the wolf of wall street

  • War Dogs (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wanneer je de poster bekijkt van War Dogs (2016) van Todd Phillips zou je denken dat het gaat om een spoof Scarface (1983), maar dat is het helemaal niet. Eén van de twee hoofdpersonages is wel een grote Tony Montana fan en de verwijzingen naar de film van Brian De Palma zijn wel degelijk aanwezig in quotes, rekwisieten en zelfs een beetje in de plot. Maar de film waar het me meer deed aan denken was Pain & Gain (2013).

    war_dogs_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: War Dogs is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en volgt twee bevriende twintigers, David Packouz (Miles Teller) en Efraim Diveroli (Jonah Hill), die in Miami wonen tijdens de oorlog in Irak. Ze proberen winst te maken met een onbekend initiatief van de Amerikaanse overheid waarbij kleine ondernemingen zich kunnen inschrijven op aanbestedingen van het Amerikaanse leger. Ze beginnen klein, maar al snel lopen de bedragen op en krijgt het duo het heet onder de voeten wanneer ze op het punt staan een deal van 300 miljoen dollar te sluiten om het Afghaanse leger te bewapenen. Een deal die ze in contact brengt met een paar zeer verdachte Albanese partijen en de wat obscure figuur Henry Girard (Bradley Cooper).

    Waarom Pain & Gain? Wel het zijn beide biopics die een poging ondernemen om met sarcasme de film grappig te maken, geregisseerd door filmmakers die een beetje uit hun comfortzone treden met een biopic met hoofdpersonages waar je niet meteen sympathie voor gaat voelen. De ene is een gefrustreerde schurk die zichzelf veel te belangrijk vindt en de andere is een volger die zijn bloedmooie vrouw, gespeeld door de Knock Knock (2015) actrice Ana de Armas. De twee films spelen zich ook af in Miami, wisselen beide geweld af met shots van strippers en humor met drama. Het enige grote verschil is dat de regisseur van War Dogs Todd Phillips, net iets meer talent heeft in het vertellen van een verhaal dan de Pain & Gain regisseur Michael Bay.

    De echt geslaagde biopics kan je op één hand tellen, en dat heeft meestal te maken met het feit dat het echte leven niet altijd even dramatisch is als de filmwereld, de nevenpersonages even interessant of het einde even pakkend. Scenaristen en regisseurs willen dan vaak de gebeurtenissen dramatiseren - soms teveel, soms te weinig of soms niet goed genoeg - en daar ligt vaak het probleem. Bij War Dogs hebben Todd Phillips en scenaristen Stephen Chin en Jason Smilovic wel een loopje genomen met de feiten. De echte Diveroli is een gymrat en trekt nog maar weinig om de gezette figuur van Jonah Hill die moet betalen als hij aan een vrouw wil geraken en een Scarface-geek is.

    war_dogs_2016_pic01.jpgwar_dogs_2016_pic02.jpgwar_dogs_2016_pic03.jpg
    war_dogs_2016_pic04.jpgwar_dogs_2016_pic05.jpgwar_dogs_2016_pic06.jpg

    Todd zet dan ook al zijn energie in het zorgen dat we als kijker alle Scarface hints begrijpen, inclusief tot tweemaal toe Diveroli laten zien met een AK-47. Misschien had Todd meer tijd kunnen investeren in wat het verhaal boeiender zou maken in plaats van cooler voor een jonge generatie. Persoonlijk heb ik het zowat gehad met die Hollywood-formule van films die uitblinken in zelfspot met karakters die grof geld verdienen op obscure manieren, gladgestreken met voice-over commentaren zoals Scorsese ons dat had aangeleerd met zijn Goodfellas (1990) en sedert dan ontelbare keren gekopieerd.

