De FilmBlog

De Nightmare on Elm Street remake was op geen enkel gebied een verbetering op het origineel, A Nightmare on Elm Street (1984) van regisseur Wes Craven. En deze film brengt Warner Bros nu uit op blu-ray met een karrevracht aan extras, gaande van essentiële audio-commentaren, alternatieve eindsequenties en behind the scenes. Alles voor de echte fans van het horror-genre.

Korte inhoud: Tina (Amanda Wyss) rent door een tunnel een ketelhuis in en wordt achtervolgd door een verminkte man (Robert Englund) met een bruine hoed op en messen aan de vingers van zijn rechterhand. Net voordat ze aan flarden gesneden wordt, doet ze haar ogen open en is ze weer wakker. Dat haar nachthemd scheuren vertoont, maakt haar nog niet echt bang. Maar als ze dan hoort dat haar beste vriendin Nancy (Heather Langenkamp) over exact dezelfde man heeft gedroomd, beginnen de zenuwen toch op te spelen. Is ze nog wel veilig in haar dromen? Samen met haar vriend Glen (Johnny Depp) probeert Nancy de zaak uit te zoeken. Wanneer Tina uiteindelijk het slachtoffer wordt aan een brutale moord zet Lt. Donald Thompson (John Saxon) alles in het werk om de bizarre moord op te lossen.

Het blijft één van de meest doordachte scenario’s uit het slasher-genre (in een periode waar het slasher-genre al oud en versleten was) en het kan geen verrassing zijn dat er ook 6 sequels zijn gemaakt, naast een 'Freddy vs Jason'-film. Wes Craven maakte de film met een productie budget van 1,8 miljoen dollar. Bedenker Craven baseerde het personage Krueger op een angstaanjagende herinnering uit zijn eigen kindertijd. Als kind zag Craven naar eigen zeggen vanuit zijn slaapkamerraam een mismaakte man die boosaardig naar hem grijnsde en zei: ja, ik kijk naar jou. Even later was de man verdwenen. Oorspronkelijk zou Krueger een rood met geel gestreepte trui dragen. Later werd gekozen voor rood met groen omdat deze kleuren lastiger te combineren zijn voor het menselijk oog. Het verhaal van de film zelf is gebaseerd op een aantal gevallen van kinderen in de VS die last hadden van hevige nachtmerries en waarvan een aantal om onopgehelderde redenen in hun slaap overleden. Toen horrorfilms als The Shining (1980) en Friday the 13th (1980) aan populariteit begonnen te winnen, gebruikte Craven deze herinnering als inspiratie voor een film. Het idee van Kruegers handschoen was van actrice Langenkamp.

Het grote verschil met de remake zijn de sterke vertolkingen van de acteurs. In die tijd keken vele Amerikanen op naar een acteur als John Saxon, maar het waren vooral Heather Langenkamp en Johnny Depp (zijn debuutrol), maar vooral ook Robert Englund, die deze prent tot leven bliezen. En gezien het verhaal zich voltrok in zowel de reële als de droomwereld, kon de regisseur zich uitleven met creepy surrealistische scènes. Scènes die het horrorgenre pas echt op dreef brachten in de 80’ties. In een droom zijn er geen grenzen, en de kracht van de film lag hem daar waar de realiteit en de droomwereld bij mekaar kwamen. A Nightmare On Elm Street was op zovele vlakken superieur aan Halloween en Friday the 13th. Zelfs tot op de dag van vandaag werkt het origineel nog, zelfs beter dan de remake.

