De FilmBlog

We kennen onderhands wel tot vervelens toe alle Martini spotjes van George Clooney, maar ondertussen is er ook één met de nog steeds bloedmooie Monica Bellucci. En de spot ziet er geweldig uit! Hoe kon het ook anders met een talentvolle regisseur als Jonas Åkerlund, die ondermeer de spot van Telephone van Lady Gaga.

Het filmpje is een duidelijke knipoogje naar Federico Fellini’s La Dolce Vita (1960). De film werd opgenomen in Rome en alles werd in post-productie naar het zwart/wit getrokken met uitzondering van de gouden Martini. Is Dolce & Gabbana geen kleding merk? Yup, maar het bedrijf heeft al langer interesse vertoond in de sector van de alcoholische dranken. Ze zijn tevens al in het bezit van een aantal cocktail-bars. Domenico Dolce en Stefano Gabbana zien we trouwens in de bar, waar Monica een gouden fles Martini boven haalt.

Parijs is de romantische plek per uitstek voor een seksuele ontlading tussen Jude Law en het Victoria’s Secret model Michaela Kocianova voor het nieuwe promotiefilmpje voor de parfum Dior Homme. En wie beter om deze reclamefilm in te blikken dan regisseur Guy Ritchie, die een paar maand geleden nog indruk maakte met zijn Nike commercial voor Take it to the Next Level.

Het filmpje heet Un Rendez-Vous en speelt zich af in Parijs ergens eind jaren '50 begin jaren '60, in een oud hotel en daarna in een poepchique Mercedes 190SL. Het verhaal begint met een intrigerend telefoongesprek die Jude Law heeft met een onbekend iemand. Een lichte dreiging gaat uit van zijn stem, terwijl een rondborstige blondine hem klaarmaakt voor zijn 'rendez-vous'. We horen Jude Law zeggen:

"You're going to regret saying that. Scared? Is that right? Of course you are. What, two of you? We'll see. Ohhh, when I find you, and I will find you, you're going to wish you'd never been caught."

Maar wanneer Jude in zijn wagen zit zien we wie de person was met wie hij sprak. De scène herhaalt zich, en het is duidelijk dat de aard van de conversatie eerder seksueel was dan dreigend. "There may be two of me," zegt ze: "Me, and Naughty Me." De twee ontmoeten elkaar op de Trocadero esplanade tegenover de Eiffel Toren. Ze praten niet met mekaar, maar aarzelen. Afwachtend of dit wel hun mysterieuze date is. Hoe zal zij hem herkennen? Inderdaad, Dior Homme.

De Director of Photography is de 65-jarige Fransman Philippe Rousselot die eerder al samen werkte met Ritchie op Sherlock Holmes en Tim Burton op Charlie and the Chocolate Factory. De opnames zijn van start gegaan in maart 2010, en de muziek die jullie horen is die van Muse. Misschien niet meteen een filmpje die zal blijven hangen, maar desondanks een sfeervol en aanstekelijk beeldverhaal. In de vorige campagne voor Dior was Marion Cotillard het gezicht en was ze eveneens in nabijheid van de Eiffel Toren, meer nog, ze hing eraan vast. Er werd toen ook een filmpje gemaakt, Dior Lady Noire, in een Hitchcockiaanse film noir rip-off, in regie van de Franse cineast Olivier Dahan, maar deze viel toch een beetje tegen.

En terwijl de ene langspeelfilm het doet met 15'000 euro zien we hoe een biermerk miljoenen dollars pompt in een reclamespot van 90 seconden, genaamd Bring it to Life. In tegenstelling tot waspoeder-fabrikanten of meubelverkopers hebben grote biermerken hun reputatie hoog te houden als het op originaliteit aan komt. Als je op zoek bent naar geslaagde, heroïsche reclamefilmpjes moet je dus niet zoeken naar frisdrank-spotjes, maar wel naar die (meestal buitenlandse) biertjes. Echte mannen weten immers altijd waarom. En dat mag ook iets kosten.

De nieuwste Guinness verlegt echter op dat vlak weer grenzen en brengt zijn duurste tv-spot uit, geschat op een slordige 2 miljoen dollar. Crisis. Welke crisis? Voor de tv-spot werden ook de grote middelen in gezet alsook de grote namen. Zo nam de Oscar-winnende production designer Grant Major (The Lord of the Rings, King Kong) de set-design voor zijn rekening en werd niemand minder dan de DoP van Christopher Nolan, Wally Pfister (The Dark Knight, The Prestige, Batman Begins), ingeschakeld om de fotografie van de film op zich te nemen. De regie van de film was in handen van reclame-regisseur Johnny Green voor het agentschap BBDO.

Green zei het volgende over de spot: "This was one of the toughest and most exciting shoots I have worked on. The locations were so remote and extreme that it took days to even get to the site. From high altitudes to underwater shoots, freezing temperatures of -30 combined with the burning glare of the sun off of the snow, every element brought its own unique challenge. With only three weeks of shooting the team pulled together to create this incredible piece of work."

