the wrestler

  • Mother! (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een andere Blu-ray die volgende week woensdag (24/01) uitgebracht wordt is deze van Mother! (2017). Ik ben een enorme fan van het werk van Darren Aronofsky. Het is één van de meest tallentvolle filmmakers in Hollywood, ook al zijn het vaak films waar je niet meteen opgewekt van wordt. Het lijkt wel de bedoeling van de man om ons te brengen aan de rand van de afgrond om ons vervolgens een duwtje in de rug te geven op het einde. Van ontspanning kan je niet meteen spreken, maar het is en blijft fascinerende cinema.

    mother_2017_poster02.jpg

    Met zijn debuutfilm Pi (1998) kregen we een soort Lynchiaanse thriller in de claustrofobische wereld van het hoofdpersonage. Met Requiem for a Dream (2000) daalden we af in de hel van de verslaving. In The Wrestler (2008) zagen we een masochistische en existentiële exploratie van een man op de rand van de zelfdestructie en in Black Swan (2010) zien we een gedreven vrouw die zichzelf wegcijfert in de obsessie van haar kunst. Uiteraard waren het niet allemaal meesterwerkjes, zoals het teleurstellende Noah (2014) of het melo-drama The Fountain (2006). En ik had goede hoop dat Mother! een geniale prent zou zijn, zeker na de vele positieve reacties in de States. Spijtig genoeg was het voor mij toch wel iets van een teleurstelling, zeker met de hoge verwachtingen en de Rosemary's Baby referenties.

    Korte inhoud: 'Mother' volgt een stel (Jennifer Lawrence en Javier Bardem) dat een rustig bestaan leidt. Als er op een dag onuitgenodigde gasten hun huis binnenkomen, wordt dat bestaan ernstig verstoord. Het gevolg is dat de relatie van het stel danig op de proef wordt gesteld.

    Het probleem met Aronofsky is dat hij soms blijft vaststeken op een idee en eigenlijk niet meteen de noodzaak ziet om dat idee beter uit te werken. Daar waar Nolan graag speelt met een a-chronologische structuur om het publiek op het puntje van zijn stoel te houden, zien we dat Aronofsky meer kiest voor de crescendo-methode. Een karakter is kwaad, meer kwaad, nog kwader, wordt woest, hysterie en ontploft uiteindelijk (vandaar waarschijnlijk de reden van het uitroepteken in de titel). Dat is zowat de dramatische curve van de personages. In principe verandert er niet zo gek veel met hun intenties en gevoelens, het is gewoon de temperatuur die stijgt. En op zich hoeft dit niet slecht te zijn indien de karakters ons dermate kunnen boeien, en dat is nu net het probleem van Mother!. Ik weet NIKS over Mother. De originele titel was Day 6 - wel dàt is voor mij al een heel stuk logischer.

    De film begint met de close-up van het gezicht van een vrouw. Ze staat in brand en haar vel begint van haar gezicht weg te smelten en haar ogen staan op springen. Daarna bevinden we ons in een slaapkamer waarin Mother (Lawrence) ontwaakt. Op dit ogenblik weten we niet of ze dit heeft gedroomd, of dat het een gebeurtenis is uit het verleden of de toekomst. Mother gaat naar beneden en zoekt naar Hem (Bardem). Blijkbaar was hij gaan wandelen voor wat frisse lucht om zo zijn creatieve schrijversgeest aan te scherpen. Later komen we te weten dat hij alles heeft verloren in een brand, en dat Mother er alles heeft voor gedaan om zijn huis opnieuw op te knappen zoals het was en voor hem te zorgen. Het enige wat is overgebleven is een kristal, die hij bewaart in zijn bureau, en die voor Hem van immense emotionele waarde is.

    Ondertussen zit de 16mm camera (een formaat waar de regisseur verzot op is) constant in close-up mode op Mother zodat we niets missen van haar acteerwerk in elk korrelig detail, ook al zien we uiteindelijk niet zo heel veel variatie in haar vertolking. Soms raakt ze emotioneel wanneer ze een kloppend hart voelt in de muren, of vindt ze een geheime doorgang in de kelder die ze niet verder inspecteert. Het enige acteerwerk van belang komt van de nevenpersonages, en dan denk ik aan het koppel, Man (Ed Harris) en Vrouw (Michelle Pfeiffer) die iets meer reliëf brengen. Het acteerwerk voor de rest komt niet altijd even overtuigend over, maar misschien heeft dit ook voor een groot stuk te maken met de magere en repetitieve dialogen of het feit dat je al snel het gevoel krijgt naar een toneelstuk te kijken die verre van de realiteit staat. In de film wordt de moeder ook niet gezien als "een moeder", maar eerder als een "bron van inspiratie", een volgzaam wezen die naar de pijpen van haar man danst.

