De FilmBlog

Achter gesloten deuren probeert Disney de merchandise van Miramax van de hand te doen voor een smak geld. De portefeuille heeft meer dan 700 films en meer dan 200 Oscar-nominaties, met titels als Pulp Fiction, Good Will Hunting, No Country for Old Men, The English Patient en Shakespeare in Love. Volgens The New York Times zouden er 7 tot 10 kandidaten zijn die meteen 700 miljoen dollar op tafel willen leggen voor de naam en de films. Wie er alsnog niet op de lijst van de kandidaten staat zijn de Weinsteins.

De broers, Harvey Weinstein en Robert Weinstein, hebben de onafhankelijke filmstudio in 1979 opgericht. In 1993 kwam de studio in handen van de Walt Disney Company voor een slordige 75 miljoen dollar. De broers Weinstein bleven de studio runnen, maar verlieten de onderneming in 2005 na een rel rond de film Fahrenheit 9/11 (2004) die Disney niet in Florida wou uitbrengen uit vrees voor represailles van gouverneur en republikein Jeb Bush. De oprichters richttten toen The Weinstein Company op. Walt Disney Company maakte de laatste jaren verlies met de films van Miramax, en besloot daarom tot een herstructurering van de bedrijfstak.

En in het aanbod zit ook Summit Entertainment, de kleine studio die de Twilight saga gestalte heeft gegeven, een franchise die geld in het laatje bracht. Hoewel Disney nooit met nummers voor de dag kwam, schatten analisten de DVD-inkomsten tussen 100 en 300 miljoen dollar. Maar die cijfers zijn uiterst speculatief. Neem nu dat het 100 miljoen dollar zou bedragen dan spreekt men over minstens 7 jaar alvorens er gesproken kan worden van een terug-verdien-effect. En mochten er toch geen overnemers zijn, dan zie ik de Weinstein nog wel terugkeren aan het roer van de filmstudio.

Dat de crisis ook de filmstudio's kon raken had niemand ooit kunnen denken. De enorme recettes die de Hollywood-industrie kon maken in crisis-tijd was blijkbaar enkel schijn. Ook het faillissement van MGM was een enorme verrassing.

***Related Post***
28/09/2009 : Faillissement van MGM

Filmmaker Anthony Minghella (1954-2008) is op 54-jarige leeftijd overleden. Er zijn weinig details over de dood van de regisseur die bekend is van ondermeer de Oscar-winnende The English patient, The talented mr. Ripley en Cold Mountain. Minghella was onlangs nog in Botswana voor de opnamen van een verfilming van de boekenreeks The no. 1 ladies' Detective Agency (2008), van auteur Alexander McCall Smith. Op Imdb stond het volgende te lezen:

Minghella died from complications following surgery last week for cancer of the tonsils and neck, agent Leslee Dart said.

"The surgery had gone well and they were very optimistic," she said. "But he developed a hemorrhage last night and they were not able to stop it." He was married to Carolyn Choa and had two grown-up children, Max and Hannah.

Jude Law is erg aangeslagen door de dood van regisseur Anthony Minghella, met wie hij aan drie films werkte. "Ik ben geschokt en intens verdrietig door zijn overlijden". Dit is opnieuw een groot verlies voor de filmwereld. Rust in vrede Anthony en veel sterkte gewenst aan de familieleden en vrienden van de filmmaker.

Filmlijstjes evolueren met zijn tijd en het is vaak moeilijk op Top lijstjes op te maken zonder de klassiekers te vernoemen, hoewel ze steeds meer worden overschaduwd met evenwaardige cinema-hoogtepunten. Was ik een paar decennia vroeger geboren, dan had ik zeker in mijn lijst van Best Movie Kiss de film Gone with the Wind (1993) vernoemd. De eerste kus tussen Rhett Butler (Clark Gable) en Scarlett O'Hara (Vivien Leigh) is van een geweldige schoonheid dat het je niet onberoerd laat. De film heb ik gezien toen ik 15 was en ondertussen sta ik nu een paar duizenden films en honderdduizenden filmkusjes verder. Hij staat niet in mijn top 10, maar is bij deze dan toch even vermeld.

