the drop

  • Triple 9 (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Hier hebben we nog een handheld drama die de moeite is om te zien. Ik had misschien wel iets meer verwacht van Triple 9 (2016), maar het is zeker geen slechte prent.

    triple_9_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: De film volgt een groep criminelen en corrupte agenten die zich in ernstige problemen werken. De Russische maffia chanteert hen, en de enige manier om hen af te schudden is om één van de meest uitdagende heists te ondernemen. De opdracht lijkt onmogelijk, maar Terrell Tompkins (Chiwetel Ejiofor) komt uiteindelijk met een plan op de proppen: aan de ene kant van de stad zullen ze de helft van de crew inzetten om een rookie agent te vermoorden genaamd Chris Allen (Casey Affleck), en terwijl de rest van de ordediensten afgeleid wordt door de 999-oproep ("agent is dood"), zal de andere helft van de corrupte agenten een fameuze kraak ondernemen. Dit alles lijkt alsof het gaat werken tot op het ogenblik dat Allen de aanslag overleeft en terug vecht.

    De toon en intensiteit van de film is de max en het resultaat ziet er uit als een kruising tussen het schitterende Sicario (2015) en Point Break (1991), met een zalige cast bovenop. Het kon niet mis gaan en toch viel hij een beetje onder de radar. De trailer was nochtans goed opgebouwd. Na het zien ervan wist je niet meteen waarover de film ging, maar kreeg je wel de smaak te pakken. Maar de beste scènes zitten in de trailer en de film heeft niet altijd evenveel slagkracht.

    In de casting zien we Kate Winslet (pics), Norman Reedus, Aaron Paul, Woody Harrelson, Anthony Mackie, Teresa Palmer en Gal Gadot. Dit kon gewoon niet verkeerd lopen. Het was in ieder geval een prent waarin de acteur zich konden uitleven in hun rol van criminal of agressieve flik.

    De fotografie van de film werd verzorgd door de Belg Nicolas Karakatsanis, die eerder al de fotografie voor de films van Michael Roskam verzorgde, met name The Drop (2014) en Rundskop (2010). De muziek komt van Atticus Ross (The Girl With The Dragon Tattoo, The Social Network, Gone Girl, The Book of Eli).

    De film werd geregisseerd door John Hillcoat (The Road, Lawless), die eerder in aanmerking kwam om The Revenant (2015) te regisseren, maar het draaide uiteindelijk anders uit. Het script werd in 2010 geschreven door Matt Cook die met dit script zijn debuut maakt, maar ondertussen ook al 3 andere filmscenario's heeft geschreven.

    triple_9_2016_pic04.jpgtriple_9_2016_pic05.jpgtriple_9_2016_pic06.jpg
    triple_9_2016_pic01.jpgtriple_9_2016_pic02.jpgtriple_9_2016_pic03.jpg

    Het probleem met veel heist-films is dat ze vergeleken zullen worden met de Michael Mann prent Heat (1995), een superieur drama over de clash tussen (corrupte) flikken en criminelen en de filterdunne grens tussen beide groepen. De film had alles en heeft meteen de lat wel heel erg hoog gelegd voor dit genre van films. Het goede is dat de makers deze film wijselijk niet hebben laten afspelen in Los Angeles, want dat zou de vergelijking alleen maar hebben versterkt. Het speelt zich af in Atlanta, en in plaats van blauw werd nu alles ondergedompeld in zwart en groen tinten.

    De openingssequentie is echt wel adembenemend, met een fout gelopen bankoverval. Het geld werd beveiligd met rood poeder die de biljetten onbruikbaar kan maken, en terwijl ze met gierende banden wegrijden zien we dat rode poeder in de lucht weg dwarrelen in een soort rookgordijn van gevaar. En dit kleurmotief komt later in de film nog eens voor met roze poeder die gebruikt werd in de bank om te zoeken naar vingerafdrukken, of rode en gele verf die op flikkenauto's werd gegooid. Visueel is hier over nagedacht en het versterkt volledig het op hol geslagen sfeer met zijn al even kleurrijke figuren (zoals de rol van Woody Harrelson), maar het brengt het verhaal spijtig genoeg niet echt verder. Er zitten ook teveel clichés in. Zelfs de rol van award winnende Kate Winslet is toch wel wat karikaturaal en het deed me een beetje denken aan de rol van Eddie Redmayne in Jupiter Ascending, die ook net een award had gewonnen en nadien zich even liet gaan. Maar dat is misschien niet de schuld van de acteurs, dan wel van het weinig ambitieuze script.

    Het is verbazingwekkend maar Triple 9 heeft geen enkele award nominatie gekregen. Zelfs niet in één of ander obscuur filmfestivalletje. En dat is toch wel bizar wat de eerste de beste Vlaamse film die het bekijken nauwelijks waard is kan wel met zekerheid zeggen dat het ergens wel een nominatie zal krijgen. De film werd ook in de States gedumpt in februari 2016, tijdens de Oscar-uitreiking. En dat is misschien deels de reden waarom het niet veel aandacht kreeg. De film flopte ook zwaar aan de box-office. Met een productiebudget van 20 miljoen dollar en een gelijkaardig promotiebudget, haalde het amper 22 miljoen op wereldwijd. Maar geloof me, de film is zeker de moeite waard om te zien, al was het maar om de genieten van de fotografie of het acteerwerk. Maar het is zeker een knappe prestatie voor een film die met zo weinig middelen werd gemaakt. Triple 9 komt op 31 augustus uit op DVD en Blu-ray ... spijtig genoeg zonder extraatjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 22 augustus 2016

     

    *** Triple 9 trailer ***

  • The Loft van Erik Van Looy flopt in zijn openingsweekend

    Pin it!

    Het zit echt niet mee met The Loft (2014) want na de barslechte kritieken heeft het publiek het ook laten afweten. De film heeft zijn eerste première weekend achter de rug - waarin de grootste recette wordt binnengehaald - en eindigde op de 10de plaats van de box-office, met nog geen 3 miljoen en dit voor een vrij ruime distributie in een kleine 2000 bioscoopcomplexen.

    the_loft_2014_box-office_flop.jpg

    Nochthans was er ogenschijnlijk geen echte concurrentie in januari waarin de films worden gedumpt die normaal geen aanspraak maken op belangrijke awards. De Clint Eastwoodfilm American Sniper is nog steeds baas met een weekend recette van 31,8 miljoen dollar. De film is ondertussen aan zijn zesde (!) week begonnen en sprokkelde al 316 miljoen dollar bij elkaar wereldwijd en dit met een productiebudget van 58,8 miljoen dollar. De 14 miljoen dollarprent The Loft verloor grandioos van de found footage film Project Almanac (2014) die zelf een productiebudget had van 12 miljoen. Project Almanac haalde 8,5 miljoen dollar binnen. Ook het independent drama Black or White (2014) deed het beter met 6,4 miljoen dollar. Zelfs Taken 3 (2014) van Luc Besson - die ondertussen in zijn 4de week was - deed beter dan The Loft.