    Maar het verschil met een film als bijvoorbeeld The Wolf of Wall Street (2013) is dat in War Dogs doden vallen, ook al proberen de makers dat zoveel mogelijk te verdoezelen. En bijgevolg heeft het geheel wel wat een wrange smaak - net zoals bij Pain & Gain. Todd begint de film met de kostprijs van de 'war on terror' (generaal David Petraeus spendeerde 20 miljard dollar enkel en alleen aan airco op één jaar tijd), en lijkt op dit pad verder te willen gaan, maar gaandeweg verliest hij focus en blijft het bij "war is the economy" grapjes in een stripclub waar in de achtergrond de kijker wordt afgeleid door twee strippers. Diepgaand is de film nooit voor een volwaardig drama te zijn, en er zijn te weinig grappen om er een geslaagde zwarte komedie van te maken. Maar War Dogs heeft ook zijn goede momenten. Teller en Hill geweldige acteurs en het is een plezier om ze bezig te zien, ondanks de filterdunne personages die ze vertolken. De rest van de nevenpersonages zijn zo onderontwikkeld dat ze nauwelijks memorabel zijn. Het beste van de film zijn die kleine onthutsende feiten over de prijs van oorlog, maar misschien zou dit beter uitgewerkt kunnen worden in een documentaire in plaats van een actie-komedie-drama.

    Deze geflipte American Dream is ondertussen al bij ons uit op Blu-ray, 4K UHD, DVD en Video on Demand. Er is geen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren, maar wel 3 making-of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 december 2016

     

    *** War Dogs trailer ***

  • Dure kortfilm The Audition is reclamespot voor casino resort in Macau

    Pin it!

    Regisseur Martin Scorsese staat bekend om met select groepje van acteurs te werken, en om hem te zien opduiken in een kortfilm met Robert De Niro, Leonardo DiCaprio en Brad Pitt is dan ook geen verrassing. Martin heeft eerder al samengewerkt met De Niro en DiCaprio, en Pitt was producer op zijn The Departed (2006).

    De kortfilm waarin deze 4 mannen opduiken is uiteindelijk een lange reclamespot voor het nieuwe Melco-Crown casino resort in Macau en City of Dreams in Manila van James Packer. Melco is één van de oudste bedrijven van Hong Kong en Crown is één van de machtigste casino groepen uit Australië. Het resort zou volgens sommige bronnen een kleine 3,8 miljard dollar hebben gekost. En voor deze kortfilm, in regie van Scorsese, zou 70 miljoen dollar gekost hebben, waarvan de 3 acteurs tot 13 miljoen dollar hebben gekregen voor een shoot van 2 dagen. Met de overgebleven miljoenen werd de kortfilm gemaakt, wat uiteindelijk nog een gigantisch bedrag is.

    leonardo dicaprio,robert de niro,brad pitt,martin scorsese,Terence Winter,The Wolf of Wall Street,The Departed,brett ratnerstudio_city_macau_pic01.jpgstudio_city_macau_pic02.jpg

    De kortfilm werd geschreven door Terence Winter, die ook al het scenario schreef van The Wolf of Wall Street (2013). De productie van de kortfilm is in handen van Brett Ratner. In tegenstelling tot die dure Chanel n°5 campagnes zou dit filmpje nog wel eens de moeite kunnen zijn.

    Het filmpje heet The Audition (2015) en gaat over twee acteurs, De Niro en DiCaprio, die beide solliciteren voor dezelfde film. De film werd opgenomen door het pub-productiehuis van Ridley Scott, met name RSA. De volledige kortfilm zal midden 2015 worden voorgesteld. Om één of andere mysterieuze reden worden bijna alle linkjes naar de trailer verwijderd.

