De FilmBlog

Wanneer een boek als deze waarop Never Let Me Go (2010) gebaseerd is, wordt verfilmd, is het altijd even afwachten hoe goed of hoe slecht de boodschap wordt vertaald op het grote doek. Het boek geschreven door Kazuo Ishiguro, wat één van de sterkste boeken van de afgelopen jaren was, heeft regisseur Mark Romanek sterk vertaald in een beklijvend drama. Ook al blijft het misschien bij momenten toch net iets te oppervlakkig.

Korte inhoud: Het verhaal begint in het begin van de jaren 70, op een school Hailsham genaamd. Een school die kinderen opleidt om later in het echte leven als donors te opereren. Ruth (Keira Knightley), Kathy (Carey Mulligan) en Tommy (Andrew Garfield) maken deel uit van die kinderen. Ze krijgen een opleiding om zich te kunnen handhaven in het klein beetje echte leven dat ze ooit te zien zullen krijgen. Als ze achttien worden verlaten ze de school en kunnen ze kiezen om donor te worden, of om zich kandidaat te stellen als verzorger. Ruth en Tommy zijn al sinds ze Hailsham verlieten samen en Kathy blijft de eenzame derde, die sinds ze Tommy leerde kennen, verliefd was op hem.

Jaren passeren en Ruth en Tommy vervullen hun plicht als donor, terwijl Kathy haar job als verzorgster volbrengt. Op een dag komen ze elkaar terug tegen en komen ze erachter in wat voor leven ze opgesloten zitten. Het redden van mensenlevens is opeens niet zo idyllisch meer zoals ze het zich voorstelde.

Keira Knightley zet in deze drama een ijzersterke prestatie neer als de jaloerse, curieuze, achterbakse Ruth. Waar ze vaak de rebel speelt, speelt ze hier eerder het meisje dat vooroploopt op haar tijd. Voor diegene die Keira enkel maar kennen uit de Pirates of the Caribbean-saga zullen die toch eventjes van slikken. Ze laat zien dat ze gegroeid is als actrice, en geen moeite heeft met dramatische vertolkingen. De mooie Carey Mulligan, die al eerder samen speelde met Keira Knightley in Pride & Prejudice, zet hier wederom een sterke acteerprestatie neer. Ze speelt wel opnieuw het verlegen, berekend meisje dat maar moeilijk haar gevoelens kan uiten, een beetje in dezelfde lijn als Drive (2011) . De rol zit haar als gegoten, dat is haast een open deur instampen. Carey speelt de verteller in het verhaal, en het is vanuit haar standpunt dat je de hele film bekijkt. Vooral het spel tussen Ruth en Kathy is zeer sterk in beeld gebracht. Dat ene meisje die het maar niet kan verwerken dat iemand anders met haar grote liefde is gaan lopen. Opgepast heren, crush alert. Ik had het toch stevig te pakken tijdens de film.

Verder wordt de derde hoofdrol vertolkt door Andrew Garfield, die je misschien kent als het maatje van Mark Zuckerberg in The Social Network (2010). De eerder stijlvolle womenizer uit deze David Fincher prent wordt hier omgedoopt tot een verlegen en apart individu die moeilijk overweg kan met zijn gevoelens en gedachten. Het is ontroerend om zijn verliefdheid te zien voor een ander meisje, terwijl hij al een relatie heeft. De dialogen tussen Kathy en Tommy zijn dan ook een van de hoogtepunten van Never Let Me Go.

Mark Romanek (One Hour Photo) is er in geslaagd om een sterke cast een ijzersterke film te laten spelen. Een film die als een zeer romantisch en een bloemetjes-en-bijtjes-in-de-lentetuin-prent begint, maar omdraait in een aangrijpend drama die je doet meeleven met de pijn en gedachtes van de personages. Het is een film die je vanaf de tweede helft bij de keel grijpt en je een half uur na de aftiteling nog even doet uitblazen.

Maar zoals voorheen gezegd, Never Let Me Go blijft bij momenten net iets te veel op de oppervlakte, zo is het verhaal rond de boarding schools bij momenten zwak en wazig uitgewerkt, ook de stappen die de personages zetten in hun leven zitten soms net iets te veel op de achtergrond. Terwijl dit toch ook een belangrijk aspect van de film is. De ijzersterke vertolking en sterke regie maakt veel goed. Het is hoe dan ook een sterke verfilming van een ijzersterk boek.

Net zoals ieder jaar kunnen we opnieuw klagen over de keuzes van The Academy, maar in tegenstelling tot de voorbijgaande jaren denk ik dat ze dit jaar de bal serieus hebben mis geslagen. Los van Rundskop (2011) die een verdiende nominatie kreeg, zijn het voornamelijk "veilige keuzes" die genomineerd werden. Ook al zijn dergelijke award-shows al even subjectief en representatief voor kwaliteit als pakweg het Eurosongfestival, je wil als filmliefhebber toch een aantal zaken recht zetten.

Het meest teleurstellende is dat je nog steeds kan voorspellen welke films genomineerd zullen worden. Alles is zo voorspelbaar geworden dat studio's hun drama-films nu uitbrengen in de periode vlak voor de Oscar-nominaties. De berichten over hoe je een Oscarfilm kan ruiken van mijlenver zijn ondertussen niet meer te tellen, maar nochtans blijven ze hun zelfde koers varen, en dit al jarenlang. Waarom iets wijzigen als je weet dat de show nog steeds wordt aanzien als de ultieme award-show. Maar niets belet ons, om onze kritiek nog maar eens in de verf te zetten.

Laat ik misschien beginnen met de lijst van Beste Films. Een film als Extremely Loud & Incredibly Close (2011) is puur Oscar-materiaal, ook al is de film niet beter dan pakweg Drive (2011) die aan de lijst van Beste Films ontbreekt. En neem het niet enkel van mij aan. Deze Stephen Daldry film wordt door de critici omschreven als: "Extremely Loud and Ridiculous". De film haalt amper 46% op 123 reviews op Rotten Tomatoes en dit terwijl Drive een slordige 93% haalt op 219 reviews. Hoe in hemelsnaam kunnen de meningen van The Academy en het publiek zover uit elkaar liggen?! Ook een films als Shame (2011) of Tinker Tailor Soldier Spy (2011) zijn véél beter bevonden door het publiek dan het vrij standaard drama Extremely Loud & Incredibly Close.

