De FilmBlog

Gregg Araki is voor velen geen onbekende. Voor mij was hij dit wel tot deze geflipte sexy horrorkomedie mij aangenaam verraste op het filmfestival van Gent en mij uit mijn middagdip rukte. Sex, drugs, rock 'n' roll en wat geflipte paranoia. Dit zijn de elementen die Araki doorheen zijn flitsende komedie Kaboom (2010) mixet.

Korte inhoud: Ergens aan een campus vult Smith (Thomas Dekker) zijn dagen met leeghoofdig rondhangen met zijn vriendin Stella. Een paar vreemde personages kruisen zijn pad. Zijn kamergenoot lijkt een typische surfboy te zijn die zijn pik achterna loopt. Stella's vriendin krijgt opeens obsessieve trekjes, een andere maat van hen loopt constant high rond en wanneer Smith denkt getuige te zijn van een moord beginnen de vreemde voorvallen zich op te stapelen en samen met Stella tracht hij het raadsel op te lossen. Hoe dieper hij graaft in het verleden van het vermoorde meisje, hoe vreemder de gebeurtenissen. Wat is droom en wat is werkelijkheid? Begint hij te flippen of is hij tegen wil en dank getuigen van een duister complot? Ook de kijker kan het onderscheid niet altijd maken maar dit draagt bij tot de lekkere paranoia sfeer die Greg creëert.

Gregg Araki weet ons te boeien met deze tienersoap die bol staat van de knappe energieke scènes. Veel seks jawel maar het blijft plezant, grappig en uitermate sexy zonder in platvloerse goedkoop te vervallen. De kolder krijgt zijn plaatsje en afgewisseld met de horror-elementen zorgt dit voor een heerlijke brok energie, de ene keer ijzig spannend, de andere keer gewoon lekker opwindend.

Ook de cast is bijzonder goed gekozen vind ik. Thomas Dekker als Smith is wat je noemt een androgyne persoon. Even vrouwelijk als mannelijk en de homoseksuele scenes zijn absoluut niet taboedoorbrekend. Juno Temple, ook wel bekend van rolletjes Mr. Nobody (2009), The other Boleyn Girl (2008) en Atonement (2007), steelt hier de show en als je wilt weten waarom: she's the hottest girl on earth.

Wat soort film Araki wilde maken weet ik niet, hij heeft zich duidelijk geamuseerd en dat doet de kijker ook. Al bij al moet je niets serieus nemen tenzij je vriendin, als ik hem goed begrijp, en als je je laat meevoeren door zijn staaltje dolgedraaide vrolijke cinema is dit echt wel een verademing tussen al die cineasten die zich net iets ter serieus nemen.

Te zien in studioskoop. De film duurt 86 min en in de film zien we ook nog de Road House en Cocktail blondine Kelly Lynch opduiken, naast Nicole LaLiberte, Haley Bennett, Roxane Mesquida, Andy Ficher-Price, Brandy Futch en James Duval.

Ik had een paar dagen gelden een review geschreven over de originele A Nightmare on Elm Street (1984) van Wes Craven, dus kon ik er eigenlijk moeilijk om heen om ook de remake te bespreken. Met deze film hebben in ieder geval al de grote 80’ties horroriconen een remake gekregen (Halloween, Friday the 13th), maar het waren niet meteen hoogvliegers, en ook deze A Nightmare on Elm Street (2010) van Samuel Bayer komt nog niet aan de hielen van het origineel.

Korte inhoud: Nadat de conciërge van een school, Freddy Krueger (Jackie Earle Haley), door een groep boze ouders levend verbrand wordt, omdat hij kinderen seksueel misbruikt zou hebben, keert hij terug als een moordenaar met een verbrand gezicht. Freddy wil wraak nemen op de kinderen, die nu rond de 18 zijn; met name Nancy (Rooney Mara), Quentin (Kyle Gallner), Jess (Thomas Dekker), Kris (Katie Cassidy), and Dean (Kellan Lutz). Hij hangt rond in het onderbewustzijn van de tieners, waarna hij hen met zijn vlijmscherpe messen vermoordt. Maar was Freddy wel echt schuldig, of werd hij vals beschuldigd?

