De FilmBlog

Er was al Evan Almighty (2007), de spin-off op Bruce Almighty (2003), maar nu zou Universal een echte Bruce Almighty 2 uit de grond willen stampen. Daar waar Evan Almighty (productiebudget van 1 miljoen dollar) een gigantische flop werd, heeft de vorige Bruce Almighty (productiebudget van 80 miljoen dollar) bijna 500 miljoen dollar opgebracht. Het is dus een gokje waard, voor zover de studio het productiebudget niet te hoog maakt.

Volgens Variety is de 49-jarige Jim Carrey al gevraagd om het vervolg voor zijn rekening te nemen. Of Jennifer Aniston terug mag keren als het vriendinnetje van Carrey is niet bekend. Universal heeft Jarrad Paul en Andrew Mogel gevraagd het scenario te schrijven. De twee werkten eerder met Carrey samen in de komedie Yes Man (2008).

In Bruce Almighty van Tom Shadyac speelt Carrey de titelrol van een reporter die alsmaar klaagt over God. Dan geeft de Almachtige, gespeeld door Morgan Freeman, zijn taken aan Bruce zodat hij kan zien dat het niet makkelijk is om God te zijn. Steve Carell speelde in de film een news anchor. Carrey heeft echter nog niet getekend voor de rol, maar ik verwacht dat dit slechts een kwestie van tijd is. De rol van Bruce is hem op het lijf geschreven en hij kan zich dan ook flink uitleven. Ik vond de eerste film wel best grappig. In ieder geval stukken beter dan al die Adam Sandler komedies. Het plot van Bruce Almighty 2 is op dat ogenblik nog onbekend, maar ik hoop dat Bruce nu eens de macht zal krijgen van Satan! Zou toch leuk kunnen worden?

Maar dit is niet de enige Jim Carrey sequel die er zit aan te komen. De Farrelly Brothers hebben ook plannen om een Dumb & Dumber 2 (2014) film te maken, die het verhaal zou vertellen van deze twee mannen zo’n 20 jaar verder, effectief de periode sinds de eerste Dumb & Dumber (1994). Mocht ik kiezen tussen Bruce Almighty en Dumb & Dumber 2, denk ik dat de Farrelly sequel een iets leukere prent kan worden. Deze Bruce sequel lijkt eerder op een typische Hollywood-money-grab, terwijl de tweede film eigenlijk een te gek verhaal kan worden met Lloyd en Harry 20 jaar ouder. En Jim Carrey kan succes zeker gebruiken, gezien zijn laatste 6 films toch maar teleurstellend waren (cf. Mr. Popper's Penguins, A Christmas Carol, I Love You Phillip Morris, Yes Man, The Number 23, Fun with Dick and Jane). Het maakt niet veel uit dat Carrey na Ace Ventura 2: When Nature Calls (1995) zwoor om nooit geen sequels meer te maken. Wanneer het vervolgfilms in productie moet gaan, is niet bekend.

11-11-11 (2011) is geen film over de niet-gouvernementele organisatie voor ontwikkelingssamenwerking, maar wel een bovennatuurlijke thriller van Darren Lynn Bousman, de man die een 3tal Saw films op zijn naam heeft staan, alsook Repo! The Genetic Opera (2008) die helemaal overschaduwd werd door Repo Men (2010).

Korte inhoud: Na de tragische dood van zijn vrouw en kind reist de beroemde Amerikaanse auteur Joseph Crone (Timothy Gibbs) van de Verenigde Staten naar Barcelona om zich te herenigen met zijn vervreemde broer Samuel (Michael Landes) en zijn stervende vader Richard (Denis Rafter). Echter, het lot heeft een ander plan voor Joseph wanneer zijn leven wordt geplaagd door vreemde gebeurtenissen en de constante waarnemingen van het getal 11. De nieuwsgierigheid slaat al snel om in een obsessie en Joseph begint zich te realiseren dat het getal een angstaanjagende betekenis heeft, niet alleen voor zichzelf maar mogelijk voor elke religie. Hij zit geïsoleerd in een vreemd land met alleen de steun van zijn metgezel Sadie (Wendy Glenn) en hij beseft al snel dat 11-11-11 meer is dan alleen een datum, het is een waarschuwing!

