De FilmBlog

De nieuwe poster van de wellicht laatste mission Impossible film met Tom Cruise als Ethan Hunt, werd zopas vrijgegeven. Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011) werd geregisseerd door Brad Bird, de Pixar regisseur die ons Ratatouille (2007) en The Incredibles (2004) bracht, tekent met deze film zijn live-action regie-debuut. En wat meteen opvalt, hij heeft het groot geschud bovengehaald, met ondermeer opnames in Dubai, in en rond de Burj Khalifa, het hoogste gebouw ter wereld (828 meter), naast shootings in Praag, Moskow, Mumbai, en Vancouver.

Korte inhoud: Wanneer door terroristische aanslag het Kremlin met de grond gelijk wordt gemaakt, activeert de Verenigde Staten "Ghost Protocol" en ontmanteld het volledige Mission: Impossible team. Ethan Hunt en zijn collega’s zijn verantwoordelijk gesteld voor de aanval, maar worden toegestaan te ontsnappen als deel van het plan om hen de gelegenheid te geven om buiten hun bureau op te treden. Hunt wordt gewaarschuwd dat indien een lid van zijn team gevangen wordt genomen, zij zullen beschuldigd worden zoals terroristen die een nucleaire aanval plannen. Hij wordt gedwongen om met FBI agent Brandt (Jeremy Renner) te werken, die veel meer over Hunt’s verleden weet dan Hunt zelf.

In de casting zit heel wat vrouwelijk schoon met Paula Patton en de vrouwelijke antagonist Léa Seydoux. Maar in tegenstelling tot wat eerder werd gedacht zijn er ook wat dames verdwenen, met name Lauren German, Jacinda Barrett en Kristin Kreuk. Maar die laatste twee hebben de screentest niet overleefd. Spijtig genoeg zien we Maggie Q niet terug, maar wel Simon Pegg die eigenlijk niet thuishoort in dergelijke old-school-actie-vehikels.

Het productieteam moest het van Paramount met $10 miljoen minder doen dan Mission: Impossible III (2006) en Tom Cruise mocht een beetje van zijn gigantische salaris inleveren. Maar van die besparingen is niet meteen iets te merken in de eerste trailer. Niets werd dan ook aan het toeval overgelaten, en Robert Elswit (Salt, There Will Be Blood, The Town, Syriana, Heist,…), één van de meest ervaren Directors of Photography, werd gevraagd de film in beeld te zetten. De man zal binnenkort trouwens ook de Jason Bourne reboot voor zijn rekening nemen. Toch voelt alles ook een beetje anders aan in de trailer. Je kijkt net naar een stand-alone film, waar zelfs de muziek van Mission: Impossible ontbreekt en enkel maar op het einde van de trailer aan bod komt op verknipte manier. Je zou het zelfs kunnen verwarren met een Fast and Furious film.

Ik heb er een goed gevoel bij en dit zal misschien wel Fast Five (2011) van de troon stoten als beste actiefilm van 2011. Gelukkig weet Brad Bird als geen ander om een basis-idee in poëzie om te toveren. Anderzijds heb ik bedenkingen bij dit van de pot gerukt plot. Je begint je stilaan af te vragen wie dergelijke onzin verzint en waarom ze om de haverklap moeten terugvallen op cliché agent-on the-run premissen. En Ethan Hunt die aan gebouwen bengelt, waar heb ik dat nog gezien?? De gebruikte muziek van Eminem in de trailer pompt de film wel goed op tot een punt van explosie die eigenlijk nooit echt komt. Maar ik heb in ieder geval de indruk dat het beter zal worden dan de vorige film. De film komt bij ons uit op 14 december 2011.

*** Léa Seydoux HQ picture gallery ***

*** Mission: Impossible - Ghost Protocol trailer ***

***Related Posts***
28/12/2011: Mission: Impossible - Ghost Protocol filmbespreking
17/12/2011: Mission: Impossible extreme blu-ray trilogy
29/06/2011: Mission: Impossible - Ghost Protocol trailer
02/09/2010: Drie mooie kandidates voor M:I 4
09/08/2010: Cruise ondergaat loonsverlaging
26/03/2010: Pixar regisseur maakt M:I 4
01/05/2008: M:I 4 voor Tom Cruise
21/09/2006: Paramount wil Tom Cruise vervangen door Brad Pitt in M:I 4
31/03/2006: M:I 3 spuwt vuur

Eén van de betere TV2Movie creaties is zonder twijfel de Mission: Impossible franchise. Strak scenario met veel intrige en spionage, een dure en flamboyante production design, talrijke gadgets, altijd in beeld gezet door een talentvolle regisseur (Brian De Palma, John Woo, J.J. Abrams), voldoende humor en uiteraard heftige actie-sequenties. Maar laten we ook de dynamische vertolking niet vergeten van Tom Cruise. Bijna twee jaar geleden was er al sprake van een M:I 4. Ondertussen worden de plannen voor de Mission: Impossible IV (2011) sequel geconcretiseerd en Brad Bird wordt aangeduid als nieuwe regisseur. De mensen van HeatVision schrijven het volgende:

The writer-director wrote and directed The Iron Giant (1999) and The Incredibles (2004) as well as Ratatouille (2007) (the latter two earned Oscars for best animated picture), but he has never helmed a live-action feature.

On the other hand, nabbing Bird would be inspired. He is praised for his storytelling skills and is known for his strengths in staging thrilling and intricate action set-pieces as well as fusing the action with large dollops of heart and emotion.

"Komt dit goed? De man heeft nog nooit een live-action feature geregisseerd!" Klopt. Maar hij – in tegenstelling tot heel wat regisseurs die uit de videoclip, pub of post-productie wereld komen – weet als geen ander hoe hij een verhaal moet vertellen met beelden. Zijn animatiefilms zijn pareltjes in het genre en worden bovenal gezien als trendsetters. Dus ja, ik ben volledig te vinden voor het idee en kijk hier echt wel naar uit. Indien de acteurs-regie al even overtuigend is als de karakter-regie van zijn geanimeerde personages denk ik wel dat hier iets moois kan uit voortvloeien. Komt daar nog bij dat de man wordt bijgestaan door acteur én producer Tom Cruise die op vlak van actiefilms best wel van aanpakken weet. Ik denk dat Cruise niet alleen heeft gekozen voor een talentvol verhalen-verteller die niet bang is om grenzen te verleggen, maar tevens iemand die hij kan sturen (gezien dit de eerste keer zal worden dat Bird met een filmploeg zal moeten samenwerken).