Mooi, dat zeker, maar toch denk ik niet dat de film zal bijblijven zoals bijvoorbeeld die spotjes met die schotten en hun William Lawson’s blended scotch whisky. Toch moet het een leuke shoot geweest zijn voor de filmmakers. Ik denk trouwens ook aan die mensen die hun dagen hebben gesleten om een gigantisch tapijt te maken van echt gras. Spijtig genoeg kan je niet alles in cgi maken wil je alles die grauwe realistische look geven. De vraag waar ik nog steeds mee zit is; "wat in hemelsnaam heeft dit met bier te maken?"

Zelf werkzaam in de reclame-sector ben ik helemaal wild van creatieve campagnes, maar creativiteit zonder inhoud slaat nergens op. Soms heb je ook campagnes waar je met enige verbazing zit naar te kijken, met de enige vraag: "Wie bedenkt nu zoiets??". Kijk nu bijvoorbeeld naar de nieuwe campagne van Buena Vista International met Disney-figuurtjes. "Life should be a bit more Disney". Dat het leven iets van de magie van Disney kan gebruiken, dat kan iedereen wel onderstrepen, maar dat niet alle vergelijkingen deze boodschap verkondigen mag duidelijk zijn. Ik zoek nog naar de intentie die de reclamemakers hadden om een vrouw in burka op te voeren met prince charming …

Als jullie van plan zijn een iPhone te kopen, wacht nog even! Binnenkort komt de nieuwe versie op de markt, met name de iPhone 3GS. Dit toestel zal nog niet uw belastingsbrief kunnen invullen, laat staan de afwas of uw hemden strijken, maar er zijn weinig taken die het nieuwe toestelletje niet aankan. Nu, ik heb geen aandelen in dat nieuwe Apple snufje, maar ik wil toch even de reclamespot in de aandacht brengen. Met een knipoog naar Mission Impossible zien we een man die met een spy-cam afdaalt in een streng beveiligde ruimte om de nieuwe iPhone te ontdekken. Wat maakt het spotje zo speciaal? Wel het is van de hand van regisseur David Fincher, wel gekend als een echte Mac-junkie en Director of Photography Jeff Cronenweth (Fight Club)

En de spot ziet er trouwens heel Apple-achtig uit: clean, strak, wit-zwart en grijstinten. Het concept van de spot is uiteindelijk vrij basic, maar ik ben nu eenmaal verzot op mooie fotografie. En nu uitkijken tot het nieuwe toestelletje in de winkel ligt? Ja, zo snob ben ik wel.

***Related Post***
20/10/2008: David Fincher regisseert Nike spot

In een schokkende tv-campagne tegen partnergeweld krijgt actrice Keira Knightley klop door haar jaloerse vriend. De 24-jarige actrice wordt herhaaldelijk in haar buik getrapt in het twee minuten durende spotje. Met deze bewustmakingscampagne hoopt Knightley geld in te zamelen voor de liefdadigheidsorganisatie Women's Aid.

We zien de actrice als een gevierde actrice die het slachtoffer is van partnergeweld. Haar jong en glamoureus personage staat in schril contrast met dat van de slonzige huisvrouw die meestal het stereotype is van de vrouw die door haar man wordt geslagen. De spot werd geregisseerd door Joe Wright waarmee Keira al eerder had samengewerkt voor Atonement (2007) en Pride & Prejudice(2005). zei over de deelname:

"Ik wilde meewerken aan deze campagne voor Women's Aid omdat partnergeweld in alle lagen van de bevolking voorkomt maar we er toch amper iets over vernemen. Eén op vier vrouwen krijgt ooit te maken met huiselijk geweld en elke week zijn er twee dodelijke slachtoffers in Groot-Brittannië alleen".

Een goede reclame-campagne begint met een treffend concept en dat hebben de mensen van DDB New Zealand goed gezien wanneer ze Aliens vs Predator: Requiem (2007) voor het Sky netwerk in de kijker brachten. Het concept is eenvoudig maar uiterst doeltreffend. Misschien ook een beetje voor de hand liggend, want uitpakken met beeldmateriaal uit de film was niet meteen aan te raden.

Toch was de sequel op het uiterst zwakke AvP niet echt geslaagd. Ik vond dat de fans van de franchise (zowel die van de Alien als de Predator franchise) beter verdienden dan deze miserabele hutsepot, met barslechte dialogen, een onbestaand plot, een onopvallende cast en een gitzwarte fotografie wiens enige doel was om te kijker te sparen van alle rotzooi die het debuterende regisseur-duo Strause in beeld wou brengen.

Je kunt je zelfs afvragen waar Requiem eigenlijk op slaat. Misschien slaat het wel op het definitief begraven van alle serieus bedoelde 'X vs Y' filmplannen. En misschien maar goed ook, want ervaring leert ons dat het meestal een aanfluiting is van de originele films.

Maar één ding is nu al duidelijk, de reclame-jongens zullen hiermee heel wat kijklustigen aantrekken. Dit zet nog maar eens in de verf dat reclamejongens geen scrupules hebben, laat staan 'smaak in films'. Als de klant met genoeg geld over de brug komt, maken ze van een kutfilm een soort verrukkelijke delicatesse. Het is een hondenjob, maar iemand moet het doen.

