the fountain

  • Aronofsky in de clinch met Paramount over Noah

    Pin it!

    Het stond in de sterren geschreven dat regisseur Darren Aronofsky in de clinch zou geraken met Paramount Pictures tijdens de productie van de mainstream blockbusterfilm Noah (2014). Aronofsky is geen mainstream-regisseur en een studio die zijn lessen niet heeft geleerd na de hobbelige productie van The Fountain (2006) moet nu maar op de blaren gaan zitten.

    noah,darren aronofsky,jennifer connelly,russell crowe,Douglas Booth,Logan Lerman,Black Swan,the fountain,Anthony Hopkins,Ray Winstone,paramount

    Korte inhoud: Volgens het verhaal over de zondvloed in het boek Genesis, is Noah (Russell Crowe) de stamvader van alle huidige mensen, omdat hij met zijn vrouw Naameh (Jennifer Connelly), zijn zonen Shem (Douglas Booth) en Ham (Logan Lerman) en hun vrouwen, als enige de vloed overleefde. In de Bijbel wordt verteld hoe God aan Noah de opdracht gaf een ark te bouwen. Want er zou een grote vloed komen die alle leven zou vernietigen, omdat er groot onrecht en ongeloof onder de mensen was ontstaan. Van elke reine diersoort moest Noah zeven mannetjes en vrouwtjes - en van elke onreine diersoort één mannetje en één vrouwtje meenemen aan boord van de ark. De ark ongeveer 150 meter lang, 25 meter breed en 15 meter hoog, telde drie verdiepingen en was gebouwd van hout. Van binnen en van buiten moest de ark met pek worden bestreken. En zoals voorspeld begon het nadien veertig dagen en veertig nachten zeer hevig te regenen en ontstond er een grote vloed die alles vernietigde. Alles wat leefde kwam om, behalve Noah en zijn familie, en de dieren die bij hen in de ark waren. Honderdvijftig dagen lang werd de aarde door water bedekt. Toen begon het water te zakken en kwam de ark op de berg Ararat vast te zitten. Langzaam aan werden ook de toppen van andere bergen zichtbaar.

    De film is gedraaid maar na een wat tegenvallende testscreening lijkt het erop dat Paramount belangrijke aanpassingen wil aan de montage, iets wat voor de regisseur heel moeilijk ligt. Dat Aronofsky een bekwaam regisseur is, daar gaat niemand over discussiëren, zeker niet in het licht van zijn Black Swan (2011). Maar los van deze film is hij niet meteen de regisseur die de grote massa naar de bioscoop kan trekken, en wil nu net dat de studio graag zijn 260 miljoen dollar (productie + promotie) wil recupereren tijdens zijn bioscooprelease, en als het nog even kan dit bedrag zelfs verdubbelen. Iets wat hen waarschijnlijk wel gaat lukken met een Russell Crowe, Jennifer Connelly, Ray Winstone en Anthony Hopkins in de hoofdrollen.

    De vicevoorzitter van Paramount, Rob Moore, zegt dat de aanpassingen een normale fase zijn in de afwerking. Een niet nader benoemde persagent van een van de partijen beweert evenwel dat Aronofsky niet geschikt is voor het maken van studiofilms. "Hij is zeer eigenwijs en geeft niets om de mening van Paramount." De films van Aronofsky zijn meestal intiem, grimmig en choquerend met sterk acteerwerk, en hier wordt van hem een spektakelfilm gevraagd met CG zondvloed en dieren.

    Wat ik me afvraag is in hoeverre Aronofsky het Bijbelverhaal heeft gevolgd. In het bijbelhoofdstuk Genesis overleven Noah en de zijnen de zondvloed, maar ik ben niet zeker of hij die ark niet ergens zal laten tegen kletsen en of er in tussentijd geen paardenkop onthoofd zal worden. De Bijbel op de voet volgen zou misschien maar een saaie film opleveren. Anderzijds zal hij ook niet te veel mogen afwijken, anders zal het publiek hier misschien niet meteen mee weg zijn en het geheel misschien als belachelijk gaan bestempelen. De film zou ergens volgend jaar in april in de zalen moeten draaien.

