De FilmBlog

Een maand geleden schreef ik nog een artikel over films die je als waardeloos kunt bestempelen nog voor je de fiilm in kwestie gezien hebt, en één van die films was Street Fighter: The Legend of Chun-Li (2009). En wat blijkt nu, de film die in de bioscopen draait haalt op Rotten Tomatoes maar liefst 0% na 20 reviews! Dit moet de eerste keer zijn in jaren dat ik zoiets heb gezien.

De film wordt dus niet alleen slecht bevonden, niemand heeft zelfs ook maar iets positiefs over deze 50 miljoen dollar productie te vertellen. En dit moet hard aankomen voor filmmaker Andrzej Bartkowiak, die met deze sequel waarschijnlijk het einde van zijn carrière heeft getekend … of toch de carrière als Hollywood regisseur die grote budgetten krijgt. De man begon relatief goed met 25 miljoen dollar maar de film in kwestie, Romeo Must Die (2000), was buitengewoon slecht geacteerd en had vreselijk slechte visuals. Voor zijn tweede film kreeg hij 33 miljoen en huurde meteen zijn favoriete acteur in, Steven Seagal. De film was Exit Wounds (2001) en was al even zwak als zijn eerste film.

Kristin Kreuk - Michael Clarke Duncan - Neal McDonough - Moon Bloodgood - Robin Shou

Maar met Cradle 2 the Grave (2003) en Doom (2005) ging het van kwaad naar erger: slecht acteerwerk, en een verhaal bestemd voor randdebielen met ronduit belachelijk actie-sequenties. Voor die laatste film kreeg Bartkowiak trouwens 70 miljoen, maar de prent flopte aan de box-office en bracht wereldwijd (!) nog geen 45 miljoen dollar op ondanks zijn ruime release. En nu heeft het er alle schijn van dat zijn tweede game-adaptatie ook zwaar zal te lijden hebben aan een acuut gebrek aan bioscoopbezoekers. Street Fighter haalde met zijn openingsweekend amper 4,6 miljoen dollar in de States en dat zegt al genoeg voor wat de komende dagen zal brengen.

Waarom schrijf ik dit artikel? Uiteraard vind ik het spijtig dat ze niets iets beters hebben kunnen aanvangen met het materiaal (ook al was er niet veel verhaal om mee te beginnen), maar ik vind het bespottelijk dat die Hollywoodbobo's geen betere regisseur voor hun film hebben kunnen aantrekken dan die oetlul Andrzej Bartkowiak die met zijn Jet Li films heeft bewezen een slecht actie-regisseur te zijn en een waardeloze verhalenverteller. Dit is 50 miljoen dollar (+/- 25 Loft films) die ze wegsmijten in de goot! En dat had zowat iedere kwiet met een minimum aan filmkennis kunnenvoorspellen.

Hieronder vinden jullie een aantal kernzinnen uit het betoog van een reeks journalisten op Rotten Tomatoes:

It's a cheerfully stupid endeavor, enlivened by some gnarly fights and endullened by all the talky stuff in between.
Eric D. Snider, Film.com

I can't remember the last time I watched an actor fail to walk into a room convincingly, but Chris Klein does it. Look for a YouTube montage of his Street Fighter performance to pop up any day now.
Alonso Duralde, MSBC

A meandering, confused, and worst of all boring crime syndicate accounting which takes forever to unfold and does everything it can to avoid actual fighting.
Joshua Tyler, CinemaBlend.com

It's bad. It's really bad. It's Uwe Boll bad.
Kevin Carr, 7M Pictures

As a fan of the video game series, I can honestly say that this is hands down one of the worst films I have ever seen. Chris Klein is so bad that he made the movie a comedy.
Kevin McCarthy, WJFK

Chun-Li narrates much of it, and the dialogue would be excruciating if it weren't laughable in the way she describes what is blatantly occurring on the screen. If nothing else, the movie is an ideal one for blind viewers.
Dustin Putman, The MovieBoy.com

I'll take Jean-Claude Van Damme and his powder blue beret any day over this insipid, clunky, and joyless motion picture.
Brian Orndorf, BrianOrndorf.com

***Related Post***
14/01/2009: Kan je een oordeel hebben nog voor je de film hebt gezien?

Het gebeurt wel eens dat ik een trailer in mijn schoot krijg geworpen, die op de ballen trekt. Vaak zijn het films met een vreselijk slechte regisseur, een casting om van te gruwen of een weinig overtuigende plot. Ik wordt dan meteen gegrepen door een overheersend gevoel van: "Dit gaat zuigen als geen ander!" Neem als voorbeeld Street Fighter, Outlander, Labor Pains en The Pink Panther 2, die binnenkort in première gaan en waarvan ik nu al voorspel dat het zuigfilms worden die naar alle waarschijnlijkheid ook zwaar zullen floppen. En ik ben in vele gevallen zelfs vaak niet de enige die er zo over denkt. Maar dan heb je die commentaren van mensen waarvan je nog nooit heb gehoord, die met volle overtuiging declameren: "Hoe kun je zeggen dat het op niets zal trekken als je de film nog niet hebt gezien?!" Ik dacht meteen, hierover moet ik een postje schrijven.

