De FilmBlog

Death Proof (2007)

Als Quentin Tarantino een film maakt dan weet je meteen dat je iets ongewoons zal aantreffen. Net zoals elke filmgeek is de regisseur ook verzot op filmgenres en met deze nazi-film vond hij het een uitstekend idee om er een western van te maken. En enkel Tarantino komt hier ook mee weg. De muziek, de kadrages, de opbouw en sfeer van Inglourious Basterds (2009), alles klopt. Maar de film is meer dan een genrefilm die blijft steken op het niveau van hommage of parodie. Er wordt niet alleen voortreffelijk geacteerd door Mélanie Laurent en Christoph Waltz, maar door de voltallige cast, die ook voldoende ruimte krijgen om hun personages een gezicht te geven. De originaliteit, de kwaliteit van de dialogen en de set-up van elke scène zijn buitengewoon fascinerend. Misschien had hij hier en daar de sequenties naar het einde wat mogen inkorten, maar het blijft toch één van de betere Tarantino films.

Korte inhoud: In het door Duitsers bezette Frankrijk is Shosanna Dreyfus (Mélanie Laurent) getuige van de brute moord op haar familie, onder leiding van nazi-kolonel Hans Landa (Christoph Waltz). Ze weet maar net te ontsnappen en vlucht naar Parijs, waar ze een nieuwe identiteit aanneemt en een filmtheater gaat runnen. Ondertussen, ergens anders in Frankrijk, neemt een joodse groep soldaten, onder leiding van Lt. Aldo Raine (Brad Pitt) wraak op de nazi's. De groep die bij de vijand bekend staat als 'The Basterds', zaait angst door de nazi's op brute wijze te vermoorden. Met de hulp van de Duitse actrice Bridget von Hammersmark (Diane Kruger) ondernemen ze een missie om de leiders van het Derde Rijk uit te schakelen bij een Duitse filmpremière in het filmtheater van Shosanna Dreyfus, waar ook Shosanna zelf haar kans schoon ziet om wraak te nemen...

Een bekende uitspraak van Tarantino is: "Ik vind dat je rustig mag stelen als de film er beter van wordt. Als je betrapt wordt, kun je altijd nog zeggen dat het om een hommage gaat". En daar heb je het. De titel The Inglorious Bastards (1978) van Enzo G. Castellari werd dan ook een klein beetje gewijzigd maar er is een duidelijke verwijzing, alsook naar de beruchte klassieker The Dirty Dozen (1967), een mijlpaal in het actie-oorlogsgenre. Maar Tarantino maakt hier toch wel een hoogst persoonlijke prent van en verliest geen seconde vertelstijl.

Niet alleen het acteerwerk van de acteurs maar ook het camerawerk van Robert Richardson is uitmuntend. Tarantino heeft zijn reputatie als regisseur van eigenzinnige cinema hiermee weer eens bevestigd. Zwarte humor en veel vette knipogen, het is allemaal heerlijk om te volgen. Voor een film over de 2de WO blijven de explosies en de adrenaline-sequenties tot een minimum beperkt. Hoewel de scalpen met de regelmaat van de klok worden gesneden en de baseball-knuppel soms als terreurwapen wordt ingezet blijft het allemaal binnen de perken, ook al is het af en toe even schrikken. De kolderieke opzet staat echter voorop. De soundtrack wordt aangeleverd door niemand minder dan western-componist Ennio Morricone en levert een opmerkelijke bijdrage, ook hier ee paar verwijzingen naar de muziek van diens spaghettiwesterns.

Kortom, Inglourious Basterds is een uitstekende film, en had nog stukken beter geweest mocht hier en daar de scenes wat korter geknipt zijn. Maar uiteindelijk verveelt de film nauwelijks en dat voor een prent van 153 minuten, wat op zich ook al een prestatie is. De dialogen komen op de voorgrond en de krankzinnige plot werd geregisseerd door een volwassen iemand die verzot is op cinema. Daar waar het zwakke Death Proof (2007) eerder een ontdekking was naar de ‘exploitation film’ is Inglourious Basterds eerder een traditionele film, met een eigen wereld waarin mensen een specifiek taalgebruik hebben en waar de taal een essentieel element vormt in de film. Een taal kennen kan deuren opnemen, en wie de taal niet meester is kan tijdens de oorlog in gevaar komen. Er zit ook heel wat name-dropping in de film met Duitste cineast maar dat zit geheel binnen de sfeer van de film en komt in geen geval opschepperig over. De film bevestigt voor mij de terugkeer van een meester die hier bewijst dat hij ook meer is dan een regisseur van gestileerde en gewelddadige actie thrillers.

Op de Blu-ray vinden jullie heel wat making-off filmpjes, de volledige en hilarische propagandafilm met soldaat Zoller (Daniel Brühl); alsook alternatieve en geknipte scènes. Jawel, u hoort het goed, de film kon nog langer zijn…véél langer.

