thomas newman

  • Passengers (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Scenarist Jon Spaihts is op zich geen slechte schrijver. Hij zat aan het roer van heel wat potentieel interessante Hollywood producties, zoals Prometheus (2012) en Doctor Strange (2016), maar ook teleurstellende films als The Darkest Hour (2016) en The Mummy (2017). Toch zou ik deze Passengers (2016) bij zijn mindere films rekenen.

    passengers_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Op een routinereis door de ruimte naar een verre kolonie worden twee passagiers door een storing 90 jaar te vroeg ontwaakt uit hun hyperslaap. Jim (Chris Pratt) en Aurora (Jennifer Lawrence) zullen de rest van hun leven op het luxe ruimteschip moeten verblijven en al snel beginnen ze voor elkaar te vallen. De intense aantrekkingskracht tussen beiden valt niet te ontkennen, totdat ze erachter komen dat het ruimteschip in groot gevaar is. Met 5000 slapende bemanningsleden op het spel kunnen alleen Jim en Aurora een ramp voorkomen.

    Kan je een zwak script redden met een sterke vertolking? In dit geval niet. Passengers is geen slechte film, maar halverwege weet je waar deze prent naar toe wil en je zit gewoon te wachten op de eindcredits. Het gegeven op zich is wel interessant, maar naast het idee heeft de scenarist weinig materiaal aangereikt voor een geslaagde 2 uur durende film. Pratt en Lawrence zijn Hollywood sweethearts. Ze hebben beiden extravagante trekjes, zien er goed uit en kunnen ook nog eens acteren. Columbia Pictures was zich wel bewust dat die twee hun productiebudget wel konden terug winnen. Een gigantisch succes was het echter niet want wereldwijd haalde deze prent maar 300 miljoen dollar op.

    De cast is het beste van de film, ook al heeft geen enkele van hen hiermee prijzen gewonnen. De regisseur van dienst was Morten Tyldum (The Imitation Game) die een degelijk job leverde. Het visuele aspect van de film was toch wel indrukwekkend, en bij momenten had je de indruk dat de regisseur zijn inspiratie zocht in The Shining (1980), zeker de momenten met de barman Arthur (Michael Sheen). Zelfs de setdecoratie lijkt zich te hebben geïnspireerd op de fameuze ballroom (vergelijk pic01 met pic02). Het zal wel een hommage zijn, maar wat mij betreft misschien net iets te plattekes. Hoewel, ik dacht op een gegeven moment dat hij alles had ingebeeld, dus werkt het wel tot op een zeker niveau. De muziek is verzorgd door Thomas Newman met zijn herkenbare piano muziek, ook al vind ik het niet zo goed werken naar het einde toe..

    passengers_2016_blu-ray_pic01.jpgpassengers_2016_blu-ray_pic02.jpgpassengers_2016_blu-ray_pic03.jpg
    © 2016 Columbia Pictures Industries, Inc., LSC Film Corp., Village Roadshow

    De eerste helft van de film is beter dan het tweede gedeelte, die toch wat ritme problemen heeft. Het ontbreekt het verhaal ook aan voldoende dramatiek. Het verhaal is nu wat gewoontjes en had stukken meer intrigerend kunnen zijn. Ik heb er toch van genoten en zou deze film zeker wel kunnen aanraden, ook al zal je deze wel snel vergeten. Ondertussen is de film beschikbaar op DVD en Blu-ray, met een pak extraatjes gaande van verwijderde scènes tot bloopers en making of filmpjes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 juni 2017

     

    *** Passengers trailer ***

  • The Green Mile (1999) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was een onmogelijke opdracht voor regisseur Frank Darabont om zijn meesterwerk The Shawshank Redemption (1994) te overtreffen, ook al speelde The Green Mile (1999) zich ook af binnen de muren van een gevangenis én was het opnieuw gebaseerd op een verhaal van Stephen King.

    the_green_mile_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Nu Paul Edgecomb (Tom Hanks) zijn dagen slijt in een bejaardentehuis, kijkt hij terug op zijn leven als gevangenisbewaker. Jarenlang heeft hij dienst gedaan in de 'Dodengang' van de Cold Mountain gevangenis. Paul denkt vooral terug aan 1935. Ten tijde van de Grote Depressie ontwikkelde Edgecomb een bijzondere band met één van de gevangenen. De zwarte reus John Coffey (Michael Clarke Duncan) werd beschuldigd van de verkrachting en de moord op twee kleine meisjes. Er was alleen iets heel bijzonders met hem aan de hand...