    The Loft moet een slordige 28 miljoen opbrengen voor een bescheiden break-even. Het is nog te vroeg om er een oordeel over te geven, maar gezien de slechte kritieken denken wij dat de film van Erik Van Looy wel eens zou kunnen stranden op een recette van 10 miljoen euro in de States (en dan zijn we nog positief). Hoe dan ook ligt een flop in het vooruitzicht.

    Onze andere Belg, Michael Roskam, deed het uiteindelijk ook niet veel beter met The Drop (2014). Deze film haalde met zijn productiebudget van 12 miljoen slechts een recette van 15 miljoen wereldwijd. Maar in zijn openingsweekend haalde de film wel 4 miljoen binnen in de helft minder zalen dan The Loft release. Daarnaast wordt de film op handen gedragen door de critici met 89% op Rotten Tomatoes.

    ***Related Posts***
    31/01/2015: The Loft krijgt barslechte kritieken in de States
    21/01/2015: The Loft krijgt is nog maar eens verschoven
    16/12/2014: The Loft van Erik Van Looy krijgt nieuwe filmposters
    03/11/2014: The Loft van Erik Van Looy blijft steken op minder dan 100'000 bezoekers in eigen land
    17/10/2014: Juryvoorzitter Bret Easton Ellis maakt The Loft met de grond gelijk
    23/09/2014: The Loft heeft nieuwe Amerikaanse releasedatum
    15/09/2014: The Loft review
    28/06/2014: De release van The Loft wordt nog maar eens uitgesteld
    06/08/2013: Release van The Loft voor de zoveelste keer uitgesteld
    08/03/2013: De Amerikaanse The Loft wordt andermaal uitgesteld
    10/08/2012: Amerikaanse Loft dan toch geen straight-to-dvd film
    24/02/2011: Van Looy maakt zijn Amerikaanse Loft versie
    26/10/2010: Weinig vernieuwende Loft remake
    01/08/2010: Erik Van Looy moet Hollandse Loft-remake redden
    22/02/2010: Erik Van Looy geen zin in Hollandse Loft-remake
    25/01/2010: Hollandse Loft-remake in de maak
    07/06/2008: Erik Van Looy en Bart De Pauw maken film

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2014

    Pin it!

    Naar goede gewoonte pakken we hier op De FilmBlog uit met de Top 10 Beste Films van 2014, en net zoals elk jaar zit het neusje van de zalm weer in de staart. Ik denk dan maar aan het schitterende A Most Violent Year (2014) van J.C. Chandor, die ik al in persvisie mocht bekijken, maar pas op 31/12 in de States in de bioscoop zal komen en later op 4 februari 2015 bij ons in de bioscoop. En ook al vermoed ik dat deze film wel eens met een aantal Oscar-beeldjes zal lopen, zal ik hem vanwege zijn late release niet opnemen in de Top 10.

    inherent_vice_2014_poster2.jpgbirdman_2014_poster.jpgthe_imitation_game_2014_poster.jpga_most_violent_year_2014_poster.jpg

    Hetzelfde kan gezegd worden van het magnifieke The Imitation Game (2014) met Benedict Cumberbatch, die in de States op 25 december in de bioscoop komt en bij ons pas op 14 januari 2014. Ook de geniale Birdman (2014) kan ik niet opnemen in de Top 10, gezien deze film pas op 28 januari 2015 ons land aandoet met een ruime release. Ook Inherent Vice (2014) komt pas op 25 februari bij ons uit en Foxcatcher (2014) is voor 21 januari 2015. Ik had ook The Interview (2014) in de Top 10 willen opnemen, al was het maar uit pure solidariteit met Sony en met een dikke opgestoken middelvinger naar die Noord Koreaanse hackers. Maar gezien de plaatsen beperkt waren in onze Top 10 en we de film in kwestie zelfs nog niet hadden gezien in persvisie, staat de film er niet tussen.

    En net zoals elk jaar hebben we voor de Top Slechste films van 2014 niet alleen op zoek gegaan naar films die slecht gemaakt zijn, maar ook films die eigenlijk geen enkel excuus hadden om een teleurstellende film af te leveren en bijgevolg noodgedwongen in deze lijst moesten staan.

    The Best Movies of 2014

    10. Under the Skin (2013) Jonathan Glazer

    Under the Skin (2013) is zo een bizarre en originele prent dat ik zelfs moeite had om er een review over neer te pennen. Daar waar een Lost Highway (1997) nog op een psychologische manier te doorgronden was, is deze prent echt wel 'out there'. Na het zien ervan kan je het WTF-moment nauwelijks onderdrukken. Maar de beeldvoering, de muziek, de vertolkingen (die deels geacteerd waren en deels verborgen camera met niet-acteurs) is dermate fascinerend dat je er meer wil over te weten komen. Under the Skin kruipt werkelijk 'onder je huid'. En dan stoot je op het boek van Michel Faber, die echt wel de sleutel is om deze prent op een logische manier te doorgronden en te verklaren. Maar los van het boek blijft het een fascinerende film die mensen aanzet tot het bedenken van de meest uitzinnige theorieën, en dat is iets waar veel science-fiction films maar van kunnen dromen. Het is bij mijn weten zelfs de eerste "cinema-vérité-science-fiction" film ooit gemaakt en is in ieder geval iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

    Under the Skin

    9. The Drop (2014) Michaël R. Roskam

    Het was misschien niet het meest originele en verrassende verhaal dat Roskam kon vertellen, maar de manier waarop hij zijn acteurs opvoert en de beklemmende sfeer die hij installeert was om van te smullen. Het moet trouwens de eerste keer zijn dat een film gemaakt door een Belg, allesbehalve aanvoelde als een Belgische film. The Drop (2014) heeft wel zwaar geflopt in de States, maar het verwachtingspatroon van de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker is anders dan wat wij verlangen van een film. Een Amerikaan wil actie zien om de zoveel minuten en hier moet je werkelijk kunnen genieten van de ontplooiing van het (trage) drama om dan op een andere manier te kunnen proeven van die harde conflict-momenten. The Drop werd ook niet echt gepromoot - te wijten aan het beperkte productiebudget - en dat betaal je cash aan de box-office. Het is geen sensationele prent en er komt geen echt onthutsende finale, maar het fascinerende zit hem in de ontwikkeling van die complexe personages. En uiteraard heb je ook nog eens briljante vertolkingen van Tom Hardy, James Gandolfini, Noomi Rapace en Matthias Schoenaerts.