Het probleem met films als Drive of Shame is dat ze niet in het plaatje passen van de Oscars. Een regisseur en producer als Steven Spielberg kent ondertussen de spelregels. Hij is jarenlang genegeerd geweest, maar sinds hij zijn eerste Holocaust film maakte is de man een eregast geworden en weet Spielberg hoe hij binnen de lijntjes van The Academy kan kleuren. Kijk bijvoorbeeld naar War Horse (2011), die al op handen werd gedragen bij de eerste trailer. Ook The Help (2011) is een veilige keuze. Het zijn allemaal films die in de spotlight komen te staan, zonder dat ze het eigenlijk nodig hebben, laat staan echt 'verdienen'.

Maar daarmee wil ik niet zeggen dat War Horse of The Help slechte films zijn? Je kunt de regisseurs van de respectievelijke films niets verwijten. Zij kunnen er niets aan doen dat een aantal pipo's met pen en papier besloten hebben om hun films als het beste van het jaar te nomineren. Vorig jaar was er ondermeer heel wat kritiek aan het adres van Tom Hooper, toen hij met zijn The King's Speech (2010) de Oscar won voor Beste Film en Beste Regie, terwijl David Fincher met zijn The Social Network (2010) een veel betere film had afgeleverd. En dit jaar had ik liever een pak andere films willen zien bij de Beste Films.

En het is niet alleen de Beste Film categorie die wat tegenvalt. Waar zit de nominatie voor Beste Actrice voor Charlize Theron met Young Adult (2011), Tilda Swinton met We Need To Talk About Kevin (2011), Kirsten Dunst met Melancholia (2011), Kristen Wiig met Bridesmaids (2011) en Elizabeth Olsen met Martha Marcy May Marlene (2011)? Maar vooral, waar zit de nominatie voor Michael Fassbender met Shame (2011) en bovenal Ryan Gosling met The Ides of March (2011) of nog Drive (2011)?

Toch ben ik tevreden dat Gary Oldman voor Tinker Tailor Soldier Spy (2011) en Rooney Mara voor The Girl With the Dragon Tattoo (2011) een nominatie op zak hebben voor hun prestatie. In het begin van het jaar dacht ik dat Brad Pitt op zijn sokken de Oscar zou winnen voor beste acteur, gezien hij in twee Oscar-waardige films speelde, maar The Tree of Life (2011) is uiteindelijk zwaar tegengevallen en Moneyball (2011) is nu ook niet meteen zijn beste vertolking.

Anderzijds hoop ik niet dat films als Hugo (2011) (11 nominaties) of The Artist (2011) (10 nominaties) alle prijzen zullen oprakelen. Het zijn twee sterke kandidaten, maar het zijn voor mij niet dé films van het jaar. Eigenlijk kan je dat over geen enkele film zeggen, en dus zou een betere spreiding van de prijzen misschien een goede zaak zijn. En mocht er al een film zijn die alles wint, dan had ik er niets op tegen mocht dit naar Drive gaan, maar spijtig genoeg werd deze film uitgerangeerd. Smaken verschillen en hierover kan nog lang gediscussieerd worden. Kiezen is verliezen en fouten zijn menselijk, dat heeft de Oscar Awardshow toch duidelijk gemaakt in het verleden (cf. Goodfellas, Alfred Hitchcock, L.A. Confidential,…). Op 26 februari 2012 is de uitreiking.

***Related Posts***
24/01/2012: Rundskop gaat naar de Oscars
16/01/2012: De 69e Golden Globes winnaars
01/10/2011: Beste Buitenlandse Films van 2011
01/03/2011: Rundskop filmbespreking

Het is zover. De nominaties voor de 83ste Academy Awards zijn bekendgemaakt en het is The King's Speech (2010) van Tom Hooper - een film die wij uiteraard nog niet gezien hebben (pas op 23 februari 2011 in onze zalen) – die met 12 Oscar-nominaties de show steelt. Dit historisch drama wordt op de voet gevolgd door de western True Grit (2010) van de Coen BrothersInception (2010) van Christopher Nolan en The Social Network (2010) van David Fincher volgen met elk 8 Oscar-nominaties.

Ik zal een * zetten bij de kandidaten van wie ik denk dat ze in de prijzen zullen vallen. Let wel, dat betekent niet dat ze daadwerkelijk ook verdienen om te winnen. Maar de Academy Awards heeft zo zijn tradities en de films die een release hadden eind 2010 maken altijd iets meer indruk.

Best Motion Picture of the Year
Nominees:
127 Hours (2010)
Black Swan (2010)
The Fighter (2010)
Inception (2010)
The Kids Are All Right (2010)
The King's Speech (2010)
The Social Network (2010) *
Toy Story 3 (2010)
True Grit (2010)
Winter's Bone (2010)

Best Performance by an Actor in a Leading Role
Nominees:
Javier Bardem for Biutiful (2010)
Jeff Bridges for True Grit (2010)
Jesse Eisenberg for The Social Network (2010)
Colin Firth for The King's Speech (2010) *
James Franco for 127 Hours (2010)

Best Performance by an Actress in a Leading Role
Nominees:
Annette Bening for The Kids Are All Right (2010)
Nicole Kidman for Rabbit Hole (2010)
Jennifer Lawrence for Winter's Bone (2010)
Natalie Portman for Black Swan (2010) *
Michelle Williams for Blue Valentine (2010)

Best Performance by an Actor in a Supporting Role
Nominees:
Christian Bale for The Fighter (2010) *
John Hawkes for Winter's Bone (2010)
Jeremy Renner for The Town (2010)
Mark Ruffalo for The Kids Are All Right (2010)
Geoffrey Rush for The King's Speech (2010)

