the wicker man

  • A Cure for Wellness (2016) **½ DVD recensie

    Pin it!

    Een paar maanden geleden had ik het nog over de trailer van A Cure for Wellness (2016), volgende week komt deze film uit op DVD. Dit had een David Fincher film kunnen zijn, met dit verschil dat Fincher wel betere scenaristen weet te vinden.

    a_cure_for_wellness_2016_poster02.jpg

    Korte inhoud: Lockhart (Dane DeHaan) is een jonge man die voor zijn bedrijf afreist naar de Zwitserse Alpen om zijn CEO Pembroke (Harry Groener) terug te halen uit een hydrotherapeutisch instituut. Daar aangekomen blijkt dat zijn baas verdwenen is en ontmoet hij de mysterieuze Hannah (Mia Goth). Gedwongen tot een langer verblijf na een auto-ongeval, wordt hij opgevangen door dokter Volmer (Jason Isaacs) die hem een speciale therapie voorstelt, maar al snel komt hij erachter dat deze therapie niet zo idyllisch is alsof wordt voorgeschoteld.

    Alles zag er veelbelovend uit en het was onmogelijk om niet onder de indruk te zijn van de trailers. Regisseur Gore Verbinski weet hoe jij een visueel indrukwekkend spektakel moet maken en met zijn Pirates of the Caribbean films is hij ook wel vertrouwd met het concept van 'water'. En het gebruik van water is zowat de rode draad doorheen deze film. Reeds bij aanvang van het verhaal waarbij een werknemer van een groot bedrijf een hartaanval krijgt en een water-reservoir omver slaat, tot de Spa in Zwitserland die zich bezig houdt met hydrotherapeutische sessies. Water is dus omnipresent in deze prent.

    Wat deze film ook zo indrukwekkend maakt is de production design van Eva Stewart. Een dame die al 4 keer werd genomineerd voor een Oscar en volgend jaar met deze film misschien wel een kans zal maken om opnieuw genomineerd te zijn. De film werd niet opgenomen in Zwitserland, maar wel in Duistland, en meer precies in Brandenburg waar ze het oude ziekenhuis van Beelitz-Heilstättenhebben hebben opgeknapt (een plek waar de Russen na de oorlog heel wat politieke dissidenten hebben omgebracht), alsook gedraaid in het Hohenzollern kasteel. Veel van de shots, met de laaghangende zon tussen de bomen, of die termen met zijn mooie tegeltjes, zijn om in te kaderen.

    En tot halverwege de film had ik echt wel het gevoel naar iets speciaals te zien met cult-allures. Maar nadien verloor de scenarist - net zoals zijn hoofdpersonage - de pedalen en zakte het gehele kaartenhuisje in mekaar. Je zou denken dat hij op bladzijde 80 van zijn script werd vervangen door een B-horror scenarist die het niet zo nauw nam met de logica van het verhaal. Ik kan hierover niet al teveel vertellen zonder te spoilen, maar om een voorbeeld te geven; de film heeft zowat 5 eindes. Elk van hen al even teleurstellend als de andere. De scenarist wou ook net iets teveel gaan vertellen en verloor zijn publiek in een verhaal die oeverloos lang begon te worden (146 minuten!). Na de film had ik maar liefst 3 plotwendingen in mijn hoofd die deze prent véél beter hadden gemaakt en ik begreep maar niet waarom ze noodgedwongen het ene cliché na het andere wilden "uitproberen".

    a_cure_for_wellness_2016_pic01.jpga_cure_for_wellness_2016_pic02.jpga_cure_for_wellness_2016_pic03.jpg
    © 20th Century Fox

    Desondanks het flauwe script en de bizarre en onlogische plotwendingen moet ik de film toch aanraden omwille van een aantal knappe scènes. Zo wordt ons hoofdpersonage ondergedompeld in een +/-7 meter hoge tank vol met water, voor een sensory-deprivation kuur. Een scène die niet zonder gevaar is om op te nemen want de hoofdacteur moest daadwerkelijk in zo'n watervat kruipen. Terwijl Lockhart in een soort droomfase lijkt te komen gebeuren er verschillende zaken. De opzichters bezigen zich in een soort pervers seksueel spelletje, terwijl Lockhart werd omring door palingen (die volledig in cgi werden gemaakt). Onderwater-scenes draaien kost tijd en dus veel geld, en enkel voor deze scene werd maar liefst 10 dagen gefilmd. Er zit ook een scène in de film waarin Lockhart een tube in zijn mond krijgt geduwd waarin kleine palingen in zijn strot worden gegoten. En uiteindelijk is er de tand-scène waarin Lockhart een boor krijgt tegen zijn snijtand. Samen met de efficiënte geluidseffecten (gebruik makend van fase neutralisering bij opname) is het één van de meest creepy scènes uit de film.