  • The Wolf of Wall Street (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar jaar geleden werd er uitgekeken naar de beursfilm Wall Street: Money Never Sleeps (2010) van Oliver Stone, de sequel op de film uit 1987. Vooral na de kredietcrisis van 2007 was zo'n film bijzonder actueel. Een jaar daarop kwam Margin Call (2011) uit, over financiële spelletjes met grote consequenties aan de vooravond van de beurscrash. Vorig jaar was het de beurt aan Martin Scorsese met zijn The Wolf of Wall Street (2013).

    the wolf of wall street,martin scorsese,leonardo dicaprio,jonah hill,jordan belfort,terence winter,boardwalk empire,margin call,wall street,wall street 2,casino,hugo,goodfellas,matthew mcconaughey,jon favreau,cristin milioti,katarina cas,margot robbie,jean dujardin,kyle chandler

    Korte inhoud: Met The Wolf of Wall Street duiken we opnieuw in de jaren '80. Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio) is een effectenmakelaar die stevig aan de drank en de drugs zit en er ook nog eens een seksverslaving op nahoudt. Door middel van fraude heeft hij echter zijn imperium weten op te bouwen en is hij nu een multimiljonair geworden. De ex-meubelhandelaar Danny Porush (Jonah Hill) speelt hierin een grote rol als zijn naaste zakenpartner. Ze gooien hierbij enorme sommen geld in het rond en verwennen zichzelf met excessieve braspartijen waarin drugs en mooie vrouwen de basis ingrediënten vormen. Maar stilaan ziet Belfort zijn carrière ten onder gaan na aanklachten wegens fraude, waarbij corruptie op Wall Street en invloed van de georganiseerd misdaad niet te ontkennen valt.

    Scorsese's vorige film Hugo (2011) mocht dan wel een sterke prent zijn, ik zie de regisseur liever bezig op dergelijke vehikels waar de geur van geld en corruptie onze bijnieren injecteren met nog meer adrenaline, genietend van de sensatie van onbegrensde macht die de karakters uitstralen. En hier worden de criminelen en fraudeurs op een wel heel charismatische wijze op te voeren, denk maar aan Goodfellas (1990) en Casino (1995), om hen nadien te laten botsen met de dagdagelijkse koude realiteit van het lot. En ook al is dit een duidelijke Scorsese film, is hij toch ook wel een buitenbeentje. Om te beginnen is het de meest cynische en meest grappige film uit zijn gehele carrière. Drie uur lang ga je mee in de trip van een beursgoeroe en val je van de ene krankzinnigheid in de andere. Je zou kunnen opmerken dat The Wolf of Wall Street niet diep genoeg in de karakters snijdt. Anderzijds kan je stellen dat alles heel trouw blijft aan het hoofdpersonage dat nauwelijks omkijkt naar zijn slachtoffers.

    De film is gebaseerd op het boek van Jordan Belfort zelf, en in scenario gegoten door Terence Winter, scenarist van ondermeer de hitserie Boardwalk Empire. En dit is ondertussen de 5de samenwerking van Scorsese met zijn fetish-acteur Leonardo DiCaprio, die hier wederom een fantastische rol neerzet, eentje die geheel op zijn lijf geschreven is. Leo vertolkt hier de rol van een moderne Caligula die met zijn trophy-wife uit Brooklyn Naomi Lapaglia, gespeeld door de Australische Margot Robbie, een extravagant en rijkelijk leventje leiden.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    Net zoals in Goodfellas zijn de personages hier verwerpelijk slecht en lijken ze niet in bezit te zijn van enig moreel besef. Ze leven van seks en drugs en maken ontzaglijk veel geld via illegale beurstransacties waarbij ze rommel-aandelen massaal verhandelen aan naïeve klanten, en terwijl Belfort grote winsten opstreek trok hij zich terug wanneer de waarden van het aandeel begon te kelderen. In plaats van het kapitaal opnieuw te investeren in het bedrijf, stak hij het in zijn eigen zak en dat van zijn brokers. Hoe dat concreet in zijn werking ging komen we niet te weten in de film. Belfort kijkt geregeld in de camera om ons aan te spreken, alsof hij aan soort celebrity programma deelneemt waarbij de camera hem op de voet volgt. Hij wil ons naar verluidt niet vervelen met al teveel details over de manier van werken. Wat hij ons wel wil verklappen is dat ze waanzinnig veel geld opstrijken via hun praktijken. Iets waarmee ze snel in het vizier komen van FBI agent Patrick Denham (Kyle Chandler).