Het verschil ook met de vele zwakkere sequels is dat de film draait rondom de hoofdactrice Nancy, en niet rond Fred Krueger. Hoe minder je te weten komt van die moordenaar, hoe creepier de nachtmerrie is. Je hoort slechts flarden van een verhaal van een man die levend in brand werd gestoken, en dat volstaat om ons de stuipen op het lijf te jagen. Nancy is ook geen doodgewone screamqueen zoals Jamie Lee Curtis in Halloween, maar eerder een slim en heldhaftig meisje die naar het einde toe de strijd zal aanbidden met haar belager. Ze weet zelfs een aantal booby-traps te plaatsen, een beetje zoals de horrorversie van Home Alone. Vreemd genoeg heeft actrice Heather Langenkamp nooit geen echte acteer-carrière kunnen uitbouwen, in tegenstelling tot Depp, die eigenlijk in de film nog op zoek is naar zijn emoties en niet altijd zuiver staat te acteren.

De muziek maakt vaak de film, en hier is het niet anders. Charles Bernstein heeft hier de uitstekende muziekscore gemaakt diebij momenten lijkt op een slaap-melodietje en anderzijds heel dreigend aanvoelt. Het ingenieuze camerawerk in de film komt van Jacques Haitkin en op blu-ray komt zijn werk pas goed tot zijn recht. Wetende dat ze dit met low budget middelen hebben gemaakt blijft het indrukwekkend. Dit is een film die in elke collectie moet steken van iedere filmgeek.

***Related Posts***
30/10/2010: A Nightmare on Elm Street (2010) review
29/09/2009 : A Nightmare on Elm Street remake trailer
31/01/2008 : A Nightmare on Elm Street zonder Robert Englund
12/02/2006 : Freddy Krueger vs Jason Voorhees vs Michael Myers

Stanley Kubrick had nood aan een commercieel succes, nadat zijn Barry Lyndon (1975) flopte aan de box-office, ook al had de film heel wat verdiensten. En wat beter om het publiek naar de bioscoop te lokken met de verfilming van een horror-bestseller. Het horrorgenre was gigantisch populair in die periode (cf. The Exorcist, Carrie, Rosemary's Baby, Eraserhead). Het idee van het metafysische had Kubrick altijd al geboeid (kijk maar naar zijn 2001), en dit kwam uitbundig aan bod in het boek van Stephen King.

Toch heeft Kubrick het boek niet op de letter gevolgd en is de supernatuurlijke context tot het strikt functionele beperkt. Het kon een David Lynch achtige film worden, maar Kubrick koos voor de psychologie uit te diepen, eerder dan de paranormale gaven. Wat hem intrigeerde, was de waanzin van een man die wordt afgesloten van de rest van de wereld, mentale isolatie die tot gekte leidt. Overeenkomstig die wens iets te doen dat nog nooit eerder was gedaan, besloot hij ook visueel diametraal tegenover eerdere, conventionele horrorfilms te gaan staan: zijn film zou baden in een ongenadig wit licht, elk hoekje van elke set zou volkomen zichtbaar zijn. Het was dus enerzijds was het een persoonlijke overweging, anderzijds was het een productionele kwestie. In het boek kwamen de haag-dieren tot leven, maar dat was gewoon niet haalbaar (zeker niet in die tijd waar de cgi eigenlijk nog in zijn kinderschoenen stond) en Kubrick koos dan maar voor een doolhof.

Kubrick stak niet onder stoelen of banken dat hij Kings schrijfstijl maar ‘zwakjes’ vond, maar hij had eerder in interviews al gezegd dat het wellicht makkelijker is om een goeie film te maken van een slecht boek dan omgekeerd, omdat je dan niet steeds tegen het kwaliteitsniveau van het bronmateriaal aan het opboksen bent. Maar de auteur en de regisseur zouden tijdens de productie van de film herhaaldelijk met elkaar aan de telefoon hangen, zelfs in de vroege of late uurtjes (Kubrick woonde in Engeland, King in Maine met 5 uren verschil). Eén van de onderwerpen was de casting van Jack Nicholson. Stephen King vond dit een slechte keuze en had veel liever Michael Moriarty of Jon Voight voor de rol. Kubrick twijfelde zelf nog tussen Robin Williams en Robert De Niro, maar bleef uiteindelijk bij zijn keuze van Nicholson. Stephen King had trouwens ook een probleem met Shelly Duvall, die Kubrick uiteindelijk als een hond behandelde op de set om zo de gepaste emotie voor de rol in haar los te weken.