De moeilijkheid is om geen films over het hoofd te zien. Het is zelfs een onmogelijkheid. Los van de subjectiviteit van de beoordeling is het aantal films zo overweldigend dat je door te kiezen andere films tekort doet. Maar goed, het zij zo, neem het lijstje voor wat het is. Het zijn 10 films die spontaan bij me opkwamen. De BlogTalk-leden die eveneens hun top 10 kenbaar zullen maken zijn deze keer Karen van popcorn en Petra van sinemetu. Hier is mijn Top 10:

10. The Island (2005) Michael Bay
Een mooie scène in een anders weinig bijzondere film is de kusscène tussen Ewan McGregor en Scarlett Johansson in The Island. De twee ontdekken het kussen nadat ze jarenlang zijn opgegroeid in een wereld zonder echt fysiek contact. Het zijn twee adolescenten die zich gedragen als tieners. De scène is zo grappig.

Lincoln Six-Echo: How come we never did this before?
Jordan Two-Delta: Shut up. [ze kussen opnieuw]
Lincoln Six-Echo: That tongue thing is amazing!

9. Splash (1984) Ron Howard
Op 9 komt de spontane kus van Daryl Hannah en Tom Hanks in Splash (1984). Allen Bauer, het personage van Hanks, had jarengeleden een duik gemaakt in de oceaan tijdens een cruise en had er een zeemeermin ontmoet. Diezelfde zeemeermin beslist uiteindelijk, nadat ze de portefeuille vindt van diezelfde Allen op de bodem van het water, om haar grote liefde op te zoeken aan land. Maar zeemeerminnen doen dat op een heel onorthodoxe manier. En in het politiecommissariaat geeft dit uiting tot een van de meest directe en grappige filmkussen die ik al heb gezien, tussen een smoorverliefde Madison (de rol van Hannah) en Allen die totaal niet weet wat er met hem gebeurt en wie deze bloedmooie halfnaakte vrouw is.

Allen: I don't understand. All my life I've been waiting for someone and when I find her, she's... she's a fish.

8. Mad Dog & Glory (1984) John McNaughton
Dat Robert De Niro een talentvol acteur is, daar valt niet over te twisten. Ook in minder bekende films komt hij verrassend uit de hoek. Een kus-scène die me is bijgebleven, vooral omdat ze soms zo pijnlijk echt lijkt, is die tussen De Niro en Uma Thurman in Mad Dog and Glory. De Niro vertolkt in de film de rol van Wayne 'Mad Dog' Dobie, een loser-flik die op een dag de gangster Frank Milo (Bill Murray) een dienst bewijst. Milo wil hem een wederdienst bewijzen door hem aan een lief te helpen – of toch voor één dag. Glory (Uma Thurman) is een knappe jonge vrouw en er zal iets groeien tussen beiden. Maar Mad Dog heeft in jaren geen vrouw meer gekust en dat is eraan te zien. Het mooie aan de scène is dat het geen karikatuur wordt, maar een grappig herkenbaar moment. Helaas voor het koppel eist Milo zijn eigendom terug.

Glory: Open your lips.
Mad Dog: I know how to kiss...(ze kussen) ...You know, I should do some sit-ups.
Glory: Right now?
Mad Dog: No, I mean in general

7. Vertigo (1984) Alfred Hitchcock
Vertigo vind ik zelf niet dé beste film van Hitchcock, maar is wel degelijk een van zijn meesterwerken. Sommige beelden uit de film hebben zo’n impact dat je die nooit meer kan vergeten, en dan denk ik bijvoorbeeld aan de dramatisch geladen kus-scène tussen Kim Novak en James Stewart nabij de zee, in parallel met de schilderachtige scène nabij de Golden Gate brug waar Stewart de blonde Novak uit het water haalt nadat ze zelfmoord wilde plegen (zie afbeelding).

