the social network

  • Na 127 Hours is er nu 52 Hours met de thriller Mine

    Pin it!

    Wanneer de je de affiches bekijk en weet dat de hoofdrol in de film vertolkt wordt door Armie Hammer, zou je denken dat het hier om een Hollywoodfilm gaat, maar niet dus. Mine (2016) is een Italiaan/Amerikaanse productie, geschreven en geregisseerd door Fabio Guaglione en Fabio Resinaro.

    mine_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: In het midden van de woestijn in Afghanistan, in een gebied waar 33 miljoen blast mijnen verspreid zitten, moet marinier en sniper Mike Stevens (Armie Hammer) naar zijn extratie punt geraken, na een mislukte aanslag. Gestrand in een vijandige guerrilla grondgebied staat hij er plots alleen voor, en tot overmaat van ramp, stapt hij met zijn linkervoet op een actief mijne. Tegen de barre omgeving, zonder voedsel en water, probeert de soldaat in leven te blijven, en wordt zijn vindingrijkheid en zijn doorzettingsvermogen - voor de komende 52 uur totdat een konvooi arriveert in zijn gebied - op de proef gesteld. Tussen de brandende hitte van de dag en de vrieskou van de nacht, moet hij niet alleen vechten tegen de machtige natuur, vijanden in de buurt, maar ook ten opzichte van de grootste tegenstander van allemaal: zichzelf.

    De film heeft veel weg van 127 Hours van Danny Boyle, waarin een bergbeklimmer vast komt te zitten met zijn arm tussen twee rotsen en zo een helse overlevingsstrijd moet beginnen. Het zijn vaak ook niet meteen de meest eenvoudige films om te maken gezien het gebeuren zich voornamelijk afspeelt op één plaats en dat voor 90 minuten lang. Een goede regisseur en een talentvol cameraman zijn dan ook van cruciaal belang om alles voldoende boeiend te houden. Dit is echter een debuutfilm voor de twee Fabio's

    Het grootste probleem met independent films is om distributeurs te vinden die jouw film willen uitbrengen in de zalen. Bij Hollywood producties liggen deze zaken al vaal van bij het begin vast en wordt het budget onderverdeeld in een deel productie en een deel promotie. Hier heb je dat niet. De film kwam op 6 oktober in de zalen in Italië en op 30 december in Spanje, en nu zou er op 7 april een release zijn in de States. Op dit ogenblik is er nog niets bekend voor ons land.

    Armie Hammer mag dan nog wel een degelijk acteur zijn, ook al is hij niet meteen herkenbaar door het grote publiek. Los van The Social Network (2010) zijn de films waarin hij speelt ook niet meteen succesvol geweest. Niet alleen was The Man From U.N.C.L.E. (2015) een flop, ook The Lone Ranger (2013) werd een gigantische mislukking. Laten we hopen dat deze film alsnog een wereldwijde release krijgt.

     

    *** Mine trailer ***

  • Ain't Them Bodies Saints (2013) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    'In de sfeer van oude westerns' onthield ik van de beschrijving van deze Ain't Them Bodies Saints (2013). Dat wekte mijn interesse. Verder zei de film me niets, behalve dat tweederangs acteur Casey Affleck meespeelde net als Rooney Mara, jawel The Girl with the Dragon Tattoo (2011), ook had ze een klein rolletje in The Social Network (2011) en tal van andere films en series. Regisseur David Lowery zei me trouwens ook niets.

    aint_them_bodies_saints_2013_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Bob (Casey Affleck) en Ruth (Rooney Mara) leven een beetje zoals een Bonnie & Clyde in het Wilde Westen van de jaren zeventig. Bij een schietpartij raakt een agent gewond en verdwijnt Bob achter de tralies. Ruth kan haar leven heropnemen. Ondertussen wordt hun dochtertje geboren. Dit vormt de drijfveer voor Bob om Ruth en zijn dochter terug op te zoeken en te ontsnappen. In het kleine dorp waar iedereen iedereen kent, is het voor hem niet makkelijk zijn Ruth op te zoeken en er zijn een boel anderen die hem liever niet zien komen.

    De sfeer die Lowery weet te scheppen is alvast zeer geslaagd. Het wilde westen van de jaren zeventig. Weidse landschappen. Prachtige sobere lange shots. De fotografie is alvast zeer stijlvol en draagt bij om de personages te kaderen in hun eigen de kleine wereld. We hebben ook het gelige retro-effect en de subtiele muziekscore die de traagheid van deze film onderstrepen. En het is een trage film. Het gaat immers niet zozeer over het verhaal, maar over de mensen. Twee mensen, door omstandigheden gescheiden van mekaar en toch verlangend naar elkaar in een onmogelijke omgeving.

