De FilmBlog

Dit is nu eens een geslaagde Amerikaanse remake. The Girl with the Dragon Tattoo (2011) van David Fincher (zie hier de poster) is wat mij betreft zelfs een betere film dan het origineel van Niels Arden Oplev.

Korte inhoud: Op 29 september 1966 is de 16 jaar oude Harriet Vanger (Moa Garpendal) spoorloos verdwenen. Nu, 40 jaar later, krijgt journalist Mikael Blomkvist (Daniel Craig) een ongewone opdracht: hij wordt via een advocaat (Steven Berkoff) in contact gebracht met grootindustrieel Henrik Vanger (Christopher Plummer) die hem vraagt de geschiedenis van zijn familie te schrijven. Wat hij eigenlijk wil is de waarheid achterhalen over Harriet. Mikael vindt dat hij wel even uit zijn sleur bij het tijdschrift kan komen en samen met computerdeskundige Lisbeth Salander (Rooney Mara) begint hij aan de opdracht. Ze graven dieper en dieper in het verleden van de familie en komen steeds donkerder geheimen tegen.

Het is een vrij trouwe adaptatie van het ijzersterke boek van Stieg Larsson, en is zoals we van Fincher gewoon zijn visueel heel strak gestileerd en inhoudelijk heel brutaal. Maar de kracht zit hem niet alleen in de koude en grijze fotografie van Jeff Cronenweth (geheel gefilmd op Red), het script van Steven Zaillian, de perfecte score van Trent Reznor en Atticus Ross, maar op de eerste plaats de sterke vertolking van de acteurs, en in het bijzonder deze van Rooney Mara. Het is een karakter-gedreven verhaal en de acteurs spelen de pannen van het dak. Maar naast de hoofdcast zien we ook knappe vertolkingen van Stellan Skarsgård, Robin Wright, Geraldine James, Joely Richardson en Goran Visnjic. Niet meteen voor de hand liggende namen, zelfs actrices die nu niet meteen een grote carrière hebben gemaakt op het witte doek, maar ze hebben hun hart en ziel in de rol gelegd.

David Fincher voelt zich in ieder geval kiplekker met het aangereikte materiaal: neo-noir, seriemoordenaar, gothic toestanden, design interieurs, intrige, mysterie, seks, dood, perverse toestanden, buitengewone locaties, nacht-scènes, pokkeweer, en noem maar op. En desondanks de grauwe natuur van de film, ziet Zweden er heel elegant en rustgevend uit. Maar het is een rust die ons ook wel onwennig maakt. Achter het mooie plaatje schuilt een wereld van verderf en terreur. En toch is het niet zijn beste film uit zijn gehele oeuvre, maar dat heeft dan weer te maken met het respect die hij had voor het bronmateriaal. Het is een keuze die je als regisseur moet maken, en deze is zeker wel een verdienstelijke.

Het is al bij de begin-generiek dat je compleet in de film wordt gezogen. Het heeft veel weg van een aparte tv-spot, maar het was één van de meest indrukwekkende sequenties van de laatste 5 jaar. De zwarte olie beloofde ons ook een duistere prent, en dat was zeker niet verkeerd. En de troef van deze prent is dat je het niet gaat beschouwen als remake, dan wel als een andere adaptatie van eenzelfde boek. Eén van de meest ijzingwekkende momenten is ondermeer de scene waar Lisbeth Salander ten prooi valt aan de sadistische en perverse Bjurman – fantastisch gespeeld door de Nederlander Yorick van Wageningen. Ook al zullen de meeste mensen (die het boek hebben gelezen of de vorige film gezien) wel weten wat hen te wachten staat, de brutaliteit van de montage en de keuze van de shots zorgen opnieuw voor een hevige dreun in de onderbuik en een krop in de keel. Ook al was de vorige actrice (Noomi Rapace) die de rol van Lisbeth had vertolkt, buitengewoon sterk, is de plaatsvervanger al even knap.

