De FilmBlog

Een paar jaar geleden maakte Steven Spielberg indruk met zijn Saving Private Ryan (1998). In de nasleep van dit oorlogsdrama besloten de regisseur en hoofdacteur Tom Hanks om een mini-serie te maken in dezelfde filmstijl, maar met verhalen die niet allemaal konden verteld worden in de filmversie, maar ook om meer in detail te treden bij bepaalde gebeurtenissen. De bedoeling was om al die soldaten een gezicht te geven, voor een generatie die de oorlog niet hebben gekend.

In de 10-delige miniserie Band of Brothers (2001) kregen we een nauwkeurig beeld van D-Day in Normandië, de slag bij het Belgische Bastogne tijdens de gure wintermaanden, de inname van het Arends Nest van Adolf Hitler en zijn chalet in Berchtesgaden. Maar het was niet de zoveelste documentaire over de 2de WO. Het was op de eerste plaats een beklijvend fictie-verhaal gebaseerd op waar gebeurde feiten met memorabele personages en een aangrijpende verhaallijn gebaseerd op het werk van historicus Stephen Ambrose, maar door diens zoon Hugh Ambrose. De serie afschrijven als een spin-off van Saving Private Ryan is misschien wel oneer aandoen aan haar onmiskenbare kwaliteit.

Maar de 2de WO woedde niet alleen in Europa, maar ook in Azië. En Tom Hanks en Steven Spielberg speelden al een tijdje met het idee om eenzelfde 10-delige serie te maken met de strijd tussen de Amerikanen en de Japanners. En zo kwam er The Pacific (2010), met dit verschil dat het deze keer niet meer gebaseerd zal zijn op een verhaal van Stephen Ambrose, en ook niet zou draaien rond één specifiek regiment zoals dat het geval was voor Band of Brothers. Het volgt wel drie soldaten, Eugene Sledge (Joseph Mazzello), Robert Leckie (James Badge Dale) en John Basilone (Jon Seda), in verschillende veldslagen. Het gaat dus minder over een groep soldaten (zoals in Saving Private Ryan), dan wel over het individu (zoals in The Thin Red Line). De films werden hoofdzakelijk gedraaid in Australië met een enorm budget van tussen de 150 en 200 miljoen dollar, maar werd een enorm succes.

Bij de beoordeling van deze serie kan je moeilijk om Band of Brothers heen. Het is uiteraard wel een beetje van hetzelfde maar op een andere locatie, maar anderzijds moet je toegeven dat de 2de wereldoorlog een onuitputtelijke bron blijft van aangrijpende verhalen. En deze verhalen die vervat zijn in The Pacific verdienen hun plaats in de geschiedenis van de oorlogsfilms. Het is misschien iets minder brutaal en grauw als de eerste mini-serie, maar het is al even onthutsend en dramatisch. Uiteraard is alles wel verteld vanuit het standpunt van de Amerikanen en zit er soms iets teveel melodrama in verwerkt, maar de serie verbloemd daarom niet de terreur en de gruwel van de oorlog. Over de strijd van de Britten tegen de Japanners in Birma (nu Myanmar) wordt echter niet gesproken in deze serie. Dit paste waarschijnlijk niet in het heroïsche Amerikaanse plaatje.

Ik heb de oorlog niet zelf meegemaakt en ik voel altijd wel een beetje scepticisme wanneer ik "boeiende cinema" zie over waar gebeurde feiten. De realiteit is vaak minder glorieus. In tegenstelling tot de overtuiging van Spielberg en Hanks denk ik niet dat er zoiets bestaat als een "goede of juiste oorlog", dat de zogenaamde helden ook in staat waren van minder heroïsche daden, dat heroïek op het slagveld niet gepaard gaat met een 50 koppig orkest, dure spots,een batterij aan make-up artiesten en alles afgewerkt met een uitgekiende colour-grading. De oorlog is zelden zo mooi in beeld gebracht als in deze 10-delige serie. Maar laten we er vanuit gaan dat dit fictie is, en geen geschiedschrijving, en alles wel met een korrel zout moeten nemen. Mocht dit al een aanleiding zijn om ons aan te sturen meer over deze oorlog te lezen, zou ik dat op zich al een belangrijke verdienste vinden van de serie.

En voor The Pacific komt binnenkort een unieke blu-ray editie uit in een metalen box. En om de kogels om je heen te horen fluiten, de geweerschoten in je maag te voelen dreunen en verblind te worden door de explosies alsof je er vlakbij bent, moet je deze zien op blu-ray met een DTS-HD MA 5.1 klankband. Het perfecte eindejaarscadeau voor iedereen die van kwalitatieve series houdt. Als extra’s vinden we op zowel de DVD als de Blu-ray disc een portret van de echte mariniers die model stonden voor de personages, een 30 minuten durende "making of" en een historische documentaire over deze brutale episode van WO2. Bij ons werd de serie reeds door Prime uitgezonden, maar in 2011 zal ze ook op VT4 te zien zijn.

Laten we nog maar eens een filmisch game in de aandacht brengen, Medal of Honor van Electronic Arts. De eerste versie van Medal of Honor, geschreven door Steven Spielberg, zal me altijd bijblijven als het game die me indertijd op heel intensieve wijze het D-Day debarquement in Normandië liet herbeleven.

Het rakelingse mortiervuur, de eerste soldaten die sterven na de voltreffer in de sloep naast je. Dan de aankomst op het strand en het mitrailleurvuur dat binnenregent in de nog maar pas geopende sloep. De voorste soldaten worden doorzeefd, je moet over de kant, het water in en onder, kogelstriemen klieven door het kolkende sop, dan toch het strand op, zoekend naar de weinige beschutting die de "shingles" bieden. Het gefluit van de kogels die je om de oren vliegen. Dit is waanzin, hier geldt geen training of skill, dit is puur geluk. Zo intensief als Saving Private Ryan (1998) dit in beeld bracht, zo kon je dit nu ook interactief beleven. Weliswaar veilig achter je computer, maar het gaf je een idee van hoe je dit eigenlijk niet in levende lijve wou meemaken.

Als gamer is dit dan ook een beetje waar ik naar op zoek ga in games, vooral de filmische games. Een ervaring die je misschien liever niet in the flesh meemaakt, maar die je toch intrigeren. In een zombie infested town met de shotgun, baseball-bat of grasmachine je tot beenhouwer omscholen, Easy Rider in een spaceshuttle, of Taliban perforator in dit Medal of Honor 2010. Het jagersinstinct op virtuele manier achterna ben ik best wel fan van first person shooters. Als ze mij dan nog op een filmische wijze doorheen de dramatiek van hun verhaal kunnen leiden ben ik helemaal verkocht. Het portret van hedendaagse oorlogsvoering in Afghanistan is hier vrij accuraat (al moet je daar natuurlijk de game-elementen uitfilteren, zoals het feit dat je op je eentje tijdens de campaign een paar honderd tegenstanders neerlegt, enz...).

Medal of Honor speelt zich af in een moderne oorlog en is geïnspireerd op waargebeurde missies in Afghanistan. Je speelt twee personages gedurende de campaign, een Seal en een Marine, telkens gediscpatched met drie cpu-gestuurde teammates. Over een tijdspanne van een aantal dagen word je ondergedompeld in het leven van deze Tier-1 soldaten en voer je verschillende missies uit. Dezelfde soort missies als in gelijkaardige games komen hier ook in terug: snipermissies, stealthmissies, helicoptermissie, maar je moet wel in het visier houden dat dit een shooter is, dus je bestuurd de helicopter niet zelf, maar enkel de turret.

De campaign is wel vrij kort en ervaren gamers zullen die al gauw in een uur of 6 uit hebben. Je hebt wel replay value met "Tier 1" missies, dit is basically hetzelfde als de campaign maar getimed en met extra spel-elementen, waar je je kan meten op de leaderboards tegenover de community.

Het verhaal achter de campaign is wel iets te dunnetjes om dit echt als een interactieve film te bestempelen. Je beleeft een avontuur als soldaat, maar er is geen extra plot of intrige. De grote momenten (zoals de vroegere D-Day debarquement) blijven dan ook uit. En dit wou ik eigenlijk wel terugvinden in deze shooter. Games als de eerste Modern Warfare (die vond ik meer down to earth en filmisch iets beter dan MW2 die iets te veel James Bond fantasietjes heeft) hebben hier al een grote stap gezet en dienen dan ook als benchmark voor de rest.

Niettegenstaande, wat MoH 2010 doet als game, doet het goed. Al zal je hier niks vinden dat al niet is voorgedaan, dit is een stevig game. Voor de mensen met een iets krapper budget die uitkijken om dat ene game van het jaar te kopen, zou ik misschien nog even wachten om te zien wat Call of Duty: Black Ops te bieden heeft (komt uit op 09/11, en neen dat is niet nine-eleven, maar wel negen november). Maar als je fan bent van first person shooters is dit zeker geen miskoop.

Medal of Honor is in Europa verkrijgbaar vanaf 14 oktober voor het Xbox 360 videogame and entertainment systeem, het PlayStation 3 computer entertainment systeem en de PC. Medal of Honor heeft als Pegi rating 18+.