    mother_2017_pic01.jpgmother_2017_pic02.jpgmother_2017_pic03.jpg
    © Paramount Pictures and Protozoa Pictures

    Ik kan deze review niet verder vertellen zonder *** spoilers*** dus jullie kunnen misschien hier stoppen met lezen. Halverwege het verhaal begint alles steeds meer hectisch te worden met een uit de hand gelopen familiedrama met een broedermoord (Brian Gleeson en Domhnall Gleeson) die lichtelijk geïnspireerd lijkt op het Cain en Abel verhaal uit het Genesis bijbelboek, om nadien de schrijver te zien ontpoppen als een soort Messias die het rouwende gezin opvangt. Op dit moment verliest je als kijker een beetje de band met het verhaal, want je voelt aan dat deze film uiteindelijk niet draait rond de ‘moeder’ dan wel rond de schrijver, of nog de artiest, of nog … de filmmaker Aronofsky, die zijn kunst maakt onbaatzuchtig, meedogenloos en los van de bekommernissen van zijn omgeving of zelfs zijn zwangere vrouw. Wanneer de rust een beetje terugkeert is deze van korte duur want blijkbaar heeft zijn werk de wereld beroerd en het volk stroomt toe als dieren naar de Ark van Noah. En dan komen we uiteindelijk terecht in de apocalyptische climax waarin het huis een soort universum is van menselijke lusten, agressie en offers. Toegeven, enkel deze scène is zijn ticketprijs al waard. *** end spoilers ***.

    Mother! is geen slechte film, ook al blijf ik achter met leegte. Daar waar je met een film als Black Swan een dieper inzicht krijgt in de offers die een danseres moet maken om uit te blinken in haar kunst, heb je hier een film die uiteindelijk een soort zelfverheerlijking en tezelfdertijd zelfkritiek is van een kunstenaar, volgepakt met religieuze symboliek, om alles meer gewicht te geven. Een theoretische en bij momenten steriele benadering van iets wat een boeiend drama had kunnen zijn met ‘echte’ personages. Een film bestemd voor de film recensenten, voor zij die "iets nieuws" willen zien en getrouwde koppels wiens relatie in een sleur zit. Eigenlijk moet je deze film zien als een gitzwarte komedies met een overdosis aan religieuze en cinematografische referenties. Het is compleet geschift, en misschien zal deze prent met de tijd wel blijven nazinderen.

    Mother! verschijnt op woensdag 24 januari 2018 op DVD en Blu-ray. Er staan wel wat extraatjes op de schijf zoals een blik op de make-up van de film of een algemene making of van hoe de film is gemaakt, ook al ontbrak het mij wel aan de audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 20 januari 2018

     

    *** Mother! trailer ***

  • Requiem for a Dream (2000) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Darren Aronofsky heeft met deze Requiem for a Dream (2000) zijn stempel gezet als regisseur waar rekening mee moet gehouden worden. Niet al zijn films waren voltreffers - cf. The Fountain (2006) -, maar van zijn vijf langspeelfilms die hij heeft gemaakt zijn vier films absolute toppers; met name Pi (1998), Requiem for a Dream, The Wrestler (2008) en Black Swan (2010).

    Requiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew Libatique

    Korte inhoud: De weduwe Sara Goldfarb (Ellen Burstyn) krijgt te horen dat ze uitgekozen is om in een spelshow mee te doen. Aangezien ze niet meer in haar favoriete jurk past, begint ze met dieetpillen, waar ze al snel aan verslaafd raakt. Sara’s zoon Harry (Jared Leto) en zijn vriend Tyrone (Marlon Wayans) zitten in de illegale drugshandel. Ze hoeven nog maar even door te gaan om genoeg geld te hebben verdiend om hun leven weer op orde te krijgen, maar dan wordt de aanvoer stopgezet en raken ze zelf steeds meer afhankelijk van hun product. Harry’s vriendin Marion (Jennifer Connelly) wil graag een eigen kledingwinkel waarin ze haar ontwerpen kan laten zien, maar haar drugsverslaving beheerst haar volledig. Alle vier personages hebben een beter leven voor ogen, maar uiteindelijk ontsporen hun levens op tragische wijze en verzeilen ze in een neerwaartse spiraal van angst, drugsgebruik, misdaad, prostitutie en uitzichtloosheid.