Update 24/08/2010: Volgens de mensen van Deadline is acteur Jeremy Renner in gesprek met Paramount Pictures voor een rol in Mission: Impossible IV. Volgens de filmblog zoekt de studio naar een ster die de MI franchise verder kan dragen nadat het karakter Ethan Hunt (Tom Cruise) niet langer het hoofdpersonage is of zelfs voorgoed zal verdwijnen in toekomstige vervolgen. De populariteit van Tom Cruise is niet meer wat het geweest was. De teleurstellende recette van Knight and Day (2010) is daar nog maar eens het bewijs van en Paramount heeft dus zijn budget ietwat moeten bijstellen voor de nieuwe sequel.

Na zijn rol in het Oscarwinnende The Hurt Locker is het de tweede grote rol die Renner mogelijk bemachtigt. Hij werd onlangs gecast als de superheld Hawkeye in The Avengers (2012) van Marvel Studios. Hij is overigens binnenkort ook te zien in The Town (2010) van Ben Affleck. De nieuwe Mission: Impossible zal gefilmd worden in Vancouver, Praag en Dubai.

***Related Posts***
28/12/2011: Mission: Impossible - Ghost Protocol filmbespreking
17/12/2011: Mission: Impossible extreme blu-ray trilogy
29/06/2011: Mission: Impossible - Ghost Protocol trailer
02/09/2010: Drie mooie kandidates voor M:I 4
09/08/2010: Cruise ondergaat loonsverlaging
01/05/2008: M:I 4 voor Tom Cruise
21/09/2006: Paramount wil Tom Cruise vervangen door Brad Pitt in M:I 4
31/03/2006: M:I 3 spuwt vuur

Het einde van het jaar nadert en we zullen om de oren worden geslagen met allerhande eindejaarslijstjes. De filmliefhebbers kijken dan ook uit naar de Top 10 lijstjes van de Beste en de Slechtste Films uit 2008. Het zorgt ieder jaar in ieder geval voor heftige discussies, gezien deze lijstjes voornamelijk gebaseerd zijn op 'smaak'.

Wat mij betreft was 2008 een teleurstellend jaar met weinig uitschieters. De Arthouse en independent films als Hunger (2008), Gomorra (2008) of Entre Les Murs (2008) staan er niet tussen, voor de simpele reden dat ik deze in de komende dagen/weken zal zien en we deze deadline al een tijdje hadden vastgelegd met het BlogTalk team. Films die vorig jaar net tussen de mazen van het net vielen, en op brutale wijze door mezelf over het hoofd werden gezien, waren: No Country For Old Men (2007) en There Will Be Blood (2007). Twee uitstekende films uit 2007 die pas in 2008 bij ons zijn uitgekomen. Maar gezien ik deze prenten al had vermeld in mijn voorwoord in de lijst van 2007, ga ik deze niet opnemen in deze lijst. Kwestie om misschien ook eens een licht te werpen op andere waardige kandidaten.

Slachtoffers die in de States al uit zijn maar nog niet bij ons (en dus niet in deze lijst voorkomen), zijn The Curious Case of Benjamin Button (2008) van David Fincher, Revolutionary Road (2008) van Sam Mendes, Milk (2008) van Gus Van Sant en Doubt (2008) van John Patrick Shanley. Het lijken mij in ieder geval 4 typische oscarfilms.

Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Mike, Timothy, Tagoean, Richard en Karen. Ga dus ook maar even een kijkje nemen op de blogs van deze die hard filmgeeks. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

10. Iron Man (2008) Jon Favreau
The Dark Knight en Iron Man zijn twee comic-adaptaties die af en toe wel eens een loopje nemen met de wetten van de fysica, maar hoe dan ook trachten ze een min of meer realistische prent te maken. Het verschil tussen de twee is dat Iron Man geen serieus drama voor ogen had, maar eerder een ontspannende prent wou maken met de nodige dosis ironie en sarcasme. En daar is de film volkomen in geslaagd. Ook in deze comic steelt een acteur de show, en in dit geval is dat Robert Downey Jr., die het op het eerste gezicht vlakke karakter van Iron Man omvormt in een uiterst aantrekkelijk personage. Ook regisseur Jon Favreau deed een puike prestatie met zijn eerste actiefilm. De tweede beste comic-adaptatie van het jaar en mogen nog vele sequels volgens.

9. Definitely, Maybe (2008) Adam Brooks
OK, dit is quilty pleasure, maar ik heb hier werkelijk van genoten. Eindelijk nog eens een geslaagde romantische komedie. Definitely, Maybe is grappig en heeft een hart op de juiste plaats. De film is eigenlijk bestemd voor vrouwen, maar als man kan je er zeker ook wel van genieten, gezien het verhaal uiteindelijk verteld wordt vanuit het standpunt van Ryan Reynolds. De film vertoond wel een aantal zwaktes, maar het schittert hoe dan ook met een intelligent script en charmeert ons met uitstekende vertolkingen.

8. In Bruges (2008) Martin McDonagh
Laten we hier ook eens chauvinistisch doen, ook al is het een zuivere Britse film. Qua verhaal valt In Bruges al bij al nog mee, maar dit is een karakterfilm, en waarschijnlijk wel één van de beste karakterfilms die ik de laatste maanden heb gezien. De dialogen zijn zalig en het acteerwerk is verbluffend. Brendan Gleeson is fantastisch en Fiennes is wederom verbluffend. Er zitten heel wat interessante plotwendingen in en het einde is best wel een verrassend stukje cinema. Met een stortvloed aan dialogen worden verschillende relaties op virtuose manier ontbloot en uitgewerkt. We worden meegesleurd met vijanden die vrienden worden en vrienden die zich tot gezworen vijanden bekeren, en dit alles gekruid met intrige en humor.

7. Burn After Reading (2008) Ethan CoenJoel Coen
Burn After Reading begint met een Google Earth-achtige inzoom van ver boven de aarde tot diep in het hoofdkwartier van de CIA in Langley. En meteen is de toon gezet voor wat komen zal. Met een low-angle camerabeweging volgen we een paar glimmende schoenen onder een zwarte broek door de lange gangen. Niemand zal immers kunnen ontkennen dat Ethan Coen en Joel Coen achter de camera zitten en ook het scenario hebben geschreven van dit nihilistisch screwball festival met vertolkingen waar je nog lang mee zal moeten lachen. Hun Country For Old Men heeft net de Top 10 niet gehaald in 2007 (wegens release-delays) maar deze heb ik zeker niet over het hoofd willen zien.