En ik steek niet weg dat ik nu al verlang naar de twee opvolgers (The Girl Who Played With Fire, The Girl Who Kicked the Hornet’s Nest) die Fincher back-to-back zal filmen, en zo zal hij ook een trilogie op zijn naam hebben, net zoals Spielberg, Coppola, Jackson, Raimi,… De twee sequels zijn ook verhalen die nauw verbonden zijn met elkaar, en bijgevolg is er niets verkeerd aan om de film na elkaar te filmen. Trouwens is het voor de opkomende sterren als de regisseur geen must om 4 jaar lang vast te zitten in Zweden.

De shooting zou eind 2012 van start gaan. Laten we hopen dat scenarist Steven Zaillian een betere versie kan klaarstomen voor de twee sequels, dan datgene wat verfilmd werd in de originele films. Niet dat het slechte verhalen zijn, maar het stak toch wel een beetje af in vergelijking met het ijzersterke eerste deel. The Lord of the Rings werd ook back-to-back gefilmd, en het leverde behoorlijke knappe films op, maar The Matrix en Pirates of the Caribbean waren wel grote teleurstellingen – maar die laatste twee trilogieën zijn dan ook niet gebaseerd op een literair werk. Ik heb er dus alle vertrouwen in.

Tot onze enorme spijt kunnen we hier geen uitvoering bespreking brengen van de blu-ray gezien we de dvd in onze bus aantroffen. Op de dvd vinden jullie echter wel de audio-commentaar van David Fincher, die zoals we gewend zijn, de beste audio-commentaar is die je op een film kunt aantreffen (met voldoende insights over karakter, set dressing, belichting en leuke weetjes). Maar ook al hebben we deze niet gezien, raden we jullie toch de blu-ray aan gezien hier massa's veel extraatjes zijn; zoals een blik op de generiek via verschillende standpunten alsook een pak reportages.

***Related Posts***
02/06/2011: The Girl with the Dragon Tattoo trailer
29/07/2010: David Fincher werkt aan Millennium remake

Acteur Brad Pitt heeft nog maar eens naast de Oscar voor Beste Acteur gegrepen. Nochtans speelde Pitt een niet onaardige rol in de onbegrijpelijke The Tree of Life (2011) van Terrence Malick, en ook die andere Oscar-genomineerde film Moneyball (2011) van Bennett Miller, een low-key verfilming van een waar gebeurd verhaal van een eigenzinnige baseball coach.

Korte inhoud: De 'Oakland Athletics' is een Baseballteam uit Californië. Wanneer Billy Beane (Brad Pitt) manager wordt van die club met geldproblemen, gebruikt hij een wel heel onorthodoxe manier om resultaten te halen. Hij gebruikt, samen met zijn assistent Peter Brand (Jonah Hill), namelijk een compleet door computer gegenereerde analyse om zijn spelers te vinden en zo een team vast te stellen voor de World Series. De film is gebaseerd op het boek Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game van Michael Lewis.

Dit is de tweede langspeelfilm van de regisseur die eerder indruk maakte met zijn debuut Capote (2005), een film waarin Philip Seymour Hoffman met de Oscar voor beste acteur ging lopen. Brad Pitt heeft al twee Oscar-nominaties verkregen (Twelve Monkeys, The Curious Case of Benjamin Button), en iedereen verwacht dat hij toch binnenkort wel eens in de prijzen zal vallen, net zoals zijn collega George Clooney.

Maar het is niet alleen de talentvolle regisseur of de formidabele cast (Brad Pitt, Philip Seymour Hoffman, Robin Wright) die van deze prent een sterke film maken, maar zeker ook door de aanwezigheid van top-scenarist en Oscar-winnaar Steven Zaillian (American Gangster, All the King’s Men, Schindler’s List) die nog eens samenwerkt met scenarist en Oscar-winnaar Aaron Sorkin (The Social Network, Malice, A Few Good Men). Het camerawerk wordt tevens verzorgd door Wally Pfister (Inception, The Dark Knight (Rises), The Prestige, Batman Begins) die momenteel wordt aanzien als de meest invloedrijke Director of Photography van het moment. In voetbaltermen is zoiets vergelijkbaar met een aanvallende ploeg bestaande uit Lionel Messi op links, Wayne Rooney centraal en Cristiano Ronaldo op rechts. De kans op een goal is bijzonder groot.

