De FilmBlog

Het jaar 2009 was al iets minder katholiek dan 2008, en kregen we al iets meer bloot voorgeschoteld in de bioscoop. Het was niet allemaal even smaakvol of subtiel, maar de billen en borsten kregen carte blanche in heel wat filmprojecten. Spijtig genoeg ging dat poedelnaakt niet altijd gepaard met een goed verhaal en/of sterke personages.

Ik had deze Top 10 Beste Naaktscène willen beginnen met Antichrist (2009), maar bij nader inzien kon je het aanwezige bloot in de film allesbehalve erotisch noemen. Het strookte dus niet echt met de grappige en/of prikkelende aard van het top 10 lijstje. Moet gezegd worden, het blijft een opmerkelijke prestatie van Lars Von Trier om een prent te maken met een naakte Charlotte Gainsbourg, waar je compleet niet opgewonden van raakt.

De komediefilms Van Wilder: Freshman Year (2009), Road Trip: Beer Pong (2009) en American Pie Presents: The Book of Love (2009) vertonen heel wat schaars geklede dames, maar zijn beide zo slecht dat ze de gehele top 10 zouden ontsieren, en bijgevolg werden ze dan ook niet opgenomen. Daarmee heb ik niet gezegd dat alle films die in de Top 10 staan oscar-waardige monumenten zijn (verre van), maar ze zijn op z’n minst nog het bekijken waard.

10. Crossing Over (2009) Wayne Kramer

Om de spits af te bijten beginnen we met Crossing Over (2009), een film met Harrison Ford, Ashley Judd and Ray Liotta. De dame in kwestie die met de borsten bloot in deze top 10 belandt is Alice Eve, die ondermeer te zien was in She's Out of My League (2010). Eve speelt in de film een Australisch moment die een affaire begint met iemand om zo een green card te verzilveren.

9. The Informers (2009) Gregor Jordan

The Informers (2009) is gebaseerd op een uitstekende roman van Bret Easton Ellis. Maar spijtig genoeg weet de regisseur hier geen boeiende film van te maken. Gelukkig is er nog Amber Heard om het boeltje wat levend te houden met wat stoute verleidingstrucjes en een triootje. Wie zei er ook al weer dat men best geen remakes maakt van recente films? Wel voor deze film zou ik er niets op tegen hebben.

8. Spread (2009) David Mackenzie

Spread (2009) is een oppervlakkig melodrama met Ashton Kutcher in de hoofdrol als vrouwenversierder die ons uit de doeken doet hoe hij Demi Moore kon veroveren. In de film is één van zijn trofeeën de blondine Anne Heche die volledig naakt gaat en zich overal laat betasten door deze toy boy. En ze ziet er als cougar verschrikkelijk onweerstaanbaar uit. Wat mij betreft de enige rede om deze rommel alsnog te bekijken.

7. After Life (2009) Agnieszka Wojtowicz-Vosloo

Christina Ricci, moet dringend van agent wisselen want ook After Life (2009) is een zwakke prent, en zo blijft ze die maar opstapelen. De bedoelingen waren goed en de acteurs lijken zich ook wel te smijten in hun rol, maar het gehele zooitje 'komt nooit echt tot leven'. Daarentegen kunnen we met volle teugen genieten van Ricci die (weeral) niet verlegen is om uit de kleren te gaan voor deze toch wel morbide horrorprent. Was de regisseuse iets meer bezig met haar intrige en iets minder met de art house look van de film, dat had dit misschien wel een uitstekende prent kunnen zijn.

6. My Bloody Valentine (2009) Patrick Lussier

My Bloody Valentine (2009) is zo'n zwakke horror dat je halverwege in slaap valt. Mocht je de laatste 20 minuten nog wakker worden zou je waarschijnlijk nog altijd kunnen volgen. Het plot: gemaskerde seriemoordenaar zaait tereur in en rond een mijnschacht. Een compleet overbodige scène met een poedelnaakte Betsy Rue trok er toch wel de aandacht. 100% natuur en volledig naakt loopt deze blondine op hoge hakken in de richting van de moordmachine, en guess what, het hoertje wordt hard aangepakt. Meer formulegericht kan deze My Bloody Valentine niet zijn.

