the matrix

  • Warner Bros is klaar voor The Matrix remake

    Pin it!

    Het is niet dat we verrast waren te vernemen dat Warner Bros plannen heeft om The Matrix (1999) in een nieuw kleedje te steken met een remake of reboot. Op dit ogenblik zouden de Wachowski broers niet betrokken zijn bij het project. De oorspronkelijke trilogie bracht zomaar eventjes 1,6 miljard dollar op.

    the_matrix_1999.jpg
    The Matrix (1999) © Warner Bros.

    Heeft deze film nood aan een remake? Neen, maar gezien Hollywood liever investeert in "vaste waarden" in plaats van in originele scripts, zullen in de nabije toekomst nog heel wat heilige huisjes slopen. Ironisch genoeg heeft het hen niet altijd windeieren gelegd. Laat ik er even wat cijfers bijsleuren. Paramount Pictures (Mission Impossible, Star Trek, Transformers) heeft vorig jaar een verlies geleden van 450 miljoen dollar en stuurde zijn CEO Brad Grey de laan in. De man had 12 jaar dienst bij Paramount en stond nog in contract met hen. Het verlies was echter te groot om er naast te kijken, en dit was hoofdzakelijk te danken aan flops als Zoolander 2 (2016) en Ben Hur (2016).

    Ook Sony zit in minder goede papieren na hun gigantische Ghostbusters (2016) remake flop. En de meeste studio's hebben nu ook nog eens af te rekenen met de concurrentie van Netflix en Amazon die home cinema echt wel sterk commercialiseren. Geen wonder dat de bioscoopcijfers in vrije val zijn. De volgende Martin Scorsese film The Irishman (2018) met Robert De Niro, Joe Pesci, Al Pacino, Harvey Keitel en Bobby Cannavale, werd zelf van Paramount naar Netflix gebracht, die met zijn 94 miljoen abonnees nu echt wel een player is geworden in Hollywood. De film gaat over Frank "The Irishman" Sheeran, een maffia baas die Jummy Hoffa zou hebben omgebracht. Naar verluidt zou Paramount geen risico willen nemen met een maffiafilm van 100 miljoen. En zo gaat "cinema" beetje per beetje verloren aan een studio-systeem die de voorkeur geeft aan franchisen in plaats van nu en dan risico's te nemen met originele projecten.

    the_matrix_reloaded_2003_poster01.jpgthe_matrix_reloaded_2003_poster02.jpgthe_matrix_reloaded_2003_poster03.jpg

    Wat met The Matrix? Wel, niemand zat hier op te wachten, maar dat belet niet dat het een geniale film kan worden. Dat is nu eenmaal de magie van de cinema: 'you never know'. Er zijn reboots die uiteindelijk geen slechte films zijn geworden. Denk maar aan de Batman films. Momenteel is er nog geen regisseur aangesproken om de film te leiden, maar mochten ze iemand kunnen vinden van het kaliber van een Christopher Nolan dan is alles mogelijk. De eerste film was een klein meesterwerkje, maar The Matrix Reloaded en The Matrix Revolutions waren crappy films, dus ben ik wel benieuwd hoe ze deze franchise zullen aanpakken.

  • Insurgent (2015) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vorige week hebben we de Blu-ray besproken van Divergent (2014), vandaag is de sequel Insurgent (2015) aan de beurt. De film is vorige week uitgekomen op DVD, Blu-ray en Video On Demand. De film werd niet opgenomen met 3D technologie maar er is een 3D versie van de film beschikbaar.

    insurgent_2015_blu-ray_steelbox.jpg

    Korte inhoud: Insurgent gaat verder waar Divergent was gestopt, in de trein op weg naar de Amity-factie, die aan de rand van de stad gelegen is. Tris (Shailene Woodley), Four (Theo James) en een paar 'goede' Dauntless-leden zoals Tori (Maggie Q) zijn op de vlucht voor de Erudite en de Dauntless-verraders. Bij de Amity hopen ze te kunnen schuilen en een plan van aanpak te maken om de leider van de Erudite, Jeanine (Kate Winslet), te stoppen. De voelbare spanning tussen Four en zijn vader Marcus (Ray Stevenson) en de tussenkomst van de Factionless onder leiding van Evelyn (Naomi Watts), maken de operatie knap lastig – iedereen wil een ander plan. En dan zijn er ook nog de geruchten over een mysterieuze koffer met alle antwoorden. Informatie waarvoor de ouders van Tris hun leven lieten en nu in handen is gekomen van Erudite.

    Vreemd genoeg heb ik van de sequel, die is gemaakt met meer middelen en met iets meer actie-sequenties, veel minder genoten. Gezien er nog een derde deel volgt, verknipt in Allegiant: Part 1 (2016) en Allegiant: Part 2 (2017), vreesde ik al voor een soort tussenfilm met een open einde, maar hier hebben we zelfs - min of meer - een gesloten einde. Misschien lag de teleurstelling aan het trendy korte kapsel van Shailene Woodley, waaraan je wel even moet wennen? In ieder geval was er iets wat niet werkte in deze prent. Nochtans wordt de 'young adult dystopia' checklist nauwkeurig opgevolgd. Maar het probleem bij deze films is dat de makers niet alleen gebonden zijn aan datgene wat werd geschreven in het boek, in dit geval de bestsellers van Veronica Roth, maar ook de ballen missen op het verhaal echt aan te passen om een betere film te maken. Want laten we eerlijk zijn, de boeken van Roth zullen geen prestigieuze literatuurprijs winnen.

