De FilmBlog

Ik ben zelf niet echt in de wolken van Hollandse cinema, maar de laatste jaren heb ik het gevoel dat ze bezig zijn aan een soort heropleving, ook al zie ik nog niet meteen een Oscar-waardige film in het verschiet. Maar je hoeft onze noorderburen niets te leren van hoe ze de aandacht moeten trekken met hun filmproducties. Denk maar aan films als New Kids Turbo (2010), The Human Centipede (2009) of Sint (2010). En hier pakken ze opnieuw uit met een soort Guy Ritchie/Joe Carnahan-achtige heist film, genaamd Black Out (2012).

Korte inhoud: In een ver verleden was Jos Vreeswijk (Raymond Thiry) een notoire gangster, maar hij is inmiddels een brave burger geworden die op het punt staat in het huwelijksbootje te stappen met Caroline (Kim van Kooten). Hij heeft alle banden met zijn misdaadverleden de rug toegekeerd. Althans, dat is zijn impressie. Want op de dag van zijn huwelijk ontwaakt hij wakker met een lijk naast zich in bed. Hoe dat levenloze lichaam daar terecht is gekomen, weet hij niet. Wie het is en waar dat pistool vandaan komt, weet hij evenmin. Compleet radeloos besluit hij de hulp in te schakelen van twee oude bekenden (Bas Keijzer en Renee Fokker). Al snel blijkt dat een aantal gure figuren het op de arme Jos gemunt hebben, mensen die hij nog kent uit zijn verleden als crimineel. Als wordt beweerd dat Jos 20 kilo sos (cocaïne) gestolen heeft, stapelen de problemen zich op. Zelfs de vader van Caroline, topadvocaat Rudolf (Ursul de Geer) heeft nog een appeltje met hem te schillen. Als hij de femme fatales Petra (Birgit Schuurman) en Charity (Katja Schuurman) achter zich aan krijgt die werken voor een hoogbejaarde drugsbaas (Edmond Classen), alsook een Russische drugsdealer en voormalig balletdanser Vlad (Simon Armstrong), moet Jos rennen voor zijn leven. Zelfs de politie (Alex van Warmendam) heeft nog iets in te brengen in deze explosieve cocktail.

De regisseur van dienst heet Arne Toonen, die twee jaar geleden niet meteen kon overtuigen met de familiefilm Dik Trom (2010). Nu heeft hij met de medewerking van co-scenarist Melle Runderkamp zijn filmcarrière over een compleet andere boeg gegooid. De film lijkt een soort Hollandse kopie te zijn van Smokin' Aces (2007), met een vleugje van Snatch. (2000). Het is een ensemble-film (cf. Pulp Fiction) waarin we van de ene gekke situatie in de andere belanden, met één hoofdpersonage die zijn geheugen even kwijt is. Het klinkt allemaal niet bijster origineel, maar het lijkt wel een verstand-op-nul plezierrit te worden.

Qua verhaal, die al zo origineel is als de titel, verwacht ik hier en daar wel een aantal inconsistenties en hiaten, maar dat heb je vaak bij actie-vehikels die met flash-backs aan elkaar zijn geplakt. En ook al is er heel wat acteertalent aanwezig, zoals een Kim van Kooten, verwacht ik niet dat we er veel van zullen zien. Daarentegen is er aan over-acting voor ieder wat wils. Black Out moet het vooral hebben van zijn leuke actie-scènes en pittige Hollandse one-liners ("stop eens met pijpen jongen er komt alleen maar gelul uit je mond." Om er maar eentje te citeren), iets waar het thuispubliek waarschijnlijk wel gek op is. Of deze Black Out bij ons zal aanslaan is nog maar de vraag. Ik betwijfel het. De film heeft bij ons nog geen release gekregen en het zou wel eens kunnen dat deze meteen op dvd zal uitkomen.

Ondertussen is wel bekend geworden dat er misschien een Belgische remake staat aan te komen (ja, tegenwoordig verstaan we elkaar zijn taal niet meer, cf. Loft). De Vlaamse thrillerschrijver Luc Deflo gaat de Belgische versie van het scenario schrijven. De bedoeling is dat de film nog dit jaar in de bioscopen te zien is. In Nederland leverde de film in het eerste weekeinde al meer dan een ton op.