    Ik heb me geen minuut verveeld met deze prent. En hoe kan het ook anders met al die grappige interventies, zoals deze met Matthew McConaughey, een acteur die zich de laatste jaren telkens weer opnieuw uitvindt, en die hier de jonge wolf de knepen van het vak leert en hem zijn geheim verklapt om succesvol te zijn. Zelfs regisseur Spike Jonze (Where the Wild Things Are, Being John Malkovich) heeft een acterende rol in de film, naast die andere regisseur Jon Favreau. Bij de actrices zien we ondermeer Cristin Milioti en Katarina Cas. Zelfs de Franse acteur Jean Dujardin is van de partij als de eigenaar van een Zwitserse bank, die zijn neus niet optrekt voor zwart geld.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    The Wolf of Wall Street is een foute en knettergekke zwarte komedie met een regisseur achter de camera die ons altijd een stapje voor is en acteurs die op hun hoogtepunt van hun carrière staan. Scorsese bekeek deze film door de ogen van zijn hoofdpersonage en stripte het verhaal van al datgene wat je zou verwachten bij een dergelijke film. Het was niet de bedoeling om een diepzinnige karakterstudie te maken of een catch-me-if-you-can drama te schrijven tussen een FBI agent en beurscrimineel, maar eerder een cynisch portret te maken van manische Wall Street schurken die terugkeren naar het infantiele niveau en voor geen seconde rekening houden met mogelijke collaterale schade. Verslaafd aan seks, geld en drugs laat Scorsese ons zien hoe gemakkelijk zoiets kan gebeuren, of erger nog, hoe alledaags dit zou kunnen zijn. Scorsese brengt ons de ultieme Wall Street trip, roekeloos en zonder scrupules. Een rusteloze en soms onsamenhangende film die zo rauw en roofzuchtige is als zijn hoofdpersonage.

    The Wolf of Wall Street komt op 30 mei 2014 uit op DVD en Blu-ray. Spijtig genoeg zonder audio-commentaar van de regisseur (dus gaan we nooit het fijne van de zaak weten omtrent de verlengde benen van Margot Robbie), maar we worden wel bediend met wat behind the scene materiaal met 'The Wolf Pack', 'Running Wild' en 'The Wolf of Wall Street Round Table'. De totale duurtijd van het bonusmateriaal bedraagt 40 minuten, wat niet verkeer is uiteraard. Een film die niet mag ontbreken aan de filmcollectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 mei 2014

    ***Related Post***
    27/03/2007: DiCaprio en Scorsese in Wall Street film

     

    *** The Wolf of Wall Street trailer ***

  • The Broken Circle Breakdown gaat zo goed als zeker de Oscar winnen

    Pin it!

    De film was al opgenomen in onze Top 10 Beste Film van 2013 van het jaar, en nu heeft Felix Van Groeningen meteen ook een dik verdiende Oscar-nominatie voor Beste Buitenlandse Film, voor zijn Amerikaans getinte The Broken Circle Breakdown (2013).

    En de film is bijzonder goed geplaatst gezien hij ook de Franse La Vie d'Adèle (2013) in zijn kielzog laat, een film die ook al een Golden Globe nominatie won en toch iets hoger stond aangeschreven. Maar uiteindelijk hebben de Fransen geen Oscar-nominatie gekregen voor hun paradepaardje, die ook al in onze Top 10 Beste Films van 2013 zat. Kon ook moeilijk gezien Frankrijk de film niet mocht inzenden bij de Oscars omdat deze na 30 september 2013 in de bioscoop kwam (wat voor de categorie Buitenlandse Film te laat is, in tegenstelling tot Beste Film of Beste Acteurs). Ons hoor je in ieder geval niet klagen! Via deze link vinden jullie alle Oscar-nominaties op een rijtje.