    Eén van de mogelijke oorzaken is de regisseurs-wissel. Neil Burger zou bezig geweest zijn met de voorbereidingen van de sequel terwijl hij nog aan te wroeten was aan de montage van Divergent, inclusief een aantal extra scènes die hij nog aan de film wou toevoegen. En blijkbaar zou de druk te groot geweest zijn, gezien de Summit Entertainment en Lionsgate de sequel het jaar erop al in de bioscoop wou. Toch blijft dit voor mij iets wat ik niet begrijp. Het is in principe dezelfde film die je maakt, met een stuk minder expositie, en er zijn zelfs bekwame scenaristen aan boord, zoals Brian Duffield, Akiva Goldsman en Mark Bomback, die het boek vertalen naar scenario-vorm.

    insurgenty_2015_blu-ray_pic01.jpginsurgenty_2015_blu-ray_pic02.jpginsurgenty_2015_blu-ray_pic03.jpg
    insurgenty_2015_blu-ray_pic04.jpginsurgenty_2015_blu-ray_pic05.jpginsurgenty_2015_blu-ray_pic06.jpg

    Wat moet Peter Jackson gezegd hebben toen hij The Lord of the Rings of The Hobbit trilogie back-to-back heeft geregisseerd en zelfs meegeschreven? Neil Burger had zelfs geen andere projecten lopen en zit momenteel zelfs te klooien met pietluttige tv-series! Hoe krankzinnig is het om dit project aan een andere regisseur over te laten?! De nieuwe regisseur Robert Schwentke, heeft niet alleen meer budget gekregen (van 85 naar 110 miljoen dollar), maar kreeg zelfs de twee vervolgfilms op een dienblad gepresenteerd. En jawel!! Back-to-back!! Insurgent kwam dit jaar uit, Allegiant: Part 1 komt uit in 2016 en Allegiant: Part 2 in 2017. Is Schwentke dan Superman of Neil Burger dan toch niet zo slim? Of heeft de studio hem toch in de richting van de deur geduwd nadat Divergent met zijn 50 miljoen dollar openingsweekend het een stuk minder goed deed dan The Hunger Games met een openingsweekend die 3 keer zo hoog lag? Om de goede vrede te bewaren en de schijn hoog te houden laat de studio naar goede gewoonte wel de eer aan de regisseur om te zeggen dat de beslissing van hem kwam. In ieder geval presteerde Insurgent het box-office-gewijs niet beter of slechter dan Divergent. Het was voor mij wél een minder goeie film.

    Geen enkel personage blijft echt nazinderen. Ik heb geen voeling met Tris of Four. Het enige personage die nog een beetje humor kon brengen was Peter gespeeld door Miles Teller. Het personage van Kate Winslet wordt steeds meer een karikatuur (ook al met een strakker kapsel) en de nieuwe personages worden zo slordig benaderd dat het bijna veredelde cameo-rollen zijn. Ook oscar-winnares Octavia Spencer wordt hier compleet onderbenut als matriarch van de Amity fractie. Zelfs de gemene Eric (Jai Courtney) komt wat flauwtjes in beeld, met uitzondering van één knap shot waar hij in het bos met volle vaart naar de camera toe rent. Daarnaast is er ook nog de broer van Tris, Caleb (Ansel Elgort) wiens motivatie je nauwelijks kan vatten. Enerzijds is hij een echte broer, dan weer een lafaard, dan weer een villain. Ik krijg maar geen hoogte van dit karakter. En als de personages niet goed zitten, is het dan ook moeilijk om te kunnen ontspannen van dit - toch wat - post-apocalyptisch flutverhaaltje.

    Insurgent animated pictureInsurgent animated picture

    Halverwege de film valt de actie ook wat op zijn gat wanneer het verhaal in een virtuele actiewereld verzeilt. Iets wat in de eerste film aan bod kwam met een soort test-programma om de natuur van het individu te doorgronden. Maar hier is er meer van dit, en op een zeker moment verlies je datgene wat cruciaal is voor een actie-scène, met name 'het gevaar'. Om dit tegen te gaan brengen ze iets wat in The Matrix (1999) werd uitgebuit, en dat is: "The body cannot live without the mind". Maar de uitwerking is hier allesbehalve Matrix-like, en zelfs een beetje lachwekkend in een stijl die meer lijkt op een Paul W.S. Anderson vehikel - maar dan zonder de zelfrealisatie dat ze een popcorn-videogame-sci-fi-fimpje aan het maken zijn. Nochtans kan je tussen de regels van de roman van Roth heel wat maatschappij kritiek ontwarren, die vandaag nog steeds bijzonder actueel kan zijn. Spijtig genoeg ruikt de premisse meer als: "Wij hebben vrijheidsstrijders nodig om oorlog te voeren tegen de oppressie van de peace-keepers," en krijgt deze premisse een wel heel ranzig en fascistisch kantje.

