De FilmBlog

Het gebeurt niet vaak dat we Jude Law in een harde actiefilm zien, maar hier is dan Repo Men (2010) van Miguel Sapochnik. Neen, deze film heeft niets te maken met Repo Man (1984) (enkelvoud) waarin Emilio Estevez auto’s steelt, maar het heeft wel iets met de term repossession te maken. Het wordt wel meteen duidelijk bij het bekijken van de trailer dat dit geen film is voor doetjes.

Korte inhoud: In de toekomst is het mogelijk om kunstmatige organen in te laten zetten. Maar dat heeft zo zijn prijskaartje. Wanneer de schuld niet vereffend kan worden, komen de Repo Men in actie. Remy (Jude Law), zelf lid van de Repo Men, heeft een nieuw kunstmatig hart maar kan de schuld daarvoor niet afbetalen. Hij slaat dan ook op de vlucht omdat er twee meedogenloze oorlogsveteranen op hem afgestuurd zijn.

Dit wordt dus een harde R-rated film met echo's van The Island (2005) en al iets luidere echo's van Repo! The Genetic Opera (2008). Deze science-fiction prent is gebaseerd op de roman van Eric Garcia die eveneens de Ridley Scott film Matchstick Men (2003) schreef. We mogen dus ook wel personages verwachten die geen inhoudsloze oorlogsmachines zijn. De vormgeving bij deze film is heel fascinerend. Niet alleen vormt de bar-code een terugkerend element, maar het logo zal ook wel achteraf te vinden zijn op heel wat t-shirts. De muziek in de film is van Marco Beltrami.

In de film zijn ook nog rollen weggelegd voor Forest Whitaker, Liev Schreiber, Carice Van Houten en Alice Braga. Ik kijk hier in ieder geval naar uit, maar deze explosieve cocktail komt pas in de zomer bij ons in de bioscoop.

Een nieuwe comic book adaptatie is aan het oppervlak komen dobberen. En dit keer valt de eer te beurt aan een iets minder bekende comic. De strip waarop de film Surrogates (2009) is gebaseerd werd geschreven door Robert Venditti met tekeningen van Brett Weldele en is op de markt gebracht door de iets minder bekende uitgeverij Top Shelf Productions. Mensen die hun huis of job verloren door een internetverslaving waarbij ze een online personage verzonnen, bezorgde Venditti inspiratie voor zijn comic. Hij maakte er een vijfdelige serie van, die nu wordt opgepikt door T3-regisseur Jonathan Mostow.

Korte inhoud: In de nabije toekomst leven mensen in volledig isolement. De enige manier om te communiceren is via robots die dienen als surrogaat. Wanneer verschillende mensen sterven doordat hun surrogaat wordt vernietigd trekt een agent (Bruce Willis) op onderzoek uit via zijn eigen kloon. Na een bijna fataal treffen wordt die laatste vernield. De agent moet noodgedwongen zijn isolement verlaten en komt een samenzwering op het spoor.

De premisse is eenvoudigweg te herleiden tot één woord: klonen. Een bekend liedje die we al eerder zagen in The Island, The 6th Day, Total Recall, Alien Resurrection, maar het verhaal lijkt nog enigszins interessant: In het jaar 2054 kunnen aardbewoners gebruik maken van surrogaten. Kopieën die de wereld ingestuurd worden terwijl de originelen thuis in de zetel naar de Tour kunnen kijken. Helaas loopt er iemand rond die het niet zo begrepen heeft op al die dubbels en ze dan maar een kopje kleiner maakt het origineel incluis. Het Terminator Salvation (2009) duo Michael Ferris en John D. Brancato hadden de taak om deze premisse om te vormen tot een spannende en enigszins onvoorspelbare scenario. Na het zien van de 4de Terminator hoop ik dat ze iets meer het accent hebben gelegd op hun dialogen en het drama tussen de karakters, dan enkel maar de actie-sequenties.

Volgens mij is dit een B-film die van de direct-to-dvd markt wordt gered door Bruce Willis die hier zijn volle gewicht in de schaal legt en dus ook het productiebudget van deze adaptatie verveelvoudigd heeft. De trailer ziet er, los van het toupetje van Bruce Willis, verrassend kinetisch en intrigerend uit. Jonathan Mostow mag dan nog een waardeloos kineast zijn, blijkbaar heeft hij de smaak te pakken gekregen voor het science-fiction genre. Hij is niet van het zelfde hout gesneden als een Alex Proyas, maar dit wil niet zeggen dat we geen plezier kunnen beleven met deze trip. Ik kan haast wachten op deze in de bioscoop te zien op 28 oktober 2009.

Ik hoop alleen niet dat we op het einde van de rit zullen merken dat de kale en dus het origineel Bruce Willis op zich zelf een cloon blijkt te zijn van een 3de Bruice Willis. Dit zou voor mij teveel ruiken naar een rip-off van Blade Runner, compleet voorspelbaar zijn en tevens een overdaad aan Bruce Willis vertegenwoordigen. De toekomst zal het uitwijzen.

Eindelijk is er de officiële poster van Halloween (2007) van Rob Zombie, na een resem van miserabele teaser-posters. Op de affiche zien we een rugschot van Michael Myers die staart naar zijn psycho-masker die is samengesteld uit kwellende beelden uit zijn verleden en de toekomst.

Zoals eerder vermeld zal deze remake van Carpenter’s Halloween (1978) iets meer vertellen over de beginperiode van Michael Myers en nadien zullen alle stoppen losslaan en krijgt men een serialkiller die Rob Zombie waardig is: moordlustig, geschift, smerig, sadistisch en meedogenloos. Hier kunnen jullie trouwens de trailer van de film zien.