Korte inhoud: Jack Torrance (Jack Nicholson) is een schrijver met een writer's block. Wanneer hij wordt aangenomen voor een baan als huismeester van het prestigueuze Overlook Hotel, dat zich op een afgelegen plek in de bergen van Colorado bevindt, ziet hij dit als de ideale kans om inspiratie op te doen en zijn boek af te maken. Bovendien is het de perfecte plek voor hem, zijn vrouw Wendy (Shelly Duvall) en zijn zoontje Danny (Danny Lloyd) om tot rust te komen. In al zijn arrogantie slaat hij de geruchten dat er kwade krachten in het hotel zouden huizen, en het lugubere verhaal over de vorige huismeester die waanzinnig is geworden en daarna op gruwelijke wijze zijn gezin heeft uitgemoord, in de wind.

Na de statische beeldvoering in Barry Lyndon, zou Kubrick hier de bewegingsvrijheid van de relatief nieuwe techniek van de steadicam uitbuiten. In de tweede helft van de 70'ties waren er een paar films geweest, waaronder Rocky en Marathon Man die de steadicam gebruikten voor sommige scènes. Het systeem liet regisseurs toe om lange shots in te voegen waarin de camera de personages kan volgen door verschillende ruimtes, ongehinderd door fysieke obstakels en met steeds een perfect gestabiliseerd beeld. The Shining (1980) werd de eerste film die specifiek ontworpen werd om voor het leeuwendeel met een steadicam opgenomen te worden. Kubrick wilde echter niet zomaar een paar sequenties als paradepaardje met een steadicam opnemen. Net zoals hij dat deed met de zoomlens in Barry Lyndon’, maakte hij er een stilistische keuze op zichzelf van. Shots zoals dat van Danny die eindeloze rondjes rijdt op z’n driewieler door de gangen van het Overlook, zijn klassiek geworden.

The Shining gaat over veel zaken – writer's block, alcoholisme, de mens als moordenaar door de eeuwen heen, het wegvallen van sociale functies door isolement, enz.. Sommige mensen zijn er zelfs van overtuigd dat het allemaal over de uitroeiing van indiaanse stammen door de blanken gaat. Het blijft hoe dan ook een veelgelaagde film die zich nauwelijks bezighoudt met wat Kubrick beschouwde als triviale dingen, zoals traditionele plot en logica. Wie de film de eerste keer ziet, blijft achter met behoorlijk wat vragen over de plot – maar dat was dan ook niet waar de regisseur in geïnteresseerd was. Die onduidelijkheid op het meest fundamentele niveau – waar gaat het over, wat is het verhaal en hoe zit dat in elkaar? – blijft een tekortkoming van de film waar niemand naast kan kijken. Maar hoewel The Shining aanvankelijk zeer negatieve kritieken kreeg, is er over de loop der jaren toch een herwaardering gekomen (zoals dat te beurt valt bij heel wat Kubrickfilms), en is men gaan inzien dat dit een visueel vernieuwend en inhoudelijk bijzonder complex en uitdagend werkstuk is. Waarvan akte.

Er zijn twee versies van de film, een Europese versie van 119 minuten en een langere Amerikaanse versie van 142 minuten. Spijtig genoeg zijn de standaard Blu-ray’s van de film die bij ons beschikbaar zijn 119 minuten lang. Maar als jullie de langere versie willen zien raad ik aan dat jullie even het internet consulteren en deze eventueel via import aan te schaffen. De film is bij ons te krijgen voor een budgetvriendelijke prijs via de Warner Bros Essentials uitgave. Veel kijkplezier.