Het opmerkelijke aan de reacties van diegene die mij verwijten om "vooroordelen" te hebben, is dat ze in de meeste gevallen afkomstig zijn van mensen die deze rotzooi op voorhand al goed vinden. Misschien zijn ze helemaal weg van de hoofdacteur, zijn ze fan van de regisseur of compleet ondersteboven van het onderwerp. Ze staan dan ook klaar om je te berispen dat je niet over de film kan oordelen omdat deze nog niet in de bioscoopzalen uit is. En met de basis van hun opmerking ben ik het in principe zelfs niet oneens. Als je een prent nog niet hebt gezien kan je niet met volle overtuiging zeggen dat de film 'slecht' of 'goed' is. Dit hebben gezegd vind ik wel dat je een "voorspellende opinie" kan formuleren over de film, en wil nu net dat De Ultieme FilmBlog bij uitstek een opinieblog is. Met andere woorden: ik kan niet zeggen van een film die ik nog niet heb gezien "Deze film is slecht", maar ik kan wel zeggen "Deze film ZAL zuigen als geen ander" of "Dit ziet er teleurstellend uit." Het is een kleine nuanceverschil, maar wel één van belang.

*** Wie heeft er geen mening over een film alvorens deze gezien te hebben?***

Dat de ene in zijn opinie meer erkenning verdient dan de andere, staat buiten kijf. Iemand die geen kaas heeft gegeten van schilderkunst en na het zien van een aantal schetsen oordeelt dat het uiteindelijke werk weinig goeds zal opleveren, vind ik iets minder gewichtig dan de voorspellende mening van iemand die al jarenlang de schilderkunst op de voet volgt. Het kunnen allebei opinies zijn, maar de ene heeft misschien iets meer "voorkennis" en "ervaring" om een voorspelling te maken naar de uiteindelijke waarde van iets. Meer nog, je kunt je zelfs de vraag stellen naar de waarde van een oordeel van iemand die niets afweet van schilderkunst en die een oordeel maakt na het zien van een afgewerkt doek, in oppositie met iemand die veel afweet van schilderkunst en die enkel maar de beginschetsen heeft gezien. Het zou in mijn geval niet de eerste keer zijn dat ik op aanraden van iemand naar de film ben geweest, om achteraf te moeten vaststellen dat ik 90 minuten lang mijn tijd heb verspeeld aan nonsens. Uiteraard zijn er smaakverschillen, maar niemand zal beweren dat The Godfather< een slechte film of The Hottie or the Nottie een goede film. En dat kan met heel wat argumenten aangetoond worden. Zeggen dat over smaken niet kan gediscussieerd worden vind ik dan ook zever, maar dat is dan weer stof voor een andere discussie.

Trouwens gaan filmdistributeurs uit van het feit dat mensen zich een opinie kunnen vormen van een film aan de hand van een trailer. Ze brengen niet alleen trailers uit maar ook filmposters in een poging uw indruk bij te sturen. En hoe meer ze je kunnen verleiden, hoe meer kans er bestaat dat je uiteindelijk ook naar de film zal gaan. Is het dan ook niet de verantwoordelijkheid van filmcolumnisten om deze trailers en posters naar best vermogen te analyseren en te beoordelen?

Wanneer ik lovend ben over een bepaalde trailer of juist helemaal niet overtuigd, dan ben ik er in de meeste gevallen niet ver naast wanneer ik de film uiteindelijk tezien krijg. En al ik er naast zit, dit gebeurt ook wel eens, ga ik dit ook met zoveel woorden rechtzetten. Er zijn films waar ik in begin niet zo heel veel van had verwacht, zoals Iron Man. Uiteindelijk bleek het een uitstekende film te worden. En ook het omgekeerde. Ik had hoge verwachtingen na het zien van de trailer van Quantum of Solace, maar de film was een immense teleurstelling. Maar in de meeste gevallen, en ik bespreek hier op deze filmblog meer dan 300 films per jaar, zit ik er pal op. Na het zien van de trailer van The Punisher: War Zone wist ik bijvoorbeeld maanden voor zijn release dat het een mislukking zou worden, en dit was het uiteindelijk ook.

