De FilmBlog

Het ziet er naar uit dat het bubblegum-barbiepopje Hilary Duff een nieuwe rol heeft kunnen wegkapen aan de zij van Ellen Burstyn en nieuwkomer Evan Ross, in de romance Greta (2008) van beginnend cineaste Nancy Bardawil. Het blijft me verbazen hoe iemand zonder enige vorm van acteertalent nog steeds opduikt in diverse filmproducties.

Korte inhoud: Greta (Hilary Duff) is een mooie en slimme meid. Haar ouders zijn gescheiden en nu leeft ze bij haar moeder. Greta wordt voor de zomervakantie naar haar grootouders gestuurd om zo een beetje bij te komen maar daar is ze fors op tegen. Ze is al van plan om zelfmoord te plegen omdat ze niet bij haar grootouders achtergelaten wil worden. Haar zelfmoordplan neemt echter een andere wending als de liefde groeit voor haar opa en oma en als ze haar eerste vakantieliefde ontmoet (Evan Ross).

Het lijkt mee een typisch good white girl meets street black boy verhaal die nog eens alle clichés uit de kast zal halen voor een stoute romance, speciaal ontworpen is voor een tienermeisjes. Interraciale relaties worden in films vaak gezien als iets exotisch (Cruel Intentions) of zelfs iets wat onkuis is (One Night Stand), maar zelden als iets "normaals".

Hopelijk zal deze film dit gegeven niet op een stereotype manier uitwerken, maar ik vrees er een beetje voor. Ze zouden beter een voorbeeld nemen aan de populaire tv-serie "Heroes" waar mensen van een verschillende cultuur geregeld met elkander relaties aangaan, zonder dat dit gegeven vreemd zou aanvoelen. We leven trouwens niet meer in de jaren 50.

Wat betreft Hilary Duff, zij kan misschien niet acteren maar ze wordt als ‘cool’ bestempeld door een paar duizenden fans. Ze speelt trouwens binnenkort in de high school komedie Stay Cool (2009) van Michael Polish, aan de zij van Winona Ryder, Mark Polish, Sean Astin, Chevy Chase, en Jon Cryer. De promotie-campagne rond de figuur van Duff is heel actief bezig om de 21-jarige actrice als rolmodel aan het publiek te verkopen, nu Lindsay Lohan iets té slonzig is geworden. En het werkt blijkbaar.

*** Hilary Duff HQ picture gallery ***

The Lord of the Rings zal een mijlpaal blijven in onze filmgeschiedenis. Tijdens de laatste oscaruitreiking in Los Angeles kon het 3de deel van het epos zijn 11 nominaties verzilveren. Wereldwijd de best verkochte trilogie die lovende kritiek mocht ontvangen van diverse journalisten en in de hemel werd geprezen door miljoenen fans. Momenteel staat LOTR in de top 10 van de beste films op de IMDB-site.

There and Back Again: An Actor's Tale is een wel heel onthutsend en boeiend boek die een eigenzinnige blik werpt achter de schermen van de film. Geschreven door de mondige acteur Sean Astin die de rol van Sam Gamgee voor zijn rekening nam. De acteur is geboren in de filmwereld en weet dus over wat hij spreekt. Als kleine jongen was hij reeds te zien in The Goonies. Hij doet zijn verhaal over zijn ervaring op de meest ambitieuze film ooit, met evenveel dagen van plezier als van moeite en soms ellende. En uiteraard worden dingen verteld die je nooit zal vinden in de uitbundige DVD-pakketen, zoals de financiële kant. In een passage vertelt Sean dat hij enigszins verrast was van de $250'000 die hij zou krijgen voor de film te maken. Hij vond dit niet rijkelijk gezien de dure productie en de lange en harde dagen (van minimum 12u/dag), maar hij zei dat hij kon leven met $250'000 per film wat volgens hem op $750'000 kwam. Toen zijn agent hem onderbrak en zei: "Sean, it's 250 for the whole trilogy."

Geschreven in een vrij eenvoudige stijl krijgt alles een authentieke kwaliteit, alsof het een soort agenda van de acteur was. Maar door die anekdotische structuur is het vaak verwarrend om de gebeurtenis te situeren in de tijd. Het is niet zijn autobiografie zoals op de achterflap te lezen valt. Het zijn wel degelijk de gebeurtenissen juist voor LOTR en op de set. Alvast veel leesplezier.