De FilmBlog

Catherine Zeta-Jones krijgt de hoofdrol in een musicalfilm over de Egyptische koningin Cleopatra. Dat meldt het Amerikaanse filmvakblad Variety. Steven Soderbergh tekent voor de regie van de film.

De muzikale film zal handelen over de relaties die Cleopatra had met Julius Caesar en Marcus Anthonius. Hugh Jackman zou zijn benaderd voor een van deze mannelijke hoofdrollen. Wanneer de film in de bioscopen te zien zal zijn, is nog niet bekend. Het zijn de mensen van Latino Review die met het nieuws komen:

For his next directing effort, Steven Soderbergh is plotting a 3-D live-action rock 'n' roll musical about Cleopatra. He is courting Catherine Zeta-Jones to play the Egyptian queen and Hugh Jackman to play her lover, Marc Antony.

The music has been written by the indie rock band Guided by Voices, and the script is by James Greer, a former bass player for the band and an author. While Soderbergh has recently done a spate of wildly different projects, this one will be his first full-blown musical.

Bij Soderbergh weet je nooit wat je kunt verwachten. Hij is zowel in staat van het beste als van het meest verwerpelijke. Ik loop zelf niet echt warm van musicals. Als ik zo’n film wil zien dat ga ik op zoek naar klassiekers met Fred Astaire of Gene Kelly. Die zijn beter gemaakt, de acteurs zijn betere dansers (zoals Astaire) en zangers (zoals Kelly), en ook de tijdsgeest zit helemaal juist. Nu nog musicals willen maken is enorm tricky. Toch bewees Baz Luhrman met Moulin Rouge! (2001) dat het toch mogelijk is om een musical te maken die enigszins steek houdt. Zelfs Sweeney Todd (2007) vond ik geen onaardige prent. Benieuwd wat ze ervan bakken.

Catherine Zeta-Jones als Cleopatra zie ik meteen zitten. Ze heeft die exotische look, de allures en is genoeg glamoureus om in de huid te kruipen van een koningin. Ook het duet Jackman en Zeta-Jones moet vonken geven. Het zou wel eens kunnen dat we na deze film nooit meer zullen praten over de vertolking van Elizabeth Taylor in Cleopatra (1963). Nu nog hopen dat de film er ooit van komt, want ik zit zelfs nog te wachten op een Nefertiti film met Halle Berry.

*** Catherine Zeta-Jones picture gallery ***

Het was de eerste keer dat Tim Burton, die een ware afschuw heeft voor musicals, zich waagde aan de verfilming van een Broadway musical van Stephen Sondheim en dan nog wel van een project die al meerdere malen werd geadapteerd zonder veel succes. Burton is niet meer de regisseur die hij vroeger was ten tijde van Batman en Edward Scissorhands. Zijn populaiteit kreeg een ferme deuk na de flauwe Planet of the Apes (2001) remake en de ietwat melige Big Fish (2003).

Maar hier tegen alle verwachtingen in, slaagt de regisseur in zijn opzet en brengt een prachtige ode aan de klassieke horrorfilms. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007) is echter niet bestemd voor "de grote massa" gezien het genre en zijn R-rating, maar wie de film een kans wil geven zal opgetogen zijn om Burton weer aan het werk te zien op een nieuw hoogtepunt van zijn kunnen. Het is zeker niet zijn beste film, maar zeker één van zijn betere.

Korte inhoud: Benjamin Barker (Johnny Depp) komt door toedoen van Judge Turpin (Alan Rickman), die een oog had op zijn jonge vrouw, onterecht in de gevangenis. Na vijftien lange jaren weet Barker te ontsnappen en keert terug naar Londen voor maar één ding: wraak. Hij besluit hiervoor een partner in zijn plan te betrekken: Miss Lovett (Helena Bonham Carter), die al gauw zijn obsessieve en zeer toegewijde handlanger wordt. Barker begint een kapperszaak boven de pasteiwinkel van Miss Lovett. Samen rekenen ze af met de vijanden van Barker, die zich Sweeney Todd laat noemen. Maar al gauw is Turpin niet meer de enige die de toorn van Todd en Lovett zal ondergaan...