6. Cloverfield (2008) Matt Reeves
Toen ik de promo-campagne en de teaser zag van Cloverfield van producer J.J. Abrams en regisseur Matt Reeves, had ik het gevoel een mislukte nakomeling te zien van Godzilla en The Blair Witch. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een zenuwslopende en originele thriller te zien. Het bezeten camera-geschud en het popcorn-plot moet je er echter wel bijnemen, maar het is plezier verzekerd van begin tot eind. Cloverfield is zo één van die films die je ‘nog eens’ zou willen zien voor de eerste keer om die rush nogmaals te voelen, want bij een tweede visie (laat staan een sequel) zal het nooit meer hetzelfde zijn.

5. Wall•E (2008) Andrew Stanton
Misschien niet zo sterk als The Incredibles (2004) van Brad Bird, maar deze Wall•E kan - ondanks de iets zwakkere tweede helft - een beter verhaal vertellen zonder één woord te zeggen dan heel wat films volgepropt met dialogen. Het is een ode aan de stille film en een zoveelste bewijs van de genialiteit van de mensen van Pixar. We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Ontegensprekelijk een artistieke voltreffer.

4. The Wrestler (2008) Darren Aronofsky
The Wrestler werd opgenomen op super 16mm film in een recordtijd van 35 dagen met het strikte minimum aan middelen (7 miljoen dollar) en het resultaat is op z’n minst opmerkelijk te noemen. Het is tevens ook een film die een ander facet van Mickey Rourke laat zien. In The Wrestler is ook een rol weggelegd voor de bedwelmend mooie Marisa Tomei en de sensuele Evan Rachel Wood die elk bijzonder veel indruk maken. Het is een typisch Amerikaanse prent over de wereld van de roem, maar ook nog één die je niet onberoerd zal laten. Het is dus zeker niet alleen een film voor pro-wrestling fans. Misschien zelfs dé beste worstelaren film ooit, en hier worden de slagen niet ingehouden..

3. Slumdog Millionaire (2008) Danny Boyle & Loveleen Tandan
Slumdog Millionaire is één van de grootste verrassingen uit 2008. Het vertelt het verhaal van Jamal Malik, een jong weeskind dat besluit deel te nemen aan de Hindi versie van het programma 'Who Wants to be a Millionaire'. Het hele land kijkt toe terwijl Jamal nog maar één vraag verwijderd is van de hoofdprijs. Tijdens de pauze van het programma gebeurt er echter iets waar Jamal niet op had gerekend; hij wordt gearresteerd, omdat de politie zeker weet dat hij de boel aan het oplichten is. Ze kunnen het niet geloven dat een straatjongen zoals hij zoveel kennis heeft. Als fan van regisseur Danny Boyle heb ik deze low-budget prent gaan zien op het festival van Londen zo’n 3 maanden geleden en nu nog blijft de film (en vooral zijn emotionele conclusie) nazinderen, met briljante vertolkingen van een cast vol nobele niet-westerse onbekenden en een efficiënte melodramatische, suspensvolle regie. Warner Bros geloofde niet in het project, maar de slimmere Fox Searchlight pikte het op met het indrukwekkende resultaat als gevolg. Deze film is op dit moment nog totaal onbekend, maar hierover zal nog wel gepraat worden begin 2009 tijdens een prestigieuze awardshow.

2. Boy A (2008) John Crowley
Diegene die het filmfestival van Gent hebben bezocht hadden de mogelijkheid om deze Boy A te bewonderen. De officiële release van deze film is bij ons gepland op 11 maart 2009, maar het is zeker een film die jullie moeten meepikken. Een jonge man komt vrij uit de gevangenis nadat hij een straf heeft uitgezeten voor de moord op een meisje tijdens zijn kinderjaren. De aanklager meende dat hij het pure kwaad belichaamde. Jack hoopt op een nieuw leven en krijgt een baantje bij een transportbedrijf. Zijn begeleider Terry, een warme vaderfiguur, is trots op hem. Alles verloopt naar wens: Jack maakt vrienden en wint het hart van een niet onaardige secretaresse. Tot zijn dekmantel in gevaar komt, juist omdat hij een heldendaad verricht. Een Britse film die prangende vragen stelt over hoe je met schuld moet leven, zonder ooit maar te vervallen in platvloers exploitatie, met een indrukwekkende vertolking van Andrew Garfield en een voortreffelijke regie van John Crowley. Het is het soort film waarna je niet gezwind uit je stoel kan wippen.

1. The Dark Knight (2008) Christopher Nolan
De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is The Dark Knight. De film is een bijna meesterwerkje, maar vertoonde toch iets teveel overbodige zwaktes. Ik denk dan maar aan de soms lachwekkende geforceerde stem van Christian Bale, de grote verdwijntruuk van Batman, de soms lullige mise-en-scène van de vechtsequenties of nog het scenario die het zo nodig vond om alles met de paplepel te willen uitleggen. Een rewrite van het script door iemand anders dan de regisseur zelf en zijn broer, had misschien wel geen overbodige luxe geweest. Desondanks is The Dark Knight superieur aan ALLE andere film die in 2008 zijn uitgekomen. Heath Ledger zet hier een kippenvel-inducerende vertolking neer, de muziek van Hans Zimmer en James Newton Howard is duister, experimenteel en bijzonder efficiënt, maar ook de visuele wereld die Nolan hier schildert met behulp van zijn talentvolle DoP Wally Pfister is verbluffend. Nolan slaagt er trouwens in om het comic-genre op het niveau te brengen van een intelligent drama en legt de lat nu wel erg hoog voor de komende comic-adaptaties.

10. Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008) Steven Spielberg
Ik had deze film hoger willen zetten in de lijst maar gezien de concurrentie dit jaar voor 'slechtste film' zo hevig was, moet deze George Lucas prent het doen met de 10de plaats. Maar wees gerust dat het een vuile, vieze en vettige 10de plaats is! Indy 4 is een praatbarak met tussenin wat versleten stuntwerk en opgekalefaterd met cgi diarree. Het is nog net geen schande te noemen - daarvoor ziet Harrison Ford er eigenlijk nog behoorlijk goed uit – maar het is ver beneden het peil van de vorige Indy films. Het is niet alleen een wegwerpproduct die je snel vergeet, maar wat mij nog meer stoorde is de oeverloze 'saaiheid'! Hoe kan een Indiana Jones film ‘saai’ zijn?! Deze sequel was in ieder geval niet geregisseerd door die Steven Spielberg van Jaws, ET, Munich en Shindler's List maar wel door die Steven Spielberg die flagrant over de schreef van het fatsoen strompelde met films als War of the Worlds en The Lost World. Die zou gewoon moeten stoppen met films maken, want het is niet meer om aan te zien. De film genoot van een unieke set-up, maar de pay-off’s waren om van te huilen. Ze hebben 19 jaar tijd gehad om hieraan te werken; het is bij deze een ode aan de verspilling van tijd, geld en energie.

9. Saw V (2007) David Hackl
Ik denk dat de makers zowat alle hoofdpersonages van de Saw franchise hebben vermoord, en toch blijven ze sequels uit hun duim zuigen. Het is pathetiek van de meest verwerpelijke soort met heel wat onbedoeld hilarische momenten. Saw V blijft in ieder geval verkopen, maar elk jaar een beetje minder. En als er geen geld meer binnen komt zullen ze er spoedig wel mee stoppen (ze hebben volgens mij nog net genoeg voor één sequel). Probeer niet te zoeken naar een verhaal in deze 5de Saw prent want het is al even nuttig als een interview in de Playboy. Ik heb hoe dan ook een idee voor een nieuwe perverse foltering in Saw VI, laat het slachtoffer kiezen tussen het bekijken van Saw V en Disaster Movie.

8. The Women (2008) Diane English
The Women is niet beter of slechter dan die XX-chromosoom films The Hottie and the Nottie of Over Her Dead Body, maar deze film wordt bezet door een leger "talentvolle actrices" (in tegenstelling tot typetjes als Paris Hilton of Eva Longoria) die hier elk hun meest platvloerse kant etaleren. Eva Mendes zien we rondhuppelen in jartelles, Meg Ryan plagieert haar vertolking van When Harry Met Sally en Annette Bening speelt op automatische piloot. Het melige mode-marathon Sex and the City is een meesterwerk vergeleken met deze troep. Regisseuse Diane English heeft ervoor gezorgd dat het origineel uit 1939 een hippere film is. Proficiat!

7. Fool's Gold (2008) Andy Tennant
Fool's Gold had nochtans een geslaagde romantische komedie kunnen zijn, maar toen kwam Andy Tennant en hij verneukte zowat elke scène. De regisseur schreef niet alleen aan het script. Hij werd bijgestaan door het duo Daniel Zelman en John Caflin die al eerder hadden bewezen met Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid dat hun enige verdienste was dat ze een scenario 'zonder schrijffouten' konden opmaken. Het resultaat is niet schokkerend, stout of gewaagd, het is gewoon dom en bezwijkt onder een stortvloed van clichés. En toen Tennant begon te twijfelen aan zijn prestatie, schakelde hij op het einde van zijn film in een andere versnelling, maar reed vast in platte gewelddadigheid. Je moet al echt verzot zijn op het lichaam van Matthew McConaughey om hier nog van te kunnen genieten.

6. The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2007) Rob Cohen
The Mummy 3 gaat lachwekkend genoeg niet over mummies, maar is wel al zo dood als een mummie en heeft vrijwel hetzelfde verhaal als de vorige films met dat verschil dat het zich nu allemaal afspeelt in China. Rob Cohen (xXx, Stealth) is een barslechte regisseur die er niet in slaagt, ondanks al die middelen die voorhanden waren (145 miljoen dollar), om maar één memorabele actie-scène in beeld te brengen. Maar dat het script van Smallville scenaristen Alfred Gough en Miles Millar zo’n productiebudget kreeg is onbegrijpelijk. Het is trouwens beschamend hoe deze twee mannen het publiek aanzien als een kudde schapen die tevreden zijn met slapstick en infantiliteiten. Razzies, here they come!

5. You Don't Mess with the Love Guru (2008) Dennis Dugan & Marco Schnabel
You Don't Mess with the Zohan en The Love Guru zijn aan elkaar gewaagd en verdienen beide een plaatsje op de 8ste plaats van deze Top 10. Ik heb niets tegen wacko komedies maar dan moet er tenminste een beetje humor in zitten voor mensen die de puberteit voorbij zijn. En dan nog, er zit meer intelligentie in de dikke teen van een puber dan in deze twee films samen. Adam Sandler en Mike Myers zijn ervan overtuigd dat ze gewoon hun typetje moeten spelen om het publiek aan het lachen te brengen. Spijtig genoeg voor hen is die tijd al lang voorbij. Het materiaal van deze twee films is misschien net genoeg voor een 20 minuten lange stand-up comedy act.

4. The Spirit (2007) Frank Miller
Nog maar pas gezien en ik vond het meteen nodig om Righteous Kill van zijn 10e plaats te wippen om zo ruimte te maken voor The Spirit. De film komt eind februari bij ons in de zalen en bij deze zijn jullie gewaarschuwd voor het treinongeluk die een waarschijnlijk strontbezopen Frank Miller hier in beeld heeft gezet. Je zou het kunnen beschouwen als zijn debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez, maar het is een debuut om snel te vergeten (ook al zal dit na het zien van deze rotzooi spijtig genoeg niet mogelijk zijn). De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet (laten we voor hem hopen dat ie er genoeg geld voor heeft gekregen). Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. De slimme manager van Macht heeft in ieder geval de acteur nog kunnen verkopen, met The Spirit als verkoops-argument, aan vier nietsvermoedende producties. Wacht tot de filmmakers en het publiek deze amateur te zien krijgen. Na deze film heb ik trouwens immens veel respect gekregen voor de acteurs van 'Thuis' en 'Familie'. Ik snap niet waarom de 3 executive producers hier niet hebben ingegrepen met de aanstelling van een acteurs-coach. Dit is gewoon krankzinnig! Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Foei, foei!

