the spirit

  • Gecensureerde Eva Green poster van Sin City: A Dame to Kill For

    Pin it!

    En na de tweede trailer voor Sin City: A Dame to Kill For (2014) van Robert Rodriguez en Frank Miller zijn er heel wat nieuwe filmposters online gekomen, en één van die posters werd door de MPAA verbannen omdat Eva Green er iets te ... rondborstig bij staat. De organisatie - bestaande uit versleten randdebielen en seniele oudjes die zich nog in de jaren 50 wanen - vond de schaduw boven de tepel van de actrice te choquerend voor het Amerikaanse publiek.

    eva_green_poster_a_dame_to_kill_for.jpg

    Het blijft een feit dat de ene tepel de andere niet is. Deze poster met mannelijke tepels mocht wel door de censuur, ook al ken ik vrouwen met minder grote borsten. En van twee maten en twee gewichten gesproken, moet je weten dat deze Beowulf poster wèl toegelaten was en ook over deze poster vind ik geen klacht. Toch had ik vooral de indruk dat ze voor een geniale marketingstunt hebben gezorgd voor Sin City: A Dame to Kill For.

    Een paar jaar geleden merkte Rodriguez op dat de nieuwe film geen co-realisatie zou worden, maar ik denk dat Frank Miller misschien wat moeilijk deed om zijn werk af te staan. In ieder geval hebben we opnieuw te maken met een co-realisatie. Het scenario is van Rodriguez maar deze misdaad neo-noir is wel gebaseerd op de comics van Miller, en we weten allemaal dat Miller ondertussen ook heeft bewezen dat hij geen regisseur is, cf. de The Spirit (2008) flop.

    Korte inhoud: Ava Lord heeft haar man Dwight (Josh Brolin / Clive Owen) verraden, een punt achter hun relatie gezet en hem verlaten voor een rijkere man. Jaren later keert Ava terug naar Dwight en beweert dat ze misbruikt wordt in haar huwelijk en vraagt hem te helpen. Wanneer Ava echter Dwight op laat draaien voor de moord op haar man probeert Dwight samen met Marv (Mickey Rourke) zijn naam te zuiveren.

    Een paar nieuwe namen werden aan de lijst toegevoegd, enerzijds Ray Liotta, die tegenwoordig de ene productie na de andere opvolgt. De man is onvermoeibaar. Dit jaar jaar heeft hij maar liefst 10 projecten lopen. Daarnaast is er ook de rising star in Hollywood, Juno Temple, die een glansrol vertolkte in Killer Joe (2011). En uiteindelijk is er ook nog Jeremy Piven die de rol van Buddy Israel speelde in Smokin' Aces (2007).

    De vorige Sin City (2005) is al 7 jaar geleden en ondertussen zijn er twee acteurs overleden, met name Brittany Murphy en Michael Clarke Duncan. Anderzijds zijn er nog steeds rollen voor Mickey Rourke, Clive Owen, Josh Brolin, Jessica Alba, Jamie Chung (die Devon Aoki vervangt vanwege een zwangerschap), Alexa Vega, Rosario Dawson, Jaime King, Dennis Haysbert en Michael Madsen. Ook Bruce Willis keer terug om hun rol te spelen van Hartigan en ook Joseph Gordon-Levitt maakt zijn debuut in de sin city wereld. Ook Eva Green maakt haar intrede, naast haar ex in het echte leven Marton Csokas.

    sin_city_a_dame_to_kill_for_poster_rosario_dawson.jpgsin_city_a_dame_to_kill_for_poster_joseph_gordon_levitt.jpgsin_city_a_dame_to_kill_for_poster_jessica_alba.jpgsin_city_a_dame_to_kill_for_poster_josh_brolin.jpgsin_city_a_dame_to_kill_for_poster_mickey_rourke.jpg

    De film werd in tegenstelling tot de eerste film opgenomen in 3D. Volgens Rodriguez zal dit een nieuwe wereld openen. De Sin City wereld is nochtans volledig in een 2D grafische maar voor de regisseur zal de dimensie misschien de gehele film een nieuwe drive geven. Ik betwijfel het, maar we zullen zien. De comic adaptatie is pas gepland voor 22 augustus 2014, wanneer de film bij ons uitkomt is nog niet bepaald.

    *** Sin City: A Dame to Kill trailer #2 ***

  • Sin City 2 en Machete Kills komen uit in 2013

    Pin it!

    Goed nieuws! De opnames van de stripverfilming Sin City 2 (2013), het vervolg op de uitstekende Sin City (2005), gaan dit voorjaar van start. Dat heeft regisseur Robert Rodriguez laten weten op het filmfestival South by Southwest (SXSW) in zijn woonplaats Austin in Texas. De opnames starten vlak na die van Machete Kills (2013), het vervolg op Machete (2010), waarmee ook is bevestigd dat die actiefilm eraan komt.

    machete machete kills,Sin City,Sin City 2,robert rodriguez,frank miller,SXSW,the spirit,Mickey Rourke,Brittany Murphymachete machete kills,Sin City,Sin City 2,robert rodriguez,frank miller,SXSW,the spirit,Mickey Rourke,Brittany Murphy

    "Je hebt altijd meerdere films in ontwikkeling, waarvan er misschien eentje doorgang vindt", zei de 43-jarige Rodriguez. "Ditmaal werd toevallig alles tegelijk goedgekeurd. We zijn waarschijnlijk bezig met de montage van Machete Kills terwijl we Sin City 2 aan het opnemen zijn." De filmmaker bereid zich alvast voor op een koele zomer, binnen tussen de green screens.

    Rodriguez bevestigt tevens dat, zoals al breed werd aangenomen, Sin City 2 is gebaseerd op de strip A Dame to Kill For van Frank Miller. Diens werk vormde ook de inspiratie voor de eerste Sin City film, op zo een manier dat Rodriguez zich verplicht voelde om Miller als co-regisseur aan te duiden. Zo kreeg de comic-schrijver meteen de smaak te pakken en wou zelf zijn films regisseren. Maar dit liep nogal ongelukkig af met de regie van The Spirit (2008), die op menig Top 10 Worst Movies of 2008 kwam te staan. Schoenmaker blijf bij je leest, en dat deed hij nadien ook. Bijgevolg wordt Sin City 2 geen co-realisatie meer.