Normaal gezien had Steven Soderbergh deze film moeten regisseren, maar Columbia Pictures was niet gelukkig met het voorgestelde scenario op basis van interviews met echte spelers. Volgens studio co-verantwoordelijke Amy Pascal (ooit gezien als de meest invloedrijke vrouw in Hollywood) dreef het script van Soderbergh te ver weg van de typische "sportfilm". De studio stond voor een moeilijke keuze om (1) het project door te geven aan Warner of Paramount, (2) wachten tot Pascal en Soderbergh tot een consensus komen of (3) Soderbergh ontslaan en hopen dat Brad Pitt zal blijven. Het laatste is dus een feit geworden.

De mensen die niets van baseball afweten, of noch van de geschiedenis ervan, zullen hier waarschijnlijk heel wat minder van genieten dan de gemiddelde fan. Zelfs diegene die een sportfilm verwachten zullen hier zwaar teleurgesteld zijn, gezien alles zich vrijwel afspeelt in de coulissen. Dit is tevens verre van de crowd pleaser zoals Jerry Maguire (1996) dat was. Moneyball is een low key biopic met weinig dramatische momenten en waar de actie ook tot een minimum is herleid. En toch blijf je de film volgen, enerzijds omdat we een waar gebeurd verhaal zien, maar anderzijds omdat de vertelstijl en de personages ons blijven intrigeren. Het is die ingetogenheid die fascineert, en alle barrières tussen de toeschouwer en protagonisten verdwijnen. We zien echte passie aan het werk in een technologisch en op cijfers gebouwde wereld.

De film werd onlangs uitgebracht op DVD en blu-ray, met heel wat extraatjes, met ondermeer een aantal supplementaire scènes, alsook een blik op de echte Billy Beane.

Regisseur David Fincher heeft zich dus geworpen op The Girl with the Dragon Tattoo (2011), de remake van de gelijknamige film gebaseerd op de bestseller van Stieg Larsson. Een paar dagen gelede, kwam er al een bootleg trailer uit, vandaag is er een nieuwe en officiële trailer van de film.

Korte inhoud: Op 29 september 1966 is de 16 jaar oude Harriet Vanger, de zuw van Martin (Stellan Skarsgård) spoorloos verdwenen. Nu, 40 jaar later, krijgt journalist Mikael Blomkvist (Daniel Craig) een ongewone opdracht: hij wordt door grootindustrieel Henrik Vanger (Christopher Plummer) gevraagd de geschiedenis van zijn familie te schrijven. Wat hij eigenlijk wil is de waarheid achterhalen over Harriet. Mikael vindt dat hij wel even uit zijn sleur bij het tijdschrift kan komen en samen met computerdeskundige Lisbeth (Rooney Mara) begint hij aan de opdracht. Ze graven dieper en dieper in het verleden van de familie en komen steeds donkerder geheimen tegen.

En de eerste beelden zien er iets meer trashy uit dan datgene wat we de laatste jaren van David Fincher hebben gezien, en het kleurenpalet doet me ook wel wat terugdenken aan die koele fotografie uit Panic Room (2002). Toch ken ik maar weinig mensen die de originele films nog niet hebben gezien of het boek hebben gelezen, dus vraag ik me eigenlijk af wie hier op zit te wachten. Misschien de Amerikaanse markt, die zijn neus optrekt voor alles wat niet in Hollywood is gemaakt en niet in het Engels is gesproken? Het ziet er tevens niet naar uit dat Fincher veel zal afwijken van het boek of de film. Misschien wel wat teleurstellend dat Fincher zijn tijd verspilt aan een remake van een prent die nog een jaar geleden in de cinema was. Een verspilling van talent als je het mij vraagt.

De kwaliteit van de Amerikaanse versie zal wel indrukwekkend zijn. Niet enkel omwille van de leer talentvolle regisseur en het grotere productiebudget, maar ook omwille van het feit dat scenarist Steven Zaillian betrokken is bij het project. Voeg daar nog de cinematografie van Jeff Cronenweth en de vlijmscherpe muziek van Trent Reznor en je hebt een voltreffer.

