De FilmBlog

Horror-regisseur John Carpenter is terug van weggeweest. Zijn laatste langspeelfilm was het gekke Ghosts of Mars (2001), maar na bijna 10 jaar is hij nu terug met The Ward (2010). In de hoofdrol zien we de mooie blondine Amber Heard. De actrice was reeds te zien in All the Boys Love Mandy Lane (2006), Never Back Down (2008) en onlangs nog Drive Angry (2011).

Korte inhoud: The Ward volgt Kristen (Amber Heard), een jong meisje dat tegen haar wil in wordt opgenomen in een psychiatrische instelling. Kristen wordt mishandeld, gedrogeerd en vol met pijnlijke wonden wakker. Ze heeft geen benul waar ze is en waarom. Ze ontmoet vier andere 'gestoorde' meisjes met ieder hun eigen problemen, maar ook die hebben geen antwoorden voor Kristen. Al snel komt ze er achter dat de instelling vol zit met duistere geheimen. Als de nacht aanbreekt en het donker is horen ze allemaal vreemde geluiden op de gangen. Ze zijn niet alleen...

Carpenter wordt op handen gedragen door de fans, maar schuin bekeken door de studio’s, gezien zijn films gewoon geen geld in het laatje brengen. Zijn laatste film, Ghosts of Mars, had een productiebudget van bijna 30 miljoen dollar. Maar deze horror-sf bracht slechts 14 miljoen op WERELDWIJD en had één van de zwakste openingsrecettes uit de laatste 30 jaar van films die een grote bioscoop release hadden. Het is dus niet te verwonderen dat Carpenter met moeite een schamel productiebudget van 10 miljoen dollar kon vergaren. Ook de distributie was kommer en kwel want de meesten hielden de boot af. De film had vorig jaar in de bioscoop moeten draaien, maar buiten 3 filmfestivals lag hier niemand echt van wakker. Ik heb er spijtig genoeg flarden van gezien op het BIFFF, maar wegens tijdgebrek nooit in zijn geheel bekeken (bijgevolg ga ik mij ook niet wagen aan een review, en de film het voordeel van de twijfel geven). De film is ondertussen in heel wat landen al te verkrijgen op DVD en video-on-demand. Maar als het een beetje meezit zouden we hier alsnog een bioscoop-release krijgen…maar dat is nog niet zeker.

Van de beelden die ik heb gezien zag het er allemaal vrij standaard uit en had ik niet zoiets van, 'wow, deze film wil ik niet missen'. Je zou het een beetje kunnen vergelijken met een B-filmversie van Shutter Island (2008), met wat meer clichés. Zou het kunnen dat na de flop van Ghosts of Mars en het teleurstellende Vampires (1998), het na deze film 3 strikes, you’re out zal worden voor de horrormeester. Zo zie je dat enthousiasme alleen niet volstaan om de kijker al met een paar beelden te boeien. Integendeel, de zwakke fotografie en de ietwat saaie mise-en-scene overtuigen niet. Anderzijds valt de casting wel mee (Mamie Gummer, Danielle Panabaker, Laura-Leigh, Lyndsy Fonseca en Jared Harris).

Maar misschien moet ik de film maar eens van begin tot einde bekijken…ooit…wanneer ik echt niets beters te zien is. Ik ben in ieder geval tevreden dat ze ondertussen die oerlelijke poster hebben vervangen door een meer overtuigend exemplaar. Een zwakke marketing-campagne kan de release van een film grondig om zeep helpen. Zo hebben de zwakke posters en trailers van de uitstekende Serenity (2005) gezorgd voor een mager box-office resultaat. Daarentegen heeft de zwakke low-budgetprent Paranormal Activity (2010) met een geslaagde campagne toch indruk kunnen maken aan de kassa.

Hieronder volgt in het kader van de Blogtalk mijn lijstje met de tien beste films van het voorbije jaar. En in tegenstelling tot Dave en Stijn vond ik 2010 best wel een interessant jaar op filmgebied. Het was zeker een divers filmjaar met voor ieder wat wils in elke genre en dat zal zeker een paar zeer verschillende top 10’s opleveren.