    The Drop

    8. Interstellar (2014) Christopher Nolan

    Ook al blijft Interstellar (2014) wat nazinderen, hebben we hier - gezien de reputatie van de talentvolle Nolan - veel meer van verwacht. Het is niet dat je er met volle teugen van zal genieten, en toch is het iets van een evenement wat ongetwijfeld de moeite waard is. Er zijn ongetwijfeld veel zaken die niet werken, maar deze film is en blijft episch - en niet alleen omwille van de beeldvoering. Mijn grootste probleem met de film is dat hij net iets teveel de zaken verbaal wou uitleggen, terwijl alles al visueel duidelijk genoeg was. Desondanks was de ambitie van Nolan's visie zo verfrissend in dit tijdperk van films die op 'safe' spelen, voorspelbare sequels en spin-offs.

    Interstellar

    7. Fury (2014) David Ayer

    Los van de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) en het overdreven patriottisme is het een indrukwekkende en aangrijpende oorlogsprent die heel wat interessante bokkensprongen maakt. Net zoals een rollende tank is Fury zowel lomp als compromisloos, en tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen.

    Fury

    6. Locke (2013) Steven Knight

    Een andere film met Tom Hardy die niet mocht ontbreken aan deze Top 10 is Locke (2013). We hadden al veel gelijkaardige filmprojecten gezien waarin we slechts één personage zien op één locatie gedurende 90 minuten (Brake en Buried), maar deze is wel de meest geslaagde prent van de drie. En dat zal ook wel te maken hebben met de meesterlijke vertolking van de hoofdacteur. Zelden was een film over een man die van Birmingham naar Londen rijdt zo fascinerend.

    Locke

    5. Nightcrawler (2014) Dan Gilroy

    Nightcrawler (2014) moet de meest boeiende debuutfilm zijn van het jaar met een onherkenbare maar steengoede Jake Gyllenhaal, die met zijn ingevallen wangen en diepe oogkassen bij momenten lijkt op een griezelige vampier. Een intens en heerlijk ongepast personage waar je spontaan verliefd op zal worden ... of misschien van zal walgen. Nightcrawler ontrolt zich in een gruwelijke en zwartgallige satire op de journalistiek, de arbeidsmarkt en de cultuur van het 'ik'. Het werk van de reporters is smerig. De redactrice van een lokaal tv-station zegt meteen waar het op staat: 'Het publiek wil bloed zien'. Ik heb vooral een uitstekende film gezien.

    Nightcrawler

    4. Edge of Tomorrow (2014) Doug Liman

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog, maar deze Edge of Tomorrow (2014) heeft me van begin tot eind op de 'rand' van mijn stoel doen zitten. Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. Je zou het kunnen zien als een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    Edge of Tomorrow

    3. Guardians of the Galaxy (2014) James Gunn

    Tegen alle verwachtingen in is dé science-fiction film van het jaar is zonder twijfel Guardians of the Galaxy (2014), met zijn offbeat en soms clevere humor op melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. De kracht van deze prent zit hem niet in het verhaal, maar wel de toon waarop het verhaal wordt verteld. Je moet immers al ver terug in de tijd gaan om een science-fiction film te zien waarmee je echt kunt lachen. Het is een plezier om B-list underdogs te zien opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het was meteen duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren. Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment, met een goeie balans tussen knetterende actie en zwarte humor. Tevens de enige comic adaptatie die de moeite was te vernoemen in 2014.

    Guardians of the Galaxy

    2. Gone Girl (2014) David Fincher

    Als grote fan van het werk van David Fincher, heb ik ook genoten van deze Gone Girl (2014) met zijn a-typische serial killer. De geraffineerde wijze waarmee de regisseur zijn verhaal vertelt is simpelweg betoverend, onthutsend en aangrijpend. Het resultaat is een gewiekste psychologische thriller waar de subtiele humor nu en dan de sombere sfeer doorprikt, met een Rosamund Pike hier een intense en verrassende vertolking neerzet. Wat centraal staat in Gone Girl is de grens tussen perceptie en realiteit, slogans en feiten. Datgene wat we zien is niet altijd datgene wat is, en zo krijgen we hiervan honderden voorbeelden uitgewerkt op verschillende niveaus. Het lijkt op een 12-in-een-dozijn thriller, maar dat is het allesbehalve.

    Gone Girl

    1. Boyhood (2014) Richard Linklater

    Maar je kunt er moeilijk om heen dat dé film van het jaar toch wel Boyhood (2014) is van Richard Linklater. De film werd opgenomen in stukken over een tijdspanne van maar liefst 12 jaar met het hoofdpersonage dat opgroeide van puber tot volwassene. De eerste draaidag vond plaats in de zomer van 2002 en werd afgewerkt in oktober van 2013, met een productiebudget van slechts 2,4 miljoen dollar. Het resultaat is een fascinerende coming-to-age film. Maar mede door de subtiele regie zonder melodrama of overdreven pathos en de overtuigende acteerprestaties, komt het nooit gekunsteld over en worden we meegezogen in dit herkenbaar verhaal. Het is als het ware een soort statement over het leven die voorbij vliegt en waarvan wij getuige mogen zijn. En gezien de aard van het beestje gaan we niet zo snel gelijkaardige films te zien krijgen.

    Boyhood

    The Worst Movies of 2014

    10. Exodus: Gods and Kings (2014) Ridley Scott

    Net zoals in 2013 hebben we dit jaar opnieuw een Ridley Scott prent op de 10de plaats van de slechtste films. Exodus: Gods and Kings (2014) komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. We krijgen dan ook van de pot gerukte theorieën voorgeschoteld; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren of een komeet die de terugtrekking van de zee zou verklaren. Komt daar nog bij de witter-dan-wit casting (met meer "gekleurde" en authentieke acteurs onderaan de sociale ladder), dialogen die vertalingen van het Oude Testament mixen met hedendaagse replieken, buitengewoon slecht acteerwerk en een saaiheid die in 2014 nauwelijks overtroffen werd.