    the broken circle breakdown,la vie dadele,oscars,jagten,thomas vinterberg

    Is de Oscar voor Felix al binnen? Ik denk van wel, ook al mag je de concurrentie niet gaan onderschatten. Het zal afhangen van hoeveel lawaai de Belgen in Hollywood kunnen maken voor hun film. De andere genomineerde films wegen misschien even zwaar op vlak van inhoud, maar qua beeldvoering heeft de Belgische film toch iets meer weerklank gehad in de media de laatste maanden. Neem nu Jagten (2012) van Thomas Vinterberg. Het is een uitstekende film, maar heeft een wat chaotische release gehad en de meeste mensen hebben deze prent gezien eind 2012, en dat is ondertussen al een eeuwigheid geleden. Het is niet voor niets dat distributeurs hun films graag zetten op het einde van het jaar, op de vooravond van de nominaties.

    Daarnaast is er de Cambodiaanse film The Missing Picture (2013) van de documentairemaker Rithy Panh. Het siert The Academy om deze film te nomineren, maar niemand verwacht dat het de Oscar zal binnenrijven. Daarvoor is de film te weinig bekend, alsook zijn impact bij het publiek. De Palestijnse Omar (2013) is ook een politieke keuze, maar ook hier denk niemand dat deze politiek zwaar geladen prent ook maar de minste kans maakt het beeldje te winnen. Dan blijft er nog de grootste concurrent voor Felix, en dat is de Italiaanse La Grande Bellezza (2013) van Paolo Sorrentino, die een beetje de nostalgie van Federico Fellini oproept. Laten we hopen dat The Academy voor de bluegrass zal kiezen, én een film die ook een breed publiek kan aanspreken...ook al vinden de bookmakers dat de Belgische inzending nauwelijks een kans maakt, en La Grande Bellezza het beeldje zal winnen.

    Daarnaast blijft er de hoop dat Leonardo Di Caprio zijn eerste Oscar voor Beste acteur zal winnen voor The Wolf of Wall Street (2013), gezien Tom Hanks vreemd genoeg NIET genomineerd is voor Beste Acteur in Captain Phillips (2013). Maar mijn vermoeden is dat Matthew McConaughey met het beeldje zal lopen voor Dallas Buyers Club. In ieder geval lijken 12 Year a Slave (2013) en Gravity (2013) de grote favorieten voor de Oscaruitreiking op 2 maart. Ze worden op de voet gevolgd door American Hustle (2013), die vorige week de Golden Globe won voor Beste Komedie. En er zit nog iets Belgisch in de selectie. In de categorie beste animatiefilm is het Frans-Belgische Ernest & Celestine (2012) genomineerd, ook al lijkt Frozen (2013) de gedoodverfde Oscar-winnaar.

    *** De Oscarnominaties 2014 ***

  • Luc Besson pakt uit met The Family op Scorsese's wijze

    Pin it!

    Kijk eens aan, Luc Besson heeft nog eens een film geregisseerd. Zijn laatste prent die ik nog de moeite vond was Léon (1994), en dat is ondertussen bijna 20 jaar geleden. In tussentijd heeft Besson nog 8 films geregisseerd die voornamelijk uitblonken in leeghoofdigheid (Angel-A, Adèle Blanc-Sec) en stuitende saaiheid (Arthur et les Minimoys, The Lady). Besson is ondertussen een pionier geworden in Frankrijk, en stilaan ook in Hollywood, als producent van mooi gefilmde maar oeverloos domme B-films die gigantisch veel geld opbrengen.

