De FilmBlog

Ik heb zitten geeuwen bij Prince of Persia: The Sands of Time (2010), vond Clash of the Titans (2010) maar een saaie bedoening, St. Trinian’s (2008) was ronduit slecht en Quantum of Solace (2008) was een grote teleurstelling. Wat hebben al die films gemeen, naast het feit dat ze allemaal zuigen als om het even welke Studio 100 productie? Actrice Gemma Arterton!

En toch vond ik The Disappearance of Alice Creed (2009) nog wel meevallen. Een leuke Britse misdaad thriller, met een verhaal vol intrige, plottwists, inhaligheid, machtspelletjes, humor, hypocrisie en een sexy femme fatale die zichtbaar beter wordt in haar acteerwerk wanneer het budget van de film naar Belgische normen is. Kortom, een low-budget film met een 'misdaad loont niet' uitgangspunt gegoten in een pienter script waar je "wow" kan tegen zeggen.

Korte inhoud: We zien hoe twee mannen een flat verbouwen, een bestelbus stelen en gereedschap verzamelen. Kalm vervolgen ze hun praktijken, maar al snel blijkt dat ze een sinister plan hebben. Gewapend en vermomd ontvoeren ze een jonge vrouw, de miljonairsdochter Alice Creed (Gemma Arterton), en binden haar vast op een bed in de flat. Haar ontvoerders, de koelbloedige Vic (Eddie Marsan) en zijn kompaan Danny (Martin Compston), hebben een nauwgezet plan uitgedokterd. Maar de mooie Alice is niet van plan het perfecte slachtoffer te spelen.

De regisseur van dienst is J. Blakeson die spijtig genoeg ook verantwoordelijk is voor die flauwe sequel The Descent: part 2. Maar hier heeft hij zich duidelijk herpakt met een origineel scenario, waar de clichés zo goed als een uitzondering zijn. En gezien hij deze film hetzelfde jaar heeft gedraaid als The Descent: Part 2, kan je deze beschouwen als zijn debuutfilm. Het is geen standaard ontvoeringsfilm. De ontvoering zelf kom trouwens niet in beeld. Het gaat hem om de karakters en hun onderlinge relatie. Kan een ontvoerder gevoelens krijgen voor zijn slachtoffer? Hoe reageren mensen in dergelijke extreme gevallen?

Let wel, The Disappearance of Alice Creed ziet er belabberd uit. Als jullie kicken op afgelikte fotografie dan zijn jullie aan het verkeerde adres. Ik heb de indruk dat ze zelfs geen moeite hebben gemaakt om een paar lampen meer te zetten voor wat tegenlicht. Het moet op de set iets geweest zijn van 'what you see is what you get'. Maar Blakeson houdt er wel de spanning in, en dat met een minimum aan middelen. Je zit van het begin tot het einde op het puntje van je stoel, en je vraagt je constant af wat er nu zal gebeuren en in de meeste gevallen zal je er compleet naast zitten. Het is een grauwe prent met overtuigende en complexe vertolkingen. Hier nog maar eens een staaltje van Less is More cinema. Ik denk niet dat jullie de film nog zullen aantreffen in de bios, maar kijk uit naar de dvd!

***Related Post***
24/04/2010: Gemma Arterton HQ picture gallery

Bondgirl Gemma Arterton had niet zo heel veel indruk gemaakt in de vrij zwakke Quantum of Solace (2008). De knappe 23-jarige Engelse actrice werd eeder opgemerkt in St. Trinian's (2007) van Oliver Parker en Barnaby Thompson. De twee regisseurs bakken er niets van, maar voor wie verzot is op knappe meisjes in schooluniform zal hiet misschien nog wat plezier aan beleven. In de mix duiken er ook namen op Colin Firth en Rupert Everett, maar deze twee heren slagen er niet in om het niveau van deze film enigszins op te krikken…integendeel.

Korte inhoud: De jongedames van de anarchistische meisjesschool St. Trinian staan bekend als onhandelbaar en de docenten hebben het er moeilijk mee. Maar als de school moet sluiten, besluiten ze zich eens in te zetten. Er komt een ingewikkeld plan op tafel, waarin diefstal niet ontbreekt.

Het grootste probleem naast het gebrek aan creativiteit en intelligentie van de twee cineasten is het zwakke script van Piers Ashworth en Nick Moorcroft. De film begint met Annabelle Fritton (Talulah Riley), een stil meisje dat toegelaten wordt tot de school en de populaire Kelly (Gemma Arterton) ontmoet, die haar introduceert aan de klikjes, zoals de Posh Totty, Chavs, Emos, Geeks en de First Years. En zoals bij elk bootcamp die zijn naam waardig is, wordt Annabelle de eerste nacht zwaar aangepakt. En de pesterijen en vechtpartijtjes gaan zo maar door tot Annabelle te horen krijgt dat haar ouders eigenlijk niets meer willen te maken hebben met het meisje. Teleurgesteld in hen zoekt ze toch toenadering tot haar klasgenootjes en de make-over kan beginnen. Maar uiteindelijk is de film een aaneenschakeling van puberale grappen en onderbroekenlol. Hapklare kost voor de doelgroep van tienermeisjes, maar de meligheid gaat snel vervelen.