3. One Missed Call (2008) Eric Valette
De horror-remakes zijn tegenwoordig niet meer om aan te zien. One Missed Call, Shutter, Prom Night zijn stuk voor stuk miskleunen, maar One Missed Call leek wel in elkaar gestoken door een stelletje bavianen. Ik vraag me soms af wat erger is: dat ze in Azië dergelijke troep blijven maken of dat Hollywood die troep blijft reproduceren met een nog meer verderfelijk resultaat tot gevolg. One Missed Opportunity to NOT make a remake. Ben ik blij dat ze nauwelijks hun productiebudget hebben teruggewonnen bij hun bioscoop release in de States. Je zou denken dat het doelpubliek voor deze troep er ook genoeg van heeft. Halleluja!

2. Meet The Spartans in a Disaster Movie (2008) Aaron Seltzer & Jason Friedberg
Zowel Meet the Spartans als Disaster Movie zijn zo slecht dat ik zelfs geen woorden aan deze stompzinnigheid vuil wil maken. Laten we samen hopen dat Jason Friedberg en Aaron Seltzer het nieuwe jaar niet zullen halen. Please, please, please!

1. Star Wars: The Clone Wars (2008) Dave Filoni
Ik ben begonnen met een George Lucas film, ik zal er ook mee eindigen, en dan nog wel met een visueel niet-onaardige maar totaal verderfelijke snoozefest als The Clone Wars. Wie dacht dat met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones het absolute dieptepunt was bereikt voor de Star Wars franchise, moet nog bekomen van deze aberratie. De Star Wars mythologie wordt hier met de voeten betreed door een onbenullig regisseur die waarschijnlijk nog nooit van een Star Wars film heeft gehoord. Het resultaat is een irritant spektakel van lawaaierige cliché actie-sequenties en puberale dialogen en synthetiseert ALLES wat verkeerd is gelopen met Star Wars sinds The Phantom Menace met uitzondering van Jar Jar Binks. Als de tv-serie dezelfde kwaliteit heeft als dit afkooksel zal het een kort leven beschoren zijn, dat zeg ik nu al. Zelfs het eerste beste Star Wars game heeft een beter plot. De zoon van Jabba The Hut is ontvoerd (zonder zever) en The Republic stelt alles in het werk om de verloren zoon terug te vinden. WTF!? Wie willen ze hiermee bereiken?! En of dat allemaal nog niet genoeg was wordt Anakin Skywalker (Matt Lanter) vergezeld door de vreselijk ergerlijke teen-sidekick Ahsoka Tano (Ashley Eckstein) die Anakin aanspreek met 'Sky Guy' of R2-D2 met 'D-Twooey'. Ik had bij momenten zin om met een Darth Vader wurggreep dat irritant mormel het zwijgen op te leggen. Lucas heeft na hevig protest Jar Jar Binks uit de film gehaald, maar bij wijze van ironie een al even tergend equivalent ge-excrementeerd op de Star Wars saga. Dank u wel Lucas, je hebt in 2008 je best gedaan, ga nu maar snel genieten van je miljoenen dollars en stop met 'uw eigen fans' nog langer te kwellen.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Pixar is een animatiehuis dat zijn lat steeds hoger wil leggen en daar verdomd goed in slaagt. Het resultaat is dan ook geen Disney-achtige tekenfilmpjes die voornamelijk bestemd zijn voor de allerjongsten, maar tevens ook voor volwassenen. Niet enkel de verhaaltjes, maar zeker ook de kwaliteit van de animaties wordt met de jaren beter. Na hun opmerkelijke rijtje van Finding Nemo, The Incredibles tot Cars wist Pixar ons weer te verrassen in 2007 met de leuke culinaire-komedie Ratatouille (2007). Deze film wou Disney niet maken, maar de mensen van Pixar laten zich niet zomaar van de wijs brengen, en maar goed ook.

Het antwoord op de muis is een roestig robotje en een aantrekkelijke een glanswitte robottin met attitute die wel uit de Apple-design factory lijkt te komen. Zij zijn de hoofdpersonen van WALL•E (2008), een animatiefilm die mijlenver afstaat van alles wat tot dusver op animatiegebied is verschenen, voorgaande Pixars inbegrepen. Met Wall-E brengt Pixar een volwassen, maatschappij-kritische film, die bovendien oogverblindend mooi is geanimeerd.

Korte inhoud: WALL•E is een eenzame opruimrobot die al eeuwenlang probeert de verwoeste aarde weer schoon te krijgen. De laatste mensen hebben 700 jaar geleden de planeet verlaten en hebben WALL•E en zijn collega's achtergelaten. Als laatste functionerende opruimrobot veegt hij de straten schoon en verzamelt allerlei interessante prulletjes. Als op een dag de glanzende zoekrobot Eve arriveert raakt WALL•E in alle staten. Wanneer Eve ontdekt dat WALL•E de sleutel naar de toekomst van de aarde bezit, keert zij terug naar het moederschip Axiom (~ axioma= iets wat je dus niet meer in vraag stelt). Daar wachten de nakomelingen van de gevluchte mensheid op bericht van de aarde. De tot over zijn robot-oren verliefde WALL•E reist Eve achterna.

We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Zonder dialogen maar met beelden die dubbel zo hard aankomen.

Het tweede deel van het verhaal speelt zich af op een gigantisch ruimteschip waar de nazaten van weggetrokken aardbewoners hun dagen slijten met eten, slapen en luieren. Als Wall•E hier terechtkomt, is het snel over met de rust. Terwijl dit deel verdrinkt in leuke vondsten. Neem nu dat Kubrickiaans ruimteballet door twee robots en een brandblusser of het alziend rode oog die veel weg heeft van HAL-9000. Wat een Pixar-film bijzonder maakt is in ieder geval zijn gezonde dosis aan (intelligente) humor, zijn onuitputtelijke bron aan originaliteit, zijn talloze referenties en zijn vrijwel feilloze techniek. De scène met de dikke mensen is buitengewoon en de kapitein van het schip die kennis maakt met de wereld is grandioos en doet wel wat denken aan de wereld van Aldous Huxley en Philip K. Dick. In de film zit ook een stukje live-action is (via een tv-scherm) en dat is bij mijn weten tich de eerste keer dat Pixar live-action gebruikt.