Een andere nieuwe poster die opduikt is de nieuwe film van Will Smith, I Am Legend (2007) van regisseur Francis Lawrence. De poster heeft veel weg van de posters van The Island (2005) en Gladiator (2000).

Korte inhoud: Een mysterieus virus houdt de aarde in zijn greep. Vrijwel iedereen op aarde is door dit virus in een bloeddorstige vampier veranderd, behalve Neville (Will Smith): hij is één van de laatste gezonde mensen op aarde, dus gaat hij de strijd met de mutanten aan om de mensheid te redden. De film komt bij ons uit op 19 december 2007. Hier vinden jullie de trailer die voor een keertje niet alle plotwendingen voorbarig uit de doeken doet.

***Related Posts***
22/04/2007: The Devil's Rejects special 2 disc edition
09/04/2007: Halloween remake trailer
13/03/2007: Halloween remake behoudt originele muziek
21/06/2006: Rob Zombie maakt Halloween remake
18/03/2006: The Devil's Rejects review
31/07/2005: Land of the Dead en The Devil’s Rejects in de kijker

Filmlijstjes evolueren met zijn tijd en het is vaak moeilijk op Top lijstjes op te maken zonder de klassiekers te vernoemen, hoewel ze steeds meer worden overschaduwd met evenwaardige cinema-hoogtepunten. Was ik een paar decennia vroeger geboren, dan had ik zeker in mijn lijst van Best Movie Kiss de film Gone with the Wind (1993) vernoemd. De eerste kus tussen Rhett Butler (Clark Gable) en Scarlett O'Hara (Vivien Leigh) is van een geweldige schoonheid dat het je niet onberoerd laat. De film heb ik gezien toen ik 15 was en ondertussen sta ik nu een paar duizenden films en honderdduizenden filmkusjes verder. Hij staat niet in mijn top 10, maar is bij deze dan toch even vermeld.

De moeilijkheid is om geen films over het hoofd te zien. Het is zelfs een onmogelijkheid. Los van de subjectiviteit van de beoordeling is het aantal films zo overweldigend dat je door te kiezen andere films tekort doet. Maar goed, het zij zo, neem het lijstje voor wat het is. Het zijn 10 films die spontaan bij me opkwamen. De BlogTalk-leden die eveneens hun top 10 kenbaar zullen maken zijn deze keer Karen van popcorn en Petra van sinemetu. Hier is mijn Top 10:

10. The Island (2005) Michael Bay
Een mooie scène in een anders weinig bijzondere film is de kusscène tussen Ewan McGregor en Scarlett Johansson in The Island. De twee ontdekken het kussen nadat ze jarenlang zijn opgegroeid in een wereld zonder echt fysiek contact. Het zijn twee adolescenten die zich gedragen als tieners. De scène is zo grappig.

Lincoln Six-Echo: How come we never did this before?
Jordan Two-Delta: Shut up. [ze kussen opnieuw]
Lincoln Six-Echo: That tongue thing is amazing!

9. Splash (1984) Ron Howard
Op 9 komt de spontane kus van Daryl Hannah en Tom Hanks in Splash (1984). Allen Bauer, het personage van Hanks, had jarengeleden een duik gemaakt in de oceaan tijdens een cruise en had er een zeemeermin ontmoet. Diezelfde zeemeermin beslist uiteindelijk, nadat ze de portefeuille vindt van diezelfde Allen op de bodem van het water, om haar grote liefde op te zoeken aan land. Maar zeemeerminnen doen dat op een heel onorthodoxe manier. En in het politiecommissariaat geeft dit uiting tot een van de meest directe en grappige filmkussen die ik al heb gezien, tussen een smoorverliefde Madison (de rol van Hannah) en Allen die totaal niet weet wat er met hem gebeurt en wie deze bloedmooie halfnaakte vrouw is.

Allen: I don't understand. All my life I've been waiting for someone and when I find her, she's... she's a fish.

8. Mad Dog & Glory (1984) John McNaughton
Dat Robert De Niro een talentvol acteur is, daar valt niet over te twisten. Ook in minder bekende films komt hij verrassend uit de hoek. Een kus-scène die me is bijgebleven, vooral omdat ze soms zo pijnlijk echt lijkt, is die tussen De Niro en Uma Thurman in Mad Dog and Glory. De Niro vertolkt in de film de rol van Wayne 'Mad Dog' Dobie, een loser-flik die op een dag de gangster Frank Milo (Bill Murray) een dienst bewijst. Milo wil hem een wederdienst bewijzen door hem aan een lief te helpen – of toch voor één dag. Glory (Uma Thurman) is een knappe jonge vrouw en er zal iets groeien tussen beiden. Maar Mad Dog heeft in jaren geen vrouw meer gekust en dat is eraan te zien. Het mooie aan de scène is dat het geen karikatuur wordt, maar een grappig herkenbaar moment. Helaas voor het koppel eist Milo zijn eigendom terug.

Glory: Open your lips.
Mad Dog: I know how to kiss...(ze kussen) ...You know, I should do some sit-ups.
Glory: Right now?
Mad Dog: No, I mean in general

7. Vertigo (1984) Alfred Hitchcock
Vertigo vind ik zelf niet dé beste film van Hitchcock, maar is wel degelijk een van zijn meesterwerken. Sommige beelden uit de film hebben zo’n impact dat je die nooit meer kan vergeten, en dan denk ik bijvoorbeeld aan de dramatisch geladen kus-scène tussen Kim Novak en James Stewart nabij de zee, in parallel met de schilderachtige scène nabij de Golden Gate brug waar Stewart de blonde Novak uit het water haalt nadat ze zelfmoord wilde plegen (zie afbeelding).

