shaun of the dead

  • Baby Driver (2017) **** recensie

    Pin it!

    De beste films komen niet met toeters en bellen, of een sequel cijfer achter hun titel. Dat kan zeker gezegd worden van deze Baby Driver (2017). Het is wat mij betreft dé beste film (tot nu toe) van Edgar Wright, die ons eerder al pareltjes bracht als The World's End (2013) of Shaun of the Dead (2004).

    baby_driver_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: 'Baby Driver' volgt een jonge, getalenteerde chauffeur van vluchtauto's (Ansel Elgort) die lijdt aan tinnitus en vertrouwt op het ritme van zijn persoonlijke soundtrack om de beste te kunnen worden. Wanneer hij de vrouw van zijn leven ontmoet, doet hij een poging om uit de criminele wereld te stappen. Een verdoemde overval zorgt er echter voor dat hij voor zijn leven, liefde en vrijheid moet vrezen.

    Een paar jaar geleden werd hij de laan ingestuurd door Marvel tijdens de productie van Ant-Man (2015), en vervangen door Peyton Reed. Maar het was wel zijn script die verfilmd werd. Deze keer lijkt hij weer volledig de touwtjes in handen hebben, ook al heeft het marketing departement misschien niet voldoende de film kunnen verkopen, want in de States blijft deze hangen op 35 miljoen (evenveel als het productiebudget). Dat cijfer zal zeker nog wel de lucht ingaan eenmaal het de Europese en Aziatische markten zal aandoen. Het is in ieder geval

    Net zoals Spider-Man: Homecoming (2017) is de casting 'spot-on', te beginnen met hoofdacteur Ansel Elgort. Samen met Tom Holland zijn ze revelaties geworden in 2017. Ik had trouwens al een jaar geleden gepost dat ze Elgort moesten casten in de rol van Han Solo. Hij werd het uiteindelijk niet en Lucasfilms zal het zich nog lang beklagen. Hij straalt meteen sympathie uit en hij overtuigt niet alleen als chauffeur maar ook als romanticus.

    Zijn love interest wordt gespeeld door Lily James, die we eerder hebben zien schitteren in Cinderella (2015). Daarnaast wordt de show gestolen door een bende schurken, te beginnen bij Baby's opdrachtgever Doc, gespeeld door Kevin Spacey. Daarnaast zien we een hedendaags Bonny & Clyde koppel , Buddy & Darling, gespeeld door een overheerlijke Jon Hamm en een al even aanstekelijke Eiza González. Het meest leuke personage is toch wel Bats, vertolkt door Jamie Foxx.

    baby_driver_2017_poster01.jpgbaby_driver_2017_poster02.jpgbaby_driver_2017_poster03.jpgbaby_driver_2017_poster04.jpg
    baby_driver_2017_poster05.jpgbaby_driver_2017_poster06.jpgbaby_driver_2017_poster07.jpgbaby_driver_2017_poster08.jpg

    De film heeft heel veel weg van Drive (2011), ook al zit er heel wat meer humor in Baby Driver. Auto-achtervolgingen zijn een gegeven in actiefilms die meestal wel op bijval van het publiek kan rekenen, denk maar aan de Fast & Furious films of nog Jason Bourne. Car chases kosten wel véél geld, maar desondanks het beperkt budget zijn de sequenties bijzonder geslaagd én dat zonder cgi. Er zit een zekere logica in de achtervolgingen. De sensatie, de snelheid, de urgentie, de opwinding, de escalerende edits en de grotere dramatische inzet, het werkt tot een bangelijke climax. En feit dat het hoofdpersonage constant naar muziek luistert, en deze muziek gebruikt als een soort metronoom voor zijn acties, is een geniale vondst. Je zou het kunnen omschrijven als een soort car chase musical, met driftende auto's en geweerschot-percussies die knallen op het ritme van de muziek. En in deze prent, een scène met Baby die koffie gaat halen kan saai lijken, maar krijgt hier een compleet nieuwe classic musical vibe uit de periode van Gene Kelly maar dan in een hedendaags jasje