    Daarbij is het vooral Rooney Mara die de film redt tussen de voor het overige vrij papieren personages. Het deed me soms wat denken aan The Girl with the Pearl Earring (2003) waar Scarlett Johansson (pics) ook vrij expressief haar kartonnen personage weet te brengen. Daarnaast weet de regisseur het vrij dunne verhaal sterk te brengen door zijn fotografie en montage, die meer zeggen dan de woorden in de film.

    aint_them_bodies_saints_2013_pic01.jpgaint_them_bodies_saints_2013_pic02.jpgaint_them_bodies_saints_2013_pic03.jpg

    De vraag niet is zozeer of het gezin al dan niet verenigd zal worden, maar daarentegen staat het besef centraal bij de personages dat wat ze willen onmogelijk is en ze verder moeten met hun leven. Enkel verbonden door de brieven die ze mekaar schrijven en de warme herinneringen die ze koesteren. De warme melancholische sfeer, de beelden worden versterkt door de gelaatsuitdrukking van Rooney Mara. Het zijn allemaal kleine mensen, met kleine verlangens, die voor zichzelf hun grootste dromen zijn. En dat is nog het mooiste van de film. Op 15 juli 2014 is de Blu-ray en DVD van Ain't Them Bodies Saints uitgebracht.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 31 juli 2014

     

    *** Ain't Them Bodies Saints trailer ***

  • The Double (2013) ***½ recensie

    Pin it!

    Er waren twee opmerkelijke films met dubbelgangers in 2013 die bij ons nog geen release hebben verkregen. De ene is Enemy (2013) met Jake Gyllenhaal, de andere is The Double (2013) van de Noors/Nigeriaanse-Engelsman Richard Ayoade met Jesse Eisenberg in de hoofdrol(len). Een film die ik hier op mijn laatste dagen in de States nog heb kunnen meepikken.

    the_double_2013_poster.jpg

    Korte inhoud: Simon (Jesse Eisenberg) is een timide man, levend in een geïsoleerd bestaan in een onverschillige wereld. Hij wordt over het hoofd gezien op zijn werk, geminacht door zijn moeder (Phyllis Somerville), en genegeerd door de vrouw van zijn dromen (Mia Wasikowska). Hij voelt zich machteloos om ook nog maar één van deze dingen te veranderen. Maar de komst van een nieuwe collega, James (Jesse Eisenberg), zal deze rust verstoren. James is zowel Simons exacte dubbele, maar ook zijn tegenpool - zelfverzekerd, charismatisch en goed met vrouwen. En tot Simons verschrikking, begint James langzaam zijn leven over te nemen.

    Met Submarine (2010) bewees de regisseur al zijn talent voor visueel interessante films met veel gevoel voor humor, en deze prent is niet anders. The Double is zelfs nog een stuk indrukwekkender gezien er, met de hulp van DoP Erik Wilson, een nieuwe wereld werd uitgewerkt met een typerende en eigenzinnige filmstijl. Het resultaat is een absurde komedie met een hint van een psychologische thriller. Deze levenloze bureaucratische wereld doet tevens een beetje denken aan de beginperiode van de broers Coen (The Hudsucker Proxy) en die van Terry Gilliam (Brazil). Een wereld waarin de personages omgeven worden door schaduwzones en intrigerende figuren met mysterieuze bedoelingen. Alles voelt er beklemmend aan voor Simon, maar de toeschouwer blijft gefascineerd meekijken. We zijn ook iets te fel aan het lachen met de gekke tegenslagen die Simon ondervindt.

    Acteur Jesse Eisenberg kennen we van zijn zelfzekere rollen in The Social Network (2010) en Now You See Me (2013), maar ook van zijn meer timide rollen zoals in Zombieland (2013) of Adventureland (2009). En hier speelt hij zijn twee typetjes in één en dezelfde film, maar wel via twee verschillende personages. En het resultaat werkt. De man heeft een uitstekend gevoel voor timing.

    the_double_2013_pic01.jpgthe_double_2013_pic02.jpgthe_double_2013_pic03.jpg

    De film is niet gebaseerd op werk van Franz Kafka maar wel op de novelle van de Russische schrijver Fyodor Dostoevsky (Crime & Punishment) en in scenariovorm gegoten door Richard Ayoade en Avi Korine. Het is een verhaal die het individu in de maatschappij in vraag stelt. Dostoevsky's novelle werd gepubliceerd in 1846, en de ideeën zijn reeds tientallen malen ontgonnen en geadapteerd, dus het was geen eenvoudige zaak om met iets nieuws voor de dag te komen. Maar Ayoade slaagt er toch in de materie relevant genoeg te maken. The Double is een duizelingwekkend een aanstekelijk stukje cinema, en ook al klinkt het verhaal bekend in de oren weet de regisseur er toch iets speciaals van te maken. Hopelijk verschijnt deze alsnog bij ons!