Madeleine: Oh Scottie. I'm not mad. I'm not mad. I don't want to die. There's someone within me and she says I must die. Oh Scottie, don't let me go.
Scottie: I'm here. I've got you.
Madeleine: I'm so afraid. [Scottie and Madeleine kussen elkaar]
Madeleine: Don't leave me. Stay with me.
Scottie: All the time.

6. Romeo + Juliet (1996) Baz Luhrmann
Shakespeare mocht niet ontbreken uit die Top 10 en één van mijn favoriete Shakepeare films, en ik heb er een pak gezien, is Romeo + Juliet. De beste kusscène vind ik niet de balkon-kus, maar wel de kus op het einde van de film wanneer Romeo (Leonardo DiCaprio) bij het sterfbed komt van zijn geliefde Juliet (Claire Danes). Hij gaat naast haar liggen. Romeo wil zijn leven niet verder zetten zonder haar en kust haar met gif besprenkelde lippen.

Romeo: Thy drugs are quick. Thus with a kiss I die.

5. The English Patient (1996) Anthony Minghella
Een andere film uit 1996 is een van de meest klassieke van de moderne romantische drama’s; The English Patient. Eén van de beste kus-scenes is toch wel die tussen Ralph Fiennes en Kristin Scott Thomas op een kamertje ergens in Tunesië tijdens de Tweede Wereldoorlog. De scène begint met klappen en eindigt in hartstochtelijke en tezelfdertijd verboden passie die zijn sporen zal nalaten gedurende de ganse film. Uiteindelijk zal hun liefde even tragisch eindigen als die van Romeo + Juliet.

Almásy: Every night I cut out my heart. But in the morning it was full again.

4. From Here to Eternity (1996) Fred Zinnemann
De beste Pearl Harbour film wat mij betreft is toch wel From Here to Eternity, en de beste kus is uiteraard die tussen Burt Lancaster en Deborah Kerr. Moet ik de scène aan het strand nog beschrijven? Ik dacht van niet. In de film zitten trouwens nog een pak andere mooie kusscènes, waaronder ene in de gietende regen.

Karen Holmes: [Sgt. Warden staat in de gietende regen] Well, you'd better come inside.... you'll get wet.

3. Raiders of the Lost Ark (1981) Steven Spielberg
Indiana Jones weet niet alleen iets over archeologie, maar is eveneens een fantastisch goed kusser. Neen, ik spreek niet uit ervaring maar ik merk dat aan de reacties van zijn partners. Een mooie kus-scène vond ik die van Raiders of the Lost Ark tussen Harrison Ford en Karen Allen op een schip. Indiana heeft overal pijn en is een beetje humeurig en gedraagt zich als een kind. Marion (Karen Allen) probeert toenadering te zoeken, maar de pijn is te groot en Indiana laat dit merken. Wanneer ze hem vraagt waar het geen pijn doet toont hij haar zijn elleboog. Ze heeft hem op die plek een kus. Indiana toont daarna zijn kin … zijn wenkbrauw … zijn mond.

Marion: You're not the man I knew ten years ago.
Indiana: It's not the years, honey, it's the mileage.

2. The Godfather: part II (1974) Francis Ford Coppola
Dat een kus niet altijd wordt gegeven uit liefde maar soms gebruikt wordt voor verraad staat te lezen in de bijbel. Een kusscène die me zal bijblijven is die tussen Michael Corleone (Al Pacino) en zijn broer Fredo (John Cazale) op het eindejaarsbal in het Havana Hotel in Cuba tijdens de pre-revolutie van 1958 in The Godfather: part II. Michael is te weten gekomen dat zijn broer schuld draagt in de aanslag op zijn leven en samenspant met zijn aartsrivaal Roth. Wanneer de klok op twaalf slaat en iedereen elkaar omhelst staat Michael oog in oog met zijn broer en de geladen kus die volgt is pure cinema.

Michael Corleone: I know it was you Fredo. You broke my heart. You broke my heart!

1. E.T. the Extra-Terrestrial (1982) Steven Spielberg
En op nummer één staat een andere Spielberg film, E.T. the Extra-Terrestrial. De kus-scène die me vooral is bijgebleven is die waarin Elliott (Henry Thomas) voor de eerste keer een meisje kust in de klas, en dit terwijl er een invasie is van losgebroken kikkers tijdens een biologie les. E.T. heeft zich thuis ladderzat gedronken en deze dronken toestand heeft Elliott blijkbaar overgenomen. Wanneer E.T. ook nog eens een romantische kus-scène ziet op tv, is het moment aangebroken voor Elliott om in de klas het meisje van zijn dromen (gespeeld door de piepjonge Erika Eleniak) te kussen. Het meisje is wel een kop groter, maar Elliott kan op de rug staan van een medestudent. Classic! Ik heb er helaas geen foto van kunnen vinden, enkel die van Drew Barrymore en E.T. (zie afbeelding)

E.T.: Ouuuuch!

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

***Related Top Lijstjes***
12/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici

Ik wil hier even peilen naar jullie mening. In een aantal nieuwsberichten kon je onlangs lezen dat Hollywood een slecht jaar heeft en dat de box-office inkomsten veel lager liggen dan verwacht. Ligt het aan de kwaliteit van de films? Zijn de films dan zwakker dan de films uit 2004? Lagen de inkomsten te hoog in 2004 en had men te hoge verwachtingen voor 2005? Allemaal vragen waar veel journalisten hun hoofd op breken.

Hoe komt het dat The Island, die alle ingrediënten heeft van een zomer-blockbuster, in zijn 4de week nog maar 30 miljoen bij elkaar heeft kunnen rapen (het productiebudget van de film lag op 122 miljoen euro), en dat een idiote komedie als The Dukes of Hazzard in zijn 2de week al aan 57 miljoen zit? En dit terwijl iedere filmcriticus Dukes met de grond gelijk heeft gemaakt.