Best Performance by an Actress in a Supporting Role
Nominees:
Amy Adams for The Fighter (2010)
Helena Bonham Carter for The King's Speech (2010)
Melissa Leo for The Fighter (2010) *
Hailee Steinfeld for True Grit (2010)
Jacki Weaver for Animal Kingdom (2010)

Best Achievement in Directing
Nominees:
Darren Aronofsky for Black Swan (2010)
Ethan Coen, Joel Coen for True Grit (2010)
David Fincher for The Social Network (2010) *
Tom Hooper for The King's Speech (2010)
David O. Russell for The Fighter (2010)

Best Writing, Screenplay Written Directly for the Screen
Nominees:
Another Year (2010) : Mike Leigh
The Fighter (2010) : Scott Silver, Paul Tamasy, Eric Johnson
Inception (2010) : Christopher Nolan
The Kids Are All Right (2010) : Lisa Cholodenko, Stuart Blumberg
The King's Speech (2010) : David Seidler *

Best Writing, Screenplay Based on Material Previously Produced or Published
Nominees:
127 Hours (2010) : Danny Boyle, Simon Beaufoy
The Social Network (2010) : Aaron Sorkin *
Toy Story 3 (2010) : Michael Arndt, John Lasseter, Andrew Stanton, Lee Unkrich
True Grit (2010) : Joel Coen, Ethan Coen
Winter's Bone (2010) : Debra Granik, Anne Rosellini

Best Animated Feature Film of the Year
Nominees:
How to Train Your Dragon (2010) : Dean DeBlois, Chris Sanders
L'illusionniste (2010) : Sylvain Chomet *
Toy Story 3 (2010) : Lee Unkrich

Best Foreign Language Film of the Year
Nominees:
Biutiful (2010) : Alejandro González Iñárritu(Mexico)
Kynodontas (2009): Giorgos Lanthimos(Greece) *
Hævnen (2010) : Susanne Bier(Denmark)
Incendies (2010) : Denis Villeneuve(Canada)
Hors-la-loi (2010) : Rachid Bouchareb(Algeria)

Best Achievement in Cinematography
Nominees:
Black Swan (2010) : Matthew Libatique
Inception (2010) : Wally Pfister *
The King's Speech (2010) : Danny Cohen
The Social Network (2010) : Jeff Cronenweth
True Grit (2010) : Roger Deakins

Best Achievement in Editing
Nominees:
127 Hours (2010) : Jon Harris
Black Swan (2010) : Andrew Weisblum
The Fighter (2010) : Pamela Martin
The King's Speech (2010) : Tariq Anwar
The Social Network (2010) : Kirk Baxter, Angus Wall *

Best Achievement in Art Direction
Nominees:
Alice in Wonderland (2010) : Robert Stromberg, Karen O'Hara
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) : Stuart Craig, Stephenie McMillan
Inception (2010) : Guy Hendrix Dyas, Larry Dias, Douglas A. Mowat
The King's Speech (2010) : Eve Stewart, Judy Farr
True Grit (2010) : Jess Gonchor, Nancy Haigh *

Best Achievement in Costume Design
Nominees:
Alice in Wonderland (2010) : Colleen Atwood *
Io sono l'amore (2009): Antonella Cannarozzi
The King's Speech (2010) : Jenny Beavan
The Tempest (2010/II): Sandy Powell
True Grit (2010) : Mary Zophres

Best Achievement in Makeup
Nominees:
Barney's Version (2010) : Adrien Morot
The Way Back (2010) : Edouard F. Henriques, Greg Funk, Yolanda Toussieng
The Wolfman (2010) : Rick Baker, Dave Elsey *

Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Score
Nominees:
127 Hours (2010) : A.R. Rahman
How to Train Your Dragon (2010) : John Powell
Inception (2010) : Hans Zimmer
The King's Speech (2010) : Alexandre Desplat
The Social Network (2010) : Trent Reznor, Atticus Ross *

Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Song
Nominees:
127 Hours (2010) : A.R. Rahman, Rollo Armstrong, Dido("If I Rise")
Country Strong (2010) : Tom Douglas, Hillary Lindsey, Troy Verges("Coming Home")
Tangled (2010) : Alan Menken, Glenn Slater("I See the Light")
Toy Story 3 (2010) : Randy Newman("We Belong Together") *

Best Achievement in Sound Mixing
Nominees:
Inception (2010) *
The King's Speech (2010)
Salt (2010) : Jeffrey J. Haboush, William Sarokin, Scott Millan, Greg P. Russell
The Social Network (2010)
True Grit (2010)

Best Achievement in Sound Editing
Nominees:
Inception (2010)
Toy Story 3 (2010)
TRON: Legacy (2010) *
True Grit (2010)
Unstoppable (2010)

Best Achievement in Visual Effects
Nominees:
Alice in Wonderland (2010)
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010)
Hereafter (2010)
Inception (2010) *
Iron Man 2 (2010)

Best Documentary, Features
Nominees:
Exit Through the Gift Shop (2010) : Banksy
GasLand (2010) : Josh Fox
Inside Job (2010) : Charles Ferguson
Restrepo (2010) : Tim Hetherington, Sebastian Junger
Waste Land (2010) : Lucy Walker

Best Documentary, Short Subjects
Nominees:
Killing in the Name (2010)
Poster Girl (2010)
Strangers No More (2010)
Sun Come Up (2010)
The Warriors of Qiugang (2010)

Best Short Film, Animated
Nominees:
Day & Night (2010)
The Gruffalo (2009)
Let's Pollute (2009)
The Lost Thing (2010)
Madagascar, carnet de voyage (2010)

Best Short Film, Live Action
Nominees:
The Confession (2010)
The Crush (2009)
God of Love (2010)
Na Wewe (2010)
Wish 143 (2009)

Hieronder volgt in het kader van de Blogtalk mijn lijstje met de tien beste films van het voorbije jaar. En in tegenstelling tot Dave en Stijn vond ik 2010 best wel een interessant jaar op filmgebied. Het was zeker een divers filmjaar met voor ieder wat wils in elke genre en dat zal zeker een paar zeer verschillende top 10’s opleveren.