In vergelijking met vorige jaren had ik vrij snel tien films gevonden om in mijn lijstje te zetten en dus zijn er helaas enkele goede films gesneuveld (zoals Scott Pilgrim vs the World, Kick-Ass, Buried, The Runaways, I Love You Phillip Morris of Date Night). Sommige films vielen dan weer (een beetje) tegen (zoals Machete, The Crazies, Chloe, Alice in Wonderland of Nine), en andere heb ik dan weer nog niet gezien (zoals Mr. Nobody, The Fighter, Despicable Me of Harry Potter and the Deathly Hallows).

Een lijstje met de slechtste films van 2010 krijgen jullie van mij niet, maar Sex and the City 2 en Twilight: Eclipse waren alvast grote kanshebbers op de eerste plaats.

10. A Single Man (2009) Tom Ford

Dat deze debuutfilm van mode-ontwerper Tom Ford visueel een erg knappe film is, ligt misschien nog in de lijn der verwachtingen gezien ’s mans hoofdberoep, maar Ford levert met A Single Man bovendien een van de indringendste films van het jaar af. Centraal staat George, een schitterende Colin Firth, die na de dood van zijn partner Jim alle levenslust verloren is en met verregaande plannen voor zelfmoord rondloopt. De film volgt George terwijl hij afscheid neemt van het leven en de weinige mensen die hem nog genegen zijn (waaronder een sterk acterende Julianne Moore). Een ontzettend knap debuut dat emotioneel als een mokerslag aankomt.

9. The Town (2010) Ben Affleck

Dat Gone, Baby, Gone geen toevalstreffer was en Ben Affleck wel degelijk een film kan regisseren, bewijst hij met zijn tweede film The Town, een misdaadthriller die zich wederom afspeelt in zijn hometown Boston. De titel verwijst naar Charleston, een wijk in de stad waar misdaad welig tiert en er niet op een bankoverval meer of minder wordt gekeken. Zoals in zijn debuut wordt er ook in The Town veel aandacht besteed aan de karakteruitwerking, met naast het personage van Affleck zelf ook een vermelding voor Rebecca Hall als zijn love interest.

8. How To Train Your Dragon (2010) Dean DeBlois & Chris Sanders

Dat Pixar niet het monopolie heeft op sterke animatiefilms, bewijst dit jaar Dreamworks met How To Train Your Dragon, een grappig en ontroerend verhaal over de jonge Viking Hiccup die door zijn stam verstoten wordt omdat hij nog nooit een draak heeft gedood. Hiccup sluit echter vriendschap met de gevaarlijke draak Night Fury en ontdekt dat de draken er eigenlijk helemaal niet op uit zijn om mensen te doden. How To Train Your Dragon kan rekenen op een sterk scenario, frisse humor en een uitstekende stemmencast. Een film voor jong en oud.

7. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

Er is zoveel te doen geweest rond Roman Polanski dit jaar, dat we haast nog zouden vergeten dat er van de Poolse regisseur ook nog een film is uitgekomen dit jaar. En The Ghost Writer is een sterke politieke thriller waarin schrijver Ewan McGregor ontdekt dat de Britse premier Pierce Brosnan niet helemaal zuiver op de graat is. Sfeervol gefilmd in de beste traditie van Alfred Hitchcock en Polanski’s eigen Rosemary’s Baby. Te vermelden valt ook nog de sterke score van Alexandre Desplat.

6. Shutter Island (2010) Martin Scorsese

Na Clint Eastwood (Mystic River) en Ben Affleck (Gone, Baby, Gone) besloot ook Martin Scorsese zich te wagen aan de verfilming van een boek van Dennis Lehane. En met succes, want ondanks het ingewikkelde scenario, weet Scorsese de dreigende sfeer en de talrijke plottwisten uit het boek uitstekend over te brengen naar het grote scherm. Shutter Island is een film waar je je aandacht geen seconde mag laten verslappen, maar je wordt beloond met een intrigerende en spannende thriller vol twists and turns.

