the love guru

  • Top 10 box-office flops van 2008

    Pin it!

    Vorige week heb ik een postje geschreven over de U.S. Box-Office Flops uit 2007, hier is de lijst van de films van 2008. Er waren een stuk meer films gemaakt en over het algemeen deden de bioscoopfilms het goed tot uitstekend in 2008. The Dark Knight (2008) had een enorm productiebudget van 185 miljoen dollar maar bracht zomaar eventjes 533 miljoen dollar op in de States. De film staat trouwens op de 4de plaats van de beste box-office resultaten wereldwijd met 1 miljard dollar. Enkel Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest, The Lord of the Rings: The Return of the King en Titanic deden beter. Maar ook films als Iron Man en Wall-E (2008) lokten heel wat bezoekers.

    Maar er waren ook heel wat films die het productiebudget niet konden terugwinnen aan de Amerikaanse box-office, zoals een Quantum of Solace (2008) bijvoorbeeld die met zijn 200 miljoen dollar budget zijn Amerikaanse toer eindigde met 168 miljoen dollar. Gelukkig was de film een enorm succes in de rest van de wereld. Toch maakt dit box-office resultaat duidelijk dat de makers misschien iets te hoog hadden ingezet op de film. Maar laten we eens kijken naar de grootste verliezers aan de Amerikaanse box-office. Hier is de Top 10 Box-Office Flops uit 2008.

    Top 10 Box-Office Flop van 2008

    10. The Spirit (2008) Frank Miller
    Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $39,03 million

    flop,the spirit

    The Spirit zou je kunnen beschouwen als Frank Miller's debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez. Maar het is een debuut om snel te vergeten. De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet. Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Gelukkig had het publiek dit bedrog al snel in de mot.

    9. The Love Guru (2008) Marco Schnabel
    Productioncost: $62 million - Worldwide Gross: $40,86 million

    flopthe love guru

    The Love Guru is de zoveelste zwakke komedie Mike Myers en in tegenstelling tot zijn andere films bleef het publiek ook weg. Wereldwijd bracht de film maar 40 miljoen dollar op en dat is een stuk onder het productiebudget. Je krijgt zelfs plaatsvervangende schaamte voor oscarwinnaar Ben Kingsley. Hoe hij in deze film verzeild is geraakt als schele goeroe blijft voor mij een groot mysterie. Deze prent heeft veel weg van een onhandige montage van deleted scenes waar de grappen helemaal niet zijn. Seksende olifanten, erectie- en schetengrollen, kots, neuskeutel, spotten met de kleine gestalte van Verne Troyer en tenenkrullend slechte woordspelingen in de stijl van intimacy, in to me I see!. The Love Guru is een scheef getrokken parodie zonder kader, visie of structuur. Van een verhaal of samenhang is nauwelijks sprake en Barbiepop Jessica Alba bewijst nog maar eens haar totaal gebrek aan acterend vermogen.

    8. Punisher: War Zone (2008) Lexi Alexander
    Productioncost: $35 million - Worldwide Gross: $10,10 million

    flop,Punisher: War Zone

    Na het lezen van het scenario van Punisher: War Zone had Thomas Jane (de vorige Punishet vertolker) bedankt voor de rol, en wou er verder niets meer van horen, en dat wat voor de fans meteen al duidelijk dat aan deze sequel een reukje zat. Regisseuse Lexi Alexander is geen tweede Kathryn Bigelow en heeft geen flauw benul van hoe zee en actie-thriller in beeld moet brengen. Er was geen passie voor de comic, geen inzicht in hoe je een actie-scène moet in beeld brengen, niet genoeg lef en branie om met die R-rating een film te maken voor een volwassen publiek.

    7. Speed Racer (2008) Andy & Larry Wachowski
    Productioncost: $120 million - Worldwide Gross: $93,95 million

    flop,Speed Racer

    Speed Racer is een cgi-flipperkast die geen nanoseconde stilhangt en daarmee heb je zowat alles gezegd over deze prent. Visueel verbluffend maar onvoorstelbaar idioot met cheesy acteerprestaties. De vlakke personages komen nergens tot leven, de dialogen zijn knullig en uiteindelijk zit je gewoon te geeuwen van verveling tussen de flitsende actiesequenties. Dat deze film bedoeld is voor peuters is duidelijk, maar dan wel van debiele peuters die tevreden zijn met een onsamenhangende verhaaltje, heel wat felle kleuren en een verdomde aap. Fraai is het niet.

    6. The Express (2008) Gary Fleder
    Productioncost: $40 million - Worldwide Gross: $9,81 million

    flop,The Express

    In The Express is ten onder gegaan aan de box-office door zijn onduidelijk genre. Mensen wisten niet of het een dramatische film was over raciale kwesties, een biopic over Ernie Davis of een film voor sportfanaten. Maar ook al zitten er teveel clichés in deze film en druipt de sentimentaliteit van het scherm, toch is het verre van een slechte film. Met een betere promotiecampagne had deze film zeker wel uit de rode cijfers kunnen geraken.

    5. Miracle at St. Anna (2008) Spike Lee
    Productioncost: $45 million - Worldwide Gross: $9,32 million

    flop,Miracle at St. Anna

    Spike Lee heeft de laatste jaren zo zijn up’s (Inside Man, 25th Hour) and down’s (zowat de rest van zijn recente films). Of Miracle at St. Anna goed of slecht is weet ik niet, maar de film doet het in ieder geval niet bijster goed in de States. Ook niet alle critici zijn laaiend enthousiast. Sommigen spreken zelfs van een tv-film volgepakt met clichés. Toch heeft Lee talent en ben uiteindelijk wel benieuwd naar deze prent. En met de lage verwachtingen wordt het misschien nog een leuke filmervaring.