    Exodus: Gods and Kings

    9. Transformers: Age of Extinction (2014) Michael Bay

    En naar goede gewoonte hebben we ook een Michael Bay film, en dit jaar is dat Transformers: Age of Extinction (2014), een langgerekte showreel van het visuele effectenhuis Industrial Light & Magic. En hun expositie van hun kunnen, opgenomen met echte 3D technologie, duurt zelfs 2u45 minuten! Voor mij volstond de trailer van dit dolgedraaid pandemonium van explosies en cgi-vuurwerk.

    Transformers: Age of Extinction

    8. Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) Jonathan Liebesman

    En van Michael Bay gesproken, kon je dit jaar ook niet omheen Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), popcorn-vertier van de domste soort. Bay nam de productie op zich, maar net zoals de Transformers draait alles rond actie, visuele effecten, Victoria Secret product placement en bimbo's. Het is allemaal net niet dom genoeg of grappig om hier plezier aan te beleven.

    Teenage Mutant Ninja Turtles

    7. The Expendables 3 (2014) Patrick Hughes

    Ze hadden het bij die ene film moeten laten maar de geur van dollars heeft er voor gezorgd dat we ondertussen The Expendables 3 (2014) hebben, en het is alweer een onbegrijpelijk en veel te lange cocktail van testosteron en buskruit met een gezelschap van has-been actiesterren én Jason Statham. De nieuwigheid van de eerste film is eraf en zelfs het zelfbewuste campy kantje uit de sequel zijn weg, en we blijven over met een levenloos script die zichzelf net iets te ernstig neemt, ook al krijgen we een spervuur aan onnozele one-liners en tenenkrullende overacting van Mel Gibson en Wesley Snipes. Persoonlijk denk ik dat ijs zien smelten aan de Noordpool veel boeiender is dan deze catwalk van actie-veteranen.

    The Expendables 3

    6. Deliver Us from Evil (2014) Patrick Hughes

    Een mode-trend van de laatste jaren zijn de hybride films waarbij verschillende filmgenres worden gemixt (cf. Shaun of the Dead, Kill Bill, Guardians of the Galaxy, ... ), maar deze excorcist / politiefilm is allesbehalve een geslaagde mix. Nochtans waren alle ingrediënten aanwezig voor een spannende thriller. Een monsterfilm is pas goed wanneer je als kijker gelooft in het monster, net zoals exorcisme werkt wanneer je als kijker begint te geloven in wat je voorgeschoteld krijgt - hoe absurd het op papier ook moge klinken. Deze Deliver Us from Evil (2014) slaat de bal volledig verkeerd. Hier is er NUL angst of spanning, en dat heeft dan weer te maken met het feit dat het verhaal nergens op slaat en je ook geen voeling hebt met de karakters. Deliver Us from Evil bestaat hoofdzakelijk uit een samenraapsels van clichés en getelefoneerde schrik-momenten. Op de koop toe worden we opgezadeld met goedkope Jesus Christ propaganda, die je gezien de context nauwelijks serieus kan nemen. Zelfs de nummers van The Doors worden er bij de haren bijgetrokken in een poging alles nog wat diepte te geven.

    Deliver Us from Evil

    5. Left Behind (2014) Vic Armstrong

    Het zou geen Top 10 Worst Movies zijn zonder een Nicolas Cage film, en hier hebben we Left Behind (2014), misschien wel de meest amateuristische end of time/disaster film aller tijden, en we hebben al heel wat rampzalige prenten gehad. De speciale effecten lijken hier wel gemaakt met Microsoft Paint en het scenario geschreven door een groepje apen met een VDAB-getuigschrift scenarioschrijven. Het is onbedoeld lachwekkend, maar laat dit een steun zijn voor alle talentloze regisseurs in de wereld. Er is ook hoop voor jullie in Hollywood voor een langspeelfilm debuut. Maar de professionele stuntman Vic Armstrong heeft toch wel eventjes met Nic Cage kunnen draaien, en de acteur heeft hier zowat zijn meest tenenkrullende rol neergezet uit zijn gehele carrière. Proficiat aan al diegene die betrokken waren in dit treinongeluk.

    Left Behind

    4. Sex Tape (2014) Jake Kasdan

    De slechtste komedie van het jaar is toch wel Sex Tape (2014). Het ontbreekt deze prent niet alleen aan geslaagde grappen, maar ook aan een basis-kennis van moderne technologieën. Het had misschien grappig geweest zo'n 5 jaar geleden, maar wie kan er nog lachen over het functioneren van i-Pads en Clouds, los van de mensen van Apple die er gratis reclame in zien? In ieder geval niet het doelpubliek die deze prent wil aanspreken. Laat staan dat deze gehele 'seks tape' onzin, gewoon al zo versleten is als 'found footage' films. Het pijnlijke is dat deze prent eigenlijk meer wil zijn dan een domme komedie, maar heeft geen flauw benul van hoe ze dit moet verwezenlijken. Het blijft dan ook steken bij onnozele slapstick humor, karikaturale figuren (een nieuw dieptepunt voor Rob Lowe) en overgehaalde karakters uit andere films en series, zoals Comedy Central-acteur Rob Corddry en The Office-actrice Ellie Kemper. En zoals bij elke van die tapes is het leuker voor diegene die het hebben gemaakt, dan voor diegene die er naar moeten kijken.

    Sex Tape

    3. Grace of Monaco (2014) Olivier Dahan

    En voor wie dacht dat ze met Diana (2013) het dieptepunt hadden bereikt van de royal biopics, komen ze met Grace of Monaco (2014) aandraven. Je zou denken dat Harvey Weinstein na Diana zijn lesje had geleerd maar de uitschuiver is bij deze prent zowaar nog groter. Het zag er allemaal zo veelbelovend uit, maar het resultaat is beschamend. Nicole Kidman zet hier tevens één van heer slechtste vertolkingen neer ooit, maar ook hier is de regisseur echt wel de grote verantwoordelijke. De Franse cineast Olivier Dahan maakt (naar eigen zeggen) geen biopics, hij maakt fictie gebaseerd op echte personages. En daar wringt het schoentje op vele vlakken want het resultaat is bespottelijk, met een regisseur die historische feiten vermengd met eigen verzinsels omdat hij denkt dat een welbepaalde scène nood heeft aan een bepaald personage of context. Het acteerwerk is rotslecht, het script is absurd, de mise-en-scenes zijn gruwelijk, de fotografie met zijn extreme close-ups is puberaal en de grondgedachte van de film is ... wait for it ... hoe nobel het is om belastingen te ontduiken. WTF?!