Dit bewijst nogmaals hoe weinig invloed journalisten hebben op hun publiek. Aan de andere kant heb je dan typische teenager films zoals Supercross die een pathetische 1,3 miljoen haalt op zijn 1e weekend gross, wat meteen betekent volgens de statistiek dat de film waarschijnlijk nog geen 10 miljoen zal opbrengen.

Een ander opmerkelijk iets is het enorme succes van Wedding Crashers. Deze film zit in zijn 5de week en staat nog altijd op de 4de plaats van de beste ‘weekend gross’ (met 11,8 miljoen) en heeft nu al een recette van 164 miljoen (en dat is enkel in de VS). Voor een film die er maar 40 heeft gekost is dit dus poen scheppen. What are your thoughts?

***Related Posts***
22/06/2006: Apple wil $9.99 per film - de filmstudio's zeggen "Neen"
16/05/2006: Top 5 duurste blockbuster
09/04/2006: Waarom flopt Slither ?
03/01/2006: Een bescheiden box-office resultaat in 2005
12/12/2005: Legaal en gratis films downloaden
23/09/2005: Hollywood bindt de strijd tegen Piraterij
18/08/2005: Dukes gettin’ slamed
11/08/2005: The Island doet het slecht aan de box-office
07/08/2005: Stealth flop
30/07/2005: Crisis in Hollywood
20/06/2005: Cinderella Man, goede film zwakke box-office
06/05/2005: The Dukes of Hazzard
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Dit had wel eens de beste Michael Bay film kunnen zijn. In vergelijking met Bad Boys II, Armageddon en Pearl Harbor is dit Shakespeare. The Rock vind ik dan nog altijd iets volmaakter als actie-blockbuster. De reden waarom de film niet scoort aan de box-office is mij nog steeds niet helemaal duidelijk, gezien het alle ingrediënten heeft van een zomer-blockbuster: bekende gezichten, actie, geweld, een beetje seks, romantiek, grapjes een vat vol met dynamiet en een infuus met pompende adrenalyne. Ik denk nog altijd dat de oorzaak ligt bij het ontbreken van een geslaagde promotie onder het scherpe oog van een Jerry Bruckheimer.

Het begin van de film is zalig. In een soort droomsequentie zie je de twee sterren uit de film, Ewan McGregor en Scarlett Johansson, op een schitterende boot, drijvend in het midden van een uitgestrekte oceaan onder een blakende zon en een strelende wind. Plots wordt de rust verstoord en ontwaken we in een futuristische bunker. Als toeschouwer verwacht je een nieuwe Gattaca of een herwerkte versie van George Lucas THX 1138. Voor even vergeet je dat je naar een Michael Bay film aan het zien bent, maar dan beginnen de personages in de film te spreken, en de magie wordt voor een groot stuk verbroken.

Quotering: **
Titel: The Island (2005)
Regisseur: Michael Bay
Acteurs: Ewan McGregor, Scarlett Johansson, Djimon Honusou, Sean Bean, Steve Buscemi, Michael Clarke Duncan, Ethan Phillips
Genre: SF
Duur: 138 min
Land: VS
Site: www.theisland-themovie.com
Extra: trailer
Release in België: 17 augustus 2005

Je herkent een Michael Bay film onmiddellijk aan de constant bewegende camera, de snelle montage, de slow-motions, de opgefokte muziek en de personages die vaak niets meer zijn dan zeer herkenbare karikaturen. Op visueel vlak is The Island opnieuw een verbluffend spektakel. Inhoudelijk is de uitwerking van het concept al “iets” beter dan zijn vorige films, maar Bay mist de scherpzinnigheid van een Michael Crichton en het vernuft van een Steven Spielberg. Ik zit dus met zeer gemengde gevoelens en toch heb ik plezier beleefd in de rollercoaster-ride. De soms dwaze dialogen en de idiote situaties worden bijzaak en in tegenstelling tot die andere videospelletjes-actige film Stealth ben je bereid om de personages in The Island te volgen in hun ontdekkingsreis. Het visuele en auditieve aspect zijn zeer bevredigend, maar op intellectueel en dramatisch vlak zit er meer uitdaging in een gekloond schaap gras zien eten. Als jullie de film nog niet hebben gezien zou ik hier stoppen met lezen want er kunnen hier en daar *spoilers* opduiken.

The Island speelt zich af in een nabije toekomst, meer precies 2019. In een gesloten instelling wachten de overlevenden van een ecologische ramp op hun vertrek naar het eiland, de enige plek op aarde die niet besmet is geraakt. Dit gebeurt via een loting. Alle bewoners dragen witte sportpakjes, staan op een strikt dieet en mogen zo weinig mogelijk fysisch contact met elkaar hebben. De atmosfeer wordt steriel en vlekkeloos gehouden. Een normaal mens zou snel in opstand komen tegen het repressieve en disciplinaire regime, maar de bewoners van de instelling weten niet beter.

Lincoln Six-Echo (Ewan McGregor) en Jordan Two-Delta (Scarlett Johansson) kunnen het goed met elkaar vinden. Maar Lincoln’s groeiende nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat hij de gruwelijke realiteit te weten komt van het eiland en beslist met Jordan te ontsnappen. Wat volgt is een aaneenschakeling van dolgedraaide actiescènes. McGregor en Johansson, die hun rollen in eerste instantie enig gewicht wisten te geven, hebben elkaar in de film eigenlijk niet veel te vertellen. Ze spelen personages die het niveau hebben van een 15 jarige, en hun reacties zijn aangepast aan die leeftijd. Het lijkt er soms op dat ze af en toe naast elkaar spelen, maar dit is voornamelijk te wijten aan de soms “vlakke” regie-aanwijzingen van Bay (let hoe weinig efficiënt de scène in de trein is) en de toch wel veel té simplistische dialogen en karakteruitwerking van de scenaristen Alex Kurtzman en Roberto Orci, naar een origineel script van Caspian Tredwell-Owen. Ja, ze waren met z’n drieën om dit neer te pennen. Er zitten af en toe een paar leuke grapjes in, die de film eigenlijk voor mij weer kwaad dan goed deden.