    4. City of Ember (2008) Gil Kenan
    Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $17,93 million

    flop,City of Ember

    De slechte promotie en het overschatte productiebudget van City of Ember hebben de film de das omgedaan. Maar ook regisseur Gil Kenan heeft heel wat steken laten vallen. De film heeft een buitengewone fotografie maar het verhaal is iets teveel gemaakt voor peuters die het boek hebben gelezen. Dergelijke family-films hadden de box-office moeten veroveren, maar het was een enorme teleurstelling. En tot overmaat van ramp deed de film het in het buitenland nog slechter. Wereldwijd heeft de film slechts 17,8 miljoen opgebracht en is dan ook een zware ontgoocheling voor producer Tom Hanks.

    3. Delgo (2008) Marc F. Adler & Jason Maurer
    Productioncost: $40 million - Worldwide Gross: $ 694'782

    flop,Delgo

    Een film met beperkte of onbestaande promotie-campagne is vragen voor box-office problemen. Een film die dat aan de lijve mocht ondervinden was de animatieprent Delgo (2008), uitgebracht in zomaar eventjes 2’160 bioscopen in de States. Het was een regelrechte ramp want vrijwel NIEMAND ging kijken (waarschijnlijk met uitzondering van de makers en de familie en kennissen van de makers). Is de film slecht? Ja! Dat komt er nog bij, spijtig genoeg. Saaie personages, mislukte cgi, een banaal en vervelend plot, amateurisme troef,… Ik denk zelfs dat een 8-jarige deze prent gewoon belachelijk zal vinden. Maar Delgo maakt anders wel een punt dat het niet simpel is om een goeie animatiefilm te maken. Ze hebben hiervoor wel 40 miljoen voor nodig gehad; wat misschien wel buitensporig is.

    2. Outlander (2008) Howard McCain
    Productioncost: $50 million - Worldwide Gross: $7 million

    flop,Outlander

    Outlander met James Caviezel heeft Amerika niet kunnen overtuigen. De film bracht een schamele 7 miljoen op en dat voor een mainstream prent met productiebudget van 50 miljoen. Nochtans begon alles vrij goed, maar halverwege de film viel het kaartenhuisje in mekaar. Het is een soort mislukte abortus tussen Beowulf (2007) en Predators (2010), met veel meer gore en onzin. Deze film had het zeker kunnen stellen met iets minder geweld en iets meer plot- en karakterontwikkeling.

    1. In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2008) Uwe Boll
    Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $13,10 million

    flop,In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale

    En de nummer 1 gaat naar de waardeloze In the Name of the King. Wat had je anders verwacht van 'The King of Bad Taste' Uwe Boll. Wees gerust, ik heb niet betaald om deze te zien, en maar goed ook. Ik had me anders op de koop toe nog slecht hebben gevoeld voor deze geldverspilling en voor de kleine financiële bijdrage aan een bedorven cinema. De film bracht wereldwijd slechts 13 miljoen dollar op en je zou je afvragen of met de financiële crisis er nog meer bedrijfsheren interesse hebben om geld te verliezen aan dit speenvaker. De tijd zal het uitwijzen.

    ***Related Posts***
    18/02/2015: Top Flop 2014
    25/03/2014: Top Flop 2013
    05/07/2013: Top Flop 2012
    16/08/2012: Top Flop 2011
    17/08/2011: Top Flop 2010
    08/08/2011: Top Flop 2009
    07/04/2009: Top Flop 2007
    27/12/2006: Top Flop 2006

  • War, inc (2008) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het duo John Cusack en Dan Aykroyd delen voor een tweede keer de set van een komediefilm. Na Grosse Pointe Blank (1997) is er nu War, inc (2008) van Joshua Seftel. Het is een beetje van een anti-oorlogsfilm / politieke-satire in dezelfde lijn als Lord of War (2005), maar dan met een minder clever scenario. Als je een politieke satire verwacht wordt je bij aanvang bediend met de beeltenis van Dan Aykroyd op het toilet, en dan weet je meteen waar deze prent naar toe gaat.

    Blu-ray War Inc

    Korte inhoud: Huurmoordenaar Brand Hauser (John Cusack) wordt naar Turaqistan gestuurd, een staat in het Midden-Oosten, waar het bedrijf van de voormalige vice-president van de Verenigde Staten oorlog voert tegen lokale opstandelingen. Hauser's opdracht luidt: doodt de bemoeizuchtige minister van olie. Om ongemerkt het land binnen te komen, doet Hauser zich voor als medewerker van een handelsconventie. Eenmaal in Turaqistan blijkt het niet eenvoudig om zijn opdracht te vervullen. Hij raakt verstrikt in allerlei bizarre situaties, zoals de trouwerij van de labiele popster Yonica Babyyeah (Hilary Duff) en hij wordt achtervolgd door de sexy en nieuwsgierige journaliste Natalie Hegalhuzen (Marisa Tomei). Als klap op de vuurpijl krijgt hij last van gewetensnood. De chaos in Turaqistan is compleet. En Hauser moet een keuze maken...

    Dit is eigenlijk een John Cusack film. Hij schreef mee aan het scenario en trad ook nog op producer, maar ondanks zijn acteer-talent loopt hij verloren in deze onsamenhangende prent. Een satirische kijk en kritiek op het bedrijfsleven die de oorlogsindustrie financieren, de toestand in Irak, de controversiële rol van een voormalige Dick Cheney-achtige vice-president, en de invloed van dit alles op mensen. Stuk voor stuk interessante bouwstenen voor een film, maar de som van genoemde delen leidt spijtig genoeg niet tot een onderhoudende film.