    De sequel zal ook nog eens twee verhalen van Miller gebruiken die nog niet zijn uitgegeven in een comic. Dat belooft. Over de personages is er wel nog geen zekerheid, anders dan dat de onverwoestbare Marv, in de eerste film gespeeld door Mickey Rourke, weer terugkeert. Blijkbaar volstond zelfs zijn executie niet in de eerste film om hem uit de weg te ruimen. Rourke heeft echter al meermaals aangegeven weinig zin te hebben in nog maar eens urenlang in de make-up stoel te zitten. Actrice Brittany Murphy is in 2009 overleden en er is ook nog niet duidelijk of haar personage opnieuw In de film zal voorkomen.

  • Top 10 box-office flops van 2008

    Pin it!

    Vorige week heb ik een postje geschreven over de U.S. Box-Office Flops uit 2007, hier is de lijst van de films van 2008. Er waren een stuk meer films gemaakt en over het algemeen deden de bioscoopfilms het goed tot uitstekend in 2008. The Dark Knight (2008) had een enorm productiebudget van 185 miljoen dollar maar bracht zomaar eventjes 533 miljoen dollar op in de States. De film staat trouwens op de 4de plaats van de beste box-office resultaten wereldwijd met 1 miljard dollar. Enkel Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest, The Lord of the Rings: The Return of the King en Titanic deden beter. Maar ook films als Iron Man en Wall-E (2008) lokten heel wat bezoekers.

    Maar er waren ook heel wat films die het productiebudget niet konden terugwinnen aan de Amerikaanse box-office, zoals een Quantum of Solace (2008) bijvoorbeeld die met zijn 200 miljoen dollar budget zijn Amerikaanse toer eindigde met 168 miljoen dollar. Gelukkig was de film een enorm succes in de rest van de wereld. Toch maakt dit box-office resultaat duidelijk dat de makers misschien iets te hoog hadden ingezet op de film. Maar laten we eens kijken naar de grootste verliezers aan de Amerikaanse box-office. Hier is de Top 10 Box-Office Flops uit 2008.

    Top 10 Box-Office Flop van 2008

    10. The Spirit (2008) Frank Miller
    Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $39,03 million

    flop,the spirit

    The Spirit zou je kunnen beschouwen als Frank Miller's debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez. Maar het is een debuut om snel te vergeten. De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet. Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Gelukkig had het publiek dit bedrog al snel in de mot.

    9. The Love Guru (2008) Marco Schnabel
    Productioncost: $62 million - Worldwide Gross: $40,86 million

    flopthe love guru

    The Love Guru is de zoveelste zwakke komedie Mike Myers en in tegenstelling tot zijn andere films bleef het publiek ook weg. Wereldwijd bracht de film maar 40 miljoen dollar op en dat is een stuk onder het productiebudget. Je krijgt zelfs plaatsvervangende schaamte voor oscarwinnaar Ben Kingsley. Hoe hij in deze film verzeild is geraakt als schele goeroe blijft voor mij een groot mysterie. Deze prent heeft veel weg van een onhandige montage van deleted scenes waar de grappen helemaal niet zijn. Seksende olifanten, erectie- en schetengrollen, kots, neuskeutel, spotten met de kleine gestalte van Verne Troyer en tenenkrullend slechte woordspelingen in de stijl van intimacy, in to me I see!. The Love Guru is een scheef getrokken parodie zonder kader, visie of structuur. Van een verhaal of samenhang is nauwelijks sprake en Barbiepop Jessica Alba bewijst nog maar eens haar totaal gebrek aan acterend vermogen.

    8. Punisher: War Zone (2008) Lexi Alexander
    Productioncost: $35 million - Worldwide Gross: $10,10 million

    flop,Punisher: War Zone

    Na het lezen van het scenario van Punisher: War Zone had Thomas Jane (de vorige Punishet vertolker) bedankt voor de rol, en wou er verder niets meer van horen, en dat wat voor de fans meteen al duidelijk dat aan deze sequel een reukje zat. Regisseuse Lexi Alexander is geen tweede Kathryn Bigelow en heeft geen flauw benul van hoe zee en actie-thriller in beeld moet brengen. Er was geen passie voor de comic, geen inzicht in hoe je een actie-scène moet in beeld brengen, niet genoeg lef en branie om met die R-rating een film te maken voor een volwassen publiek.

    7. Speed Racer (2008) Andy & Larry Wachowski
    Productioncost: $120 million - Worldwide Gross: $93,95 million

    flop,Speed Racer

    Speed Racer is een cgi-flipperkast die geen nanoseconde stilhangt en daarmee heb je zowat alles gezegd over deze prent. Visueel verbluffend maar onvoorstelbaar idioot met cheesy acteerprestaties. De vlakke personages komen nergens tot leven, de dialogen zijn knullig en uiteindelijk zit je gewoon te geeuwen van verveling tussen de flitsende actiesequenties. Dat deze film bedoeld is voor peuters is duidelijk, maar dan wel van debiele peuters die tevreden zijn met een onsamenhangende verhaaltje, heel wat felle kleuren en een verdomde aap. Fraai is het niet.

    6. The Express (2008) Gary Fleder
    Productioncost: $40 million - Worldwide Gross: $9,81 million

    flop,The Express

    In The Express is ten onder gegaan aan de box-office door zijn onduidelijk genre. Mensen wisten niet of het een dramatische film was over raciale kwesties, een biopic over Ernie Davis of een film voor sportfanaten. Maar ook al zitten er teveel clichés in deze film en druipt de sentimentaliteit van het scherm, toch is het verre van een slechte film. Met een betere promotiecampagne had deze film zeker wel uit de rode cijfers kunnen geraken.

    5. Miracle at St. Anna (2008) Spike Lee
    Productioncost: $45 million - Worldwide Gross: $9,32 million

    flop,Miracle at St. Anna

    Spike Lee heeft de laatste jaren zo zijn up’s (Inside Man, 25th Hour) and down’s (zowat de rest van zijn recente films). Of Miracle at St. Anna goed of slecht is weet ik niet, maar de film doet het in ieder geval niet bijster goed in de States. Ook niet alle critici zijn laaiend enthousiast. Sommigen spreken zelfs van een tv-film volgepakt met clichés. Toch heeft Lee talent en ben uiteindelijk wel benieuwd naar deze prent. En met de lage verwachtingen wordt het misschien nog een leuke filmervaring.