    Als er één film is die de paranoia op een treffend manier in beeld weet te brengen is het toch wel deze film. Niet alleen de donkere en grauwe visuele stijl, de close-up schouder-camera's van de personages met groothoeklens (a.k.a. snorricam), de afwisseling van schreeuwerige kleuren, de versnelde, bloedstollende jump-cut en time-laps montage, de 2000 cuts (wat drie keer zoveel is in vergelijking met een gemiddelde film) maar ook de uitstekende vertolkingen van de acteurs blijven nazinderen. Uiteraard is ook veel te danken aan het uitstekende bronmateriaal van Hubert Selby Jr. (boek: Last Exit to Brooklyn). In tegenstelling tot Trainspotting (1996), die ook draait rond het gegeven van drugs, is in Requiem niet veel ruimte voor humor. Het is een film die naar de keel grijp en waar je niet vrolijk van zal worden. Je krijgt een ferme dreun te verwerken en wie weet, heeft deze prent al heel wat jongeren kunnen wakker schudden en alert gemaakt van de mogelijke gevolgen van drugverslaving. Tevens ook een sterke poster met close-up van Jared Leto's oog met grote pupil, wat dan weer verwijst naar het druggebruik.

    Maar naast de schokkende hip hop montage maakt ook de onthutsende muziek van Clint Mansell van deze prent een overdonderend meesterwerkje. Het is net zoals het drama op het scherm niet meteen muziek die je vrolijk zal maken, en bepaalde nummers zijn zelfs ongelofelijk irriterend, maar het werkt perfect voor het verhaal. Geen plaats voor vrolijke pop-muziek zoals in Trainspotting maar wel lugubere klanken en psychedelische, minimalistische synthesizer muziek die volledig in de lijn liggen van een requiem, een gebed voor de zielenrust van de overledene. En met de personages die steeds dieper wegzakken in hun doffe ellende, wordt ook de muziek steeds killer en beangstigend.

    Requiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew LibatiqueRequiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew LibatiqueRequiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew Libatique

    De grenzen tussen realiteit en hallucinatie vervagen en Aronofsky sleurt ons in de ultieme nachtmerrie. Goede voornemens leiden naar foute plannen, die dan uiteindelijk uitmonden in ontsporingen en onherroepelijke fysieke en emotionele schade. En naarmate we het einde naderen is de film nog nauwelijks om aan te zien met electroshok-therapie, amputatie en seksploitation scènes. Je wordt verpletterd door de botte miserie, de agressieve muziek en montage, maar je blijft wel gekluisterd aan al die fascinerende beelden van Matthew Libatique. De film had meer nominaties moeten krijgen dan slechts die van Beste Actrice voor Ellen Burstyn, maar de concurrentie was dit jaar moordend met films van Steven Soderbergh, Ridley Scott, Ang Lee en Stephen Daldry.

    Het is dus met veel enthousiasme dat Universal al gezorgd heeft voor een Requiem for a Dream blu-ray versie. Een film die zeker niet mag ontbreken in jullie collectie. Het is niet alleen een visueel knap staaltje cinema, maar het is vooral een film die lang na het zien ervan blijft nazinderen.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 september 2011

     

    *** Requiem for a Dream trailer ***

  • Black Swan (2010) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Be Careful of What You Wish For zou de slagzin kunnen zijn van Black Swan (2010), de nieuwe prent van Darren Aronofsky die deze week genomineerd werd voor een Oscar in de categorie Beste Film (hier de poster).

    black_swan_2010_blu-ray.jpg

    Naast de regisseur heeft ook actrice Natalie Portman een Oscarnominatie op zak voor haar vertolking van Nina Sayers, een balletdanseres die zo graag de zwarte en witte zwaan wil spelen dat ze er mentaal ziek van zal worden. Het verhaal kwam van Andres Heinz en werd tot scenario bewerkt met de hulp van Mark Heyman (The Wrestler) en John J. McLaughlin.