    Grace of Monaco

    2. 47 Ronin (2014) Carl Rinsch

    Ook Keanu Reeves kon niet uit deze lijst blijven en met Ronin 47 (2014) maakt hij meteen indruk. Maar in alle eerlijkheid is de grote verantwoordelijke van deze audio-visuele drek niemand minder dan de regisseur, Carl Rinsch. Hij is net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners en vertolkingen is dit misschien de grootste gemiste kans op een uitstekende fantasy-samurai film. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    47 Ronin

    1. I, Frankenstein (2014) Stuart Beattie

    Maar de grootste stinker van 2014 is hands-off deze I, Frankenstein (2014). De roman van Mary Shelley wordt hier door het slijk gehaald en onderworpen aan een wel heel afstotelijke adaptatie. Meer nog: I, Frankenstein is zonder enige twijfel één van de zwakste monster-films die er de laatste jaren is uitgebracht. De horror zit hem niet in de karakters, de sfeer en het verhaal, maar wel in de manier waarop alles werd uitgewerkt. Het acteerwerk is beschamend, de personages ééndimensionaal, het plot is een lachertje met ongezien veel plotgaten en de CGI hopeloos gedateerd. Hoe Eckhart zijn naam aan een dergelijk project kan verbinden blijft voor mij een torenhoog mysterie. Je kan bijna spreken van een so-bad-that-it’s-good film, die altijd een hogere quotering verdient omwille van zijn herbekijkbare waarde vanwege de onbedoelde hilariteit... ware het niet dat de film zo onmenselijk saai en lusteloos is. Hoe zoiets de weg heeft gevonden naar de bioscoop is voor mij een torenhoog raadsel.

    I Frankenstein

    ***Related Posts***
    23/12/2013: Top 10 Best & Worst Movies of 2013
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • The Loft van Erik Van Looy blijft steken op minder dan 100'000 bezoekers

    Pin it!

    Zoals verwacht sputtert The Loft (2014) van Erik Van Looy in de Vlaamse bioscopen en haalt de Amerikaanse remake na 3 weken slechts 80'000 (Vlaamse) bezoekers. Ondanks het uitstekende PR werk van Kinepolis Film Distribution, de aanwezigheid van de trailer op tv en internet, de rode loper op het FilmFestival van Gent, de vele lovende nieuwsartikels en de praatprogramma's haalt de prent op dit moment nog geen 10de van het aantal bioscoopbezoekers van de originele versie. Tijdens zijn openingsweekend haalde Loft (2004) al 120'000 bezoekers, en dat was zonder Festival première.

    the_loft_2014_banner.jpg

    Maar zoals we hier al hadden gezegd in onze review is deze reboot niet bestemd voor ons, maar wel voor de Amerikaanse markt. Het verhaal is uiteindelijk zo goed als hetzelfde en de Amerikaanse versie is zelfs geen echte verbetering op het origineel, buiten het feit dat het een soort super deluxe versie is geworden. Jury-president van het Filmfestival van Gent Bret Easton Ellis maakte The Loft met de grond gelijk, en dat was meteen een dreun voor de campagne in eigen land. Maar op 23 januari 2015 kan de film alle criticasters de mond snoeren en zijn productiebudget van 14 miljoen dollar gaan verdubbelen om zo break-even te komen. En wie weet maken ze zelfs nog een beetje winst. Vermoedelijk zal de film het wel stukken beter doen dan The Drop (2014) die toch wel een heel teleurstellende beurt maakte aan de box-office met een slordige 12 miljoen wereldwijd, en dat met acteurs als James Gandolfini en Tom Hardy. Maar zo zie je dat kwaliteit en box-office succes niet altijd hand in hand gaat.

    Woestijnvis hoopt nog altijd dat ze de kaap van 100'000 zullen halen, en dat zal wel lukken al moeten ze de tickets massaal opkopen en weggeven aan vrienden en kennissen. Laat eens weten of jullie al naar The Loft zijn geweest en wat jullie ervan vonden.

    ***Related Posts***
    02/02/2015: The Loft van Erik Van Looy flopt in zijn openingsweekend
    31/01/2015: The Loft krijgt barslechte kritieken in de States
    21/01/2015: The Loft is nog maar eens verschoven
    16/12/2014: The Loft van Erik Van Looy krijgt nieuwe filmposters
    17/10/2014: Juryvoorzitter Bret Easton Ellis maakt The Loft met de grond gelijk
    23/09/2014: The Loft heeft nieuwe Amerikaanse releasedatum
    15/09/2014: The Loft review
    28/06/2014: De release van The Loft wordt nog maar eens uitgesteld
    06/08/2013: Release van The Loft voor de zoveelste keer uitgesteld
    08/03/2013: De Amerikaanse The Loft wordt andermaal uitgesteld
    10/08/2012: Amerikaanse Loft dan toch geen straight-to-dvd film
    24/02/2011: Van Looy maakt zijn Amerikaanse Loft versie
    26/10/2010: Weinig vernieuwende Loft remake
    01/08/2010: Erik Van Looy moet Hollandse Loft-remake redden
    22/02/2010: Erik Van Looy geen zin in Hollandse Loft-remake
    25/01/2010: Hollandse Loft-remake in de maak
    07/06/2008: Erik Van Looy en Bart De Pauw maken film

    Categories: News 4 comments
  • Dracula Untold legt een Monster Crossover film weer op tafel

    Pin it!

    Producente Alissa Phillips heeft grootse plannen indien Dracula Untold (2014) een box-office succes blijkt te zijn en minstens 200 miljoen kan ophalen in zijn wereldwijde bioscooprelease. De film is bij ons deze week in première en komt op 10 oktober uit in de States. Een mogelijke sequel lag al in het verschiet, maar nu duiken berichten op dat een Universal monster crossover terug op tafel ligt. Met 'Universal Monsters' bedoelen we de monsters die door Universal Studios in de periode van 1923 tot 1960 werden opgevoerd (The Hunchback of Notre Dame, The Phantom of the Opera, Dracula, Frankenstein, The Mummy, The Invisible Man, The Wolf Man en Creature from the Black Lagoon).

    dracula_untold_2014_review_poster2.jpg

    Ook al hebben wij er van genoten is het verre van zeker dat deze Dracula reboot een massa bioscoopbezoekers zal kunnen aantrekken. Neem nu The Drop (2012), die wij ook al hebben bewierookt en waar de pers in binnen- en buitenland er vrij positief over zijn, sputtert aan de box-office en lijkt zelfs te gaan floppen. Dracula Untold is uiteraard meer mainstream en zou op z'n minst 100 miljoen moeten ophalen (wat het equivalent is van zijn productiebudget), ook al zijn succesvolle kaskrakers met minder bekende acteurs in de hoofdrol (zoals Guardians of the Galaxy) zijn spijtig genoeg op één hand te tellen. En Luke Evans is nu niet meteen en publieks-magneet, ...ook al zou dit met deze film kunnen veranderen.