    4. City of Ember (2008) Gil Kenan
    Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $17,93 million

    flop,City of Ember

    De slechte promotie en het overschatte productiebudget van City of Ember hebben de film de das omgedaan. Maar ook regisseur Gil Kenan heeft heel wat steken laten vallen. De film heeft een buitengewone fotografie maar het verhaal is iets teveel gemaakt voor peuters die het boek hebben gelezen. Dergelijke family-films hadden de box-office moeten veroveren, maar het was een enorme teleurstelling. En tot overmaat van ramp deed de film het in het buitenland nog slechter. Wereldwijd heeft de film slechts 17,8 miljoen opgebracht en is dan ook een zware ontgoocheling voor producer Tom Hanks.

    3. Delgo (2008) Marc F. Adler & Jason Maurer
    Productioncost: $40 million - Worldwide Gross: $ 694'782

    flop,Delgo

    Een film met beperkte of onbestaande promotie-campagne is vragen voor box-office problemen. Een film die dat aan de lijve mocht ondervinden was de animatieprent Delgo (2008), uitgebracht in zomaar eventjes 2’160 bioscopen in de States. Het was een regelrechte ramp want vrijwel NIEMAND ging kijken (waarschijnlijk met uitzondering van de makers en de familie en kennissen van de makers). Is de film slecht? Ja! Dat komt er nog bij, spijtig genoeg. Saaie personages, mislukte cgi, een banaal en vervelend plot, amateurisme troef,… Ik denk zelfs dat een 8-jarige deze prent gewoon belachelijk zal vinden. Maar Delgo maakt anders wel een punt dat het niet simpel is om een goeie animatiefilm te maken. Ze hebben hiervoor wel 40 miljoen voor nodig gehad; wat misschien wel buitensporig is.

    2. Outlander (2008) Howard McCain
    Productioncost: $50 million - Worldwide Gross: $7 million

    flop,Outlander

    Outlander met James Caviezel heeft Amerika niet kunnen overtuigen. De film bracht een schamele 7 miljoen op en dat voor een mainstream prent met productiebudget van 50 miljoen. Nochtans begon alles vrij goed, maar halverwege de film viel het kaartenhuisje in mekaar. Het is een soort mislukte abortus tussen Beowulf (2007) en Predators (2010), met veel meer gore en onzin. Deze film had het zeker kunnen stellen met iets minder geweld en iets meer plot- en karakterontwikkeling.

    1. In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2008) Uwe Boll
    Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $13,10 million

    flop,In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale

    En de nummer 1 gaat naar de waardeloze In the Name of the King. Wat had je anders verwacht van 'The King of Bad Taste' Uwe Boll. Wees gerust, ik heb niet betaald om deze te zien, en maar goed ook. Ik had me anders op de koop toe nog slecht hebben gevoeld voor deze geldverspilling en voor de kleine financiële bijdrage aan een bedorven cinema. De film bracht wereldwijd slechts 13 miljoen dollar op en je zou je afvragen of met de financiële crisis er nog meer bedrijfsheren interesse hebben om geld te verliezen aan dit speenvaker. De tijd zal het uitwijzen.

    ***Related Posts***
    18/02/2015: Top Flop 2014
    25/03/2014: Top Flop 2013
    05/07/2013: Top Flop 2012
    16/08/2012: Top Flop 2011
    17/08/2011: Top Flop 2010
    08/08/2011: Top Flop 2009
    07/04/2009: Top Flop 2007
    27/12/2006: Top Flop 2006

  • Watchmen (2009) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ook al zullen de meningen uiteen liggen, één ding moet men toegeven, regisseur Zack Snyder heeft opnieuw een buitengewoon inspirerende film gemaakt. De man is erin geslaagd om de "onverfilmbare" comic van Alan Moore en David Gibbon, op een overtuigende manier naar het witte doek te brengen. Watchmen (2009) bewijst nog maar eens dat Hollywood – ondanks de reboot/remake/sequel –rage, een nieuwe adem heeft gevonden met de comic-adaptaties want elk jaar worden we opnieuw omver geblazen door geniale cinema.

    Watchmen poster

    Snyder heeft meer dan een adaptatie gemaakt. Het is niet zomaar een consecutieve reproductie van de prentjes in de comic, maar een vertaling van de geest en de emotie van Watchmen in een cinematografische context. Niet alleen de karakters maar ook de thematiek en de intenties van Alan Moore zijn op een slimme manier aangepakt. De creatieve en intelligente aanpak van deze Watchmen overstijgt zelfs op vele vlakken The Dark Knight (2008) en hebben we hier ontegensprekelijk te maken met een meesterwerkje. En misschien zelfs het eerste (echte) meesterwerk uit de comic-adaptatie wereld. Of je al dan niet van graphic novels houdt speelt geen enkele rol. Als je een echte filmfanaat bent is dit het neusje van de zalm. Uiteraard is er een drempel die je moet zetten, maar dit geldt voor heel wat meesterwerken. Maar eenmaal de stap gezet, kom je terecht in een fascinerende wereld, waar je niet bij het handje wordt gehouden. De film maakt ook geen compromis, zowel niet op vlak van verhaal als op vlak van duurtijd (163 minuten) en tijdsgeest. Na de rit kan je onmogelijk onberoerd blijven. Je zult het verafschuwen of er verzot op zijn. Iets wat typisch is voor baanbrekende cinema.

    Het is niet mijn bedoeling om mensen te willen bekeren tot het geloof in de comic, maar me hebben hier te maken met een buitengewoon werk van dezelfde orde als films als The Godfather (ik kom hier nog op terug). Het zijn films die een stempel zullen zetten op de filmgeschiedenis en waar men nog veel zal over praten. En zeggen dat deze Watchmen door heel wat studio’s werd verworpen en het uiteindelijke meesterwerkje maandenlang gegijzeld werd door een bende advocaten in een rechten-dispuut tussen Warner en Fox. Moore zelf had trouwens geen beetje vertrouwen in de verschillende filmadaptatie-voorstellen van Darren Aronofsky, Paul Greengrass of zelfs Snyder. Het liefst zag hij de verfilming er helemaal niet komen.