    Ik hoop dat we in de toekomst meer films zullen hebben met vrouwen in wat tot een paar jaar gelden enkel aan mannen werden toevertrouwd, en misschien worden deze films ook eens gedragen door een grote studio in plaats van het kleine broertje Lionsgate. Insurgent is spijtig genoeg geen goede film. Het is een incoherente en onevenwichtige sci-fi sequel waarbij de nieuwe haarkapsels absoluut geen meerwaarde zijn. Gelukkig staan er op de Blu-ray een pak extraatjes om de teleurstelling toch wat in te perken, met verschillende making of features. Vreemd genoeg geen audio-commentaar van de regisseur, dan wel van de producers Doug Wick & Lucy Fisher.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 26 augustus 2015

    ***Related Posts***
    22/07/2016: Allegiant review
    21/08/2015: Divergent review
    01/11/2014: Shailene Woodley HQ picture gallery

     

    *** Insurgent trailer ***

  • Jupiter Ascending (2015) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ze werden ooit aanzien als visionairs die het science fiction genre hadden heruitgevonden met The Matrix (1999), maar nu brengen Andy en Lana Wachowski de ene teleurstelling na de andere (cf. The Matrix II & III, Speed Racer) en hun nieuwe science-fiction prent Jupiter Ascending (2015) is misschien wel het meest teleurstellende uit het rijtje, gezien de middelen en het talent dat voor handen waren.

    channing tatum,jupiter ascending,mila kunis,lana wachowski,andy wachowski,eddie redmayne,douglas booth,tuppence middleton,gugu mbatha-raw,terry gilliam,the matrix,speed racer

    Korte inhoud: Jupiter Jones (Mila Kunis) werd geboren onder een sterrenhemel, met tekens die erop wijzen dat ze voorbestemd is voor grootse dingen. Eenmaal volwassen droomt Jupiter van de sterren, maar ze wordt wakker in de harde realiteit waar ze toiletten schoonmaakt en heel wat pech kent. Maar wanneer Caine (Channing Tatum), een genetisch gemanipuleerde ex-militaire jager, op Aarde aankomt om haar op te sporen, vangt Jupiter een glimp op van het lot dat al die tijd op haar wachtte – haar genetische handtekening zorgt ervoor dat ze de eerste in lijn is voor een buitengewone erfenis die de balans van de kosmos kan veranderen.

    Ik heb al vervelende science-fiction tv-films gezien, maar dit is echt wel een pareltje van complete nonsens. De film werd geschreven door de Wachowski's maar slaat eigenlijk nergens op. Visueel ziet deze space opera er wel verbluffend uit, ook al is zoiets nogal wiedes met een productiebudget van 176 miljoen dollar. Hoe die twee excentriekelingen zoveel geld bijeen hebben kunnen sprokkelen is mij één groot raadsel, zeker na hun Speed Racer flop. Channing Tatum en Mila Kunis (pics) zijn wel bijzonder populair maar het zijn geen box-office magneten, en dat d film ook zwaar flopte aan de box-office (met slechts 180 miljoen), verbaast me voor geen seconde. Was de 3D goed? Wel de film werd in postproductie omgezet in 3D, en dit is altijd iets minder geslaagd dan films die zijn opgenomen met 3D technologie.

    Het enige leuke aan deze prent was de aanwezigheid van Sean Bean als een soort Han Solo figuur genaamd Stinger. Zijn personage wordt omringd door bijen die hem een aantal van hun kenmerken geven, zoals vleugels, snelheid, bijzondere visie en een gevoel van loyaliteit. Stinger was in het leger met Caine maar toen Caine in problemen kwam en Stinger opkwam voor hem, waren zijn vleugels verwijderd en werd hij verbannen naar de Aarde samen met zijn dochter. De scène met de bijen is op het randje van het lachwekkende, maar het is altijd heerlijk om die acteur bezig te zien. Spijtig dat we net iets teveel op het gezicht van Mila Kunis moeten kijken. Ze mag dan wel sexy zijn, als actrice is ze slaapverwekkend. Zelfs Channing Tatum met zijn Superman-routine is behoorlijk ridicuul. We zijn mijlenver van Guardians of the Galaxy (2014).

    Een andere figuur die heerlijk begint en royaal over-the-top zijn longen uit zijn lichaam schreeuwt is de kwaadaardige Balem Abrasax gespeeld door Eddie Redmayne. De rol van Titus, de broer van Balem, wordt gespeeld door de playboy Douglas Booth. Hij is een beetje de diva van de ruimte met zijn schip vol bronzen borststukken en zijn Zero Gravity room waar hij zich uitleeft met zijn harem.

    jupiter_ascending_2015_poster_eddie_redmayne.jpgjupiter_ascending_2015_poster_channing_tatum.jpgjupiter_ascending_2015_poster_mila_kunis.jpgjupiter_ascending_2015_poster_sean_bean.jpg

    Daarnaast zien we ook nog de zus, Kalique Abrasax gespeeld door Tuppence Middleton, die Jupiter op een ongedwongen manier probeert te benaderen, maar ook zij heeft net zoals haar broers achterliggende plannen en de rechterhand van Titus, de aanstekelijke Famulus (Gugu Mbatha-Raw). En zo zijn er nog tientallen andere figuren die de revue passeren, inclusief robots met wapens als armen, sprekende hagedissen en vliegende motorbabes. Zelfs Terry Gilliam heeft een cameo in de rol van een geflipte bureaucraat in een kamertje vol met dossiers, alsof ze in deze geëvolueerde wereld nog nood hebben aan papier.

