De FilmBlog

In een vorige post had ik het nog over de kleurcodes in filmposters, nu zou ik het willen hebben over de compositie, want hierover kan je ook een boom opzetten. Net zoals er terugkerende poses zijn bij modellen die op de cover van één of ander mannenblad staan, zijn er ook bepaalde poses en composities die alsmaar terugkeren in filmposters. Zo komen zelfs zo vaak voor dat we er zelfs niet meer bij stil staan. Creativiteit is met andere woorden vaak zoek, maar anderzijds is het ook wel logisch dat filmposters een beetje in herhaling vallen. Er komen immers een slordige 8000 film uit per jaar.

En om dit bericht niet te zwaar te maken zal ik deze opsplitsen in verschillende delen. Laten we misschien beginnen met het meest flagrante, met name de doorheen de benen poster. De meest recente exemplaren zijn Crazy, Stupid Love (2011) en deze van The Sitter (2011). En beide films zetten een lange traditie verder van openstaande vrouwenbenen waardoor we als kijker doorheen kijken. Er is zelfs een mannelijk exemplaar met 3:10 to Yuma (2007) en Freak Dance (2011). Er zijn vast nog wel voorbeelden, we lezen het graag in de commentaren.

***Related Posts***
18/05/2012: Poster clichés #3: Look into my Eye
13/02/2012: Poster clichés #2: Back to Back
09/02/2012: Poster clichés #1: Through Her Legs 21/05/2011: Lachen met filmposters
03/04/2011: Collectie pictogram posters
08/01/2008: Welke filmposter hangt in jouw kamer?
23/08/2007: Kleurcodes in filmposters

Na Elizabeth Hurley, Heather Graham en Beyoncé Knowles is volgens Coming Soon het Braziliaanse lingeriemodel Gisele Bündchen verkozen om de eye-candy van dienst te worden voor de opkomende Austin Powers 4. Bundchen heeft het script al gelezen en gaat aan tafel zitten met Mike Myers, de scenarist en tevens hoofdrolspeler, en regisseur Jay Roach.

Dit wordt niet de eerste filmrol van het acterende model Bundchen. Een paar jaren geleden speelde ze naast Queen Latifah in Taxi (2004), en in 2006 had ze een klein rolletje in The Devil Wears Prada (2006). De titel van de vierde Austin Powers is nog niet bekend, maar Myers heeft wel al onthuld dat hij zal focussen op Dr. Evil, de vijand van Powers die ook door Myers wordt gespeeld.

Ik ben gestopt met lachen na de eerste Austin Powers, dus het maakt mij niet veel uit dat ze nog tien sequels maken. Een verstandig mens kan maar zoveel keer lachen met 'mojo' en 'shag me baby', alvorens het op de zenuwen begint te werken. Austin Powers in Goldmember (2002) bewees trouwens dat de vervaldatum van de formule al een paar jaar overschreden is en dat de tijd rijp is voor iets anders. Een komiek als Sacha Baron Cohen weet ook wanneer een typetje aan vervanging toe is, hopelijk zal Mike Myers ook tot dit inzicht komen met Austin Powers (of zelfs Shrek die ook nog een 4de keer wordt uitgemolken). Mike Myers zou beter het advies van Dr. Evil opvolgen…zip it.

Het topmodel Gisele Bündchen is misschien de enige mogelijke reden om naar deze film te gaan, en dan vooral om te genieten van haar mooie vormen. Voor diegene die geen flauw benul hebben van wie Gisele eigenlijk is, vinden jullie hieronder een hq gallery van de nieuwe Austin Powers vamp.

*** HQ pics van Gisele Bündchen ***

***Related Posts***
19/03/2007: Acterende modellen
15/10/2005: Er komt een Austin Powers 4
05/07/2004: Gisele Bündchen in de Amerikaanse Taxi versie

Le nouveau poster est arrivé! De eerste poster van Rush Hour 3 (2007) met de twee duur betaalde sterren, Chris Tucker en Jackie Chan staat al te pronken op een aantal filmsites. De affiche verschilt eigenlijk niet zo heel veel van de Rush Hour (1998) poster of de Rush Hour 2 (2001) poster, buiten dat het verhaal zich nu overduidelijk in Frankrijk afspeelt. Regisseur Brett Ratner heeft zich zeker niet al teveel vermoeid op deze shoot want ook de trailer lijkt sprekend op die van de vorige twee films, maar gezien de locatie ruikt hij zelfs een beetje naar de Taxi-films.

Korte inhoud: Terwijl inspecteur Lee (Jackie Chan) en detective James Carter (Chris Tucker) in Parijs verblijven, blijkt er een Chinese triade in de stad aanwezig. Lee en Carter raken onvrijwillig betrokken bij de zoektocht naar deze criminelen.