    *** Behind the scenes pics ***

    ***Related Posts***
    10/04/2014: Noah review
    15/11/2013: Noah wordt geen gewone Bijbelfilm
    12/03/2013: Emma Watson kiest de Bijbel boven het sprookje
    01/11/2012: Noah-film stil gelegd vanwege storm Sandy
    21/06/2012: Heel wat bijbelverhalen in de maak

  • Requiem for a Dream (2000) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Darren Aronofsky heeft met deze Requiem for a Dream (2000) zijn stempel gezet als regisseur waar rekening mee moet gehouden worden. Niet al zijn films waren voltreffers - cf. The Fountain (2006) -, maar van zijn vijf langspeelfilms die hij heeft gemaakt zijn vier films absolute toppers; met name Pi (1998), Requiem for a Dream, The Wrestler (2008) en Black Swan (2010).

    Requiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew Libatique

    Korte inhoud: De weduwe Sara Goldfarb (Ellen Burstyn) krijgt te horen dat ze uitgekozen is om in een spelshow mee te doen. Aangezien ze niet meer in haar favoriete jurk past, begint ze met dieetpillen, waar ze al snel aan verslaafd raakt. Sara’s zoon Harry (Jared Leto) en zijn vriend Tyrone (Marlon Wayans) zitten in de illegale drugshandel. Ze hoeven nog maar even door te gaan om genoeg geld te hebben verdiend om hun leven weer op orde te krijgen, maar dan wordt de aanvoer stopgezet en raken ze zelf steeds meer afhankelijk van hun product. Harry’s vriendin Marion (Jennifer Connelly) wil graag een eigen kledingwinkel waarin ze haar ontwerpen kan laten zien, maar haar drugsverslaving beheerst haar volledig. Alle vier personages hebben een beter leven voor ogen, maar uiteindelijk ontsporen hun levens op tragische wijze en verzeilen ze in een neerwaartse spiraal van angst, drugsgebruik, misdaad, prostitutie en uitzichtloosheid.

    Als er één film is die de paranoia op een treffend manier in beeld weet te brengen is het toch wel deze film. Niet alleen de donkere en grauwe visuele stijl, de close-up schouder-camera's van de personages met groothoeklens (a.k.a. snorricam), de afwisseling van schreeuwerige kleuren, de versnelde, bloedstollende jump-cut en time-laps montage, de 2000 cuts (wat drie keer zoveel is in vergelijking met een gemiddelde film) maar ook de uitstekende vertolkingen van de acteurs blijven nazinderen. Uiteraard is ook veel te danken aan het uitstekende bronmateriaal van Hubert Selby Jr. (boek: Last Exit to Brooklyn). In tegenstelling tot Trainspotting (1996), die ook draait rond het gegeven van drugs, is in Requiem niet veel ruimte voor humor. Het is een film die naar de keel grijp en waar je niet vrolijk van zal worden. Je krijgt een ferme dreun te verwerken en wie weet, heeft deze prent al heel wat jongeren kunnen wakker schudden en alert gemaakt van de mogelijke gevolgen van drugverslaving. Tevens ook een sterke poster met close-up van Jared Leto's oog met grote pupil, wat dan weer verwijst naar het druggebruik.

    Maar naast de schokkende hip hop montage maakt ook de onthutsende muziek van Clint Mansell van deze prent een overdonderend meesterwerkje. Het is net zoals het drama op het scherm niet meteen muziek die je vrolijk zal maken, en bepaalde nummers zijn zelfs ongelofelijk irriterend, maar het werkt perfect voor het verhaal. Geen plaats voor vrolijke pop-muziek zoals in Trainspotting maar wel lugubere klanken en psychedelische, minimalistische synthesizer muziek die volledig in de lijn liggen van een requiem, een gebed voor de zielenrust van de overledene. En met de personages die steeds dieper wegzakken in hun doffe ellende, wordt ook de muziek steeds killer en beangstigend.

    Requiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew LibatiqueRequiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew LibatiqueRequiem for a Dream,darren aronofsky,jennifer connelly,Jared Leto,Marlon Wayans,trainspotting,Ellen Burstyn,pi,Black Swan,the wrestler,the fountain,Marlon Wayans,Hubert Selby Jr,Clint Mansell,Matthew Libatique

    De grenzen tussen realiteit en hallucinatie vervagen en Aronofsky sleurt ons in de ultieme nachtmerrie. Goede voornemens leiden naar foute plannen, die dan uiteindelijk uitmonden in ontsporingen en onherroepelijke fysieke en emotionele schade. En naarmate we het einde naderen is de film nog nauwelijks om aan te zien met electroshok-therapie, amputatie en seksploitation scènes. Je wordt verpletterd door de botte miserie, de agressieve muziek en montage, maar je blijft wel gekluisterd aan al die fascinerende beelden van Matthew Libatique. De film had meer nominaties moeten krijgen dan slechts die van Beste Actrice voor Ellen Burstyn, maar de concurrentie was dit jaar moordend met films van Steven Soderbergh, Ridley Scott, Ang Lee en Stephen Daldry.