    In de andere rollen zien we de zus van John, Joan Cusack, die al eerder zijn assistente speelde, kan zich aardig uitleven, maar Dan Aykroyd heeft een minieme bijrol als vice-president, die geen recht doet aan zijn komische vaardigheden. Oscarwinnaar Ben Kingsley kan in een rolletje als de baas van Hauser weinig uitrichten en de vraag rijst wederom waarom een acteur van zijn kaliber altijd weer opduikt in onbenullige rollen (remember The Love Guru). Ook oscar-winnares Marisa Tomei heeft een rolletje als journaliste Nathalie Hegalhuzen. Het meeste tandengeknars zal echter worden opgewekt door Hilary Duff, die de popster Yonica Babyyeah waarvan het dramatische palet zich beperkt tot verleidend en kwaad kijken. Je begrijpt trouwens amper wat ze mompelt gezien dat nog eens in een soort Russisch-Moldavisch accent is. De namen van de karakters, zoals Hegalhuzen, Babyyeah, Ooq-Mi-Fay Taqnufmini en Omar Sharif – zijn waarschijnlijk bedoeld als grap (lachen wie lachen wil).

    War, inc confronteert ons met de absurditeit van moderne oorlogsvoering door het uit zijn context te halen en ere en surrealistische parodie van te maken. Een film vol goede bedoelingen maar de uitwerking is teleurstellend. De film wordt uitgeven door Dutch Film Works op dvd en Blu-ray.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 11 april 2009

     

    *** War, inc trailer ***

  • Top 10 Best & Worst Movies of 2008

    Pin it!

    The Movie Blog TalkHet einde van het jaar nadert en we zullen om de oren worden geslagen met allerhande eindejaarslijstjes. De filmliefhebbers kijken dan ook uit naar de Top 10 lijstjes van de Beste en de Slechtste Films uit 2008. Het zorgt ieder jaar in ieder geval voor heftige discussies, gezien deze lijstjes voornamelijk gebaseerd zijn op 'smaak'.

    Wat mij betreft was 2008 een teleurstellend jaar met weinig uitschieters. De Arthouse en independent films als Hunger (2008), Gomorra (2008) of Entre Les Murs (2008) staan er niet tussen, voor de simpele reden dat ik deze in de komende dagen/weken zal zien en we deze deadline al een tijdje hadden vastgelegd met het BlogTalk team. Films die vorig jaar net tussen de mazen van het net vielen, en op brutale wijze door mezelf over het hoofd werden gezien, waren: No Country For Old Men (2007) en There Will Be Blood (2007). Twee uitstekende films uit 2007 die pas in 2008 bij ons zijn uitgekomen. Maar gezien ik deze prenten al had vermeld in mijn voorwoord in de lijst van 2007, ga ik deze niet opnemen in deze lijst. Kwestie om misschien ook eens een licht te werpen op andere waardige kandidaten.

    Slachtoffers die in de States al uit zijn maar nog niet bij ons (en dus niet in deze lijst voorkomen), zijn The Curious Case of Benjamin Button (2008) van David Fincher, Revolutionary Road (2008) van Sam Mendes, Milk (2008) van Gus Van Sant en Doubt (2008) van John Patrick Shanley. Het lijken mij in ieder geval 4 typische oscarfilms.

    Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Mike, Timothy, Richard en Karen. Ga dus ook maar even een kijkje nemen op de blogs van deze die hard filmgeeks. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

    The Best of 2008

    10. Iron Man (2008) Jon Favreau
    The Dark Knight en Iron Man zijn twee comic-adaptaties die af en toe wel eens een loopje nemen met de wetten van de fysica, maar hoe dan ook trachten ze een min of meer realistische prent te maken. Het verschil tussen de twee is dat Iron Man geen serieus drama voor ogen had, maar eerder een ontspannende prent wou maken met de nodige dosis ironie en sarcasme. En daar is de film volkomen in geslaagd. Ook in deze comic steelt een acteur de show, en in dit geval is dat Robert Downey Jr., die het op het eerste gezicht vlakke karakter van Iron Man omvormt in een uiterst aantrekkelijk personage. Ook regisseur Jon Favreau deed een puike prestatie met zijn eerste actiefilm. De tweede beste comic-adaptatie van het jaar en mogen nog vele sequels volgens.

    Iron-Man

    9. Definitely, Maybe (2008) Adam Brooks
    OK, dit is quilty pleasure, maar ik heb hier werkelijk van genoten. Eindelijk nog eens een geslaagde romantische komedie. Definitely, Maybe is grappig en heeft een hart op de juiste plaats. De film is eigenlijk bestemd voor vrouwen, maar als man kan je er zeker ook wel van genieten, gezien het verhaal uiteindelijk verteld wordt vanuit het standpunt van Ryan Reynolds. De film vertoond wel een aantal zwaktes, maar het schittert hoe dan ook met een intelligent script en charmeert ons met uitstekende vertolkingen.

    Definitely-Maybe

    8. In Bruges (2008) Martin McDonagh
    Laten we hier ook eens chauvinistisch doen, ook al is het een zuivere Britse film. Qua verhaal valt In Bruges al bij al nog mee, maar dit is een karakterfilm, en waarschijnlijk wel één van de beste karakterfilms die ik de laatste maanden heb gezien. De dialogen zijn zalig en het acteerwerk is verbluffend. Brendan Gleeson is fantastisch en Fiennes is wederom verbluffend. Er zitten heel wat interessante plotwendingen in en het einde is best wel een verrassend stukje cinema. Met een stortvloed aan dialogen worden verschillende relaties op virtuose manier ontbloot en uitgewerkt. We worden meegesleurd met vijanden die vrienden worden en vrienden die zich tot gezworen vijanden bekeren, en dit alles gekruid met intrige en humor.