***Related Posts***
26/01/2010: 2001: A Space Odyssey review
22/01/2010: A Clockwork Orange review
20/01/2010: Full Metal Jacket review

Neen, het gaat hier niet over het vervolg van The Number 23 (2007) (thank god), en al evenmin over de prequel van 1492 (1992), maar wel over de eerste geslaagde Stephen King prent sinds een jaartje of drie.

1408 (2007) is een character-driven thriller die zich afspeelt in een gesloten hotelkamer met als doel om ons de stuipen op het lijf te jagen met een afdaling in het onderbewustzijn waar demonen en duivelse kwelgeesten beslissen over leven en dood. De regie van de film is toevertrouwd aan de Zweed Mikael Håfström die we nog kennen Derailed (2005) met Jennifer Aniston en Clive Owen.

Korte inhoud: Mike Enslin (John Cusack) is een niet al te succesvolle schrijver van boeken over bovennatuurlijke fenomenen. Als research voor zijn nieuwe boek gaat hij op zoek naar de beruchte kamer 1408 in een New Yorks hotel. Vastbesloten te bewijzen dat de verhalen rondom de kamer een mythe zijn, schrijft hij zich in als gast, ondanks waarschuwingen van Mr. Olin (Samuel L. Jackson), de hotel-eigenaar. Hier vinden jullie de trailer en de officiële website.

De naam van Stephen King is al zoveel door het slijk gehaald met B-film - soms maar niet altijd tegen de zin van de auteur zelf - dat je er als filmdistributeur niet altijd wil mee uitpakken. Toch wel schrijnend dat veel van die adaptaties nauwelijks het niveau halen van de teksten waarop ze zich hadden geïnspireerd. Wat betreft het hardnekkige cliché, 'het boek is beter dan de film', geldt in ieder geval wel voor de Stephen King films.

Twee Stephen King adaptaties die bij mij een grote impact hebben nagelaten zijn Christine (1983) en Pet Sematary (1989). Maar andere prenten die ook wel de moeite waren zijn uiteraard Carrie (1976), The Dead Zone (1983), Stand by Me (1986), Dolores Claiborne (1995) en Apt Pupil (1998). En ik zou nog de Frank Darabont films vergeten of die huiveringwekkende Salem's Lot (1979) tv-film. Maar moest ik hier de oerslechte King-adaptaties opsommen dan zou deze blog meteen uit zijn voegen barsten. Gezien de remake-rage zouden ze beter eens een aantal van die waardeloze prenten aanpakken. Ze zouden de horror-meester zeker een dienst bewijzen.

Wat betreft 1408, het is niet de beste adaptatie, maar toch wel één van de betere Stephen King films. Het is zelfs de eerste horror in lange tijd waar Stephen King in eigen persoon volledig achter staat. En dat terwijl quasi de ganse filmzich ontrolt binnen de muren van een hotelkamer! Verwacht dus geen visueel verbluffende actie-sequenties of spannende achtervolgingen. Alles speelt zich af in die kleine ruimte en in de psyche van ons hoofdpersonage.

Ik ben zelf geen grote fan van de regisseur, maar de rest van de crew en de cast hebben in ieder geval voortreffelijk werk geleverd. Ik denk dan maar aan de input van producer Lorenzo di Bonaventura (Transformers, Stardust, Constantine) en scenarist Matt Greenberg (Reign of Fire) alsook het talentvolle schrijversduo Scott Alexander en Larry Karaszewski (Man on the Moon, The People vs Larry Flint, Ed Wood) die hier voor de eerste maal te doen hebben met een horrorprent. Deze laatste twee hebben er zeker hun tanden in gezet en een old-school horrorfilm gemaakt, in de stijl van Roman Polanski’s Rosemary’s Baby (1968), The Tenant (1976) en Repulsion (1965). Ze zijn daar trouwens aardig in geslaagd en ze mogen van mijn part nog meer horrorfilms schrijven. De psychologische terreur in hun scenario is allesomvattend, eenvoudig en zeer efficiënt. Het feit dat alles ook heel traag op gang komt zorgt er meteen voor dat we meer vertrouwd raken met het hoofdpersonage en ook meer betrokken zullen worden met de gruwel die hem zal tergen.