Toch hebben Wesley Strick en Eric Heisserer moeite gedaan om toch niet exacte hetzelfde te vertellen als in het origineel. De slasher begin ook in een American Diner met een kerel genaamd Dean (Kellan Lutz) die het slachtoffer wordt van Krueger voor de ogen van zijn vriendin Kris (Katie Cassidy). Maar spijtig genoeg gaan de scenaristen niet ver genoeg in hun verhaal en vallen om de zoveel minuten terug op een iconische scène uit het origineel (Freddy die uit de muur komt, de handschoen in het bad, de bodybag in de klasgang, het exorcist moment in de slaapkamer, …). Waar staat echter geschreven dat een ‘remake’ dezelfde scènes moet bevatten als in het origineel. Anderzijds zullen heel wat bioscoopbezoekers verlangen om die specifieke scènes terug te zien. Het is geen eenvoudige evenwichtsoefening, maar in het geval van deze remake, had ik het gevoel dat de makers een betere film hadden kunnen maken door geheel af te stappen van het origineel, en slechts heel sporadisch een knipoogje te maken. Nu springen ze van het verleden naar het heden, en heb je zowiezo te weinig screentime voor de backstory én te weinig screentime voor de hoofdacteurs in het heden.

Ook op vlak van techniek kan er niets op aangemerkt worden. De effecten zijn uiteraard beter en over de fotografie van Jeff Cutter (Orphan) valt niets op aan te merken. Enkel al die intro is een pareltje van kleurenfotografie en compositie. Laat ik dan meteen ook de verbluffende art direction in de verf zetten van Craig Jackson (Public Enemies, Eagle Eye, Derailed). Zeker op blu-ray in high Definition komt deze film visueel volledig tot zijn recht.

Maar het probleem zit hem in de foute keuzes van de videoclip-maker en de halfbakken vertolkingen van de nog jonge acteurs. Samuel Bayer, die hier zijn debuutfilm tekent, weet niet waarmee hij bezig is. Nochtans heeft hij zowat alle denkbare middelen ter zijne beschikking, alsook een crew waar menig Europeaanse filmmaker jaloers zou van worden. Maar hij bakt er niets van. De vertolkingen van de acteurs gaan van steriele blikken tot over-acting, maar geen enkele weet een overtuigend personage neer te zetten of nog maar sympathie op te wekken. Vergeleken met de toen nog onervaren en bij momenten radeloze acteerprestatie van Johnny Depp in de originele film, moet je toegeven dat dit zelfs nog meer aanstekelijk was dan de levenloze prestaties van de cover-girls & boys cast.

De vertolking van Jackie Earle Haley is verre van zo ‘bangelijk’ als deze van Robert Englund. Enerzijds heb je constant het idee dat hij een reptiel-achtig latex masker draagt, en dat hij veel weg had van een oude man met een huidziekte. Nochtans was dit een essentieel punt van de special FX mannen, die Freddy Krueger een natuurlijk verbrand gezicht wilden geven: MAAR HET WERKT NIET! De expressie van Krueger is vrijwel onbestaan, en om het geheel nog wat erger te maken heb je de indruk dat zijn lippen niet bewegen en dat we een voice-over stem horen als hij spreekt. Los van de vergelijking met het origineel is dit gewoon belachelijk. Ook de nadruk op de pedofiele background van het personage maakt alles misschien een tikkeltje te zwaar voor dit genre van film.

Daar waar de originele film een bron was van inspiratie, heeft deze remake geen enkele bestaansreden of toegevoegde waarde. De remake verzet ook geen grenzen, zoals het origineel wel deed, en berust enkel maar op de naambekendheid en het iconisch karakter van de originele film. Ondertussen werden reeds in tal van films het werk van Wes Craven gekopieerd, en bijgevolg overstijgen deze scènes nauwelijks het niveau van het cliché. Uiteindelijk is het een samenraapsel van emotieloze geweld-scènes zonder enige vorm van structuur of rationaliteit, hoe ziekelijk deze ook mag zijn. Het resultaat is dat deze A Nightmare on Elm Street sequel snel op de zenuwen begint te werken.

De keuze om een videoclipmaker te nemen om deze film te regisseren is uiteraard een beslissing van Michael Bay en zijn bedrijfje Platinum Dunes, die tegenwoordig synoniem staat voor ‘afgelikte en inhoudsloze pulp’. Uiteraard zou de man meer oog hebben voor het visuele aspect dat het inhoudelijke, maar zelf op visueel vlak schiet de man tekort. Vele mise-en-scènes komen houterig over en je hebt bij momenten de indruk naar een Vlaamse film te kijken. Er zijn ook geen cameo’s in de film, ook al waren er veel mogelijkheden. Misschien wil dat ook wel iets zeggen over wat zij van de remake dachten.

