zelfs niet in de extras aan het woord. Buitengewoon pathetisch. Daarentegen is de conversie naar het digitale formaat best knap, alsook de klank-afwerking. En dit is misschien het belangrijkste element van deze schijf.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 29 mei 2010

     

    *** Red Heat trailer ***

  • Angel Heart (1987) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een uitstekende Blu-ray waar ik al een tijdje op zit te wachten is deze van Angel Heart (1987) van Alan Parker. De regisseur stond bekend voor zijn uitstekende gevangenis-thriller Midnight Express (1978), maar had ook een paar flops op zijn naam staan, met name Shoot the Moon (1982) en Birdy (1984). Parker moest kost wat kost met een blockbuster voor de dag komen, en dus moest hij uitpakken met een mainstream film die zowel grote namen (De Niro, Rourke) omvatte, alsook een redelijk comfortabel productiebudget (17 miljoen dollar). Het werd uiteindelijk geen gigantisch bioscoopsucces. Daarentegen vond het zijn publiek met de video-release.

    angel heart,midnight express,trevor jones,shoot the moon,filmbespreking,birdy,alan parker,mickey rourke,robert de niro,michael seresin,nine   weeks,barfly,lisa bonet,dvd,review,universal

    Korte inhoud: Harry Angel (Mickey Rourke) is een serieuze privédetective. Hij wordt ingehuurd door een man, die zichzelf Louis Cyphre (Robert De Niro) noemt, om de zanger Johnny Favorite op te sporen. Iedere persoon die hij ondervraagt, vertelt hem dat Johnny op mysterieuze wijze vermoord is. Hij ontdekt onbekende dingen over zichzelf en Cyphre, die hem in levensgevaar brengen.

    Angel Heart is bovenal een oefening in stijl en sfeer-schepping. We bevinden ons in een bloedheet New Orleans en snuiven er de occulte sfeer op in een zwart-wit achtige kleurenfotografie van Michael Seresin. Je wordt er niet vrolijk van. Alle felle kleuren zijn uit het beeld gehaald of ondergingen een sterke kleurcorrectie. Jazz-muziek, zwarte magie, zweet, bloed en moord zijn de ingrediënten van deze thriller. Parker komt uit de wereld van de publiciteit en je ziet duidelijk aan bepaalde afgelikte shots dat hij niet vies is om "mooie beeldjes" te maken. Maar in tegenstelling tot een Michael Bay, blijven zijn personages en zijn verhaal bijzonder goed uitgewerkt, en dat maakt van hem een groot filmmaker. Het feit ook dat deze prent nog niet gedateerd is, wijst erop dat we hier te maken hebben met een talentvolle regisseur.

    Rourke is de perfecte cast voor deze film. En ook kwam hij maar net uit de populaire Nine ½ Weeks (1986) waar hij zowat een mannelijk seks-icoon werd, laat hij voor deze film de gezichtcrèmes en de strakke pakjes achterwege. Hier krijgen we een ongeschoren sloddervos te zien die rookt als een Turk en regelmatig last heeft van overtollig zweet. In bepaalde scènes zien we hem ook rondlopen met een belachelijk neus-beschermertje. Rourke had geen beetje schrik om zijn imago van pretty boy oneer aan te doen. Meer nog, ditzelfde jaar zagen we hem ook als dronkenlap in Barfly (1987).

    Daartegenover zien we Robert De Niro in een veredelde cameo-rol, want meer kan je het niet noemen. De acteur staat wel op alle affiches, maar komt met moeite 5 minuten in beeld. En toch werpt hij een donkere en angstaanjagende schaduw over dit verhaal die zijn impact niet mist. Maar laat me duidelijk zijn, ik had hem liever wat meer in actie gezien.