    Het is dus met veel enthousiasme dat Universal al gezorgd heeft voor een Requiem for a Dream blu-ray versie. Een film die zeker niet mag ontbreken in jullie collectie. Het is niet alleen een visueel knap staaltje cinema, maar het is vooral een film die lang na het zien ervan blijft nazinderen.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 september 2011

     

    *** Requiem for a Dream trailer ***

  • Black Swan van Darren Aronofsky

    Pin it!

    Ik blijf de films van Darren Aronofsky op de voet volgen. Hij is een regisseur die me blijft verbazen met aangrijpende drama’s, zoals Requiem for a Dream (2000) of The Wrestler (2008), en zijn minder goede films zoals The Fountain (2006), bewijzen dat de man risico’s durft nemen en niet kiest voor de voorgekauwde popcorn flick.

    black_swan_natalie_portman.jpg

    Zijn laatste film heet Black Swan (2010) en de trailer ziet er intrigerend uit. Dit trouwens met een bescheiden productiebudget van 17 miljoen dollar.

    Korte inhoud: Balletdanseres Nina (Natalie Portman) maakt deel uit van een balletgezelschap waarbinnen hevige concurentie heerst. De belangrijkste danseres van dat moment, Beth (Winona Ryder), staat op het punt om te vertrekken en iedereen wil haar plaats innemen, te meer daar zij tot dan toe een hoofdrol vertolkte in het populaire Swan Lake ballet van Tsjaikovski. Volgens artistiek leider Yevna (Vincent Cassel) heeft ze zeker talent, maar mist ze het één en ander op het mentale vlak. Ook moet ze afrekenen met haar speelzieke rivale Lily (Mila Kunis) wil zij een kans maken om de hoofdrol te gaan vertolken.

    Aronofsky maakt niet meteen opbeurende films, maar je blijft wel gekluisterd aan het beeld met zijn doorgedreven visuele stijl en zijn vaak aangrijpende verhalen. Hij mag dan wel een Amerikaan zijn, de films voelen om één of andere reden heel Europees aan. En zijn laatste project lijkt wel iets weg te hebben van een Roman Polanski prent. Wat ook in het oog springt zijn de kostuumdesigns die er uitzien alsof ze rechtstreeks uit de Opera van Milaan komen.

    Het is wel even wennen aan het idee een thriller te zien met balletdansers, maar waarom ook niet? De trailer is op z’n minst geslaagd en de sfeer is absoluut niet frivool of cheesy, maar kil en dreigend. Natalie Portman ziet er trouwens geweldig uit, zeker wanneer ze begint te stretchen, en wie weet gaat zij dezelfde triomfantelijke toer op als Mickey Rourke in The Wrestler. Ook de Russische Mila Kunis is een streling voor het oog. Vincent Cassel is een degelijke acteur en één van de uitschieters in Frankrijk die Hollywoodfilms aan kan. Met zijn laatste halfbakken "tv-film" Mesrine: Killer Instinct + Public Enemy No 1 (2008) bewijst hij trouwens dat hij te groot is geworden voor de Franse cinema. Black Swan zou bij ons eind 2010 in de zalen moeten draaien.

    ***Black Swan trailer***

  • The Wrestler van Darren Aronofsky wint Gouden Leeuw

    Pin it!

    The Wrestler

    Na een teleurstellende The Fountain (2006) heeft de 39-jarige Amerikaanse cineast Darren Aronofsky dan toch indruk gemaakt op de 65ste editie van het filmfestival van Venetië. Zijn film The Wrestler (2008) sleepte de Gouden Leeuw in de wacht. De film, met de intussen bijna 52-jarige Mickey Rourke in de hoofdrol, ontlokte zowel bij de critici als bij het publiek in Venetië heel enthousiaste reacties.