Uiteindelijk zal de grootste nachtmerrie zijn dat Platinum Dunes aan het overwegen is om een sequel te maken, gezien de film zijn omzet toch wel wist te verdubbelen aan de box-office. Op de blu-ray vinden jullie nog heel wat deleted scenes en making-off filmpjes voor de liefhebbers.

***Related Posts***
18/10/2010 : A Nightmare on Elm Street (1984) review
29/09/2009 : A Nightmare on Elm Street remake trailer
31/01/2008 : A Nightmare on Elm Street zonder Robert Englund
12/02/2006 : Freddy Krueger vs Jason Voorhees vs Michael Myers

De trailer van de A Nightmare on Elm Street (2010) remake is on-line en zoals we hadden kunnen verwachten van een Platinum Dunes productie ziet het er allemaal weer buitengewoon knap uit. Of deze prent ook beter zal zijn dan het origineel van Wes Craven valt nog te bezien, want veel van de beelden uit de nieuwe film komen rechtstreeks uit het origineel. Er steekt enkel 20 keer meer geld in de productie en de visuele effecten zien er ook veel beter uit. De mooie beeldjesmaker van dienst uit de Michael Bay stal is deze keer de videoclip regisseur Samuel Bayer die met deze film zijn filmregiedebuut maakt.

Korte inhoud: Nadat de conciërge van een school, Freddy Krueger (Jackie Earle Haley), door een groep boze ouders levend verbrand wordt, omdat hij kinderen seksueel misbruikt zou hebben, keert hij terug als een moordenaar met een verbrand gezicht. Freddy wil wraak nemen op de kinderen, die nu rond de 18 zijn. Hij hangt rond in het onderbewustzijn van de tieners, waarna hij hen met zijn vlijmscherpe messen vermoord. Maar was Freddy wel echt schuldig, of werd hij vals beschuldigd?

De nieuwe Krueger heeft buiten de kleren uiteindelijk nog maar weinig te maken met de Robert Englund versie. Jackie Earle Haley lijkt de serial killer te vertolken met iets meer terughoudendheid. Maar het is nog te vroeg om hierover iets zinnigs te zeggen, gezien hij maar voor een beperkt aantal seconden in de trailer zit. Maar het feit dat we de acteur nog niet zo goed kennen, maakt alles des te interessanter. We hebben geen verwachtingspatroon. Het gezicht van Krueger ziet er ook uit als een echt brandwondenslachtoffer en de stem deed me een beetje denken aan de stem van Mason Verger uit Hannibal (2001). Het heeft er in ieder geval alle schijn van dat de makers willen afstappen van de vorige 7 of 8 Freddy films en in analogie met de Texas Chainsaw Massacre remake voelt alles meer "realistisch" binnen zijn horror-context.

Hoewel ik zelf niet echt warm loop van de Platinum Dunes money machine denk ik wel dat ik deze zeker niet zal missen in de bioscoop. Ook al zal de film aanvoelen als één grote rip-off (cf. de handschoen in het bad, het meisje met de gescheurde kleren,…) en worden we compleet uit de horror geslaan bij het horen van de verschrikkelijke dialogen tussen de teenagers, we zullen op z’n minst kunnen genieten van de stilistische mise-en-scène en de geweldige fotografie van Jeff Cutter die eerder al zijn kunnen bewees met Orphan (2009). Elm Street zou in principe toch iets meer brains moeten vertonen (figuurlijk), dan pakweg een Michael Myers Halloween prent of een Friday the 13th slasher. Hopelijk hebben de scenaristen Wesley Strick (Return to Paradise, Wolf, The Glass House) en Eric Heisserer de prent niet gemaakt voor pubers dan wel voor volwassenen.

Bij de cast zien we als enig bekend gezicht Clancy Brown opduiken als woeste ouder die Freddy levend roostert. Voor de rest spelen de makers het op safe met nieuwe gezichten wiens voorname kwaliteit is dat ze een mooi snoetje hebben, zoals Rooney Mara, Kyle Gallner, Thomas Dekker, Katie Cassidy en Connie Britton. Er is nog geen releasedatum bekend voor België maar verwacht deze maar in de zomer van 2010.