    Korte inhoud: Black Swan volgt het verhaal van Nina (Natalie Portman), een ballerina in een balletgezelschap in New York City. Haar leven, net zoals dat van iedereen in dit beroep, staat volledig in het teken van de dans. Ze woont samen met haar moeder Erica (Barbara Hershey), die ooit ballerina was. Ze steunt de professionele ambities van haar dochter op zeer fanatieke wijze. Wanneer de artistiek directeur Thomas Leroy (Vincent Cassel) besluit de prima ballerina Beth Macintyre (Winona Ryder) te vervangen voor de eerste productie van hun nieuwe seizoen, 'Het zwanenmeer', is Nina zijn eerste keuze. Maar Nina heeft een rivale: een nieuwe danseres, Lily (Mila Kunis), die ook indruk maakt op Leroy. 'Het Zwanenmeer' heeft een danseres nodig die zowel de witte zwaan met onschuld en elegantie kan spelen als de zwarte zwaan, die staat voor bedrog en sensualiteit. De rol van witte zwaan is Nina op het lijf geschreven, maar Lily is de belichaming van de zwarte zwaan. Terwijl de twee jonge danseressen hun rivaliteit laten uitgroeien tot een vreemde vriendschap, begint Nina haar duistere kant steeds meer te omarmen en tot de zwarte zwaan te transformeren, met een obsessie die haar ondergang zou kunnen betekenen.

    Het verhaal is zo intrigerend dat het zonde zou zijn om er teveel over te onthullen. Je moet dit pareltje ontdekken, ook al ben je geen grote fan van ballet. Maar wees gerust, dit is geen Billy Elliot (2000). Deze film tilt het balletdansen naar een compleet nieuw en tevens angstaanjagend niveau. Swan Lake van Tchaikovsky komt op een aangrijpende manier in beeld. Maar het is het soort film die geliefd en gehaat zal worden, ook al is deze veel meer toegankelijk dan bijvoorbeeld een Lars Von Trier prent. Toch laat filmstijl van Aronofsky geen ruimte voor meligheid of romantiek, maar graaft in de diepste zielenroerselen van een jong meisje die met haar fanatieke moeder leeft en wiens leven zich hoofdzakelijk afspeelt op de balletschool. Ik had er geen idee van dat een film over ballet zo erotisch en pervers kon zijn, en tevens zo huiveringwekkend.

    black_swan_pic01.jpgblack_swan_pic02.jpgblack_swan_pic03.jpg

    Het acteerwerk van Natalie Portman is wederom uitstekend. En het waren geen gemakkelijke scènes die Aronofsky haar had voorgeschoteld. Ondermeer een scene waar Portman moest masturberen. Een episode waar de actrice met enige verlegenheid terug op blikt: "Mijn gêne was even groot tijdens de opnames als toen ik de film bekeek terwijl mijn ouders naast me zaten", zei ze in een interview met MTV. En er zat ook een lesbisch onderonsje met Mila Kunis. "Toen we samen naar de film keken, heb ik mijn vader gevraagd niet naar die scène te kijken. Geen enkele vader moet zijn dochter dat zien doen", voegde Portman eraan toe. En op de set was het niet eenvoudig voor de actrice. Black Swan had een productiebudget van slechts 13 miljoen dollar (ietsje meer van het budget van een Belgische langspeler) en voor een Amerikaanse productie waar niet kan gesjoemeld worden met de lonen van de crew, is dit peanuts. Zeker voor de ambitieuze prent die Aronofsky wou maken. Bijgevolg moest Portman haar trailer inleveren in ruil voor een dokter op de set. En die was nodig, want ze hield er een gekneusde rib en een kleine hersenschudding aan over.

    black swan mila kunis natalie portman

    Maar ook de uitstraling van Vincent Cassel is uitmuntend, zoals we dat van hem gewend zijn. Hij is tevens perfect gecast als de ballet-meester, met zijn Frans-accent en zijn imponerende gestalte, die als een echte controle-freak zijn dansers met heel wat seksuele spanning begeesterd. Enkel Mila Kunis viel bij mij uit de toon. De actrice is knap, bekijk haar pics, maar in deze film merk je toch dat ze op acteervlak niet weet te overtuigen. Haar rol komt nauwelijks uit de verf. Anderzijds passen de twee aantrekkelijke dames goed bij mekaar. Ik denk dat ze samen amper 100 kilo wegen en hebben beiden een indringende en mysterieuze blik.

    black_swan_pic04.jpgblack_swan_pic06.jpgblack_swan_pic05.jpg

    De fotografie van de Filippijnse Matthew Libatique opnieuw om van te smullen, die bengelt tussen met hallucinerende beelden in een discotheek, esthetische topshots in de balletschool en ingetogen drama tussen moeder en dochter. En dat allemaal zonder 3D-effecten. Libatique is ook genomineerd voor een Oscar, maar hij moet het opnemen tegen stevige concurrenten. De muziek van Clint Mansell maakt mooie variaties op het werk van Tchaikovsky en dompelt de film onder in die hallucinante wereld, door de track achterstevoren te spelen. Het heeft meteen een twisted kantje aan de film.