Madeleine: Oh Scottie. I'm not mad. I'm not mad. I don't want to die. There's someone within me and she says I must die. Oh Scottie, don't let me go.
Scottie: I'm here. I've got you.
Madeleine: I'm so afraid. [Scottie and Madeleine kussen elkaar]
Madeleine: Don't leave me. Stay with me.
Scottie: All the time.

6. Romeo + Juliet (1996) Baz Luhrmann
Shakespeare mocht niet ontbreken uit die Top 10 en één van mijn favoriete Shakepeare films, en ik heb er een pak gezien, is Romeo + Juliet. De beste kusscène vind ik niet de balkon-kus, maar wel de kus op het einde van de film wanneer Romeo (Leonardo DiCaprio) bij het sterfbed komt van zijn geliefde Juliet (Claire Danes). Hij gaat naast haar liggen. Romeo wil zijn leven niet verder zetten zonder haar en kust haar met gif besprenkelde lippen.

Romeo: Thy drugs are quick. Thus with a kiss I die.

5. The English Patient (1996) Anthony Minghella
Een andere film uit 1996 is een van de meest klassieke van de moderne romantische drama’s; The English Patient. Eén van de beste kus-scenes is toch wel die tussen Ralph Fiennes en Kristin Scott Thomas op een kamertje ergens in Tunesië tijdens de Tweede Wereldoorlog. De scène begint met klappen en eindigt in hartstochtelijke en tezelfdertijd verboden passie die zijn sporen zal nalaten gedurende de ganse film. Uiteindelijk zal hun liefde even tragisch eindigen als die van Romeo + Juliet.

Almásy: Every night I cut out my heart. But in the morning it was full again.

4. From Here to Eternity (1996) Fred Zinnemann
De beste Pearl Harbour film wat mij betreft is toch wel From Here to Eternity, en de beste kus is uiteraard die tussen Burt Lancaster en Deborah Kerr. Moet ik de scène aan het strand nog beschrijven? Ik dacht van niet. In de film zitten trouwens nog een pak andere mooie kusscènes, waaronder ene in de gietende regen.

Karen Holmes: [Sgt. Warden staat in de gietende regen] Well, you'd better come inside.... you'll get wet.

3. Raiders of the Lost Ark (1981) Steven Spielberg
Indiana Jones weet niet alleen iets over archeologie, maar is eveneens een fantastisch goed kusser. Neen, ik spreek niet uit ervaring maar ik merk dat aan de reacties van zijn partners. Een mooie kus-scène vond ik die van Raiders of the Lost Ark tussen Harrison Ford en Karen Allen op een schip. Indiana heeft overal pijn en is een beetje humeurig en gedraagt zich als een kind. Marion (Karen Allen) probeert toenadering te zoeken, maar de pijn is te groot en Indiana laat dit merken. Wanneer ze hem vraagt waar het geen pijn doet toont hij haar zijn elleboog. Ze heeft hem op die plek een kus. Indiana toont daarna zijn kin … zijn wenkbrauw … zijn mond.

Marion: You're not the man I knew ten years ago.
Indiana: It's not the years, honey, it's the mileage.

2. The Godfather: part II (1974) Francis Ford Coppola
Dat een kus niet altijd wordt gegeven uit liefde maar soms gebruikt wordt voor verraad staat te lezen in de bijbel. Een kusscène die me zal bijblijven is die tussen Michael Corleone (Al Pacino) en zijn broer Fredo (John Cazale) op het eindejaarsbal in het Havana Hotel in Cuba tijdens de pre-revolutie van 1958 in The Godfather: part II. Michael is te weten gekomen dat zijn broer schuld draagt in de aanslag op zijn leven en samenspant met zijn aartsrivaal Roth. Wanneer de klok op twaalf slaat en iedereen elkaar omhelst staat Michael oog in oog met zijn broer en de geladen kus die volgt is pure cinema.

Michael Corleone: I know it was you Fredo. You broke my heart. You broke my heart!