    Het verhaal rammelt aan alle kanten. Zelfs de op zich indrukwekkende scènes duren gewoon veel te lang en beginnen snel op de zenuwen te werken. Het script steekt vol van halfbakken ideetjes (met holograms en grijze aliens) maar halverwege laat het ons koud wat er gebeurt met Jupiter of haar ouders. Hadden de Wachowski's de hulp ingeroepen van een scenarist die de zaken wat beter kon uitbalanceren, dan had dit materiaal kunnen zijn voor een trilogie. Hier zal het volgens mij blijven steken op die ene slechte sci-fi. En als je denkt dat iemand met de identiteitscrisis als Lana Wachowski, haar personages iets complexer zou kunnen maken, dan ben je eraan voor de moeite.

    Mocht je je van de kritiek niet al teveel aantrekken dan kan je de DVD of Blu-ray (3D) aanschaffen vanaf 17 juni 2015. Spijtig genoeg zal je niet kunnen lachen met de audio-commentaar van de regisseurs, want deze hebben ze blijkbaar niet opgenomen. Wat je er wel op vindt zijn een hele resem van making-off filmpjes en video's waarin de acteurs met een gladgestreken gezicht de plot iets meer gewicht willen geven. Ontroerend om te zien.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 12 juni 2015

     

    *** Jupiter Ascending trailer ***

  • Blackhat (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is verre van de beste Michael Mann film (Collateral, Heat, Ali), maar Blackhat (2015) heeft zijn verdiensten en ik heb er hoe dan ook van genoten. Een film over hackers die achter hun computer zitten in kleine obscure kamertjes is niet meteen uitnodigend voor een verkwikkende cyber-thriller, maar de regisseur slaagt er toch in om alles heel opwindend te houden. Maar 133 minuten is echt wel een beetje van het goede teveel en ook al ben ik een grote fan van zijn filmstijl, begint de film bij momenten toch wat te vervelen en hadden ze wat mij betreft de schaar in de montage mogen zetten in een filmversie van 110 minuten.

    blackhat_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een nieuwe vorm van criminaliteit zaait terreur. Na een aanval op een Chinese kerncentrale en de financiële markten wil de Chinese overheid en de FBI onder leiding van agent Carol Barrett (Viola Davis), het kwaad bestrijden door er een andere hacker, Nicholas Hathaway (Chris Hemsworth), die in een Amerikaanse gevangenis een 15-jarige straf uitzit, in te schakelen. De hackers gebruiken een programma genaamd Remote Access Tool (RAT), en de Chinese officier Dawai Chen (Leehom Wang) zou een gedeelte van deze code hebben geschreven met zijn voormalige kamergenoot Hathaway. Dawai schakelt ook zijn zuster Lien (Wei Tang) in die als netwerk ingenieur een grote hulp kan zijn. De speurtocht strekt zich uit van Chicago tot Los Angeles en van Hongkong tot Jakarta. De Amerikaanse en Chinese hackers zullen samen moeten werken om een grote computerinbraak te stoppen.

    We krijgen een verrassend begin met een 5-minuten lang klank- en lichtspel op computer chip-niveau, waarbij we een hacking visueel psychedelische manier in beeld krijgen. Het zijn beelden die wel wat doen denken aan The Matrix (1999) en Ghost in the Shell (1995) waarbij data via de kabels zich een weg banen naar het interne skelet van een computer. Andere regisseurs hadden hier alles veel korter gehouden en aangevuld met titels of voice-overs, maar Mann maakt geen compromissen voor de massa en kiest resoluut voor een visuele interpretatie van een computer-hacking. En dat is waarom deze regisseur toch met kop en schouders boven zijn collega's uitsteekt. En ook al kan je bedenkingen hebben bij deze aanpak, het is en blijft een gedurfde intro.

    Maar je kunt er niet omheen dat er toch heel wat verkeerd is gelopen tijdens deze 70 miljoen dollar shoot die uiteindelijk de grootste filmflop werd in de carrière van de regisseur met een wereldwijde recette van slechts 17 miljoen dollar en dit met een mega-ster als Chris Hemsworth in de hoofdrol. The people who saw it really didn't like it and made sure everybody knew about it. De film had nochtans een 007-plot maar het resultaat was bij momenten toch wat onsamenhangend en uiteindelijk bijzonder troosteloos, waarbij om de haverklap de regisseur alles in leven wil schudden met een actie-scène. De dialogen van scenarist Morgan Davis Foehl zijn van een wel zeer laag niveau en je begrijpt op bepaalde momenten echt niet wat Michael Mann, het genie achter het schitterende The Insider (1999), aan het denken was.

    Wat is die blackhat? Wel de blackhat is een term die komt van het wilde westen waar de slechterik vaak een zwarte hoed doeg. Tegenwoordig wordt de term het meest gebruikt voor cyber-criminelen. Een blackhat hacker is eigenlijk een hacker die een computerbeveiliging neutraliseert met kwaadaardige intenties of voor persoonlijk gewin. Wanneer ze inbreken zorgen ze er in vele gevallen voor dat de gebruiker niet meer in staat is om toegang te krijgen tot zijn gegevens. Een white hat hacker is dan weer iemand die een systeem gaat controleren op mogelijke beveiligingsrisico's en een grey hat hacker is dan weer iemand die zonder toelating inbreekt in een systeem om de gebruiker dan te wijzen op zijn falende beveiliging, en dan tegen vergoeding of tegemoetkoming zijn systeem kan verbeteren. Een onderwerp die in ieder geval bijzonder actueel is na de Sony hacking een paar maand geleden.