    Het verhaal zelf is vrij eenvoudig. Ik bedoel, het meisje die de zwaan incarneert in haar echte leven is niet meteen de meest complexe metafoor die je kan bedenken. De weg die ze volgt naar haar doel heeft ook niet zoveel bochten en kronkels, enkel wat obstakels die haar tot het uiterste zullen drijven. Het personage van Nina is in essentie niet zo’n boeiend personage, zelfs een beetje een saai iemand, maar het zijn de omstandigheden die alles heel aangrijpend maken. Ook ten gevolge van de sterke vertolking ga je meteen meevoelen met haar, en ook al gaan we naar een verschrikkelijke finale, zijn we vreemd genoeg tevreden met haar gerealiseerde prestatie. De film heb ik gezien nadat ik mijn top 10 had samengesteld, maar deze film verdient uiteraard ook een plaats aan de top in de lijst. En ja, er zullen wel een paar Oscars vallen voor deze prent.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 januari 2011

    ***Related Post***
    20/08/2010: Natalie Portman in Black Swan

     

    *** Black Swan trailer ***

  • Black Swan van Darren Aronofsky

    Pin it!

    Ik blijf de films van Darren Aronofsky op de voet volgen. Hij is een regisseur die me blijft verbazen met aangrijpende drama’s, zoals Requiem for a Dream (2000) of The Wrestler (2008), en zijn minder goede films zoals The Fountain (2006), bewijzen dat de man risico’s durft nemen en niet kiest voor de voorgekauwde popcorn flick.

    black_swan_natalie_portman.jpg

    Zijn laatste film heet Black Swan (2010) en de trailer ziet er intrigerend uit. Dit trouwens met een bescheiden productiebudget van 17 miljoen dollar.

    Korte inhoud: Balletdanseres Nina (Natalie Portman) maakt deel uit van een balletgezelschap waarbinnen hevige concurentie heerst. De belangrijkste danseres van dat moment, Beth (Winona Ryder), staat op het punt om te vertrekken en iedereen wil haar plaats innemen, te meer daar zij tot dan toe een hoofdrol vertolkte in het populaire Swan Lake ballet van Tsjaikovski. Volgens artistiek leider Yevna (Vincent Cassel) heeft ze zeker talent, maar mist ze het één en ander op het mentale vlak. Ook moet ze afrekenen met haar speelzieke rivale Lily (Mila Kunis) wil zij een kans maken om de hoofdrol te gaan vertolken.

    Aronofsky maakt niet meteen opbeurende films, maar je blijft wel gekluisterd aan het beeld met zijn doorgedreven visuele stijl en zijn vaak aangrijpende verhalen. Hij mag dan wel een Amerikaan zijn, de films voelen om één of andere reden heel Europees aan. En zijn laatste project lijkt wel iets weg te hebben van een Roman Polanski prent. Wat ook in het oog springt zijn de kostuumdesigns die er uitzien alsof ze rechtstreeks uit de Opera van Milaan komen.

    Het is wel even wennen aan het idee een thriller te zien met balletdansers, maar waarom ook niet? De trailer is op z’n minst geslaagd en de sfeer is absoluut niet frivool of cheesy, maar kil en dreigend. Natalie Portman ziet er trouwens geweldig uit, zeker wanneer ze begint te stretchen, en wie weet gaat zij dezelfde triomfantelijke toer op als Mickey Rourke in The Wrestler. Ook de Russische Mila Kunis is een streling voor het oog. Vincent Cassel is een degelijke acteur en één van de uitschieters in Frankrijk die Hollywoodfilms aan kan. Met zijn laatste halfbakken "tv-film" Mesrine: Killer Instinct + Public Enemy No 1 (2008) bewijst hij trouwens dat hij te groot is geworden voor de Franse cinema. Black Swan zou bij ons eind 2010 in de zalen moeten draaien.

    ***Black Swan trailer***

  • Mickey Rourke als villain in Iron Man 2

    Pin it!