    Korte inhoud: The Wrestler vertelt het verhaal van Randy "The Ram" Robinson (Mickey Rourke), een professioneel worstelaar die inmiddels met pensioen is. Hij stapt opnieuw in de ring en baant zich een weg in het onafhankelijke circuit. Randy wil nog één keer een grote finale worstelen tegen zijn voormalige rivaal.

    Deze super 16mm film werd opgenomen in een recordtijd van 35 dagen met het strikte minimum aan middelen (7 miljoen dollar). Voor Rourke betekent The Wrestler een onverhoopte comeback. Toch kaapte de Amerikaan niet de prijs voor de beste acteur weg. Die onderscheiding ging naar de 51-jarige Italiaan Silvio Orlando, die een verscheurde vader vertolkte in Giovanna’s Father (2008) van Pupi Avati. De 46-jarige Franse actrice Dominique Blanc won de onderscheiding voor de beste vrouwelijke vertolking met haar prestatie in L’Autre (2008), een film van Patrick Mario Bernard en Pierre Trividic.

    Ben ik blij dat Nicolas Cage de rol van Randy niet heeft vertolkt, want hij kwam hiervoor eerst in aanmerking. Mickey Rourke straalt gewoon zoveel meer uit dan Cage. Ik herinner me nog The Pledge (2001) waarin hij misschien 2 minueten screentime had en gewoon zoveel indruk maakte als vader wiens dochter is verdwenen. Ik zal duimen dat de acteur een nominatie mag krijgen voor Beste Acteur bij de Oscars.

    In The Wrestler is ook een rol weggelegd voor de bloedmooie Marisa Tomei en de sensuele Evan Rachel Wood. Er is nog geen releasedatum bekend, maar we houden deze film wel in de gaten.

    *** Fragment uit The Wrestler ***

  • Darren Aronofsky en Brad Pitt werken aan The Fighter

    Pin it!

    Het ziet er naar uit dat regisseur Darren Aronofsky (Pi, Requiem for a Dream) en Brad Pitt dan toch zullen samenwerken. Dit had eerder al kunnen gebeuren met The Fountain (2006), maar de acteur verliet het project door de welbekende – en waarschijnlijk niet geheel onterechte - creatieve meningsverschillen. Pitt en Kate Blanchett gingen dan maar samenwerken in Babel (2006) en Aronofsky bracht Hugh Jackman en Rachel Weisz op de voorgrond. Maar vandaag werd bekend dat Pitt interesse heeft om op te duiken in Aronofsky's volgende film: The Fighter (2009).

    Het drama vertelt het verhaal over de bokser 'Irish' Micky Ward, die met behulp van zijn halfbroer Dicky wereldkampioen lichtgewicht werd. Mark Wahlberg werd al gecast voor de hoofdrol, Pitt is in gesprek voor de rol van Dicky, die ooit zelf bokser was maar op het verkeerde pad raakte en uiteindelijk in de gevangenis belandde. Daar besloot hij het roer om te gooien en zijn broer te helpen met zijn tocht naar succes. En de cast wordt nog aangedikt met de komst van Matt Damon, die eigenlijk eerst de rol van Dicky had moeten spelen.

    This smells Hollywood to me. Enerzijds vind ik dit toch wel spijtig gezien de regisseur eigenlijk veel beter alternatieve films kan maken in plaats van opgeblazen Hollywoodfilms. Heel zelden kan een regisseur beide formats aan en sommige regisseur blijven zelfs een levenlang werken in een format die ze nooit meester zullen zijn. Denk dan maar aan Joel Schumacher, een desalnietemin talentvol regisseur die maar niet tot besef komt dat hij best Hollywood laat voor wat het is en wat "authentiek" drama kan regisseren in stijl van Tigerland (2000). Maar goed, laten we zien of Aronofsky ondertussen iets heeft geleerd uit zijn vorige prent.

    Het blijft echter een feit dat zowel Damon als Pitt over het algemeen in knappe films opduiken. De mannen zijn niet enkel gezegend met een goede fysiek, een charismatische uitstraling en acteertalent, maar ze maken ook voortreffelijke keuzes. Het scenario voor de film werd geschreven door Paul Attanasio (Quiz Show, Donnie Brasco, The Sum of All Fears, The Good German) en Lewis Colick (Domestic Disturbance, Ladder 49). Benieuwd naar de eerste trailer.

  • Top 10 box-office flops van 2006

    Pin it!