In vergelijking met vorige jaren had ik vrij snel tien films gevonden om in mijn lijstje te zetten en dus zijn er helaas enkele goede films gesneuveld (zoals Scott Pilgrim vs the World, Kick-Ass, Buried, The Runaways, I Love You Phillip Morris of Date Night). Sommige films vielen dan weer (een beetje) tegen (zoals Machete, The Crazies, Chloe, Alice in Wonderland of Nine), en andere heb ik dan weer nog niet gezien (zoals Mr. Nobody, The Fighter, Despicable Me of Harry Potter and the Deathly Hallows).

Een lijstje met de slechtste films van 2010 krijgen jullie van mij niet, maar Sex and the City 2 en Twilight: Eclipse waren alvast grote kanshebbers op de eerste plaats.

10. A Single Man (2009) Tom Ford

Dat deze debuutfilm van mode-ontwerper Tom Ford visueel een erg knappe film is, ligt misschien nog in de lijn der verwachtingen gezien ’s mans hoofdberoep, maar Ford levert met A Single Man bovendien een van de indringendste films van het jaar af. Centraal staat George, een schitterende Colin Firth, die na de dood van zijn partner Jim alle levenslust verloren is en met verregaande plannen voor zelfmoord rondloopt. De film volgt George terwijl hij afscheid neemt van het leven en de weinige mensen die hem nog genegen zijn (waaronder een sterk acterende Julianne Moore). Een ontzettend knap debuut dat emotioneel als een mokerslag aankomt.

9. The Town (2010) Ben Affleck

Dat Gone, Baby, Gone geen toevalstreffer was en Ben Affleck wel degelijk een film kan regisseren, bewijst hij met zijn tweede film The Town, een misdaadthriller die zich wederom afspeelt in zijn hometown Boston. De titel verwijst naar Charleston, een wijk in de stad waar misdaad welig tiert en er niet op een bankoverval meer of minder wordt gekeken. Zoals in zijn debuut wordt er ook in The Town veel aandacht besteed aan de karakteruitwerking, met naast het personage van Affleck zelf ook een vermelding voor Rebecca Hall als zijn love interest.

8. How To Train Your Dragon (2010) Dean DeBlois & Chris Sanders

Dat Pixar niet het monopolie heeft op sterke animatiefilms, bewijst dit jaar Dreamworks met How To Train Your Dragon, een grappig en ontroerend verhaal over de jonge Viking Hiccup die door zijn stam verstoten wordt omdat hij nog nooit een draak heeft gedood. Hiccup sluit echter vriendschap met de gevaarlijke draak Night Fury en ontdekt dat de draken er eigenlijk helemaal niet op uit zijn om mensen te doden. How To Train Your Dragon kan rekenen op een sterk scenario, frisse humor en een uitstekende stemmencast. Een film voor jong en oud.

7. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

Er is zoveel te doen geweest rond Roman Polanski dit jaar, dat we haast nog zouden vergeten dat er van de Poolse regisseur ook nog een film is uitgekomen dit jaar. En The Ghost Writer is een sterke politieke thriller waarin schrijver Ewan McGregor ontdekt dat de Britse premier Pierce Brosnan niet helemaal zuiver op de graat is. Sfeervol gefilmd in de beste traditie van Alfred Hitchcock en Polanski’s eigen Rosemary’s Baby. Te vermelden valt ook nog de sterke score van Alexandre Desplat.

6. Shutter Island (2010) Martin Scorsese

Na Clint Eastwood (Mystic River) en Ben Affleck (Gone, Baby, Gone) besloot ook Martin Scorsese zich te wagen aan de verfilming van een boek van Dennis Lehane. En met succes, want ondanks het ingewikkelde scenario, weet Scorsese de dreigende sfeer en de talrijke plottwisten uit het boek uitstekend over te brengen naar het grote scherm. Shutter Island is een film waar je je aandacht geen seconde mag laten verslappen, maar je wordt beloond met een intrigerende en spannende thriller vol twists and turns.

5. The Social Network (2010) David Fincher

Toen bekend raakte dat er een film over de sociale netwerksite Facebook zou worden gemaakt, werd er menig wenkbrauw gefronst, en toen de naam van David Fincher als regisseur uitlekte, bleven mijn wenkbrauwen bijna in een permanente frons staan. Maar Fincher heeft met The Social Network een zeer boeiende film afgeleverd die vooral draait om vriendschap en verraad en ons meeneemt achter de schermen van een van de grootste hypes van de laatste jaren. Jesse Eisenberg en Andrew Garfield zijn perfect gecast en als je zelfs Justin Timberlake kan doen acteren, dan ben je een groot regisseur.

4. The Kids Are All Right (2010) Lisa Cholodenko

The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko gaat over de zoektocht van twee kinderen naar hun biologische vader. Het is een thema dat wel vaker opduikt in films, maar deze keer worden de kinderen opgevoed door het lesbische koppel Jules en Nic die beide een beroep deden op dezelfde spermadonor. Cholodenko slaagt erin clichés te vermijden en brengt een menselijk en realistisch portret van een familie die plots te maken krijgt met problemen. De film weigert een politiek standpunt in te nemen en wil vooral tonen dat uiteindelijk iedereen ook maar gewoon mens is. De uitstekende vertolkingen van Julianne Moore, Annette Benning en Mia Wasikowska mogen bovendien best erkenning krijgen van The Academy.

3. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

En ook Pixar mag dit jaar niet ontbreken in het lijstje van beste films, en dit jaar is het opnieuw de beurt aan Woody en Buzz Lightyear. Toy Story 3 is misschien wel de donkerste Pixarfilm tot dusver, maar er mag gelukkig ook nog gelachen worden (Ken en Barbie zijn nu al klassiekers). Het is een film voor jong en oud, laat je lachen en huilen en heeft een van de ontroerendste eindes van het filmjaar. Bij Pixar weten ze nog altijd perfect wat de ingrediënten zijn van een goede film.