    Kortom, Angel Heart is een geslaagde thriller met knipoogjes naar de film noir genres uit de jaren '50, het fantastische genre, de horrorfilms en zelfs de soft porno films met een naakte, exotische Lisa Bonet (die eveneens breekt met haar imago van brave dochter uit de Cosby show). Een controversiële film met een sfeer die blijft plakken als zweet tijdens een hete zomernacht, versterkt met buitengewoon knappe vertolkingen van zowat alle personages en een geslaagde muziekscore van Trevor Jones. Het verhaal lijkt enorm ingewikkeld met een structuur van een nachtmerrie, maar op het einde, wanneer het bloed is vergoten en het stof is gaan liggen, kunnen we snel de eindjes aan elkaar knopen. Het is het soort film waar je op het einde de gehele film opnieuw door je geest wil halen met de kennis die je pas op het einde hebt gekregen, en ja, alles klopt.

     angel heart review animated picture angel heart review animated picture angel heart review animated picture

    Op de Blu-ray, uitgegeven door Universal, vinden jullie niet alleen de audio-commentaar van Alan Parker over de gehele film, maar tevens heel wat documentaires over voodoo. Het grappig is dat ze bijna allemaal vertellen dat de film allesbehalve een realistisch portret maakt van de occulte, maar voornamelijk beruste op sensatiezucht. Toch mooi van de producers om dit ook ongecensureerd duidelijk te maken. We hadden een trailer online gezet, maar deze werd verwijderd door één van de vele distributeurs. Idioten heb je spijtig genoeg overal, en zelfs bij marketing departementen.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 26 mei 2010

  • Disney koopt Marvel voor 4 miljard dollar

    Pin it!

    Disney die een paar jaar geleden een mooie zet heeft gemaakt door zich te associëren met Pixar, heeft opnieuw iets om over te pronken. Voor het bedrag van 4 miljard dollar (2,8 miljoen euro) kocht de Amerikaanse entertainmentgroep de uitgever van comics Marvel Entertainment. En bij deze wordt Mickey Mouse eigenaar van een slordige 5000 Marvel karakters waaronder Spider-Man, Iron Man, Hulk, Thor, de voltallige X-Men bende,… Films die reeds in productie zijn zoals bijvoorbeeld Iron Man 2 zullen wel nog worden uitgebracht door de respectievelijke studios (zoals Paramount, Universal, Fox, Sony) maar Disney zou dan wel controle nemen over het verdere verloop van de franchisen en zal Iron Man 3 dan uiteindelijk een Disney film worden.

    De aandeelhouders van Marvel krijgen per aandeel 30 dollar en 0,745 Disney-aandelen. Op basis van de slotkoers van het aandeel Disney op 28 augustus, bedraagt de overnameprijs 50 dollar per aandeel of zowat 4 miljard dollar in totaal. Het aandeel Disney daalde na de aankondiging met ruim 3 procent, terwijl het aandeel Marvel 26 procent omhoog schoot.

    MarvelDisney pic

    Wat zal dit nu concreet impliceren voor de comic-fans? Wel, hopelijk niet veel want vergeleken met DC-Comics deed Marvel het uitstekend (ook al kende de verkoop van strips een achteruitgang het laatste jaar). Toen Pixar onder de hoede kwam van Disney dacht iedereen ook dat alles naar de vaantjes zou gaan voor het beste animatiehuis ter wereld, maar niets was minder waar. Ik denk net dat wanneer een bedrijf zoveel geld wil investeren in een uitgeverij, ze uiteindelijk iets met het materiaal willen aanvangen. Hoewel…als we de geruchten mogen geloven zijn de mensen van Pixar helemaal NIET gelukkig met de jolige Disney vriendjes. Aan de andere kant heeft John Lasseter er wel voor gezorgd dat Pixar in alle vrijheid kan werken. Ook de netwerken ABC en ESPN die werden opgekocht door Disney hebben hun vrijheden bewaard. Benieuwd of Marvel dezelfde vrijheden zal krijgen…

    Toch was ik een beetje verbaasd door de deal, die er komt in de nasleep van de bankencrisis. Marvel is altijd al vrij onafhankelijk geweest in tegenstelling tot bijvoorbeeld DC Comics, die uiteindelijk een aanhangsel was van Warner/Times/AOL/en-wat-nog-allemaal. De Marvel-porche leek goed te boeren dus waarom lieten ze zich opslorpen door de Disney-volkswagen? Het lijkt er wel op dat Disney hier meer uit de deal haalt dan Marvel (net zoals bij Pixar). Wat is jullie aanvoelen van deze deal? Zal Marvel er goed bij varen? Mogen we ons binnenkort verwachten aan Marvel/Pixar animatiefilms? Krijgen we binnenkort een Marvel-pretpark? …