*** The Girl with the Dragon Tattoo trailer ***

***Related Post***
24/12/2011: The Girl with the Dragon Tattoo review
29/07/2011: David Fincher maakt zijn Millennium remake

Tony Scott en zijn 7-jaar oudere broer Ridley Scott zijn twee totaal verschillende cineasten: Tony is een klein kind die met orgasmatische extase kickt op mooie beeldjes (af en toe met een niet onaardig resultaat), terwijl zijn broer Ridley altijd op zoek gaat naar een intens verhaal via een slimme beeldvorming en een uitgekiende acteursregie. Dit was echter de laatste jaren niet altijd het geval (cf. A Good Year, Kingdom of Heaven, …), maar de laatste Ridley Scott film, American Gangster (2007), is zowat het beste van wat ik van hem heb gezien sinds Gladiator (2000).

De film heeft iets weg van Heat (1995), met dit verschil dat er minder wordt gefocusseerd op nevenpersonages, dat alles zich afspeelt in de jaren '70 en gebaseerd is op waar gebeurde feiten. En met deze film heeft Ridley dan ook zijn eerste maffia-film op zijn curriculum staan. Het is niet van het kaliber van The Godfather (1972), maar het is zeker in de buurt van Goodfellas (1990). Deze keer is het hoofdpersonage geen Italiaan, maar wel een Afro-Amerikaan die de Italiaanse maffia voorbijstak in de verkoop van drugs.

Korte inhoud: Drugskoning Frank Lucas (Denzel Washington) profiteert van de aanwezigheid van het Amerikaans leger in Azië tijdens de Vietnamoorlog om goedkoop drugs de US in te smokkelen. Daarmee bouwt hij in snel tempo een groot imperium op die zelfs die van de Italiaanse maffia overstijgt, met name de maffiabaas Dominic Cattano (Armand Assante). Echter krijgt politieagent Richie Roberts (Russell Crowe) lucht van zijn handige zaakje, alsook de corrupte agent Trupo (Josh Brolin) die een manier ziet om snel rijk te worden. Hier vinden jullie de trailer.

Frank probeert, in tegenstelling tot andere opzichte gangsters, zo min mogelijk op te vallen, en naast het feit dat hij 'zwart' was, dacht niemand dat hij een criminal mastermind was. Maar iedereen heeft zijn grenzen. Frank probeert zich altijd deftig te kleden, maar op de nacht van een belangrijke boksmatch krijgt hij van zijn vrouw een dure bontjas, en deze 'ijdelheid' zal er uiteindelijk voor zorgen dat de aandacht van detective Richie Roberts getrokken zal worden. Frank is zo verbolgen dat hij kort daarna de bontjas laat verbranden in de open haard. Op het eerste zicht lijkt hij een kalme man, maar net zoals bij Michael Corleone, kan hij ook woeste uitspattingen hebben. Deze contradicties maken van hem een onvoorspelbaar en bijgevolg boeiend figuur.

De film stijgt boven de gemiddelde bioscoopfilm door zijn sterke vertolkingen. Scott neemt de tijd om zijn karakters uit te diepen, waardoor het conflict tussen 'goed en kwaad' niet wordt herleid tot een clichématige zwart-wit principes (zowel in figuurlijk als letterlijke zin). De gangster, Frank (Denzel) en de politieagent, Richie (Russell) volgen hun eigen weg, die steeds dichter bij elkaar komen. De eindconfrontatie van de twee is dan ook bijzonder treffend. Hoezeer Russell een schitterende acteur is, wordt de show toch opnieuw gestolen door Denzel die volgens mij zeker wel een enorme kans maakt op een Oscarnominatie.

De film geniet tevens van een knappe fotografie van Harris Savides die eerder bewees met Zodiac (2007), dat hij van alle 'tijden' thuis is. Alles ziet er bijzonder realistisch uit en de aangrijpende geweldscènes zijn behoorlijk schokkend. Los van de 70ties muziek die er af en toe net iets te dik op ligt, leidt de film niet af van zijn verhaal en is het 2u37min vingers aflikken aan deze verrukkelijke prent. Hier moeten we zeker ook scenarist Steven Zaillian (Shindler's List, Hannibal) voor bedanken.