    Daar waar de gevangenen in Shawshank wachten op hun vrijheid, zien we hier dat ze wachten op hun dood. De titel van de film verwijst naar de gang die met groene linoleum is bedekt, en leidt naar 'old sparky', de elektrische stoel. Het grootste verschil tussen deze twee films is dat Shawshank aanvoelt als een 'bigger than life' film, terwijl deze Green Mile eerder aanvoelt als de tv-versie ervan, met een pak meer karikaturen en fake personages. Dat John Coffey beschikt over speciale gaven lijkt niet meteen door te zinken bij de cipiers en in plaats van de bevoegde instanties in te lichten, zien we hen eindeloos met verstomming kijken naar deze mysterieuze figuur. Het acteerwerk is tevens ook niet altijd van niveau en je vraagt je soms af of deze film wel is geregisseerd door dezelfde persoon die het eerdere meesterwerk had gemaakt.

    Met zijn duurtijd van 189 minuten barst deze prent letterlijk uit zijn voegen, maar het was duidelijk dat de studio geen restricties wou opleggen aan de man die maar eventjes 7 Oscar-nominaties kreeg voor Shawshank, maar er uiteindelijk geen enkele kon verzilveren. Maar dat was tevens een periode waarin Hollywood de bal compleet mis sloeg en Forrest Gump (1994) beschouwde als een betere film. Begrijpen wie begrijpen kan. Darabont was zelfs niet genomineerd voor Beste Regisseur, maar Woody Allen wel met zijn Bullets Over Broadway (1994), een film die geen kat heeft gezien en nog niet aan de hielen komt van Shawshank. The Green Mile kreeg 4 Oscar-nominaties, maar kon ook hier geen enkel beeldje verzilveren, en deze keer wel terecht gezien de film het moest opnemen tegen het superieure American Beauty (2000).

    The Green Mile werd in tegenstelling tot Shawshank een mega-succes aan de box-office met een recette van 287 miljoen dollar, en dit met een productiebudget van 60 miljoen. Het werd tevens de meest succesvolle Stephen King verfilming. Had de film een half uur korter geweest, en was de montage net iets scherper, en had Darabont een paar personages minder uitgewerkt, dan was dit een véél betere film geweest. Maar we lopen een beetje verloren in al die verhaallijnen en missen de hoofdplot die draait rond de echte moordenaar van de twee meisjes.

    the_green_mile_1999_blu-ray_pic01.jpgthe_green_mile_1999_blu-ray_pic02.jpgthe_green_mile_1999_blu-ray_pic03.jpg

    De film had moeten gaan over racisme, spiritualiteit en de doodstraf, maar wat we ervan overhouden is een man die met zijn muis zit te spelen en een zwarte gevangene die vliegen spuwt. Het is niet correct om deze film te gaan vergelijken met Shawshank, maar het is moeilijk om het niet te doen want Darabont heeft er zich duidelijk op willen baseren. Spijtig genoeg heeft hij geen keuze kunnen maken tussen het religieuze aspect van de film en het magische/bovennatuurlijke aspect die meer de stempel van Stephen King droeg. Nu zwalpt de film tussen beide en krijgen we een beetje een halfslachtig resultaat te zien.