2. Inception (2010) Christopher Nolan

Inception heeft alles wat een goede film moet hebben: een ijzersterk scenario, een cast die perfect op elkaar is ingespeeld en waar niemand bovenuit steekt, dreigende muziek, fabelachtige special effects en een onderwerp dat veel meer is dan de zoveelste brainless actiefilm. Het is een droom van een film.

1. Black Swan (2010) Darren Aronofsky

Inception leek lange tijd op weg om deze eerste plaats te bezetten, maar op de valreep kwam Darren Aronofsky nog met deze indrukwekkende thriller aanzetten. Een thriller die zich afspeelt in de balletwereld lijkt op het eerste gezicht misschien niet erg interessant, maar zoals we van Aronofsky gewoon zijn, maakt hij van Black Swan een uitermate boeiend kijkstuk en een doordringende studie van de menselijke psyche en de relatie tussen goed en kwaad, en dat op de tonen van Tsjaikovski’s Zwanenmeer. De regisseur wordt daarbij geholpen door uitstekende vertolkingen van Natalie Portman, Mila Kunis, Barbara Hershey, Winona Ryder en Vincent Cassel.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Ik vond 2010 niet zo'n uitzonderlijk filmjaar. Het waren hoofdzakelijk meer tegenvallers dan verrassingen en de beste films kwamen vaak uit onverwachte hoek. Maar het gros van de films vielen in de grijze zone: niet bijzonder goed of bijzonder slecht, maar gewoontjes. Films die je snel weer vergeet. Ik hoop in ieder geval dat 2011 stukken beter zal worden, maar na het zien van de wat tegenvallende trailers is mijn laaiend enthousiasme ondertussen tot in mijn schoenen gezakt.

Ik heb twee top 10 lijstjes, de eerste is mijn Top 10 van de Beste Films uit 2010, mijn tweede lijstje is dat van mijn Top 10 Slechtste Films uit 2010. Ik zal beginnen met de ere-lijst en nadien volgt de ‘list of shame’. Ik vertel er nog even bij dat ik films als Black Swan (2010), The King's Speech (2010) en True Grit (2010) nog niet heb gezien. Ik vermeld deze drie films omdat deze prenten potentiële kandidaten waren voor de prestigieuse Top 10.

Naast mezelf zullen jullie op De FilmBlog ook nog de top 10 lijst zien van de andere auteurs (Karen, Joris, Jeroen), en in het kader van de BlogTalk, een samenwerking tussen verschillende filmblogs, kunnen jullie ook een bezoekje brengen bij Timothy die zijn lijstje spoedig zal bekend maken op de filmblog At the Movies, alsook Stijn die zijn Top 10 lijstje zal plaatsen op Tagoean.

10. Despicable Me (2010) Pierre Coffin & Chris Renaud

Net zoals Megamind (2010) zet Despicable Me de villain in de kijker in plaats van de held, met dat verschil dat de tweede film veel origineler is. Daar waar de ene zich inspireert op Lex Luthor, zien we in Despicable Me een soort 007-villain-à-la-Ernst-Stavro-Blofeld, met dat verschil dat hij niet leeft in een ondergronds paleis en droomt van de verovering van de planeet. Het hoofdpersonage (ingesproken door Steve Carell) woont in zijn kelder in zijn ambitie is om de grootste slechterik te worden bij de kijkcijfers van een tv-station. Geen Pixar, maar wel de mensen van Universal Animation Studios hebben deze film in elkaar gestoken en het resultaat is opmerkelijk, zeker in 3D. Het verhaal is om van te schaterlachen en zit boordevol sentiment voor de gehele familie. Het is geen Pixar, maar het is wel één van de beste animatiefilms van 2010.

09. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright

De comic-adaptatie Scott Pilgrim vs. the World is een te gekke film, ook al was het een flop aan de Amerikaanse box-office. De reden hiervan is dat de film bestemd is voor een heel select publiek van jongeren en mensen die comics wel kunnen smaken. Deze prent kan jij bijna zien als een letterlijke samensmelting van de filmwereld en de strip, en dat levert vaak hilarische en fascinerende beelden op. Acteur Michael Cera is perfect gecast voor deze romance uit de 21e eeuw. Het lijkt bij momenten wel een soort Quentin Tarantino film voor teenagers. Dit moet één van de leukste films zijn uit 2010.

08. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

The Ghost Writer heeft ook geen brokken gemaakt aan de kassa, maar het was wél één van de beste thrillers uit 2010 en zeker één van de betere films van Roman Polanski. Het is onversneden Polanski materiaal, die net zoals een Alfred Hitchcock het thriller-genre volledig naar zijn hand zet en doorprikt met ironiserend toontje en incidentiële humor. De melodramatiek is nooit ver weg, maar tezelfdertijd blijf je in de ban van de vertelling en de visuele poëzie die op het scherm wordt uitgesmeerd door Polanski en zijn Poolse Director of Photography Pawel Edelman.

07. Mr. Nobody (2010) Jaco Van Dormael

Mr. Nobody is een film uit eigen bodem, en dan nog wel een film waar we fier op mogen zijn, want zelden straalt een Belgische filmproductie zoveel charisma en overtuigingskracht uit als deze van Jaco Van Dormael (Le Huitième Jour, Toto Le Hero). Het is een soort science-fiction film, met een romantische liefdesdrama als plot, die ons in een fascinerende wereld meesleept naar de Big Bang, vliegende fietsen via het Butterfly-effect, met geweldig acteerwerk van Jared Leto, Diane Kruger, Sarah Polley en Rhys Ifans. Het is een droomwereld die op je netvlies zal blijven plakken. Zonder twijfel dé beste Belgische film van 2010, in een jaar met heel wat Belgische-competitie.