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 14 mei 2014

     

    *** The Double trailer ***

  • Runner Runner (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een tijd geleden hebben we hier nog uitgepakt met een Top 10 Casino Films, en wat ons meteen was opgevallen was het gebrek aan geslaagde kaartspel -films. Toen ik wind kreeg van Runner Runner (2013) waarin het wereldje van de online pokerspelen een plaats zou krijgen was mijn interesse meteen verscherpt.

    runner_runner_2013_blu-ray.jpg

    Ook het feit dat Ben Affleck van de partij zou zijn was meteen hoopvol dat we niet te maken zouden krijgen met een goedkope B-film van geen belang. En het begin van de film was dan ook beloftevol, maar halverwege werd duidelijk dat deze Runner Runner geen slimme pokerfilm zou worden, maar een vrij doorzichtig misdaadverhaaltje. Runner Runner is in essentie een dure B-film vertolkt door een A-cast met een verhaal die al zo dom is als folden met een royal flush.

    Korte inhoud: Richie Furst (Justin Timberlake) is een student aan de Princeton-universiteit, die op de vingers wordt getikt omwille van zijn gok-activiteiten die hij op de campus heeft geïntroduceerd. Hij wil nu zijn laatste credits inzetten voor een laatste online poker-game, die hij overigens zwaar verliest. Maar na wat analyses komt hij al snel tot de conclusie dat het spel opgezet was en hij dus gewoon werd bestolen. Wanneer hij ontdekt dat de site beheerd wordt vanop een verlaten eiland, besluit hij de corrupte eigenaar Ivan Block (Ben Affleck) te confronteren met deze misdaad. En al snel wordt hij opgeslorpt door het luxe-leventje van Ivan en raakt hij betoverd door de schoonheid van diens lief, Rebecca Shafran (Gemma Arterton). Stilaan wordt hij zowat de rechterhand van Ivan en al snel zit de FBI hem op de hielen en wordt hij aanzien als de schakel om Ivan Block achter de tralies te krijgen.

    Net zoals bij The Lincoln Lawyer, de vorige film van regisseur Brad Furman, zien we dat de man het voornamelijk moet hebben van zijn ster-acteurs en afgelikt camerawerk, om de prent alsnog in de bioscoop te krijgen. Inhoudelijk laten ze te wensen over. Het thema was meteen duidelijk: hebzucht en geaccumuleerde compromissen kunnen onschuldige mannen op een dwaalspoor brengen van corruptie. Maar daar waar we een slim personage verwachten blijkt Richie eigenlijk maar een dom blondje. Het halfdode script van Brian Koppelman en David Levien (Solitary Man, The Girlfriend Experience, Oceans 13), helpt in geen geval het verhaal van de grond te krijgen, die hoofdzakelijk bestaat uit clichés en stuitende kortzichtigheid. Het verhaal speelt zich af in Costa Rica, maar werd gefilmd in Puerto Rico, waarschijnlijk omdat de autoriteiten wel wat moeite had met het script die hun bevolking onderverdeeld in corrupte politici en prostituees.

    Runner Runner animated pictureRunner Runner animated pictureRunner Runner animated picture
    runner runner,justin timberlake,ben affleck,gemma arterton,brad furman,brian koppelman,david levien,the social network,leonardo dicaprio,anthony mackie,the lincoln lawyerrunner runner,justin timberlake,ben affleck,gemma arterton,brad furman,brian koppelman,david levien,the social network,leonardo dicaprio,anthony mackie,the lincoln lawyerrunner runner,justin timberlake,ben affleck,gemma arterton,brad furman,brian koppelman,david levien,the social network,leonardo dicaprio,anthony mackie,the lincoln lawyer

    In de laatste 30 minuten van Runner Runner worden zelfs alle regels van logica overboord gegooid en krijgen we een reeks van weinig credibele ontmoetingen met corrupte politici en over-enthousiaste FBI-agenten, ondermeer vertolkt door Anthony Mackie. En ook al is Ben Affleck het enige pluspunt uit deze prent, staat hij hier toch met weinig overtuiging te acteren en zien we in zijn blik de verveling die hij nauwelijks kan wegsteken bij dit weinig verrassende script. Timberlake heeft zich ontpopt tot een competente acteur, maar lijkt uit hetzelfde hout te zijn gesneden als een Zac Efron, mooi qua uitzicht maar reken niet op hem om de film op koers te houden met zijn acteerwerk. Hij zet hier zijn personage neer uit The Social Network (2010) als een jonge, gehaaide ondernemer met dit verschil dat hij het vernuft bij David Fincher heeft gelaten. Wat betreft Gemma Arterton, zij is en blijft een brok talent die in deze film compleet onderbenut wordt.