    Als een comic-fan kijk ik reikhalzend uit naar de release van Iron Man 2 (2010) van Jon Favreau. Eerder had ik bericht dat Don Cheadle de acteur Terrence Howard heeft vervangen in de rol van Col. James 'Rhodey' Rhodes en nu is er zelfs nog een stukje nieuws die mijn verwachtingen voor de sequel nog een flinke boost geven. , de acteur die sinds Sin City op zijn retour is en onlangs de pannen van het dak speelde in The Wrestler (2008), aangesproken worden om de villain te spelen in de sequel. Sinds The Dark Knight is er een nieuwe wind aan het waaien in het populaire comic-genre en stijgt de kwaliteit zienderogen. Karakter-acteurs zullen dus ook steeds meer worden aangetrokken en zelfs menig prestigieus drama-regisseur zou niet vies zijn voor een comic-adaptatie. Het zijn de mensen van Variety die met het nieuws voor de dag komen.

    Rourke is in discussions to play a villain described as Tony Stark's Russian alter ego, a heavily tattooed bruiser who is in the arms trade and battles Iron Man in his own nuclear-powered armored suit. Actor Sam Rockwell is in negotiations to play another villian in the pic.

    The script — which is still being written by Justin Theroux (Tropic Thunder) — is a guarded secret, but speculation is that villain is likely comicbook nemesis Crimson Dynamo.

    Het is nooit een vergissing om echt talent aan je film te voegen en bij deze maakt Jon Favreau nog steeds de juiste beslissingen. Rourke zou onmiskenbaar de sequel ten goede komen en alle fans kunnen bekoren. Rourke blijkt wel een pain in the ass te zijn als je met hem moet werken (vraag het maar aan Erik Van Looy), maar hij staat er toch telkens weer. Ondertussen is ook de reden bekend geworden van de wissel van Terrence Howard. Blijkbaar zou het effectief een beslissing zijn van de regisseur die vond dat Howard iets teveel op zijn systeem werkte. Hopelijk komt dat goed tussen Favreau en Rourke.

    Wat weet ik van Crimson Dynamo? Het is een Marvel-villain die al in verschillende vormen en gezichten is verschenen in diverse comics. Maar algemeen wordt aangenomen dat hij een Soviet-Super Soldier is met een krachtig gewapend harnas waarop in de eerste versies een Soviet-ster op de borst staat te pronken. Hij kon vliegen en elektrische stroomstoten uitdelen, maar ook kleine raketten afvuren, dus kon je maar best niet al teveel grappen maken over die ster op zijn borst. Het personage trok ook regelmatig in strijd tegen Iron Man. Zijn echte naam was Anton Vanko, maar er werden maar liefst 12 versies van de ijdele lefgozer Crimson Dynamo gemaakt. Vanko zou later zijn geëmigreerd naar de US om te werken bij Tony Stark als één van zijn hoofdwetenschappers, maar als Rourke dit personage zou vertolken denk ik niet dat hij in aanmerking zou komen voor een terugkerende rol.

    Maar de mensen van Hollywood Reporter schrijven dat het waarschijnlijk niet Crimson Dynamo dan wel Whiplash zal worden. In de comics heet deze villain Mark Scarlotti, een briljant ingenieur en eveneens werkzaam binnen de Stark industrie. Maar de man komt op het verkeerde pad terecht wanneer hij een deal sluit met een misdaadorganisatie. Hij draagt geen harnas, maar beschikt wel over 2 cybernetische/kinetische zwepen. Whiplash voerde niet enkel strijd tegen Iron Man maar ook tegen Spiderman.

    Sam Rockwell zou dan weer de rol vertolken van de miljardair Justin Hammer, een super-intelligent zakenman en rivaal van Tony Stark. Hammer dealt ook met criminele organisaties en ontwierp de hypersonic scan transmitter die het harnas van Iron Man kon hacken en de controle ervan overnemen. Stark zou ook een nieuwe assistente krijgen, genaamd Natasha, maar er is nog niet bekend wie deze rol zal vertolken.

    250 k

    Update 25/01/2009: Een paar dagen geleden heb ik hierboven bericht dat Mickey Rourke werd gecontacteerd door Marvel om de villain te spelen in Iron Man 2. Maar in tijden van crisis, hoeveel geld zouden ze naar de recent gelauwerde acteur smijten? Blijkbaar wordt er gesproken van 250’000 dollar. Veel? Mochten wij een rolletje krijgen in een film voor die prijs, dat zou fantastisch zijn. Houd rekening dat veel mensen hier 5 jaar moeten voor werken, waarvoor een acteur in een bijrol maar 20 dagen moet presteren. Maar voor een acteur met jarenlange ervaring die onlangs in de prijzen is gevallen voor The Wrestler, is dit toch wel een hongerloon. Zeker in het licht van deze multi-miljoen dollar film die bakken geld zal opbrengen. Paramount toont zichzelf in deze zaak van de meest gierige kant. Aan de andere kant zou je kunnen zeggen dat Rourke compleet verdwenen was uit de spotlight een paar jaar geleden en dat hij zou mogen blij zijn dat hij opnieuw wordt gecast in dergelijke blockbuster films. Je zou zelfs kunnen opperen dat het een verstandige zet is van de studio om die exuberante gages van acteurs eens te herzien. Ik herinner me nog die 20 miljoen dollar die werd gegeven aan B-acteur Chris Tucker voor Rush Hour 3. De waanzin was compleet.