    In tegenstelling tot Christopher Nolan of Quentin Tarantino heeft Michael Mann ook de beslissing genomen na Collateral (2004) (wat semi pellicule semi digitaal was) quasi volledig te kiezen voor het digitale HD formaat. En wat bij een film als Public Enemies (2009) een beetje vervreemdend aanvoelde, schreeuwt deze Blackhat naar een digitale Arri Alexa fotografie. Mann ging zelf nog een stap verder, en mengde er beelden bij van de GoPro HD Hero 3 én de Canon Eos 5D Mark III (twee kleine camera's die ik hier thuis liggen heb en waarmee ik af en toe eens een film mee maak). Opgenomen in pellicule had deze prent niet alleen een stuk duurder gekost (+ 100 miljoen dollar) maar ook naar mij gevoel minder juist in zijn toon en aanpak.

    blackhat_2014_blu-ray_pic01.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic02.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Het is in essentie een traditionele Michael Mann gangsterfilm waarin de grens tussen de ordediensten en de schurken vervagen en de stijlvolle cinematografie ons (althans gedeeltelijk) in het verhaal zuigt. Mann is een talentvolle acteurs-regisseur, maar een hacker die lijkt op de hunky blonde god Chris Hemsworth, met de gespierde en gewaxte borstkas die alle meisjesharten sneller doet bonken, had al een eerste aanwijzing moeten zijn dat hier iets niet klopt. Het verhaal is ook een ellenlange achtervolging via verschillende landen waar de regisseur eigenlijk iets wil vertellen over hun levensstijl, maar ons gaandeweg toch verliest tussen een koffie-scène in Hong Kong en een parade in Indonesië.

    Naast de bovenvermelde acteurs zien we ook nog Yorick van Wageningen in alweer een villain-rol, maar ook John Ortiz die we nog kennen van Miami Vice (2006). In de credits zien we staan dat de muziek zou gemaakt ijn door Harry Gregson-Williams, maar hij heeft een in (ondertussen gedeletet) facebook bericht dat hij niets te maken had met de muziek die in de film zat. Hij had aan Blackhat gewerkt maar blijkbaar zou Mann andere muziek hebben gebruikt van de boers Atticus en Leopold Ross.

    blackhat_2014_blu-ray_pic04.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic05.jpgblackhat_2014_blu-ray_pic06.jpg

    Maar los van alle mankementen kon ik hoe dan ook genieten van de anamorfische cinematografie van Stuart Dryburgh (The Secret Life of Walter Mitty) en die typische Mann scènes waar we het isolement zien van zijn personages die gevangen zitten in hun wereld. We hebben ook het gevoel dat we constant in de gaten worden gehouden via camera's of posters met ogen, alsof je nooit geheel verlost kan worden van het hoogtechnologische spinnenweb die de aardbol omhult. En ik ben ervan overtuigt dat wanneer je de film een tweede kans geeft en de sfeer op je laat inwerken, dat Blackhat eigenlijk nog wel een vermakelijke en intrigerende prent kan worden. De fans van Michael Mann zullen hier van kunnen genieten, de anderen zullen iets meer moeite moeten doen. Maar laat je niet misleiden door de barslechte 'Rotten Tomatoes' quotering, deze Blackhat heeft meer te bieden dan pakweg San Andreas (2015).

    De meeste Belgen zullen deze film voor her eerst ontdekken op DVD en Blu-ray, die te verkrijgen is vanaf 3 juni 2015. De reden hiervoor is dat Universal de beslissing had genomen om de film bij ons uit de zalen te halen na de desastreuze box-office cijfers in andere landen. Het feit dat de film ook 24 keer is veranderd van titel zal ook niet geholpen hebben met de promotie. Op de Blu-ray staan een aantal making-off filmpjes maar spijtig genoeg opnieuw geen audio-commentaar van de regisseur. Eigenlijk hadden we deze film MOETEN zien op het grote witte doek, maar met de juiste home cinema apparatuur zal je hier ook wel van genieten.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 28 mei 2015

    ***Related Post***
    21/10/2014: Chris Hemsworth spoort cybercrimineel op in Blackhat van Michael Mann

     

    *** Blackhat trailer ***

  • The Matrix (1999) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met het uitbrengen van Jupiter Ascending (2015) lieten The Wachowskis nog eens van zichzelf horen, met een flamboyante science-fiction opera met uitzinnige decors, ingewikkelde kapsels en riante kostuums. Spijtig genoeg sloeg het verhaal nergens op. Dat was 16 jaar geleden enigszins anders met The Matrix (1999), geschreven en geregisseerd door Andy Wachowski en Lana Wachowski.

    the_matrix_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De computerhacker Neo (Keanu Reeves) komt er achter dat het leven op aarde niets meer is dan een computersimulatie, opgezet door machines om de mensheid in bedwang te houden. Hij wordt door enkele vrijheidsstrijders uit deze "Matrix" gehaald, en samen met hen begint hij een strijd tegen de machines, om de mensheid haar vrijheid weer terug te geven.

    The Matrix, hun tweede film na hun geslaagd misdaad drama Bound (1996), was een technisch baanbrekende, buitengewoon spannende en originele sci-fi prent. De film was een echte rollercoaster die de kijker nauwelijks enige rust gunde en op het einde van de rit moest je toch even naar adem happen. Het geniale aan het concept was dat de wereld die wij ervaren als "de echte wereld", uiteindelijk werd omgetoverd tot boerenbedrog aangestuurd door een supercomputer die de macht had overgenomen. Het was voor een keertje niet het soort film die de ene actie-scène en visueel effect na het andere plakte, maar alles had zijn reden en werd bijzonder slim uitgewerkt. Je moet er ook je kopje bij houden, want The Matrix was allesbehalve een afstompend Michael Bay vehikel.