5. The Social Network (2010) David Fincher

Toen bekend raakte dat er een film over de sociale netwerksite Facebook zou worden gemaakt, werd er menig wenkbrauw gefronst, en toen de naam van David Fincher als regisseur uitlekte, bleven mijn wenkbrauwen bijna in een permanente frons staan. Maar Fincher heeft met The Social Network een zeer boeiende film afgeleverd die vooral draait om vriendschap en verraad en ons meeneemt achter de schermen van een van de grootste hypes van de laatste jaren. Jesse Eisenberg en Andrew Garfield zijn perfect gecast en als je zelfs Justin Timberlake kan doen acteren, dan ben je een groot regisseur.

4. The Kids Are All Right (2010) Lisa Cholodenko

The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko gaat over de zoektocht van twee kinderen naar hun biologische vader. Het is een thema dat wel vaker opduikt in films, maar deze keer worden de kinderen opgevoed door het lesbische koppel Jules en Nic die beide een beroep deden op dezelfde spermadonor. Cholodenko slaagt erin clichés te vermijden en brengt een menselijk en realistisch portret van een familie die plots te maken krijgt met problemen. De film weigert een politiek standpunt in te nemen en wil vooral tonen dat uiteindelijk iedereen ook maar gewoon mens is. De uitstekende vertolkingen van Julianne Moore, Annette Benning en Mia Wasikowska mogen bovendien best erkenning krijgen van The Academy.

3. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

En ook Pixar mag dit jaar niet ontbreken in het lijstje van beste films, en dit jaar is het opnieuw de beurt aan Woody en Buzz Lightyear. Toy Story 3 is misschien wel de donkerste Pixarfilm tot dusver, maar er mag gelukkig ook nog gelachen worden (Ken en Barbie zijn nu al klassiekers). Het is een film voor jong en oud, laat je lachen en huilen en heeft een van de ontroerendste eindes van het filmjaar. Bij Pixar weten ze nog altijd perfect wat de ingrediënten zijn van een goede film.

2. Inception (2010) Christopher Nolan

Inception heeft alles wat een goede film moet hebben: een ijzersterk scenario, een cast die perfect op elkaar is ingespeeld en waar niemand bovenuit steekt, dreigende muziek, fabelachtige special effects en een onderwerp dat veel meer is dan de zoveelste brainless actiefilm. Het is een droom van een film.

1. Black Swan (2010) Darren Aronofsky

Inception leek lange tijd op weg om deze eerste plaats te bezetten, maar op de valreep kwam Darren Aronofsky nog met deze indrukwekkende thriller aanzetten. Een thriller die zich afspeelt in de balletwereld lijkt op het eerste gezicht misschien niet erg interessant, maar zoals we van Aronofsky gewoon zijn, maakt hij van Black Swan een uitermate boeiend kijkstuk en een doordringende studie van de menselijke psyche en de relatie tussen goed en kwaad, en dat op de tonen van Tsjaikovski’s Zwanenmeer. De regisseur wordt daarbij geholpen door uitstekende vertolkingen van Natalie Portman, Mila Kunis, Barbara Hershey, Winona Ryder en Vincent Cassel.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Shutter Island (2009) van regisseur Martin Scorsese is gebaseerd op de roman van bejubeld auteur Dennis Lehane (Mystic River). Het verhaal speelt zich af in 1954 en gaat over US Federal Marshal Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) en zijn partner Chuck (een sterk gecaste Mark Ruffalo) die naar de psychiatrische instelling Ashcliffe Hospital varen op het geïsoleerde Shutter Island. Reden: de mysterieuze verdwijning onderzoeken van kindermoordenares Rachel Solando.