    Korte inhoud: De koude oorlog staat op nucleair springen, gemaskerde helden zijn vanwege een reeks schandalen verboden en de toekomst ziet er wel heel grauw uit. De groep van de Watchmen, die ooit het geboefte te lijf gingen, is uit elkaar gevallen. Dr. Manhattan/Jon Osterman (Billy Crudup), in een wetenschappelijk ongeluk getransformeerd tot supermens, werkt nu voor de overheid en Nite Owl II/Dan Dreiberg (Patrick Wilson), Ozymandias/Adrian Veidt (Matthew Goode) en Silk Spectre/Laurie Jupiter (Malin Akerman) hebben het bijltje er bij neergelegd. De geharde Rorschach/Walter Kovacs (Jackie Earle Haley) weigert echter van opgeven en ziet met de moord op een andere voormalige Watchman, de Comedian/Edward Blake (Jeffrey Dean Morgan), een complot tegen zichzelf en zijn oude maten. Iemand is bezig met het afslachten van alle superhelden. De Watchmen moeten het krachten bundelen wat de moorden zijn maar het tipje van de ijsberg.

    Het eerste halfuur is van het beste van wat ik de laatste 10 jaar heb gezien. Na het eerste plotpunt valt de film wel in een méér klassieke narratieve structuur, maar Snyder onderschat zijn publiek niet. Integendeel, hij verheft de comic naar een hoger intellectueel niveau. De kijker krijgt heel wat informatie te verwerker en moet in het begin wel iets meer moeite doen dan de doorsnee film. Het zal me dus niet verbazen dat heel wat mensen Watchmen een tweede keer in de bioscoop zullen bekijken. Het is in ieder geval een prent die een tweede visie waard is. Maar ook al mis je wat details bij een eerste visie, kan je nog steeds het verhaal volgen. Vooral aan mensen die de graphic novel niet kennen geef ik de raad de vele details gewoon even over zich heen te laten waaien. De essentie van de film ligt elders. Maar als deze film je aanzet de comic ter hand te nemen, zal je nog meer onder de indruk zijn van de virtuositeit van deze adaptatie. En we moeten nog altijd de director's cut van de film zien, want ik had af en toe zelfs het gevoel dat bepaalde stukken nog iets meer speelduur nodig hadden.

    watchmen_001watchmen_002watchmen_003

    Net zoals het meesterwerk van Francis Ford Coppola gaat deze film in tegen de stroming. Het vertelt een intelligent verhaal met stijl en lef die het comic-genre overstijgt, net zoals The Godfather dat deed met het misdaad-genre. We krijgen een eigenzinnig portret van het na-oorlogse machtsspel in Amerika. Deze keer gaat het niet over het bekomen van de macht (cf. The Godfather) dan wel hoe je ermee omgaat. Bij sommige trailers had je echt de indruk een speciale-effecten-spektakel te zien, maar niets is dus minder waar. Het script van David Hayter en Alex Tse overheerst het visuele vertier. De personages zijn niet de overbekende en uitgesproken superhelden, maar wél kwetsbare individuen met menselijke zwaktes en tekortkomingen. Maar wat belangrijker is, het verhaal blijft overeind. De actie wordt bijzonder knap in beeld gebracht, maar de visuele beeldkracht wordt nergens zo overheersend als in 300 (2006). Alles blijft in zijn context heel geloofwaardig, al moet je in het begin de drempel wel oversteken. Het is een comic-adaptatie waar je je even schrap moet voor zetten. De ideeën en de emoties komen hier op de voorgrond en op het einde van de rit besef je dat de beste momenten niet die scènes zijn waar individuen elkaar klappen verkopen, de één of andere explosieve stunt en vernuftige cgi-beelden.

    Eén van de meest indrukwekkende scènes uit Watchmen vond ik de inleiding op het personage van Dr. Manhattan. Hij was geboren als een mens maar werd na een wetenschappelijk ongeluk getransformeerd in een Goddelijk wezen en begon de wereld rondom hem te ervaren op manieren waar wij niet mee vertrouwd zijn. Het geeft niet alleen een fascinerend beeld weer van het karakter maar zet meteen de toon en atmosfeer van de film. Elk shot zit vol van ideeën, gaande van kleine details die de comicbook-fan zal prikkelen tot grote plot-elementen die het verhaal onderbouwen. En boven dit horen we de stem van Billy Crudup die ons op een subtiele manier wegwijs brengt in de wereld van Watchmen. Manhattan denkt dat hij zijn menselijke emoties heeft verloren maar die zijn er nog altijd, verborgen achter een koud blauw harnas. Hij is dus niet zomaar een blauw mannetje. Het is het verhaal van een mens die heeft vergeten hoe hij zich als mens moet gedragen. Snyder heeft elk element uit de strip op een harmonieuze manier vertaald in meeslepende scènes.

    watchmen_004watchmen_006watchmen_005

    Zack Snyder is één van die zeldzame visionaire cineasten in Hollywood. Ik was al onder de indruk van zijn eerste films, maar hier overtreft hij gewoon elke verwachting. Hij brengt geen actieprent of een overgestileerde pretentieuze adaptatie zoals The Spirit (2008) van Frank Miller, maar wel een emotioneel geladen film met echte karakters en een confronterend verhaal. Zoals ik al zei in het begin van mijn review probeert Snyder de comic niet beeld voor beeld te verwerken, maar beseft dat er wel degelijk een onderscheid bestaat tussen de twee media, die van de strip- en de filmwereld. En het was geen koud kunstje, want ambivalente en flamboyante superhelden in een realistisch kader onderbrengen en ze ook nog esthetisch-psychologisch uitkleden over hun kwelgeesten en seksleven is toch wel andere koek. Zack's gestileerde, grafisch-surrealistische aanpak doet ons duizelen, net als de verzorgde digitale hoogstandjes, de vele cinema-knipoogjes uit filmklassieker, de gitzwarte humor of het gore geweld.

    Snyder snuift de overgestileerde sfeer van de comic op, de verschillende lagen van het verhaal en de karakters; en maakt een eigenzinnige, niet-commercieel, niet-mainstream, cinematografisch meesterwerk waar de verbluffende inhoud primeert op de impressionante vorm. Het is een triomf van de comic-adaptatie die sinds Spider-Man 2 (2004) de 7de Kunst nieuw leven inblaast op een visionaire en intellectuele manier. Watchmen serveert geen hapklare entertainment en brengt zelfs niet meteen datgene wat we verwachten. Het is zelfs confronterend. En is dat nu net de essentie van wat Kunst vertegenwoordigt.