    In-Bruges

    7. Burn After Reading (2008) Ethan CoenJoel Coen
    Burn After Reading begint met een Google Earth-achtige inzoom van ver boven de aarde tot diep in het hoofdkwartier van de CIA in Langley. En meteen is de toon gezet voor wat komen zal. Met een low-angle camerabeweging volgen we een paar glimmende schoenen onder een zwarte broek door de lange gangen. Niemand zal immers kunnen ontkennen dat Ethan Coen en Joel Coen achter de camera zitten en ook het scenario hebben geschreven van dit nihilistisch screwball festival met vertolkingen waar je nog lang mee zal moeten lachen. Hun Country For Old Men heeft net de Top 10 niet gehaald in 2007 (wegens release-delays) maar deze heb ik zeker niet over het hoofd willen zien.

    Burn-After-Reading

    6. Cloverfield (2008) Matt Reeves
    Toen ik de promo-campagne en de teaser zag van Cloverfield van producer J.J. Abrams en regisseur Matt Reeves, had ik het gevoel een mislukte nakomeling te zien van Godzilla en The Blair Witch. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een zenuwslopende en originele thriller te zien. Het bezeten camera-geschud en het popcorn-plot moet je er echter wel bijnemen, maar het is plezier verzekerd van begin tot eind. Cloverfield is zo één van die films die je ‘nog eens’ zou willen zien voor de eerste keer om die rush nogmaals te voelen, want bij een tweede visie (laat staan een sequel) zal het nooit meer hetzelfde zijn.

    Cloverfield

    5. Wall•E (2008) Andrew Stanton
    Misschien niet zo sterk als The Incredibles (2004) van Brad Bird, maar deze Wall•E kan - ondanks de iets zwakkere tweede helft - een beter verhaal vertellen zonder één woord te zeggen dan heel wat films volgepropt met dialogen. Het is een ode aan de stille film en een zoveelste bewijs van de genialiteit van de mensen van Pixar. We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Ontegensprekelijk een artistieke voltreffer.

    walle

    4. The Wrestler (2008) Darren Aronofsky
    The Wrestler werd opgenomen op super 16mm film in een recordtijd van 35 dagen met het strikte minimum aan middelen (7 miljoen dollar) en het resultaat is op z’n minst opmerkelijk te noemen. Het is tevens ook een film die een ander facet van Mickey Rourke laat zien. In The Wrestler is ook een rol weggelegd voor de bedwelmend mooie Marisa Tomei en de sensuele Evan Rachel Wood die elk bijzonder veel indruk maken. Het is een typisch Amerikaanse prent over de wereld van de roem, maar ook nog één die je niet onberoerd zal laten. Het is dus zeker niet alleen een film voor pro-wrestling fans. Misschien zelfs dé beste worstelaren film ooit, en hier worden de slagen niet ingehouden..

    the-Wrestler

    3. Slumdog Millionaire (2008) Danny Boyle & Loveleen Tandan
    Slumdog Millionaire is één van de grootste verrassingen uit 2008. Het vertelt het verhaal van Jamal Malik, een jong weeskind dat besluit deel te nemen aan de Hindi versie van het programma 'Who Wants to be a Millionaire'. Het hele land kijkt toe terwijl Jamal nog maar één vraag verwijderd is van de hoofdprijs. Tijdens de pauze van het programma gebeurt er echter iets waar Jamal niet op had gerekend; hij wordt gearresteerd, omdat de politie zeker weet dat hij de boel aan het oplichten is. Ze kunnen het niet geloven dat een straatjongen zoals hij zoveel kennis heeft. Als fan van regisseur Danny Boyle heb ik deze low-budget prent gaan zien op het festival van Londen zo’n 3 maanden geleden en nu nog blijft de film (en vooral zijn emotionele conclusie) nazinderen, met briljante vertolkingen van een cast vol nobele niet-westerse onbekenden en een efficiënte melodramatische, suspensvolle regie. Warner Bros geloofde niet in het project, maar de slimmere Fox Searchlight pikte het op met het indrukwekkende resultaat als gevolg. Deze film is op dit moment nog totaal onbekend, maar hierover zal nog wel gepraat worden begin 2009 tijdens een prestigieuze awardshow.

    slumdog

    2. Boy A (2008) John Crowley
    Diegene die het filmfestival van Gent hebben bezocht hadden de mogelijkheid om deze Boy A te bewonderen. De officiële release van deze film is bij ons gepland op 11 maart 2009, maar het is zeker een film die jullie moeten meepikken. Een jonge man komt vrij uit de gevangenis nadat hij een straf heeft uitgezeten voor de moord op een meisje tijdens zijn kinderjaren. De aanklager meende dat hij het pure kwaad belichaamde. Jack hoopt op een nieuw leven en krijgt een baantje bij een transportbedrijf. Zijn begeleider Terry, een warme vaderfiguur, is trots op hem. Alles verloopt naar wens: Jack maakt vrienden en wint het hart van een niet onaardige secretaresse. Tot zijn dekmantel in gevaar komt, juist omdat hij een heldendaad verricht. Een Britse film die prangende vragen stelt over hoe je met schuld moet leven, zonder ooit maar te vervallen in platvloers exploitatie, met een indrukwekkende vertolking van Andrew Garfield en een voortreffelijke regie van John Crowley. Het is het soort film waarna je niet gezwind uit je stoel kan wippen.