En dat is dan weer mijn grootste probleem met The Island. De materie vraagt naar meer content en diepgang, in plaats van minutenlange achtervolgingen en stand-up comedy van Steve Buscemi. Op het moment moest ik uiteraard ook lachen met zijn geniaal voorkomen, maar achteraf kon me gans het verhaal niet veel meer schelen. De scène waarin een aantal bewoners van het instituut naar een soort futuristische gaskamer worden "gedeporteerd", wordt doorspekt met humor van de eerste graad via een karikaturaal personage (gespeeld door de kok uit Star Trek, Ethan Phillips).

En zo zijn er nog van die voorbeelden waar de dramatiek en de tragiek, van een misgelopen orgaantransplantatie tot vermoorde draagmoeders, een PG13-stempel krijgen. Bio-ethische en morele kwesties, laat staan een vleugje levensfilosie, worden hier verstomd door het kabaal van voorbijvliegende helikopters en eindeloze vuurgevechten. Ik ben verzot op Amerikaanse films, en kan met volle teugen genieten van allerhande Bay-explosies, maar ondanks de rijkdom van de premisse zat hier veel meer in en deze met adrenalyne ingespoten popcorn-film kan ik maar moeilijk verteren. Of om het te zeggen met minder beeldtaal: "duh !" De laatste 30 minuten in de film zijn gewoon krankzinnig en debiel dat je op ieder moment Anakin Skywalker verwacht die McGregor met een lightsaber zal bijstaan in hun “attack of the clones”.

Naar het schijnt zou het originele script van Caspian Tredwell-Owen veel intelligenter geweest zijn dan de bewerking die Alex en Roberto hebben aangebracht. Caspian is in ieder geval goed betaald geweest door DreamWorks om zijn opinie over de nieuwe versie liefst zo weinig mogelijk kenbaar te maken. Ik snap anders niet waarom hij zichzelf niet meer manifesteert. Ik ben in ieder geval op zoek naar dit script. Als iemand dit zou vinden op het Net mag hij/zij het mij altijd forwarden naar mij email-adres.

In de film zitten vele bekende gezichten zoals Merrick het hoofd van de instelling, gespeeld door Sean Bean en de ex-militaire huurling Laurent, gespeeld door Djimon Hounsou die op de hielen zit van de twee ontsnapte bewoners en ook een klein rolletje voor Michael Clarke Duncan. De vrij inspiratieloze en luidruchtige muziek in de film komt van Steve Jablonsky. De fotografie van Mauro Fiore maakt dan weer veel goed. De achtervolging op de autosnelweg is zeker een van de beste actie-scènes die ik onlangs heb gezien, en er zijn al heel wat snelweg-scènes de revue gepasseerd. Het spel met onscherpte en sterke lichtbronnen op de gezichten van de acteurs verhogen de dynamiek en de uitstraling van de film. Het gebruik van een zachte filter voor sommige shots op Scarlett vond ik dan weer net iets minder. Scarlett heeft een natuurlijke schoonheid die dergelijke fotografische ingrepen niet meteen nodig heeft.

Een van de betere scènes uit de film is de ontmoeting van McGregor met zijn kloon. De ene met Amerikaans, de andere met Schots accent. Gewoon hilarisch. Maar als jullie opzoek zijn naar een recente SF met meer inhoud, dan verwijs ik toch liever naar The Matrix of Minority Report. Michael Bay is een beetje zoals een Quentin Tarantino, die zijn filmbagage haalt uit andere films in plaats van uit het “echte” leven. Bay is beter in zijn actie-scenes en Quentin straalt met zijn dialogen en personage-beschrijvingen. Maar met deze premisse had een andere regisseur meer vonken gegeven. The Island was fun maar is in zijn verfilming spijtig genoeg ook blijven steken op het niveau van een 15 jarige.

***Related Posts***
25/11/2006: The Hitcher remake
11/08/2005: The Island flopt aan de box-office
29/04/2005: Scarlett Johansson
11/04/2005: The Transformers, de nieuwe film van Michael Bay
03/04/2005: The Island

Het zit blijkbaar ingebakken bij veel mensen om kost wat kost de schuld te gaan zoeken bij anderen om hun eigen vel te redden. Dat is zo in de sport, in de zakenwereld, en uiteraard ook in de filmindustrie. Bij een filmproductie is het nog altijd de regisseur die quasi alle verantwoordelijkheid draagt en in de meeste gevallen ook de persoon naar wie we ons - soms gemakshalve - richten. In geval de film moest falen, is de regisseur vaak de ‘kop van Jut’. Zelfs bij ons is het aangewezen als filmmaker beter geen slechte langspeler te maken, wil hij nog de kans krijgen om andere projecten te krijgen.

Ook al is het “zwakke resultaat” te wijten aan de incompetentie en de budgettaire onzorgvuldigheid van een productiehuis (spanningen, onafgewerkte decors, een slechte draaiplanning, regie-aanwijzingen die door de productie in de wind worden geslagen, het inschakelen van onervaren crewleden,…) – iets wat vaker voorkomt dan men denkt – dan nog zal de bioscoopbezoeker enkel oog hebben voor het eindresultaat geleverd door de regisseur. En laat ik er meteen bij zeggen dat de regisseur ook de stuwende kracht is en de visie achter elk filmproject. Maar ook hij kan fouten maken, en hij staat ook niet alleen op de set.