Meer verhaal is er uiteindelijk niet te rapen. Het is uiteindelijk maar een soort exhibitie van een arrogante en grappige Tucker en een lenige en snelle Jackie Chan. De Franse locatie zorgt meteen ook voor een aantal Franse-mopjes en taal-verwarringen waar ik zo stilaan een immuniteit heb voor ontwikkeld. De scenarist Jeff Nathanson heeft bij het schrijven van het scenario waarschijnlijk een stuk papier genomen en alle clichés die hij maar kon bedenken over Frankrijk in één script geforceerd. Et voilà le résultat! Dat deze film 120 miljoen dollar heeft gekost zie je niet in de trailer. Maar dat is dan ook niet te verwonderen gezien het budget voornamelijk werd opgepeuzeld door de loodzware acteurs-vergoedingen. Mijn verwachtingen zijn voor deze film dus zéér laag, dus wie weet, ga ik er nog kunnen van genieten. De formule werkt in ieder geval uitstekend en brengt ook heel wat geld in het laatje. Nu nog maar afwachten of ze met deze prent ook de box-office kunnen plunderen…en uit de kosten geraken. De vrouwelijke hoofdrol Noémie Lenoir, de vriendin van voetballer Makelele, mag er in ieder geval zijn. Ik denk niet dat het een groot acteertalent is, maar zeker wel een vrouw waar je niet naast kijkt. Oordeel zelf hieronder.

*** HQ pics van Noémie Lenoir ***

***Related Posts***
12/08/2007: Rush Hour 3 verbannen in China
06/02/2007: Chris Tucker gijzelt opnieuw Rush Hour 3
10/07/2006: Geen Jean Claude Van Damme in Rush Hour 3
07/05/2006: Geen Steven Seagal in Rush Hour 3
23/11/2005: Chris Tucker lijkt zijn slag thuis te halen
12/07/2005: Chris Tucker negotieert voor Rush Hour 3
30/05/2005: Rush Hour 3 op de wachtlijst
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Blockbusters maken de Hollywood-industrie op volle toeren draaien. Ze trekken niet enkel veel volk naar de bioscoop, maar zorgen tevens dat de Hollywood-droom in stand wordt gehouden. Adrenalyne-stoten die levensnoodzakelijk zijn. Vergeet niet, het is showBUSINESS, en met het geld 'kunnen' ze ook een aantal andere risicovolle projecten aan met beginnende regisseurs. Het is een natuurlijk proces binnen de cinema, of eenderwelke kunstvorm. Populaire kunst wordt afgewisseld met alternatieve producties, en vaak ondersteund het ene vaak het andere. Trouwens, afwisseling is een goede deugd.

En uiteraard zijn er knappe commerciële films (Se7en, Fight Club, Usual Suspects, Unbreakable, The Matrix) en ook wel een enorme quantiteit van brol (Charlie's Angels II, Starsky & Hutch, Collateral Damage, Van Helsing), maar beide ondersteunen ze elkander. Commerciële projecten vullen de kas, maar artistiek hoogstaande fims bezorgt het medium zijn erkenning en uitstraling.

Maar in België zijn we blijkbaar nog niet klaar om voldoende geld te steken in filmproducties. Ook de privé-sector ziet te veel de audiovisuele-sector als een vreemd beest. En dat is niet te verwonderen gezien de cinema geen prioriteit is - zeker vergeleken met televisie. Zijn we bang omwille van de grote concurrentie van Amerika, of sceptisch t.o.v. van de uitleenlopende culturen en talen in Europa? Misschien denken we dat het verlieslatende industrie is? ...

Dat filmmaken geld kost is duidelijk, maar hier in België wordt meer geld gegeven aan de opera dan aan film, en daar is toch iets mis mee. Frankrijk, die aan de bakermat van de 7de Kunst staat, bewijst het tegendeel en is reeds volop bezig met de productie van commerciële films. Ze hebben veel succes in eigen land en de prenten teoeren vaak ooktot in het buitenland, en ik zwijg nog over de TV/DVD-recettes. Luc Besson is misschien wel de frontman daarbij (Taxi, Leon, Le Grand Blue, Nikita, Rivières Pourpres, The Fifth Element,...)

*** Check out Gisele Bündchen, Ana Cristina de Oliveira, Magali Amadei en Ingrid Vandebosch in Taxi ***

Hij maakt misschien voor de filmliefhebber platgedrukte quick-hamburgers à la Wasabi, Taxi 2, Taxi 3, The Dancer, Yamakazi, ... maar hij gebruikt de recettes van dergelijke films om juist ook de kans te geven aan jonge filmmakers om langspeelfilms te maken met voldoende middelen. Iets wat Verheyen had kunnen doen bij ons! Waarom niet trouwens? Hoe meer films er worden gemaakt, hoe groter de slagkracht. De makers krijgen meer ervaring en kunnen, betere films gaan maken, al dan niet met grotere budgetten. De Zaak Alzheimer is een eerste en hopelijk niet de laatste in de rij. We hebben er veel nodig willen we echt spreken van een filmindustrie. Ik vrees gewoon een beetje dat we na De Zaak Alzheimer weer een aantal jaartjes op onze honger gaan moeten wachten...

Voor de fans van Taxi (2004) met in de hoofdrollen Queen Latifah, Jimmy Fallon en Jennifer Esposito - Check This Out ! Voor de rest, mijden als de pest zou ik zeggen! Maar dit is zo'n voorbeeld van een Besson productie met een relatief klein budget, die zonder veel schroom gemaakt is om geld in het laatje te brengen. Visueel ziet het er allemaal sexy en grappig uit en dat is uiteraard aanlokkelijk. Maar goed, ik blijf er toch liever ook weg van...