    Boy-A

    1. The Dark Knight (2008) Christopher Nolan
    De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is The Dark Knight. De film is een bijna meesterwerkje, maar vertoonde toch iets teveel overbodige zwaktes. Ik denk dan maar aan de soms lachwekkende geforceerde stem van Christian Bale, de grote verdwijntruuk van Batman, de soms lullige mise-en-scène van de vechtsequenties of nog het scenario die het zo nodig vond om alles met de paplepel te willen uitleggen. Een rewrite van het script door iemand anders dan de regisseur zelf en zijn broer, had misschien wel geen overbodige luxe geweest. Desondanks is The Dark Knight superieur aan ALLE andere film die in 2008 zijn uitgekomen. Heath Ledger zet hier een kippenvel-inducerende vertolking neer, de muziek van Hans Zimmer en James Newton Howard is duister, experimenteel en bijzonder efficiënt, maar ook de visuele wereld die Nolan hier schildert met behulp van zijn talentvolle DoP Wally Pfister is verbluffend. Nolan slaagt er trouwens in om het comic-genre op het niveau te brengen van een intelligent drama en legt de lat nu wel erg hoog voor de komende comic-adaptaties.

    The-Dark-Knight

    The Worst of 2008

    10. Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008) Steven Spielberg
    Ik had deze film hoger willen zetten in de lijst maar gezien de concurrentie dit jaar voor 'slechtste film' zo hevig was, moet deze George Lucas prent het doen met de 10de plaats. Maar wees gerust dat het een vuile, vieze en vettige 10de plaats is! Indy 4 is een praatbarak met tussenin wat versleten stuntwerk en opgekalefaterd met cgi diarree. Het is nog net geen schande te noemen - daarvoor ziet Harrison Ford er eigenlijk nog behoorlijk goed uit – maar het is ver beneden het peil van de vorige Indy films. Het is niet alleen een wegwerpproduct die je snel vergeet, maar wat mij nog meer stoorde is de oeverloze 'saaiheid'! Hoe kan een Indiana Jones film ‘saai’ zijn?! Deze sequel was in ieder geval niet geregisseerd door die Steven Spielberg van Jaws, ET, Munich en Shindler's List maar wel door die Steven Spielberg die flagrant over de schreef van het fatsoen strompelde met films als War of the Worlds en The Lost World. Die zou gewoon moeten stoppen met films maken, want het is niet meer om aan te zien. De film genoot van een unieke set-up, maar de pay-off’s waren om van te huilen. Ze hebben 19 jaar tijd gehad om hieraan te werken; het is bij deze een ode aan de verspilling van tijd, geld en energie.

    Indy-4

    9. Saw V (2007) David Hackl
    Ik denk dat de makers zowat alle hoofdpersonages van de Saw franchise hebben vermoord, en toch blijven ze sequels uit hun duim zuigen. Het is pathetiek van de meest verwerpelijke soort met heel wat onbedoeld hilarische momenten. Saw V blijft in ieder geval verkopen, maar elk jaar een beetje minder. En als er geen geld meer binnen komt zullen ze er spoedig wel mee stoppen (ze hebben volgens mij nog net genoeg voor één sequel). Probeer niet te zoeken naar een verhaal in deze 5de Saw prent want het is al even nuttig als een interview in de Playboy. Ik heb hoe dan ook een idee voor een nieuwe perverse foltering in Saw VI, laat het slachtoffer kiezen tussen het bekijken van Saw V en Disaster Movie.

    Saw-V

    8. The Women (2008) Diane English
    The Women is niet beter of slechter dan die XX-chromosoom films The Hottie and the Nottie of Over Her Dead Body, maar deze film wordt bezet door een leger "talentvolle actrices" (in tegenstelling tot typetjes als Paris Hilton of Eva Longoria) die hier elk hun meest platvloerse kant etaleren. Eva Mendes zien we rondhuppelen in jartelles, Meg Ryan plagieert haar vertolking van When Harry Met Sally en Annette Bening speelt op automatische piloot. Het melige mode-marathon Sex and the City (2008) is een meesterwerk vergeleken met deze troep. Regisseuse Diane English heeft ervoor gezorgd dat het origineel uit 1939 een hippere film is. Proficiat!

    The-Women

    7. Fool's Gold (2008) Andy Tennant
    Fool's Gold had nochtans een geslaagde romantische komedie kunnen zijn, maar toen kwam Andy Tennant en hij verneukte zowat elke scène. De regisseur schreef niet alleen aan het script. Hij werd bijgestaan door het duo Daniel Zelman en John Caflin die al eerder hadden bewezen met Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid dat hun enige verdienste was dat ze een scenario 'zonder schrijffouten' konden opmaken. Het resultaat is niet schokkerend, stout of gewaagd, het is gewoon dom en bezwijkt onder een stortvloed van clichés. En toen Tennant begon te twijfelen aan zijn prestatie, schakelde hij op het einde van zijn film in een andere versnelling, maar reed vast in platte gewelddadigheid. Je moet al echt verzot zijn op het lichaam van Matthew McConaughey om hier nog van te kunnen genieten.

    fools-gold

    6. The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2007) Rob Cohen
    The Mummy 3 gaat lachwekkend genoeg niet over mummies, maar is wel al zo dood als een mummie en heeft vrijwel hetzelfde verhaal als de vorige films met dat verschil dat het zich nu allemaal afspeelt in China. Rob Cohen (xXx, Stealth) is een barslechte regisseur die er niet in slaagt, ondanks al die middelen die voorhanden waren (145 miljoen dollar), om maar één memorabele actie-scène in beeld te brengen. Maar dat het script van Smallville scenaristen Alfred Gough en Miles Millar zo’n productiebudget kreeg is onbegrijpelijk. Het is trouwens beschamend hoe deze twee mannen het publiek aanzien als een kudde schapen die tevreden zijn met slapstick en infantiliteiten. Razzies, here they come!