De film The Island doet het slecht aan de box-office. In zijn derde week zit de film nog maar aan 30 miljoen dollar, en voor een SF-actie-blockbuster die 122 miljoen heeft gekost is dit dus aan ware ramp. Zie trouwens ook mijn post over Stealth die eveneens met een zware kater zit. De producers van The Island hebben dus nu ‘in het openbaar’ een gezicht gegeven aan diegene die volgens hen verantwoordelijk zijn voor de rode cijfers in de balans van DreamWorks. En het zijn de hoofdrolspelers, Ewan McGregor en Scarlett Johansson die op de schandpaal worden genageld.

Blijft regisseur Michael Bay dan buiten schot? Wel, momenteel wel, maar dat zal wel eens kunnen veranderen. Ik heb de film nog niet gezien, en moet trouwens nog veel schade inhalen, maar volgens verschillende bronnen zou deze film wel eens één van zijn betere kunnen zijn. Vreemd dat hij dan met de meeste idiote films ongelofelijk succesvol is. Merk ook op dat dit de eerste film is die hij maakt zonder producer Jerry Bruckheimer. Het bewijs is geleverd dat een producer en zijn productieteam een invloed kunnen hebben op het succes van een film. Michael Bay’s volgende project is The Transformers, opnieuw zonder Jerry, maar deze keer wel met Steven Spielberg als executive producer. Michael zal zich moeten bewijzen met die film dat hij ook zonder de hulp van Jerry de studio rijk kan maken. In ieder geval zijn de producenten Walter Parkes en Laurie McDonald niet mals met hun kritiek op de twee hoofdacteurs en dit stond te lezen op hun website:

"Listen, those are the superstars of the future, not the superstars of the present." McDonald ging nog een stapje verder en zei van Scarlett: "Even lesser television actresses, quite honestly, would have more connection to that audience."

Ik vind dit eigenlijk nogal brutaal en een beetje flauw. Maar, ik moet de film nog zien. Het zou me enigszins wel verwonderen van twee talentvolle acteurs als Ewan en Scarlett dat zij niet voldoen aan de rol. Het zou de eerste keer zijn voor beide! Het is voor mij tevens nog niet helemaal duidelijk waarom een film zoals The Wedding Crashers en War of the Worlds het zo goed doen, en films zoals Stealth, Cinderella Man en The Island verschrikkelijk slecht. Laat me weten wat jullie hiervan denken…

***Related Posts***
16/05/2006: Top 5 duurste blockbuster
23/09/2005: Hollywood bindt de strijd tegen Piraterij
22/05/2005: Vreemde box-office cijfers
18/08/2005: The Island filmbespreking
29/04/2005: Scarlett Johansson
11/04/2005: The Transformers, de nieuwe film van Michael Bay
03/04/2005: The Island

Hier is een interessant artikel dat in het Knack Magazine stond van deze week door Wim Schalenbourg over ‘de crisis in Hollywood’. Blijkbaar doet de Amerikaanse film het niet zo best in de Verenigde Staten als bij ons. Dit vooral te wijten aan de populariteit van de DVD en de geavanceerde home cinema systemen. Lees hieronder meer:

In Amerika beleven de bioscopen hun slechtste seizoen sinds twintig jaar. De inkomsten uit de kaartjesverkoop dalen sterk, ondanks een lichte prijsstijging. Het aantal bezoekers ligt zelfs meer dan 10 procent lager dan vorig jaar, terwijl de verwachtingen hooggespannen waren voor films als Dark Water, War of the Worlds en Murderballs. De kaskrakers Fantastic Four en Charlie and the Chocolate Factory lijken het tij wat te doen keren de laatste weken. Toch wijst de achteruitgang, die al bezig is sinds 2002, eerder op een structurele malaise dan op een tijdelijk fenomeen. Ook de Europese bioscopen, die heel wat Hollywoodfilms programmeren, zien het aantal bezoekers dit jaar drastisch verminderen: in Duitsland met 20 procent, in Nederland met 18 procent, in Frankrijk en Italië met 17 procent, in België met 15 procent en in Spanje met 12 procent. Alleen het Verenigd Koninkrijk blijft voorlopig van de crisis gespaard.

Het succes van de digitale videoschijf of dvd zou een mogelijke oorzaak zijn voor de terugval van het bioscoopbezoek. In 1985, het vorige dieptepunt voor de bioscoop, brak niet toevallig de video door. Nu breekt de dvd-verkoop alle records. Met de huidige beeld- en geluidskwaliteit verkiezen sommigen de knusse homecinema boven bioscopen, waar reclame en mobiele telefoons de sfeer verstoren. Piratenversies verspreid via het internet kennen ondanks hun bedenkelijke kwaliteit veel bijval en laten toe een film te bekijken nog voor hij in de zalen is. Volgens een schatting van de Belgian anti-piracy Foundation downloaden de Belgen 250.000 films per dag. In een poging piraatversies tegen te gaan, worden films steeds sneller op dvd uitgebracht. De verkoop van deze dvd's brengt overigens meer op dan filmvertoningen, wat bioscopen overbodig maakt, tenzij ter promotie van de dvd's zelf. Films dreigen binnenkort tegelijkertijd in de cinema en op dvd te verschijnen. Bedreigt de dvd het voortbestaan van de bioscoop?