06. The Crazies (2010) Breck Eisner

Een degelijke horror-remake mag ook eens in de kijker worden gezet, en het gaat dan nog wel om een zombie film zoals er zovele zijn gemaakt de laatste jaren. En toch weet The Crazies (2010) zich min of meer te onderscheiden van de andere films door zijn strakke regie, zijn behoorlijk sterke acteurswerk en zijn nooit aflatende spanningsboog die de juiste knipoog maakt naar Romero’s 70’ties horrorfilms. Deze film werd niet gemaakt om het publiek aan het denken te zetten, maar is er om de mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ik heb deze gezien op het filmfestival van de Fantastische film en mede door het enthousiasme van het publiek was dit één van de leuke verrassingen. Het is onversneden escapisme, zonder noodzakelijk "brainless" te zijn.

05. The Fighter (2010) David O. Russell

Ik was aangenaam verrast bij het zien van The Fighter (2010), naar het waar gebeurde verhaal van de bokser Mickey Ward, maar dat had je al kunnen vermoeden met Christian Bale en Amy Adams in de credits. Maar alles draait uiteindelijk rond Mark Wahlberg die hier één van zijn beste rollen neerzet. Ook Melissa Leo zet hier een sterke rol neer. U hoort het, het is een acteursfilm, met meer drama buiten dan binnen de boksring.

04. The Social Network (2010) David Fincher

De halve biopic The Social Network (2010) is een schot in de roos, ook al kreeg het maar een bescheiden recette aan de Amerikaanse box-office. Maar dit is nog maar eens een film waar de opkomst niet recht evenredig is tot de kwaliteit van de prent. Het is een hedendaagse verhaal die heel nauwkeurig de geest van de internet-generatie weergeeft. Dit is nog maar eens een meesterwerkje van David Fincher, die ontegensprekelijk één van de meest talentvolle cineasten van de laatste 15 jaar is geworden. Het is een drama met Shakespeariaanse trekjes en een hoofdpersonage die je gemakkelijk kan omschrijven als een onvoorstelbare etter en genie. Dé antipool op zijn Fight Club (1999).

03. Inception (2010) Christopher Nolan

Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we met Inception (2010) nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Het is de ultieme rollercoaster-film die ons geen minuut tot rust laat komen.

02. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

Pixar heeft zijn reputatie hoog te houden en levert elk jaar een meesterwerkje van formaat af. Deze keer valt de eer te beurt aan de threequel Toy Story 3 (2010), en het is me der eentje. Het is een buitengewoon grappige prison-break film. Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een 'perfecte film', maar mocht er ooit zoiets bestaan dan zou het waarschijnlijk lijken op deze Pixar-film. Naar goede gewoonte is het een vehikel voor jong en oud, met geniale dialogen, sterke karakters, een schattige romance, Barbie & Ken en uiteraard voldoende spanning en actie. Je kunt er enkel met bewondering naar kijken en hopen dat de Pixar-batterij nooit uitgeput raakt.

01. Kick-Ass (2010) Matthew Vaughn

Maar de film waar ik verzot op was het voorbije jaar is en blijft Kick-Ass. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het is een intelligente comic-adaptatie die wederom grenzen verlegt. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties. Alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

In The Social Network (2010) speelt Jesse Eisenberg Mark Zuckerberg, in de verfilming van het succesverhaal achter een niets betekenende computernerd die in 2003 met de hulp van enkele medestudenten een online netwerk uitbouwt dat de wereld ging veranderen: Facebook.

Columbia Pictures haalde voor dit project grote naam David Fincher (Fight club, Seven, Zodiac, The Curious Case of Benjamin Button) aan boord als regisseur. Kwestie van op zeker te spelen. Deze getalenteerde cineast heeft al een hele resem topfilms gemaakt en is een meester in het vertellen van lang uitgesponnen verhalen, die haast nooit saai worden en waarbij de ene verrassende wending na de andere om de hoek schuilt.

Bij de Facebook verfilming was dit laatste zeer moeilijk. Het is niet evident om een boeiende film te maken over een asociale nerd die op zijn studentenflat bijna eigenhandig de meest succesvolle website ooit in elkaar flanst. Wat in het voordeel van topscenarist Aaron Sorkin (A Few Good Men, The West Wing) speelde, was het boek waarop de facebook-film werd gebaseerd: "The Accidental Billionaires" van Ben Mezrich. Deze redelijk accurate en uitgebreide materie was een grote troef.

Al weerlegt Mark Zuckerberg veel van de pikante passages uit het boek, toch kan er gesteld worden dat het boek een bij vlagen scherp en realistisch beeld schept rond de opgang van Zuckerberg en al zijn persoonlijke perikelen daarrond. Om commerciële redenen gaf Facebook corp. enkel toestemming voor een verfilming als Zuckerberg niet werd afgeschilderd als een geldhongerige eenzaat die iedereen zou belazerd hebben op zijn weg naar de top - wat in het boek wel zo was -. Hier en daar wat verbloeming en ophemeling zou dus opportuun zijn vond de commerciële achterban van Zuckerberg.

Deze eis bleek een grote uitdaging voor Sorkin, die uiteindelijk een kritisch doch positief beeld schetste van de asociale Zuckerberg en van hem een harde, soms meedogenloze egoist maakte die alles deed om de top te bereiken. Echter gaf hij het personage toch een hart en ziel.

Het is en blijft een FILM, Het moet dus aanvaardbaar zijn dat het echte succesverhaal van Zuckerberg wat op smaak werd gebracht met fictieve elementen. Hoofdpunt: de inmenging van de oprichter van Napster, Sean Parker. Zijn impact op de gang van zaken bij Facebook was in realiteit vele malen kleiner dan in de film. Ook blijkt Zuckerberg in de film veel socialer en boeiender dan zijn saai en wereldvreemd evenbeeld in de realiteit.