    mummy

    5. You Don't Mess with the Love Guru (2008) Dennis Dugan & Marco Schnabel
    You Don't Mess with the Zohan en The Love Guru zijn aan elkaar gewaagd en verdienen beide een plaatsje op de 8ste plaats van deze Top 10. Ik heb niets tegen wacko komedies maar dan moet er tenminste een beetje humor in zitten voor mensen die de puberteit voorbij zijn. En dan nog, er zit meer intelligentie in de dikke teen van een puber dan in deze twee films samen. Adam Sandler en Mike Myers zijn ervan overtuigd dat ze gewoon hun typetje moeten spelen om het publiek aan het lachen te brengen. Spijtig genoeg voor hen is die tijd al lang voorbij. Het materiaal van deze twee films is misschien net genoeg voor een 20 minuten lange stand-up comedy act.

    mess

    4. The Spirit (2007) Frank Miller
    Nog maar pas gezien en ik vond het meteen nodig om Righteous Kill van zijn 10e plaats te wippen om zo ruimte te maken voor The Spirit. De film komt eind februari bij ons in de zalen en bij deze zijn jullie gewaarschuwd voor het treinongeluk die een waarschijnlijk strontbezopen Frank Miller hier in beeld heeft gezet. Je zou het kunnen beschouwen als zijn debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez, maar het is een debuut om snel te vergeten (ook al zal dit na het zien van deze rotzooi spijtig genoeg niet mogelijk zijn). De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet (laten we voor hem hopen dat ie er genoeg geld voor heeft gekregen). Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. De slimme manager van Macht heeft in ieder geval de acteur nog kunnen verkopen, met The Spirit als verkoops-argument, aan vier nietsvermoedende producties. Wacht tot de filmmakers en het publiek deze amateur te zien krijgen. Na deze film heb ik trouwens immens veel respect gekregen voor de acteurs van 'Thuis' en 'Familie'. Ik snap niet waarom de 3 executive producers hier niet hebben ingegrepen met de aanstelling van een acteurs-coach. Dit is gewoon krankzinnig! Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Foei, foei!

    The-Spirit

    3. One Missed Call (2008) Eric Valette
    De horror-remakes zijn tegenwoordig niet meer om aan te zien. One Missed Call, Shutter, Prom Night zijn stuk voor stuk miskleunen, maar One Missed Call leek wel in elkaar gestoken door een stelletje bavianen. Ik vraag me soms af wat erger is: dat ze in Azië dergelijke troep blijven maken of dat Hollywood die troep blijft reproduceren met een nog meer verderfelijk resultaat tot gevolg. One Missed Opportunity to NOT make a remake. Ben ik blij dat ze nauwelijks hun productiebudget hebben teruggewonnen bij hun bioscoop release in de States. Je zou denken dat het doelpubliek voor deze troep er ook genoeg van heeft. Halleluja!

    one-missed-call

    2. Meet The Spartans in a Disaster Movie (2008) Aaron Seltzer & Jason Friedberg
    Zowel Meet the Spartans als Disaster Movie zijn zo slecht dat ik zelfs geen woorden aan deze stompzinnigheid vuil wil maken. Laten we samen hopen dat Jason Friedberg en Aaron Seltzer het nieuwe jaar niet zullen halen. Please, please, please!

    disaster

    1. Star Wars: The Clone Wars (2008) Dave Filoni
    Ik ben begonnen met een George Lucas film, ik zal er ook mee eindigen, en dan nog wel met een visueel niet-onaardige maar totaal verderfelijke snoozefest als The Clone Wars. Wie dacht dat met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones het absolute dieptepunt was bereikt voor de Star Wars franchise, moet nog bekomen van deze aberratie. De Star Wars mythologie wordt hier met de voeten betreed door een onbenullig regisseur die waarschijnlijk nog nooit van een Star Wars film heeft gehoord. Het resultaat is een irritant spektakel van lawaaierige cliché actie-sequenties en puberale dialogen en synthetiseert ALLES wat verkeerd is gelopen met Star Wars sinds The Phantom Menace met uitzondering van Jar Jar Binks. Als de tv-serie dezelfde kwaliteit heeft als dit afkooksel zal het een kort leven beschoren zijn, dat zeg ik nu al. Zelfs het eerste beste Star Wars game heeft een beter plot. De zoon van Jabba The Hut is ontvoerd (zonder zever) en The Republic stelt alles in het werk om de verloren zoon terug te vinden. WTF!? Wie willen ze hiermee bereiken?! En of dat allemaal nog niet genoeg was wordt Anakin Skywalker (Matt Lanter) vergezeld door de vreselijk ergerlijke teen-sidekick Ahsoka Tano (Ashley Eckstein) die Anakin aanspreek met 'Sky Guy' of R2-D2 met 'D-Twooey'. Ik had bij momenten zin om met een Darth Vader wurggreep dat irritant mormel het zwijgen op te leggen. Lucas heeft na hevig protest Jar Jar Binks uit de film gehaald, maar bij wijze van ironie een al even tergend equivalent ge-excrementeerd op de Star Wars saga. Dank u wel Lucas, je hebt in 2008 je best gedaan, ga nu maar snel genieten van je miljoenen dollars en stop met 'uw eigen fans' nog langer te kwellen.

    clone-wars

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Top 10 Worst Actor

    Pin it!