De referenties in de film zijn omnipresent. Niet alleen naamverwijzingen, of knipoogjes naar films, maar ook referenties naar invloedrijke merken waar de makers waarschijnlijk verzot op zijn. Ik denk dan aan de oude spelconsole Atari of zelfs de Apple-computer. Telkens Wall•E zijn energie heeft opgeladen horen we het bekende Apple-opstart geluidje. De film is dus bedoelt voor de allerkleinsten die aangetrokken zullen worden door de visuele schoonheid en de mooie kleuren, de jeugd zal opkijken van de actie, de jonge adolescenten zullen lachen met de vele referenties, de volwassenen zullen de iets oudere referenties opmerken (zoals de Russische Sputnik I of de film Hello, Dolly!), alsook de boodschap van 'overconsumptie' en dat 'de liefde' het enige waardevolle is in het leven en dat je iemand graag kan zien zonder te weten hoe je dit moet zeggen. De oudjes zullen dan weer aangetrokken worden door de visuele schoonheid en de mooie kleuren.

Wall•E van Andrew Stanton is een efficiënte "stille film", en dit in tegenstelling tot een film als The Dark Knight die maar geen minuut zijn bek kan houden. De afwisseling van slapstick, intelligente grapjes en culturele associaties werkt opperbest. De vertederende karakters van Wall•E (Waste Allocation Load Lifter-Earth-class) en EVE (Extraterrestial Vegetation Evaluator)zijn goed uitgewerkt, en hebben zelfs meer persoonlijkheid dan de mensen, en de toon is hoopvol ondanks de deplorabele staat van de mensheid. Met het ambitieuze Wall•E wordt de lat voor animatie opnieuw hoger gelegd waarna de vraag rest wie dit nu nog kan evenaren. Iedereen met een hart zal verliefd worden op deze film. Wie weet zal Wall•E ook een paar hartloze zielen bekeren. Voor mij zeker een contender voor de Top 10 Beste films van 2008.

***Related Post***
04/01/2008: WALL-E, de Pixar versie van Johnny Five

Terwijl we bij de eerste teaser trailer slechts een paar seconden zagen van het Pixar robotje genaamd WALL-E (2008), krijgen we in de tweede teaser toch wel wat meer beeldmateriaal en een hint naar een verhaal. In de teaser zit trouwens een fragment van de compositie van Brazil (1985) van Michael Kamen. Hij had de muziek moeten maken voor The Incredibles (2004), maar stierf door een hartaanval op 55 jarige leeftijd tijdens de productie.

In de nieuwe teaser is er trouwens een grappige interactie met het Pixar-logo. Het is koddig, grappig en ontroerend, en dat allemaal bij het aanzien van een metalen robotje en een lamp die geen woord zeggen. De mensen van Pixar weten onze emoties te bespelen, dat staat buiten kijf. Ik vind het trouwens leuk om studio-logo’s te adapteren naargelang de inhoud van de film, het gebeurt trouwens steeds meer (cf. The Simpsons Movie en de 20th Century Fox aankondiging). Het wordt in vele gevallen zelfs een onderdeel van de generiek. In ieder geval wordt dit na Ratatouille (2007) een nieuwe animatieprent om naar uit te kijken.

Korte inhoud: 2700. Wegens oververvuiling heeft de mensheid de planeet Aarde moeten verlaten. Aan boord van het gigantische ruimteschip 'Axiom', waar de mensheid het leven verder zet, zijn er ook bedrijven. Buynlarge Corporation, een bedrijf dat robots maakt die gespecialiseerd zijn in reiniging, stuurt robot WALL-E naar de verlaten planeet aarde. Hij krijgt de taak de Aarde schoon te maken.

Het nieuwe personage heeft iets weg van Johnny Five uit Short Circuit (1986), R2-D2 uit Star Wars (1977) en de alien uit E.T.: The Extra-Terrestrial (1982), en dat waren twee bijzonder knappe prenten. Bij het zien hoeveel emotie ze kunnen leggen in een brok metaal die geen woord zegt, ben ik benieuwd welke grenzen Pixar nog zal verleggen. Het is al het ware of ze de stille film van onder het stog hebben gehaald.

Deze prent van regisseur Andrew Stanton (Finding Nemo) bevalt mij in ieder gevak beter dan Cars (2006) van John Lasseter (Toy Story). En het is opnieuw duidelijk dat met deze prent Pixar opnieuw de leiding van het Disney-animatieteam heeft overgenomen - terwijl iedereen dacht dat het Disney-monster die kleine Pixar-bug zou opslorpen. Niets van aan dus.

WALL-E zou in principe op 30 juli 2008 in onze zalen moeten draaien.

Eén van de meest indrukwekkende en postmoderne animatiefilms van de laatste jaren was zonder enige twijfel de retro-futuristische The Incredibles (2004). Nu trekt Oscarwinnaar Brad Bird (The Iron Giant) opnieuw de aandacht met Ratatouille (2007), naar het typische Franse gerecht van gestoofde groetjes. Ratatouille zal de achtste Pixar-film worden. Niet meteen te vergelijken met het aantal Disney-prenten, maar Pixar staat wel garant voor kwaliteit (Toy Story 1 & 2, A Bug’s Life, Monsters & Co, Finding Nemo). Hoewel, hun vorige prent Cars (2006), toch maar een teleurstellende bedoening was.

Korte inhoud: Remy (stem van Patton Oswalt) is een rat die constant zijn leventje in een duur Frans restaurant op het spel zet. Niet alleen vanwege zijn liefde voor lekker eten, maar ook omdat hij dolgraag zelf topkok wil zijn. Wanneer een jonge jongen, die ondanks zijn gebrek aan talent een baan in de keuken krijgt aangeboden, de talenten van Remy ontdekt, is dit zijn kans om z'n droom uit te laten komen.

Ratatouille is in Amerika niet meteen de grootste hit geworden aan de box-office (179'904'396 dollar – verre van een flop dus). De "iets" kleinere recette dan verwacht was volgens een aantal bronnen te wijten aan het slecht scoren van animatiefilms met 'ongedierte' – waarschijnlijk verwijzend naar de recente Flushed Away (2006). Maar dan vergeten ze wel het ongedierte waarmee alles is begonnen voor Disney, nl. Mickey Mouse. Volgens mij is het een aaneenschakeling van diverse factoren, waaronder de keuze van de 'Franse titel' die voor heel wat Amerikaanse jongeren waarschijnlijk niet zo gemakkelijk in de mond ligt, de duur, de bescheiden promotie i.v.m. de vorige prenten,... Heeft Pixar dan met deze Ratatouille zijn magische recept verloren voor succes? Helemaal niet! Deze animatieprent is om van te smullen en staat momenteel in mijn lijstje als één van de beste films uit 2007 (tot nu toe).