Het enige minpuntje is dat American Gangster af en toe dramatisch véél beter kon. Ik denk dan aan de verhaallijn van Russell Crowe, die in deze film opvallend low-key speelt. Er is niets mis met zijn acteren, maar hij heeft te weinig materiaal om echt een intens personage neer te zetten in tegenstelling tot het karakter van Denzel (zijn attitudes, zijn relatie tot zijn moeder, zijn werkmethode, zijn kleding, …). Richie moet een rechtzaak aangaan met zijn vrouw Laurie (Carla Gugino) over het hoederecht van hun zoon, maar dit kon me echter geen moer schelen in de context van de maffia-verwikkelingen en de corrupte flikken. Nochtans waren de rechtzaak-scènes bedoeld om meer diepte te leggen in het personage van Richie. Helaas kwamen deze scènes over als een dood intermezzo. Het contrast tussen Frank en Richie verliest hierdoor tevens aan belang. De scènes zijn ook veel te onevenredig en we hebben soms de indruk naar twee totaal verschillende prenten te kijken die uiteindelijk naar het einde toe een aanknopingspunt vinden. Zowel Zaillian als Scott hebben hier steken laten vallen. Het had Ridley Scott zijn beste film kunnen worden, maar dat is het dus spijtig genoeg niet.

Op de 2-Disc Collectors Editie vind je niet alleen 18 minuten extra beeldmateriaal, maar tevens ook een alternatief einde en maar liefst 2 uur bonus-materiaal. Zeker de moeite waard. De dubbele dvd is momenteel verkrijgbaar aan de democratische prijs van 25 euro. Er is ook een HD-DVD versie te krijgen, voor de mensen met een X-Box 360 of HD-DVD player, aan ongeveer 28 euro. Voor meer info is er de Universal Pictures Benelux website.

***Related Posts***
21/11/2007: American Gangster met Denzel Washington
07/05/2007: American Gangster van Ridley Scott

American Gangster (2007) is de biopic van Frank Lucas, een geestdriftig Afro-Amerikaanse man die eind jaren 60 zijn geboorteland in het zuiden van de VS - waar de onderdrukking van de zwarten hoogtij vierde - achter zich liet om in Harlem een van de grootste drugsbaronnen van het land te worden. Lucas begon als een hulpje van een maffiabaas en leerde zodoende de fijne kneepjes van het vak. Na de dood van zijn baas greep Lucas de mogelijkheid om zijn eigen drugsimperium op te bouwen met beide handen aan. Hij smokkelt goedkope en zuivere heroïne in de doodskisten van in Vietnam gesneuvelde soldaten. De film American Gangster van Ridley Scott onderzoekt de parallellen tussen Lucas (Denzel Washington) en de politieagent die hem uiteindelijk te pakken kreeg, detective Richie Roberts (Russell Crowe). Beide mannen hielden vast aan hun eigen ethische code, ondanks de vele hebberige en corrupte lieden die hen proberen te dwarsbomen.

Frank Lucas was een veelzijdige figuur. Aan de ene kant was hij de hardvochtige drugsbaron, van wie de praktijken de levens van talloze mensen heeft verwoest. Om een idee te geven hoe machtig Lucas was: eind jaren 60, begin jaren 70 leefde de helft van alle heroïneverslaafden van de VS in New York en driekwart daarvan woonde in Harlem, waar Lucas hun grootste leverancier was. Om zijn zorgvuldig opgebouwde imperium te beschermen verzamelde Lucas een groep zware jongens - verenigd als The Country Boys - om zich heen, die iedereen die lastig was genadeloos uitschakelden. Aan de andere kant deed Lucas ook positieve dingen met zijn macht en geld. Terwijl zijn mannen op de hoek van de straat heroïne verkochten, was Lucas actief betrokken bij de samenleving van Harlem en het sociale welzijn van veel van haar burgers. Ook liet hij zich gelden in de strijd om gelijke rechten tussen blank en zwart. Hij hielp de arme bevolking door flinke bedragen te besteden aan het bouwen van betaalbare woningen en deelde regelmatig voedsel uit. Vanwege zijn macht had hij goede contacten met politici, agenten, rechters en andere invloedrijke personen. Die contacten gebruikte hij vooral om het leven van 'zijn volk' beter te maken.