1. E.T. the Extra-Terrestrial (1982) Steven Spielberg
En op nummer één staat een andere Spielberg film, E.T. the Extra-Terrestrial. De kus-scène die me vooral is bijgebleven is die waarin Elliott (Henry Thomas) voor de eerste keer een meisje kust in de klas, en dit terwijl er een invasie is van losgebroken kikkers tijdens een biologie les. E.T. heeft zich thuis ladderzat gedronken en deze dronken toestand heeft Elliott blijkbaar overgenomen. Wanneer E.T. ook nog eens een romantische kus-scène ziet op tv, is het moment aangebroken voor Elliott om in de klas het meisje van zijn dromen (gespeeld door de piepjonge Erika Eleniak) te kussen. Het meisje is wel een kop groter, maar Elliott kan op de rug staan van een medestudent. Classic! Ik heb er helaas geen foto van kunnen vinden, enkel die van Drew Barrymore en E.T. (zie afbeelding)

E.T.: Ouuuuch!

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

***Related Top Lijstjes***
12/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici

We zitten ondertussen aan onze 7e BlogTalk editie, en naast onze regulars, Sine, Karen, Matula en Horst, mogen we een nieuw lid in onze groepje verwelkomen, nl. Lachesis Benton van de Cinemageek blog.

Lachesis is zelf iemand die specifieke interesse heeft in filmmuziek. Dus, hebben we besloten om deze keer onze persoonlijke TOP 10 van onze favoriete filmscores kenbaar te maken. Het gaat hier dus wel degelijk over filmscores en dus geen soundtracks. Vergeet in ieder geval niet jullie commentaren toe te voegen en eventueel jullie favoriete filmscores kenbaar te maken. Als jullie opzoek zijn naar een knappe site over filmmuziek dan raad ik de site van Arvid Fossen aan: filmmuziek.be.

Ik heb thuis mijn eigen collectie aan filmmuziek. En 's avonds vind ik het heerlijk om, met een goed boek, te genieten van filmmuziek op de achtergrond. Dat kan gaan van rustgevende muziek zoals de score van K-Pax (2001) van Ed Shearmur, Mulholland Dr. (2001) van Angelo Badalamenti, Edward Scissorhands (1990) van Danny Elfman, Traffic (2000) van Cliff Martinez of White Oleander (2002) van Thomas Newman tot de iets meer geladen filmscores zoals 1492: Conquest of Paradise (1992) van Vangelis of zelfs de geslaagde Gladiator (2000) score van Hans Zimmer, of die van The New World (2005) van James Horner en Lisa Gerrard. Ik ben zelfs de laatste tijd steeds meer aangetrokken tot de muziek van Batman Begins (2005) van Zimmer en James Newton Howard. Go figure.

Sorry voor Marco Beltrami, Bernard Herrmann en Jerry Goldsmidt. Ik ben een grote fan, maar ik heb mijn favorieten opgemaakt uit scores die je ook gemakkelijk kan beluisteren zonder de film erbij te moeten zien. Het was een moeilijke bevalling, maar hier is dan uiteindelijk mijn top 10:

10. Midnight Express (1978) Giorgio Moroder
Deze Italiaanse ex-muziekproducent van het discotijdperk, Giorgio Moroder (66), is me een rare kwiet. Het is niet alleen in staat om van klassieke instrumentale muziek over te springen naar pure elektronische muziek, maar doet dit tevens in hetzelfde nummer, en laat dit huwelijk ook perfect werken. En als dit werkt krijg je meteen ook vuurwerk, en dat mocht blijken want voor Flashdance (1983), Top Gun (1986) en Midnight Express (1978) mocht hij telkens met de Oscar naar huis. Die laatste blijft voor mij nog steeds zijn meest geslaagde compositie. Ja, zelfs aangrijpender dan zijn score voor Scarface (1983).

Het 8 minuten lange nummer Chase zal iedereen wel kennen, maar wat mij bijzonder heeft geraakt waren die atmosferische en dreigende muzieknummers vol met Turkse invloeden, die een perfecte samenhang vormt met die brutale intensiteit die Alan Parker in zijn film stak en die een niet zo fraai beeld schetsen van Turkije. De eerste paar seconden in dit fragment geven daar een beeld van, maar nadien is dit muziekstuk verneukt door een arrangeur die er beter met zijn poten af had gebleven. Dit laatste gedeelte van het fragment zit dus ook niet in de film, de eerste paar seconden wel, maar dan meer uitgebreid. Let dus op als jullie de muziek willen kopen, om wel degelijk de oorspronkelijke filmmuziek te nemen, en niet de promo-versie.