    Jullie kennen ondertussen al mijn top 10 van de slechte films van 2006, maar welke films haalden hun quota niet in 2006? Welke prenten kregen schaamrode wangen bij het zien van hun rampzalige box-office cijfers? Welke films waren de grootste flops van 2006? Let wel, een flop betekent niet noodzakelijk dat de film slecht is (cf. Cinderella Man), en omgekeerd, een succesvolle film is niet altijd een goede film (cf. The Da Vinci Code, Saw II).

    Maar een box-office flop is zeker niet iets waar je mee kan pronken, want in de meeste gevallen betekent dit toch wel dat het publiek gewoon geen interesse had in je film (ten gevolge van de kwaliteit, het gebrek aan promotie, de zware concurrente,…). Het gevolg van een flop is dat (sommige) regisseurs vaak iets minder vrijheid krijgt bij hun volgend filmproject. De Top 10 van de grootste flops uit 2006 werd opgemaakt rekening houdend met het productiebudget en de uiteindelijke bioscooprecette in de wereld. Volgendeweek zijn de 10 box-office successen aan de beurt.

    Top 10 Box-Office Flop van 2006

    10. Home of the Brave (2006) Irwin Winkler
    Productioncost: $12 million - Worldwide Gross: $499'912 (MGM)

    flop,Home of the Brave

    En hoewel 2006 geen slecht jaar was voor Hollywood, was het een barslecht jaar voor Home of the Brave. Het is een film over 4 soldaten die terugkeren van het front in Irak om opnieuw in het dagelijkse leven te functioneren als gewone burgers. Maar de psychologische impact van wat ze hebben meegemaakt achtervolgt hen nog steeds. Goede intenties voor een sterk drama, maar de film hangt met haken en ogen aan mekaar. De gevecht-sequenties zijn dik in orde maar het drama-gedeelte is teleurstellend en dit omwille van de gebrekkige karakter-uitwerking. Nog een geluk dat we konden geilen op Jessica Biel.

    9. Tideland (2006) Terry Gilliam
    Productioncost: $19,3 million - Worldwide Gross: $566'611 (ThinkFilm)

    flop,Tideland

    Tideland is geen slechte film maar het verhaal loopt wat vast in het midden. Anderzijds spreekt de production design opnieuw tot onze verbeelding (iets wat we van Terry Gilliam gewoon zijn) en het is een bijzondere filmervaring. Het is misschien wel Gilliam's meest bizarre film, en dat was toch wel een groot risico want na zijn Brothers Grimm flop was de regisseur dringend toe aan een box-office hit. Maar dit is het dus niet geworden.

    8. The Fountain (2006) Darren Aronofsky
    Productioncost: $35 million - Worldwide Gross: $15,98 million

    flop,The Fountain

    Films die in 2006 iets met 'water' van doen hadden, deden het over het algemeen niet zo goed in deze Top 10. The Fountain moest niet enkel zijn top-cast (Brad Pitt / Cate Blanchett) inruilen voor een tweede keuze (Hugh Jackman / Rachel Weisz) maar moest het ook nog eens met de helft van zijn productiebudget doen. De film nam zichzelf iets teveel au serieus, maar de inhoud ontgoochelde en het publiek bleef weg. The Fountain was geen slechte film, maar iedereen was het er over eens dat het ook geen goede film was, en haalde 51% op Rotten Tomatoes.

    7. BloodRayne (2006) Uwe Boll
    Productioncost: $25 million - Worldwide Gross Estimation: $3,65 million

    flop,BloodRayne

    Uiteraard zit er een Uwe Boll film in de lijst en dit jaar was het de beurt aan BloodRayne met de knappe Kristanna Loken. En je moet al echt van camp houden om deze film te willen zien. De film is zo slecht dat je je bij momenten afvraagt of het niet intentioneel is.

    6. The Good German (2006) Steven Soderbergh
    Productioncost: $32 million - Worldwide Gross: $5,91 million (warner bros)

    flop,The Good German

    The Good German is een mislukte poging een film noir te brengen. Visueel komt hij dicht in de buurt maar voor de rest schiet hij op vele vlakken tekort. Zo zijn de karakters gewoon te licht uitgevallen en is het verhaal nauwelijks de moeite om verteld te worden. Zelfs de klassieke film noir thema's ontbreken. Het enige waar je nog kan van genieten is de flair waarmee Cate Blanchett en George Clooney hun rol aanmeten.