Dat het verfilmen van het leven van deze Frank Lucas lastig was, bleek wel uit het feit dat de productie zeven jaar in beslag heeft genomen. In het voorjaar van 2000 kocht productiemaatschappij Universal de rechten van een artikel getiteld The Return of the Superfly, dat was gepubliceerd in een New Yorks tijdschrift. Steve Zaillian ('Schindler's List', 'Mission Impossible') werd ingehuurd om er een script van te schrijven. Er gingen jaren overheen voordat de crew rond was. Onder andere Brian de Palma ('Scarface') en Antoine Fuqua ('Training Day') werden gelinkt aan de film. Uiteindelijk was het Ridley Scott ('Gladiator') die het project definitief tot uitvoering bracht. Twee Oscarwinnende acteurs, Denzel Washington en Russell Crowe (die laatste werkt overigens alleen mee omdat Scott zo aandrong), tekenden voor de hoofdrollen. Om zich zo goed mogelijk voor te bereiden, trokken ze veel op met de echte Lucas en Roberts. Voor de bijrollen werden onder meer Chiwetel Ejiofor, Cuba Gooding Jr en Josh Brolin aangetrokken. Ook de rappers Common, TI en RZA kregen een rol.

Dat Frank Lucas een intrigerende persoon is, dat staat buiten kijf. Wat mag je van American Gangster verwachten? Een gangsterfilm in de traditie van de film noir, met korrelige sfeerbeelden van New York in de vroege jaren zeventig, toen in de groezelige cafés nog volop gerookt werd en echte mannen hoeden droegen. Een film ook in de traditie van Goodfellas en Scarface. Washington, die eerder een memorabele bad guy speelde in 'Training Day', zal zich als een vis in het water voelen in de rol van de charismatische Lucas. Met Ridley Scott aan het roer kan het vriezen of dooien, maar alles wijst erop dat dit weer eens een schot in de roos zou kunnen zijn voor de ervaren Britse regisseur. American Gangster is er, zeker voor de liefhebber van misdaadfilms, eentje om naar uit te kijken.

***Related Posts***
16/03/2008: American Gangster review
07/05/2007: American Gangster van Ridley Scott

Ik ben een grote fan van Ridley Scott. Zijn films zien er altijd geweldig uit, maar soms zijn ze inhoudelijk ontgoochelend. Neem nu A Good Year (2006), op vlak van fotografie een sfeervolle luchtige prent, maar voor de rest valt de film plat op zijn achterwerk, met een goedkope karaktervertolking van Russell Crowe, een klungelige regie en een verhaaltje die veel weg heeft van een reclamespot om toeristen naar de streek te lokken.

Laten we hopen dat de misdaadfilm American Gangster (2007) iets meer ballen heeft en dat we opnieuw een Ridley Scott in vorm mogen aanschouwen, nadat Oliver Stone en Antoine Fuqua de boot hadden gemist.

Korte inhoud: Een waargebeurd verhaal over de drugskoning Frank Lucas (Denzel Washington) die drugs smokkelt in de doodskisten en bodybags van gedode Amerikaanse soldaten in Vietnam. Daarmee bouwt hij in snel tempo een groot imperium op. Echter krijgt politieagent Roberts (Russell Crowe) lucht van zijn handige zaakje, en ook de corrupte agent Trupo (Josh Brolin) heeft interesse in de zaak.

Denzel Washington is eigenlijk de fetish-acteur van Tony Scott, en dit is de eerste keer dat dat Ridley met Denzel zal werken. Ik ben benieuwd. Naast de geweldige cast is er ook een talentvol scenarist aan boord, de Oscarwinnaar Steven Zaillian (Schindler’s List, Clear and Present Danger, Mission: Impossible).

Denzel en Benicio Del Toro waren eerder gecontacteerd voor de hoofdrollen, maar nadat Universal Pictures het project liet stopzetten met Antoine Fuqua als regisseur kregen de twee acteurs toch hun gage van respectievelijk 20 en 5 miljoen dollar. Nu Ridley Scott toch met Denzel wil werken krijgt de acteur nog eens een gage van 20 miljoen dollar, wat de eindrekening maakt van 40 miljoen dollar en Denzel in principe de duurst betaalde acteur wordt voor een film.

Hier is trouwens de trailer en de HQ trailer. American Gangster komt bij ons vanaf 14 november 2007 in de zalen.