Dit duistere moordverhaal en gitzwarte humor is geschreven op het lijf van Burton. We worden hier ondergedompeld aan de rand van het grimmige 19e eeuwse Londen met zijn lugubere steegjes en zijn leegstaande krotwoningen, op een treffende manier gefotografeerd door Dariusz Wolski. Sweeney Todd is trouwens de 6de samenwerking tussen Depp en Burton, en de keuze van de acteur was niet evident gezien Depp ook GEEN zangervaring had. Toch bewijst de acteur zijn veelzijdigheid en hij is geknipt voor de rol als wraakzuchtige kapper Todd, en ondanks dat zijn zangstem niet altijd even goed is, weet hij wel te overtuigen. Het is geen opera-zangstem, maar eerder een stem van een rocker (Depp was trouwens vroeger nog lid van een rockband), en dat zorgt meteen ook voor een interessante interpretatie van het personage.

Met echtgenote en nieuwe muze van Burton, Helena Bonham Carter, vormt hij het ultieme koppel dat de straten van Londen onveilig maakt. Bonham had ook niet echt veel zang-ervaring, maar ook zij wist niet te ontgoochelen en dit terwijl ze zwanger tijdens de opnames. De aandachtige kijker zal opmerken dat de boezem van de actrice zal verschillen in grootte naargelang de scène. Haar stem heeft iets aparts en het is er zeker aan te horen dat ze gedurende maanden intensieve zanglessen heeft gevolgd. Zingen is één zaak, maar zingen en acteren op hetzelfde moment is niet voor iedereen weggelegd, maar toch wist ze de klus te klaren. Zowel Depp als Carter hebben er voor gezorgd dat de film een geslaagde prent werd, bekroond met maar liefst 2 Golden Globes (Beste Film, Beste Acteur).

Alan Rickman is geniaal in zijn rol als de slechterik, maar ook de verschijning van de flamboyante Italiaanse kappersrivaal Pirelli gespeeld door Sacha Baron Cohen (Borat) is te gek. Verrassend genoeg heeft hij een zeer aanstekelijke zangstem en is het een genot om naar hem te luisteren én te kijken. Tussen al dat donker is hij een klein komisch lichtpuntje dat de film een leuke twist geeft. Het zijn allemaal stuk voor stuk boeiende casting-keuzes die elk de moeilijke taak met perfectie weten te volbrengen.

Ik ben er echter van overtuigd dat de verfilming waarschijnlijk niet kan opboksen tegen de muzikale kwaliteit van de Broadway musical. Soms denk ik dat Burton misschien een betere prent had gemaakt indien hij de zang had ingeruild voor dialogen, gecompenseerd met een bombastische opera-achtige muziekscore. Maar het was een uidaging, voor zowel de maker als de acteurs en het resultaat mag gezien worden. Het blijft een typische Burton-film die als het ware Corpse Bride (2005) tot leven roept met een Johnny Depp zijn vertolking in de Jack the Ripper film From Hell (2001) over een andere boeg wist te gooien.

Sweeney Todd is een visueel verbluffende en morbide musical thriller met twee charismatische anti-helden, die niet alleen musical fans zal bekoren, maar zeker ook heel wat fans van klassieke horrorfilms. Ik kan het geen meesterwerk noemen, maar toch een film met een Tim Burton op niveau die hier een quasi-realistische prent aflevert van een muzikale fantasie.

***Related Posts***
06/10/2007: Sweeney Todd trailer
02/08/2007: Sweeney Todd poster

Na mijn Top 10 Worst Movies Posters zijn vandaag de tien beste filmposters aan de beurt. Ook voor deze lijst heb ik me beperkt tot de filmposters van de laatste jaren. Mocht ik er een aantal over het hoofd hebben gezien, laat het weten in de reacties.