    5. Bandidas (2006) Joachim Rønning & Espen Sandberg
    Productioncost: $46 million - Worldwide Gross: $18,38 million

    flop,Bandidas

    In Bandidas lopen Penélope Cruz en Salma Hayek rond in sexy corsets en vuurwapens, maar geloof me, deze film willen jullie NIET zien.

    4. Basic Instinct 2 (2006) Michael Caton-Jones
    Productioncost: $70 million - Worldwide Gross: $38,63 million

    flop,Basic Instinct 2

    Niemand verwachte veel goeds van deze Basic Instinct 2, behalve Sony Pictures die zomaar eventjes 70 miljoen dollar investeerde in de film en een gigantische promotie-campagne op de been bracht. Resultaat, niemand lag wakker van een halfnaakte, rimpelvrije Sharon Stone. Vreemd genoeg deed de film het nog redelijk goed in de rest van de wereld met een recette van 32 miljoen, maar verre van genoeg om de put op te vullen. Sharon Stone mag dan nog één van de slimste actrices zijn in Hollywood, slim is ze niet wanneer het om de keuze van filmprojecten gaat. Basic Instinct 2 haalt nog maar net 7% op Rotten Tomatoes en staat in menig filmlijstjes van de slechte films van 2006.

    3. Flyboys (2006) Tony Bill
    Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $17,83 million

    flop,Flyboys

    Dit moet de eerste keer zijn dat ik van Flyboys hoor. De film had de doorbraak moeten worden van James Franco (Harry Osborn in de Spider-Man films), maar niemand had blijkbaar interesse in die oude vliegtuigen van de Eerste Wereldoorlog en de teleurstellende 30% op Rotten Tomatoes wees er meteen ook op dat de critici er ook niet wild van waren. Maar volgens de geruchten zou de papa van het rijkeluiszoontje David Ellison zo’n 30 miljoen dollar op tafel hebben gelegd indien zijn zoon mocht meedoen. Bij deze is de flop voor MGM nog draaglijk.

    2. Freedomland (2006) Joe Roth
    Productioncost: $58 million - Worldwide Gross: $14,66 million

    flop,Freedomland

    Freedomland had niet enkel een comfortable productiebudget, maar tevens een sterke cast met Julianne Moore en Samuel L. Jackson. De film was tevens geschreven door de talentvolle Richard Price (The Color of Money, Clockers). Maar films die in de maand februari worden uitgebracht zijn meestal wel van bedenkelijke kwaliteit. Waarom? Wel, het is de periode die net buiten de award-shows valt en traditioneel ook de maand waar het publiek het laat afweten. Maar de critici hadden er ook geen probleem mee om te film af te breken en kreeg een zwakke 24% op Rotten Tomatoes. Joe Roth is een uitstekende producer, maar als regisseur maakt hij de ene rotzooi na de andere (America’s Sweethearts, Christmas with the Kranks, Revenge of the Nerds II).

    1. All the King's Men (2006) Steven Zaillian
    Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $9,45 million

    flop,All the King's Men

    Er is bijna een consensus bij zowel publiek als pers, dat All the King's Men stinkt, en geen beetje. De Sony Pictures prent haalt nog maar net 10% op Rotten Tomatoes en deed een slechte zaak aan de box-office. En dit met een monster-cast: Sean Penn, Jude Law, Anthony Hopkins, Kate Winslet en Mark Ruffalo. Regisseur Steven Zaillian, die vooral belend is voor zijn scenario’s (Hannibal, Clear and Present Danger, Shindler’s List) heeft zich deze keer in nesten gewerkt met een belabberde bewerking van de bekende roman van tweevoudig Pulitzer Prize winnaar Robert Penn Warren en de oscarwinnende film All the King's Men (1949). Maar ook de zware concurrentie van Jackass: Number Two is voor een stuk verantwoordelijk voor de flop. Komt daar nog bij dat de film heel wat kritiek kreeg omdat hij een jaar lang in de montagecel bleef haperen, en dat was meteen ook geen goed voorteken.

    ***Related Posts***
    18/02/2015: Top Flop 2014
    25/03/2014: Top Flop 2013
    05/07/2013: Top Flop 2012
    16/08/2012: Top Flop 2011
    17/08/2011: Top Flop 2010
    08/08/2011: Top Flop 2009
    21/04/2009: Top Flop 2008
    07/04/2009: Top Flop 2007