    ***Related Posts***
    31/10/2012: Disney koopt Lucas Films voor 3,5 miljard euro
    10/10/2012: Stan Lee Media eist 3,9 miljard euro van Disney
    13/03/2010: Disney sluit ImageMovers Digital van Robert Zemeckis
    24/01/2006: Disney koopt Pixar Animation Studios

  • Gladiator (2000) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het heeft lang geduurd maar binnenkort zal de Blu-ray versie van het brood & spelen-epos Gladiator (2000) te verkrijgen zijn. Het is trouwens niet de eerste keer dat een Ridley Scott film op zich laat wachten, maar de oorzaak van de vertraging bij deze prent ligt uiteindelijk bij het conflict tussen Universal en de Steven Spielberg studio DreamWorks SKG. De noden van DreamWorks en de zakelijke belangen van Universal waren niet langer in overeenstemming met elkaar. Dit had als gevolg dat Universal niet langer de DreamWorks film wou uitbrengen. Maar ook films die zowel door Universal als DreamWorks werden gemaakt (zoals Gladiator) was stof voor ellenlange discussies over mogelijke financiële compensaties. Maar er is dan uiteindelijk toch schot in de zaak gekomen en de Blu-ray zou in de rekken moeten liggen vanaf 1 oktober 2009.

    gladiator pic

    Ik denk dat ondertussen iedereen deze spektakelfilm al heeft gezien of een dvd van deze peplum in zijn collectie heeft staan, maar deze prent moet je gewoon hebben in hoge klank en beeld-definitie. Ridley Scott kenmerkt zich door zijn oog voor detail en zijn visueel dramatische aanpak die op sublieme manier in beeld werd gezet door John Mathieson. Maar Gladiator heeft ook een bangelijke klankband met muziek van Hans Zimmer en Dead Can Dance zangeres Lisa Gerrard.

    Korte inhoud: We bevinden ons in het tijdperk van 180 na Christus. De Romeinse generaal Maximus (Russell Crowe) wordt ter dood veroordeeld door Commodus (Joaquin Phoenix), de boosaardige troonopvolger van Marcus Aurelius (Richard Harris). Maximus kan op het nippertje ontsnappen, maar zijn vrouw en zoon worden bruut vermoord. Als hij uitgeput hun zielloze lichamen heeft begraven, wordt hij gevonden door slavenhandelaren die hem doorverkopen aan de gladiatorenmeester Proximo (Oliver Reed). Proximo weet Maximus aan het vechten te krijgen in het Colosseum als gladiator, en al snel begint Maximus te beseffen dat dit wellicht de enige kans is om zich te wreken op de keizer.

    Gladiator is niet zomaar een film die ons entertaint met zijn larger-than-life karakters, zijn sfeervolle fotografie en zijn episch verhaal, maar het is ook een prent die ons blijft fascineren. Het absorbeert volledig het publiek en onderdompelt hen in een 'andere wereld', een wereld van Romeinse soldaten en gladiatoren. En buiten een aantal kleine schoonheidsfoutjes en de dramatisering van het verhaal, zijn alle details buitengewoon accuraat. Maar ook de grootsheid van de prent moet zeker niet onderdoen voor die andere peplums als Spartacus en Ben-Hur. Het verhaal verveelt op geen enkel moment en leidt ons van de ene climax naar de andere confrontatie met geweldige dialogen die nog lang blijven nazinderen. De film kreeg 5 Oscars waaronder deze voor Beste Film en Beste hoofdacteur, en bracht een slordige 457 miljoen dollar op in bioscoop-inkomsten.

    Russell Crowe is schitterend gecast als de hardnekkige ruwe bolster. We geloven meteen dat deze uit natuursteen gekapte Maximus een dreiging vormt voor het decadente, konkelende Rome van Commodus. Die laatste speelt dan weer zijn rol als een gefrustreerde driftkikker. Wat Ridley Scott met zijn film poogde te doen was om het bioscooppubliek te laten proeven van de sensatiezucht van wat het publiek in de arena wou zien, door net het bioscooppubliek te laten verlangen naar die battles in de arena. "Are you not entertained? Is this not why you are here? "

    gladiator_2000_pic01.jpggladiator_2000_pic02.jpggladiator_2000_pic03.jpg
    gladiator_2000_pic04.jpggladiator_2000_pic05.jpggladiator_2000_pic06.jpg