Ik kan er eigenlijk weinig over vertellen zonder te spoilen, maar als jullie nog de kamer 237 herinneren uit die andere film van Stephen King, The Shining (1980), dan hebben jullie een idee wat jullie te wachten staat. Dit is waarschijnlijk de slimste horrorfilm van het jaar en één van de betere films die momenteel in de bioscoop draait. Verwacht niet al teveel bloedspatten, gore, boormachines en kettingen zoals in al die Saw en Hostel films, maar geniet met volle teugen van 'echte' horror met een knappe vertolking van een schitterende John Cusack in een huiveringwekkende en claustrofobische huis clos van Stephen King. De film is te verkrijgen op DVD in een 'Special Steelbox 2 Disc Edition' met een directors cut (+ 15 minuten beeldmateriaal) en met twee alternatieve eindes. De film is ook te verkrijgen op HD DVD en Blu-ray.

***Related Posts***
04/09/2007: The Mist trailer
20/10/2006: The Mist van Stephen King verfilmd

Welkom aan de trouwe bezoekers van De Ultieme Filmblog. Na één jaar bloggen was het moment gekomen om even een brug te slaan naar een aantal andere blogjes van trouwe lezers. Samen met Sine en Karen besloten we om The Movie BlogTalk op te richten. Een initiatief van filmliefhebbers die artikeltjes maken over alles wat enigszins met ‘film’ te maken heeft en deze dan posten op de blogjes van alle leden. De enthousiaste nieuwkomer is Matula.

Onze eerste gezamenlijke post is een lijstje met onze persoonlijke Top 10 van de Beste Horrorfilms. De bedoeling is uiteraard om reacties en filmgesprekken op gang te brengen, dus laat uzelf horen in de commentaarbox. Lijstjes maken zijn altijd moeilijk. Het aanbod is groot en het is niet altijd gemakkelijk om een keuze te maken. Maar neem het lijstje voor wat het is. Jullie kunnen zelf een top 10 lijst opmaken of aangeven welke film jullie hadden vervangen.

10. Audition (1999) Takashi Miike
Zeven jaar na het overlijden van zijn vrouw, denkt Aoyama eindelijk weer toe te zijn aan een relatie, maar vraagt zich af of hij nu nog in contact kan komen met het andere geslacht. Zijn vriend Yoshikawa nodigt hem daarom uit om een auditie bij te wonen, zodat hij een geschikte partner kan uitzoeken. Wanneer Aoyama de CV's van de kandidaten doorneemt, wordt hij getroffen door Asami, een jonge, verpletterend mooie balletdanseres. Na het interview is hij op slag aan haar verslingerd en besluit haar mee uit te vragen. Na een tijdje twijfelt hij echter of hij wel de goede keuze heeft gemaakt.

09. The Shining (1980) Stanley Kubrick
Jack Torrance (Jack Nicholson) is een schrijver met een writer's block. Wanneer hij wordt aangenomen voor een baan als huismeester van het prestigieuze Overlook Hotel, dat zich op een afgelegen plek in de bergen van Colorado bevindt, ziet hij dit als de ideale kans om inspiratie op te doen en zijn boek af te maken. Bovendien is het de perfecte plek voor hem, zijn vrouw Wendy (Shelly Duvall) en zijn zoontje Danny (Danny Lloyd) om tot rust te komen. In al zijn arrogantie slaat hij de geruchten dat er kwade krachten in het hotel zouden huizen, en het lugubere verhaal over de vorige huismeester die waanzinnig is geworden en daarna op gruwelijke wijze zijn gezin heeft uitgemoord, in de wind.