    Kortom, de regisseur van Runner Runner schiet hier schromelijk tekort om van deze film een slimme misdaadfilm te maken met karakters van vlees en bloed en een plot die geen platgetreden paden wil bewandelen. Het verhaal is bijzonder saai en er zijn amper momenten van echte spanning of intrige. Een videoclip kan werken met luxe jachten, bling bling pool parties en mooie vrouwen in high heels, maar als je er niets mee weet aan te vangen kom je hier geen 90 minuten mee weg. Oh, en wat is de regel ook al weer van films die net 90 minuten duren? Juist ja, de kwaliteit is er vaak ver te zoeken. Leonardo DiCaprio heeft de film geproduceerd en het is te begrijpen dat hij er zelf geen deel wou van uitmaken. Runner Runner komt bij ons in de bioscoop vanaf 25 september 2013.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 27 oktober 2013

    ***Related Post***
    05/07/2013: Justin Timberlake en Ben Affleck in Runner Runner

     

    *** Runner Runner trailer ***

  • HBO serie The Newsroom krijgt heel wat kritiek

    Pin it!

    Het wordt uitkijken naar de eerste aflevering van de nieuwe HBO tv-serie "The Newsroom" (2012-) van scenarist en producer Aaron Sorkin, die ondermeer bekend is voor de tv-serie "The West Wing" (1999-2006) en de speelfilms The Social Network (2010) en Moneyball (2011).

    The Newsroom,Aaron Sorkin,The West Wing,The Social Network,moneyball,Jeff Daniels,Olivia Munn,Dev Patel,Alison Pill,Wynn Everett,Margaret Judson,Chris Chalk,Broadcast News

    De serie is ondertussen al een hype geworden nog voor iemand nog maar een aflevering heeft gezien, en dit niet alleen omwille van het palmares van Sorkin, maar ook door het actuele en boeiende thema. In The Social Network konden we achter de schermen kijken van sociaalnetwerksite Facebook, bij The West Wing verplaatsen we ons in de gangen van het Witte Huis en nu steken we onze neus op bij de nieuwszenders, over het reilen en zeilen op de redactie van het fictieve nieuwsprogramma 'News Night'. En dit alles met een indrukwekkende cast, gaande van bekende gezichten als Jeff Daniels, Emily Mortimer, Olivia Munn en Dev Patel, tot nieuwe gezichten zoals Alison Pill, Wynn Everett, Margaret Judson en Chris Chalk.

    De eerste trailer heeft in ieder geval al wat stof doen opwaaien in de States. Nadat heel wat journalisten de eerste aflevering al konden zien lijkt er al wat stof gaan liggen, maar je kunt niet zeggen dat iedereen in de wolken is. Howard Kurtz van The Daily Beast liet zelfs het woordje "slaapverwekkend" vallen. "Even the debate over journalism, when Sorkin gets around to that, has a simplified, black-and-white, heroes-vs.-heathens quality—and it’s hard to root for either self-obsessed side.", voegde Kurtz er nog aan toe. En van de hoofdacteurs zei hij het volgende: "Jeff Daniels never quite captures us, perhaps because his character is written as a bundle of contradictions. Emily Mortimer is more convincing as an impossibly cheeky ball-buster, but she too slides into caricature."

    Maar op de redactie van The New York Times zijn ze toch iets positiever. At its best, and that doesn’t come into full view until the third and fourth episodes, The Newsroom has a wit, sophistication and manic energy that recalls James L. Brooks’s classic movie Broadcast News (1987). But at its worst, the show chokes on its own sanctimony. "

    Wanneer de serie bij ons op de buis vertoond zal worden is op dit ogenblik nog niet bekend.