    Op de Blu-ray schijven vinden jullie niet alleen de film in schitterende kleurendefinitie en overdonderende Dolby-surround, maar ook nog eens 11 uur lang bonusmateriaal, waaronder 5 uur beeldmateriaal speciaal gemonteerd voor de nieuwe Collector's Editie. Uiteraard blijft de belangrijkste bonus het audio-commentaar van de regisseur en de hoofdacteur. Maar de grootste troef is zonder twijfel de 12 verwijderde scènes voorzien van audio-commentaar van Scott. Zo moest de scène sneuvelen waarin Maximus hulpeloos moet toezien hoe Christenen in de arena aan flarden worden gescheurd door leeuwen, en verdween daarmee de enige referentie naar de vervolging van eerste devote christenen.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 29 augustus 2009

    ***Related Posts***
    21/09/2009: De Grote Ridley Scott FilmQuiz winnaars
    11/09/2009: De Grote Ridley Scott FilmQuiz
    05/08/2006: Gladiator 2: A Hero Will Rise Again
    08/05/2006: Ridley Scott en Russell Crowe praten over Gladiator sequel

     

    *** Gladiator trailer ***

  • King Kong (1976) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Kijk, ik zal er geen doekjes om winden, de King Kong (1976) versie van producer Dino De Laurentiis is erover en allesbehalve respectvol voor het origineel. Maar net daarom heeft de film ook zijn verdiensten, en is op heel wat vlakken zelfs leuker dan de King Kong (2005) versie van Peter Jackson. Beide versies hebben wel hun inspiratie gezocht in de superieure King Kong (1933) versie van Cooper en Schoedsack, die nog steeds onovertroffen blijft. Uiteraard is de laatste versie van de gorilla véél beter geanimeerd en was de fotografie indrukwekkender (had ook 350 keer meer budget dan het origineel), maar er is meer nodig dan ‘beauty’ en ‘beast’ voor een geslaagde prent te maken.

    king_kong_1976_blu-ray.jpg

    Het eerste wat opviel in de film is uiteraard de meer realistische gorilla, in tegenstelling tot de stop-motion gorilla in de versie van de jaren 30 hebben we hier Rick Baker die in verschillende sequenties een gorilla-pak heeft gebruikt. En voor een film uit de jaren 70 was dit best wel overtuigend, hoewel de film niet echt de Academy Award verdiende voor speciale effecten. Bij één shot van ongeveer 10 seconden tijdens de New York sequentie zien we de mechanische King Kong van Carlo Rambaldi in ware grote. Dit moet één van de pijnlijkste momenten zijn van de film. Dit hadden ze uit de montage moeten knippen, want het ziet er allesbehalve realistisch uit. Maar gezien de producers hiervoor 1,7 miljoen dollar voor hadden betaald moest het toch zijn plaatsje hebben in de film. Rick Baker heeft met zijn goedkoper apenkostuum de film gered, zoveel is duidelijk. Ook de close-up shot waar de jonge vrouw op de neus timmert van Kong, werkt niet. Uiteraard heeft de 3D animatie in de versie van 2005 heel wat meer overtuigingskracht, maar deze cgi-techniek stond in die periode nog in zijn kinderschoenen. Het tweede wat ik zo treffend vond aan de film was het efficiënte scenario van Lorenzo Semple Jr. (Three Days of the Condor) met zijn leuke dialogen, maar ook de bewuste campy scènes zorgen ervoor dat alles heel genietbaar en ontspannend blijft.

    Er zitten compleet foute scènes in de film, en vandaar ook de vele negatieve reviews, maar deze fouten wegen zeker niet op tegen al de punten die de film scoort. En dat brengt me bij de voortreffelijke cast die zich perfect in de sfeer van de film weten in te werken onder begeleiding van regisseur John Guillermin (The Towering Inferno). Hier is geen sprake van een gillende en krijsende Naomi Watts die vooral dienst doet als decorstuk, van wie we enkel te weten komen dat ze aan het begin van de film honger heeft en dat aan het einde haar kapsel nog steeds in model ligt, ondanks de felle wind bovenop de Empire State. Hier zien we een emotionele, speelse en verleidelijke Jessica Lang die duidelijk tegengewicht bezorgt aan het gigantische monster. Lange maakte met deze film haar debuut en verkreeg al meteen een Golden Globe.