***Related Posts***
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies 2009
07/10/2009: Quentin Tarantino interesse in Kill Bill 3
17/07/2009: Inglourious Basterds poster
12/02/2009: Inglourious Basterds trailer

Inglourious Basterds (2009) heeft ondertussen al een spellingcorrectie ondergaan om misschien nog meer afstand te nemen van de originele prent, The Inglorious Bastards (1978). Verwacht dus geen remake maar eerder een rasechte Quentin Tarantino film die zijn inspiratie heeft gezocht in deze Italiaanse actieprent en ook wel een beetje in de klassieker The Dirty Dozen (1967) van Robert Aldrich. Toch wel een risico op zo maar je titel te veranderen, want dat zorgt ervoor dat niemand nu nog echt weet hoe je de titel van de film moet schijven. En zoiets kan niet bevorderlijk zijn voor de on-line promotie van de film.

Korte inhoud: In het door Duitsers bezette Frankrijk is Shosanna Dreyfus (Mélanie Laurent) getuige van de brute moord op haar familie, onder leiding van nazi-kolonel Hans Landa (Christoph Waltz). Ze weet maar net te ontsnappen en vlucht naar Parijs, waar ze een filmtheater gaat runnen. Ondertussen, ergens anders in Frankrijk, is een joodse groep soldaten, onder leiding van Lt. Aldo Raine (Brad Pitt) bezig met het organiseren van wraakaanvallen op de nazi's. De groep die bij de vijand bekend staat als ´The Basterds´, moet angst zaaien door de nazi's op brute wijze te vermoorden. Ze stuiten op Shosanna Dreyfus en geheim agent Bridget Von Hammersmark (Diane Kruger), waarmee ze samen een missie zullen ondernemen om de leiders van het Derde Rijk uit te schakelen.

En in de trailer maakt Brad Pitt meteen duidelijk wat je kan verwachten van deze exploitation film. "We gonna do one thing and ONE thing only. Killing Nazi’s." De scène met Hostel-regisseur Eli Roth die met baseball knuppel zich klaar maakt om het hoofd van een Nazi te bewerken is gewoon te gek. Ja, ik kijk uit naar deze prent, dat mag duidelijk zijn.

De film komt op 29 september 2009 uit in de zalen.

***Related Posts***
07/05/2009: Nieuwe Inglourious Basterds posters
25/02/2009: Inglourious Basterds posters
12/08/2008: Brad Pitt in Tarantino's Inglourious Basterds
10/02/2005: Quentin Tarantino's Inglourious Basterds

Er is nieuws over een nieuwe film van Quentin Tarantino, Inglourious Basterds (2009). Volgens The Hollywood Stock Exchange zouden de namen van Bruce Willis en Sylvester Stallone reeds zijn gevallen. Het wordt een oorlogsfilm. Maar heeft Quentin ooit een film gemaakt die binnen de norm viel? Neen. Dus denk ik dat we ons opnieuw aan iets heel speciaals kunnen verwachten. Inglourious Basterds is gebaseerd op de Italiaanse WOII film Quel maledetto treno blindato.

In deze uit 1977 afkomstige film ontsnapt een groep Amerikaanse deserteurs tijdens WOII aan het vuurpeloton door een loodzware missie te accepteren. Quentin vertelde NY Daily News dat de film aan zal sluiten bij films als The Dirty Dozen, Where Eagles Dare en andere epische oorlogsfilms uit de jaren '60 en '70. Verder maakte hij bekend dat de film ook beïnvloed zal worden door de spaghetti westerns, net zoals de Martial Art-achtige actie film Kill Bill. Volgens Tarantino kun je het niemandsland in Frankrijk anno 1945 goed vergelijken met de verlaten landschappen uit Sergio Leone's films. In het artikel staat nog te lezen:

Quentin Tarantino is working on a World War II guys on a mission flick, like Dirty Dozen or Guns of Navarone. Presumably, the characters will not be simple cardboard figure action heroes, but will also take on some typical Tarantino anti-hero attributes.

There is a role written for Adam Sandler, and others possibly for guys named Stallone and Willis.

Ik ben geen grote fan van Adam Sandler, maar ik weet dat Quentin graag veel variatie brengt in zijn castings. Sandler speelt toch teveel hetzelfde typetje, zelf in meer alternatieve filmproducties zoals in een bizarre Punch-Drunk Love. Ik ben dus benieuwd wat Sandler in zijn mars heeft, wat je mag dan nog een uitsekend regisseur zijn, het acteren moet grotendeels komen van de acteurs…

***Related Posts***
07/05/2009: Nieuwe Inglourious Basterds posters
25/02/2009: Inglourious Basterds posters
12/02/2009: Inglourious Basterds trailer
12/08/2008: Brad Pitt in Tarantino's Inglourious Basterds