    Maar er zijn uiteraard ook nog zaken waarvan ik heb genoten, met name de muziek compositie van Thomas Newman, die ons door dit meer dan 3 uur durend gevangenisdrama sleept. Voor de rest is er mij niet zo heel veel bij gebleven.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 januari 2017

     

    *** The Green Mile trailer ***

  • Spectre (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Morgen wordt de DVD en Blu-ray van Spectre (2015) uitgebracht. Als we even die barslechte Quantum of Solace (2008) buiten beschouwing laten, hebben we met Casino Royale (2006), Skyfall (2012) en de Spectre, een knappe 007 trilogie van het niveau van de Nolan Batman films, met een getormenteerde James Bond die zijn eerste stappen zet als MI6 agent, alles verliest wat hem dierbaar is en uiteindelijk zijn grote terugkeer maakt met een confrontatie met zijn aartsvijand. Het is gelukkig geen halve remake van Skyfall maar een vervolg met een compleet nieuwe insteek, door de ene uitgespuwd, door de andere op handen gedragen.

    spectre_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: MI6 en 'M' (Ralph Fiennes) liggen politiek nog steeds onder vuur en het kost grote moeite om de Geheime Dienst te laten bestaan. Nadat James Bond (Daniel Craig) een cryptische boodschap uit het verleden heeft ontvangen, reist hij op eigen houtje naar Mexico-Stad, op zoek naar Marco Sciarra (Alessandro Cremona) tijdens de Dag van de Doden (op 2 november - 3 dagen voor de release van de film in Mexico). Na een eerste confrontatie weet Marco te ontsnappen met een helikopter, maar Bond is nog niet klaar met hem en rakelings boven de hoofden van duizenden festivalgangers vecht Bond het uit in een rondtollend gevaarte. Iets wat meteen aan de oren komt van 'C' (Andrew Scott) die gesterkt wordt in zijn plannen om de 00-dienst op te doeken en zijn internationaal spy-netwerk uit te werken. Maar Bond heeft tijdens zijn aanval een ring gevonden die verwijst naar een sinistere organisatie genaamd SPECTRE, en Bond is van plan zijn speurtocht verder te zetten zelfs zonder de hulp van MI6.

    Bond reist af naar Rome waar hij de weduwe van Marco, Lucia Sciarra (Monica Bellucci) ontmoet. Zij geeft hem een aanwijzing van een geheime meeting met leden waarvan haar man toebehoorde, en daar komt Bond oog in oog te staan met Oberhauser (Christoph Waltz). Bond moet echter zien de ontkomen van de huurmoordenaar Hinx (Dave Bautista) die hem op te hielen zit. Met de hulp van Q (Ben Whishaw) en zijn Aston Martin DB10, maar ook met de aanwijzingen van Moneypenny (Naomie Harris), kan hij op het nippertje ontkomen. Om meer te weten te komen van de organisatie probeert Bond het spoor van Mr. White (Jesper Christensen) te vinden, en hij leidt hem op zijn buurt naar zijn dochter Madeleine Swann (Léa Seydoux). Als de dochter van een moordenaar begrijpt zij Bond beter dan wie ook. Naarmate Bond doordringt tot de kern van SPECTRE, komt hij achter de huiveringwekkende connectie tussen hemzelf en de tegenstander die hij najaagt.

    Ik blijf Casino Royale de betere van de 3 films vinden, maar deze Spectre moet niet onderdoen voor Skyfall. Meer nog, ik denk dat de 'echte fans' van de old school James Bond films hier zelfs nog meer van zullen genieten dan pakweg mensen die de oude James Bond films maar niets vonden. In de film zit een scene in een trein die gewoon zoveel herinneringen oproept van de treinscène uit The Spy Who Loved Me (1977), met dit verschil dat Jaws nu vervangen is door een al even gevaarlijke kolos genaamd Hinx (en neem van mij aan dat de kans erin bestaat dat wie die kerel nog wel in andere Bondfilms zullen zien opduiken). Ook de scène met het vliegtuig in Oostenrijk waarbij Bond zijn rivaal in de wagen een kleine groet geeft, iets wat we ook al hadden gezien uit de Roger Moore prent die even vriendelijk glimlacht naar Naomi (Caroline Munro) .

    spectre_2015_pic01.jpgMonica BellucciLéa SeydouxDaniel Craig
    Ben WhishawDaniel Craig & Léa Seydouxspectre_2015_pic07.jpgspectre_2015_pic08.jpg
    spectre_2015_pic09.jpgspectre_2015_pic10.jpgspectre_2015_pic11.jpgLéa Seydoux & Daniel Craig
    © 2015 Twentieth Century Fox Home Entertainment