Ik beschouw het ook niet als een vooroordeel, want dit zou impliceren dat ik een oordeel maak over iets waar ik niets van afweet. Als ik spreek van een uitstekende trailer, zeg ik dat ook met welbepaalde redenen. Het betekent in geen geval dat ik aandelen zou hebben of dat de filmdistributeurs mij veel geld hebben gegeven om de prent a priori goed te vinden. Distributeurs die mij uitnodigen voor persvisies of dvd's toesturen weten op voorhand dat ze geen ingekleurde promo-review moeten verwachten. Het zal zijn wat ik er van denk, punt andere lijn. Ik maak trouwens ook een onderscheid op mijn blog tussen 'review' (waarbij ik de film gezien heb) en 'trailer' (waarbij ik een opinie geef over de trailer). Ik maak ook geen vooroordeel over het genre van een film, want hier bespreek ik zowel binnen- als buitenlandse films, westerns, horrors, romantische komedies, Hollywood blockbusters en independent films. Trouwens iets wat bij veel kranten wel het geval is, want je moet maar eens kijken hoe weinig journalisten een blockbusterfilm als The Dark Knight naar waarde kunnen inschatten en hoe gemakkelijk ze spreken van een meesterwerk bij het geluid van een nieuwe Mike Leigh film. Uiteraard heb ik een verpletterende mening over de filmcarrière van Ashton Kutcher of deze van een regisseur als Uwe Boll, maar dat belet niet dat wanneer deze mannen een film zouden maken die de moeite is, ik dat ook niet met zoveel woorden zou duidelijk maken.

Het punt is, we hebben allemaal opinies over films die we nog niet gezien hebben (ook diegene die kwaad in de zijlijn staan te roepen dat we dat niet mogen doen), maar wat onze opinie relevant maakt is onze argumentatie. Uiteraard kan je bij het zien van de uiteindelijke film uw argumentatie beter uitwerken en tot een beter oordeel komen, maar iemand met wat filmervaring kan al heel snel doorheen de marketing-strategieën van een productie lezen. Bijgevolg kan de opinie die hij/zij formuleert ook al aangevuld worden met relevante argumenten. Uiteindelijk ligt de bal bij de lezer die deze argumenten al dan niet kan weerleggen. Maar het is dus, quod erat demonstrandum, niet "fout" om op voorhand een opinie te geven over een film, zonder deze al gezien te hebben. Mijn tweede punt die ik wil maken dat ondanks je negatieve mening over een film, je toch zou moeten proberen om de film een kans te geven, want zoals je vaak hoort: The proof of the pudding is in the eating. Ook al spaart een 'voorspellende opinie' ons heel wat tijd, tijd die we kunnen spenderen aan films die we wél de moeite vinden.

***Related Post***
11/04/2008: Het niveau van commentaren op filmblogs

Wanneer er een game-adaptatie in de bioscoop draait, mag je er met een gerust geweten van uit gaan dat de prent zal zuigen als geen ander. De uitzonderingen op deze regel zijn dun gezaaid. Het aantal misbaksels is gewoon niet meer bij te houden (Double Dragon, Super Mario Brothers, Street Fighter, Mortal Kombat 1 & 2, Wing Commander, Pokemon, Tomb Raider 1 & 2, Final Fantasy, House of the Dead, Resident Evil 1-2-3, Alone in the Dark, Doom, Bloodrayne, Silent Hill, DOA, Hitman, In the Name of the King,...).

Je krijgt vaak te horen dat die ene film in aantocht alles zal veranderen, maar het blijft rotzooi. En toch blijf ik nog altijd hopen op een goede afloop van Max Payne (2008) en Prince of Persia: The Sands of Time (2010).

Maar deze storm van wansmaak belet in geen geval dat studio’s nog steeds zweren bij Game-adaptaties. En binnenkort is Army of Two aan de beurt en niemand minder dan Scott Z. Burns, co-scenarist van The Bourne Ultimatum, zal het script verzorgen. Hopelijk scheurt hij hier zijn broek niet aan. Het zijn de mensen van MovieWeb die met het nieuws komen:

Selling more than "1 million units since it launched in March" game is "a two-player action contest in which a pair of private military contractors fight their way through a web of intrigue. Because people experience the game in pairs, playing two guys who go against the world, Scott and I agreed this format presented an opportunity to make a great buddy film," Burns stated.