    Een tijdje geleden heb ik mijn Top 10 Worst Actress lijstje vrij gegeven, nu is het de beurt aan de Top 10 Worst Actor. Het zijn stuk voor stuk acteurs die niet beschikken over genoeg dramatisch vermogen om verschillende emoties over te brengen. Het kan gebeuren dat elk van hen op een gegeven moment wel genoeg charisma en uitstraling had om een rol te dragen, maar over de gehele lijn blijven het acteurs die er niet zijn gekomen omwille van hun acteer-talent. Ik heb er ook voor gekozen om Arnold Schwarzenegger bewust niet in de lijst te zetten, juist omwille van het charisma en de overtuigingskracht die de man uitstraalt. Tot op heden is er nog geen enkele bodybuilder in geslaagd om te presteren wat hij deed. Hij is geen groot acteur, maar net zoals een Jean-Claude Van Damme kunnen zij heel overtuigend uit de hoek komen onder begeleiding van een talentvolle regisseur. Daarnaast kan je bij hen weinig tot geen films opnoemen waar ze 'slecht acteren'. Schwarzie was zelf heel overtuigend als barbaar in Conan, één van zijn eerste rollen.

    Voor dit lijstje heb ik me onthouden van al die pop-idolen/rappers (50 cent, Mos Def, Usher,…) die de laatste tijd in elke film schijnen op te duiken. Ik dacht, laat ik het houden bij artiesten die hun brood verdienen met acteren. Dit zorgt meteen dat ik mijn gehele lijstje niet moet vol proppen met rappers, want het is gewoon niet om aan te zien.

    Top 10 Worst Actor

    10. Nicolas Cage
    Bekijk gewoon Nicolas Cage in de remake The Wicker Man (2006), en jullie zullen meteen begrijpen dat er een reden is waarom mensen niet naar Nic Cage films willen kijken. Ik heb onlangs de Bangkok Dangerous (2008) remake bekeken in de hoop een acteur te zien die zich volledig kon geven in deze getourmenteerde rol, maar ik was eraan voor de moeite. Maar Cage heeft zeker zijn momenten en heel af en toe weet hij ons te verbazen, denk maar aan Leaving Las Vegas (1995), maar dat gebeurt de laatste tijd steeds minder.

    10Nicolas Cageposter

    9. Keanu Reeves
    Er waren momenten in The Matrix (1999) en Constantine (2005) waar ik echt wel onder de indruk was, maar voor de rest blijft Keanu Reeves een droge, expressieloze vis. En wat mij zorgen baart is dat er geen evolutie in zijn vertolking zit. Je zou gemakkelijk zijn gezichtje in Street Kings (2008) kunnen uitknippen en plakken over al zijn scènes in die film, veel verschil zou het niet uitmaken. Nochtans blijft de man in schitterende projecten opduiken.

    09Keanu-Reevesposter

    8. Adam Sandler
    Adam Sandler is grappig, maar heeft dus weinig bereik als acteur wanneer hij niet verondersteld is om belachelijk over te komen. Soms doet hij mij een beetje denken aan Tim Allen, maar die laatste heeft nog de verdienste om af en toe te kunnen overtuigen met een iets meer ernstige scène. Punch-Drunk Love (2002) was zijn meest memorabele film en The Wedding Singer (1998) misschien zijn meest grappige film, maar over het algemeen is het huilen met de pet op. Zelfs als komiek is hij niet meer grappig, dat werd duidelijk met You Don’t Mess With the Zohan (2008).

    08Adam Sandlerposter

    7. Rob Schneider
    Ik moet er eigenlijk niets van weten, want Rob Schneider werkt meer op mijn zenuwen dan op mijn lachspieren. Komt daar nog bij dat zijn films oerdom zijn (Deuce Bigalow 1 & 2, The Animal, The Hot Chick, The Benchwarmers, …) en dat hebben de mensen van South Park ook opgemerkt (cf. South Park clip). Hij is vaak te zien in een side-kick achtige rol met Adam Sandler, maar die twee deugen niet afzonderlijk en nog minder met elkaar.

    07Rob Schneiderposter

    6. Steven Seagal, Vin Diesel & Jason Statham
    In tegenstelling tot Van Damme en Schwarzie hebben zij nog niet veel van hun “acteertalent” laten zien. Het zijn actiehelden die met veel overtuiging iemand in elkaar kunnen kloppen, maar wanneer ze emoties onder controle moeten houden, valt hun vertolking als een kaartenhuisje in elkaar. Ik heb ze niet onderverdeeld want ze zijn aan elkander gewaagd. Ze komen wel weg met algemene uitdrukkingen die geheel in hun register van actie-held zit (kwaad, stoer of verrast kijken), maar vraag hen bijvoorbeeld niet om te huilen want dan zou het publiek in een lach kunnen schieten. Steven Seagal is een houten plank, Jason Statham is een uitvinding van Guy Ritchie die op automatische piloot speelt en Vin Diesel heeft tot vervelens toe bewezen dat hij moeite heeft om iets anders te spelen dan de gewelddadige bullebak.

    06Vin Dieselposter

    5. Will Ferrell
    Typetjes doen het goed in de States, en Will Ferrell is er zo eentje die al een lange weg heeft afgelegd. Het zijn stuk voor stuk pijnlijke films om te zien, maar het publiek is er blijkbaar dol op. Dat blijkt althans uit de box-office cijfers. Maar Will Ferrell is enorm beperkt in zijn acteerwerk. Nochtans zijn de films vaak enorm grappig (Old School, Anchorman), maar dit is niet altijd te wijten aan Will Ferrell. Elf (2003) van Iron Man regisseur Jon Favreau, Blades of Glory (2007) en Semi-Pro (2008) beginnen aan te tonen dat hij dringend zijn parodiërende formule van de onbenullige sufferd zal moeten herzien, want het is niet meer grappig.