5. Chloe (2009) Atom Egoyan

Egoyan is zo een beetje de Adrian Lyne van Canada en brengt hier met zijn Chloe (2009) een wel heel intieme erotische thriller, met als toetje een stomend onderonsje tussen Julianne Moore en Amanda Seyfried. Toch is deze prent een beetje onder het niveau van wat we van deze filmmaker zouden verwachten en zou dit script misschien beter gediend zijn met een regisseur als Paul Verhoeven, die dringend opnieuw films moet maken in de States (ondertussen al 11 jaar geleden en er zijn nog steeds geen concrete plannen in zicht)

4. Crank: High Voltage (2009) Mark Neveldine & Brian Taylor

In Crank: High Voltage (2009) zit er heel wat naakt, en niet zozeer van super-tramp Bai Ling, maar wel van de trashy blondine Amy Smart, die in verschillende sexy standjes opduikt met pleistertjes op de tepels. En Amy had al wat ervaring met topless acteren met de college-komedie Road Trip (2000). Ook in Mirrors (2008) ging ze uit de kleren, maar spijtig genoeg voor haar ligt niemand er nog wakker van.

3. Friday the 13th (2009) Marcus Nispel

Friday the 13th (2009) mag dan als remake op niet veel trekken (wat verwacht je immers van iemand als Marcus Nispel), maar wat betreft boobies is deze prent een voltreffer. Ik denk tevens dat de naaktscène met Julianna Guill één van de meest gedownloade scènes moet zijn uit 2009. Die volle, natuurlijke voorgevel van de dame heeft meer indruk gemaakt dan de gehele film. Ik kan me trouwens niets anders herinneren uit deze remake.

2. The Disappearance of Alice Creed (2009) J. Blakeson

Is zo één van die uitzonderingen uit de lijst. The Disappearance of Alice Creed (2009) is een geslaagde misdaad thriller. En de dame die uit de kleren gaat is niemand minder dan bondgirl Gemma Arterton. In de film wordt de dame ontvoerd en vastgebonden op een bed. Laat uw fantasie maar de vrije loop.

1. Powder Blue (2009) Timothy Linh Bui

Maar de meest geslaagde en erotische naaktscènes kom je toch tegen in Powder Blue (2009). En het is Jessica Biel die met haar 'eerste blootscène' alle aandacht trekt. Jessica speelt de rol van een stripper die niet alleen een paar uitdagende dans-acts heeft, maar tevens nog eens een bloedhete lapdance scène. En haar troef is uiteraard haar godinnenlichaam. Ze is een wandelende reclame voor de ideale maten van een vrouw in topvorm. Het is genieten, ook al geraak je wat afgeleid en zijn de andere 3 personages in de film precies niet meer zo boeiend. Had het potentieel een soort Crash (2004) te worden, maar daarvoor had de regisseur zijn script beter moeten uitwerken.

***Related Posts***
08/09/2011: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2009
03/01/2009: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008
26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
05/03/2008: Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006

Ik heb zitten geeuwen bij Prince of Persia: The Sands of Time (2010), vond Clash of the Titans (2010) maar een saaie bedoening, St. Trinian’s (2008) was ronduit slecht en Quantum of Solace (2008) was een grote teleurstelling. Wat hebben al die films gemeen, naast het feit dat ze allemaal zuigen als om het even welke Studio 100 productie? Actrice Gemma Arterton!

En toch vond ik The Disappearance of Alice Creed (2009) nog wel meevallen. Een leuke Britse misdaad thriller, met een verhaal vol intrige, plottwists, inhaligheid, machtspelletjes, humor, hypocrisie en een sexy femme fatale die zichtbaar beter wordt in haar acteerwerk wanneer het budget van de film naar Belgische normen is. Kortom, een low-budget film met een 'misdaad loont niet' uitgangspunt gegoten in een pienter script waar je "wow" kan tegen zeggen.

Korte inhoud: We zien hoe twee mannen een flat verbouwen, een bestelbus stelen en gereedschap verzamelen. Kalm vervolgen ze hun praktijken, maar al snel blijkt dat ze een sinister plan hebben. Gewapend en vermomd ontvoeren ze een jonge vrouw, de miljonairsdochter Alice Creed (Gemma Arterton), en binden haar vast op een bed in de flat. Haar ontvoerders, de koelbloedige Vic (Eddie Marsan) en zijn kompaan Danny (Martin Compston), hebben een nauwgezet plan uitgedokterd. Maar de mooie Alice is niet van plan het perfecte slachtoffer te spelen.

De regisseur van dienst is J. Blakeson die spijtig genoeg ook verantwoordelijk is voor die flauwe sequel The Descent: part 2. Maar hier heeft hij zich duidelijk herpakt met een origineel scenario, waar de clichés zo goed als een uitzondering zijn. En gezien hij deze film hetzelfde jaar heeft gedraaid als The Descent: Part 2, kan je deze beschouwen als zijn debuutfilm. Het is geen standaard ontvoeringsfilm. De ontvoering zelf kom trouwens niet in beeld. Het gaat hem om de karakters en hun onderlinge relatie. Kan een ontvoerder gevoelens krijgen voor zijn slachtoffer? Hoe reageren mensen in dergelijke extreme gevallen?