    De film zet al vanaf het begin meteen de toon, zowel op vlak van zijn superieure technische kwaliteit, als van zijn donkere fotografie, en met zijn gothic kledingstijl van strakke latex pakjes maakt het meteen ook een futuristisch fashion statement. Als kijker weet je niet wat je allemaal tezien krijgt, maar gaandeweg wordt alles duidelijk. Het personage van Trinity (Carrie-Anne Moss) wordt op de hielen gezeten door ordediensten die veel weg hebben van moderne gestapo-soldaten. Maar met wat supersnelle kung-fu bewegingen weet de jonge vrouw te ontkomen. De scène eindigt in een telefooncel (alsof deze nog bestaan in een wereld met gsm) die wordt platgereden door een truck. De vrouw leek als het ware door de telefoonlijn te zijn opgeslorpt alvorens het gevaarte de cabine met de grond gelijk maakt.

    Later komen we te weten dat Trinity in opdracht van Morpheus (Laurence Fishburne) de hacker Neo (Keanu Reeves) probeert te bereiken, die in het gewone leven een deskjob heeft onder zijn echte naam Thomas Anderson. Als kijker beseffen we dat er iets niet juist is met de wereld waarin deze personages vertoeven, en voor je het weet fluistert Morpheus aan Neo dat hij niet meer is dan 'de mentale projectie van zijn digitale zelf'. Wow! Ik veronderstel dat iedereen ondertussen al de film heeft gezien. In het geval van niet zou ik hier stoppen met lezen.

    Indien Keanu echt wou weten hoe de vork in de steel zat zal hij moeten een keuze maken. Morpheus heeft twee pilletjes, één rode en één blauwe pil. De blauwe pil zou hem in staat stellen om te blijven leven in de gefabriceerde realiteit van de Matrix, levend in de 'onwetendheid van de illusie, terwijl de rode pil kan leiden tot zijn ontsnapping uit de Matrix en hem zal brengen in de echte wereld. Ergens in de 21ste eeuw is er een oorlog losgebarsten tussen de mensen en de machines, en de computers hebben uiteindelijk aan het langste eind getrokken en de mens tot slaaf gemaakt. In een poging om de computers hun zonne-energie af te nemen hebben de mensen de atmosfeer om zeep geholpen. Een foute beslissing die er toe heeft geleid dat de mensen nu door computers worden 'gekweekt' als batterijen. Morpheus wil de strijd opnieuw aanbinden, met de hulp van Neo, die zij zien als een soort hedendaagse Messias.

     The Matrix animated picture The Matrix animated picture

    De grootste dreiging voor de rebellen zijn de agents (Hugo Weaving) die hen in de virtuele wereld kunnen uitschakelen. Want als je sterf in de computerwereld, sterft ook je geest in de echte wereld. Uiteindelijk lijkt de virtuele wereld ook veel beter en vreedzamer te zijn, dan de echte wereld en kun je je de vraag stellen waarom de rebellen uiteindelijk deze vreedzame illusie willen doorprikken. Maar de regisseurs zijn de kijkers te snel af en introduceren het personage Cypher (Joe Pantoliano) die zich net diezelfde vraag stelt. Maar dat is nu net de filosofische discussie die iedereen kan voeren van wat voor hemzelf belangrijker is. The Matrix is tevens een allegaartje van Griekse mythologie en New Age gedachten, in een techno-cyber universum. Je zou het zelfs kunnen omschrijven als een soort stilistische sci-fi-martial-art-western film.

    Met zijn 'rage against the machine' muziek en cyberpunk wist de film in ieder geval in te spelen op de gevoelens van veel jongeren die zich niet goed in hun vel voelden of zich niet meteen wilden conformeren tot de huidige normen. Een nieuwe generatie van rebellen was geboren. De Wachowskis gingen ook puren uit tal van andere films (gaande van de John Woo films tot de films van David Cronenbergh), maar brachten alles in een compleet andere context. Het productiebudget van de film bedroeg "slechts" 63 miljoen dollar, en moesten bijgevolg uitwijken naar Australië om het budget wat te drukken. Uiteindelijk werd The Matrix een mega-succes met een bioscoop recette van 463 miljoen dollar wereldwijd, ongezien voor een R-rated science-fiction film. Het houterig acteerwerk van Keanu Reeves hebben we er allemaal wel bijgenomen.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 10 februari 2015

     

    *** The Matrix trailer ***

  • Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

    Pin it!

    We hadden met het weergaloze succes van de Rode Duivels en het opkomende titanengevecht met Messi, gemakkelijk kunnen uitpakken met een Top 10 Beste Voetbalfilms. Was het niet dat we er nauwelijks 5 konden opsommen ... en soms nog van zeer bedenkelijke kwaliteit. Maar nu het verlof voor de deur staat en jullie misschien net als wij plannen hebben om een stapje in de wereld te zetten, waarom dan niet kiezen voor een echte filmlocatie?

    Reizen naar de zon of de sneeuw is allang niet origineel meer. Een themareis daarentegen is een perfect excuus voor een uitstapje naar het buitenland. En wat is een beter thema dan jouw favoriete film(s)? De regisseurs van grote producties weten precies waar ze de mooiste shots van landschappen, steden en gebouwen kunnen maken. Hieronder brengen we onze top 10 van enkele beroemde locaties. Waar ben je al geweest en welke staat nog op je verlanglijstje?