    Maar stel dat het publiek massaal voor de charmes van Vlad III vallen, dan wil Universal werken aan een monsters-crossover, net zoals we dat hebben met onze comic-superhelden (The Avengers, Justice League) en binnenkort ook in het sprookjes-genre (Into the Woods). Scenarist Alex Kurtzman zou binnenkort al met zijn reboot willen beginnen van The Mummy (2016), die hij ook zelf wil gaan regisseren, en Paul McGuigan is bezig met zijn Frankenstein (2015) waarin James McAvoy de rol van Victor Frankenstein kreeg toebedeeld en Daniel Radcliffe deze van Igor.

    Het is niet de eerste keer dat ze een monster crossover in elkaar hebben gestoken, of hebben jullie dat gedrocht van een Van Helsing (2004) al verdrongen. In tegenstelling tot een soort hommage van de meest iconische monsters uit onze filmgeschiedenis, werd het een idiote en vervelende parodie. Er waren in het verleden ook plannen voor een serial-killer crossover met Freddy Krueger, Jason Voorhees en Michael Myers, mazar het resultaat was het ondermaatse Freddy vs. Jason (2003). Maar mits de makers met iets meer ernst, creativiteit en vernuft voor de dag komen - zoals dat het geval was bij Dracula Untold en hopelijk ook bij The Mummy en Frankenstein, zou een dergelijke ensemble film wel eens potten kunnen breken. Wij kijken er in ieder geval naar uit.

    ***Related Posts***
    22/09/2014: Dracula Untold filmbespreking
    06/09/2014: Dracula Untold is een mix van fictie en historie

  • The Loft (2014) ** recensie

    Pin it!

    Ik had de film vorige week al in persvisie gezien, maar stond eigenlijk niet meteen te springen om er in allerijl een review over neer te pennen. We hebben er tevens lang, te lang, op moeten wachten. Er zijn overigens maar weinig mensen die hier echt op zitten te wachten. Eén keer was voldoende en de Hollandse remake of deze Amerikaanse The Loft (2014) blijft een vrij doorzichtige poging om krak hetzelfde concept aan anderstaligen te verkopen, in plaats om vanuit een creatieve overweging het verhaal te verbeteren. En gezien mijn sympathie voor de regisseur had ik nog wel een sprankel hoop. Maar deze Amerikaanse remake is wat mij betreft zelf een stap achteruit op de Vlaamse versie.

    the_loft_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Vijf getrouwde mannen - Chris (James Marsden), Luke (Wentworth Miller), Vincent (Karl Urban), Marty (Eric Stonestreet) en Filip (Matthias Schoenaerts) - delen in het grootste geheim een loft waar ze stijlvol en in alle rust hun minnaressen en nieuwste veroveringen ontvangen. Een prima regeling, tot ze op een winterochtend het lijk aantreffen van een jonge vrouw. Geen van hen weet wie de vrouw is, waar ze vandaan komt en hoe ze terecht is gekomen in een loft waarvan alleen zij de sleutel bezitten. Noodgedwongen proberen de vrienden uit te zoeken wat er gebeurd is en waarom, maar al vlug beginnen ze elkaar te wantrouwen en zal blijken dat ze veel minder van elkaar afweten dan ze oorspronkelijk dachten.

    Deze Loft is duidelijk bestemd voor mensen die de Vlaamse versie nog niet gezien hebben, want in principe is het vrijwel hetzelfde verhaaltje van Bart De Pauw uit 2008. Scenarist Wesley Strick er een versie voor dummies van heeft ontworpen, met nog meer intermezzo's van verhoorruimtes waar de verdachte mannen nu nog eens letterlijk de motivaties van elkeen verbaal mogen verduidelijken. Of daar leek het toch op. Het resultaat is verveling troef. Regisseur Erik Van Looy die in een ver verleden nog les gaf op de filmschool het Rits, had toch moeten weten dat je een verhaal op de eerste plaats moet vertellen met beelden in plaats van met woorden. In The Loft houdt niemand zijn bek en wordt de toeschouwer met de paplepel bediend alsof hij mentaal niet in staat is de getelefoneerde intrige te doorgronden.

    Wat deze Amerikaanse vertaling eigenlijk ook meteen bloot legt is dat het verhaal niet zo intelligent is als wat we 6 jaar geleden dachten. De 5 hoofdpersonages zijn kartonnen borden, en hiermee beledig ik een handig verpakkingsmateriaal. Hun motivaties zijn compleet van de pot gerukt en staan alleen in dienst van de 'whodunit' plot die voornamelijk uitblinkt in het veelvuldig gebruik van irritante flashbacks. We hebben de grofgebekte dikzak, de casanova, de emotionele ziel met een geweten, de agressieveling en de gebrilde nerd. Ook al hadden ze niets tastbaars gemeen, konden ze het toch goed met elkaar vinden tot zelfs hun intieme seksleven met vreemde vrouwen. Maar bij ons waren 'thrillers' een rariteit. Van Looy had met zijn geslaagde De Zaak Alzheimer (2003) onze smaakpapillen verwend en het publiek snakte naar meer. Bijgevolg moeten we die opflakkerende extase niet alleen toeschrijven aan het verhaal, dan wel aan de vreugde die we toen hadden dat we hier ook in staat waren iets anders te brengen dan onderkoelde sociale drama's en Jan Verheyen fastfood. Maar nu we het resultaat zien in een Amerikaans kleedje worden we toch koud gepakt met de gedachte: "What were we thinking?"