    Ik denk dat ik nog uren over de buitengewone karakters kan uitweiden of de confronterende seksualiteit die het het fetisjisme aan het heruitvinden is, maar ik veronderstel dat niemand dit allemaal nog zal lezen. Ga de film gewoon zien en trek je niet veel aan van die ongenuanceerde negatieve commentaren die je hier en daar wel zal aantreffen. Ik heb een paar dagen gewacht alvorens deze review te schrijven om een beetje afstand te nemen van mijn eerste indrukken. Deze Watchmen kan je gewoon niet ongenuanceerd benaderen. Tot slot: Duurt de film te lang? Neen, de film mocht wat mij betreft zelfs nog iets langer zijn.

    Update 17/03/2009: Ik heb me niet willen mengen in de onderstaande discussie over de film gezien ik al eerder mijn mening in het lang en het breed heb uitgesmeerd. Maar onlangs vond ik een hilarische grafiek die de verschillende topics van de Watchmen-discussie in kaart bracht. Voor de mensen die de film hebben gezien zullen hier wel mee moeten lachen :)

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 11 maart 2009

    ***Related Posts***
    18/01/2009: Warner gaat door de knieën in Watchmen-proces!
    31/12/2008: Watchmen één van de meest verwachte films van 2009
    29/12/2008: WB verliest Watchmen-proces van Fox
    03/09/2008: Watchmen verbannen naar 2010 ?!
    19/07/2008: Watchmen trailer
    08/03/2008: Watchmen personages

     

    *** Watchmen trailer ***

  • Top 10 Best & Worst Movies of 2008

    Pin it!

    The Movie Blog TalkHet einde van het jaar nadert en we zullen om de oren worden geslagen met allerhande eindejaarslijstjes. De filmliefhebbers kijken dan ook uit naar de Top 10 lijstjes van de Beste en de Slechtste Films uit 2008. Het zorgt ieder jaar in ieder geval voor heftige discussies, gezien deze lijstjes voornamelijk gebaseerd zijn op 'smaak'.

    Wat mij betreft was 2008 een teleurstellend jaar met weinig uitschieters. De Arthouse en independent films als Hunger (2008), Gomorra (2008) of Entre Les Murs (2008) staan er niet tussen, voor de simpele reden dat ik deze in de komende dagen/weken zal zien en we deze deadline al een tijdje hadden vastgelegd met het BlogTalk team. Films die vorig jaar net tussen de mazen van het net vielen, en op brutale wijze door mezelf over het hoofd werden gezien, waren: No Country For Old Men (2007) en There Will Be Blood (2007). Twee uitstekende films uit 2007 die pas in 2008 bij ons zijn uitgekomen. Maar gezien ik deze prenten al had vermeld in mijn voorwoord in de lijst van 2007, ga ik deze niet opnemen in deze lijst. Kwestie om misschien ook eens een licht te werpen op andere waardige kandidaten.

    Slachtoffers die in de States al uit zijn maar nog niet bij ons (en dus niet in deze lijst voorkomen), zijn The Curious Case of Benjamin Button (2008) van David Fincher, Revolutionary Road (2008) van Sam Mendes, Milk (2008) van Gus Van Sant en Doubt (2008) van John Patrick Shanley. Het lijken mij in ieder geval 4 typische oscarfilms.

    Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Mike, Timothy, Richard en Karen. Ga dus ook maar even een kijkje nemen op de blogs van deze die hard filmgeeks. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

    The Best of 2008

    10. Iron Man (2008) Jon Favreau
    The Dark Knight en Iron Man zijn twee comic-adaptaties die af en toe wel eens een loopje nemen met de wetten van de fysica, maar hoe dan ook trachten ze een min of meer realistische prent te maken. Het verschil tussen de twee is dat Iron Man geen serieus drama voor ogen had, maar eerder een ontspannende prent wou maken met de nodige dosis ironie en sarcasme. En daar is de film volkomen in geslaagd. Ook in deze comic steelt een acteur de show, en in dit geval is dat Robert Downey Jr., die het op het eerste gezicht vlakke karakter van Iron Man omvormt in een uiterst aantrekkelijk personage. Ook regisseur Jon Favreau deed een puike prestatie met zijn eerste actiefilm. De tweede beste comic-adaptatie van het jaar en mogen nog vele sequels volgens.

    Iron-Man

    9. Definitely, Maybe (2008) Adam Brooks
    OK, dit is quilty pleasure, maar ik heb hier werkelijk van genoten. Eindelijk nog eens een geslaagde romantische komedie. Definitely, Maybe is grappig en heeft een hart op de juiste plaats. De film is eigenlijk bestemd voor vrouwen, maar als man kan je er zeker ook wel van genieten, gezien het verhaal uiteindelijk verteld wordt vanuit het standpunt van Ryan Reynolds. De film vertoond wel een aantal zwaktes, maar het schittert hoe dan ook met een intelligent script en charmeert ons met uitstekende vertolkingen.

    Definitely-Maybe

    8. In Bruges (2008) Martin McDonagh
    Laten we hier ook eens chauvinistisch doen, ook al is het een zuivere Britse film. Qua verhaal valt In Bruges al bij al nog mee, maar dit is een karakterfilm, en waarschijnlijk wel één van de beste karakterfilms die ik de laatste maanden heb gezien. De dialogen zijn zalig en het acteerwerk is verbluffend. Brendan Gleeson is fantastisch en Fiennes is wederom verbluffend. Er zitten heel wat interessante plotwendingen in en het einde is best wel een verrassend stukje cinema. Met een stortvloed aan dialogen worden verschillende relaties op virtuose manier ontbloot en uitgewerkt. We worden meegesleurd met vijanden die vrienden worden en vrienden die zich tot gezworen vijanden bekeren, en dit alles gekruid met intrige en humor.

    In-Bruges

    7. Burn After Reading (2008) Ethan CoenJoel Coen
    Burn After Reading begint met een Google Earth-achtige inzoom van ver boven de aarde tot diep in het hoofdkwartier van de CIA in Langley. En meteen is de toon gezet voor wat komen zal. Met een low-angle camerabeweging volgen we een paar glimmende schoenen onder een zwarte broek door de lange gangen. Niemand zal immers kunnen ontkennen dat Ethan Coen en Joel Coen achter de camera zitten en ook het scenario hebben geschreven van dit nihilistisch screwball festival met vertolkingen waar je nog lang mee zal moeten lachen. Hun Country For Old Men heeft net de Top 10 niet gehaald in 2007 (wegens release-delays) maar deze heb ik zeker niet over het hoofd willen zien.