    luc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band

    En ook al krijgen we nu en dan een leuke guilty-pleasure-rollercoaster te zien, à la Taken (2008), wordt je niet echt opgewonden door het Besson-script, dan wel van het visuele, kinetisch-ontvlambare vertier op het scherm en de charismatische acteurs. En je kan ook nog wel lachen met de waslijst aan film clichés waar hij iedere keer schijnbaar mee wegkomt (cf. Eiffeltoren-cliché om Parijs te situeren of een Fransman typeren als iemand met een stokbrood onder de arm, …). Besson is een waardeloos scenarist, die zijn publiek beschouwt als dom kijkvee of zelf de intelligentie mist om het niveau van zijn films op te krikken. Hij doet me een beetje denken aan producer Charles Band, die op de begingeneriek van heel wat horrorfilms getiteld staat als 'from an original idea of Charles Band', ook al had de man met zijn 262 filmproducties in zijn leven geen enkel origineel idee.

    Besson komt op een idee (een basis plot), en dat laat hij uitwerken door een scenarist. Dit is een job die gemakkelijk door 85% van de inwoners van mijn straat volbracht kan worden. Iedereen kan een idee voor een film bedenken, maar de uitwerking ervan is vaak waar de echte creatie tot stand komt. Besson lijkt zelfs op regie-vlak weinig vernieuwing aan de dag te leggen. Besson is vervallen van een beloftevolle filmmaker (Nikita, Le Grand Bleu) tot een meedogenloze moneymaker, en dat begint zich ook af te stralen op zijn regie-werk. Ik heb er niets op tegen dat een regisseur commerciële films maakt, of nog, platte commerciële films om zo voldoende budgetten vrij te krijgen voor een meer persoonlijke film. Maar deze persoonlijke films zijn gewoon van even slechte kwaliteit. Angel-A is hiervan een schoolvoorbeeld. Het is een film met een flut-scenario waar de fotografie van Thierry Arbogast (Nikita, Léon) het enige verdienstelijke is.

    En het is nog steeds met diezelfde Arbogast dat Besson binnenkort The Family (2013) uitbrengt. Een film gebaseerd op het boek Malavita van Tonino Benacquista en een script van Besson en Michael Caleo. Na het zien van de trailer had ik zo een gevoel van: "Dit heeft een vies Besson geurtje".

    Korte inhoud: De Manzoni-clan, een beruchte maffia-familie uit New York, wordt naar Normandië in Frankrijk overgeplaatst als onderdeel van het witness-protection programma. De familie past zich echter moeizaam aan in de nieuwe omgeving en oude gewoonten blijken moeilijk af te leren. Al gauw beginnen ze de zaakjes dan ook op hun eigen manier af te handelen.

    luc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall streetluc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall streetluc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall streetluc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall streetluc besson,the family,martin scorsese,robert de niro,michelle pfeiffer,thierry arbogast,tonino benacquista,michael caleo,dianna agron,vincent pastore,tommy lee jones,taken,angel-a,leon,charles band,the wolf of wall street

    Het lijkt wel Flodder goes maffia, maar dan in Frankrijk met Hollywood sterren. Voor eerst is er het duo Robert De Niro die er heel oud uitziet in de film en de 15 jaar jongere Michelle Pfeiffer die nog steeds buitengewoon aantrekkelijk is. In ieder geval twee acteurs die ik graag bezig zie. Ook Tommy Lee Jones is van de partij, nog een veteraan met veel rimpels die hier de rol van een CIA Agent vertolkt. De dochter in de film wordt vertolkt door de 27-jarige Dianna Agron die hier blijkbaar een teenager moet neerzetten, en maffia-cliché Vincent Pastore mag ook nog eens zijn typetje komen spelen.