Ik ben nooit echt gewonnen geweest voor die numerologische horrorfilms. Ik begrijp zelfs nooit waarom er zoveel fuzz wordt gemaakt rond een arbitraire datum met gelijke nummertjes. En zeggen dat er duizenden mensen zijn die op dergelijke "speciale datums" absoluut willen trouwen. Als jullie tevens ook gewonnen zijn voor dit bijgeloof, en jullie willen dat jullie baby geboren wordt op 11-11-11, dan zijn jullie spijtig genoeg een maand of 5 te laat, maar jullie kunnen nog altijd een trouwdatum vastleggen.

Voor de niet-bijgelovigen onder ons, 11-11-11 is geen typische doomsday datum, maar wel een spirituele datum die verwijst naar het contact die engelen op deze datum met ons zullen maken. En je neemt het niet voor mogelijk, maar er was tevens een actiegroep in beweging gekomen om de productie van deze film stil te leggen. Ze wilden volgens Dead Central immers niet dat hun mystieke datum door de entertainment machine werd gehaald. Een betere publiciteit voor je film kan je immers niet krijgen.

Gezien de reputatie van de regisseur denk ik dat we naar een zwakke B-film gaan. Wanneer je de plot leest weet je meteen dat je hiervan geen ernstige horrorfilm van kan maken. Het lijkt bij momenten wel een sequel op het slechte 2012 (2009) of The Number 23 (2007). Op de casting-lijst prijkt tevens ook de naam van Todd Bridges, een B-acteur die het broertje speelde van Arnold in "Diff'rent Strokes". Ze hebben ze dus ver moeten zoeken de acteurs die bereid waren om mee te spelen. Maar laten we de film het voordeel van de twijfel geven, hieronder de trailer.

Het is ondertussen al een tijdje geleden dat we nog iets van Jim Carrey hebben vernomen. Na zijn slapstick komediefilms (Dumb and Dumber, Pet Detective, The Mask) en zijn veel iets betere komedies (Man on the Moon, The Truman Show) verraste Carrey iedereen met de fascinerende Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004). Maar daarna werd het zichtbaar moeilijk om nog origineel uit de hoek te komen. Ook de box-office liet het de laatste jaren afweten, want Carrey was niet langer een garantie op succes. Fun with Dick and Jane (2005) was geen kassucces en The Number 23 (2007) bracht slechts 34 miljoen op aan de Amerikaanse kassa.

Dat het rubberen gezicht van Carrey (47) al iets stijver begint te worden zal niemand ontgaan zijn. Maar de acteur heeft bewezen dat hij naast smoelentrekker van dienst ook wel kan acteren. Maar de films waar hij in uitblonk kan je op één hand tellen. Benieuwd of deze Yes Man (2008) iets zal worden. De premisse is in ieder geval op zijn lijf geschreven.

Korte inhoud: Als Carl Allen de zoveelste aanvaring met anderen en ook met zichzelf heeft gehad, besluit hij dat het zo niet langer kan. Hij schrijft zich in voor een soort cursus die van een principe uitgaat: zeg overal 'ja' op. Aanvankelijk bevalt dit Carl goed, maar als het langer gaat duren ziet hij in dat een instemmend antwoord op alle vragen ook minder leuke kanten heeft.

Ik had misschien liever gehad dat Carrey zich voortaan zou toeleggen op iets meer dramatische rollen, maar de man weet ook wel dat het publiek hem voornamelijk kent van de komische films en dat daarin ook het commercieel succes zal zitten. In Yes Man zien we een man die zo vaak met zichzelf en zijn omgeving overhoop ligt, dat hij besluit een drastische gedragsverandering te ondergaan. Hij legt zich op om een jaar lang overal 'ja' op te zeggen. Aanvankelijk geeft dat hem een geweldig bevrijdend gevoel, maar na verloop van tijd ontdekt hij dat er ook nadelen aan zijn nieuwe gedrag kleven. Een thema die ons in ieder geval vertrouwd in de oren klinkt. In Liar Liar (1997) speelde Carrey eerder al een man die een flagrante gedragsverandering onderging - al ging het in die film om een pathologische leugenaar die zichzelf dwingt om nu eindelijk eens de waarheid te spreken. In de basis vertonen beide films echter bijzonder veel gelijkenissen.