'Nee', antwoordt filmrecensent Dave Mestdach, 'De dood van de cinema wordt al 30 jaar aangekondigd, dus zo een vaart zal het nu ook niet lopen.' De bioscoop heeft de komst van de televisie en die van de video overleefd, dus waarom zou de dvd zijn dood betekenen? 'In de jaren na de Tweede Wereldoorlog werden in België 145 miljoen filmkaartjes per jaar verkocht, nu komen we amper aan 33 miljoen, met de beste zalen van Europa', vertelt Marie-Andrée Vander Elst van de Vereniging van Filmdistributeurs in België (VFDB). Het bioscoopbezoek is slechts een van de vele keuzemogelijkheden sinds de democratisering van de vrijetijdsmarkt. Grote cinema complexen zien de dvd evenmin als een bedreiging. Het sociale aspect is een troef voor het bioscoopbezoek: de nadruk ligt meer op het 'avondje uit' dan op de film zelf. Films die veel succes hadden in de bioscoop verkopen ook beter op dvd.

De steeds kortere tijdsspanne tussen de bioscoopvertoning en de dvd-release zorgt ervoor dat films tegenwoordig overal ter wereld simultaan worden uitgebracht, terwijl er enkele jaren geleden nog grote verschillen bestonden. Volgens enkele Duitse bioscopen wordt zo de Amerikaanse kalender aan de hele wereld opgedrongen. In Amerika gaan de mensen in de zomer naar de film omdat het er dan koel en aangenaam is. De meeste Duitse filmzalen hebben echter geen airconditioning, en dus gaan de Duitsers in de zomer liever naar het park of op café. Kinepolis wijt de achteruitgang van de kaartjesverkoop louter aan het buitengewoon sterke voorjaar in 2004. De tweede jaarhelft belooft beter te worden dan vorig jaar: geen vuiltje aan de lucht.

In Italië wijst men de algemene economische crisis aan als de oorzaak voor het slinkende bioscoopbezoek. Italianen geven al 5 procent minder uit aan levensmiddelen, dus is het vanzelfsprekend dat ze erop letten waaraan ze geld uitgeven, vertelde Paolo Ferrari, directeur van Warner Bros Italië, aan Reuters. Volgens de Fransen speelt, naast de economie, ook het mooie weer een rol. De Franse cinema's maken zich overigens geen zorgen: 2004 was een ongezien topjaar, en de cijfers voor 2005 liggen nog steeds boven die van 2003.

De belangrijkste reden voor de crisis in de bioscopen is waarschijnlijk gewoon de kwaliteit van de films zelf. De Amerikaanse filmstudio's nemen geen risico's meer en zetten vooral in op beproefde concepten. Dit jaar worden de schermen ingenomen door remakes, sequels en bewerkingen van succesvolle tv-series. Hollywoodfilms zijn allesbehalve origineel en vernieuwend. De grote studio's maken minder en minder films die steeds meer geld kosten. 'Automatisch beland je bij de grootste gemene deler', vertelt Dave Mestdach, 'wat een achteruitgang betekent op creatief gebied. Er is geen ruimte meer voor experimenten.' Bij tegenvallende resultaten schrappen de studio's dan ook eerst de kleinere films, waarvan het succes minder gegarandeerd is. In Amerika lijkt de kwaliteit te verschuiven van de filmwereld naar de televisiewereld, met topseries als The Sopranos.

Het publiek verlangt naar frisse, vernieuwende ideeën, maar de industriële filmproductie blijft eenvormige, pasklare mastodonten afleveren. Toch doet de Europese film het niet beter. Noch in Frankrijk, noch in Italië verliezen de Amerikaanse films marktaandeel ten voordele van de nationale en Europese producties. 'Ondanks het mediaprogramma van de Europese Unie om de Europese filmproductie en -distributie te promoten, blijft de aanwezigheid van Amerikaanse films verpletterend', vertelt Vander Elst. Volgens cijfers van het Europees Audiovisueel Observatorium was de Amerikaanse film verantwoordelijk voor 71,4 procent van de verkochte kaartjes in de Europese Unie in 2004.

Regisseur Michael Bay (Pearl Harbour, The Rock, Armageddon Bad Boys), mag door velen als een oppervlakkige Hollywoodfilmer versleten worden, hij weet telkens weer de aandacht te trekken met een uitgekiende over-the-top fotografie, opgefokte mise-en-scenes, opgejaagde montage, overvloedig gebruik van slow-motions, bombastische muziek, constant bewegende camera, duidelijke kleurpatronen in combinatie met lichteffecten, extravagante explosies, big-close-ups onder de haarlijn en juist boven de kin, een verhaal met een hoog testosteron gehalte en uiteraard gebruik van populaire gezichten (zoals bv. Steve Buscemi).

plot: Zijn nieuwste prent heet The Island, een SF-thriller met Ewan McGregor als een man die erachter komt dat hij een kloon is en enkel in leven wordt gehouden voor het gebruik van zijn lichaamsdelen.

korte samenvatting: Ergens in de 21e eeuw zien we Lincoln Six-Echo (Ewan McGregor) als een inwoner van een schijnbaar prachtige maar besloten inrichting. Net als alle andere inwoners hoopt ook Lincoln gekozen te worden om naar Het Eiland te gaan, naar verluidt de laatste onbesmette plaats op de planeet. Maar dan komt hij erachter dat zijn hele bestaan een leugen is. Hij blijkt een kloon te zijn van een mens die er alleen toe dient om reserve lichaamsdelen te kunnen leveren aan zijn originele tegenhanger. Het is een kwestie van tijd voordat zijn lichaam aan de beurt ‘voor een onderhoud’ en beroep zal doen op de 'body parts'. Samen met de mooie Jordan Two-Delta (Scarlett Johansson), ontsnapt Lincoln uit de inrichting en naar die andere voor hem onbekende wereld. Een radeloze race voor zijn leven kan beginnen…

In de film zijn ook nog rolletjes weggelegd voor Sean Bean (Golden Eye, LOTR, Ronin), Djimon Hounsou (Gladiator, Amistad) en Michael Clarke Duncan (Sin City, The Green Mile). We zien ook de scenaristen, Roberto Orci en Alex Kurtzman, van de serie Alias in de credits (zie ook deze post)

Het is een verhaal die me heel bekend in de oren klinkt. The Island zou een remake van een onbekende science-fiction film zijn uit 1979, genaamd The Clonus Horror. Ik heb de film in kwestie niet gezien, maar na het lezen van de samenvatting had ik de indruk dat het toch wel iets mee heeft van meer bekend werk, nl The Experiment van John Darnton. Maar er zal ook wel een beetje van THX 1138, The Matrix en Logan’s Run inzitten.