    Update 13/03/2009: Mickey Rourke zal dan toch meedoen in de Iron Man sequel. Hij is zich stevig aan het voorbereiden op zijn rol als de Russische gangster Ivan. Toen hij in Moskou was om zijn film The Wrestler voor te stellen aan het Russische publiek, liet hij zich even opsluiten in de Butyrka-gevangenis. De Butyrka-gevangenis was berucht tijdens het tsaristische en stalinistische regime. Gevangenen werden er brutaal behandeld, en duizenden veroordeelden werden er voor het vuurpeloton gezet. Rourke bracht drie uur in de inrichting door. Hij sprak met enkele gevangenen, en kreeg een rondleiding in de gymzaal, de kerk, het museum en de kantine. Volgens de Russische krant Komsomolets was het voor Rourke een droom die in vervulling ging.

    ***Related Posts***
    14/03/2014: Iron Man 2 Blu-ray recensie
    13/03/2014: Iron Man Blu-ray recensie
    30/05/2012: Iron Man 2 flop kost Jon Favreau de Avengers film
    21/07/2009: Gwyneth Paltrow hekelt Scarlett Johansson promo
    17/07/2009: Iron Man 2 fan-poster + covershoot
    18/02/2009: Scarlett Johansson vervangt Emily Blunt in Iron Man 2
    16/01/2009: Emily Blunt als Black Widow in Iron Man 2?
    07/01/2009: Iron Man een box-office hit
    26/12/2008: Top 10 Beste Films van 2008
    16/10/2008: Don Cheadle vervangt Terrence Howard in Iron Man 2
    18/05/2008: Marvel presteert beter dan DC Comics
    29/02/2008: Iron Man trailer kicks ass
    17/09/2007: Iron Man van Jon Favreau
    25/05/2006: Er wordt aan Iron Man gewerkt

  • Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008

    Pin it!

    Het moet gezegd worden, 2008 was katholieker dan 2007. Weinig opvallend naakt maar slecht hier en daar een naakte borst of bil. Er was dus ook niet veel naakt te zien met kwalijke trekjes. Alles ruikt naar 'conventioneel naakt'. Ik lig er zelf niet echt wakker van maar gezien deze Top 10 Nude Scenes bij de meest gelezen blogposts behoort is hier een felbegeerde aanvulling. In de lijst steken naar goede gewoonte niet-pornografische films die elk een bioscooprelease hadden in 2008. Mocht ik films over het hoofd hebben gezien, gelieve deze aan te vullen in de commentaren.

    Top 10 Beste Naaktscènes 2008

    10. Felon (2008) Ric Roman Waugh
    Zij die vroeger naar de actie-serie « 24 » hebben gekeken zullen vast wel de knappe Marisol Nichols herkennen. In de independent film Felon (2008) kreeg je haar zelfs te zien met iets minder kleren aan. Het is een bijzondere prent, niet alleen omwille van de topless scène met Nichols, maar ook omwille van het strakke acteerwerk van zowel Stephen Dorff en Val Kilmer. Het verhaal met Hitchcociaanse trekjes over een onschuldige man die in een spiraal van geweld terecht komt. Nog meer opmerkelijk is de vrij realistische benadering van het gevangeniswezen in de States.

    felon pic1felon Marisol Nicholsfelon pic2

    9. Mirrors (2008) Alexandre Aja
    Mirrors (2008) mag dan wel een horrorfilm zijn waar je ‘s nachts voor het slapen gaan nog zal zitten rillen. Maar op een compleet onverwacht moment zien we naakte Amy Smart door het beeld lopen. Awesome! Niets beters om even wat stoom af te laten in deze anders ijzingwekkende seat-jumper. De naakt scène op zich stelt niet zo heel veel voor, maar zoals ik al zei, 2008 was nogal braafjes. Let wel, na de naakt-scène komt ze op brutale wijze om het leven (zeker niet iets voor gevoelige kijkers).