    En nu ik dan toch een brug maak naar The Spy Who Loved Me wil ik meteen ook een hardnekkig gerucht uit de wereld helpen alsof de Roger Moore films gewoon frivoliteiten waren en de Sean Connery films de echte Bondfilms zijn. Dat slaat dus nergens op. Ik kan wijzen op meer cheesy onnozelheden in Goldfinger, Diamonds are Forever en You Only Live Twice wijzen dan in alle zeven Moore avonturen. De Daniel Craig films zijn geen old school Bond films, maar brengen een compleet nieuwe spin aan het verhaal met diepgaande inzichten in persoonlijke tragedie doorspekt met grof fysiek geweld en ellendige eindes. En ik hou evenveel van deze nieuwe richting als van de oudere James Bond films. Ik kan tevens niet meer bijhouden hoeveel keer ik The Spy Who Loved Me heb herbekeken, en gezien deze prent er wel een vette knipoog naar maakt, was mijn liefde voor Spectre meteen een stuk groter.

    Bij de minpuntjes vind ik de scène met Monica Bellucci wel heel erg kort, de dialogen zijn niet altijd even pittig en ook het eind had misschien net iets pakkender kunnen zijn dan ***spoiler*** Bond in een bootje die met een een vuurwapen op een vliegtuig schiet***end spoiler****. Maar anderzijds zitten de actie-scènes hier wel beter dan in veel andere Bond-films. Er komt veel kritiek dat deze film niet zo geladen is met backstory dan zijn voorganger Skyfall, maar dat vind ik de reinste onzin. Wij hebben geen nood aan backstory! We nemen Bon zoals hij net, net zoals we Michael Myers nemen zoals hij is. En ook de kritiek dat M of Moneypenny te weinig in beeld komen voor een geslaagde karakter-ontwikkeling, verwijs ik graag naar de meer dan 2 uur durende film én zowat alle voorgaande Bondfilm. M en Moneypenny hebben altijd al kleine rollen gehad. Tevens, dit is een Bondfilm, en als je moeite hebt met een vrouw die gaat slapen met haar kleren aan en ontwaakt in een prachtig en niet-verrimpeld nachtgewaad, dan ga je best naar een ander soort film gaan kijken. Dit zijn de conventies: love it or hate hate.

    Stephanie SigmanLéa SeydouxDaniel CraigChristoph Waltz & Léa Seydoux
    spectre_2015_pic17.jpgDave BautistaBen WhishawJesper Christensen
    Naomie HarrisRalph Fiennesspectre_2015_pic23.jpgAndrew Scott
    © 2015 Twentieth Century Fox Home Entertainment

    Sam Mendes is een geweldige cineast, ook al blijft hij beter met drama-scènes dan met actie-sequenties. En dat zijn precies dezelfde kwaliteiten en zwaktes van de mogelijke opvolger voor de nieuwe Bondfilm: regisseur Christopher Nolan. Het script van John Logan, Neal Purvis, Robert Wade en Jez Butterworth was niet gebaseerd op een Ian Fleming verhaal, maar brengt voldoende variatie en de 148 minuten (dé langste bondfilm ooit) vliegen gewoon voorbij. Komt daar nog de sterke muziekscore van Thomas Newman bij, de 35mm fotografie met anamorfe lenzen van de Zwitser Hoyte Van Hoytema en de knappe vertolkingen - zoals deze van Monica Bellucci die met haar 50-jarige leeftijd de oudste Bondgirl is en er nog altijd bijzonder sexy uitziet - en deze film zal wel zijn quota halen. De film is wel serieus over budget gegaan en zou een 350 miljoen hebben gekost in productie. Neem daar nog eens tussen de 100 en 150 miljoen bij voor de promotie, en de film moest al meer dan 500 miljoen ophalen om nog maar break-even te zijn. Uiteindelijk heeft de film 880 miljoen opgebracht. Knappe prestatie maar toch 300 miljoen minder dan Skyfall.