    Baby Driver is een verademing om te zien tussen het huidige filmaanbod van sequels en remakes, een eclectische wilde actierit met heel veel stijl en lef, ook al steunt de gehele prent op een gimmick. In tegenstelling Cornetto Trilogy is dit een echte genre-prent, maar het brengt alles met een nieuwe, frisse benadering zonder te vervallen in het spoof genre. Er is geen enkele overbodige scène of moment van verveling. Het lijkt een eenvoudig verhaal maar er steken heel wat elementen in die allemaal in functie staan van de pay off. Het meest fascinerende aan deze prent is de emotionele impact, doorheen de liefde die hij uitstraalt voor zijn pleegvader, alsook de liefde die hij voelt voor de serveerster.

    baby_driver_2017_ansel_elgort.jpgbaby_driver_2017_jon_hamm_eiza_gonzalez.jpgbaby_driver_2017_jamie_foxx_jon_hamm_ansel_elgort_eiza_gonzalez.jpg
    baby_driver_2017_ansel_elgort_lily_james.jpgbaby_driver_2017_jon_hamm_ansel_elgort.jpgbaby_driver_2017_lily_james_ansel_elgort.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Normaal word ik snel nerveus van film die muziek gaan opdringen nadat Quentin Tarantino deze stijl had uitgebuit, maar hier komt het verhaal, de karakters en de vertolkingen op de eerste plaats, met nummers als Queen's "Brighton Rock" en "Bellbottoms". Wright kan duidelijk geen saaie film maken, zelfs mocht hij het proberen. Wanneer je ergens in het midden van het verhaal zou inpikken zou je denken dat je naar een collectie van videoclips aan het kijken bent. Had het verhaal misschien een tikkeltje dieper geweest, dan had dit echt wel een game changer kunnen zijn. Hoe dan ook, het is één van de betere zomerfilms van het jaar. Baby Driver komt bij ons uit op 23 augustus 2017.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 5 juli 2017

     

    *** Baby Driver trailer ***

  • Hector and the Search for Happiness (2014) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We kennen Simon Pegg allemaal als de Britse acteur-scenarist die samen met Nick Frost in o.a. Shaun of the Dead (2008), Hot Fuzz (2007) of The World's End (2013) de lachers op zijn hand kreeg. Na Frost in Cuban Fury is het nu de beurt aan Pegg om zonder zijn komische maatje een film te dragen. Dat doet hij in Hector and the Search for Happiness (2014) waarin het hoofdpersonage op zoek gaat naar dé manier om gelukkig te worden. Dat resulteert in een aangename film die lekker wegkijkt maar veel te oppervlakkig blijft.

    hector and the search for happiness

    Korte inhoud: Hector is een Britse psychiater wiens leven volledig is vastgeroest. Hij vraagt al jaren hetzelfde ereloon, ziet al jaren dezelfde patiënten en ook zijn relatie met de mooie Clara (Rosamund Pike) lijdt aan sleur. Clara werkt voor een groot farmaceutisch bedrijf en wanneer ze samen met haar collega’s het succes van hun nieuwste hitpil Tranquiline vieren, heeft Hector een interessant gesprek met de eigenares van het restaurant. De vrouw zegt Hector onomwonden “I want happiness!” (en dus niet “I want a penis”, zoals Hector aanvankelijk begrijpt).

    Deze uitspraak zet Hector aan het denken. Zijn netjes geregelde leven begint hem steeds meer parten te spelen en op een gegeven moment slaan Hectors stoppen door tijdens een sessie met een patiënt. Hij vertelt Clara dat hij op wereldreis vertrekt om zijn geluk te gaan zoeken. Wanneer hij terugkomt weet hij niet, wel dat Shanghai zijn eerste bestemming wordt. Tijdens zijn trip krabbelt Hector zijn bevindingen in een dagboek dat hij van Clara heeft gekregen.

    Op het vliegtuig naar China maakt Hector kennis met de steenrijke Britse ondernemer Edward (Jean Reno) bevriend raakt. Los Angeles is de laatste stop en daar heeft hij een afspraak met zijn verleden in de gedaante van Agnes (Toni Collette).

    Hector reist dus de hele wereld rond, maar behalve LA waar Agnes woont, kom je niet te weten waarom hij net naar Shanghai, Tibet of Afrika trekt (de bestemming in Afrika wordt overigens niet gespecificeerd). Aldus lijkt de film bij momenten een veredelde reisreportage. Simon Pegg is geloofwaardig als vastgeroeste psychiater die transformeert in nieuwsgierige toerist, maar kunnen we echt sympathiseren met een personage dat zijn vriendin enkele dagen na zijn vertrek al bedriegt? Over het hoe en waarom heb je als kijker overigens vaak het raden. Maar als we kijken naar het parcours van regisseur Peter Chelsom (Serendipity, Shall We Dance, Hannah Montana: The movie) mag dit eigenlijk geen grote verrassing zijn.