Je moet al met stevig materiaal uitpakken wil je enigszins nog een originele horrorprent maken rond exorcisme. Het is allemaal begonnen met The Exorcist (1973) van William Friedkin, en sindsdien duiken er geregeld gelijkaardige projecten op; zoals Exorcist: The Beginning (2004), The Exorcism of Emily Rose (2005), Constantine (2005), [Rec]² (2009) en onlangs nog The Rite (2011). En nu is er The Devil Inside (2012) van William Brent Bell.

Korte inhoud: Op 30 oktober, 1989, heeft Maria Rossi (Suzan Crowley) een drievoudige moord gepleegd tijdens een duivelsuitdrijving die op haard werd uitgevoerd. De katholieke kerk raakte betrokken, en ze is sindsdien opgesloten in een katholiek psychiatrisch ziekenhuis in Rome. In 2009, twintig jaar later, probeert haar dochter Isabella (Fernanda Andrade) en een filmploeg om een priesters/wetenschappers (Simon Quarterman and Evan Helmuth) te vinden die Maria kan helpen. Isabella begint zich tevens af te vragen of deze duivelse trek niet in de familie loopt, omdat ze zelf vreest op een dag bezeten te worden door de duivel. De toestand van Maria is in ieder geval uniek in de geschiedenis van het christendom. Een reeks van ongeautoriseerde duiveluitdrijvingen volgen, waarin alles vreselijk mis gaat. Het enige bewijsstuk zijn de beelden die de filmploeg heeft kunnen maken.

Het is dus nog maar eens een found footage film (een film gebaseerd op gefilmd materiaal die men ergens vindt -> cf. Blair Witch, Cloverfield,...), maar de trailer jaagt ons toch wel de stuipen op het lijf. Maar dat is de trailer. Als we de eerste reviews mogen geloven zou dit de grote kanshebber zijn voor worst movie of 2012, en het jaar is nog maar net begonnen. De film haalt met moeite 8% op RT en de commentaren zijn niet mals. De grootste kritiek is dat de film nauwelijks een verhaal heeft. De film duurt ook maar 87 minuten (waarvan 7 minuten end-credits) en dat ligt toch wel een stuk onder de gemiddelde duurtijd van een film. Het tweede punt van kritiek is de afschuwelijk slechte regie alsof het gemaakt werd door een amateur-cineast, maar dat had Paramount al kunnen weten na het zien van Stay Alive (2006). En uiteindelijk is het grootste verwijt dat de film gewoon ‘dom’ is. In de trailer lezen we dat de Katholieke Kerk afstand heeft genomen van deze prent; zo te zien is de boodschap dat we dat beter allemaal doen.

Paramount had blijkbaar al een tijdje in de mot dat hun film de ballen waard was, gezien ze uitzonderlijk de film niet hebben laten zien aan de journalisten, en zoiets wekt altijd wel wat wrevel op. Ze dachten toch voldoende mensen te kunnen misleiden met een agressieve media-campagne, en het werkt, want er wordt over de The Devil Inside gepraat. En er hiervoor altijd wel een publiek te vinden (cf. fans van The Human Centipede 1 & 2, Saw 2-3-4-5-6-7,…) wiens smaakpapillen geheel zijn versleten door jarenlange blootstelling aan troep. En het enige schrikwekkende aan dit project, is dat ze er wel eens een sequel van kunnen maken. Het productiebudget (1 miljoen dollar) is zo laag dat deze film sowieso winst zal maken. Valt nog af te wachten of hij even succesvol zal worden als Paranormal Activity (2007) (budget: 15'000 dollar - box-office: 193 miljoen wereldwijd). De film komt bij ons uit op 1 februari 2012, jullie zijn bij deze gewaarschuwd.

Het is zover, het 28ste Festival van de Fantastische Film gaat vanavond van start met de openingsfilm The Fourth Kind (2009) in het enorme depot van Tour & Taxis te Brussel. En van wat ik heb vernomen zou dit wel eens het laatste jaar kunnen zijn op deze locatie. En dat is een spijtige zaak want de organisatoren waren maar net vertrokken uit de Passage 44 aan de Botanique. Als jullie nog niet in T&T zijn geweest, doe het dan zeker dit jaar, al was het maar om deze unieke sfeer om te snuiven. Het is een gigantische zaal met een comicbook winkeltje, body tatoo shop, bar, make-up set, diverse workshop exhibities, vip-ruimtes, interview sets en uiteraard een zaal met iets meer dan 1000 zitjes (In de Passage waren er slechts 900).