    Op de Blu-ray zijn er een handvol making-of filmpjes over de stunts, met name deze fameuze beginscène in Mexico City. Enkel spijtig dat er gen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren was.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 1 maart 2016

     

    *** Spectre trailer #2 ***

  • Koude oorlog in Bridge of Spies van Steven Spielberg met Tom Hanks

    Pin it!

    Morgen komt onze bespreking van Jurassic World (2015), die we al een week geleden gezien hebben maar omwille van een idiote embargo de review nog even moeten inhouden. Maar ondertussen werd de trailer vrijgegeven van de nieuwe Steven Spielberg film Bridge of Spies (2015).

    bridge_of_spies_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: De film vertelt het waargebeurde verhaal van James Donovan (Tom Hanks), een verzekerings-advocaat die zich in het centrum van de Koude Oorlog bevindt wanneer hij door de CIA gerekruteerd wordt om een haast onmogelijke missie uit te voeren: onderhandelen over de vrijlating van een door de Russen gevangen genomen Amerikaanse piloot in ruil van een Russische spion.

    Van nature uit heb ik wel interesse in een geslaagde historisch-biografische-dramatische-militaire-cold war-politieke-spionage-actie-thriller, een beetje zoals The Hunt for Red October (1990). Toch moet ik bekennen dat de trailer me niet meteen razend benieuwd maakt of nog maar prikkelt op deze prent te gaan ontdekken in de bioscoop. Hij laat wat mij betreft iets teveel in zijn kaarten zien en een sterke hand kun je het toch niet noemen. Maar misschien ligt het ook aan de montage van de trailer die meer lijkt op een aaneenschakeling van shots waarin Tom Hanks vol verbazing opkijkt. Ook het verhaal lijkt op het eerste gezicht vooral een politieke kwestie in plaats van een spionage intrige, ondanks de verwoede poging om er een luguber kantje aan te geven. En hoe historisch accuraat is het allemaal? De trailer wil ons ook doen geloven dat de twee spionnen op hetzelfde tijdstip werden gevangen, maar die Amerikaan zat in werkelijkheid al 4 jaar lang vast. Maar dit is hoe dan ook een Steven Spielberg film, en zal de film op het einde van de rit wel een belevenis zijn.

    Ja, visueel ziet alles er wel knap uit en dat heeft Spielberg opnieuw te danken aan Director of Photography Janusz Kaminski die wederom een fascinerende sfeer in zijn film wist te steken. De muziek komt voor een keertje niet van John Williams (die wegens ziekte moest passen voor deze film), maar wel van de al even talentvolle Thomas Newman. In de casting zien we nog Amy Ryan, Billy Magnussen en Alan Alda. Het verhaal zou geschreven zijn door de Coen Brothers en in scenario gegoten door Matt Charman, de scenarist van Suite Française (2014). Bridge of Spies komt bij ons uit op 4 november 2015.

    *** Bridge of Spies trailer ***

  • Robert Downey Jr en Robert Duvall in The Judge

    Pin it!

    Eindelijk nog eens een niet comic superheld-rol voor Robert Downey Jr.! We zullen hem binnenkort aantreffen in The Judge (2014) van David Dobkin (The Change-Up, Fred Claus, Wedding Crashers), naar een script van Bill Dubuque en Nick Schenk (Gran Torino).

    robert duvall,robert downey jr,the judge,Janusz Kaminski,Thomas Newman,Vincent DOnofrio,Billy Bob Thornton,Vera Farmiga,Melissa Leo,Leighton Meester,David Dobkin,Bill Dubuque,Nick Schenk

    Korte inhoud: Hank Palmer (Robert Downey Jr.) is een bekende advocaat uit de grote stad. Hij keert terug naar zijn geboortedorp waar zijn vader Joseph (Robert Duvall), de rechter van het dorpje die lijdt aan Alzheimer, verdacht wordt van moord. Ondanks het feit dat Hank van zijn vader vervreemd is geraakt gaat hij toch op zoek naar de waarheid en ondertussen haalt hij de banden met zijn familie opnieuw aan.