Films zijn trendgevoelig of zetten in bepaalde gevallen hun eigen mode-trend. De filmposters volgen deze logica volledig. Grafische vormgevers moeten niet alleen vertellen wat voor soort film het zal worden maar tevens ook een voorsmaakje geven van de filmstijl, en dit alles op een intrigerende, originele manier en met aandacht voor de kleurcodes. Het meest performante bedrijf wat betreft grafische vormgeving van filmposters blijft Intra Link Film, die zowat verantwoordelijk is voor bijna alle Warner Bros producties, en dat is een gigantische account die niet bezuinigt op marketing kosten. Soms heb ik wel het gevoel dat ze af en toe in herhaling vallen, neem nu de panoramic Batman Begins poster en de I Am Legend poster. Maar het blijven stuk voor stuk posters die indruk maken (Batman begins: 1, 2, 3 en I Am Legend: 4, 5)

Voor deze 13e BlogTalk hebben ook At The Movies en Popcorn hun top 10 samengesteld. Ga dus snel ook eens een kijken nemen op hun blogjes. Mijn top 10 kan je samenvatten met 2 kernwoorden: bloed en vintage. Enjoy!

10. Eastern Promises (2007)

Je had geen betere filmposter kunnen maken voor deze Eastern Promises van David Cronenberg. Het is een vrij eenvoudige one-sheet, maar zoals men wel vaker zegt Less is More, en dat is zeker van toepassing voor dit donkere exemplaar. Zowel de tag 'Every Sin Leaves A Mark' als de afbeelding laten je in het duister waarover de film gaat, maar des te groter wordt het verlangen om de film te zien. De handen op elkaar, het mooie polshorloge en het zwarte kostuum contrasteren met de vreemde hand-tattoos en maken duidelijk dat het hier om een Cronenbergfilm gaat. De headshots van de twee hoofdacteurs (Naomi Watts en Viggo Mortensen) had ik zelf weggelaten, maar ik begrijp volkomen waarom deze strip onderaan de poster hangt. De film kost veel geld en acteurs moeten nu eenmaal publiek naar de bioscoop trekken. Hadden de foto's er echter niet op gestaan had ik met veel overtuiging deze sheet in mijn top 3 gezet.

09. 300 (2007)

De meeste van de 300 filmposters vind ik niet zo geslaagd, maar deze sheet is een pareltje. De uitwerking is uiteraard met dank aan de mooie fotografie van Larry Fong, maar de filmposters weerspiegelt perfect de visie van Frank Miller. Ik vraag me zelfs af of de afbeelding niet afkomstig is uit de grafische comic. In ieder geval werd de toon gezet en werd 300 één van de meest succesvolle comic-adaptaties van de laatste jaren.

08. 30 Days of Night (2007)

Comic-adaptaties brengen meestal indrukwekkende filmposters, en ook deze 30 Days of Night mocht niet ontbreken aan mijn top 10. Mensen die verlangen naar gore zullen op hun wenken bediend worden met uiteenspattende bloedspetters en bloeddorstige vampieren. In tegenstelling tot het profiel-shot van de Skin Walkers poster of de Day of the Dead poster, vloeit het bloed hier rijkelijk, en daar gaat menig comic-liefhebber van schuimbekken.

07. The Orphanage (2007)

De filmposters van The Orphanage (El Orfanato) (zie ook poster 2 en poster 3), de low-budget thriller van Guillermo Del Toro, zijn al even indrukwekkend als de film zelf. Ze creëren intrige en zetten op een smaakvolle manier een akelige sfeer neer die beduidend is voor de film. En dit low-profile design is misschien wel de juiste aanpak in een periode waar het bloedvergieten van de comic-adaptaties hoogtij vieren. Deze Spaanse thriller – gemaakt met veel minder middelen – moest zich onderscheiden en deed dit dan ook. De Spaanse posters vind ik trouwens iets beter dan de Amerikaanse versie, en juist omwille van het feit dat ze zelfs geen gebruik maken van spoken om de juiste toon te zetten.

06. Sin City (2005)

Ik kon geen top 10 opmaken zonder de Sin City character-reeks te vermelden, die volgend jaar navolging zal krijgen met die andere Frank Miller films; The Spirit (2009) en de Sin City sequels. Het zijn stuk voor stuk indrukwekkende, sexy en stoere sheets die rechtstreeks uit de comics schijnen te komen. Maar het wow-effect komt voornamelijk door het feit dat die comic-personages worden geïncarneerd door echte acteurs. Frank Miller is trouwens ook diegene die de reeks heeft uitgewerkt, alsook deze van 300 en The Spirit.