    pic 01pic 02pic 03

    8. Hell Ride (2008) Larry Bishop
    Hell Ride (2007) is niet meteen een film die ik jullie zou aanraden, maar in deze Top 10 lijst hoort hij zeker thuis. De fans van biker-films à la Easy Rider zullen hier zeker wel van genieten. De rest kan de film bekijken voor de naakte Cassandra Hepburn. Niet meteen een actrice waar men moet naar uitkijken maar wel iemand met een mooi balkon. Of het al dan niet natuurlijk is laat ik aan de specialisten over. En er zit nog meer schoon volk in de film met name Julia Jones en de knappe Chileense Leonor Varela. Mocht de film nu ook nog eens de moeite zijn …

    pic 01pic 02pic 03

    7. Sex and Death 101 (2008) Daniel Waters
    Het was de terugkeer van Winona Ryder als femme fatale in de romantische komedie Sex and Death 101 (2008), en ja, Winona’s ging uit de kleren. Misschien was dat wel de prijs die ze moest betalen. Spijtig genoeg heeft zo goed als NIEMAND deze prent gezien. Het was sowieso niet Winona die de aandacht trok, maar wel de naakte verschijning van Sophie Monk. Had de film ook nog maar iets zinnigs te vertellen over ‘Death’ of ‘Sex’, maar niet dus.

    pic 01pic 02pic 03

    6. The Reader (2008) Stephen Daldry
    Eén van de beste actrices blijft zonder twijfel Kate Winslet, die vooral bekend was voor brave rolletjes, maar tegenwoordig zien we de actrice vaker schaars gekleed optreden. Geen silicone maar een 100% natuurlijke verschijning. The Reader (2008) vond ik niet zo’n bijster goeie film, en was het niet voor de acteerprestaties van de acteurs zou deze film nooit zijn opgevallen. Hoe deze film ooit 5 oscarnominatie kon krijgen blijft bij mij echter een gigantisch mysterie.

    pic 01pic 02pic 03

    5. Elegy (2008) Isabel Coixet
    Tegenwoordig zien we heel veel van Penélope Cruz, onlangs nog als starlet in de musical Nine (2009), maar met Elegy (2008) haalt ze meteen een 5de plaats in dit allesbehalve prestigieuze lijstje.

    pic 01pic 02pic 03

    4. The House Bunny (2008) Fred Wolf
    The House Bunny (2008) is niet meteen een geslaagde komedie maar het bevat wel een paar scènes met een schaars geklede Anna Faris die hier alles uit de kast haalt om te overtuigen als leading actress. Dat de film onvoorstelbaar seksistisch is nam ze er blijkbaar bij, want hier wordt zonder verpinken verkondigd dat een vrouw pas aantrekkelijk is als ze zich als een hoertje gaat kleden en gedragen. Maar toch is het leuk om Faris te zien rondhuppelen in deze verkeerde prent.

    pic 01pic 02pic 03

    3. Restraint (2008) David Denneen
    Restraint (2008) is een niet onaardig langspeelfilm debuut van David Denneen. Een verrassende erotische thriller met een vleugje erotiek en mooie fotografie van Simon Duggan. Een stel op de vlucht van de flikken, gijzelt de rijke man en weet deze situatie financieel uit te buiten. En de naakte schoonheid van dienst is Teresa Palmer die in de film niets aan de verbeelding overlaat. Zeker de moeite om deze film te huren.

    pic 01pic 02

    2. Wanted (2008) Timur Bekmambetov
    Het zou een spijtige zaak zijn een naakt-lijstje op te stellen zonder de aanwezigheid van de aantrekkelijke Angelina Jolie. En jawel, zij ging ook uit de kleren voor Wanted (2008), een soort geüpdate versie van de Matrix - maar dan zonder latex pakjes. Maar alle eer gaat naar Mark Millar en J.G. Jones voor de creatie van deze comic, het verrassende verhaal en zijn coole personages. Het doet er mij aan denken dat ik dringend mijn Top 10 Killer Babes moet aanpassen of uitbreiden naar een Top 20.

    pic 0102pic 03

    1. The Wrestler (2007) Darren Aronofsky
    The Wrestler (2008) is niet alleen een ijzersterke film maar we zien ook een halfnaakte Marisa Tomei rond een paal hangen in een striptent. Vorig jaar was Marisa nog te zien in een bizarre seks-scène met Philip Seymour Hoffman, maar haar scènes in dit drama zijn toch wel iets pittiger.

    pic 01pic 02pic 03

    ***Related Posts***
    08/09/2011: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2009
    03/01/2009: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008
    26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
    05/03/2008: Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes
    14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006