    De film lijkt te beginnen met Downey als een soort geslepen, ego-centrische Tony Stark, maar slaat halverwege toch een nieuw pad in met een menselijke hoofdfiguur die de band met zijn vader terug wil oppikken. Wat meteen opvalt is dat naast die twee klasbakken van acteurs ook heel wat acteertalent rondom hen staan, gaande van Vincent D'Onofrio tot Billy Bob Thornton , Vera Farmiga, Melissa Leo en Gossip Girl Leighton Meester (pics).

    Achter de camera treffen we ook de Oscar-winnende Director of Photography Janusz Kaminski aan (Saving Private Ryan, Shundler's List, Minority Report), wat er meteen zal op wijzen dat deze prent visueel de juiste sfeer zal weten neer te zetten. Voor de muziek hebben ze dan weer Thomas Newman (The Shawshank Redemption, American Beauty) ingeschakeld - die reeds 12 Oscar-nominaties op zak heeft en vreemd genoeg nog geen enkel beeldje veroverd. The Judge is in ieder geval een film die volgepakt is met Oscargenomineerden en Oscarwinnaars.

    The Judge zal op 15 oktober 2014 bij ons in de zalen draaien. Hieronder kunnen jullie reeds de eerste trailer bekijken. Die voelt wel een beetje vreemd aan, gezien je de indruk hebt naar een komedie te kijken, nadien voelt alles aan als een licht familiedrama om dat compleet te kantelen in een somber drama. Ik had hier misschien wel iets meer van verwacht, zeker met al dat aanwezige talent voor en achter de camera. Misschien hadden ze gewoon de iets te vrolijke soundtrack in de trailer moeten veranderen in iets met meer dramatisch gewicht. Oordeel zelf.

    *** The Judge trailer ***

  • The Shawshank Redemption (1994) ***** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Eén van de betere zoniet dé beste Stephen King verfilmingen is The Shawshank Redemption (1994) van Frank Darabont. In de gevangenis van Shawshank zitten de grote boefjes, die vaak een lange lijst van misdaden op hun palmares hebben staan. Maar het zijn niet allemaal schurken en vaak zitten de grootste schurken niet achter de tralies. De wellustige bewaker Captain Hadley (Clancy Brown) gebruikt maar al te graag de gevangenen om zijn frustraties op uit te werken en directeur Norton (Bob Gunton) is niet vies van exploitatie van de gevangenen voor zijn eigen verrijking. We krijgen een blik achter de schermen van de gevangenis doorheen de ogen van Red (Morgan Freeman) en zien hierin meteen een metafoor voor de dingen die ons allemaal gevangen houden - onze problemen, onze routine, de verveling, ons dagelijks leven, noem maar op. Maar dat alles, impliceert de film, kan opgelost worden zo lang er hoop is.

    morgan freeman,the shawshank redemption,stephen king,james whitmore,frank darabont,clancy brown,bob gunton,tim robbins,roger deakins,thomas newman,michael seirton,forrest gump,academy awards,buried alive,the walking dead

    Meer dan een simple gevangenis-verhaaltje is The Shawshank Redemption een verhaal over vriendschap, hoop en onderdrukking, een beetje in dezelfde lijnals als Thelma & Louise (1991) van Ridley Scott. Daar waar de meeste gevangenis-verhalen gaan over een gevangene die terecht of onterecht is veroordeeld tot een gevangenisstraf, om nadien te ontsnappen om zich te wreken, komt de 'redemption' in deze film pas in het tweede gedeelte van de film en bovenop in de vorm van wraak tegenover de gevangenisdirecteur.

    Korte inhoud: Bankier Andy Dufresne (Tim Robbins) wordt beschuldigd van moord op zijn vrouw en haar minnaar. Hij houdt vol dat hij onschuldig is, maar belandt anno 1947 met twee maal levenslang in de strenge gevangenis Shawshank. Hij is een buitenbeentje, houdt zich kranig en komt daardoor in de gunst van een gerespecteerde zwarte gevangene (Morgan Freeman). Deze ‘Red’ zit al twintig jaar en legt zich neer bij zijn levenslange lot. Andy buit zijn maatschappelijke kwaliteiten daarentegen uit om de omstandigheden in de gevangenis te verbeteren. Daartoe heult hij met de corrupte directeur (Bob Gunton). Er zijn twee dingen die Andy echt op de been houden: hoop en een poster van Rita Hayworth.