    *** Ther Newsroom trailer ***

  • Never Let Me Go (2010) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wanneer een boek als deze waarop Never Let Me Go (2010) gebaseerd is, wordt verfilmd (poster), is het altijd even afwachten hoe goed of hoe slecht de boodschap wordt vertaald op het grote doek. Het boek geschreven door Kazuo Ishiguro, wat één van de sterkste boeken van de afgelopen jaren was, heeft regisseur Mark Romanek sterk vertaald in een beklijvend drama. Ook al blijft het misschien bij momenten toch net iets te oppervlakkig.

    never_let_me_go_2010_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal begint in het begin van de jaren 70, op een school Hailsham genaamd. Een school die kinderen opleidt om later in het echte leven als donors te opereren. Ruth (Keira Knightley), Kathy (Carey Mulligan) en Tommy (Andrew Garfield) maken deel uit van die kinderen. Ze krijgen een opleiding om zich te kunnen handhaven in het klein beetje echte leven dat ze ooit te zien zullen krijgen. Als ze achttien worden verlaten ze de school en kunnen ze kiezen om donor te worden, of om zich kandidaat te stellen als verzorger. Ruth en Tommy zijn al sinds ze Hailsham verlieten samen en Kathy blijft de eenzame derde, die sinds ze Tommy leerde kennen, verliefd was op hem.

    Jaren passeren en Ruth en Tommy vervullen hun plicht als donor, terwijl Kathy haar job als verzorgster volbrengt. Op een dag komen ze elkaar terug tegen en komen ze erachter in wat voor leven ze opgesloten zitten. Het redden van mensenlevens is opeens niet zo idyllisch meer zoals ze het zich voorstelde.

    Keira Knightley zet in deze drama een ijzersterke prestatie neer als de jaloerse, curieuze, achterbakse Ruth. Waar ze vaak de rebel speelt, speelt ze hier eerder het meisje dat vooroploopt op haar tijd. Voor diegene die Keira enkel maar kennen uit de Pirates of the Caribbean-saga zullen die toch eventjes van slikken. Ze laat zien dat ze gegroeid is als actrice, en geen moeite heeft met dramatische vertolkingen. De mooie Carey Mulligan, die al eerder samen speelde met Keira Knightley in Pride & Prejudice, zet hier wederom een sterke acteerprestatie neer. Ze speelt wel opnieuw het verlegen, berekend meisje dat maar moeilijk haar gevoelens kan uiten, een beetje in dezelfde lijn als Drive (2011) . De rol zit haar als gegoten, dat is haast een open deur instampen. Carey speelt de verteller in het verhaal, en het is vanuit haar standpunt dat je de hele film bekijkt. Vooral het spel tussen Ruth en Kathy is zeer sterk in beeld gebracht. Dat ene meisje die het maar niet kan verwerken dat iemand anders met haar grote liefde is gaan lopen. Opgepast heren, crush alert. Ik had het toch stevig te pakken tijdens de film.

    Never Let Me Go,Kazuo Ishiguro,Mark Romanek,Keira Knightley,Carey Mulligan,Andrew Garfield,pride & prejudice,drive,The Social Network,One Hour PhotoNever Let Me Go,Kazuo Ishiguro,Mark Romanek,Keira Knightley,Carey Mulligan,Andrew Garfield,pride & prejudice,drive,The Social Network,One Hour PhotoNever Let Me Go,Kazuo Ishiguro,Mark Romanek,Keira Knightley,Carey Mulligan,Andrew Garfield,pride & prejudice,drive,The Social Network,One Hour Photo

    Verder wordt de derde hoofdrol vertolkt door Andrew Garfield, die je misschien kent als het maatje van Mark Zuckerberg in The Social Network (2010). De eerder stijlvolle womenizer uit deze David Fincher prent wordt hier omgedoopt tot een verlegen en apart individu die moeilijk overweg kan met zijn gevoelens en gedachten. Het is ontroerend om zijn verliefdheid te zien voor een ander meisje, terwijl hij al een relatie heeft. De dialogen tussen Kathy en Tommy zijn dan ook een van de hoogtepunten van Never Let Me Go.

    Mark Romanek (One Hour Photo) is er in geslaagd om een sterke cast een ijzersterke film te laten spelen. Een film die als een zeer romantisch en een bloemetjes-en-bijtjes-in-de-lentetuin-prent begint, maar omdraait in een aangrijpend drama die je doet meeleven met de pijn en gedachtes van de personages. Het is een film die je vanaf de tweede helft bij de keel grijpt en je een half uur na de aftiteling nog even doet uitblazen.

    Maar zoals voorheen gezegd, Never Let Me Go blijft bij momenten net iets te veel op de oppervlakte, zo is het verhaal rond de boarding schools bij momenten zwak en wazig uitgewerkt, ook de stappen die de personages zetten in hun leven zitten soms net iets te veel op de achtergrond. Terwijl dit toch ook een belangrijk aspect van de film is. De ijzersterke vertolking en sterke regie maakt veel goed. Het is hoe dan ook een sterke verfilming van een ijzersterk boek.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 13 maart 2012

     

    *** Never Let Me Go trailer ***