De FilmBlog

We kennen onderhands wel tot vervelens toe alle Martini spotjes van George Clooney, maar ondertussen is er ook één met de nog steeds bloedmooie Monica Bellucci. En de spot ziet er geweldig uit! Hoe kon het ook anders met een talentvolle regisseur als Jonas Åkerlund, die ondermeer de spot van Telephone van Lady Gaga.

Het filmpje is een duidelijke knipoogje naar Federico Fellini’s La Dolce Vita (1960). De film werd opgenomen in Rome en alles werd in post-productie naar het zwart/wit getrokken met uitzondering van de gouden Martini. Is Dolce & Gabbana geen kleding merk? Yup, maar het bedrijf heeft al langer interesse vertoond in de sector van de alcoholische dranken. Ze zijn tevens al in het bezit van een aantal cocktail-bars. Domenico Dolce en Stefano Gabbana zien we trouwens in de bar, waar Monica een gouden fles Martini boven haalt.

De clip van de maand is die van Hurricane van Jared Leto, de zanger/acteur die we nog kennen van zijn aangrijpende vertolking als drugverslaafde in Requiem for a Dream (2000) en zijn on the edge vertolking in Lord of War (2005). Een gitzwarte die geen enkel taboe onberoerd laat. Zijn bandje '30 Seconds to Mars' heeft in ieder geval al wat knappe nummers op hun playlist staan (check out: The Kill, Oblivion of This is War)

Leto regisseert normaal gezien zijn eigen videoclips onder de pseudonaam Bartholomew Cubbins, en ook deze clip heeft zijn gesigneerd en is misschien wel zijn beste werk tot nu toe. En één van de betere clips uit 2010, en dit jaar kende al heel wat uitschieters, zoals onlangs nog Telephone van Lady Gaga. De videoclip werd door MTV gecensureerd, maar ik heb het gevoel dat het iets van een promostunt is om meer ruchtbaarheid te geven aan het nummer. Eigenlijk blijft alles heel sfeervol en prikkelend, zonder echt de bedoeling te hebben om te choqueren, en in vergelijking veel braver dan bijvoorbeeld de videoclip Stress van de groep Justice.

Het nummer Hurricane komt uit hun nieuwe album This is War. De clip zelf duurt 13 minuten en daalt af in de diepste zielenroersels van Jeto’s brein, een orgie van geweld, seks, sm-fetisjisme, en irrationele droomsequenties. We volgen in de clip de 3 leden van de band, tijdens een New Yorkse nacht. Ze ontmoeten er een gemaskerde kerel die hen blijkbaar wil vermoorden, en een vrouw in sm-kledij. De ene keer is er dreiging, de andere keer zijn ze behulpzaam. In de clip zit een opmerkelijke scene met doodkisten met Amerikaanse vlaggen, waar Leto op het hoofd wordt geslagen met een voorhamer. Is hij dood? Nope, hij zit op een gegeven moment wel opgesloten in de kist en kan deze met een sleutel open maken. Ik zou zeggen, voedsel voor de psycho-analist van dienst.

Je moet het haar gunnen, ze heeft niet meteen het meest knappe uiterlijk of de meest karaktervolle stem, maar Lady Gaga is een authentiek pop-idool van het niveau van de Britney's, Madonna's en de Michael Jackson's. Je bent er voor of tegen, ik ga hier geen smaakdispuut op gang brengen, maar zij weet als geen ander hoe ze de massa moet bespelen met een eigen stijl, zowel qua muziek, kleding en zelfs attitudes. Ik hou daar wel van, ook al zal ik nooit echt muziek van haar komen. Het is in ieder geval een artieste die ons telkens zal verrassen met haar tournees, albums en nu ook met haar videoclips.

Haar nieuwe clip, met oa. Beyoncé, is een ware internet hype geworden. Het filmpje werd al 15 miljoen keer bekeken (…and counting). In de videoclip bevinden we ons in een pop-wereld waar de fashionista's achter de talies zitten in een zwaar bewaakte gevangenis. Lady Gaga wordt er binnen gebracht en we zien dat het er niet zachtjes aan toe gaat. Gaga krijgt er een telefoontje van haar soulmate Beyoncé. Veel bloot, erotiek, lesbian love, travestieten en geweld, alles verpakt in een 70’ties pop-filmstijl. De videoclip duurt 9 minuten lang en is enorm geïnspireerd op het werk van Quentin Tarantino. De filmgeeks onder jullie zullen we de Pussy Wagon uit de Kill Bill saga hebben herkend. De regie is in handen van de Zweedse videoclipmaker Jonas Akerlund, die voorheen al werkzaam was op clips van Madonna, Metallica en Moby.

Ik ben niet bepaald verzot op het nummer, maar vind dit één van de betere videoclips van de laatste maanden. Het is gewaagd en fascinerend om te zien en staat mijlenver van de beautyclips die we geregeld zien van dergelijke popidolen. Uiteraard blijft het 100% Gaga materiaal die vooral bestemd is voor de gay-community, een bevolkingsgroep die verzot is op de seksuele context en de fashion, maar die ook liever hun muziek kopen in plaats van downloaden. Gaga kan het zich dus veroorloven om miljoenen dollars in haar clips te steken. Wat denken jullie trouwens van de clip?