Ondanks de weinig opvallende aanpak (voor het mainstream-publiek) met een haast onbegrijpelijk kleinschalige mediacampagne gaat hier zeker een publiek voor zijn. Logisch, daar er een half miljard (!) mensen een profiel hebben op Facebook en er toch nieuwsgierigheid moet zijn naar Zuckerbergs razendsnelle klim naar de roem. Zijn bedrijf is nu namelijk meer dan 33 miljard dollar waard en bestaat pas sinds 2004… Dat is al reden genoeg om bij een gewone sterveling curiositeit op te wekken. Commercie heeft de film dus niet broodnodig om publiek te lokken naar de zalen, we lezen tegenwoordig zo veel over de groei en hype van deze sociale netwerksite.

Korte inhoud: op een winternacht in 2003, in een Harvard studentenflat, begint computerprogrammeur in wording, Mark Zuckerberg (Jesse Eisenberg), aan zijn PC te broeden op een nieuw idee. In een vlaag van woede, na de breuk met zijn vriendin eerder die avond, begint Mark heel de online studentenbio’s van alle Harvardstudenten te bundelen in één website genaamd facemash: een soort online spel waarbij elke bezoeker een ranking kan maken van de mooiste studenten op de campus. Al snel geraakt de Harvard-server overbelast door de vele bezoekers en mag Mark zich gaan verantwoorden bij de directie.

De gebroeders Winkelvoss, allebei gespeeld door Armie Hammer, willen echter van dit computergenie gebruik maken om voor hen een online profielen-databank aan te maken voor de campus, waarbij iedereen kan communiceren en persoonlijke info over zichzelf publiek kan maken. Mark gaat in op die vraag maar ziet al snel het potentieel van dergelijke sociale netwerksite. Hij gaat samen met enkele medestudenten, 2 programmeurs en één geldschieter, Eduardo Savarin, gespeeld door Andrew Garfield, aan de slag om een website te bouwen waar veel potentieel in zit. Zuckerberg ziet het groots, heel groots…

Facebook ziet het licht en de website slaagt in als een bom. Als een virus zaait Facebook razendsnel uit over Harvard University en in nog geen 3 maanden tijd over de rest van de wereld. Mark en zijn kompanen worden rijker en rijker, het geluk kan niet op. Echter is er een keerzijde van de medaille: interne perikelen met voormalig geldschieter Eduardo laaien op waarna Mark hem zonder een greintje emotie op straat zet, met de hulp van zijn nieuwe zakenpartner Sean Parker, gespeeld door een uitstekende Justin Timberlake.

Maar ook de Winkelvoss broers zorgen voor problemen: deze zijn woedend op Mark omdat hij hun idee op sluwe wijze heeft gestolen zonder de broers enig deel van het succes te gunnen. Wat volgt is een kluwen van grote rechtzaken tussen Mark en de Winkelvossen en Eduardo Savarin, die alledrie een groot stuk van de koek willen… The Social Network werd een zeer interessante en geloofwaardige dialoog-film over één van de grootste succesverhalen van dit decennium.

De film is een potentiële oscarwinnaar, en dan spreek ik met name over de puike prestatie van Jesse Eisenberg. Hij speelt zijn rol met verve. Een groot talent bloeit hier open. Deze jongen heeft niet de looks, maar wel het charisma en rauw talent om een groot acteur te worden. Maar niet enkel hij biedt de film een meerwaarde. Vrijwel de hele cast weet te overtuigen, Justin Timberlake incluis. Ik was bang dat hij de rotte appel in een mooie film ging worden, maar het tegendeel is waar. Justin acteert alsof hij al jaren in het vak zit.

Ook Armie Hammer, die de tweelingsbroers Winkelvoss voor zijn rekening neemt acteert uitstekend. Andrew Garfield - gecast als de nieuwe Spiderman - doet het ook zeer goed als de gedupeerde Eduardo Savarin. Kortom, niets als lof voor de jonge, frisse cast. Ik vind het prachtig dat Fincher het erop waagt om dergelijk jong talent op te trommelen zonder inmenging van grote namen. Hij weet steeds waar hij mee bezig is. Het scenario zat goed en David voelde zich als een vis in het water bij het maken van deze film.

Critici overal ter wereld noemen dit de beste film van 2010 en ik ben het daar mee eens. Samen met Inception (2010) is dit de film van het jaar. Wel even bemerken dat True Grit (2010) van de Coen Brothers eind december gaat uitkomen, deze zal naar alle waarschijnlijkheid de top 3 aanvullen. The Social Network is een absolute aanrader en is vanaf vandaag te zien in de zalen.

***Related Post***
16/02/2010: Het verhaal van Mark Zuckerberg

Een beetje wat de poll op deze filmblog liet vermoeden heeft Andrew Garfield het pleit gewonnen en zou hij de nieuwe Peter Parker rol vertolken in de opkomende Spider-Man reboot (2012). Als we de geruchten mogen geloven zou Hilary Duff in aanmerking komen voor de vrouwelijke hoofdrol. Op dit laatste staan uiteraard nog heel wat vraagtekens.

De regisseur van dienst voor deze film is Marc Webb die vooral werd geprezen voor zijn (500) Days of Summer (2009). Nochtans heeft de man geen echte actie-filmervaring, laat staan actie met cgi. Maar misschien is dit op zich wel een troef. Matthew Vaughn had ook weinig ervaring, maar zijn Kick-Ass (2010) was een echte verademing. Hij heeft in ieder geval het voordeel van de twijfel.

Andrew Garfield heeft dan weer zijn sterren verdiend met Boy A (2008). De Britse acteur is trouwens binnenkort te zien in David Fincher’s The Social Network (2010) en heeft nog heel wat andere projecten in de aanbieding.

Wat betreft Mary Jane zou Sony met het idee spelen dit personage te schrappen uit de reboot. Misschien maar goed ook, niet dat ik zou vrezen dat Kirsten Dunst haar terugkeer zou forceren, maar op deze manier zet de franchise de deur open voor een compleet nieuwe verhaallijn. Iets wat enkel maar de reboot ten goede kan komen. De Spider-Man trilogie van Sam Raimi was zo goed als uitverteld en dat werd duidelijk met Spider-Man 3 (2007). Sony wil met een nieuwe lei beginnen, en dat kan je als comic-fan alleen maar toejuichen.