    Top 10 Meest Iconische Filmlocaties

     

    10. Las Vegas

    Eén van de bekendste films die zich in Las Vegas afspeelt is Ocean's Eleven (2001). Grote delen van deze kaskraker spelen zich in en rond het casino- en hotelcomplex Bellagio af. Wanneer het personage Basher Tarr met een druk op de knop het casino opblaast, lijkt het alsof hij op heuvel met uitzicht op de stad staat, maar in werkelijkheid staat hij op de parkeergarage van het casino. De beroemdste scène is misschien nog wel aan het einde van de film, wanneer het elftal bij de fontein voor het casino staat. Een andere film die Las Vegas alle eer aandoet is uiteraard The Hangover (2009), en in deze prent kwam het Caesars Palace in de picture.

    filmlocatie_las_vegas.jpg

    ©Shutterstock      

     

    9. Nieuw-Zeeland

    Een grote variëteit aan landschappen maakte Nieuw-Zeeland perfect voor de opnames van The Lord of the Rings films. Afgezien van de studio-animaties is de hele trilogie in Nieuw-Zeeland opgenomen, waar de toeristenindustrie gretig van profiteert. Zo creëerde Peter Jackson de Shire-regio van Middle-Earth bij het plaatsje Matamata op North Island. Voor The Hobbit -trilogie werd deze hergebruikt. De bossen bij Mount Victoria, net buiten Wellington, werden tot Hobbiton Woods omgedoopt, waar de Hobbits zich voor de zwarte ridders verstopten. En Mount Doom, vraag je je af? Die werd gebaseerd op de vulkaan Mount Ruapehu. Het is lastig om alle locaties van Lord of the Rings hier op te sommen, want er werd op maar liefst 150 plekken in Nieuw-Zeeland gefilmd!

    filmlocatie_nieuw_zeeland.jpg

    ©Shutterstock      

     

    8. Miami

    Scarface (1983) speelt zich grotendeels in Miami af. In remake die Brian de Palma in 1983 maakte, komen de art deco-gebouwen van de officieuze ‘hoofdstad van Latijns-Amerika’ uitgebreid in beeld. Hiervoor bezoek je Ocean Drive ter hoogte van 13th Street. In het gebouw van de Sun Ray Appartementen op 728 Ocean Drive, waar Tony’s broer met een kettingzaag werd bewerkt, zit nu een vestiging van hamburgerketen Johnny Rocket’s. De prachtige wijk Little Havana komt ook in Scarface voorbij, maar werd in het centrum van Los Angeles opgenomen.

    Maar nergens werd er meer van Miami getoond in de serie Miami Vice serie (1984-1990) die alle hoeken en kanten van de stad in beeld heeft gezet. Daarentegen was er in de filmversie Miami Vice (2006) bitter weinig te zien van Miami. En andere serie die werd opgenomen in het Zuidoosten van Florida is uiteraard Dexter (2006-2013) met schitterde shots van de Everglades.

    filmlocatie_miami.jpg

    ©Shutterstock      

     

    7. Groot-Brittannië

    Er zijn talloze films in Groot-Brittannië opgenomen, maar de Harry Potter-serie weet het landschap en de sfeer van dit koninkrijk wellicht het beste vast te leggen. De Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry is een samenraapsel van gebouwen en locaties, maar één van de spectaculairste daarvan is Durham Cathedral. Voor de bibliotheek van Hogwarts stond de Bodleian Library van Oxford University model. Een opticienzaak in de Londense Leadenhall Market werd omgetoverd tot de pub Leaky Cauldron. De markt is een prachtig voorbeeld van een overdekte Victoriaanse markt met een uitbundig beschilderd plafond. In Schotland vind je Glenfinnan Viaduct, waarop de vliegende auto in Harry Potter and the Chamber of Secrets landt. Rond de grote vulkaan vallei Glen Coe zijn tevens veel van de spectaculaire landschappen van Hogwarts gefilmd. Ook voor andere films -bijvoorbeeld Highlander (1986) en Braveheart (1995) - vormde dit landschap de achtergrond.

    filmlocatie_groot-brittannie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    6. Frankrijk

    Een recente film die Parijs bezoekt is de thriller Inception (2010), met Leonardi DiCaprio in de rol van Cobb. Café Debussy, waar Cobb aan Ariadne uitlegt dat we in een droom leven, is in feite Da Stuzzi Patisserie op de hoek van Rue Cesar Franck en Rue Bouchut in het zevende arrondissement. Wanneer Ariadne haar nieuwe kijk op de wereld test, rolt ze de Rue Cesar Frank op en ‘bedenkt’ ze een voetbrug over Avenue du President Kennedy bij het metrostation Passy. Bij de Pont Bir Hakeim ondervindt Ariadne aan den lijve waarom het zo gevaarlijk is om plekken uit herinneringen in plaats van fantasie te vormen.