    Burn-After-Reading

    6. Cloverfield (2008) Matt Reeves
    Toen ik de promo-campagne en de teaser zag van Cloverfield van producer J.J. Abrams en regisseur Matt Reeves, had ik het gevoel een mislukte nakomeling te zien van Godzilla en The Blair Witch. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een zenuwslopende en originele thriller te zien. Het bezeten camera-geschud en het popcorn-plot moet je er echter wel bijnemen, maar het is plezier verzekerd van begin tot eind. Cloverfield is zo één van die films die je ‘nog eens’ zou willen zien voor de eerste keer om die rush nogmaals te voelen, want bij een tweede visie (laat staan een sequel) zal het nooit meer hetzelfde zijn.

    Cloverfield

    5. Wall•E (2008) Andrew Stanton
    Misschien niet zo sterk als The Incredibles (2004) van Brad Bird, maar deze Wall•E kan - ondanks de iets zwakkere tweede helft - een beter verhaal vertellen zonder één woord te zeggen dan heel wat films volgepropt met dialogen. Het is een ode aan de stille film en een zoveelste bewijs van de genialiteit van de mensen van Pixar. We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Ontegensprekelijk een artistieke voltreffer.

    walle

    4. The Wrestler (2008) Darren Aronofsky
    The Wrestler werd opgenomen op super 16mm film in een recordtijd van 35 dagen met het strikte minimum aan middelen (7 miljoen dollar) en het resultaat is op z’n minst opmerkelijk te noemen. Het is tevens ook een film die een ander facet van Mickey Rourke laat zien. In The Wrestler is ook een rol weggelegd voor de bedwelmend mooie Marisa Tomei en de sensuele Evan Rachel Wood die elk bijzonder veel indruk maken. Het is een typisch Amerikaanse prent over de wereld van de roem, maar ook nog één die je niet onberoerd zal laten. Het is dus zeker niet alleen een film voor pro-wrestling fans. Misschien zelfs dé beste worstelaren film ooit, en hier worden de slagen niet ingehouden..

    the-Wrestler

    3. Slumdog Millionaire (2008) Danny Boyle & Loveleen Tandan
    Slumdog Millionaire is één van de grootste verrassingen uit 2008. Het vertelt het verhaal van Jamal Malik, een jong weeskind dat besluit deel te nemen aan de Hindi versie van het programma 'Who Wants to be a Millionaire'. Het hele land kijkt toe terwijl Jamal nog maar één vraag verwijderd is van de hoofdprijs. Tijdens de pauze van het programma gebeurt er echter iets waar Jamal niet op had gerekend; hij wordt gearresteerd, omdat de politie zeker weet dat hij de boel aan het oplichten is. Ze kunnen het niet geloven dat een straatjongen zoals hij zoveel kennis heeft. Als fan van regisseur Danny Boyle heb ik deze low-budget prent gaan zien op het festival van Londen zo’n 3 maanden geleden en nu nog blijft de film (en vooral zijn emotionele conclusie) nazinderen, met briljante vertolkingen van een cast vol nobele niet-westerse onbekenden en een efficiënte melodramatische, suspensvolle regie. Warner Bros geloofde niet in het project, maar de slimmere Fox Searchlight pikte het op met het indrukwekkende resultaat als gevolg. Deze film is op dit moment nog totaal onbekend, maar hierover zal nog wel gepraat worden begin 2009 tijdens een prestigieuze awardshow.

    slumdog

    2. Boy A (2008) John Crowley
    Diegene die het filmfestival van Gent hebben bezocht hadden de mogelijkheid om deze Boy A te bewonderen. De officiële release van deze film is bij ons gepland op 11 maart 2009, maar het is zeker een film die jullie moeten meepikken. Een jonge man komt vrij uit de gevangenis nadat hij een straf heeft uitgezeten voor de moord op een meisje tijdens zijn kinderjaren. De aanklager meende dat hij het pure kwaad belichaamde. Jack hoopt op een nieuw leven en krijgt een baantje bij een transportbedrijf. Zijn begeleider Terry, een warme vaderfiguur, is trots op hem. Alles verloopt naar wens: Jack maakt vrienden en wint het hart van een niet onaardige secretaresse. Tot zijn dekmantel in gevaar komt, juist omdat hij een heldendaad verricht. Een Britse film die prangende vragen stelt over hoe je met schuld moet leven, zonder ooit maar te vervallen in platvloers exploitatie, met een indrukwekkende vertolking van Andrew Garfield en een voortreffelijke regie van John Crowley. Het is het soort film waarna je niet gezwind uit je stoel kan wippen.

    Boy-A

    1. The Dark Knight (2008) Christopher Nolan
    De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is The Dark Knight. De film is een bijna meesterwerkje, maar vertoonde toch iets teveel overbodige zwaktes. Ik denk dan maar aan de soms lachwekkende geforceerde stem van Christian Bale, de grote verdwijntruuk van Batman, de soms lullige mise-en-scène van de vechtsequenties of nog het scenario die het zo nodig vond om alles met de paplepel te willen uitleggen. Een rewrite van het script door iemand anders dan de regisseur zelf en zijn broer, had misschien wel geen overbodige luxe geweest. Desondanks is The Dark Knight superieur aan ALLE andere film die in 2008 zijn uitgekomen. Heath Ledger zet hier een kippenvel-inducerende vertolking neer, de muziek van Hans Zimmer en James Newton Howard is duister, experimenteel en bijzonder efficiënt, maar ook de visuele wereld die Nolan hier schildert met behulp van zijn talentvolle DoP Wally Pfister is verbluffend. Nolan slaagt er trouwens in om het comic-genre op het niveau te brengen van een intelligent drama en legt de lat nu wel erg hoog voor de komende comic-adaptaties.