    Hector and the Search for Happiness mist vooral scherpte en durf om op te vallen en zo schaart de film zich achter zijn hoofdpersonage. Het personage van Hector is een saaie psychiater die echter na een snoepreisje een openbaring krijgt en plots transformeert tot gelukkige mens. Zonder dat daarvoor een concrete reden is. Behalve Agnes die Hector op het einde van de film op zijn plaats zet, gaan de andere personages immers vrij luchtig om met de rijke westerling die hun leven binnendringt. Of moeten we deze film zien zoals Hector zijn patiënten ziet: oppervlakkig en zonder eigen mening?

    Visueel valt Hector and the Search for Happiness wel positief op. Regelmatig zijn er op het scherm immers kleine animaties of teksten te zien. Zo worden Hectors belangrijkste dagboekspinsels ook op het scherm ‘geschreven’. Of tekent Hector iets in zijn dagboek (verrassend eigenlijk hoe goed de psychiater kan tekenen). Af en toe neemt een animatie het ook van de acteurs over, maar dit stoort niet. Integendeel zelfs, het voegt creativiteit, originaliteit en durf toe aan de film en doet een beetje denken aan de stijl van Michel Gondry (o.a. in The Science of Sleep).

    hector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic02.jpghector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic03.jpghector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic01.jpg

    Het is leuk om Simon Pegg eens iets subtieler en serieuzer te zien acteren. In deze film moet hij het minder hebben van zijn komisch talent, maar hij slaagt er wel behoorlijk in de film te dragen. In de bijrollen zien we vooral heel veel talent waar veel te weinig mee gedaan wordt: Rosamund Pike, Jean Reno, Toni Collette, Stellan Skarsgaard… Enkel Christopher Plummer weet een scène volledig naar zijn hand te zetten, maar over het algemeen zijn de bijrollen veel te weinig uitgediept.

    Hoewel Hector and the Search for Happiness een film is over serieuze filosofische zaken, is het resultaat een (v)luchtige film. Verwacht zeker geen duidelijk antwoord op de vraag ‘wat is geluk?’ of nieuwe spectaculaire inzichten in de gelukskwestie. Hectors bevindingen zijn niet bijster origineel en vrij algemeen bekend bij iedereen. Zo ontdekt Hector in China dat je van geld niet gelukkig wordt maar dat het wel handig is als je het hebt. Dat een psychiater ontdekt dat "listening is loving" is ook wel straf…

    Kortom, Hector and the Search for Happiness is een film met veel goede bedoelingen, maar die komen er helaas niet echt uit. De dvd met als extra een making-of is reeds verkrijgbaar.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 4 maart 2015

     

    *** Hector and the Search for Happiness trailer ***

  • The World's End (2013) *** op Blu-ray en boxset trilogy

    Pin it!

    Universal heeft deze maand uitgepakt met de Blood & Ice Cream trilogie, ook wel omschreven als de Three Flavours Cornetto Trilogy, een boxset met de drie films die regisseur Edgar Wright draaide met het duo Simon Pegg en Nick Frost. We hadden hier al Shaun of the Dead (2004) besproken, de film waarmee het allemaal is begonnen, en Hot Fuzz (2007). Nu is het de beurt aan The World's End (2013).

    the worlds end,hot fuzz,shaun of the dead,Edgar Wright,simon pegg,Nick Frost,Eddie Marsan,Paddy Considine,Martin Freeman,The Invasion of the Body Snatchers,pierce brosnan,Rosamund Pike,This is the End

    Korte inhoud: 20 jaar na een poging een epische kroegentocht af te leggen, beslissen vijf jeugdvrienden om een nieuwe poging te ondernemen met de bedoeling deze keer de laatste kroeg te bereiken, de legendarische pub The World's End. Het brein achter de alcohol-marathon is de 40-jarige Gary (Simon Pegg) en hij heeft Andy (Nick Frost), Steven (Paddy Considine), Peter (Eddie Marsan) en Oliver (Martin Freeman) over de streep kunnen halen. Tijdens hun tocht ontmoeten ze oude kennissen zoals de mooie Sam Chamberlain (Rosamund Pike), maar wat ze lopen ook iets heel verontrustend tegen het lijf die van deze kroegentocht een ware helletocht maken, een strijd voor het voorbehoud van de mensheid. Het bereiken van The World's End is het minste van hun zorgen.