    A Cure for Wellness heeft een gigantische plotwending, maar de meeste onder ons zullen alles wel zien aankomen van ver. Het begint met een intrigerende gothische horror vibe, maar eindigt in melodrama en clichés waarvan de logica ver zoek is. Het einde van de film is zowat het domste wat jullie ooit hebben aanschouwd, en dat sinds Neil LaBute's versie van The Wicker Man (2006). De film duur ook nog eens 50 minuten te lang en de scènes worden niet alleen langdradig maar vallen ook pijnlijk in herhaling. Anderzijds is het met zijn bescheiden budget van 40 miljoen dollar (voor een Hollywood prent) een pareltje om naar te kijken, met een smaakvolle mix tussen mooie fotografie en verfijnde cgi.

    A Cure for Wellness komt bij ons spijtig genoeg niet uit op Blu-ray, enkel op DVD vanaf 21 juni 2017. En als er nu één film is die je moet zin in HiDef was het toch wel deze prent. De fotografie is misschien wel het meest bijzondere aan deze prent. Op de DVD staan verwijderde scènes, naast wat making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 18 juni 2017

    ***Related Post***
    19/02/2017: Indrukwekkende A Cure for Wellness trailers

     

    *** A Cure for Wellness trailer ***

  • Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans (2010) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Bepaalde rollen zijn op het lijf geschreven van Nicolas Cage. Neem nu de rol van Terence McDonagh in Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans (2010). De film werd ingeblikt door de Duitse documentairemaker Werner Herzog voor Millennium Films, een filmstudio die eigenlijk een film wou uitbrengen die kon steunen op het succes van de cult-klassieker Bad Lieutenant (1992). Maar Herzog heeft zijn eigen film gemaakt die ver verwijderd is van de Abel Ferrara prent met Harvey Keitel.

    bad_lieutenant.jpg

    Vandaar ook de bizarre titel die wil spelen op twee verschillende paarden; een sequel en een originele film. De verantwoordelijke voor deze lullige titel is producer Edward R. Pressman, die ook al werkzaam was op de film van 1992. Maar Herzog (pic) heeft verklaard dat dit ook de enige inmenging was van Pressman in de productie. Maar laat me duidelijk zijn, Port of Call New Orleans is geen sequel, reboot of remake. Het is een stand-alone film die los van het feit dat het hoofdpersonage een corrupte flik is, niets van doen heeft met de cult-klassieker. Dit is trouwens ook de meest mainstream film voor de regisseur, en ik ben nu al benieuwd naar zijn volgend project.

    Korte inhoud: Terence McDonagh (Nicolas Cage) is een detective die enerzijds toegewijd is aan zijn werk, maar ook aan zijn drugsgebruik, en die net zo vaak met zijn politiepenning zwaait, als met zijn pistool. Hij zwaait de scepter over de ruïnes van het door orkaan Katrina verwoeste New Orleans, en zijn toch al tumultueuze leven van verslaafdheid en autoriteit, wordt alleen maar gecompliceerder door zijn liefde voor een prostituee (Eva Mendes). Samen zinken zij weg in een wereld van verlangens en geweten.

    Het beste van de film is de vertolking van Cage. Herzog heeft ervoor gekozen om zijn hoofdpersonage niet 'slecht' te maken, maar eerder 'immoreel'. Dus als er wat handel kan gedreven worden met een lokale drughandelaar is dat goed meegenomen. Naargelang Terence steeds meer afdaalt in de duisternis, zien we een nieuw en meer geflipt personage tevoorschijn komen. Spijtig verliest de film veel van zijn pluimen naar het einde toe. Het sterke gedeelte van de film is het parcours die Cage volgt, en niet de aankomst, en in deze film vond ik dat het parcours gerust iets langer mocht en het stuk aan de finish veel korter.

    Maar Cage haalt wel het onderste uit de kan en probeert zijn imago van worst actor te verbeteren. Zijn figuur lijkt gebukt onder de pijn van een slecht geweten met de ene schouder die hoger lijkt dan de andere. Eva Mendes speelt het stereotiepe hoertje met het gouden hart, maar is uiteindelijk minder van belang in het verhaal. Ook Val Kilmer vertolkt een veredelde figurantenrol en komt nauwelijks in het verhaal voor. De zwakste vertolking komt echter van de rapper Xzibit die helemaal niet lekker in zijn rol zit en nauwelijks weet hoe hij zijn karakter in de verf moet zetten. Anderzijds zou je het ook kunnen wijten aan het script van tv-scenarist William M. Finkelstein die bij momenten iets teveel berust op de magie van de acteurs. Maar acteurs hebben acties en dialogen nodig om hun magie in de praktijk te zetten.