    Andy wordt bij zijn aankomst al snel in het nauw gedreven door de "sisters". Niet een groepje van losgeslagen nichten maar wel een venijnige bende die blijkbaar de truuk met de zeep in de douche hebben uitgevonden en het vooral gemunt hebben op de nieuwelingen (the fish) om hun seksuele driften op bot te vieren. We horen de stem van Freeman: "I wish I could tell you that Andy fought the good fight, and the Sisters let him be. I wish I could tell you that - but prison is no fairy-tale world." De medegevangenen waar Andy tussen terecht komt, zijn eigenlijk allemaal best betamelijke jongens als je ze een beetje leert kennen - nadat Andy in de ziekenboeg is beland, zorgen ze zelfs voor een welcome back-gift. Maar het is nooit zo doorzichtig als een aflevering uit Prison Break. En dat is dan weer te danken aan de geweldige vertolkingen en het briljante script van Darabont gebaseerd op de geniale novelle Rita Hayworth and Shawshank Redemption van Stephen King. Darabont is blijkbaar een grote fan van de horrorschrijver want hij verfilmde ook al The Mist (2007) en The Green Mile (1999).

    Dufresne hoort niet thuis in de gevangenis hoewel je in het begin niet zeker bent of hij al dan niet schuldig is. Maar hij is gewoon iets te slim om opgesloten te worden of zoals Red het zegt: "…some birds aren't meant to be caged, that's all. Their feathers are just too bright." Andy werkt zich op tot financieel adviseur van zowat iedereen die er over de vloer komt - in één scène zien we de bewakers van een andere gevangenis, op bezoek voor een baseballmatch tegen de cipiers van Shawshank, op een rijtje voor Andy's bureau zitten, hun belastingspapieren in de hand. Niet realistisch? Wel deze film zet zijn eigen regels en wil meer zijn dan een spiegel van wat er zich binnen de muren van een gevang afspeelt. Het is een grimmig sprookje over ‘hoop’ die verteld wordt met heel veel inzicht in de menselijke psyche en de maatschappij. De film besluit: Hope is a good thing, maybe the best of things.

    morgan freeman,the shawshank redemption,stephen king,james whitmore,frank darabont,clancy brown,bob gunton,tim robbins,roger deakins,thomas newman,michael seirton,forrest gump,academy awards,buried alive,the walking deadmorgan freeman,the shawshank redemption,stephen king,james whitmore,frank darabont,clancy brown,bob gunton,tim robbins,roger deakins,thomas newman,michael seirton,forrest gump,academy awards,buried alive,the walking deadmorgan freeman,the shawshank redemption,stephen king,james whitmore,frank darabont,clancy brown,bob gunton,tim robbins,roger deakins,thomas newman,michael seirton,forrest gump,academy awards,buried alive,the walking dead

    Regisseur Frank Darabont heeft de verrassende plot van King's verhaal grotendeels overgenomen. De moord binnen de gevangenismuren – een sleutelmoment in de film - is ook een wijziging van Darabont. Deze schokkende gebeurtenis is met Andy's uiteindelijke wraak het meest volwassen moment in dit beklemmende drama. Hoop kan in moeilijke omstandigheden een onmogelijkheid worden, wat het trieste lot van gevangenisoudste Brooks (James Whitmore) illustreert. Je hebt er mensen voor nodig die om je geven of moet de intelligentie en het doorzettingsvermogen hebben van een Andy Dufresne.