    Verder dan het consumeren van een cornetto ijsje en de parodie op de genre film, zie ik niet als link tussen de drie films. De personages zijn telkens verschillend, alsook de situatie. Deze keer leveren ze geen strijd tegen zombies of geflipte dorpbewoners, maar wel robot-achtige aliens de wereld aan het veroveren zijn. Maar het is een bijzonder geslaagd marketing-experiment die drie dolkomische films heeft afgeleverd. Toch denk ik dat ze er nu een punt zullen achter zetten, want deze laatste film deed het niet zo goed in de bioscoop en haalde slechts de helft op (40 miljoen dollar) van wat de vorige film had opgebracht. Desondanks is het een bijzonder leuke prent met een vette knipoog naar The Invasion of the Body Snatchers (1956).

    De kracht van de film zit hem in zijn komische spanningsboog, het gevoel voor timing van de acteurs en de chemie tussen Frost en Pegg. Het verhaal op zich verliest gaandeweg wel veel van zijn bevlogenheid maar eindigt dan weer met een knal. Maar de sterke momenten overwegen veruit de zwakkere momenten. De titel is wel een beetje ongelukkig, het is geen apocalyptische prent maar wel degelijk een science-fiction komedie, en kwam zelfs op een gelijktijdig moment uit als die andere komedie This is the End (2013). De twee films hebben weinig overeenkomsten, met dit verschil dat ze beide niet verlegen zijn van het gebruikt van schunnig taalgebruik.

    the worlds end picture01the worlds end picture02the worlds end picture03

    In Hot Fuzz hadden de makers beroep gedaan op een ex-James Bond acteur, met name Timothy Dalton. Hier hebben ze een andere Bond-acteur van stal gehaald. Niemand minder dan Pierce Brosnan zal het pad kruisen van onze helden, en zijn tussenkomst is gewoon hilarisch.

    Op de Blu-ray staan heel wat deleted scenes en een making-off film. Maar wat me bijzonder pleziert is dat ze net zoals bij Shaun of the Dead opnieuw een audio-commentaar hebben gebruikt over de gehele film. De Blu-ray en de box liggen al vanaf 5 maart 2014 in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 12 maart 2014

    ***Related Posts***
    27/10/2009: Shaun of the Dead Blu-ray recensie
    04/12/2006: Hot Fuzz Blu-ray recensie

     

    *** The World's End trailer ***

  • Zombieland (2009) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik geef toe dat ik me bij momenten laat meespelen door de buzz van het moment rond een bepaalde film. Maar achteraf bekijk je dit alles met iets meer afstand en besef je dat het uiteindelijk allemaal wel iets overroepen was. Zombieland (2009) werd bejubeld als een culthit avant la lettre, en dat was voornamelijk te danken aan zijn aanstekelijke cast, de uitzinnige karakters en de film was desondanks het zombie-genre toch gericht naar een breed publiek, Maar Zombieland is geen Shaun of the Dead , ook al hadden beide films quasi dezelfde doelstellingen.

    Zombieland blu-ray cover

    Korte inhoud: Twee mannen genaamd Columbus (Jesse Eisenberg) en Tallahassee (Woody Harrelson) moeten zien te overleven in een wereld die overbevolkt is door zombies. Tijdens hun strijd met overleving bundelen ze krachten met Wichita (Emma Stone) en Little Rock (Abigail Breslin), die ook een manier heben gevonden om in leven te blijven. Tijdens hun strijd moeten ze zich afvragen wat erger is, van elkaar afhankelijk moeten zijn of toch maar aan de zombies overgeven.

    De film had een relatief klein budget van 23 miljoen dollar maar verdrievoudigde dit bedrag alleen al met de bioscoop-opbrengsten in de States, en verwacht wordt dat ook dit dvd-exemplaar zal inslaan als een bom. Het was de tot nu toe één van de beste R-Rated films vanuit financieel oogpunt. Maar de cijfer vertellen niet alles. De film was uitgebracht in de Halloween-periode én had geen directe concurrentie van andere films. Persoonlijk vond ik de film enorm ontspannend, maar het is verre van geniaal. Deze zombie-prent heeft zijn momenten die een tweede visie van de film wel rechtvaardigen. 'Momenten' die trouwens al de wereld rond zijn gegaan via internet. En in zekere zin is de enige concurrentie waaronder de film te lijden had, niets minder dan zijn EIGEN TRAILER die de verwachtingen veel te hoog had gebracht!