Het scenario is van de hand van James Vanderbilt (The Losers, Zodiac). Er steken ook wat geruchten de kop op dat Alvin Sargent ook wat rewrites zou gemaakt hebben, iets waar ik voor huiver. Sargent is een uitstekend scenarist, maar het is nooit een goede zaak dat een 83-jarige man een scenario over teenagers te laat bewerken. Dit hebben gezegd, ben ik nog niet helemaal zeker of ze de teenage kaart zullen spelen (ik hoop van niet). Andrew Garfield is trouwens ook geen teenager meer. Hij zal 28 tot 29 jaar zijn wanneer hij de film zal inblikken. Ook Hilary Duff zal er 25 zijn. Als ze een teenage film wilden dan konden ze evengoed een veel jongere acteurs nemen...lijkt mij. Het is niet dat er talent ontbreekt in Hollywood.

***Related Posts***
15/07/2011: The Amazing Spider-Man afbeeldingen
14/01/2011: Andrew Garfield in spiderman-outfit
06/10/2010: Emma Stone in Spiderman-reboot?
09/09/2010: Hilary Duff in Spiderman-reboot?
28/05/2010: Poll: Wie wordt de nieuwe Spiderman?
08/09/2008: Spider-Man 4 & 5 toch voor Tobey Maguire en Sam Raimi
01/06/2008: Patrick Fugit de nieuwe Peter Parker?
24/05/2008: Spider-Man 4 misschien voor 2011?
28/06/2007: Sam Raimi over Spider-Man 4

Het wordt Jesse Eisenberg die de rol van Mark Zuckerberg, oprichter van Facebook, zal spelen in de biopic The Social Network (2010) in regie van David Fincher (Se7en, Zodiac, The Game). Eerder vielen namen als Michael Cera and Shia LaBeouf, maar uiteindelijk koos de regisseur voor de iets minder bekende acteur uit Zombieland en The Squid and the Whale, Jesse Eisenberg. In de film zien we ook nog "The Office" actrice Rashida Jones, popster Justin Timberlake, Max Minghella (zoon van de overleden regisseur Anthony Minghella) en Andrew Garfield.

Mark Elliot Zuckerberg is een Amerikaanse computerprogrammeur en ondernemer die tijdens zijn studies aan de Harvard-universiteit, samen met drie medestudenten in 2004, de social-networkingsite Facebook heeft opgericht. Tegenwoordig is hij algemeen directeur van dit populaire sociale netwerk op het internet. Softwarefirma Microsoft nam op 25 oktober 2007 een aandeel van 1,6 procent in Facebook en telde daar 240 miljoen dollar voor neer. Door deze transactie werd Facebook op papier ineens 15 miljard dollar waard. Eerder had Zuckerberg een soortgelijk bod van Google Inc. afgeslagen en een bedrag van één miljard dollar geweigerd dat Yahoo! wilde betalen om Facebook in handen te krijgen.

Ik ben verzot op de films van David Fincher, maar dit is misschien wel zijn eerste film die volledig afwijkt van wat we gewoon zijn van de man. Dit is geen thriller of donker en obscuur verhaaltje, maar wel een biopic met een cast van jonge mensen die hoofdzakelijk uit de tv-wereld komen (Malese Jow, Brenda Song, Rooney Mara, Marcella Lentz-Pope, Adina Porter…). Maar het heeft er wel alle schijn van dat de regisseur met deze 'The Face Behind the Book', alles in het werk wil zetten om zijn batting average te verbeteren bij de Academy Awards. Het scheelde niet veel of hij had de Oscar voor Beste Regie op zak voor Zodiac, maar zijn tweede poging (The Crappy Case of Benjamin Boring of hoe heet dat ding ook al weer…) was toch wel iets van een teleurstelling. In het geval mocht dit werkelijk een achterliggende gedachte zijn, vind ik het toch maar een spijtige zaak. Fincher heeft minstens al 2 Oscars moeten winnen en het genre op zich zou in principe geen rol mogen spelen. Anderzijds begrijp ik zijn ijver om ook andere filmgenres naar zijn hand te zetten.

Dat miljoenen mensen beschikken over een Facebook pagina, wil nog niet zeggen dat ze allemaal deze film gaan zien. Maar het wordt wel meteen een doelpubliek. En wat beter om een film te promoten met de steun van internet en dan i het bijzonder Facebook zelf. Toch vrees ik een beetje voor een onderkoelde film van een jongeman die zijn inspiratie zocht in MySpace om een gelijkaardig netwerk systeem uit de grond te stampen. Ik ben niet zeker of iedereen hier 10 euro voor wil betalen…

Update 13/05/2010: De producers van de Facebook-film zullen zich blijkbaar verslikken in hun koffie nadat ze dit nieuws zullen lezen. Blijkbaar vindt de oprichter Mark Zuckerberg dat de gebruikers van zijn socialenetwerksite 'dumb fucks' of kortweg 'dommekloten' zijn. Dat blijkt uit een chatgesprek dat de jonge Zuckerberg voerde met een vriend, toen hij 'The Facebook' net had opgericht aan de universiteit van Harvard.

In het gesprek pronkt de toen 19-jarige Zuckerberg dat hij allerhande gegevens van 4.000 collega-studenten tot zijn beschikking heeft. Hij zegt schamper dat ze hem blijkbaar vertrouwen, en noemt ze dan 'dumb fucks'. Hier is de volledige conversatie, die in handen kwam van Business Insider. Facebook ontkent de echtheid van het chatgesprek niet.

Zuck: Yeah so if you ever need info about anyone at Harvard
Zuck: Just ask.
Zuck: I have over 4,000 emails, pictures, addresses, SNS
Vriend: What? How'd you manage that one?
Zuck: People just submitted it.
Zuck: I don't know why.
Zuck: They "trust me"
Zuck: Dumb fucks.