***Related Posts***
16/03/2008: American Gangster review
21/11/2007: American Gangster review

Jullie kennen ondertussen al mijn top 10 van de slechte films van 2006, maar welke films haalden hun quota niet in 2006? Welke prenten kregen schaamrode wangen bij het zien van hun rampzalige box-office cijfers? Welke films waren de grootste flops van 2006? Let wel, een flop betekent niet noodzakelijk dat de film slecht is (cf. Cinderella Man), en omgekeerd, een succesvolle film is niet altijd een goede film (cf. The Da Vinci Code, Saw II).

Maar een box-office flop is zeker niet iets waar je mee kan pronken, want in de meeste gevallen betekent dit toch wel dat het publiek gewoon geen interesse had in je film (ten gevolge van de kwaliteit, het gebrek aan promotie, de zware concurrente,…). Het gevolg van een flop is dat (sommige) regisseurs vaak iets minder vrijheid krijgt bij hun volgend filmproject. De Top 10 van de grootste flops uit 2006 werd opgemaakt rekening houdend met het productiebudget en de uiteindelijke bioscooprecette in de wereld. Volgendeweek zijn de 10 box-office successen aan de beurt.

10. Home of the Brave (2006) Irwin Winkler
Productioncost: $12 million - Worldwide Gross: $499'912 (MGM)

En hoewel 2006 geen slecht jaar was voor Hollywood, was het een barslecht jaar voor Home of the Brave. Het is een film over 4 soldaten die terugkeren van het front in Irak om opnieuw in het dagelijkse leven te functioneren als gewone burgers. Maar de psychologische impact van wat ze hebben meegemaakt achtervolgt hen nog steeds. Goede intenties voor een sterk drama, maar de film hangt met haken en ogen aan mekaar. De gevecht-sequenties zijn dik in orde maar het drama-gedeelte is teleurstellend en dit omwille van de gebrekkige karakter-uitwerking. Nog een geluk dat we konden geilen op Jessica Biel.

9. Tideland (2006) Terry Gilliam
Productioncost: $19,3 million - Worldwide Gross: $566'611 (ThinkFilm)

Tideland is geen slechte film maar het verhaal loopt wat vast in het midden. Anderzijds spreekt de production design opnieuw tot onze verbeelding (iets wat we van Terry Gilliam gewoon zijn) en het is een bijzondere filmervaring. Het is misschien wel Gilliam's meest bizarre film, en dat was toch wel een groot risico want na zijn Brothers Grimm flop was de regisseur dringend toe aan een box-office hit. Maar dit is het dus niet geworden.

8. The Fountain (2006) Darren Aronofsky
Productioncost: $35 million - Worldwide Gross: $15,98 million

Films die in 2006 iets met 'water' van doen hadden, deden het over het algemeen niet zo goed in deze Top 10. The Fountain moest niet enkel zijn top-cast (Brad Pitt / Cate Blanchett) inruilen voor een tweede keuze (Hugh Jackman / Rachel Weisz) maar moest het ook nog eens met de helft van zijn productiebudget doen. De film nam zichzelf iets teveel au serieus, maar de inhoud ontgoochelde en het publiek bleef weg. The Fountain was geen slechte film, maar iedereen was het er over eens dat het ook geen goede film was, en haalde 51% op Rotten Tomatoes.

7. BloodRayne (2006) Uwe Boll
Productioncost: $25 million - Worldwide Gross Estimation: $3,65 million

Uiteraard zit er een Uwe Boll film in de lijst en dit jaar was het de beurt aan BloodRayne met de knappe Kristanna Loken. En je moet al echt van camp houden om deze film te willen zien. De film is zo slecht dat je je bij momenten afvraagt of het niet intentioneel is.

6. The Good German (2006) Steven Soderbergh
Productioncost: $32 million - Worldwide Gross: $5,91 million (warner bros)

The Good German is een mislukte poging een film noir te brengen. Visueel komt hij dicht in de buurt maar voor de rest schiet hij op vele vlakken tekort. Zo zijn de karakters gewoon te licht uitgevallen en is het verhaal nauwelijks de moeite om verteld te worden. Zelfs de klassieke film noir thema's ontbreken. Het enige waar je nog kan van genieten is de flair waarmee Cate Blanchett en George Clooney hun rol aanmeten.