    Het positieve aan Zombieland is dat het genre overstegen wordt, soms met efficiënte soms met belachelijke wendingen. Het is niet alleen een zombiefilm, maar eveneens een komedie én een roadmovie. De grappen zijn ook van een zeker niveau, wat het meteen nog meer grappig maakt. Regisseur Ruben Fleischer stelde alles in het werk om het genre op een nieuwe en creatieve manier te benaderen, en is daar ook wel voor een stuk in geslaagd. Maar met zijn korte speelduur van 80 minuten voelt het aan als fastfood gory popcorn flick. Maar de cameo van Bill Murray maakt dan weel veel goed.

    Dat de DVD-release ook succes zal vinden staat buiten kijf. En gelukkig voor de fans staat de schijf ook vol van beeld-en audio-materiaal, met ondermeer de audio-track van de regisseur Fleischer en sterren Harrelson en Eisenberg op de gehele duur van . Spijtig genoeg droegen ze allemaal nog een veel te stral promo-outfit, in plaats van openhartig te praten over de productie, en het reilen zen zeilen achter de schermen. Om de zoveel zinnen hoor je dan ook zeggen dat de film hoog scoort aan de box-office, en hoe goed de film wel is en hoe talentvol de crew. WE DON’T CARE! We hebben de film al in ons bezit, we gaan die geen tweede keer kopen! Audio-commentaren zijn een uitstekend instrument voor filmliefhebbers/filmmakers om iets meer te weten te komen over de business, maar de laatste jaren krijg je vaak voorgekauwde grapjes voorgeschoteld en zo goed als geen interessante inzichten in het filmproces. Promo-trailers op een dvd is ook zo’n idiote bonus, maar goed. De interessante stukjes zitten dit keer niet in de audio-commentaren, dan wel in de documentaires over de visuele effecten. Je kunt er nog iets van opsteken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 12 april 2010

    ***Related Post***
    20/10/2009: Zombieland vs. Shaun of the Dead

     

    *** Zombieland trailer ***

  • Shaun of the Dead (2004) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met de bioscooprelease van Zombieland (2009) kon ik het niet nalaten om de zombie-fans te verwennen met een bespreking van de nieuwe Shaun of the Dead (2004) Blu-ray, de Britse film die als inspiratiebron diende voor de Amerikaanse versie. Hoofdrolspeler en co-scenarist Simon Pegg speelt de rol van Shaun, een grote loser die op een dag een ware held wordt.

    shaun of the dead blu-ray picture

    Korte inhoud: Shaun (Simon Pegg) beleeft niet zijn beste tijd. Het personeel van de elektronicawinkel waar hij werkt neemt hem niet echt serieus als tijdelijke baas, zijn vriendin Liz (Kate Ashfield) heeft er genoeg van dat alle afspraakjes beginnen en eindigen in de 'Winchester' Arms waar ook altijd zijn beste vriend en nietsnut Ed (Nick Frost) rondhangt en zijn relatie met zijn vader – sorry, stiefvader – blijft gespannen. En dan zijn ook nog de doden tot leven gekomen die hun zombieziekte verspreiden aan iedereen waar ze hun tanden in zetten. Soms kun je gewoon beter in bed blijven.

    Shaun of the Dead is in de eerste plaats een romantische komedie met sporadisch wat zombie-taferelen. En dit is toch wat van een verrassing wanneer je de film voor het eerst ziet, maar dat is nu net ook de kracht van deze prent. De combinatie van het alledaagse leven gemengd met onmogelijke gebeurtenissen zorgt daar wel voor. De gitzwarte humor is typisch Brits en als je daarvan houdt zit je goed. Van subtiel tot in your face humor, en wat zo bijzonder goed werkt is dat de acteurs allemaal heel serieus blijven en doen alsof ze in een dramatische horrorfilm spelen in plaats van een geflipte hommage aan de Argento-zombiefilms. Ook de speciale effecten steken zorgvuldig in mekaar. Mocht je denken dat dit een low budget horrorflick is, dan zou je wel eens kunnen opkijken wat regisseur Edgar Wright allemaal voor elkaar speelt met 4 miljoen dollar (iets minder dan het budget van Loft en Windkracht 10).