    bad_lieutenant01.jpgbad_lieutenant02.jpg

    Maar daar waar de film van Abel Ferrara stuurde naar een echte catharsis, blijft deze film wat aan het oppervlak dobberen. Het einde van de film was een duidelijke keuze van de regisseur, maar het werkt maar half en trivialiseert het verhaal. Af en toe heb je de indruk om naar een aflevering van "NYPD Blue" te kijken met zijn uiteenlopende politie-procedures, terwijl de makers eigenlijk beter hun peilen hadden gericht op het personage van Terence. Als toeschouwer ben je uiteindelijk meer geïnteresseerd in het karakter dan in het banale politie-onderzoek die hij voert. Er zitten ook een aantal hallucinatoire scènes in de film, maar Herzog is Terry Gilliam en de scènes werken maar half. Je zit ook te twijfelen of de regisseur eigenlijk een politie thriller voor ogen had, dan wel een soort parodie.

    Kortom, Port of Call New Orleans die onlangs is uitgekomen op Blu-ray is geen slechte film, maar mist een coherent verhaal en een regisseur met een iets meer uitgesproken intentie. Maar uiteindelijk kan je wel genieten van het absurde tragedie. De plot leidt ons niet naar datgene waar we op zitten te wachten, maar blijft koppig rond spartellen in een geflipte logica van iemand onder invloed van drugs en alcohol. Het is trouwens één van de beste vertolkingen van Nicolas Cage van de laatste jaren. Ook al hangt de plot met haken en ogen tezamen, blijf je geboeid door zijn eigenzinnige vertolking. En daar waar The Wicker Man (2006) een complete miskleun was, is deze Port of Call New Orleans een toch een geslaagd politiedrama.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 augustus 2010

    ***Related Post***
    12/10/2009: Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans (2010)

     

    *** Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans trailer ***

  • Top 10 Worst Actor

    Pin it!

    Een tijdje geleden heb ik mijn Top 10 Worst Actress lijstje vrij gegeven, nu is het de beurt aan de Top 10 Worst Actor. Het zijn stuk voor stuk acteurs die niet beschikken over genoeg dramatisch vermogen om verschillende emoties over te brengen. Het kan gebeuren dat elk van hen op een gegeven moment wel genoeg charisma en uitstraling had om een rol te dragen, maar over de gehele lijn blijven het acteurs die er niet zijn gekomen omwille van hun acteer-talent. Ik heb er ook voor gekozen om Arnold Schwarzenegger bewust niet in de lijst te zetten, juist omwille van het charisma en de overtuigingskracht die de man uitstraalt. Tot op heden is er nog geen enkele bodybuilder in geslaagd om te presteren wat hij deed. Hij is geen groot acteur, maar net zoals een Jean-Claude Van Damme kunnen zij heel overtuigend uit de hoek komen onder begeleiding van een talentvolle regisseur. Daarnaast kan je bij hen weinig tot geen films opnoemen waar ze 'slecht acteren'. Schwarzie was zelf heel overtuigend als barbaar in Conan, één van zijn eerste rollen.

    Voor dit lijstje heb ik me onthouden van al die pop-idolen/rappers (50 cent, Mos Def, Usher,…) die de laatste tijd in elke film schijnen op te duiken. Ik dacht, laat ik het houden bij artiesten die hun brood verdienen met acteren. Dit zorgt meteen dat ik mijn gehele lijstje niet moet vol proppen met rappers, want het is gewoon niet om aan te zien.

    Top 10 Worst Actor

    10. Nicolas Cage
    Bekijk gewoon Nicolas Cage in de remake The Wicker Man (2006), en jullie zullen meteen begrijpen dat er een reden is waarom mensen niet naar Nic Cage films willen kijken. Ik heb onlangs de Bangkok Dangerous (2008) remake bekeken in de hoop een acteur te zien die zich volledig kon geven in deze getourmenteerde rol, maar ik was eraan voor de moeite. Maar Cage heeft zeker zijn momenten en heel af en toe weet hij ons te verbazen, denk maar aan Leaving Las Vegas (1995), maar dat gebeurt de laatste tijd steeds minder.

    10Nicolas Cageposter

    9. Keanu Reeves
    Er waren momenten in The Matrix (1999) en Constantine (2005) waar ik echt wel onder de indruk was, maar voor de rest blijft Keanu Reeves een droge, expressieloze vis. En wat mij zorgen baart is dat er geen evolutie in zijn vertolking zit. Je zou gemakkelijk zijn gezichtje in Street Kings (2008) kunnen uitknippen en plakken over al zijn scènes in die film, veel verschil zou het niet uitmaken. Nochtans blijft de man in schitterende projecten opduiken.