Regisseur Brad Bird was vanaf het begin betrokken bij Ratatouille. Hij bedacht het verhaal samen met drie andere Pixar-schrijvers en schreef vervolgens zelf het script, terwijl hij de film ook regisseerde en het stemmentalent begeleidde. Net als bij The Iron Giant en The Incredibles toont hij zich opnieuw een perfectionist, die niet tevreden is totdat elke detail liefdevol is geanimeerd (let bijvoorbeeld op de animatie van het haar). Het is met gemak de beste animatiefilm van het jaar, ja zelfs nog net voor The Simpsons Movie (2007). Het zal een spannende race worden tussen deze twee prenten voor de Oscar - en misschien haalt er één wel een nominatie binnen voor 'Beste Film'.

Het lijkt een animatie te zijn voor de allerkleinsten in vergelijking met The Incredibles, maar dat is het dus niet. Deze Pixar-prent is bestemd voor zowel jong en oud. Het verhaal steekt knap in elkaar en is met heel veel passie voor de diverse karakters verteld, met een niet onaardige Amerikaanse knipoog naar de Franse cultuur en de traditionele Disney-films. Het enige minpuntje is volgens mij de duur van de film (110 min). Het mocht allemaal wel iets korter. Waarschijnlijk waren de makers zo gecharmeerd door Ratatouille dat ze er met moeite in konden knippen. De film is bij ons al in de bioscoop sinds 1 augustus 2007. Go and see it! ****½ op *****

Bijna iedereen viel dit jaar in de prijzen. Opmerkelijk is dan ook dat The Aviator niet de Beste Film van het jaar wordt, maar wel Million Dollar Baby. Scorsese is nog steeds oscarloos, terwijl Hilary Swank er ondertussen 2 op haar nachtkastje heeft staan. Jamie Foxx verdient de Beste Acteur award en de host Chris Rock deed het behoorlijk goed. Ik ben eigenlijk te moe om erover te schrijven, dus ga ik mijn speech houden voor later.
Hier alvast de winners …

Best Motion Picture of the Year
MILLION DOLLAR BABY
The Aviator
Finding Neverland
Ray
Sideways

Best Performance by an Actor in a Leading Role
JAMIE FOXX voor Ray
Don Cheadle voor Hotel Rwanda
Johnny Depp voor Finding Neverland
Leonardo DiCaprio voor The Aviator
Clint Eastwood voor Million Dollar Baby

Best Performance by an Actress in a Leading Role
HILARY SWANK voor Million Dollar Baby
Annette Bening voor Being Julia
Catalina Sandino Moreno voor Maria Full of Grace
Imelda Staunton voor Vera Drake
Kate Winslet voor Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Best Performance by an Actor in a Supporting Role
MORGAN FREEMAN voor Million Dollar Baby
Alan Alda voor The Aviator
Thomas Haden Church voor Sideways
Jamie Foxx voor Collateral
Clive Owen voor Closer

Best Performance by an Actress in a Supporting Role
CATE BLANCHETT voor The Aviator
Laura Linneyvoor Kinsey
Virginia Madsen voor Sideways
Sophie Okonedo voor Hotel Rwanda
Natalie Portman voor Closer

Best Achievement in Directing
CLINT EASTWOOD voor Million Dollar Baby
Taylor Hackford voor Ray
Mike Leig voor Vera Drake
Alexander Payne voor Sideways
Martin Scorsese voor The Aviator

Best Writing, Screenplay Written Directly for the Screen
CHARLIE KAUFMAN voor Eternal Sunshine of the Spotless Mind
John Logan voor The Aviator
Terry George, Keir Pearson voor Hotel Rwanda
Brad Bird voor The Incredibles
Mike Leigh voor Vera Drake

Best Writing, Screenplay Based on Material Previously Produced or Published
ALEXANDER PAYNE en JIM TAYLOR voor Sideways
Richard Linklater, Kim Krizan, Julie Delpy en Ethan Hawke voor Before Sunset
David Magee voor Finding Neverland
Paul Haggis voor Million Dollar Baby
Jose Rivera voor Diarios de motocicleta

Best Achievement in Cinematography
ROBERT RICHARDSON voor The Aviator
Xiaoding Zhao voor House of Flying Daggers
Caleb Deschanel voor The Passion of the Christ
John Mathieson voor The Phantom of the Opera
Bruno Delbonnel voor Un long dimanche de fiançailles

Best Achievement in Editing
THELMA SCHOONMAKER voor The Aviator
Jim Miller, Paul Rubell voor Collateral
Matt Chesse voor Finding Neverland
Joel Cox voor Million Dollar Baby
Paul Hirsch voor Ray

Best Achievement in Art Direction
DANTE FERRETTI voor The Aviator
Gemma Jackson voor Finding Neverland
Rick Heinrichs voor Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events
Anthony Pratt voor The Phantom of the Opera -
Aline Bonetto, Mathieu Junot, Delphine Mabed voor Un long dimanche de fiançailles

Best Achievement in Costume Design
SANDY POWELL voor The Aviator
Alexandra Byrne, Mary Kelly voor Finding Neverland
Colleen Atwood, Donna O'Neal voor Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events -
Sharen Davis voor Ray
Bob Ringwood voor Troy

Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Score
JAN A.P. KACZMAREK voor Finding Neverland
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban van John Williams
Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events van Thomas Newman
The Passion of the Christ van John Debney
The Village van James Newton Howard

Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Song
DIARIOS DE MOTOCICLETA van Jorge Drexler
The Phantom of the Opera van Andrew Lloyd Webber, Charles Hart ("Learn To Be Lonely")
The Polar Express van Glen Ballard, Alan Silvestri ("Believe")
Shrek 2 van David Bryson, Adam Duritz, David Immerglück, Matthew Malley, Dan Vickrey ("Accidentally In Love")
Choristes, Les van Bruno Coulais, Christophe Barratier ("Vois Sur Ton Chemin")

Best Achievement in Makeup
VALLI O’REILLY en BILL CORSO voor Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events
The Passion of the Christ
Mar Adentro

Best Achievement in Sound
RAY
The Aviator
The Incredibles
The Polar Express
Spider-Man 2

Best Achievement in Sound Editing
THE INCREDIBLES
The Polar Express
Spider-Man 2

Best Achievement in Visual Effects
JOHN DYKSTRA voor Spider-Man 2
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban
I, Robot

Best Animated Feature Film of the Year
THE INCREDIBLES van Brad Bird
Shark Tale
Shrek 2