    En jawel, los van de krankzinnigheid steekt er ook nog een portie maatschappijkritiek in over onze pop en videogames-cultuur en de dagelijkse sleur waarin we leven, die de attente kijker zeker niet zal ontgaan. Shaun of the Dead een satirische film noemen, of beweren dat de prent iets fundamenteels te zeggen heeft over de invloeden van de massamedia, zou een stap te ver zijn. Daarvoor heeft de film simpelweg te weinig ambitie. Deze “intellectuele observaties” lijken mij eerder bedoeld als extraatjes, om de prent wat interessanter te maken. Maar goed, ondertussen geven ze toch maar een zekere meerwaarde aan deze horrorprent, en wie kan daar nu tegen zijn. De beste horrorprenten komen altijd met een maatschappijkritisch ondertoontje.

    shaun_of_the_dead_2004_blu-ray_pic01.jpgshaun_of_the_dead_2004_blu-ray_pic02.jpgshaun_of_the_dead_2004_blu-ray_pic03.jpg

    Tijdens de laatste twintig minuten schakelt de film spijtig genoeg een paar versnellingen terug en houdt de komedie simpelweg te bestaan, en tuimel je in een klassieke zombiefilm. We krijgen een paar indrukwekkende en tevens bloederige scènes waarin Shaun en z'n vrienden zich een weg doorheen de levende doden hakken, een finaal bloedbad waarin zelfs in onversneden From Dusk Till Dawn-stijl, de toog van het café in brand wordt gestoken. Allemaal goed en wel, dat is best wel onderhoudend om naar te kijken, maar op dat moment is de film niet meer geestig. Maar het feit dat deze film als inspiratie diende voor heel wat andere zombie-prenten, bewijst in ieder geval dat de makers volledig in hun opzet zijn geslaagd.

    Op de Blu-ray vinden jullie niet alleen filmcommentaar van Simon Pegg en Edgar Wright, maar ook van Penelope Wilton en Bill Nighy (die spijtig genoeg maar een bijrolletje heeft van geen belang). Maar jullie vinden ook filmcommentaren van zombies, alsook ontbrekende stukjes film. Kortom, een Blu-ray van Universal om aan te schaffen.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 27 oktober 2009

    ***Related Post***
    20/10/2009: Het Amerikaanse antwoord op Shaun of the Dead
    20/07/2006: Zombie films op een rijtje
    24/12/2004: Wat je niet mocht missen in 2004

     

    *** Shaun of the Dead trailer ***

  • Zombieland is Shaun of the Dead niet

    Pin it!

    Naar het voorbeeld van Shaun of the Dead (2004) mogen we ons binnenkort verwachten aan een Amerikaanse versie van de zombie-komedie, Zombieland (2009) met Woody Harrelson. De film wordt geregisseerd door een nobele onbekende, Ruben Fleischer, en geschreven door de tv-serie schrijvers Rhett Reese en Paul Wernick. Ook acteur Bill Murray duikt in de film op onder zijn eigen naam. Ik ben benieuwd.

    002 001 003

    Korte inhoud: Twee mannen genaamd Columbus (Jesse Eisenberg) en Tallahassee (Woody Harrelson) moeten zien te overleven in een wereld die overbevolkt is door zombies. Tijdens hun strijd met overleving bundelen ze krachten met Wichita (Emma Stone) en Little Rock (Abigail Breslin), die ook een manier heben gevonden om in leven te blijven. Tijdens hun strijd moeten ze zich afvragen wat erger is, van elkaar afhankelijk moeten zijn of toch maar aan de zombies overgeven.

    De film zal stukken beter zijn dan Zombie Strippers (2008) maar ik zou toch de verwachtingen niet al te hoog willen leggen. De film wordt niet geschreven door comedy-talenten zoals Edgar Wright en Simon Pegg, en duurt de gehele film maar een 87 minuten – wat meestal wijst op een gebrek aan sterke scènes. Toch opende de film met een box-office recette van een kleine 25 miljoen dollar wat meteen een schot in de roos was en tevens het beste weeekend box-office resultaat uit de carrière van Woody Harrelson. De mediacampagne van de prent, met zijn tientallen clipjes en affiches, was dan ook ongezien. De film is vanaf 2 december 2009 bij ons in de zalen.

    *** Zombieland trailer ***