Mysterie en verdachtmakingen troef al blijkt dat directeur dr. Crowley (een uitstekende Ben Kingsley) geheimzinnig doet over deze verdwijning alsook wat er gaande is in 'The Lighthouse' of 'Ward C', waar alle zware psychopaten opgesloten zitten. Bovendien stijgt de spanning als Teddy een dreigende omgeving gewaar wordt, waarbij iedereen wel iets te verbergen lijkt te hebben & waar iedereen zich tegen hem lijkt te keren.

De film heeft van het begin af een hoog Things-are-not-what-they-seem –gehalte. Hier wordt echter mooi omheen gewerkt door een orgie van duistere sfeer, spanning, actie en een solide plot. Deze film is een soort ode aan thrillers uit de jaren '50, overgoten met een sausje van stilistische grandeur die weinig gezien kan worden in de hedendaagse popcorn-cinema. Het fifties B-film gevoel blijft tevens overeind in dit emotioneel drama. Alfred Hitchcock comes to mind bij vele scènes, en Le Procès (1962) van Orson Welles diende duidelijk als inspiratie voor deze prent.

Buiten het wat voorspelbare, uitgerokken einde is dit een sterke film en een lust voor het oog. Je wordt geprikkeld door emoties, angst en medeleven. De rauwe flashbacks van Teddy zijn overleden vrouw en zijn belevenissen in WOII maken van deze film een emotioneel geladen schouwspel dat je na een tijdje meer en meer bij de keel grijpt, eens je dieper in de verwikkeling van intriges, leugens, complottheorieën en psychoses op het eiland terecht komt. De setting en sfeer zuigt je mee in het verhaal. Je krijgt het gevoel alsof je zelf een patiënt was in de instelling.

Martin Scorsese speelt al zijn troeven uit in Shutter Island. Karaktervolle, angstaanjagende locaties, een pakkende claustrofobische sfeer en een stevige dosis gruwel en geweld. Dit alles stijlvol, strak en met oog voor detail in beeld getoverd: de cinematografie is de drijvende kracht van de film. De dialogen zijn spits, doordacht. De casting is nagenoeg perfect en de personages krijgen allemaal mooi de tijd om zich te ontplooien. De hedendaagse klassieke muziek past perfect in deze mix en geeft een stevige boost aan de al beangstigende sfeer. De meester onderscheidt zich wederom van de mediocriteit van Hollywood-Blockbuster-regisseurs. Shutter Island is een film die hij al jaren wilde maken, zonder al te veel druk van buitenaf, puur om zijn klasse als visionair regisseur opnieuw aan de wereld te kunnen tonen. Geen film die gemaakt werd met het oog op de Oscars, maar een duistere thriller pur-sang, die puur dient om te entertainen en schokken.

Het is Di Caprio’s beste acteerprestatie tot nu toe. Dit is de ultieme bevestiging voor Leonardo "babyface" Di Caprio die de criticasters het nakijken geeft. De karaktervolle, met vuur en passie gespeelde vertolking van Leo als Teddy Daniels was buitengewoon sterk. Zijn personage is zo diepzinnig en emotioneel geladen in beeld gezet dat dit bij momenten angstaanjagend wordt. Zoveel emotie en diepgang... Met elke film die hij met beschermengel Scorsese draait groeit zijn talent en kunnen. Mensen moeten gaan begrijpen waarom Marty steeds voor deze knaap kiest en niet voor gevestigde/oudere karakteracteurs. Hoe ouder Leo wordt, hoe meer karakter en zelfzekerheid hij begint te vertonen in gelaatsuitdrukkingen en fysieke handelingen. De babyface opmerkingen kunnen niet meer gelden als een excuus om hem af te breken

Kortom, deze prent hoort niet thuis in het rijtje van klassiekers als Goodfellas, Raging Bull of Mean Streets, maar Scorsese vestigt zich toch weer bij de top in de hedendaagse cinema. Deze film kan hoger geplaatst worden dan The Departed (2006) en zou probleemloos bij de Oscars de concurrentie aan kunnen gaan met films als Up in the Air , The Hurt Locker of Crazy Heart. Spijtig dat Paramount er voor koos om de film nà de selectie van de Oscarnominaties uit te brengen. Maar dit is een ijzersterke thriller die de gemiddelde cinemabezoeker absoluut niet over het hoofd mag zien. Deze film blijft je achtervolgen, zo hoort het ook.