    The-Dark-Knight

    The Worst of 2008

    10. Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008) Steven Spielberg
    Ik had deze film hoger willen zetten in de lijst maar gezien de concurrentie dit jaar voor 'slechtste film' zo hevig was, moet deze George Lucas prent het doen met de 10de plaats. Maar wees gerust dat het een vuile, vieze en vettige 10de plaats is! Indy 4 is een praatbarak met tussenin wat versleten stuntwerk en opgekalefaterd met cgi diarree. Het is nog net geen schande te noemen - daarvoor ziet Harrison Ford er eigenlijk nog behoorlijk goed uit – maar het is ver beneden het peil van de vorige Indy films. Het is niet alleen een wegwerpproduct die je snel vergeet, maar wat mij nog meer stoorde is de oeverloze 'saaiheid'! Hoe kan een Indiana Jones film ‘saai’ zijn?! Deze sequel was in ieder geval niet geregisseerd door die Steven Spielberg van Jaws, ET, Munich en Shindler's List maar wel door die Steven Spielberg die flagrant over de schreef van het fatsoen strompelde met films als War of the Worlds en The Lost World. Die zou gewoon moeten stoppen met films maken, want het is niet meer om aan te zien. De film genoot van een unieke set-up, maar de pay-off’s waren om van te huilen. Ze hebben 19 jaar tijd gehad om hieraan te werken; het is bij deze een ode aan de verspilling van tijd, geld en energie.

    Indy-4

    9. Saw V (2007) David Hackl
    Ik denk dat de makers zowat alle hoofdpersonages van de Saw franchise hebben vermoord, en toch blijven ze sequels uit hun duim zuigen. Het is pathetiek van de meest verwerpelijke soort met heel wat onbedoeld hilarische momenten. Saw V blijft in ieder geval verkopen, maar elk jaar een beetje minder. En als er geen geld meer binnen komt zullen ze er spoedig wel mee stoppen (ze hebben volgens mij nog net genoeg voor één sequel). Probeer niet te zoeken naar een verhaal in deze 5de Saw prent want het is al even nuttig als een interview in de Playboy. Ik heb hoe dan ook een idee voor een nieuwe perverse foltering in Saw VI, laat het slachtoffer kiezen tussen het bekijken van Saw V en Disaster Movie.

    Saw-V

    8. The Women (2008) Diane English
    The Women is niet beter of slechter dan die XX-chromosoom films The Hottie and the Nottie of Over Her Dead Body, maar deze film wordt bezet door een leger "talentvolle actrices" (in tegenstelling tot typetjes als Paris Hilton of Eva Longoria) die hier elk hun meest platvloerse kant etaleren. Eva Mendes zien we rondhuppelen in jartelles, Meg Ryan plagieert haar vertolking van When Harry Met Sally en Annette Bening speelt op automatische piloot. Het melige mode-marathon Sex and the City (2008) is een meesterwerk vergeleken met deze troep. Regisseuse Diane English heeft ervoor gezorgd dat het origineel uit 1939 een hippere film is. Proficiat!

    The-Women

    7. Fool's Gold (2008) Andy Tennant
    Fool's Gold had nochtans een geslaagde romantische komedie kunnen zijn, maar toen kwam Andy Tennant en hij verneukte zowat elke scène. De regisseur schreef niet alleen aan het script. Hij werd bijgestaan door het duo Daniel Zelman en John Caflin die al eerder hadden bewezen met Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid dat hun enige verdienste was dat ze een scenario 'zonder schrijffouten' konden opmaken. Het resultaat is niet schokkerend, stout of gewaagd, het is gewoon dom en bezwijkt onder een stortvloed van clichés. En toen Tennant begon te twijfelen aan zijn prestatie, schakelde hij op het einde van zijn film in een andere versnelling, maar reed vast in platte gewelddadigheid. Je moet al echt verzot zijn op het lichaam van Matthew McConaughey om hier nog van te kunnen genieten.

    fools-gold

    6. The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2007) Rob Cohen
    The Mummy 3 gaat lachwekkend genoeg niet over mummies, maar is wel al zo dood als een mummie en heeft vrijwel hetzelfde verhaal als de vorige films met dat verschil dat het zich nu allemaal afspeelt in China. Rob Cohen (xXx, Stealth) is een barslechte regisseur die er niet in slaagt, ondanks al die middelen die voorhanden waren (145 miljoen dollar), om maar één memorabele actie-scène in beeld te brengen. Maar dat het script van Smallville scenaristen Alfred Gough en Miles Millar zo’n productiebudget kreeg is onbegrijpelijk. Het is trouwens beschamend hoe deze twee mannen het publiek aanzien als een kudde schapen die tevreden zijn met slapstick en infantiliteiten. Razzies, here they come!

    mummy

    5. You Don't Mess with the Love Guru (2008) Dennis Dugan & Marco Schnabel
    You Don't Mess with the Zohan en The Love Guru zijn aan elkaar gewaagd en verdienen beide een plaatsje op de 8ste plaats van deze Top 10. Ik heb niets tegen wacko komedies maar dan moet er tenminste een beetje humor in zitten voor mensen die de puberteit voorbij zijn. En dan nog, er zit meer intelligentie in de dikke teen van een puber dan in deze twee films samen. Adam Sandler en Mike Myers zijn ervan overtuigd dat ze gewoon hun typetje moeten spelen om het publiek aan het lachen te brengen. Spijtig genoeg voor hen is die tijd al lang voorbij. Het materiaal van deze twee films is misschien net genoeg voor een 20 minuten lange stand-up comedy act.

    mess

    4. The Spirit (2007) Frank Miller
    Nog maar pas gezien en ik vond het meteen nodig om Righteous Kill van zijn 10e plaats te wippen om zo ruimte te maken voor The Spirit. De film komt eind februari bij ons in de zalen en bij deze zijn jullie gewaarschuwd voor het treinongeluk die een waarschijnlijk strontbezopen Frank Miller hier in beeld heeft gezet. Je zou het kunnen beschouwen als zijn debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez, maar het is een debuut om snel te vergeten (ook al zal dit na het zien van deze rotzooi spijtig genoeg niet mogelijk zijn). De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet (laten we voor hem hopen dat ie er genoeg geld voor heeft gekregen). Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. De slimme manager van Macht heeft in ieder geval de acteur nog kunnen verkopen, met The Spirit als verkoops-argument, aan vier nietsvermoedende producties. Wacht tot de filmmakers en het publiek deze amateur te zien krijgen. Na deze film heb ik trouwens immens veel respect gekregen voor de acteurs van 'Thuis' en 'Familie'. Ik snap niet waarom de 3 executive producers hier niet hebben ingegrepen met de aanstelling van een acteurs-coach. Dit is gewoon krankzinnig! Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Foei, foei!