    De wijk Montmartre kwam in vele films voorbij: Rue Saint Vincent in Amélie en Rue du Chevalier de la Barre in Midnight in Paris (2011). Het appartement van Amélie heet in werkelijkheid Au Marche de la Butte en bevindt zich op de kruising van rue des Trois Freres en rue Androuet, terwijl de ingang naar haar appartement om de hoek op nummer 56 is. De bar waarin Gil (Owen Wilson) in Midnight in Paris de legende Ernest Hemingway ontmoet ziet er net zo uit in het dagelijks leven. Je vindt Le Polidor op nummer 41 in rue Monsieur le Prince.

    filmlocatie_parijs.jpg

    ©Shutterstock      

     

    5. Japan

    Lost in Translation (2004) laat prachtige beelden van Tokyo zien, maar een groot deel van de film vindt plaats binnenin het Park Hyatt Hotel. Op de 52e verdieping vind je New York Bar waar Bob (Bill Murray) en Charlotte (Scarlett Johanson) elkaar ontmoeten. Verder zie je Charlotte de tempel Jougan-ji bezoeken en komt de wereldberoemde kruising van Shibuya voorbij.

    Een heel ander genre film die ginder opgenomen was, is de Tom Cruise prent The Last Samurai (2003) van Edward Zwick. De Engyō-ji-tempel op de berg Shosa in Himeji kwam hierin uitgebreid in beeld. Het paleis van keizer Meji, dat in de film in Tokyo staat, is in werkelijkheid de 400 jaar oude boeddhistische tempel Chion-in, die in Kyōto staat. De trap die naar de tempel leidt is indrukwekkend.

    filmlocatie_japan.jpg

    ©Shutterstock      

     

    4. Australië

    Australische producties of Hollywood-sterren die Down Under hebben gefilmd zijn er genoeg. Eén van de meest iconische films die zich in de Australische woestijn afspeelt is misschien wel The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994). Tijdens de roadtrip naar Alice Springs doen de dragsters het mijnstadje Broken Hill aan. Het uitkijkpunt van de Mundi Mundi-vlakte is waar de bus van de hoofdpersonen het begaf. Voor Mad Max 2: The Road Warrior (1981) werd in de directe omgeving gefilmd, in het spookstadje Silverton. Een andere plek die in beide films voorkomt is het maanlandschap bij Coober Pedy, waar het zo warm en stoffig is dat de woningen ondergronds zijn gebouwd.

    En Sydney mag in dit rijtje natuurlijk niet ontbreken. De grootste stad van Australië vormde bijvoorbeeld het decor voor The Matrix-trilogie. Ook Mission: Impossible 2 (2000) en Superman Returns (2006) werden hier gedeeltelijk gefilmd. Er zijn zelfs georganiseerde ‘movie location tours’ waarbij je van de ene naar de andere filmlocatie in Sydney toert.

    filmlocatie_australie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    3. Tunesië

    Voor vier van de zes Star Wars-films werd er in Tunesië gefilmd. In het zuidwesten van het land zijn veel locaties te vinden. Bij Chott El Jerid staat bijvoorbeeld een kleine iglo 'in the middle of nowhere'. Dit was het huis van Luke Skywalker, dat in 2012 door fans van de film werd gerestaureerd. De filmset bij Mos Espa is door de locals intact gelaten, waardoor je de toegangspoort, de galerij, de markt en het café kunt zien. Wees er wel snel bij, want de woestijn rukt op. Op 23 kilometer van Tozeur vind je Sidi Bouhel, de kloof die George Lucas voor negen scènes gebruikte. Ook voor Raiders of the Lost Ark (1981) en The English Patient (1996) werd bij deze kloof gefilmd. Op het vakantie-eiland Djerba tref je het huis van Obi-one Kenobi en Toshi Station.

    filmlocatie_tunesie.jpg

    ©Shutterstock      

     

    2. Fiji

    Deze archipel van ruim 300 eilanden ligt in het midden van de Stille Oceaan, wat voor filmploegen altijd een hele logistieke klus betekent. Toch komen ze er graag om het ongerepte natuurschoon vast te leggen. De film The Blue Lagoon (1980) werd op drie eilanden gefilmd: Nanuya Lailai, Nanuya Levu en Yasawa. Ook de film Cast Away (2000), die Tom Hanks een Oscar-nominatie opleverde, werd voor een groot deel in Fiji opgenomen. Hanks speelde op het eilandje Monuriki de aangespoelde Chuck Noland, die vier jaar op het onbewoonde eiland weet te overleven.

    filmlocatie_fiji.jpg

    ©Shutterstock      

     

    1. Thailand

    Maar de mooiste locaties zijn toch wel te vinden in Thailand. Voor de opnames van The Beach (2000) werden honderden kokospalmen naar een onbewoond Thais eiland versleept om een 'tropischer aanblik' te bieden, tot grote ergernis van natuurbeschermers. Het eiland, dat in een nationaal park ligt, is met een korte bootrit vanaf backpackereiland Koh Phi Phi bereikbaar. Voor de waterval stonden de Haeo Suwat Falls in Khao Yai National Park model, ver van het eiland waar de film zich afspeelt. De chaotische buurt in Bangkok waar de door Leonardo DiCaprio gespeelde Richard verblijft, ligt rond de altijd levendige Khao San Road.

    De meer alternatieve filmliefhebber kan dan weer de locaties opzoeken van Only God Forgives (2013) van Nicolas Winding Refn. Naast opnames in Bangkok, waren ook heel wat buitenwijken in de kijker gezet naast heel wat straten in het Watthana District. Voor de James Bond fanaten is er de eilandengroep in de Phang Nga Bay, waar ze oa.The Man with the Golden Gun (1974) hebben opgenomen.

    filmlocatie_thailand.jpg

    ©Thinkstock      

    All pictures licensed by tix.nl