***Related Post***
31/07/2009: Leonardo DiCaprio op Shutter Island van Martin Scorsese

Mijn eerste gedacht bij het zien van de trailer van de nieuwe Martin Scorsese prent Shutter Island (2009) was: "Waarom moeten ze zoveel verklappen?!?" Ik heb het boek van Dennis Lehane waarop de film gebaseerd is niet gelezen, maar bij het zien van de eerste beelden weet ik al hoe de film zal eindigen. Dit is een mystery-ghost-thriller en hoe meer je laat zien in een trailer hoe meer je op voorhand het mysterie zal blootleggen en het thriller-effect uiteindelijk zal uitdoven.

Korte inhoud: De film speelt zich af in 1954. De U.S. Marshalls Chuck Aule (Mark Ruffalo) en zijn nieuwe partner Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) gaan op zoek naar een moordenares die ontsnapt is uit T.B.S.-kliniek 'Ashecliffe Hospital' voor langgestraften op Shutter Island, een eiland voor de kust van Massachusetts. Aangenomen wordt dat ze zich daar nog verborgen houdt. Een web van intrige en misleiding zorgt er al snel voor de nodige problemen. Zo krijgt Daniels van de plaatselijke doctoren geen toegang tot de archieven van het hospitaal die hem de broodnodige informatie zouden kunnen verschaffen. Een plotseling opstekende orkaan verbreekt de verbinding met het vasteland waardoor ze nu op zichzelf zijn aangewezen. Diverse langgestraften maken van de verwarring gebruik om uit de kliniek te ontsnappen. Teddy begint zo langzamerhand aan zijn geheugen, zijn partner en zelfs zijn gezondheid te twijfelen.

Dit is in ieder geval de eerste speelfilm van Scorsese sinds The Departed in 2006. In tussentijd heeft de Oscar winnende regisseur zich voornamelijk bezig gehouden met Shine a Light (2008), de documentaire over de Rolling Stones. Blijkbaar had de cineast bereikt wat hij wou bereiken, nadat zijn buddies Spielberg en Coppola hem voor hadden geweest met hun oscars. Scorsese werd 5 keer genomineerd voor Beste Regisseur maar het was pas in 2006 dat hij die erkenning ook kon verzilveren. En nu hij zijn doel heeft bereikt kan hij zichtbaar opnieuw freewheelen met documentaires, kortfilms en genre-thrillers voor het grote publiek.

Maar ook al is dit een populaire genrefilm, toch barst Shutter Island van het acteer-talent, te beginnen met zijn fetish-acteur DiCaprio, maar ook Mark Ruffalo, Ben Kingsley, Patricia Clarkson en Max Von Sydow. Ik verwacht er toch niet zo heel veel van, maar een beetje in de lijn van Cape Fear (1991) kan dit best nog ontspannend worden. Ik hoop alleen niet dat de trailer de film voor mij heeft verpest. De film komt bij ons uit op 14 oktober 2009.

Nog een paar uurtjes en 2008 is voor goed voorbij en de vraag die ik me stel is "Naar welke film kijk jij uit in 2009?" Laten we bij deze cruciale levensbeschouwelijke vraag dan ook eens peilen naar wat 2009 zoal in petto heeft met een lijstje van de Top 10 Meest Geanticipeerde Films. En enquête die werd gesteld aan afzonderlijk mannen en vrouwen. En gezien opiniepeilingen waarbij men een handvol mensen naar hun meningen vraagt nooit fout kan zijn, is hier de lijst die werd vrijgegeven via mijn trouwe dienaars van Deadline Hollywood.