    Korte inhoud: Olie-executive Fred Wilson (Charles Grodin) gaat met een schip en bemanning naar een afgelegen eiland in de buurt van Sumatra om er olie te vinden (in de jaren 70 kende de wereld ook een olie-crisis). De antropoloog met lange haren, Jack Prescott (Jeff Bridges), glipt mee op het schip omdat hij vermoedens heeft dat er ook iets anders op het eiland is. Tijdens de tocht onderscheppen ze een rubberen reddingsbootje met een jonge actrice die zich niets meer kan herinneren van de geleden schipbreuk. Eenmaal op het eiland wordt de jonge Dwan (Jessica Lange) ontvoerd door de inboorlingen die haar willen offeren aan Kong, een reusachtige gorilla.

    Daar waar Star Wars geen digitale heruitvinden nodig had (in de vorm van voorbij lopende beestjes) zou deze film daarentegen wel een opknapbeurt kunnen gebruiken, zowel op beeld als op de klankband die iets te gedateerd wordt. Zoals ik al eerder had vermeld zijn er een aantal scènes met Kong die iets minder statisch mochten zijn, maar ook de montage laat nu en dan steken vallen. Neem nu de eind-sequentie op de Twin Towers waar Kong wordt aangevallen door de helikopters. De gorilla slaagt er in één helikopter in stukken te slaan, maar de monteur van de film had dit blijkbaar niet door wat in de opeenvolgende shots zien we hetzelfde aantal rondvliegen. Ok, dit zijn schoonheidsfoutjes, maar deze horen niet thuis in een productie op dit niveau met dergelijk budget.

    King Kong 02 picKing Kong 01 picKing Kong 03 pic
    © Universal Pictures Benelux / Dino De Laurentiis Company

    Maar daar waar de romance volledig in het water valt in de versie van Peter Jackson (alsook de versie uit de jaren 30), werkt de romantiek hier op twee fronten. Zowel de relatie van Dwan met de antropoloog als met het beest worden bijzonder knap uitgewerkt. In het origineel hadden we een haat-relatie tussen Ann en het beest, hier zien we dat Dwan gevoelens krijgt en op het einde zelfs de aap in bescherming wil nemen. Er zit ook een prachtige scène in de film op een geweldige en fel onderschatte muziekscore van John Barry waar we Kong zien die Dwan aan het droogblazen is. Dit zijn de scènes die op het netvlies blijven plakken. Dit zijn de scènes die de filmgeschiedenis ingaan. Dergelijke scènes vind je niet in de recente King Kong remake. Daar moet je het stellen met ridicule danspasjes en jongleer-kunstjes die meer op de zenuwen werken dan iets anders.

    Maar ook de cinematografie van Richard H. Kline is indrukwekkend en komt goed tot zijn recht in de Blu-ray versie van de film. De boten die zich een weg banen door de dikke mist, de suspens fotografie bij de presentatie van King Kong, alsook de fotografie van eiland zijn aangrijpend.

    Kortom, het is geen hoogvlieger maar voor een film met een gorilla van 12 meters hoog is dit toch wel een zeer ontspannende prent waar je meteen een haat/liefde relatie aan overhoudt. De stijl van de film is heel apart en wellicht niet bestemd voor heel wat mensen, maar gezien het onderwerp denk ik dat deze campy en cynische aanpak heel verdienstelijk is. Universal heeft de film uitgebracht op Blu-ray met een knappe high-def widescreen transfer met veel contrast en een mooi en correct kleurenpalet. Ook King Kong ziet er veel robuuster en scherper uit dan wat ik had gedacht. Af en toe zie je wel een licht verschil in korrel tussenin bepaalde shots, vooral de shots waar gewerkt werd met miniaturen. Er zijn geen extra’s van belang, maar al bij al zeker een Blu-ray die niet mag ontbreken aan jullie collectie.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 4 juni 2009

    ***Related Post***
    18/12/2005: King Kong (2005) filmbespreking

     

    *** King Kong (1976) trailer ***