    The-Spirit

    3. One Missed Call (2008) Eric Valette
    De horror-remakes zijn tegenwoordig niet meer om aan te zien. One Missed Call, Shutter, Prom Night zijn stuk voor stuk miskleunen, maar One Missed Call leek wel in elkaar gestoken door een stelletje bavianen. Ik vraag me soms af wat erger is: dat ze in Azië dergelijke troep blijven maken of dat Hollywood die troep blijft reproduceren met een nog meer verderfelijk resultaat tot gevolg. One Missed Opportunity to NOT make a remake. Ben ik blij dat ze nauwelijks hun productiebudget hebben teruggewonnen bij hun bioscoop release in de States. Je zou denken dat het doelpubliek voor deze troep er ook genoeg van heeft. Halleluja!

    one-missed-call

    2. Meet The Spartans in a Disaster Movie (2008) Aaron Seltzer & Jason Friedberg
    Zowel Meet the Spartans als Disaster Movie zijn zo slecht dat ik zelfs geen woorden aan deze stompzinnigheid vuil wil maken. Laten we samen hopen dat Jason Friedberg en Aaron Seltzer het nieuwe jaar niet zullen halen. Please, please, please!

    disaster

    1. Star Wars: The Clone Wars (2008) Dave Filoni
    Ik ben begonnen met een George Lucas film, ik zal er ook mee eindigen, en dan nog wel met een visueel niet-onaardige maar totaal verderfelijke snoozefest als The Clone Wars. Wie dacht dat met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones het absolute dieptepunt was bereikt voor de Star Wars franchise, moet nog bekomen van deze aberratie. De Star Wars mythologie wordt hier met de voeten betreed door een onbenullig regisseur die waarschijnlijk nog nooit van een Star Wars film heeft gehoord. Het resultaat is een irritant spektakel van lawaaierige cliché actie-sequenties en puberale dialogen en synthetiseert ALLES wat verkeerd is gelopen met Star Wars sinds The Phantom Menace met uitzondering van Jar Jar Binks. Als de tv-serie dezelfde kwaliteit heeft als dit afkooksel zal het een kort leven beschoren zijn, dat zeg ik nu al. Zelfs het eerste beste Star Wars game heeft een beter plot. De zoon van Jabba The Hut is ontvoerd (zonder zever) en The Republic stelt alles in het werk om de verloren zoon terug te vinden. WTF!? Wie willen ze hiermee bereiken?! En of dat allemaal nog niet genoeg was wordt Anakin Skywalker (Matt Lanter) vergezeld door de vreselijk ergerlijke teen-sidekick Ahsoka Tano (Ashley Eckstein) die Anakin aanspreek met 'Sky Guy' of R2-D2 met 'D-Twooey'. Ik had bij momenten zin om met een Darth Vader wurggreep dat irritant mormel het zwijgen op te leggen. Lucas heeft na hevig protest Jar Jar Binks uit de film gehaald, maar bij wijze van ironie een al even tergend equivalent ge-excrementeerd op de Star Wars saga. Dank u wel Lucas, je hebt in 2008 je best gedaan, ga nu maar snel genieten van je miljoenen dollars en stop met 'uw eigen fans' nog langer te kwellen.

    clone-wars

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Frank Miller's The Spirit trailer

    Pin it!

    Frank Miller heeft zijn genie aan het werk gezet voor de bewerking van Will Eisner´s legendarische stripverhaal The Spirit (2008), de klassieke actie-avontuur-romance die al even duister is als de wereld van Sin City. Het is het verhaal van een voormalig jonge politieagent die op mysterieuze wijze uit de dood herreist als de Spirit (Gabriel Macht) om de misdaad te bestrijden vanuit de schaduwen van Central City. Zijn aartsvijand de Octupus (Samuel L. Jackson) heeft een andere missie: deSpirit´s geliefde stad met de grond gelijkmaken in zijn eigen streven naar onsterfelijkheid.

    The Spirit Eva Mendes 01The Spirit Scarlett Johansson 02The Spirit Jaime King 03The Spirit Sarah Paulson 04

    The Spirit jaagt deze koelbloedige moordenaar na van Central City´s vervallen pakhuizen, naar de vochtige catacomben, tot aan de stormachtige waterkant... waarbij hij steeds in aanraking komt met een stel vrouwen die onze gemaskerde strijder of willen verleiden, of liefhebben of vermoorden. Bij elke beweging wordt hij gevolgd door Ellen Dolan (Sarah Paulson), de bijdehante girlnext-door, Silken Floss (Scarlett Johansson), een punk secretaresse en frigide feeks, Plaster Of Paris (Paz Vega), een moordlustige Franse nachtclub danseres, Lorelei (Jaime King), een spookachtige sirene, en Morgenstern (Stana Katic), een sexy, jonge, politieagente. En natuurlijk hebben we dan nog Sand Saref (Eva Mendes), de juwelendief met gevaarlijke rondingen. Zij is de naar de slechte kant overgelopen liefde van zijn leven. Zal hij haar redden of zal zij hem vermoorden?

    De trailer ziet er niet uit zoals ik had voorgesteld en is in schril contrast met de teaser op muziek van The Untouchables, en dat is voor mij een teleurstelling wat ik vond die atmosfeer en stijl van die teaser geniaal. Nu weet ik niet echt wat ik er moet denken. Enerzijds ziet het er heel Sin City uit, maar anderzijds zit het mijlenver van de classic noir van Will Eisner. Verwacht dus geen Sin City rip-off maar misschien wel kitsch uit de jaren 80 met minuscule mannetjes die aan de lippen hangen van een vrouw, cheesy karma effecten en een overdosis aan sexy femmes fatales die allemaal bekender zijn dan het hoofdpersonage Gabriel Macht.

    Zoals ik zei, Frank Miller is een genie, maar ik hoop dat dit gewoon een slechte trailer was en dat deze neo-noir prent uiteindelijk wel iets is wat ik wil zien. Vanaf 4 februari 2009 gaat de film bij ons in première.

    ***Related Post***
    25/04/2008: The Spirit korte inhoud + eerste poster