5. Bandidas (2006) Joachim Rønning & Espen Sandberg
Productioncost: $46 million - Worldwide Gross: $18,38 million

In Bandidas lopen Penélope Cruz en Salma Hayek rond in sexy corsets en vuurwapens, maar geloof me, deze film willen jullie NIET zien.

4. Basic Instinct 2 (2006) Michael Caton-Jones
Productioncost: $70 million - Worldwide Gross: $38,63 million

Niemand verwachte veel goeds van deze Basic Instinct 2, behalve Sony Pictures die zomaar eventjes 70 miljoen dollar investeerde in de film en een gigantische promotie-campagne op de been bracht. Resultaat, niemand lag wakker van een halfnaakte, rimpelvrije Sharon Stone. Vreemd genoeg deed de film het nog redelijk goed in de rest van de wereld met een recette van 32 miljoen, maar verre van genoeg om de put op te vullen. Sharon Stone mag dan nog één van de slimste actrices zijn in Hollywood, slim is ze niet wanneer het om de keuze van filmprojecten gaat. Basic Instinct 2 haalt nog maar net 7% op Rotten Tomatoes en staat in menig filmlijstjes van de slechte films van 2006.

3. Flyboys (2006) Tony Bill
Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $17,83 million

Dit moet de eerste keer zijn dat ik van Flyboys hoor. De film had de doorbraak moeten worden van James Franco (Harry Osborn in de Spider-Man films), maar niemand had blijkbaar interesse in die oude vliegtuigen van de Eerste Wereldoorlog en de teleurstellende 30% op Rotten Tomatoes wees er meteen ook op dat de critici er ook niet wild van waren. Maar volgens de geruchten zou de papa van het rijkeluiszoontje David Ellison zo’n 30 miljoen dollar op tafel hebben gelegd indien zijn zoon mocht meedoen. Bij deze is de flop voor MGM nog draaglijk.

2. Freedomland (2006) Joe Roth
Productioncost: $58 million - Worldwide Gross: $14,66 million

Freedomland had niet enkel een comfortable productiebudget, maar tevens een sterke cast met Julianne Moore en Samuel L. Jackson. De film was tevens geschreven door de talentvolle Richard Price (The Color of Money, Clockers). Maar films die in de maand februari worden uitgebracht zijn meestal wel van bedenkelijke kwaliteit. Waarom? Wel, het is de periode die net buiten de award-shows valt en traditioneel ook de maand waar het publiek het laat afweten. Maar de critici hadden er ook geen probleem mee om te film af te breken en kreeg een zwakke 24% op Rotten Tomatoes. Joe Roth is een uitstekende producer, maar als regisseur maakt hij de ene rotzooi na de andere (America’s Sweethearts, Christmas with the Kranks, Revenge of the Nerds II).

1. All the King's Men (2006) Steven Zaillian
Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $9,45 million

Er is bijna een consensus bij zowel publiek als pers, dat All the King's Men stinkt, en geen beetje. De Sony Pictures prent haalt nog maar net 10% op Rotten Tomatoes en deed een slechte zaak aan de box-office. En dit met een monster-cast: Sean Penn, Jude Law, Anthony Hopkins, Kate Winslet en Mark Ruffalo. Regisseur Steven Zaillian, die vooral belend is voor zijn scenario’s (Hannibal, Clear and Present Danger, Shindler’s List) heeft zich deze keer in nesten gewerkt met een belabberde bewerking van de bekende roman van tweevoudig Pulitzer Prize winnaar Robert Penn Warren en de oscarwinnende film All the King's Men (1949). Maar ook de zware concurrentie van Jackass: Number Two is voor een stuk verantwoordelijk voor de flop. Komt daar nog bij dat de film heel wat kritiek kreeg omdat hij een jaar lang in de montagecel bleef haperen, en dat was meteen ook geen goed voorteken.

***Related Posts***
16/08/2011: Top Flop 2010
08/08/2011: Top Flop 2009
21/04/2009: Top Flop 2008
07/04/2009: Top Flop 2007
27/12/2006: Top Flop 2006