    09Keanu-Reevesposter

    8. Adam Sandler
    Adam Sandler is grappig, maar heeft dus weinig bereik als acteur wanneer hij niet verondersteld is om belachelijk over te komen. Soms doet hij mij een beetje denken aan Tim Allen, maar die laatste heeft nog de verdienste om af en toe te kunnen overtuigen met een iets meer ernstige scène. Punch-Drunk Love (2002) was zijn meest memorabele film en The Wedding Singer (1998) misschien zijn meest grappige film, maar over het algemeen is het huilen met de pet op. Zelfs als komiek is hij niet meer grappig, dat werd duidelijk met You Don’t Mess With the Zohan (2008).

    08Adam Sandlerposter

    7. Rob Schneider
    Ik moet er eigenlijk niets van weten, want Rob Schneider werkt meer op mijn zenuwen dan op mijn lachspieren. Komt daar nog bij dat zijn films oerdom zijn (Deuce Bigalow 1 & 2, The Animal, The Hot Chick, The Benchwarmers, …) en dat hebben de mensen van South Park ook opgemerkt (cf. South Park clip). Hij is vaak te zien in een side-kick achtige rol met Adam Sandler, maar die twee deugen niet afzonderlijk en nog minder met elkaar.

    07Rob Schneiderposter

    6. Steven Seagal, Vin Diesel & Jason Statham
    In tegenstelling tot Van Damme en Schwarzie hebben zij nog niet veel van hun “acteertalent” laten zien. Het zijn actiehelden die met veel overtuiging iemand in elkaar kunnen kloppen, maar wanneer ze emoties onder controle moeten houden, valt hun vertolking als een kaartenhuisje in elkaar. Ik heb ze niet onderverdeeld want ze zijn aan elkander gewaagd. Ze komen wel weg met algemene uitdrukkingen die geheel in hun register van actie-held zit (kwaad, stoer of verrast kijken), maar vraag hen bijvoorbeeld niet om te huilen want dan zou het publiek in een lach kunnen schieten. Steven Seagal is een houten plank, Jason Statham is een uitvinding van Guy Ritchie die op automatische piloot speelt en Vin Diesel heeft tot vervelens toe bewezen dat hij moeite heeft om iets anders te spelen dan de gewelddadige bullebak.

    06Vin Dieselposter

    5. Will Ferrell
    Typetjes doen het goed in de States, en Will Ferrell is er zo eentje die al een lange weg heeft afgelegd. Het zijn stuk voor stuk pijnlijke films om te zien, maar het publiek is er blijkbaar dol op. Dat blijkt althans uit de box-office cijfers. Maar Will Ferrell is enorm beperkt in zijn acteerwerk. Nochtans zijn de films vaak enorm grappig (Old School, Anchorman), maar dit is niet altijd te wijten aan Will Ferrell. Elf (2003) van Iron Man regisseur Jon Favreau, Blades of Glory (2007) en Semi-Pro (2008) beginnen aan te tonen dat hij dringend zijn parodiërende formule van de onbenullige sufferd zal moeten herzien, want het is niet meer grappig.

    05Will Ferrellposter

    4. Zac Efron
    Ik snap nog steeds niet waarom bepaalde studio’s, tegen beter weten in, deze Zac Efron willen casten in hun filmprojecten. De man acteert niet beter dan een snotneus van 8 jaar. Hij steelt waarschijnlijk wel de hartjes van heel wat tienermeisjes, maar die kerel bakt er dus op dramatisch vlak niets van en is een beetje het mannelijke equivalent van worst actress Hilary Duff. Hij werd bekend door de Disney prent High School Musical (2006) die nauwelijks de moeite waard is om te bekijken, ook al ben je een die hard musical fan. Maar Zac Efron vertolkt met brio elke simplistische platitude in de film. Spijtig genoeg is hij verder niet bekwaam om iets anders te spelen dan een kartonnen bord, maar dat zal de teenage-fanclub van Efron worst wezen.

    04Zac Efronposter

    3. Mike Myers
    Nog zo’n typetje die aan vervanging toe is, is dat van Mike Myers. Ik wil best geloven dat hij een komisch talent is, maar wat hij de laatste tijden laat zien is op zijn zachts uitgedrukt beschamend. Zijn humor is van het niveau ‘pipi-kaka’ en hij recycleert vaak de Austin Powers grappen ad nauseum. En wanneer Love Guru Myers geen synoniemen meer heeft voor geslachtsdelen, begint hij oeverloos te zeveren over winden laten en diarree. Niemand van onder de 10 jaar zou dit moeten ondergaan, en wat dat betreft, eigenlijk ook niemand die ouder is dan 10.