Een beloftevol scenarist is geen garantie op een geslaagde prent, maar het is een begin. Eén van de grote oorzaken van de teleurstellende kwaliteit van de game-adaptaties is dat ze geen scenario hebben die steek houdt. Dit heeft dan weer te maken met het ontbreken van een consistent verhaal in de games zelf.

Wat betreft dit game, ik heb hiervan nog nooit gehoord – en ik speel toch af en toe wel eens een game. Ik ben er zelfs niet zeker van dat hier iemand op zit te wachten, maar dat kan je ook zeggen van heel wat remakes. Nu maar hopen dat ze ook een doorgewinterde regisseur kunnen vinden. Mocht er onder jullie iemand zijn die Army if Two al gespeeld hebben, laat dan iets weten in de reacties wat jullie bevindingen zijn op het nieuws. Hieronder staat een filmpje over het spel.

De liefhebbers van Street Fighter en Karate Kid kunnen zich binnenkort vergapen aan het nieuwe full contact-geweld, Never Back Down (2008). Spijtig genoeg zit je nauwelijks op het puntje van je stoel en is het huilen met de pet op qua verhaal-opbouw en regie. De film komt nog zelfs niet aan de hielen van de tienerfilm The Karakte Kid (1984). Nochtans waren de middelen aanwezig om een stevige actieprent te maken, maar regisseur Jeff Wadlow zet de lat wel erg laag, en dat was te verwachten na zijn geklungel in de horror Cry_Wolf (2005). Maar als je met enorm lage verwachtingen naar de film kijkt, kan je bij momenten nog genieten van de nonsense. Ik meen het, deze (binnenkort) straight-to-dvd film gaat er in als zoete koek.

Korte inhoud: Jake Tyler (Sean Faris) is een rebelse tiener die samen met zijn familie naar Florida verhuist, omdat zijn jongere broer daar een professionele tenniscarrière begint. In zijn vorige woonplaats was Jake een sterspeler in zijn football-team, maar in zijn nieuwe woonplaats is hij een buitenstaander met geen goede reputatie. Als hij door zijn klasgenoot Baja (Amber Heard) wordt uitgenodigd op een groot feest lijkt Jake een kans te krijgen om misschien een beetje in te burgeren en vrienden te maken. Eenmaal op het feest wordt Jake vernederd door Ryan McCarthy (Cam Gigandet) in een gevecht waar hij tegen zijn zin in is verwikkeld. Na deze vernedering maakt hij kennis met een andere klasgenoot Max (Evan Peters) die hem vertelt over vechtclub waar ze de sport Mixed Martial Arts beoefenen. Jake is erg nieuwsgierig en gaat op zoek naar de vechtclub waar hij Jean Roqua (Djimon Hounsou) ontmoet. In eerste instantie is deze niet geïnteresseerd in Jake, maar na een tijdje neemt hij hem toch onder zijn hoede en leert hij Jake de kneepjes van het vak. Hier vind je de trailer.

Ik zeg er meteen ook bij dat "echte" martial art freaks op hun honger zullen zitten bij het zien van deze prent. Verwacht niet al teveel techniek, want deze film is bestemd voor een duidelijk doelpubliek van 15 tot 20 jarigen die nog op de schoolbanken zitten. Als je een zuivere martial art actiefilm willen zien die de brokken van het scherm slaat raad ik Donnie Yen’s Honk Kong geweld Flash Point (2007) (Dao Huo Xian) aan, over een undercover agent die infiltreert in een criminele bende geleid door drie Vietnamese broeders. Een briljante mix van diverse stijlen, van boksen, kung fu, karate, muay thai tot judo. Prachtig en geniaal in beeld gezet.

Deze Never Back Down trekt in ieder geval ook wel de kaart van de MMA (Mixed Martial Arts) action, maar verpakt alles in een afgelikte stijl met mooie jonge mensen die elkaar kreupel willen slaan. Maar ik had het gevoel dat de film ook niet meer dan dit wou zijn. Het opzet is bescheiden, maar de makers brengen zondermeer datgene wat ze voor ogen hadden, en dat is dan weer een verdienste. De regisseur pakt af en toe wel uit met onverwachte shots, zoals het point-of-view van iemand die met een football-helm aan het lopen is, of shots die afkomstig zijn uit een doos of een plas water. Het ruikt allemaal wel een beetje naar een poging om alles dynamisch genoeg te maken voor een jong publiek, maar als de verwachtingen laag liggen maakt het niet veel uit. Wees gerust, er zijn geen seks-scènes met deze filmtechniek (thank god).