DreamWorks en Warner Bros hebben wel een rechtszaak aan hun been. De producers van Parts: The Clonus Horror beweren namelijk dat er teveel gelijkenissen zijn tussen hun film uit 1979 en The Island, de nieuwe film van beide filmmaatschappijen. Beide films draaien rond een geheime kolonie die bevolkt wordt door klonen die enkel geproduceerd worden om als reserve-onderdeel te dienen voor de mensheid…

De producers van Parts: The Clonus Horror beweren bovendien dat ze met hun film naar Jeffrey Katzenberg getrokken zijn maar dat hij niet geïnteresseerd was in een deal met hen. Myrl A. Schreibman en Robert S. Fiveson eisen nu een forse schadevergoeding én een deel van de inkomsten van The Island. Verder eisen ze ook dat een verdere release van de film tegengehouden wordt. Fiveson zag de trailer voor The Island voor het eerst op internet en rook meteen onraad:

“I thought, ‘That looks like a trailer to my movie,’ right down to where key moments and shots were the same.” DreamWorks blijft voet bij stuk houden dat ze geen plagiaat hebben gepleegd: “The Island was independently created and does not infringe anyone’s copyright.”

Persoonlijk denk ik dat ze weinig kans maken om het proces te winnen. Het basis-idee van 'The Island', zoals ik hierboven al had verteld, is al in verschillende werken gebruikt geweest. En auteurs, en ik kan hen begrijpen, roepen nogal snel plagiaat. Laten we de film dus niet veroordelen en zien hoe de zaken evolueren.

Ook even melden dat het voor Bay de eerste niet-Bruckheimer film is. Maar verwacht in ieder geval geen al te diepgaande cinema: “This baby is made to blow up in your face and make money in the process.”

The Island is een co-productie van DreamWorks en Warner Bros Pictures, waarbij DreamWorks de distributie in de VS voor zijn rekening neemt en WB de internationale release verzorgt. De film is te zien in onze zalen vanaf 3 augustus 2005.

***Related Posts***
18/08/2005: The Island filmbespreking
11/08/2005: Producers van The Island halen fors uit naar Ewan en Scarlett
29/04/2005: Scarlett Johansson in Indiana Jones 4

Het goede nieuws is dat Antonio Banderas, Anthony Hopkins en Catherine Zeta-Jones opnieuw zijn samengekomen onder de hoede van James Bond regisseur Martin Campbell voor de nieuwe The Legend of Zorro. En het mag gezegd worden, de eerste Zorro film, The Mask of Zorro, was verre van slecht, ook al is het een zeer commercieel en afgelikt Hollywood product van het lichte genre met typische afwisseling tussen romantiek en actie. Maar de prent had als troef een gezonde portie humor van uitstekende kwaliteit. En dat is tegenwoordig een rariteit geworden. The Legend of Zorro wordt bij ons verwacht op 5 november 2005.

Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1850 en onze held met zwarte cape staat voor de gevaarlijke missie van zijn leven. Na zijn hulp om van California de 31e staat te maken van de Unie, heeft Zorro (Banderas) de belofte gegeven aan zijn vrouw Elena (Zeta-Jones) om zijn geheime identiteit op te geven en een normaal leven te leiden als Don Alejandro de la Vega. Wanneer hij twijfelt, riskeert hij dat zijn gezin uiteen wordt getrokken. Op dit moment hebben dezelfde krachten die California niet bij de VS wilden, samengeklit om een gevaar te ontketenen die al 500 jaar in de maak is, en die wel eens de gehele geschiedenis drastisch kan wijzigen. Alleen Zorro kan die alarmerende koerswijziging verhinderen.

De scenaristen Roberto Orci en Alex Kurtzman hebben trouwens in Hollywood de status van "the hottest writer-duo". Dit is ondermeer te wijten door hun samenwerking met Michael Bay aan zijn nieuwe science-fiction film, The Island, alsook hun verdienstelijk werk op de serie Alias en op het Mission: Impossible III script.

Ik ben trouwens opgelucht om Banderas nog eens in actie te zien in een film die de moeite zal zijn. Want naast de stem van Puss in Boots in Shrek 2, heb ik zo niet meteen opmerkelijke filmrollen in mijn hoofd. Met deze sequel zou alles opnieuw in de plooi vallen. Alle ingrediënten zijn namelijk aanwezig voor een intelligente kaskraker. Maar of dit de zoveelste overbodige sequel zal worden blijft de vraag, want de eerste film heeft alles eigenlijk netjes afgerond. Ook de charme van Anthony Hopkins zal wegvallen gezien hij niet meer kan terugkeren voor het tweede deel (zie The Mask of Zorro)...

***Related Posts***
22/05/2005: ontgoochelende trailer van Legend of Zorro
05/02/2005: Martin Campbell regisseert 21e Bond
06/07/2004: De scenaristen van Mission Impossible 3