    03Mike Myersposter

    2. Dwayne "The Rock" Johnson
    Met een naam als The Rock kan je niet meteen serieus genomen worden, daarom heeft de wrestling-champion zijn geboortenaam heropgevist. Spijtig genoeg had dit zo goed als geen invloed op zijn acterend vermogen. Walking Tall (2004), waar de acteur een slordige 15 miljoen dollar opstreek, had zijn doorbraak moeten betekenen. Maar het was een pijnlijke vertoning die gelukkig slechts een 72 minuten duurde. De bedoeling was dat het publiek zou meevoelen met het hoofdpersonage, maar wie wil zich nu gaan identificeren met een dwaze bruut? En met Doom (2005) deed hij zowaar nog erger.

    02The-Rockposter

    1. Ashton Kutcher
    Ashton Kutcher speelt net iets beter dan de gemiddelde Vlaamse acteur, maar het scheelt maar een haartje. Bekijk hem in films als The Guardian (2006), What Happens in Vegas… (2008) of My Boss's Daughter (2003) en je zal weten wat ik bedoel. In die laatste film wordt hij trouwens vergezeld door Tara Reid, en in plaats van vonken te geven op het scherm doven ze elk komisch-moment met hun vacuüm-vertolkingen. In de meeste gevallen acteert Kutcher zelfs niet, maar loopt hij rond als goofy leeghoofd. Enkel spijtig voor de anders niet onaardige rollen die hij aangeboden krijgt, die met een beter acteur ook betere films hadden geweest.

    01Ashton Kutcherposter

    ***Related Post***
    27/09/2008: Top 10 Worst Actress

  • Bangkok Dangerous (2008) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen: de Bangkok Dangerous (2008) remake is een KLOTE FILM. Verspil jullie centen niet aan deze drek, maar ga naar de videotheek en huur de originele Bangkok Dangerous (1999). In de oorspronkelijke versie is de huurmoordenaar doofstom, waardoor hij volledig geïsoleerd van de buitenwereld is. Nu is de Thaise vrouw Fon (Charlie Young), waar huurmoordenaar Joe (Nicolas Cage) verliefd op wordt, doofstom. Een doofstomme Thaïse vrouw die nota bene werkzaam is in een apotheek (wie verzint het!?). Neen, het werkt niet! Zo zie je nog maar eens dat remakes door de oorspronkelijke regisseur(s), in dit geval Oxide Pang Chun en Danny Pang (beter bekend als de gebroeders Pang), niet altijd een meerwaarde hoeft te zijn.

    bangkok_dangerous_2008_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Korte inhoud: De huurmoordenaar Joe (Nicolas Cage) is naar Bangkok gekomen om in opdracht van maffiabaas Surat vier vijanden om het leven te brengen. Als Joe in Bangkok is gearriveerd neemt hij een plaatselijke straatcrimineel Kong (Shahkrit Yamnarm) in dienst met de bedoeling om deze aan het einde van al zijn opdrachten eveneens te doden. Op die manier hoopt hij ervoor te zorgen dat al zijn sporen worden uitgewist. Het loopt alleen nu anders dan Joe in gedachten had. Joe wordt Kongs mentor, neem hem onder zijn hoede en leert hem de fijne kneepjes van het vak. Wat Joe echter niet had voorzien is dat hij verliefd zou worden op de doofstomme vrouw Fon (Charlie Young), met wie hij in een hartstochtelijke affaire belandt. Joe wordt ineens met zijn eigen geïsoleerde leven geconfronteerd en gaat twijfelen aan zijn bestaan. Dan besluit zijn opdrachtgever Surat dat het tijd wordt om iedereen uit de weg te ruimen.

    De scène in de apotheek met Joe die probeert duidelijk te maken wat hij iets wil voor zijn kwetsuur tegen de doofstomme apotheek-bediende Fon, weerspiegelt hoe dom deze prent wel is. De personages zijn maar half uitgewerkt en bijgevolg ook half zo interessant. Nicolas Cage is vrijwel onopvallend als zogenaamd gewetenloze moordenaar, was het niet dat je vaak wordt afgeleid door zijn vreemde haardos die op onheilspellende manier deed denken aan die andere draak van een film.

    Het cruciale keerpunt in de film komt wanneer Cage de opdracht krijgt om een politieke moord te plegen. Mede door een aantal aarzelende blikken en wat flash-backs van de moorden die hij gepleegd heeft, wordt zijn dilemma gevisualiseerd. Hoewel het duidelijk is dat de makers de innerlijke worsteling van de huurmoordenaar in beeld willen brengen, slagen zij er NIET in de kijker mee te slepen in zijn strijd. En dit is uiteindelijk het probleem van deze zwakke remake. Het lukt de makers niet om ons mee te nemen in de slopende fysieke tweestrijd van Joe, zoals ik al had gevreesd bij het zien van de trailer. Je zou denken dat de regisseur iets beter hun eigen hoofdpersonage zouden kennen. Niet dus. De Hong Kong Brothers zijn bij deze officieel van mijn lijstje geschrapt van regisseur wiens werk ik aandachtig moet volgen. Ze hebben zopas een flauwe karikatuur gemaakt van hun eigen film.