05. Planet Terror (2007)

De posters van Planet Terror (zie ook deze sheet) hebben de Grindhouse-affiches nieuw leven ingeblazen en de trend gezet voor talrijke gelijkaardige filmposters zoals Zombie Strippers (2008) of Machete (2008). Maar regisseur Robert Rodriguez is, net zoals Quentin Tarantino, een echte trendsetter.

04. The Descent (2005)

De poster van The Descent blijft voor mij één van de betere horrorposters van de laatste 10 jaar. De inspiratie voor deze poster werd gezocht in de The Silence of the Lambs poster. Als je goed kijkt op de rug van de doodshoofdvlinder zie je de exacte formatie waarin de vrouwen liggen, maar dan wel zonder kleren, die met enige fantasie op het vooraanzicht van een menselijke schedel lijkt. Dit beeld werd dan weer gehaald van een foto van Salvator Dali die frequent werkte in zijn schilderijen met naakte vrouwen die een gezicht uitbeelden. De poster van The Descent is dus niet zomaar uit de lucht gegrepen en de uitwerking ervan is op zijn minst aangrijpend te noemen.

03. 28 Weeks Later (2008)

De poster van 28 Weeks Later (alsook de rode versie) passen perfect in de stijl van die Apocalyptische future-noir films en sluiten ook goed aan bij de eerste 28 days later. De plooien in de affiche geven aan de poster een soort vintage-karakter (cf. Grindhouse posters). En hoewel de fotografie van een man in een anti-contaminatie pak misschien niet het meest originele concept is voor een filmposter is de uitwerking dermate geslaagd dat het je interesse opwekt. De rode kleur, het profielshot, de ‘warning’ bovenaan de poster, de tag ‘deadly force will be used to protect this area’ zorgen voor een bedreigende sfeer.

02. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Ik heb genoten van Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street, hoewel ik zoals zovele eigenlijk liever een non-musikale versie had willen zien. Maar eenmaal je in de musical treedt ben je meteen verkocht (ten minste als je een beetje van musicals houdt). De fotografie was sfeervol luguber en dat was zeker te verwachten van een Tim Burton prent die tevens ook nog eens een indrukwekkende serie filmposters uitbracht in monotone kleuren, periode kleren en unieke settings (zie ook poster 2, poster 3 en poster 4). Onder de planken zie je het rode bloed sijpelen en dat is uiteraard een hint naar datgene wat zich onder de barbierstoel bevindt. Johnny Depp is trouwens één van de weinige acteurs die echt meerwaarde brengt aan de posters en dus heb ik er niets op tegen dat hij prominent aanwezig is. De filmposters schreeuwen in ieder geval dat dit van de hand is van Tim Burton en daar kan ik gerust mee leven.

01. 3:10 to Yuma (2007)

Three Ten to Yuma mag dan misschien wel een beetje van een ontgoocheling zijn qua film. De poster is één van de beste one-sheets die ik de laatste jaren heb gezien. Het is indrukwekkend omdat de makers niet wil uitpakken met de headshots van Christian Bale en Russell Crowe, maar opteren voor de gestileerde aanpak. De donkere afbeelding maakt eveneens een knipoog maakt naar de traditionele westernfilms. De poster zelf lijkt getekend te zijn en ziet er ook stoffig uit alsof we hier met een vintage poster te doen hebben. Wanneer je naar deze poster kijkt heb je meteen een nostalgisch gevoel. Na het zien van deze affiche had ik meteen de hoogste verwachtingen voor de film, en dan is misschien het enige nadeel bij uitstekende filmposters.

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
BlogTalk #9: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
BlogTalk #11: Het Beste & Slechtste uit 2007
BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

Zoals ik al eerder zei lijkt de musical Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007) voor Tim Burton geschreven te zijn. De film is gebaseerd op Stephen Sondheim prijswinnende musical, over een kapper (Johnny Depp), die onterecht naar de gevangenis wordt gestuurd. En daar ondergaat hij een metamorfose. De hoofdrollen in Sweeney Todd worden vertolkt door Johnny Depp, Burtons vrouw Helena Bonham Carter, Alan Rickman en Sacha Baron Cohen. Het scenario van de film is van de hand van John Logan (Gladiator, The Aviator, The Last Samurai).