    05Will Ferrellposter

    4. Zac Efron
    Ik snap nog steeds niet waarom bepaalde studio’s, tegen beter weten in, deze Zac Efron willen casten in hun filmprojecten. De man acteert niet beter dan een snotneus van 8 jaar. Hij steelt waarschijnlijk wel de hartjes van heel wat tienermeisjes, maar die kerel bakt er dus op dramatisch vlak niets van en is een beetje het mannelijke equivalent van worst actress Hilary Duff. Hij werd bekend door de Disney prent High School Musical (2006) die nauwelijks de moeite waard is om te bekijken, ook al ben je een die hard musical fan. Maar Zac Efron vertolkt met brio elke simplistische platitude in de film. Spijtig genoeg is hij verder niet bekwaam om iets anders te spelen dan een kartonnen bord, maar dat zal de teenage-fanclub van Efron worst wezen.

    04Zac Efronposter

    3. Mike Myers
    Nog zo’n typetje die aan vervanging toe is, is dat van Mike Myers. Ik wil best geloven dat hij een komisch talent is, maar wat hij de laatste tijden laat zien is op zijn zachts uitgedrukt beschamend. Zijn humor is van het niveau ‘pipi-kaka’ en hij recycleert vaak de Austin Powers grappen ad nauseum. En wanneer Love Guru Myers geen synoniemen meer heeft voor geslachtsdelen, begint hij oeverloos te zeveren over winden laten en diarree. Niemand van onder de 10 jaar zou dit moeten ondergaan, en wat dat betreft, eigenlijk ook niemand die ouder is dan 10.

    03Mike Myersposter

    2. Dwayne "The Rock" Johnson
    Met een naam als The Rock kan je niet meteen serieus genomen worden, daarom heeft de wrestling-champion zijn geboortenaam heropgevist. Spijtig genoeg had dit zo goed als geen invloed op zijn acterend vermogen. Walking Tall (2004), waar de acteur een slordige 15 miljoen dollar opstreek, had zijn doorbraak moeten betekenen. Maar het was een pijnlijke vertoning die gelukkig slechts een 72 minuten duurde. De bedoeling was dat het publiek zou meevoelen met het hoofdpersonage, maar wie wil zich nu gaan identificeren met een dwaze bruut? En met Doom (2005) deed hij zowaar nog erger.

    02The-Rockposter

    1. Ashton Kutcher
    Ashton Kutcher speelt net iets beter dan de gemiddelde Vlaamse acteur, maar het scheelt maar een haartje. Bekijk hem in films als The Guardian (2006), What Happens in Vegas… (2008) of My Boss's Daughter (2003) en je zal weten wat ik bedoel. In die laatste film wordt hij trouwens vergezeld door Tara Reid, en in plaats van vonken te geven op het scherm doven ze elk komisch-moment met hun vacuüm-vertolkingen. In de meeste gevallen acteert Kutcher zelfs niet, maar loopt hij rond als goofy leeghoofd. Enkel spijtig voor de anders niet onaardige rollen die hij aangeboden krijgt, die met een beter acteur ook betere films hadden geweest.

    01Ashton Kutcherposter

    ***Related Post***
    27/09/2008: Top 10 Worst Actress

  • The Love Guru poster

    Pin it!

    Ik ben er nog niet helemaal uit of ik de nieuwe Mike Myers filmposter grappig of gewoon akelig vind. Zonder hoofdhaar zou de figuur me doen denken aan dat naargeestig mannetje Henri-Désiré Landru met zijn mustache en baard.

    The Love Guru poster

    The Love Guru (2008) is een romantische komedie met Justin Timberlake, Jessica Alba en Ben Kingsley. Terwijl een paar jaar terug nog ruim werd uitgepakt met een naam als Jessica Alba zie je na x-aantal flops dat de naam van Jessica (alsook haar foto) verdwenen is van de poster. Zo zie je maar dat creativiteit en economie in de filmwereld vaak niet van elkaar te onderscheiden is. En van flops gesproken, zien we ook dat Jessica Simpson misschien in de film zal opduiken.

    Korte inhoud: Pitka (Mike Myers) is in India opgevoed door goeroes, maar wanneer hij volwassen is verhuist hij naar Amerika om carrière te maken in de wereld van het spiritualisme. Zijn onorthodoxe methoden worden echter op de proef gesteld, wanneer hij hockeyspeler Darren Roanoke moet herenigen met zijn vrouw, die hem verliet voor een rivaliserende sporter.

    Bij films van Mike Myers is het ofwel erop (Austin Powers) of eronder (The Cat in the Hat, Goldmember), en bij deze film is mijn eerste indruk niet meteen positief. Niet alleen de keuze van de cast, of de corny slagzin (‘His Karma is Huge’), maar vooral de plot kan me niet echt bekoren. Ook die andere prent rond hetzelfde thema, The Guru (2002), was niet zo mijn ding. Veel foto-materiaal was er niet te rapen buiten deze van USA Today genomen op de set. Ik heb veel respect voor Mike Myers als komiek, maar ik begrijp langs geen kanten hoe hij Jessica Alba grappig zal kunnen maken. Het zal tevens ook een grote klus zijn voor Marco Schnabel die met deze film zijn debuut maakt.

    Mike Myers werkt ondertussen aan de 4de Shrek film, Shrek Goes Fourth (2010), alsook The Secret Life of Walter Mitty (2009) en See Me Feel Me: Keith Moon Naked for Your Pleasure (2009). The Love Guru komt bij ons uit op 23 juli 2008.