De regisseur van dienst is Peyton Reed (The Break-Up) en het script is van Nicholas Stoller (Fun With Dick and Jane) en Jarrad Paul. Stuk voor stuk mensen die eigenlijk vooral tv-makers zijn. De film is trouwens losjes gebaseerd op de biografie van humorist Danny Wallace (die een klein rolletje speelt in de film). Lezers van het boek beweren dat men de titel en het concept heeft overgenomen maar voor de rest alles heeft gewijzigd. Producent David Heyman ('Harry Potter'-reeks) moest met het oog op de financiële crisis bovendien beknibbelen op het budget. Zelfs Carrey, die doorgaans 33 procent van de opbrengsten opstrijkt, moest water bij de wijn doen en krijgt nu slechts een percentage van de winst nadat de kosten daar van afgetrokken zijn. De sukkelaar…

De vrouwelijke hoofdrol in de film wordt vertolkt door Zooey Deschanel, een charmante en aangename verschijning, wiens ster momenteel rijzende is. Andere bekende gezichten in de film is de oude bekende Terence Stamp, Danny Masterson en Bradley Cooper. De score is verzorgd door dezelfde heren die verantwoordelijk waren voor de muziek voor de films Superbad (2007) en The 40 Year Old Virgin (2005), Lyle Workman en Mark Everett. De cinematografie is in handen van Robert D. Yeoman, die frequent samenwerkt met regisseur Wes Anderson. De bijdragen van al deze mensen kunnen niet voorkomen dat je bij het zien van de trailer en het lezen van de synopsis van deze film denkt: dit heb ik al eens eerder gezien. Ongetwijfeld grappig genoeg voor Carreys fans, maar ik ben niet zeker of bij ons de lachspieren nog zullen werken bij het zien van Yes Man die op 31 december 2008 in de zalen draait.

Neen, het gaat hier niet over het vervolg van The Number 23 (2007) (thank god), en al evenmin over de prequel van 1492 (1992), maar wel over de eerste geslaagde Stephen King prent sinds een jaartje of drie.

1408 (2007) is een character-driven thriller die zich afspeelt in een gesloten hotelkamer met als doel om ons de stuipen op het lijf te jagen met een afdaling in het onderbewustzijn waar demonen en duivelse kwelgeesten beslissen over leven en dood. De regie van de film is toevertrouwd aan de Zweed Mikael Håfström die we nog kennen Derailed (2005) met Jennifer Aniston en Clive Owen.

Korte inhoud: Mike Enslin (John Cusack) is een niet al te succesvolle schrijver van boeken over bovennatuurlijke fenomenen. Als research voor zijn nieuwe boek gaat hij op zoek naar de beruchte kamer 1408 in een New Yorks hotel. Vastbesloten te bewijzen dat de verhalen rondom de kamer een mythe zijn, schrijft hij zich in als gast, ondanks waarschuwingen van Mr. Olin (Samuel L. Jackson), de hotel-eigenaar. Hier vinden jullie de trailer en de officiële website.

De naam van Stephen King is al zoveel door het slijk gehaald met B-film - soms maar niet altijd tegen de zin van de auteur zelf - dat je er als filmdistributeur niet altijd wil mee uitpakken. Toch wel schrijnend dat veel van die adaptaties nauwelijks het niveau halen van de teksten waarop ze zich hadden geïnspireerd. Wat betreft het hardnekkige cliché, 'het boek is beter dan de film', geldt in ieder geval wel voor de Stephen King films.

Twee Stephen King adaptaties die bij mij een grote impact hebben nagelaten zijn Christine (1983) en Pet Sematary (1989). Maar andere prenten die ook wel de moeite waren zijn uiteraard Carrie (1976), The Dead Zone (1983), Stand by Me (1986), Dolores Claiborne (1995) en Apt Pupil (1998). En ik zou nog de Frank Darabont films vergeten of die huiveringwekkende Salem's Lot (1979) tv-film. Maar moest ik hier de oerslechte King-adaptaties opsommen dan zou deze blog meteen uit zijn voegen barsten. Gezien de remake-rage zouden ze beter eens een aantal van die waardeloze prenten aanpakken. Ze zouden de horror-meester zeker een dienst bewijzen.

Wat betreft 1408, het is niet de beste adaptatie, maar toch wel één van de betere Stephen King films. Het is zelfs de eerste horror in lange tijd waar Stephen King in eigen persoon volledig achter staat. En dat terwijl quasi de ganse filmzich ontrolt binnen de muren van een hotelkamer! Verwacht dus geen visueel verbluffende actie-sequenties of spannende achtervolgingen. Alles speelt zich af in die kleine ruimte en in de psyche van ons hoofdpersonage.