Korte inhoud: Benjamin Barker (Johnny Depp) komt door toedoen van Judge Turpin (Alan Rickman) onterecht in de gevangenis. Na zijn gevangenschap zint hij op wraak en besluit een partner in zijn plan te betrekken: Miss Lovett (Helena Bonham Carter). Barker begint een kapperzaak boven de pastei winkel van Miss Lovett. Samen rekenen ze af met de vijanden en tegenstanders van Barker die nu Sweeney Todd genoemd word.

Ik ben opgelucht dat er in de trailer geen gorilla’s of Oompa Loompas rondlopen. Het enige waar ik nog zal moeten aan wennen is de zang-scènes. Burton heeft ervaring met het musical genre via zijn freaky cartoons Corpse Bride (2005) en The Nightmare Before Christmas (1993), maar dit zou zijn eerste echte live-action musical zijn, in een soort cross-mix van Edward Scissorhands (1990) en From Hell (2001).

De trailer ziet er opnieuw heel ‘fantastisch’ uit zoals we dat van Burton ondertussen gewoon zijn. De kwaliteit van de Yahoo trailer is niet van al te beste kwaliteit, maar ik verwacht een fotografisch gitzwarte prent. De overgang van bijna zwart-wit beelden, naar verzadigde kleuren is intrigerend. Ik hoop gewoon dat Johhny Depp zijn Jack Sparrow tikjes goed zal kunnen wegmoffelen en dat de plotse zang-scènes geen mood-spoilers worden. In de trailer zie je ook maar één zangnummer, maar in de musical komen er uiteraard een heleboel zangnummers. Vraag blijft dus of Tim Burton dit heeft beperkt tot een minimum, of dat de monteur van de trailer er heeft voor gekozen om de zangnummers eruit te halen om zo meer mensen naar de bioscoop te trekken…? In dit laatste geval had de monteur dan misschien beter ALLE zangnummers weggelaten! Nu zaait hij verdeeldheid bij het publiek over de aard van het beestje. Ik kijk hoe dan ook wel uit naar de release van deze visueel verbluffende prent, bij ons op 23 januari 2008.

***Related Post***
26/07/2008: Sweeney Todd filmbespreking
02/08/2007: Sweeney Todd verfilmd

Tim Burton brengt binnenkort een nieuwe prent uit, Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007), met zijn fetish-acteur Johnny Depp. Depp zal er de rol spelen van een duivelse barbier. Verwacht je maar aan een soort cross-mix van Edward Scissorhands (1990) en From Hell (2001), gebaseerd op een toneelstuk van Stephen Sondheim. De lugubere filmposter wakkert in ieder geval het enthousiasme bij mij aan, mede met de indrukwekkende cast. Het scenario van de film is van de hand van John Logan (Gladiator, The Aviator, The Last Samurai).

Korte inhoud: Benjamin Barker (Johnny Depp) komt door toedoen van Judge Turpin (Alan Rickman) onterecht in de gevangenis. Na zijn gevangenschap zint hij op wraak en besluit een partner in zijn plan te betrekken: Miss Lovett (Helena Bonham Carter). Barker begint een kapperzaak boven de pastei winkel van Miss Lovett. Samen rekenen ze af met de vijanden en tegenstanders van Barker die nu Sweeney Todd genoemd word.

Ook Sacha Baron Cohen (Borat) en de knappe Laura Michelle Kelly zijn van de partij in een project waar heel wat namen van actrices circuleerden die maar al te graag een rol hadden bemachtig in deze verfilming van de bekende musical. Laten we hopen dat er in deze prent geen gorilla’s of Oompa Loompas rondlopen en dat deze prent zo een beetje de terugkeer van een fantasie- en talentvolle filmmaker betekent. Nu nog wachten op de eerste trailer. De film wordt in de Belgische zalen verwacht op 23 januari 2008.

***Related Post***
26/07/2008: Sweeney Todd filmbespreking
06/10/2007: Sweeney Todd trailer