    Bangkok Dangerous 001Bangkok Dangerous 002
    Bangkok Dangerous 003
    © Entertainment One Benelux

    Kortom, Bangkok Dangerous is een domme en oersaaie actie-remake met veel debiele scènes, over-the-top explosies, saaie achtervolgingen, pijnlijke muziekscore en vervelende vuurgevechten, zonder de intrige, de realistische – grauwe fotografie en de essentiële dramatische innerlijke tweestrijd uit de originele versie. Uiteraard ontbreekt een vermakelijke achtervolging over het water door de beroemde floating market van Thailand niet, maar tegen die tijd is de ergernis dermate groot dat het je niet zo heel veel meer kan schelen. Ik begin zelf nu al te twijfelen of die originele prent uiteindelijk wel zo goed was, als toen ik deze voor het eerst zag (ondertussen al 8 jaar geleden). De Bangkok Dangerous remake is in ieder geval een pure verspilling van tijd en energie en had nooit het daglicht mogen zien. Ziehier de zoveelste Nicolas Cage flop. Niet zo slecht als The Wicker Man (2006), maar het komt in de buurt. Op naar Ghost Rider 2!

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 10 september 2008

    ***Related Post***
    15/08/2008: Bangkok Dangerous remake trailer

     

    *** Bangkok Dangerous trailer ***

  • Bangkok Dangerous met Nicolas Cage

    Pin it!

    Eén van de betere Thaise films die elke filmfan hoort te zien is Bangkok Dangerous (1999) van Oxide Pang Chun en Danny Pang (beter bekend als de gebroeders Pang). Hoewel de film de International Critics' Award won op het filmfestival van Toronto en razend populair was in Azië, was de release in het Westen beperkt tot een aantal filmfestivals en een paar grote steden. Bij mijn weten werd de film zelfs niet verdeeld bij ons (buiten misschien één of twee bioscoopzalen), en moest je de film bekijken op DVD.

    Bangkok Dangerous poster

    En gezien er nauwelijks mensen waren die Bangkok Dangerous hadden gezien, besloot Nicolas Cage een remake te produceren met dezelfde regisseurs maar deze keer in het Engels én met hem als hoofdacteur. Cage stapelt ondertussen de ene flop na de andere op (The Wicker Man, Ghost Rider, Next, National Treasure 2) en heeft dringend nood aan een nieuwe hit. Maar ik heb zo mijn twijfels dat dit zal gebeuren met deze film. Voor de filmfreaks blijft het origineel heilig en is deze compleet overbodig. Het grote publiek heeft trouwens ondertussen begrepen dat Cage in de hoofdrol geen garantie meer is in een geslaagde prent.

    Korte inhoud: De huurmoordenaar Joe (Nicolas Cage) is naar Bangkok gekomen om in opdracht van maffiabaas Surat vier vijanden om het leven te brengen. Als Joe in Bangkok is gearriveerd neemt hij een plaatselijke straatcrimineel Kong (Shahkrit Yamnarm) in dienst met de bedoeling om deze aan het einde van al zijn opdrachten eveneens te doden. Op die manier hoopt hij ervoor te zorgen dat al zijn sporen worden uitgewist. Het loopt alleen nu anders dan Joe in gedachten had. Joe wordt Kongs mentor, neem hem onder zijn hoede en leert hem de fijne kneepjes van het vak. Wat Joe echter niet had voorzien is dat hij verliefd zou worden op de doofstomme vrouw Fon (Charlie Young), met wie hij in een hartstochtelijke affaire belandt. Joe wordt ineens met zijn eigen geïsoleerde leven geconfronteerd en gaat twijfelen aan zijn bestaan. Dan besluit zijn opdrachtgever Surat dat het tijd wordt om iedereen uit de weg te ruimen.

    De Pang broers spelen vaak met het concept van het ontbreken van zintuigen, of nog het bezitten van extra zintuigen. De huurdoder in de originele versie was doofstom; in deze versie betreft het de vrouw op wie Joe verliefd wordt. Het fenomeen "zintuigen" zien we ook terug in andere werken van de gebroeders Pang zoals The Eye (2002) en The Messengers (2007). De regisseurs schetsen een rauw beeld van de gewelddadige onderwereld in Bangkok in de vorm van vuurgevechten en wilde achtervolgingen en leggen de dilemma's bloot waarmee Joe te maken krijgt.