Ok, ik geef toe dat de openingsfilm allesbehalve een geslaagde opener is. The Fourth Kind (hier de trailer) is een beetje van een voorspelbare thriller over ontvoerde mensen door buitenaardse wezens, met als enige hoogtepunt de verschijning van de bevallige actrice en ex-model Milla Jovovich. De prent is niet alleen inhoudelijk teleurstellend, maar ook technisch laat de film heel wat steken vallen. Prutser van dienst, regisseur Olatunde Osunsanmi, is trouwens niet aan zijn proefstuk toe want hij bewees met WithIN (2005) de ballen kent van hoe je een aangrijpend verhaal moet vertellen met beelden. Ik had nooit gedacht dat ik bij het zien van deze Fourth Kind zou smeken naar de terugkeer van Fox Mulder. De openingsfilm zou wel eens de zwakste film van het festival kunnen zijn, tezamen met Ghost Machine (2009). Bij deze zijn jullie gewaarschuwd.

Er zijn heel wat film die ik zou kunnen aanraden, zoals de intelligente horrorfilm Pontypool (2008) van de Canadees Bruce McDonald. Grant werkt bij een radiostation, dat uitzendt vanuit de kelder van de kerk in het kleine stadje Pontypool. De saaie werkdag veranderd al snel in een ware nachtmerrie als hij en zijn collega's vast komen te zitten. Ze komen erachter dat er een dodelijk virus heerst. Een platterprent met figuurlijk meer brains dan letterlijk, iets wat we normaal niet gewend zijn van het zombiefilm-genre (zie hier de trailer).

Kijk ook uit naar 1 (2009) van Pater Sparrow (hier de trailer trailer), over een boekhandelaar die ontdekt dat alle boeken in zijn winkel vervangen zijn door duizenden exemplaren van hetzelfde werk. Een geniale en vindingrijke satire over werkelijkheid en verbeelding, naar een essay van Stanislaw Lem (Solaris). De thriller Deliver Us From Evil (2009) van de Deen Ole Bornedal (The Nightwatch, The Substitute) is zeker ook wel de moeite waard. Het is een bloedstollende vendetta-film over het recht op zelfverdediging, waar het geweld door merg en been gaat. Het is een soort moderne versie van Straw Dogs (1971). Hier vinden jullie de trailer.

Ik zou ook de nieuwe Chan-wook Park (Oldboy) film aanraden, Thirst (2009), over een diepgelovige priester die deelneemt aan een uit de hand gelopen medisch experiment die hem verandert in een bloeddorstige vampier. Als je maar één film kan zien, ga dan misschien maar naar deze. Hier is de trailer. Iets luchtiger maar daarom niet minder interessant is Symbol (2009) van Hitoshi Matsumoto. Een surrealistische prent over een man die ontwaakt in een witte ruimte zonder ramen of deuren. Hier vinden jullie de trailer.

Films die op mijn 'to see' lijstje staan zijn de slasher Valhalla Rising (2009) van Nicolas Winding Refn over een eenogige krijger (Mads Mikkelsen) in de tijden van de vikings (trailer) en Slice (2009) van de Thai Kongkiat Khomsiri, een zinderende thriller over een seriemoordenaar die de ledematen van zijn slachtoffers overal in Bangkok dumpt. Een film met heel wat Brian De Palma trekjes. Ook Heartless (2009) van cultregisseur Philip Ridley trekt mijn aandacht. De film vertelt het verhaal van een introverte jongen met een hartvormige geboorteplek op zijn gezicht, die een pakt met de duivel sluit. Hier de trailer.

Tot slot zijn er een paar films die zou afraden voor gevoelige kijkers (en hiermee bedoel ik 80% van de gemiddelde bioscoopbezoekers), met name The Human Centipede (2009) van de Nederlander Tom Six over een diabolische chirurg die op het idee kwam om een menselijke versie te maken van de duizendpoot door de anus van een slachtoffer te verbinden met de mond van andere slachtoffer, en zo een rijtje te maken van 3 mensen. Als jullie Taxidermia iets te braaf vonden, dan zal deze maagomkerende prent zeker niet ontgoochelen (hier de trailer). Verder zijn er nog wat geflipte Servische films die nog moeten afrekenen met hun verleden, en dit met pornografische snuff films. De meest gewelddadige en brutale in zijn soort is A Serbian Film (2009) (bekijk de trailer best niet op het werk) en de meest creatieve is Life and Death of a Porno Gang (2009) (hier de trailer).

Het festival duurt tot 22 april en op deze link vinden jullie het volledige programma. Laat weten welke films jullie