    Het begin van de trailer lijkt wel een rip-off van een Scorsese film, en ja, Martin Scorsese is zelfs uitvoerend producent op de film. Ik vraag me af in hoeverre hij betrokken was op de set, gezien hij waarschijnlijk al werk genoeg had met de productie en regie van The Wolf of Wall Street (2013). The Family wordt in ieder geval verkocht in de trailer als "from executive producer Martin Scorsese" in plaats van "a Luc Besson film". Ergens te midden van de trailer lees je wel "from Luc Besson, producer of Taken" (zelfs geen verwijzing naar eigen regie-werk), maar de shots van mensen die worden geslaan, het bazooka shot en de vele explosies laten er wel geen twijfel over bestaan dat we hier met een Besson prent te maken hebben. Het is in ieder geval een R-rated actieprent gemaakt vóór het Amerikaanse publiek, met Engels met Frans accent. De grap waarin Michelle Pfeiffer in het Frans Pindakaas wil zeggen komt dan ook niet goed over, gezien hier iedereen Engel praat. Ik heb er niet zo’n goed gevoel bij, maar we zullen zien wanneer deer R-rated film in de zalen draait vanaf 23 oktober 2013.

    *** The Family trailer ***

  • Wall Street 2 met Michael Douglas & Oliver Stone

    Pin it!

    Met de wereldwijde recessie en de banken-crash kon het langverwachte vervolg op Wall Street (1987) niet uitblijven. En een paar dagen geleden hebben ook Oliver Stone én Michael Douglas toegezegd om terug te keren voor de sequel.

    Een jaar gelden werd bekend dat Martin Scorsese interesse vertoonde in The Wolf of Wall Street (2013) van Jordan Belfort en dacht aan Leonardi DiCaprio voor de hoofdrol. Maar hierover is dus nog maar weinig bekend. Variety schreef het volgende:

    Twentieth Century Fox wants to return to Wall Street. Studio's launching development of a sequel to Oliver Stone's 1987 drama as a potential starring vehicle for Michael Douglas, who won an actor Oscar for his role as cold-hearted takeover artist Gordon Gekko. Fox has signed deals with Edward Pressman, who produced the original, and writer Stephen Schiff to pen an updated version of a look into the underside of the financial world. Project is titled "Money Never Sleeps," but Stone's not involved as a writer or director.

    Stone's screenplay, written with Stanley Weiser, and Douglas' performance captured for many the essence of the win-at-all-costs culture of the 1980s. Script features such nuggets as "greed is good," "lunch is for wimps" and "if you need a friend, get a dog." Edward R. Pressman was a producer on "Amazing Grace" and an exec producer on Thank You For Smoking (2005).

    Het personage van Gordon Gekko was losjes gebaseerd op de veroordeelde bankier Michael Milken. Het vervolg zal naar verluidt gaan over Gekko die net vrijgekomen is en terug keert in het recente Wall Street. Verschillende media weten te melden dat Shia LaBeouf in onderhandeling is om een jonge onervaren beurshandelaar te gaan spelen, een soort update van de rol van Charlie Sheen in het eerste deel. Hij zou onder de hoede komen van mentor Gekko.

    Waarom moeten ze altijd weer terugvallen op Shia LaBeouf? Ik heb niets tegen de knul, maar ik ben er op uitgekeken. Hij is mede-verantwoordelijk voor het Indy 4 treinongeluk en de enige reden waarom ik uitkijk naar Transformers 2: Revenge of the Fallen (2009) (een titel die ook werkt voor Wall Street 2) is de hoop dat Megatron die knul onder zijn metalen hiel verbrijzelt. Ik zou eigenlijk liever Charlie Sheen willen terug zien. Waarom niet trouwens? Dit gaat over de beurs en is niet de zoveelste popcorn-actie film die we van Shia gewend zijn. Deze film moet gaan over de karakters en het drama, niet zozeer over explosies en waanzinnige stunts. Het spijtige aan de zaak is dat er bitter weinig mannelijke hoofdrol-acteurs zijn jonger dan 30 in Hollywood. Maar de film is nog niet opgenomen dus er kan nog heel wat veranderen…

    ***Related Posts***
    28/09/2010: Wall Street 2 review
    29/01/2010: Wall Street: Money Never Sleeps trailer