Best Foreign Language Film of the Year
MAR ADENTRO (Spain)
Choristes, Les (France)
Untergang, Der (Germany)
As in Heaven (Sweden)
Yesterday (South Africa)

Best Documentary Features
BORN INTO BROTHELS: CALCUTTA'S RED LIGHT KIDS
Geschichte vom weinenden Kamel, Die
Super Size Me
Tupac: Resurrection
Twist of Faith

Best Documentary, Short Subjects
MIGHTY TIMES: THE CHILDREN'S MARCH
Autism Is a World
The Children of Leningradsky
Hardwood
Sister Rose's Passion

Best Short Film, Animated
RYAN
Lorenzo
Birthday Boy
Gopher Broke
Guard Dog

Best Short Film, Live Action
WASP
Everything in This Country Must
Little Terrorist
7:35 de la mañana
Two Cars, One Night

***Related Post***
06/03/2006: De oscarwinnaars 2006

Laat ik misschien deze post beginnen met alle bezoekers een Zalige Kerst toe te wensen. We naderen het einde van 2004 en de tijd is rijp voor een kort filmoverzicht van het beste uit het voorbijgaande jaar.

Vaak lees je op verschillende sites de meest uiteenlopende voorkeuren. Laten we deze diversiteit dus ondersteunen en daarvoor stelt Boy Meets Girl een persoonlijke top 10 samen van de films die bij ons zijn uitgekomen.

Het jaar 2004 zal de geschiedenis ingaan als een grand-cru jaar, met veel verrassingen, zowel bij de blockbusters, als bij de kleine onafhankelijke producties. Het is bijgevolg heel ingewikkeld om er 10 uit te pikken. Dus heb ik eerst een lijstje gemaakt van een honderdtal favorieten en daarna beginnen schrapen.

Het resultaat is wat het is, een persoonlijke voorkeur. Misschien delen jullie mijn mening, misschien absoluut niet.

Het Beste uit 2004

10. Old Boy van Park Chan-wook
Dat de vernieuwing vooral uit Azië komt was zelfs te merken aan de kleine filmproducties. Op een gewaagde en virtuoze manier ontrafelt hij de geknelde psychologie van een man in een gecontroleerde en gemanipuleerde wereld.

9. The Incredibles van Brad Bird
Misschien wel de eerste grote postmoderne animatiefilm die op een schitterende manier de retro-futuristische alledaagsheid mengt met super-hero actie met knipoogjes naar het exotische van de eerste James Bond films.

8. Shaun of the Dead van Edgar Wright
Voor mij de revelatie uit Groot-Brittannië en zal zonder enige twijfel een cult-klassieker worden. In tegenstelling tot de remake van Dawn of the Dead herwerkt op een hilarische manier de zombie film.

7. La Mala Educación van Pedro Almodóvar
Aangrijpende film van een cineast die ons op een geniale manier verleidt met poëtische kunstzinnigheid en obsessionele passie. Het is touwens de eerste film noir waar de femme fatale een man is.

6. 2046 van Wong Kar-Wai
De regisseur die na In the Mood For Love een opera regisseert van melancholie waar de liefde universeel, tijdloos en onvergetelijk worden. Een film om te gaan zien en honderd keer opnieuw te zien.

5. Hero van Zhang Yimou
Gewoon een apotheose van pure schoonheid, waar de actie en de oosterse-vechtkunst op een poëtische en filosofische manier vertaald worden voor een breed publiek.

4. Collateral van Michael Mann
Ik snap niet dat je een lijstje kan maken van de beste films in 2004 en deze elegante, abstracte en lyrische film over het hoofd kan zien, van de meester van de politie-actiethrillers. Een aangrijpend portet over eenzaamheid en gebroken dromen.

3. Eternal Sunshine of the Spotless Mind van Michel Gondry
In een periode waar alle verhalen al honderden keren zijn verteld en waar Hollywood hopeloos zit te remaken, sequelen en prequelen is hier een film die zich ontdoet van elk symbool en die ons uitnodigt om te genieten van koude liefde die tot niets zal leiden. Gemaakt door een gek (Gondry), geschreven door een gek (Kaufman) en geacteerd door de grootste gek in Hollywood (Carrey).

2. The Lord of the Rings: The Return of the King van Peter Jackson
Superlatieven ontbreken me om deze film te beschrijven, maar dit is de kroon op het werk van een monumentale trilogie. In tegenstelling tot Eternal Sunshine is deze film een apotheose van de symboliek. Een pure spektakelfilm, vol met emotie, spanning en intimiteit. Buitengewone adembenemende cinema!

1. Spider-Man 2 van Sam Raimi
Er valt niet over te discussiëren, deze film is uitmuntend. Het is trouwens de eerste blockbuster die zichzelf in vraag stelt. Een knap verhaal met een sterke dramatische structuur die zich niet laat misleiden of gijzelen door zijn adembenemende speciale effecten. Gewoon betoverend!

Dit zijn de laatste posters van de nieuwe Pixar animatie; The Incredibles, over de familie van superhelden. Bij ons in de zalen op 24 november. Omcirkel deze dag op de kalender en reserveer uw tickets om de film 4 keers op een rij te gaan zien, want deze animatie, samen met Team America, zouden wel eens de wereld kunnen veranderen zoals we die nu kennen. Je vraagt dan ook best verlof op uw werk. Wees gerust, de economie zal reeds vanaf de 5de november toch even moeten ademhalen.

Om stuiptrekkingen en ongecontroleerde armbewegingen reeds in bedwang te houden is hier de trailer. Bekijk deze enkel wanneer het verlangen te groot wordt, want het risico op een acute verslaving is niet uitgesloten. Het is de eerste keer dat Pixar's hoofdpersonages uit de mensenwereld komen, en de peronages zien er in ieder geval "incredible" uit.

***Related Posts***
13/05/2006: Toy Story 3 & nieuwe Cars trailer
03/04/2006: Puss in Boots: The Story of an Ogre Killer
23/03/2006: Shrek the Third
24/01/2006: Disney biedt 5,7 miljard dollar voor het animatiebedrijf Pixar
15/01/2006: Ice Age 2 trailer
27/11/2005: De teaser-trailer van Cars
02/05/2005: Justin Timberlake in Shrek 3
19/03/2005: Fox Animation maakt ook Ice Age 2
26/02/2005: DreamWorks Shrek spin-off: Puss in Boots