    Bij het bekijken van de trailer heb ik toch de indruk dat de makers – waarschijnlijk onder invloed van Cage en Jason Richman - het innerlijke conflict tot een minimum beperkt hebben om zo de focus te leggen op de actie. De vraag is dan ook of deze Bangkok Dangerous (2008) de innerlijke tweestrijd van het hoofdpersonage geloofwaardig zal kunnen maken. Toch ziet het er niet naar uit dat het een spektakelfilm is, maar eerder een eenvoudige thriller wil blijven. Op 3 september 2008 is de film bij ons in de zalen, maar ik raad iedereen het origineel aan te schaffen/te huren op DVD!

    *** Bangkok Dangerous trailer ***

  • Top 10 Worst Movie Posters

    Pin it!

    The Movie Blog Talk

    Het is onbegonnen werk om een lijstje te maken van dé beste filmposters aller tijden. Er zijn oneindig veel films en dus ook oneindig veel filmposters, en elke film heeft tegenwoordig ook 7 verschillende versies met soms radicaal andere grafische benaderingen. Ik heb me dus voor het lijstje Top 10 Worst Movie Posters beperkt tot de filmposters die niet ouder zijn dan 3 of 4 jaar. Mocht het all time zijn dan had mijn lijst vol gestaan met 70’ties exemplaren (en dit voor zowel de beste als de slechtste filmposters), ik denk dan aan films als Semi-Tough (1977), The Black Gestapo (1975) of Moonraker (1979). De pret kon gewoon niet op en de creativiteit vierde tevens hoogdagen.

    Ik heb me ook niet laten meeslepen door het B-circuit zoals Kinky Kong (2006) en dergelijke troep. Deze films zijn meestal gemaakt met een miezerig klein budget dat die affiches vaak home-made zijn. De posters worden ook niet meteen 'au serieus' genomen. En dat is trouwens ook het geval met bepaalde recente films die er alles aan doen om net een kitscherige toon te zetten of gewoon willen opvallen door een compleet gebrek aan smaak zoals bij Big Momma’s House 2 (2006).

    Voor deze 12e BlogTalk hebben ook At The Movies en Popcorn hun top 10 samengesteld. Volgende week vinden jullie hier trouwens de Top 10 van de Beste Filmposters. Mochten jullie nog een aantal filmposters weten die ik over het hoofd zou gezien hebben, laat het dan weten in de reacties.

    Top 10 Worst Movie Posters

    The Interview10. The Interview (2007)

    Als ik het niet beter wist dan zou ik denken dat het hier om een Vlaamse filmposter gaat. Maar neen, Interview is de nieuwe film van acteur/regisseur Steve Buscemi, en geen verkeerde film als je de filmrecensies mag geloven. Het gaat hier trouwens over een remake van Interview (2003) van de vermoorde Hollandse cineast Theo van Gogh. Het probleem is dat deze affiche mij zeker niet warm maakt om de film te zien. Het lijkt een amateurs-collage van twee nietszeggende, met surface-blur-bewerkte, portretten waar de ogen door een prutser zijn geretoucheerd in photoshop. Ik zwijg ook nog over de foute zwarte shading om alles aan elkaar te kleven en de zwarte blur die achter de namen van de twee hoofdacteurs werd gezet. Deze film verdient beter, véél beter.

     

     

     

    009 Over Her Dead Body09. Over Her Dead Body (2008)

    Over Her Dead (cgi) Body is niet alleen een slechte komedie maar diegene die de poster in elkaar heeft gestoken moet dringend een les anatomie volgen. Bekijk de heupen van Eva Longoria. Die lijken wel zo uitgeroken als haar nieuwe achternaam op de poster. Het heeft er trouwens alle schijn van dat Eva zelfs niet kwam opdagen voor de fotoshoot en dat ze gewoon haar gezicht hebben geplakt op dat van een model of zelfs een cgi-lichaam. Het doet me trouwens een beetje denken aan de Basic Instinct 2 poster waar Sharon Stone naar goede gewoonte met haar benen open staat. Het enige foutje is dat we duidelijk kunnen zien dat het om knip-en-plakwerk ging, want in de reflectie van de spiegel zagen we dat dit een ander hoofd was met natte haren in plaats van gedroogde blonde haren.

     

     

     

     

    008 Date Movie08. Date Movie (2006)

    Date Movie is verondersteld om zo'n wacko spoof komedie te zijn, in navolging van de Scary Movies, Epic Movie en wat nog allemaal. Heel leuk, maar welke nitwit heeft het cleenex-concept bedacht en de tag "Everyone wants a happy ending"?! Waar zit de grap? Of moet je de film zien om te weten waarover het gaat? Sorry maar dat heb ik er niet voor over. Het enige wat de film en de poster misschien gemeen hebben is hun nonsense-gehalte.