***Related Posts***
30/10/2010: A Nightmare on Elm Street (2010) review
20/03/2009: Friday the 13th filmbespreking
31/01/2008: A Nightmare on Elm Street zonder Robert Englund
03/10/2007: Friday the 13th ondergaat Bay-touch
19/03/2006: Jordana Brewster in Texas Chainsaw Massacre: The Beginning
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers
27/04/2005: The Birds krijgt een Bay-touch

En terwijl we wachten op Terminator Salvation: The Future Begins (2009), kunnen we reeds genieten van de nieuwe tv-serie "Terminator: The Sarah Connor Chronicles", dat is tenminste als de scenaristen-stakingingen uiteindelijk tot een akkoord komen. Vele van die series (zoals "24", "Lost", "Desperate Housewives",…) worden geschreven naargelang de serie vordert. Dit in tegenstelling tot bij ons, waar de meeste kwaliteitsproducten (ik heb het dus niet over de soaps) tot in de kleinste puntjes op papier worden gezet alvorens de productie op volle toeren draait. De pilot zou in het voorjaar van 2008 in de States op Fox tezien zijn, maar wanneer wij zullen kunnen genieten van het afgewerkte seizoen is nog maar de vraag?

The Sarah Connor Chronicles is gecreëerd door Josh Friedman (War of the Worlds, The Black Dahlia) voor FOX, en is dus een tv-format spin-off van de Terminator-trilogie. De serie pikt het verhaal op na Terminator 2: Judgment Day (1991) en volgt Sarah Conner en haar zoon John. Aan het einde van Terminator 2 lukt het Sarah (Lena Headey) en John (Thomas Dekker) om T-1000 te vernietigen. Hierna pleegt de Terminator zelfmoord om zo te voorkomen dat het de technologie niet lukt om de Skynet te ontwikkelen.

Sarah en John worden achtergelaten in een ingewikkelde en gevaarlijke wereld, waarin ze als voortvluchtigen, geconfronteerd worden met de realiteit, waarin er nog steeds een groot aantal gevaarlijke machines rondlopen, waaronder de gevaarlijke Terminator Cromartie (David Kilde) en FBI agent James Ellison (Richard T. Jones) die de familie op de hielen zit. Maar John krijgt ook de hulp van de vrouwelijke Terminator, Cameron Phillips (Summer Glau)

De eerste episode van de serie is geregisseerd door David Nutter en Sergio Mimica-Gezzan. De posters van de serie vind ik trouwens geweldig. Volledig in de ideologie van 'less is more' krijgen we een idee van wat ons te wachten staat, een harde Sarah Conner en een bloedmooie Terminator. Ik heb ondertussen al een sneak-preview gezien van de de pilot en er zijn heel wat positieve punten aan de nieuwe serie.

De pilot begin ergerlijk met een droom (compleet zinloos en spoilt wat mij betreft zelfs een tikkeltje wat komen zal), maar daarna gaat het verhaal van start en je voelt meteen een band met de hoofdfiguren. Ik zal niet wegsteken dat ik het charisma van een Arnold Schwarzenegger mis, maar het concept van een vrouwelijke teenage-terminator kan me wel bekoren. Summer Glau vind ik zelf geen beauty-queen in de film (dit in tegenstelling tot de foto's en affiches), maar dat is geen noodzaak. Mijn enige spijt is dat er niet wat meer suspens zat in het begin van het verhaal, alsof je de indruk had dat de regisseur in snelthempo alle personages uit de doeken wou doen. Waarom? Beats me. Misschien om de producers ervan de overtuigen dat er in de serie evenveel spanning en actie zit als in een Terminator film en dat de expositie tot een minimum herleid zal worden. Ik ben zeker wel benieuwd naar meer...

***Related Posts***
19/02/2009: Christian Bale verontschuldigt zich op de radio
04/02/2009: Christian Bale werpt F-bommen op Terminator Salvation set
17/07/2008: Terminator Salvation trailer
22/04/2008: Moon Bloodgood in Terminator 4 The Future Begins
20/04/2008: Terminator 4 terminated
07/02/2008: Josh Brolin de nieuwe Terminator ?
28/11/2007: Christian Bale als Terminator ?
04/10/2007: Nieuwe regisseur voor Terminator 4
26/09/2007: Rachel Weisz en Chloe Sevigny vechten voor Terminator 4
04/03/2007: Arnold Schwarzenegger in Terminator 4?
11/01/2007: Wie wordt de nieuwe Terminator ?
24/03/2006: Arnold komt terug voor Terminator 4
10/11/2005: Terminator 4 + Terminator serie
15/10/2004: Is er nog leven na het gouverneurschap voor Arnold ?
25/09/2004: Gesprekken over Terminator 4