Let wel, The Disappearance of Alice Creed ziet er belabberd uit. Als jullie kicken op afgelikte fotografie dan zijn jullie aan het verkeerde adres. Ik heb de indruk dat ze zelfs geen moeite hebben gemaakt om een paar lampen meer te zetten voor wat tegenlicht. Het moet op de set iets geweest zijn van 'what you see is what you get'. Maar Blakeson houdt er wel de spanning in, en dat met een minimum aan middelen. Je zit van het begin tot het einde op het puntje van je stoel, en je vraagt je constant af wat er nu zal gebeuren en in de meeste gevallen zal je er compleet naast zitten. Het is een grauwe prent met overtuigende en complexe vertolkingen. Hier nog maar eens een staaltje van Less is More cinema. Ik denk niet dat jullie de film nog zullen aantreffen in de bios, maar kijk uit naar de dvd!

***Related Post***
24/04/2010: Gemma Arterton HQ picture gallery

Heel wat acteurs keren heden ten dage terug naar films waarmee ze succes hadden, in de hoop datzelfde succes te kunnen herhalen, ik denk dan aan Tom Cruise en zijn Mission: Impossible 4, Sylvester Stallone met zijn Rambo en Rocky films of Mel Gibson met zijn Lethal Weapon 5 plannen. Maar ook talentvolle regisseur zijn niet verlegen om terug te gaan naar voorbije gloriedagen. Neem nu Ridley Scott.

De man heeft met zijn Gladiator (2000) de box-office laten exploderen, maar heeft nadien heel wat moeite gehad om nog maar in de buurt te komen van deze hit. Meer nog, zijn Body of Lies (2008) was bijna een flop in de States. Ridley hoopt met zijn twee alien prequels de gunst van zijn publiek te herwinnen, want minder publiek betekent ook minder budget voor zijn toekomstige filmprojecten.

En los van de budgettaire overwegingen moet de nostalgie groot zijn bij de cineast, alsook het verlangen om het beter te doen dan zijn twee laatste voorgangers (David Fincher met Alien ³ en Jean-Pierre Jeunet met Alien: Resurrection). Het alien-monster is ondertussen ook al een paar keer misbruikt geweest in debiele Alien vs Predator films, dus werd het hoog tijd dat er aan ere-herstel werd gedacht.

Prequel, betekent dat de films zich afspelen in 2085, ongeveer 30 jaar vóór de introductie van Ripley. Dit betekent dus ook dat er geen terugkeer is voor Sigourney Weaver, desondanks haar wens voor een Alien 5. De focus van de film zal dus komen te liggen op de origine van de wezens. "The film will be really tough, really nasty,” aldus Scott,tijdens een interview met de Independent. “It’s the dark side of the moon. We are talking about gods and engineers. Engineers of space. And were the aliens designed as a form of biological warfare? Or biology that would go in and clean up a planet."

Er is verder nog bekend dat scenarist Damon Lindelof (Lost) bezig is met revisies van het scenario van Prequel #1 (2011). Scott wil vooral dat de franchise weer zijn stempel krijgt, na het vervolg van James Cameron: "Jim’s raised the bar and I’ve got to jump to it. He’s not going to get away with it."

Scott ligt niet wakker van de kritiek dat hij de magie van de eerste alien film zal aantasten door teveel te onthullen van de aliens, bijvoorbeeld het ontstaan van de Space Jockey. Of zoals David Lynch ook al zei: "When you talk about things, a big thing becomes smaller." Mijn stelling na het zien van de vele sequels en spin-offs. "When you talk too much about the same thing, things get boring." De tijd is dus aangebroken om een nieuwe weg in te slaan, en wie weet ook een aantal nieuwe mysteries aankaarten. We hebben al zoveel alien-films gezien, dat de monsters op zich al wat gedateerd aanvoelen. En in dit opzicht zei Ridley het volgende:

"Yeah, the thing about Alien vs Predator is, I know it's commerce, but what a pity... I think, therefore, I have to design - or redesign - earlier versions of what these elements are that led to the thing you finally see in Alien, which is the thing that catapults out of the egg, the face-hugger. I don't want to repeat it. The alien in a sense, as a shape, is worn out. ... Honestly? They've squeezed the franchise dry. The first one will always be the most frightening, because the beast we put together with H.R. Giger and all its parts — the face-hugger, the chest-burster, the egg — they were all totally original, and that's hard to follow. ... I've always avoided sequels, unless I felt there was something fresh. "

Mijn vraag nu, wie zal de plaats innemen van Ripley? Want ja, aliens praten niet, en je kan moeilijk 2 uur lang naar buitenaardse wezens kijken alsof het een natuurdocumentaire is zonder voice-over. Er zal dus gedacht moeten worden aan sprekende wezens, en liefst van de menselijke soort. Ridley vertelde iets over een mogelijke ontmoeting tussen de Weyland en de Yutani mensen. Ridley denkt zelfs opnieuw aan een vrouwelijke hoofdrol. "Well, the main character [in the prequel] will be a woman, yeah. We're thinking it could go down that route, yeah. When I started the original "Alien," Ripley wasn't a woman, it was a guy. During casting, we thought, "Why don't we make it a woman?" De opnames gebeuren – bijna noodgedwongen – met de nieuwe 3D technologie. De eerste film komt uit in 2011 en een jaar later Prequel #2 (2012).