Als het aan de MANNEN lag:

1. Star Trek (2009) 23%
2. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) 17%
3. Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) 14%
4. X-Men Origins: Wolverine (2009) 9%
5. Terminator Salvation (2009) 7%
6. Watchmen (2009) 7%
7. Angels & Demons (2009) 5%
8. Public Enemies (2009) 3%
9. G.I. Joe: Rise of Cobra (2009) 3%
10. New Moon (2009) 3%

Als het aan de VROUWEN lag:

1. Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) 25%
2. New Moon (2009) 15%
3. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) 11%
4. Angels & Demons (2009) 9%
5. X-Men Origins: Wolverine (2009) 7%
6. Star Trek (2009) 6%
7. Public Enemies (2009) 5%
8. Night at the Museum: Battle of the Smithsonian (2009) 4%
9. The Lovely Bones (2009) 3%
10. Where the Wild Things Are (2009) 2%

Wat mij zo meteen opviel is dat blijkbaar niemand echt wakker ligt van de nieuwe James Cameron film Avatar (2009) of nog de Tintin (2009) film van Steven Spielberg. Ik kijk in ieder geval zelf uit naar Public Enemies, X-Men Origins: Wolverine, Star Trek, Terminator: Salvation, Watchmen, maar ook naar Shutter Island (2009) van Martin Scorsese, The Tree of Life (2009) van Terrence Malick, Pixar’s gloednieuwe Up (2009), Inglourious Basterds (2009) van Quentin Tarantino en in de hoop ik evenveel zal moeten lachen als met de eerste film, Old School Dos (2009) van Todd Phillips en misschien ook wel voor de terugkeer van Mel Gibson in Martin Campbell's Edge of Darkness (2009) en Roland Emmerich's 2012 (2009). Welke films heb ik over het hoofd gezien…tell me!

Regisseur Michael Mann zoekt niet alleen Will Smith op voor een nieuwe samenwerking, ook Robert De Niro zal in een nieuwe Michael Mann film tezien zijn, nadat ze 12 jaar geleden het solide drama Heat (1995) maakten, één van de beste politiedrama's ooit.

Nu krijgt die samenwerking een vervolg, want Mann en De Niro gaan nu Frankie Machine (2008) maken, aldus Empire Online. Al sinds 2005 is De Niro aan het project verbonden, maar het kwam telkens maar niet van de grond. Nu blijkt ook Michael Mann geïnteresseerd en is aangekondigd dat het project daadwerkelijk in productie zal gaan. Michael Man is trouwens ook druk bezig om The Few (2008) in productie te krijgen, een film die verwacht wordt voor 2008.

De roman The Winter of Frankie Machine werd geschreven door Don Winslow en gaat over Frank Machianno, een gepensioneerde huurmoordenaar die een rustig leventje leid als eigenaar van een viswinkeltje. Dan wordt hij gevraagd om te helpen bij een conflict tussen twee maffiafamilies. Al snel ontdekt hij dat er iets anders aan de hand is: hij staat zelf bovenaan een 'hitlist' en wordt dus in de val gelokt.

Eerder was Martin Scorsese aan The Winter of Frankie Machine verbonden, maar die is afgehaakt omdat hij liever Shutter Island (2009) met Leonardo DiCaprio wilde, een drama die zich afspeelt in 1954 over een ontsnapte moordenaar die zich verschuilt op een eiland. Maar eerst moet hij nog The Rise of Theodore Roosevelt (2008) draaien met Leo als de 26e president.

Frankie Machine ligt in handen van het schrijversduo Brian Koppelman en David Levien. De twee scenaristen werken trouwens ook aan een andere maffiafilm, om niet te zeggen de langverwachte nieuwe Untouchables film, The Untouchables: Capone Rising (2008) in regie van niemand minder dan Brian De Palma.

Ik begin anders wel een beetje het zuur te krijgen van al die maffia-verhalen. Na The Departed (2006) heb ik het zowat gehad met het genre en zou ik liever willen dat ze nog eens de 'epische films' vanonder het stof halen. Ik heb nog een wrange smaak van Oliver Stone's Alexander (2004) en heb echt wel goesting gekregen na het zien van de twee seizoenen van "Rome".