    Visueel ziet The Loft er afgelikt uit. Director of Photography Nicolas Karakatsanis, wiens donkere werk we kennen van films als Rundskop (2010) en binnenkort het schitterende The Drop (2014) zit hier volledig in zijn glossy pub-mode, met high-angle-shift-and-tilt-close-up's en beauty shots van schaarsgeklede vrouwen. Het eindresultaat ziet er behoorlijk braaf en steriel uit. Maar voor een eerste Amerikaanse film moet de DoP niet onderdoen voor zijn Amerikaanse collega's. Toch denk ik dat hij deze prent niet meteen op zijn showreel moet zetten.

    the_loft_2014_karl_urban.jpgthe_loft_2014_erik_van_looy_james_marsden.jpgthe_loft_2014_matthias_schoenaerts.jpg
    the_loft_2014_pic01.jpgthe_loft_2014_pic02.jpgthe_loft_2014_pic03.jpg

    Geen enkele acteur kan overtuigen met zijn acteerwerk. De emoties zijn al zo onderkoeld als het decor. Bij momenten merk je dat de acteurs gaandeweg beseffen dat deze prent hun carrière geen nieuw leven zal inblazen en spelen ze op automatische piloot. Gelukkig heeft Matthias Schoenaerts het er uiteindelijk nog goed van afgebracht en is hij de meest succesvolle van de 5 geworden. De beste scène in de film is het moment waarin Karl Urban een vastgoed gigant - gespeeld door karakter-acteur Graham Beckel (LA Confidential) - op zijn plaats wil zetten zonder zijn stem te verheffen. Het is een kleine scène die uiteindelijk geen enkele directe impact heeft op de plot, maar toch knap werd gespeeld door deze twee mannen.

    Aan de kant van de vrouwen zien we Isabel Lucas die spijtig genoeg het verkeerde moment heeft gekozen om uit te kleren te gaan, en actrices als Valerie Cruz en Rhona Mitra hebben net iets te weinig screentime om echt een overtuigende indruk te kunnen maken. En dan is er nog de blonde stoot Rachael Taylor die uiteindelijk niet zo'n groot acteertalent blijkt te zijn. Maar ze heeft wel een mooi figuur en zo is deze 104 minuten durende Loft nog wel verteerbaar. Het is een R-rated film, maar ik vroeg me achteraf wel af waarom. Los van één nodeloos shot had dit perfect PG13 kunnen zijn. Het lijkt er wel op dat de makers hun ballen hebben thuisgelaten en een veel te brave erotische thriller gemaakt. Basic Instinct is een pornofilm vergeleken met The Loft, en toch wil de trailer ons doen laten geloven dat het een "stoute film is met vuil manieren".

    Aan de overkant van de Atlantische Oceaan zijn ze er in ieder geval niet wild van en Universal heeft de Amerikaanse releasedatum geschrapt en overhandigt aan een derderangs horrorfilm genaamd As Above, So Below (2014)... hoe groot kan een afgang zijn? Toch hoopt Woestijnvis nog op een grote release in de States, onder invloed misschien van de buitenlandse box-office cijfers. Bij ons komt deze 14 miljoen dollar remake/reboot uit als opener op het Filmfestival van Gent op 14 oktober 2014 en de dag nadien in gans België.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 15 september 2014

    ***Related Posts***
    02/02/2015: The Loft van Erik Van Looy flopt in zijn openingsweekend
    31/01/2015: The Loft krijgt barslechte kritieken in de States
    21/01/2015: The Loft is nog maar eens verschoven
    16/12/2014: The Loft van Erik Van Looy krijgt nieuwe filmposters
    03/11/2014: The Loft van Erik Van Looy blijft steken op minder dan 100'000 bezoekers in eigen land
    17/10/2014: Juryvoorzitter Bret Easton Ellis maakt The Loft met de grond gelijk
    23/09/2014: The Loft heeft nieuwe Amerikaanse releasedatum
    28/06/2014: De release van The Loft wordt nog maar eens uitgesteld
    06/08/2013: Release van The Loft voor de zoveelste keer uitgesteld
    08/03/2013: De Amerikaanse The Loft wordt andermaal uitgesteld
    10/08/2012: Amerikaanse Loft dan toch geen straight-to-dvd film
    24/02/2011: Van Looy maakt zijn Amerikaanse Loft versie
    26/10/2010: Weinig vernieuwende Loft remake
    01/08/2010: Erik Van Looy moet Hollandse Loft-remake redden
    22/02/2010: Erik Van Looy geen zin in Hollandse Loft-remake
    25/01/2010: Hollandse Loft-remake in de maak
    07/06/2008: Erik Van Looy en Bart De Pauw maken film

     

    *** The Loft trailer ***

  • The Drop (2014) ***½ recensie

    Pin it!

    Het is een plezier om iemand als Tom Hardy aan het werk te zien. Ook al zit hij in een typische Brooklyn misdaad thriller zoals we er al veel hebben gezien, weet hij ons telkens te boeien met zijn ontwapenende acteerspel. En in The Drop (2014) van Michaël R. Roskam krijgt hij de volledige ruimte om zijn personage te ontplooien. Zoveel tijd, dat het uiteindelijk minder een misdaad thriller is geworden, dan een intrigerende karakterstudie. Ik heb er in ieder geval met volle teugen van genoten.

    the drop,james gandolfini,michael r roskam,tom hardy,flying home,dominique deruddere,matthias schoenaerts,john ortiz,noomi rapace,nicolas karakatsanis,dennis lehane,neil burger,divergent

    Korte inhoud: Bob Saginowski (Tom Hardy) is een eenzame barman die werkt in de kroeg van zijn neef Marv (James Gandolfini). De zaak werd overgenomen door een Tsjetsjeense drugsbende die het nu gebruiken om het geld van de bookies te verzamelen. Deze komen op welbepaalde tijdstippen enveloppen met geld afleveren ('the drop') en deze worden dan opgehaald door een bendelid. Op een dag wordt de routine echter gebroken wanneer twee mannen de buit komen stelen. De maffiabaas Chovka (Michael Aronov) wil kost wat kost zijn geld terug zien.

    Bob redt tevens een verwaarloosde puppy ( ~ zo baasje zo hond) uit een vuilnisbak en wordt hierdoor het doelwit van de gewelddadige en mentaal onstabiele eigenaar Eric Deeds (Matthias Schoenaerts), die later ook nog eens een affaire heeft gehad met Nadia (Noomi Rapace), de vrouw waarop hij een oogje heeft. Bob wordt ook op de hielen gezeten door detective Torres (John Ortiz) die nog steeds met een onopgeloste moordzaak zit. Maar stilaan kruisen al deze verhaallijnen mekaar.