De relaties in de film zijn van de eerste graad, maar ze zijn er wel, tegen alle verwachtingen in. Jake’s relatie tot zijn kleinere broer Charlie is trouwens niet onaardig uitgewerkt, met veel eerlijkheid en menselijkheid. Ook de dialogen willen nu en dan meevallen. Wanneer de moeder van Jake naar de gym komt om te zien wat haar zoon uithangt vertelt ze de leermeester: "Make sure he keeps all his teeth; my dental plan doesn't kick in for another six months." En dat is dan weer de verdienste van scenarist Chris Hauty.

De acteurs mogen er zijn. Sean Faris heeft iets weg van Ralph Macchio/Tom Cruise en Amber Heard trekt wel een beetje op Charlize Theron/Scarlett Johansson. Heard was eerder te zien in de hoofdrol van All the Boys Love Mandy Lane (2006) en blijft een aanstekelijke verschijning om naar te kijken. Gigandet, die de rol van de schurk moet vertolken, zag er opvallen mager uit en Honsou is voortreffelijk in de rol van de vader-figuur/trainer.

Uiteraard bulkt de film van de clichés en weet je al na een half uur hoe de film zal uitdraaien. Heard wordt op een veel te doorzichte manier opgevoerd als eye-candy (er is zelfs een gehele scène met als doel de boezem van Heard of diverse manieren te fotograferen) en de toeschouwers van de gevechten zien er alles behalve geloofwaardig uit. Maar het ultieme gevecht met de soundtrack van Kayne West/Daft Punk ontgoochelt niet. Never Back Down is een flashy wegwerpfilm, maar bij momenten zeer genietbaar. Ik betwijfel dat deze film een bioscoop release zal krijgen bij ons, maar je weet maar nooit.

Een beetje vreemd maar als we de geruchten mogen geloven zit er een Street Fighter sequel aan te komen. De eerste Street Fighter (1994) werd getrokken door Jean-Claude Van Damme, maar had voor de rest een nogal gekke cast met oa. Kylie Minogue. De film van regisseur Steven E. de Souza was eigenlijk een vrij achterlijke film die in overeenstemming met alle verwachtingen ook zwaar flopte aan de kassa. De regisseur kreeg geen filmprojecten meer aangeboden, maar vond werk als script-schrijver voor films als Judge Dredd, Knock Off, Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life. Misschien had hij toch maar beter een andere baan gezocht. Maar bon, een paar gekke mensen vinden dat Street Fighter 2: The Legend of Chun-Li (2009) moet kunnen. MovieHole schreef het volgende:

According to Variety, Kristin Kreuk, who plays Lana Lang on the "Smallville" series, will star as martial artist Chun-Li. Michael Clark Duncan will play Balrog, while Chris Klein is stepping into the role of Nash. Karl Yune is taking on the mystical Gen. Rounding out the cast are Moon Bloodgood (of the now-defunct TV series Journeyman), Taboo from the Black Eyed Peas, Singapore’s Edmund Chen and Hong Kong film star Cheng Pei-Pei. Apparently the producers are still looking for an actor to fill the villain Bison’s shoes. That role, you’ll recall, was played by the late Raul Julia in the previous Street Fighter movie.

Andrzej Bartkowiak (Doom, Romeo Must Die, Exit Wounds) is directing from a script penned by Voltron scribe Justin Marks. Hong Kong fight choreographer Dion Lam (The Matrix) is handling the extreme fight sequences. It all kicks off in March.

En Jean-Claude Van Damme? Wel, die wacht ongeduldig op zijn invitatie. Maar of deze film zijn carrière zou redden zou me sterk verwonderen. Dion Lam als vecht-choreograaf is wel een aanwinst voor een dergelijke prent en de regisseur weet ook wel hoe hij een actieprent moet maken. Als de film zich concentreert op 'het tournooi' zal deze het beste halen wat er uit dit game te halen valt. De fans willen hun karakters zien vechten, punt. De rest is overbodige vulling van geen belang. Het is een populair game en als alle spelers van het game ook daadwerkelijk de film gaan zien in de bioscoop, kan dit best nog interessant zijn voor de box-office.

Er zit trouwens nog een andere game-adaptatie van een vechtspel aan te komen, met name Tekken (2009) van tv-serie-regisseur Dwight H. Little en Luke Goss (Hellboy II) als hoofdacteur.

***Related Posts***
26/11/2005: Tekken film in voorbereiding
26/07/2005: Mijn Tekken spotje :)