    Je kunt het niet ontkennen dat Darabont hier zonder veel schaamte een vrij sentimenteel verhaal vertelt. Maar daar waar een minder talentvolle regisseur zou vervallen in zeemzoeterigheid, valt de film van de ene verrassing in de andere, en alles op een rustgevend tempo. The Shawshank Redemption is één van die films die traag durft te gaan, in overeenstemming met het levenstempo in een gevangenis. De voice-over van Morgan Freeman en de warme, van geel doordrongen kleuren van de fotografie van Roger Deakins en de uitstekende score van Thomas Newman, verhogen het gevoel van intimiteit. Shawshank is een film die ons op zijn schoot neemt en dan bedaard de tijd neemt om met rustige stem een verhaal te vertellen. Er wordt een overtuigende wereld voor je ogen opgetrokken, met karakters die de kans krijgen om te ademen en zich langzaam te ontwikkelen. Op het einde van de rit heb je het idee dat je zelf je weg zou kunnen vinden in het gevang.

    morgan freeman,the shawshank redemption,stephen king,james whitmore,frank darabont,clancy brown,bob gunton,tim robbins,roger deakins,thomas newman,michael seirton,forrest gump,academy awards,buried alive,the walking deadmorgan freeman,the shawshank redemption,stephen king,james whitmore,frank darabont,clancy brown,bob gunton,tim robbins,roger deakins,thomas newman,michael seirton,forrest gump,academy awards,buried alive,the walking deadmorgan freeman,the shawshank redemption,stephen king,james whitmore,frank darabont,clancy brown,bob gunton,tim robbins,roger deakins,thomas newman,michael seirton,forrest gump,academy awards,buried alive,the walking dead

    De uiterst sympathieke mensen van DFW hebben dan ook deze film uitgebracht op Blu-ray in twee verschillende versies. Zo is er een versie uit de Prestige Collection - zonder extraatjes maar voor een voordelige prijs - en een versie met het audio-commentaar van Darabont. Geen 'deleted scenes'? Nope. Who cares anyway? Deleted scenes zijn scènes die gewoon scènes die niet goed genoeg zijn om in de film te zitten dus waarom zouden we onze tijd verspillen om hier naar te kijken.

    Deze prent duurt 143 minuten, wat heel wat langer is dan de gemiddelde film. Maar The Shawshank Redemption gaat over mensen die een jarenlange celstraf moeten uitzitten, en gezien de lange duurtijd van de film beginnen we op een gegeven moment ook de tralies te voelen en net zoals het hoofdpersonage Andy, te verlangen naar die verlossing. Begrijp me niet verkeerd, de film is geen urenlange sleur, wel integendeel. We worden geconfronteerd met bruut geweld, humor, intrige maar bovenal drama en karakter-uitdieping. En met als acteurs als Robbins en Freeman kon Darabont niet anders dan te scoren met deze film. Spijtig voor hem kwam dit jaar ook Pulp Fiction (1994) en Forrest Gump (1994) in de zalen en bijgevolg kon de film geen van de zeven (!) Oscar-nominaties verzilveren. Toch vond ik Shawshank een betere film dan Forrest Gump. Maar dit is ook wel typisch voor 'The Academy' om de meesterwerkjes te nomineren maar uiteindelijk de award te schenken aan de foute film. Michael Seirton kreeg geen nominatie voor Best Art Direction-Set Decoration en dat was nog zo een flater van het selectie-comiteetje. Iedereen dacht dat de makers gewoon hadden gefilmd in een oud gevang, want alles zag er zo realistisch uit. Maar het gebouwen waarin gefilmd werd waren compleet herwerkt en opgebouwd tot in de kleinste details voor de film.

    Het was niet de debuutfilm van Frank Darabont, daarvoor maakte hij al de thriller Buried Alive (1990). Shawshank was wel zijn eerste big budget film en tevens zijn beste tot nu toe. De man is niet alleen een sterke acteurs-regisseur, maar tevens een geweldig scenarist die onlangs nog de tv-serie The Walking Dead schreef (een script die heel sterk begon, maar werd gaandeweg hersendood). Toch blijft Darabont een filmmaker die ik op de voet volgt. Het is een film die jullie niet onberoerd zal laten. Je kunt de film bestempelen als een al te sentimentele, moralistische Hollywood prent of je kunt je hoofd uit je achterwerk halen en besluiten dat The Shawshank Redemption een bijzonder knappe film en tevens een mijlpaal in de filmgeschiedenis.

    rating

    Beoordeling: 5 / 5
    Recensie door op 9 oktober 2011

     

    *** The Shawshank Redemption trailer ***