08. The Evil Dead (1981) Sam Raimi
Vijf jongeren gaan naar een afgelegen vakantiehuisje in de bossen. Ze vinden een vreemd boek met een bandrecorder ernaast waar enkele passages uit het boek zijn vertaald. Ze spelen de band af wat tot gevolg heeft dat er een demonische kracht vrijkomt die ze één voor één overneemt. Niemand is meer veilig en Ash (Bruce Campbell) moet tegen z'n eigen vrienden vechten voor z'n leven.

07. The Fly (1986) David Cronenberg
Seth Brundle (Jeff Goldblum), een briljante maar excentrieke wetenschapper, geeft de journaliste Veronica Quaife (Geena Davis) de primeur voor zijn laatste uitvinden: een teleporter, waarmee materie verplaatst kan worden van de ene naar de andere plaats. Als hij zichzelf teleporteert vliegt er echter net een vlieg zijn capsule binnen. Hierna is Brundle niet langer dezelfde, en krijgt hij steeds meer eigenschappen van de vlieg.

06. Ringu (1998) Hideo Nakata
Reiko Asakawa is een jonge journaliste. Na de mysterieuze dood van haar nichtje Tomoko, ontdekt ze dat heel wat recente overlijdens te wijten zijn aan een geheimzinnige videoband. Iedereen die de band bekijkt, zou exact één week later sterven. Aanvankelijk gelooft Reiko die geruchten niet, maar als ze te weten komt dat Tomoko's vriendin, die samen met haar de video bekeken had, op net hetzelfde tijdstip om het leven gekomen is, begint ze zich vragen te stellen. Ze trekt op onderzoek uit en besluit de videotape zelf te bekijken. Kort nadien gebeuren er rondom haar vreemde dingen. Ze doet een beroep op de hulp van haar ex-echtgenoot Ryuji om te vermijden dat ook zij ten prooi valt aan de mysterieuze tape.

05. Rosemary's Baby (1968) Roman Polanski
Rosemary (Mia Farrow) en Guy (John Cassavetes) zijn net getrouwd en betrekken een groot appartement in New York. Al snel raken ze bevriend met een stel dat naast hen woont, Minnie (Ruth Gordon) en Roman (Sidney Blackmer). Guy brengt steeds meer tijd door bij deze buren. Na de zelfmoord van een vrouw uit de buurt begint Rosemary vreemde dromen te krijgen en hoort ze rare geluiden. Het lijkt erop dat Guy steeds meer afgesloten van Rosemary leeft. Ze krijgt steeds meer aandacht van haar buren en als ze zwanger raakt. Rosemary verdenkt ze ervan duivelsaanbidders te zijn.

04. The Exorcist (1973) William Friedkin
Actrice Chris MacNeil (Ellen Burstyn) zoekt medische hulp als haar 12-jarige dochter Regan (Linda Blair) over onverklaarbare telekinetische gaven blijkt te beschikken. De artsen kunnen echter geen afwijkingen vinden. Ondertussen verandert Regan van een onschuldig meisje in een duivels sekreet dat schokkende seksueel getinte teksten uitslaat en sterft de vriend van Chris op mysterieuze wijze in Regan's nabijheid. Chris krijgt hulp van de met de dood van zijn moeder worstelende priester Karran (Jason Miller). Die verwijst naar zijn collega Merrin (Max von Sydow), een ervaren duivelsuitdrijver. Samen bestrijden ze de boze geest in Regan.