Geniet van deze 3 billboards waar een Predator en een Alien het tegen elkaar opnemen in een vredelievende confrontatie. Hmm, dat is nu eens een film die ik wil zien :)

Een paar maanden geleden heb ik mijn licht geworpen op de Nike-spot ‘Take it to the Next Level’ van Guy Ritchie, nu is er een nieuwe tv-spot van de hand van niemand minder dan David Fincher. Fincher en Ritchie zijn eigenlijk elkaar tegenpolen en dat is zeker te zien in de spotjes. Om het zwart/wit te stellen wil Fincher verbluffen met zijn beelden (net zoals regisseurs als Michael Bay of Ridley Scott) en Ritchie is iemand met veel gevoel voor humor die met zijn beelden hip en stijlvol is (net zoals regisseur als Quentin Tarantino, Michael Gondry of Wes Anderson).

Toch valt op dat in tegenstelling tot de spot van Guy Ritchie, de auteur van deze “Fate” spot niet meteen herkenbaar is. Het kon evengoed gemaakt zijn door een populaire Franse reclame-regisseur met een voorliefde voor low-angle camera bewegingen. Maar het ziet er allemaal wel schitterend uit. Gedraaid op de nieuwe 4k Red Camera door Emmanuel Lubezki (Children of Men) en op een Bandini remix van Ennio Morricone’s Ecstasy of Gold uit The Good, the Bad and the Ugly (1966). Het is in ieder geval een verbetering op de Leave Nothing spot van Michael Mann. Enjoy!

***Related Post***
08/05/2008: Take It To the Next Level van Guy Ritchie

Onder het mom om eens een dag zonder film in te lassen heb ik hier een grappige tv-spot voor Absolut Vodka met Kayne West in de hoofdrol. Een paar maanden geleden circuleerde reeds een fake Be Kayne campagne, en blijkbaar was dit de viral-proloog naar de echte tv-campagne die met wat meer middelen en budget in elkaar steekt. In het filmpje zien we hoe elke nerd verlangt om in de huid van de popster te kruipen. Het einde mocht wel wat meer uit de norm vallen, maar Kayne toont hier zijn natuurlijke charisma en zijn gevoel voor humor.

Guy Ritchie regisseerde de nieuwe commercial van Nike, en dat valt dus wel op. Take It To the Next Level, luidt de boodschap in een nieuwe Nike voetbal-campagne en die boodschap wordt in de bijbehorende commercial letterlijk opgevat. In de tv-spot verplaatst de kijker zich in de huis van een aanstormend talent die op weg is op de EK-finale te spelen tegen Portugal. De Next level-spot was eergisteren in de rust van de Champions League wedstrijd Manchester United - Barcelona voor het eerst op tv te zien.

En de aandachtige voetbalkenner zal meteen tal van wereldbekende voetballers herkennen, zoals Ronaldinho, Wesley Sneijder, Cristiano Ronaldo, Ruud van Nistelrooy, Wayne Rooney, Zlatan Ibrahimovich en Marco Materazzi. Ook Arsenal-coach Arsène Wenger – berucht talentenscout – duikt in de tv-spot op. Hij is het die het talent van de Nederlandse amateurvoetballer herkent en hem rekruteert voor het grote Arsenal. Schitterend gewoon.

Wat volgt heeft veel weg van een ride-movie. Alles is namelijk gefilmd in een POV-shot (Point-of-view-shot ~ dus in het perspectief van de voetballer), waardoor de spot een duizelingwekkende vaart krijgt en een beetje te vergelijken is met de videoclip van Smack My Bitch Up van The Prodigy. De kijker ondervindt dat een voetballer zich razendsnel moet aanpassen, zowel technisch, fysiek als mentaal. Maar de weg naar de top is er één van vele hindernissen en verrassingen en er moet dus keihard worden getraind, vernederingen van grote spelers worden geïncasseerd en onder druk moet er worden gepresteerd. Het leven van een topvoetballer heeft ook voordelen – wat te denken van een avond uit aan de zijde van een mooie vriendin en toegejuicht worden door een schare fans die ook nog eens om een handtekening vraagt?

Via dit perspectief zijn we dus ook meteen getuige van de kracht van Rooney’s schot, de onnavolgbare bewegingen van Cristiano Ronaldo en wat Marco Materazzi verstaat onder "mandekken". Uiteindelijk volgt de apotheose, de finale van Euro 2008. Nederland tegen Portugal, met wederom Ronaldo als tegenstander en Van Nistelrooy en Sneijder als ploegmaten. Wat Take It To The Next Level betekent wordt daar snel duidelijk.

De Next Level tv-commercial is gemaakt door 72andSunnyen Nike. De muziek is van Eagles of Death Metal. Er zijn 30-, 60-, 90- en 120-secondenversies van de spot gemaakt. Alle versies worden vanaf 29 april ook getoond op de Nike Football site.