9. The Mission (1986) Ennio Morricone
Ik heb een aantal cd’s liggen van Morricone en er zijn heel wat nummers waarvan ik gewoon kippenvel van krijg, maar ook nummers die mij compleet onderdompelen in die typische over-the-top spaghetti western-sfeer, waarvoor hij doorgaans het meest bekend voor is. Maar de Italiaanse Morricone heeft ook heel wat onvergetelijke muziek geschreven voor thrillers en Franse politiefilms. Laat het me zo stellen, Morricone heeft meer filmmuziek geschreven dan al de filmscores van zijn tijdgenoten samengeteld! Hij kreeg 5 oscarnominaties, maar mocht tot op vandaag de dag nog geen beeldje in ontvangst nemen. Ik hoop dat de Honorary Award nog wat mag uitblijven en dat de 77 jarige man zijn erkenning mag krijgen voor Leningrad (2006) of La Sconosciuta (2006) van Bafta en Palm-winnaar Giuseppe Tornatore.

De muziek die ik geregeld beluister is die van The Mission (1986). De muziekscore inkapselt het conflict van de 18e eeuwse Jezuïeten die de Indiaanse inboorlingen trachten te bekeren en de conquistadores die ze eigenlijk willen dwingen tot slavernij of uitroeien. Het is dan ook een epische score die zowel emotioneel als groots uit de hoek kan komen. Het typische aan de muziek van Morricone is zijn creativiteit. Zo steken er liturgische koorstemmen in, die worden gealterneerd met Indiaanse fluiten en tromgeluiden, en Spaanse gitaar-elementen. En dit gebeurt soms in één en hetzelfde nummer, die het drama van deze cultuurclash in de verf zet. The Mission zal één van de meest memorabele filmscores blijven in de geschiedenis van de 7de Kunst. (The Mission dvd)

8. The English Patient (1983) Gabriel Yared
Uiteraard zal mijn appreciatie voor deze muziek, en dat zal zeker ook wel het geval zijn voor andere keuzes, ten dele te maken hebben met de kracht van de film. Maar, wanneer je deze muziek (fragment 1 en fragment 2) zou vervangen door andere filmmuziek, zou je meteen merken dat The English Patient (1996) een groot deel van zijn charmes zou verliezen. Wat mij bijzonder raakt in deze score is hoe de Libanese componist Yared (56) het thema van 'het lot' en 'de passie' met evenveel subtiliteit benadert als dat Anthony Minghella zijn film heeft geregisseerd. Opmerkelijk is de culturele mozaïek in de film die men ook kan terugvinden in de muziek, en dan in het bijzonder met de stem van de Hongaarse folk-zangers Marta Sebestyen. (The English Patient cd en The English Patient dvd)

7. Road to Perdition (2002) Thomas Newman
In tegenstelling tot heel wat mensen vind ik Road to Perdition (2002) van Sam Mendes een betere film dan zijn fel bejubelde American Beauty (1999). En hetzelfde geldt voor Thomas Newman die beide filmscores heeft geschreven.

In tegenstelling tot wat men hier kon verwachten van Newman, is deze score al even klassiek als de film. Geen plaats voor veel experimentalisme, maar wel ruimte voor knappe orkestrale composities. Het hoofdpersonage uit de film (Tom Hanks) heeft Ierse roots en dat laat zich ook horen met de typische fluitklanken, afgewisseld met donkere, angstwekkende, mysterieuze, bedreigende en melancholische nummers met geweldige piano- & vioolbegeleiding. Na het zien van de film wist ik meteen dat Thomas Newman één van mijn favoriete componisten zou worden. En wat zag ik enige tijd later, Thomas Newman had zelfs de muziek verzorgd voor mijn favoriete serie ”Six Feet Under”. (Road to Perdition dvd)

6. The Thin Red Line (1998) Hans Zimmer
Hans Zimmer heeft heel wat knappe en innoverende filmmuziek gemaakt, hoewel de meeste van zijn composities vandaag de dag heel gedateerd in de oren klinken. Maar dat heb je wel vaker met elektronische muziek. Hoe dan ook ben ik nog helemaal in de wolken van mijn special edition import CD van Black Rain (1989). Ook de muziek van Gladiator (2000) is opmerkelijk. Maar de muziek van Zimmer die me is bijgebleven is die van The Thin Red Line (1998).