03. The Thing (1982) John Carpenter
Circa 100.000 jaar geleden stort op de Noordpool een ruimteschip neer met aan boord een buitenaardse levensvorm die andere levensvormen imiteert. De buitenaardse levensvorm aan boord bevriest in de sneeuw en wordt in de winter van 1982 gevonden en ontdooid door een Noors onderzoeksteam. Het ding richt een slachting aan in het Noors onderzoeksstation en gaat er hierna in de vorm van een hond vandoor met twee overlevende Noren op de hielen. De twee Noren vinden de dood waarna het wezen in contact komt met een Amerikaans team in hun eigen onderzoeksstation. Het Amerikaans team ontdekt na verloop van tijd de ware aard van het "beestje". Onwetend van het feit welke teamleden onder hen inmiddels ‘besmet’ zijn besluit R.J. MacReady (Kurt Russell) de strijd aan te binden om te voorkomen dat het wezen tenslotte al het leven op aarde zal overnemen. Maar wie is er nog te vertrouwen?

02. Psycho (1960) Alfred Hitchcock
Bediende Marion Crane (Janet Leigh) werkt hard, maar verdient te weinig. Ze zou dolgraag gaan samenwonen met haar vriend Sam (John Gavin), maar ook hij moet rondkomen met een schamel loon. Op een dag krijgt ze van haar baas de opdracht een grote som geld naar de bank te brengen. In een vlaag van wanhoop besluit Marion zich het geld toe te eigenen en vervolgens slaat ze op de vlucht. Onderweg komt ze in een hevige storm terecht en moet ze noodgedwongen overnachten in het Bates Motel. Daar ontmoet ze Norman Bates (Anthony Perkins), de mysterieuze, jonge eigenaar die een obsessie heeft voor zijn moeder. Wanneer Marion niets meer van haar laat horen besluit haar zuster Lila (Vera Miles) de privé-detective Milton Arbogast (Martin Balsam) onder de arm te nemen.

01. The Texas Chain Saw Massacre (1974) Tobe Hooper
Een groep van vijf jongeren is met een busje op weg naar een huis waar een van hen vroeger gewoond heeft. Onderweg worden hen diverse veelzeggende waarschuwingen gegeven. Ze nemen op hun weg een gestoorde lifter mee die één van de inzittenden zelfs verwondt. Nadat hij uit het busje is gezet, arriveren de jongeren op de plaats van bestemming. In een nabijgelegen huis worden drie van hen afgemaakt door een gemaskerd persoon, genaamd Leatherface. De twee overgebleven jongeren gaan hun vermiste vrienden zoeken waarna één van hen door Leatherface met een kettingzaag wordt vermoord. De laatste jongere probeert te ontsnappen, maar wordt door een familielid van Leatherface weer gevangen genomen en naar zijn huis gevoerd waar een nog grotere nachtmerrie haar te wachten staat.

Ik ben nu eenmaal gek op lijstjes en verzot op horror-films, dus leek het me ook logisch een post te brengen van de TOP 10 van de Beste Horror films, opgemaakt door het magazine Total Film. En in tegenstelling tot veel andere lijstjes kan ik me precies meer vinden in deze opsomming.

De eerste in het klassement is …eu neen, niet Star Wars…maar wel The Texas Chainsaw Massacre van Tobe Hooper.

1. The Texas Chainsaw Massacre (1974) van Tobe Hooper
2. Halloween (1978) van John Carpenter
3. Suspiria (1977) van Dario Argento
4. Dawn of the Dead (1978) van George A. Romero
5. The Shining (1980) van Stanley Kubrick
6. Psycho (1960) van Alfred Hitchcock
7. The Wicker Man (1973) van Robin Hardy
8. Rosemary's Baby (1968) van Roman Polanski
9. Don't Look Now (1973) van Nicolas Roeg
10. Cannibal Holocaust (1980) van Ruggero Deodato

Het magazine zei het volgende over de film:

"The only thing more terrifying than the opening 50 minutes of The Texas Chain Saw Massacre is the last 30," the magazine said...".

Wat denken jullie van het lijstje?Zijn er films die hier niet thuishoren en is er een horrorprent over het hoofd gezien? Laat het ons weten. Ik had misschien die voorlaatste wel vervangen door The Fly van David Cronenberg...