     

     

     

     

     

    007 Street Kings07. Street Kings (2008)

    Filmposters van amateurs kan je er zo uithalen. Ze ondertekenen hun werk met slechte cut-outs (vaak met wit randje of witte blur). Meestal staan de ogen compleet onjuist of zijn de handen te groot of te klein,… Bekijk trouwens ook de design-verkrachting van The Accidental Husband (2008). Maar bij deze Street Kings (2008) hebben ze zelfs de trigger-vinger van Keanu Reeves vergeten.

     

     

     

     

     

    005 Spider-Man 206. Spider-Man 2 (2004)

    Sommige filmposters kunnen zich geen fouten veroorloven. Een film als Spider-Man 2 verdient het beste van wat de markt te bieden heeft op vlak van grafische vormgeving. Kan iemand mij dan uitleggen wat de hand van Kirsten Dunst doet op de schouder van Spiderman? Ofwel maakt zij deel uit van de Fantastic Four groep en kan ze haar armen uitlengen, ofwel heeft ze twee ellebogen. Hoe dan ook, deze poster klopt niet.

     

     

     

     

     

    006 The Wicker Man05. The Wicker Man (2006)

    Er zijn vaak heel wat verbanden tussen slechte films en slechte filmposters. Een mooie film met sfeerscheppende, poëtische fotografie zorgt er meteen voor dat de graphic designers hun inspiratie kunnen halen uit het beeldmateriaal. Bij slechte films daarentegen moeten de designers liegen. En dit heeft niet altijd een gewenst effect. Neem nu The Wicker Man remake. De film is een samenraapsel van idiote scenes en belachelijke dialogen ("Killing me won't bring back your honey back!" – "Step away from the bike!" - "How'd it get burned? How'd it get burned? How'd it get burned? I-DON’T-K-NOW") Maar ook de poster trekt op geen fluit. De compositie van het meisje en de onscherpe close-up van het bijen-gezicht met de ogen die wegkijken ronduit wansmakelijk te noemen. Maar dit is trouwens niet de enige Nicolas Cage poster om van te huilen. Remember National Treasure 2.

     

     

     

    004 Charlie Wilsons War04. Charlie Wilson's War (2008)

    Sommige filmposters doen zelfs de moeite niet meer om ons te behagen, zoals deze Charlie Wilson’s War. Wat is het idee achter dit concept? Lijkt wel of het een setfoto is waar de incognito Philip Seymour Hoffman met snor en zonnebril Tom Hanks en Julia Roberts kwam bespieden. "Who said they couldn’t bring down the Soviet empire" luidt de tag. WTF!?

     

     

     

     

     

     

    003 Mad Money03. Mad Money (2008)

    De poster van Mad Money is grappiger dan de film. Bekijk het lichaam van Diane Keaton. Hier klopt iets niet. Lijkt wel of haar lichaam uit 6 verschillende stukken bestaat die ze achteraf aan elkaar hebben geplakt. Ze hebben Diane trouwens groeihormonen gegeven want ze lijkt zowaar even groot als Katie Holmes die feitelijk 6 cm groter is. Dat dit niet de eerste Diane Keaton-poster is die zwaar toegetakeld werd door photoshop-prutsers bewijst ook deze Because I Said So poster.

     

     

     

     

    002 Snakes on a Plane02. Snakes on a Plane (2006)

    Zoek de fout in deze Snakes on a Plane poster! Dat de film niet serieus te nemen is mag wel zijn, maar ik heb de film gezien en ik ben van mening dat ze maar een heel klein beetje de kaart van de parodie hadden getrokken. Deze poster is eigenlijk een mooie samenvatting van het slangen-project. Het ziet er allemaal 'cool' uit en Snakes on a Plane wil ook daadwerkelijk als 'cool' aanzien worden, maar de makers zijn te dom om iets deftig in elkaar te steken.

     

     

     

     

     

    001 Good Luck Chuck01. Good Luck Chuck (2007)

    Maar alle eer gaat naar de nitwits van deze Good Luck Chuck poster. De makers kwamen op het achterlijke idee om de ongelukkige Rolling Stone cover van Yoko Ono en John Lennon te stelen voor hun debiele 12-in-een-dozijn komedie. Heeft de film iets van doen met de relatie die Lennon en Ono hadden. Nope, maar het was waarschijnlijk een leuk idee na een paar glazen vodka. De foto lijkt opnieuw op plak-en-knip werk van de gezichten van Jessica Alba en Dane Cook (let op de ogen en de schaduwen) en de poster ziet er allesbehalve uitnodigend uit. Integendeel. De poster is de reden waarom ik deze film zelfs niet op dvd wil zien.

     

     

     

     

    ***The Movie BlogTalk***
    BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
    BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
    BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
    BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
    BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
    BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
    BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
    BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
    BlogTalk #9: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
    BlogTalk #11: Het Beste & Slechtste uit 2007
    BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
    BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
    BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008