Update 08/09/2010: Het ziet er naar uit dat Gemma Arterton de vrouwelijke hoofdrol zal vertolken in de opkomende alien-prequels, en een beetje in de voetsporen zal lopen van Sigourney Weaver die niet meer in de films zal verschijnen. Scott was volgens een artikel in de Sunday Times zo onder de indruk van Arterton's acteerwerk in The Disappearance of Alice Creed (2009), dat hij haar spontaan uitnodigde om te praten over een mogelijke rol in de film, en blijkbaar heeft hij de hoofdrol in gedachten voor haar. Als ze de rol daadwerkelijk krijgt, zou het wel eens kunnen dat haar carrière, net als in ’79 die van Sigourney Weaver, een flinke duw voorwaarts krijgt.

***Related Posts***
25/04/2010: Ridley Scott maakt 2 alien prequels
29/04/2009: Alien voor Ridley Scott, Predator voor Rodriguez
07/07/2008: Top 10 Best Monster
28/08/2007: Aliens vs. Predator: Requiem trailer
09/07/2005: Ridley Scott kiest voor Alien 5
10/04/2005: Alien 5 of Gladiator II
09/12/2004: Alien 5 zit er misschien aan te komen
03/11/2004: Alien vs. Predator van Paul W.S. Anderson
27/07/2004: Alien vs. Predator vs. Stupid Scientists

De fans van het het computerspel Prince of Persia: The Sands Of Time zijn niet te spreken over de vertolking en het charisma van actrice Gemma Arterton in de verfilming Prince of Persia: The Sands of Time (2010) van Mike Newell, waar de actrice de rol van Princess Tamina spelt (in het game heet het personage Farah).

Blijkbaar zou ze niet sexy genoeg bevonden zijn, iets wat toch opmerkelijk is gezien deze bond-babe toch wel voornamelijk indruk maakte met haar plastiek (meer dan met haar acteurs-kwaliteiten). Haar plannen om naar de Comic-Con beurs te gaan zullen nu waarschijnlijk in beraad worden genomen.

De actrice zei het volgende: "Ik kreeg zelfs brieven waarin stond dat ik niet voldoende gelijk op het meisje in het videogame. Het klopt wel dat Tamina in het spel een absolute seksgodin is. Blijkbaar hebben de fans een ontzettend hoog verwachtingspatroon."

Net als in het spel moeten ook in de film Prince Dalston, gespeeld door Jake Gyllenhaal, en de prinses hun thuisland behoeden van een allesverwoestende zandstorm. Arterton zelfs heeft na haar James Bond avontuur - waar ze één van de zwakste bondbabes uit de geschiedenis van 007 films neerzet – heeft in ieder geval niet te klagen over het aantal projecten die ze binnenhaalt. Binnenkort is ze trouwens te zien in Clash of the Titans (2010) en in de independent thriller The Disappearance of Alice Creed (2009) waar ze volgens de geruchten uit de kleren gaat. En volgend jaar speelt ze de titelrol in Tamara Drewe (2011) van Stephen Frears.

Over The Disappearance of Alice Creed (poster) en haar naakte verschijning zei de actrice het volgende: "Dit is het soort film dat ik altijd al wou doen, waarvoor ik zelf naar de bioscoop zou gaan ook. Ik zou niet voor elke film naakt willen gaan, maar hier had ik er geen problemen mee. Tenminste toen de camera aan het draaien was. Vanaf dat ik 'cut' hoorde, eiste ik wel zo snel mogelijk iets om me te bedekken." Kijk eens aan, meteen een reden om diegene die haar niet sexy genoeg vinden de mond te snoeren. Prince of Persia: The Sands of Time komt op 19 mei 2010 in onze zalen.

*** Gemma Arterton HQ pictire gallery ***

***Related Posts***
12/03/2010: Prince of Persia: The Sands of Time trailer
03/08/2008: Prince of Persia uitgesteld tot 2010
22/05/2008: Jake Gyllenhaal is Prince of Persia
14/03/2006: Prince of Persia verfilmd