Ik ben zelf geen grote fan van de regisseur, maar de rest van de crew en de cast hebben in ieder geval voortreffelijk werk geleverd. Ik denk dan maar aan de input van producer Lorenzo di Bonaventura (Transformers, Stardust, Constantine) en scenarist Matt Greenberg (Reign of Fire) alsook het talentvolle schrijversduo Scott Alexander en Larry Karaszewski (Man on the Moon, The People vs Larry Flint, Ed Wood) die hier voor de eerste maal te doen hebben met een horrorprent. Deze laatste twee hebben er zeker hun tanden in gezet en een old-school horrorfilm gemaakt, in de stijl van Roman Polanski’s Rosemary’s Baby (1968), The Tenant (1976) en Repulsion (1965). Ze zijn daar trouwens aardig in geslaagd en ze mogen van mijn part nog meer horrorfilms schrijven. De psychologische terreur in hun scenario is allesomvattend, eenvoudig en zeer efficiënt. Het feit dat alles ook heel traag op gang komt zorgt er meteen voor dat we meer vertrouwd raken met het hoofdpersonage en ook meer betrokken zullen worden met de gruwel die hem zal tergen.

Ik kan er eigenlijk weinig over vertellen zonder te spoilen, maar als jullie nog de kamer 237 herinneren uit die andere film van Stephen King, The Shining (1980), dan hebben jullie een idee wat jullie te wachten staat. Dit is waarschijnlijk de slimste horrorfilm van het jaar en één van de betere films die momenteel in de bioscoop draait. Verwacht niet al teveel bloedspatten, gore, boormachines en kettingen zoals in al die Saw en Hostel films, maar geniet met volle teugen van 'echte' horror met een knappe vertolking van een schitterende John Cusack in een huiveringwekkende en claustrofobische huis clos van Stephen King. De film is te verkrijgen op DVD in een 'Special Steelbox 2 Disc Edition' met een directors cut (+ 15 minuten beeldmateriaal) en met twee alternatieve eindes. De film is ook te verkrijgen op HD DVD en Blu-ray.

***Related Posts***
04/09/2007: The Mist trailer
20/10/2006: The Mist van Stephen King verfilmd

Jim Carrey heeft niet kunnen overtuigen met de thriller The Number 23 (2007), maar misschien lukt het hem wel met een romantische zwarte komedie met homo gevangenen.

De film I Love You Phillip Morris zou volgens Variety onze megaster portretteren als een oplichter die in het gevang een aantal ontsnappingen probeert uit liefde voor een andere celgenoot die werd vrijgelaten. Dit krankzinnige verhaal is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, geschreven door Steve McVicker, een misdaadjournalist van de Houston Chronicle.

Carrey speelt de rol van Steven Russell, een getrouwde vader die gevangen geraakt in Texas. Ongelukkig genoeg valt hij stapel verliefd op zijn celgenoot, die spijtig genoeg vroeger zal vrij gelaten worden. Dit motiveert Russell om een aantal ontsnappingspogingen te ondernemen om bij zijn nieuwe geliefde te komen. Maar uiteraard loopt alles niet volgens plan en loopt alles behoorlijk fout. Het lijkt wel of hij telkens wil ontsnappen op vrijdag de 13de. In ieder gevallen zitten er heel wat fratsen in het scenario om het publiek urenlang te kunnen vast kluisteren aan het scherm.

De adaptatie van het boek komt van de schrijvers die verantwoordelijk zijn voor Cats & Dogs, Bad Santa & , John Requa en Glenn Ficarra. Ik ben denk ik een van de weinige mensen die Bad Santa (2003) echt wel een leuke film vond. Als de humor van deze prent ergens in de buurt komt van deze film is dat echt wel veelbelovend, zeker met een acteur als Jim Carrey die toch verrassend uit de hoek kwam met Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) en Man on the Moon (1999).

De film wordt ook een regisseursdebuut van de twee scripten. We zullen zien wat ze ervan bakken. Ik had een beetje gedacht dat het een Farrelly-brothers film zou worden, maar niet dus. Tot nu toe geef ik de nieuwkomers het voordeel van de twijfel. De prent werd in Cannes omschreven als een soort Catch Me If You Can-meets-Brokeback Mountain, en wordt geproduced door het productiehuis van Luc Besson (Europacom) voor een bescheiden 20 miljoen dollar. Niet enorm veel middelen voor een film met dergelijke filmster, maar het is dan ook maar een gevangenisdrama. Zoveel speciale effecten heb je niet echt nodig. Ik ben hier ook benieuwd naar de eerste trailer.