Terrence Malick heeft alle verwachtingen die je zou kunnen hebben bij een oorlogsfilm overboord gegooid en dat is zelfs ook te merken in de muziek van Zimmer. Geen militaire klanken (met trommelgeweld) zoals we dat van Zimmer gewend zijn (The Rock, Crimson Tide), maar hypnotiserende kosmische surreële klanken, zachte - poëtische muziek-orchestraties, dreigende atmosferische stukken en hemelse koorstemmen. De muziek is al even langzaam als de film en de fragmenten hierboven kunnen de kracht van de muziek nauwelijks benaderen, maar ik heb geen langere fragmenten gevonden. (The Thin Red Line dvd)

5. Lawrence of Arabia (1962) Maurice Jarre
Ik heb een zwak voor epische filmscores en al bij de ouverture van deze bijna 4 uur lange Lawrence of Arabia (1962), kreeg ik kippenvel. Ik zou urenlang kunnen praten over de ambitieuze film, over de Britse excentrieke officier die de Bedouin stammen uit Arabië bij elkaar bracht in de strijd tegen de Turken tijdens de Eerste Wereldoorlog. En dan in het bijzonder over de visuele fotografische pracht, het oog voor historisch detail, de scherpzinnige psychologische nuances en de buitengewone cast. Maar er zijn bijna geen woorden om de genialiteit van de score te omschrijven. De muziek van Jarre verwoordt perfect de grootsheid van die uitgestrekte, meedogenloze en oneindige woestijnvlaktes met zijn zanderige blauwe hemel, blakende zon en mirages.

De score is zowel meeslepend als exotisch, episch en mysterieus die ons geheel onderdompelt in de pracht van de Arabische cultuur en vertaalt ook perfect datgene wat het hoofdpersonage zo heeft aangetrokken. Een ware botsing tussen het militaire triomfantalisme van de Britten en de culturele trots van de Arabieren. Buitengewoon fascinerend. (Lawrence of Arabia dvd)

4. The Lord of the Rings (2001) Howard Shore
Niet alleen is de trilogie van The Lord of the Rings een knap meesterwerk, maar ook deze epische filmscore mag best beschouwd worden als één van de grote filmscores uit onze filmgeschiedenis en heeft zelfs trekjes van Wagner's Nibelungen saga. De compositie van Howard Shore is simpelweg adembenemend. Wat ik zo schitterend vind aan deze score is dat je ze kan beluisteren los van de film, maar dat de filmbeelden toch in je geest zullen opduiken wanneer je naar de muziek luistert.

Jackson koos voor Howard Shore, de componist van Cronenberg en David Fincher, omdat hij op zoek was naar iemand die ervaring had met de donkere en lugubere kant van muziek (The Fly, Se7en, Silence of the Lambs, The Client). Maar wat hij misschien nog meer op het oog had was dat Howard Shore muziek maakt in een opera-stijl (fragment 1 & fragment 2). En hij schreef uiteindelijk 11 uur muziek, onderverdeeld in 3 stukken. In de muziek steken ook heel wat kleinere thema’s die verbonden zijn met tal van personages: de Hobbits, de Ringwraiths, Gollum,… En ook de stem van Enya past perfect binnen het geheel. (Lord of the Rings dvd-box ‘extended version’ en Lord of the Rings cd)

3. Snow Falling on Cedars (1999) James Newton Howard
Snow Falling on Cedars (1999) is een buitenbeentje in deze lijst. Als er één componist is wiens werk ik een beetje volg, dan is het wel dat van James Newton Howard (Batman Begins, The Village, Unbreakable, The Devil’s Advocate, Primal Fear, Collateral), die telkens weer emotionele, gevoelige, dramatische en vaak donkere scores kan brengen. En één score die er voor mij een beetje uitsteekt is deze score. Net zoals Hans Zimmer vond hij een manier om synthesizer en klassieke muziek met elkaar in harmonie te brengen, en deze orkestrale, elektrische, met koorzang beladen etnisch instrumentale filmscore is daar een uitstekend voorbeeld van. Het is muziek de basis heeft gevormd voor de filmmuziek uit de 21e eeuw.