    Er gebeurt in essentie bitter weinig in de film dat ik meteen iets teveel zou spoilen mocht ik net iets teveel willen uitweiden. Het verhaal is dan ook gebaseerd op een 'kortverhaal' van de misdaad-auteur Dennis Lehane (Mystic River, Gone Baby Gone, Shutter Island), en het is een uitstekend script geworden met oog voor details. Er zit zelfs een beetje zwarte humor in, hoewel ik niet zeker weet of dit van Roskam of Lehane kwam. Is het al even aangrijpend als Roskam's Rundskop (2010)? In geen geval. Daarvoor betreedt deze misdaadprent net iets teveel platgetreden paden en gaat de film nooit echt een klap uitdelen in onze onderbuik waar we nog dagenlang van moeten bekomen. Dit is een compleet ander soort film, maar het demonstreert opnieuw het immense talent van Roskam als misschien wel dé beste Belgische acteur-regisseur. Hopelijk zien de Amerikanen dit ook en weten ze dat een goede vertolking van Gandolfini, Schoenaerts, Rapace en Hardy niet zomaar uit de lucht komt vallen. Op de volgende filmposter verwacht ik in ieder geval ook wel de naam van de regisseur in plaats van alleen maar die van de cast en de auteur.

    the_drop_2014_pic01_tom_hardy.jpgthe_drop_2014_pic02_james_gandolfini.jpg
    the_drop_2014_pic03_matthias_schoenaerts.jpgthe_drop_2014_pic04_noomi_rapace_matthias_schoenaerts.jpg

    Director of Photography Nicolas Karakatsanis, ook de "prince of darkness" genoemd, doet zijn bijnaam alle eer aan en baadt geregeld zijn personages in een gitzwarte sluimer, waarin de kleine fonkel in de ogen net iets scherper wordt. Hier voelt de cameraman zich thuis in tegenstelling tot de set van The Loft (2014) waar Erik Van Looy eerder een glossy fotografie wou. Toch zijn het de acteurs die op de voorgrond komen, en niet de intrige of zelfs de fotografie. Er zijn tevens geen afgelikte visuele effecten in de film buiten één moment waar Roskam het ritme wat ging opdrijven met een bijzondere camera-zwenking wanneer de enveloppen worden afgeleverd. The Drop is een lijnrecht drama zonder pirouettes met een personage die meer lijkt te zijn dan dat hij laat uitschijnen.

    Kortom, The Drop is geen meesterwerk, maar wel een zinderdende gangsterfilm met een geniale Tom Hardy, die de laatste tijd heel wat indrukwekkende vertolkingen laat zien in uiteenlopende filmgenres, zoals onlangs nog in het uitstekende Locke (2013). Zijn vertolking heeft zelfs iets weg van die van Terry Malloy/Marlon Brando uit On the Waterfront (1954). Dat Tom Hardy voor The Drop kans maakt op een Oscar-nominatie, zou me eigenlijk niet verbazen. Dit is tevens de eerste Engelstalige film van Roskam en het ziet er allesbehalve uit als een "debuutfilm". De film werd gezegend met een uitstekende cast van karakter-acteurs, met uiteraard een sterke James Gandolfini die hier zijn laatste filmrol heeft neergezet als een soort Soprano aan de onderkant van de maffia-ladder. Ook Matthias Schoenaerts zet zijn stempel ook al is zijn screentime toch beperkt. Ondertussen is het uitkijken naar Roskam's volgende project "Buda Bridge" (2015). The Drop komt op 24 september 2014 bij ons in de zalen.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 9 september 2014

    ***Related Posts***
    03/04/2014: The Drop van Michael R. Roskam is James Gandolfini's laatste film
    20/06/2013: James Gandolfini overleden aan hartaanval
    11/08/2012: Michael R. Roskam werkt aan HBO serie Buda Bridge
    01/03/2010: Rundskop filmbespreking

     

    *** The Drop trailer ***

  • The Drop trailer van Michael Roskam mét James Gandolfini

    Pin it!

    En hier hebben we dan de eerste trailer van The Drop (2014) een film van onze eigenste Michaël R. Roskam. En ja, het is één van de laatste films met James Gandolfini. We missen hem nog steeds, en nu nog een beetje meer.

    the drop,james gandolfini,michael r roskam,tom hardy,flying home,dominique deruddere,matthias schoenaerts,john ortiz,noomi rapace,nicolas karakatsanis,dennis lehane,neil burger,divergent

    Korte inhoud: Bob Saginowski (Tom Hardy), een barman uit New York redt een verwaarloosde puppy uit een vuilnisbak en hierdoor wordt hij het doelwit van diens gewelddadige en mentaal onstabiele eigenaar. Op hetzelfde ogenblik bevindt hij zich te midden van een complot dat zich afspeelt in de door de maffia gecontroleerde bar waar hij werkt.

    Vergeet Flying Home (2014) van Dominique Deruddere, de Amerikaans-Belgische film om naar uit te kijken is wel degelijk deze prent. De sfeer, de personages en het acteerwerk zijn allesbehalve Belgisch, en het resultaat is indrukwekkend, zeker voor zijn Amerikaanse debuut. Ik kan haast wachten om deze prent te gaan zien. De casting is ook wel knap, naast de bovenvermelde namen is er ook nog Noomi Rapace, John Ortiz en uiteraard Matthias Schoenaerts. De fotografie wordt opnieuw verzorgd door Nicolas Karakatsanis, die met Rundskop (2010) heeft bewezen een zeer talentvolle Director of Photography te zijn.

    De film zelf is gebaseerd op Animal Rescue van Dennis Lehane. Eigenlijk had Neil Burger de film moeten regisseren, maar hij vertrok uiteindelijk naar de set van Divergent (2014). Op 19 september 2014 komt de film uit in de States, en nadien bij ons. Gezien Tom Hardy dit jaar druk zal bezig zijn met de opnames van de Elton John film Rocketman (2015), denk ik niet dat we hem zullen aantreffen op een rode loper tijdens een Belgische première. Maar je weet maar nooit.

    the_drop_2014_michael_roskam_pic01.jpgthe_drop_2014_michael_roskam_pic02.jpg

    ***Related Posts***
    09/09/2014: The Drop filmbespreking
    20/06/2013: James Gandolfini overleden aan hartaanval
    11/08/2012: Michael R. Roskam werkt aan HBO serie Buda Bridge
    01/03/2010: Rundskop filmbespreking

    *** The Drop trailer ***