St. Trinian's is de zesde film in een serie die gebaseerd is op de cartoons van de Britse tekenaar Ronald Searle. De eerste film, The Belles of St. Trinian's (1954) die toentertijd behoorlijk gewaagd was. Nadien kwam Blue Murder at St. Trinian's (1957), The Pure Hell of St. Trinian's (1960), The Great St. Trinian's Train Robbery (1966) en The Wildcats of St. Trinian's (1980). Maar ondertussen ligt men hier niet langer van wakker en is m’n heel wat meer gewoon. Ze stoken wodka, bouwen bommen en spelen vals met hockey, maar achter de te strakke bloesjes bonzen gouden hartjes. Als het echt ondeugend dreigt te worden draait de camera weg. De beelden moeten natuurlijk wel geschikt blijven voor een twaalfjarig publiek.

Toch is Gemma in deze prent uiterst charismatisch en steelt ze echt wel de show. Al trekt de film op niet veel, je zou het kunnen beschouwen als een soort demo-reel van haar kunnen. Spijtig genoeg kan ze diezelfde energie niet steken in de 007 film. Ook BBC-presentator Russell Brand, die in oktober 2008 het veld moest ruimen vanwege ongepaste grappen, verdient een eervolle vermelding. Eigenlijk speelt hij gewoon zichzelf: grof en leutig, op de grens tussen excentriekeling en ordinaire komiek.

Het duo dat echter voor de meest geslaagde grappen zorgt is de tweeling Cloe Mackie en Holly Mackie, die als een soort prepuberale maffiosi het criminele circuit van St. Trinian's bestieren. Tel daar een gelikte soundtrack bij op, met weinig verrassende, maar goed in het gehoor liggende meidenbands als Girls Aloud, en je begrijpt waarom St. Trinian's ondanks een lauwe ontvangst door de pers toch goede zaken deed in de bioscoop, met een verdubbeling van zijn productiebudget in de States. Maar laat duidelijk zijn dat ik deze film niet echt kan aanraden. Hier vinden jullie de trailer.

Het is dan uiteindelijk Gemma Arterton geworden die het bed zal induiken met de notoire womanizer James Bond. De Britse nieuwkomer is gecast als Bondgirl voor de nieuwste film over de geheim agent, zo bevestigen filmproducenten Columbia Pictures en MGM aan Yahoo News. De titel van de 22e Bondfilm luidt Quantum of Solace (2008) (de bizarre titel is afkomstig van Ian Fleming uit de 'For Your Eyes Only' reeks).

Arterton heeft nog weinig ervaring met filmrollen. De Britse brunette was vorig jaar te zien in de komedie St. Trinian's (2007), waarin ze een kostschoolmeisje speelt.

Speculaties over de casting van Arterton deden al geruime tijd de ronde. De 21-jarige schone speelt een MI6 agente met de mysterieuze naam Fields. Verdere details over haar rol zijn nog onbekend.

Ik weet wat jullie denken: Who the f@ck is this chick? Ze lijkt wel een jongere versie van Mia Wallace (Uma Thurman) uit Pulp Fiction (1994). Maar volgens Coming Soon zou zij misschien niet DE bondgirl worden, maar slechts een bondgirl. Olga Kurylenko zou de échte bondgirl zijn. Zij vertolkt de rol van de gevaarlijke Camille die Bond zal helpen om Vesper te vergeten. Olga kennen we nog van Hitman (2007), maar ook van de Franse thriller Le Serpent (2006). Een uitstekende keuze wat mij betreft.

Korte inhoud: Na het verraad van Vesper Lynd moet James Bond (Daniel Craig) moeite doen om zijn gevoelens buiten zijn missie te houden. Samen met M (Judi Dench) ondervraagt hij Mr White (Jesper Christensen), wiens bekentenissen tot meer inzicht leiden wat betreft de complexe afperspraktijken waar Lynd mee te maken had. Een nieuwe ontdekking brengt Bond naar Haiti, waar hij de even mooie als mysterieuze Camille (Olga Kurylenko) ontmoet.

Opnamen voor de nieuwe film, die de werktitel Bond 22 heeft, gingen onlangs van start in Londen. De film moet in november van 2008 in de bioscoop te zien zijn. Dat zou in principe voldoende tijd moeten zijn, gezien de voorbereidingstijd. Net als in de vorige Bond-film, Casino Royale (2006), is de rol van agent 007 weggelegd voor acteur Daniel Craig, M is nog steeds Judi Dench, Rene Mathis is nog steeds Giancarlo Giannini, Mr. White blijft Jesper Christensen en Felix Leiter wordt nog altijd vertolkt door Jeffrey Wright. De schurk van dienst is de Franse acteur Mathieu Amalric in de rol van Maurice Green. De regie ligt in handen van de Duitse filmmaker Marc Forster, die ook The Kite Runner en Monster’s Ball regisseerde.

*** Hieronder vinden jullie een aantal foto's uit de nieuwe Bondfilm ***

***Related Posts***
03/11/2008: Quantum of Solace review
03/10/2008: Quantum of Solace videoclip Another Way to Die
30/09/2008: Quantum of Solace in voetsporen van Casino Royale
30/06/2008: Quantum of Solace trailer
14/02/2008: Al Pacino als Bond-villain in Quantum of Solace?
10/12/2007: Mathieu Amalric wordt nieuwe Bondschurk
20/11/2007: Bondgirl casting
14/09/2007: Een blik op Bond 22
25/05/2007: Worden de Olson Twins gecast in Bond 22?