Je bent altijd voor een stuk beïnvloed door de film, maar ook hier is de filmmuziek zo visueel dat we gemakkelijk zonder kunnen. We worden meteen meegesleurd in een vrieskoud, melancholisch, meeslepend, dramatisch, donker winterlandschap. De Japanse muzikale accenten (Japanse fluit, gongs, …) vormen een hybrid geheel met die westerse orkestbezetting. Het is geen revolutionair concept maar het werkt zo goed zowel als losstaande muziek als bij de interactie met de beelden van Scott Hicks. Als je jezelf wil verwennen, laat een warm bad lopen, steek wat kaarsen op, zet de gsm af en geniet van een paar momenten van zuivere rust. Maar naast die rust brengt de score je ook in verroering met opera-achtige composities.

2. Star Wars (1977) John Williams
Hoeveel woorden zijn al niet versleten over deze saga en zijn uit de kluiten gewassen symfonische score. Hoe dan ook, blijven de eerste 3 films een mijlpaal in de filmgeschiedenis en de muziek, die zijn inspiratie zocht in de romantisch-Russische periode uit het begin van de 20e eeuw, heeft daar voor een groot stuk mee te maken. John Williams, gekend voor zijn thematische filmscores, zet met Star Wars alle registers open voor een avontuur met epische proporties die zal uitgroeien tot een van de meest bekende filmscores ooit.

Je kan de film perfect volgen enkel door te luisteren naar de muziek. Je staat nooit stil bij de complexiteit van de compositie en wordt na een triomfale intro geleid met een zachte fluit solo naar een dominante passage waarin een rebelschip wordt achterna gezeten door een Imperiale Starcruiser. Daarna maakt Darth Vader zijn intrede en ben je meteen verkocht. De muziek reist verder naar diverse planeten en ontmoet et verschillende volkeren. Elk belangrijk personage in de film krijgt ook zijn eigen thema en juist die verscheidenheid zorgt voor een fantastische en onvergetelijke filmervaring. Ook de muziek uit de prequels moeten zeker niet onderdoen voor de oorspronkelijk score, met schitterende passages zoals Duel of the Fates, Love Pledge, Jango’s Escape en Anakin’s Dark Deeds. (Star Wars trilogy dvd en Star Wars trilogy cd)

1. E.T. the Extra-Terrestrial (1982) John Williams
Maar mijn favoriete filmscore blijft nog steeds die van E.T. the Extra-Terrestrial (1982), een film die ik als veel te kleine pagadder nog heb gezien in de bioscoop. De score ligt in het verlengstuk van Close Encounters of the Third Kind (1977), maar gaat met dit verhaal van vriendschap en verlies nog een stap verder in de emotionele beleving en raakt ons in het diepste van onze ziel. We worden ondergedompeld in een akelige, mysterieuze, spannende, speelse wereld vol met dromen, liefde en vriendschap die terugblikken naar onze kindertijd.

De geniale eindscore uit deze klassieke symfonie, waar naartoe wordt opgebouwd, is zo emotioneel geladen en meeslepend dat ik me geen andere scène voor de geest kan halen met zo’n enorme impact. De muziek, samen met de beelden, konden een traan doen opwekken en on cue doen laten vallen. Geen enkel cinema-afscheid was zo overweldigend als toen John Williams deze schreef voor E.T. en deze tijdloze score blijft in mijn ogen nog steeds onovertroffen. (E.T. ‘collectors’ dvd)

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

***Related Top Lijstjes***
12/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici