sarah snook

  • Steve Jobs (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Er was bij aanloop van de film heel wat commentaar te lezen over Steve Jobs (2015) film van Danny Boyle, naar een script van Aaron Sorkin, gebaseerd op het boek van Walter Isaacson. En blijkbaar kwam de grootste kritiek van de mensen die het meest betrokken zijn met de man in kwestie.

    steve_jobs_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Film over het leven van Steve Jobs (Michael Fassbender), de oprichter van elektronicabedrijf Apple. Drie belangrijke gebeurtenissen uit zijn leven worden besproken, namelijk de lancering van de originele Mac, de oprichting van Next (het nieuwe bedrijf dat hij na zijn vertrek bij Apple begon) en de lancering van de Apple iMac in 1998.

    De weduwe van Jobs, Laurene Powell, zou hebben verklaard dat Jobs actief aan het lobbyen was bij acteurs Leonardo DiCaprio en Christian Bale om niet deel te nemen aan het filmproject. Maar ook binnen de rangen van Apple is er veel kritiek en dan voornamelijk op de karakterisering van de medeoprichter en topman van Apple. Hij zou iets te onvriendelijk worden geportretteerd. Ook het hoofd van de Apple design Jony Ive had geen goed woord over de film. Deze kritiek kwam uiteraard van mensen die de film nog niet hebben gezien.

    In de Wall Street Journal ging Ive tekeer tegen de makers: "Gebaseerd op wat ik tot nu toe hoorde is het zo verdrietig dat de film Jobs portretteert als iemand die hij helemaal niet herkent. Hoe de afschildering van iemand gekaapt kan worden door mensen met een agenda, en dat in schril contrast met het beeld die vrienden en familieleden hebben. Dat is een beetje van een persoonlijk ongenoegen met de film."

    Hij geeft toe dat Jobs een strenge baas was, maar hij was geen asshole. Je zou de Apple i-phone niet hebben gehad zonder een baas die in discussie ging met zijn medewerkers. Maar Ive benadrukt dat er geen verborgen masterplan was, zoals er vaak wordt beweerd. Laurene Powell had dan weer problemen met het boek van Walter Isaacson: "Geen enkele film gebaseerd op het boek van Isaacson kan een getrouw beeld weergeven." Powell heeft ook geweigerd om aan het filmproject te werken, maar scenarist Aaron Sorkin (The Social Network, The Newsroom, Moneyball) heeft toch voldoende mensen gesproken die Steve Jobs kenden. Een ook al wou de weduwe niet met hem spreken merkt Aaron op dat ze wel eens positief verrast zou kunnen zijn, ook al duikt haar persoon nergens op in de film, wel Steve Wozniak (Seth Rogen), John Sculley (Jeff Daniels), Andrea Cunningham (Sarah Snook), Chrisann Brennan (Katherine Waterston) en Joanna Hoffman (Kate Winslet).

    Deze film film is in ieder geval beter dan de vorige Jobs (2013) film van Joshua Michael Stern met Ashton Kutcher. Maar los van de briljante vertolkingen van Winslet en Fassbinder bleef ik toch wat op mijn honger zitten, en vond ik achteraf dat een documentaire over de man misschien een beter idee had geweest dan een film. Los van zijn verwezenlijkingen en zijn relatie tot zijn medewerkster, zijn ex-vrouw en zijn dochter die hij blijkbaar niet wilde erkennen, is er uiteindelijk niet zo heel veel verhaal te rapen. Sorkin (The Newsroom) doet wat hij best doet, dialogen aan een duizelingwekkende snelheid afvuren en vaak met overlappingen. Niet ideaal voor mensen die ondertitels moeten lezen, maar het houdt alles wel levend. Maar de film werkt spijtig genoeg niet naar een crescendo en voelt zelfs een tikkeltje artificieel aan.

    steve_jobs_2015_pic01.jpgsteve_jobs_2015_pic02.jpgsteve_jobs_2015_pic03.jpg
    steve_jobs_2015_pic04.jpgsteve_jobs_2015_pic05.jpgsteve_jobs_2015_pic06.jpg

    De film probeert de vader-dochter relatie op de voorgrond te zetten, maar het komt behoorlijk halfbakken over en de film wordt pas echt interessant wanneer het draait over zijn werk en de conflicten die hij heeft met zijn medewerkers. Wat dit zijn de zaken die de persoon echt karakteriseren. Het verhaal is onderverdeeld in 3 hoofdstukken, telkens in de coulissen vlak voor de lancering van een nieuw product: The Macintosh in 1984, the NeXT computer in 1988 en de iMac in 1998. Danny Boyle heeft de beslissing genomen om elk onderdeel op een tijdsgebonden drager te filmen: 16mm, 35mm en Digital HD camera. Toch had ik het gevoel dat een beetje voorkennis van de relatie tussen Steve Jobs en Apple wel nodig was, want Sorkin wil liever niet al teveel tijd verliezen met zaken die algemene kennis zijn voor Apple-fanaten. Het enige wat met iets meer backstory kreeg was die fameuze Ridley Scott Super Bowl commercial die werd gemaakt voor de nieuwe Macintosh zonder het toestel te tonen.

    De DVD en Blu-ray van Steve Jobs komt volgende week op 8 juni uit. Op de schijf vinden jullie de audio-commentaar van Danny Boyle, Aaron Sorkin en monteur Elliot Graham. Daarnaast staat er ook nog een making-of op over het filmproces.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 mei 2016

     

    *** Steve Jobs trailer ***

  • Jessabelle (2014) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een goede horrorfilm van tijd tot tijd gaat er bij mij altijd wel in. Helaas valt het genre nogal eens ten prooi aan echte bagger en uitmelkerij. Gelukkig verschijnt er af en toe toch nog een originele prent die kan verrassen. Zo hadden we de afgelopen jaren – om er maar twee te noemen – bijvoorbeeld The Conjuring (2013) of The Cabin in the Woods (2012) die een originele draai aan het concept horrorfilm gaven. Het was dus met hoopvolle verwachtingen dat ik Jessabelle (2014) in de Blu-ray-speler stak, maar na 90 minuten toch moest concluderen dat dit een zoveelste doorsneehorrorprent is.

    jessabelle_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Jessie Laurent (Sarah Snook) en haar vriend Mark (Brian Hallisay) staan op het punt om te gaan samenwonen wanneer ze een verschrikkelijk verkeersongeval krijgen. Mark laat daarbij het leven en Jessie verliest haar ongeboren baby en belandt in een rolstoel. Omdat ze verder op niemand kan rekenen, trekt ze om te herstellen in bij haar vervreemde vader Leon (David Andrews) die in Louisiana woont. Na de dood van haar moeder Kate (Joelle Carter) – ze stierf aan kanker vlak na Jessies geboorte – is het contact met haar aan alcohol verslaafde vader helemaal verwaterd.

    Leon duwt Jessie in de oude kamer van haar moeder en het duurt niet lang of Jessie vindt onder het bed een doos met oude videobanden. Op de films is haar moeder te zien die haar waarschuwt voor een gevaarlijke geest die zich in het huis zou schuilhouden. Aanvankelijk is Jessie gewoon blij om haar moeder eindelijk op levende beelden te zien, maar het wordt al snel duidelijk dat er in het huis vanalles niet pluis is. Gelukkig duikt plots oude schoolvriend Preston (Mark Webber) op die samen met Jessie op zoek gaat naar de boze entiteit in het huis.

    Tot zover de korte inhoud die nog wel het beste doet vermoeden. Toch zou bij het lezen van de naam van de regisseur al een oranje verkeerslicht in je hoofd moeten gaan branden. Kevin Greutert regisseerde namelijk voordien Saw VI en Saw 7, geen films die uitblonken in originaliteit. Daarvoor werkte hij voornamelijk als editor, o.a. van de andere vijf delen in de reeks rond Jigsaw. In tegenstelling tot de Saw-franchise draait het in Jessabelle meer om de sfeer dan om de portie bloed en ingewanden. Greutert weet wel enkele sfeervolle scènes met schrikeffect te filmen, maar vooral het scenario van Robert Ben Garant is te zwak om van deze film een hoogvlieger te maken.

    In het scenario van Jessabelle zitten immers een paar serieuze plotgaten waar je beter niet al te veel over nadenkt. Zo is het vreemd dat een vlotte vrouw als Jessie die een leuke relatie heeft met haar vriend niemand anders heeft om haar na haar ongeluk op te vangen dan haar vader die ze al jaren niet meer heeft gezien. Of zo is de deur van de kamer van de moeder van Jessie in het huis verstopt achter een kast maar wanneer Leon de kast verschuift is de kamer onmiddellijk bewoonbaar. Hoezo spinnenwebben?

    Dat kan je allemaal nog afdoen als detailkritiek want inderdaad wie let er op zulke dingen in een spannende en boeiende film? Niemand uiteraard, maar het punt is dat de spanningsboog van Jessabelle dermate op en neer gaat dat je je in de dalmomenten zodanig verveelt dat je op dergelijke details begint te letten. Clichés kijken we in horrorfilms wel eens meer door de vingers, maar je moet de aandacht van de kijker wel weten vast te houden en daar gaat Jessabelle een paar keer de mist in. En een Carrie-moment aan het einde van de film is te weinig om dat te verdoezelen.

    jessabelle_2014_blu-ray_pic01.jpgjessabelle_2014_blu-ray_pic02.jpgjessabelle_2014_blu-ray_pic03.jpg

    Gelukkig weet Sarah Snook Jessie op een sympathieke manier neer te zetten zodat je met haar penibele situatie te doen hebt. Je kan je zeker inbeelden dat door het ontdekken van de videobanden Jessie haar moeder beter wil leren kennen, ook al lijkt haar moeder op de beelden een spirituele freak die haar waarschuwt voor duistere krachten. En dat Preston al heel lang een oogje heeft op Jessie is zeer duidelijk, maar het personage brengt wel meer menselijkheid in het verhaal. Verder zien we in de cast nog David Andrews als Jessie vader en Joelle Carter als Jessies moeder Kate. Acteurs met een lange, maar vooralsnog nog vrij onopvallende staat van dienst.

    Decor van Jessabelle is de omgeving van Louisiana, met zijn moerassen en rivieren een uitstekende locatie voor een horrorfilm. Hoewel het huis van vader Leon omgeven is door een bos en een meer hadden de makers veel meer kunnen doen met de locatie. Ook met het gegeven dat Jessie in een rolstoel zit en dus letterlijk niet kan weglopen voor de boze geesten, is veel te weinig gedaan. Dat is jammer en had een originele toets aan de film kunnen geven.

    Daardoor blijft Jessabelle grotendeels een ongeïnspireerde film die er allerlei bovennatuurlijke elementen bij sleurt (Tarotkaarten, voodoo, spirituele krachten…) maar blijft steken in een slecht uitgewerkt scenario met af en toe een schrikeffect. Alleen voor de echte fans van het genre, voor beginnende of occasionele horrorfans zijn er veel betere films te vinden. Jessabelle voegt immers zeer weinig toe aan het horrorgenre.

    De blu-ray van Jessabelle ligt inmiddels in de winkels.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 16 mei 2015

    ***Related Post***
    24/08/2014: Naast Annabelle is er ook de horrorprent Jessabelle

     

    *** Jessabelle trailer ***

  • These Final Hours (2013) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Gisteren kregen we een nieuwe pre-apocalyptische prent voorgeschoteld van Australische makelij, genaamd These Final Hours (2013) van Zak Hilditch. Een film die op hetzelfde moment is uitgekomen als The Last of Us (game 2013) met ook al een volwassen man die zich ontfermt over een onschuldig meisje in een brutale overlevingsstrijd in een desolaat landschap.

    these_final_hours_2013_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Een komeet heeft de aarde getroffen. Met nog slechts een paar uur voor het einde van de wereld gaat de zelfingenomen James (Nathan Phillips), die een scheve schaats aan het rijden is met Zoe (Jessica De Gouw), naar het feest der feesten waar zijn vriendin Vicky (Kathryn Beck) zit. Onderweg naar het feest redt hij het leven van het 12-jarige meisje Rose (Angourie Rice) die wanhopig op zoek is naar haar vermiste vader. Deze simpele handeling zet James op een pad naar verlossing.

    Voor een low budget film is dit verre van een slechte prent. Het soms amateuristische acteerwerk en de wat getelefoneerde scènes moet je er wel bijnemen, maar Australische is de plaats bij uitstek voor een dergelijke prent. De plot is uiteraard van de pot gerukt, alsof iedereen in deze film spontaan veranderen in psychopaten of pedoseksuelen. Mensen vinden het zelfs een goed idee vinden om deel te nemen aan een partijtje Russische roulette. Het is krankzinnigheid troef in deze prent en vreemd genoeg is de enige normale mensen het hoofdpersonage en het kleine meisje. Ze zijn de laatsten met nog een greintje moreel besef. Het deed me een beetje denken aan The Purge (2013) waar iedereen ook plots gek werd. Toegegeven, wanneer het einde der tijden voor de deur staat zou een mens al eens gekke dingen doen, maar dit leek me er wel wat over.

    Qua apocalyptische films uit Australië hadden we recent nog een betere film met The Rover (2014), die een stuk meer ingetogen was dat deze prent. Maar wat al deze films gemeen hebben is dat in een wereld zonder regels, iedereen zich loslaat in onmenselijk geweld. Wat deze prent alsnog probeert uit te werken is een soort loutering van een man die op het laatste moment zijn leven wil verbeteren, de band terug aanknopen met zijn moeder en ondertussen ook nog een meisje wil helpen haar vader terug te vinden.

    Het vreemde aan deze film is dat heel wat mensen 'zelfmoord' lijken te kiezen in plaats van het einde der tijden af te wachten, al dan niet onder invloed van drugs of alcohol. Zo treft James overal lijken aan van familieleden. Je zou denken dat zoiets wel mogelijk zou kunnen zijn, maar het komt zo veel voor dat het heel onwaarschijnlijk aanvoelt en zelfs narratief behoorlijk steriel blijkt te zijn. James komt op een gegeven moment tot het besef dat zijn echte liefde Zoe is en niet de gestoorde Vicky met haar blauwe bikini en six-pack, die er niet voor terugdeinst om andere geflipte vrouwen (Sarah Snook), af te schieten.

    these_final_hours_2013_blu-ray_pic01.jpgthese_final_hours_2013_blu-ray_pic02.jpgthese_final_hours_2013_blu-ray_pic03.jpg

    Origineel is het allemaal niet. Zo hadden we tevens al Last Night (1998) (waarin we zelfs David Cronenberg zien opduiken in een klein rolletje) met een gelijkaardige premisse. Maar de regisseur weet toch nog het beste uit zijn acteurs te halen en de fotografie van Bonnie Elliott is helemaal niet onaardig. Op het einde heb je wel zoiets van; het moraal van het verhaal is dus 'don't do drugs, don't drink and die with the one you love on the beach.'... meh. These Final Hours werd al eens vertoond op het filmfestival van Gent en zal binnenkort zijn entree wel maken op Blu-ray.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 13 april 2015

     

    *** These Final Hours trailer ***

  • Predestination (2014) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ethan Hawke duikt de laatste jaren op in uiteenlopende filmgenre. Predestination (2014) van de Spierig broers Michael en Peter, is een soort Looper (2012) geworden. De trailer sprak me al aan en de film kon me ook bekoren, ook al had ik ook wel iets van een déjà-vu gevoel.

    predestination_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Via verschillende tijdreizen probeert een 'temporal agent' (Ethan Hawke) van een geheime overheidsorganisatie zijn carrière bij de ordediensten voor eeuwig te garanderen. Bij zijn laatste opdracht moet de agent zijn jongere zelve aanwerven, terwijl hij die ene crimineel die hem gedurende zijn hele loopbaan te snel af is moet zien op te sporen.

    In de rollen zien we ondermeer Sarah Snook, Noah Taylor, Christopher Kirby en Freya Stafford. Dit is ondertussen de 3de film van de Australische Spierig broers, die hun carrière begonnen met een valse start genaamd Undead (2003), maar zich nadien hebben herpakt met het niet onaardige Daybreakers (2009), ook al met Ethan Hawke. Benieuwd of ze de stijgende lijn kunnen behouden met deze science-fiction thriller. Ze maken in ieder geval onconventionele films en lijken hun projecten wel goed uit te kiezen.

    Films met tijdreizen staan vaak op losse schroeven, maar deze Predestination houdt wel steek. De film is zelfs beter dan de vorige samenwerking tussen Hawke en de regisseur-broers, met name de vampierenprent Daybreakers (2009). De angst wordt er ook goed ingehouden met Noah Taylor als de ondoorgrondelijke Mr Robertson, die alles in het oog houdt, en misschien zelf manipuleert.

    Het verhaal is gebaseerd op een kortverhaal van Robert A. Heinlein uit 1959, en zijn verste sprong is naar het jaar 1993, ook al blijft de film bijzonder fantasierijk. Ethan Hawke en de Australische nieuwkomer Sarah Snook vertolken hun rol voortreffelijk en weten perfect deze knoestige verhaallijn te verankeren. Ethan is tevens geknipt voor dergelijke sci-fi actiefilms; hij staat zijn mannetje in vuurgevechten, maar kan ook overweg met stille en emotionele scènes. Toch had ik de indruk dat het meer draait rond het personage van Snook en het karakter met Hawke meer naar de achtergrond werd verdrongen. Gaandeweg besef je dat elke gebeurtenis een dubbele betekenis heeft en alles aan mekaar verbonden is. En dat is misschien het enige minpuntje. Alles zit zo aan mekaar geplakt dat je voor geen moment even op adem kan komen. Anderzijds heb je na een half uurtje de plot wel door, maar gelukkig moet de film het niet hebben van zijn Shyamalan-plottwists.

    predestination_2014_pic01.jpgpredestination_2014_pic02.jpgpredestination_2014_pic03.jpg
    predestination_2014_pic04.jpgpredestination_2014_pic05.jpgpredestination_2014_pic06.jpg

    Zonder veel weg te geven van de plot kan ik vertellen dat Predestination een grote entertainment waarde heeft en enorm efficiënt in zijn constructie en de mengeling van verschillende genres. Het is tegelijkertijd een thriller, actiefilm, sci-fi prent, time-travel romance, en nog veel meer. Met zijn relatief klein productiebudget ziet alles er technisch afgelikt uit, en zijn de visuele effecten van een redelijk niveau. Ook de sfeervolle Hans Zimmer-stijl score door co-regisseur Peter Spierig is een schot in de roos. Spijtig genoeg lijkt deze film zich moeilijk te verkopen. Terwijl de film bij ons op 10 december 2014 op Blu-ray en DVD uitkomt, moet de film nog uitkomen in de bioscoop in de States (op 9 januari 2015).

    De extraatjes op de Blu-ray zijn echt wel de moeite met ongeveer één uur aan making-off beeldmateriaal. Er staan tevens ook een aantal bloopers op de schijf en audiocommentaar van cast en crew. Het zou wel eens kunnen dat deze prent mijn top 10 van Beste Films van 2014 haalt.

    *** Predestination trailer ***

  • Naast Annabelle is er ook de horrorprent Jessabelle

    Pin it!

    Gisteren was het de beurt aan de Warner Bros. horrorprent Annabelle (2014), vandaag bespreken we even die andere horror, genaamd Jessabelle (2014) van Lionsgate, kwestie om de verwarring tussen deze twee prenten weg te werken. En neen, deze prenten hebben niets met elkaar te maken.

    jessabelle,annabelle,horror,Joelle Carter,Amber Stevens,Mark Webber,Kevin Greutert,sarah snook

    Korte inhoud: Jessie (Sarah Snook) keert terug naar haar vader zijn huis in Louisiana, nadat ze door een ongeluk haar benen niet meer kan gebruiken. Eenmaal daar ontdekt ze een mysterie omtrent haar eigen geboorte en een kwade geest, genaamd Jessabelle, die vastbesloten is om haar te vernietigen.

    En net zoals bij Annabelle hebben we hier te maken met een B-regisseur. Kevin Greutert is geen Director of Photography, maar wel een monteur die af en toe eens achter de camera kruipt voor een horror-sequels (Saw VI, Saw 3D). De film werd geschreven door Robert Ben Garant, en die heeft wel een pak meer ervaring als scenarist dan de scenarist van Annabelle. Weliswaar voornamelijk in het komedie-genre (Balls of Fury, Night at the Museum 1, 2 & 3, The Pacifier).

    Een scenarist met ervaring kan soms wel het verschil maken. Hoewel...deze prent lijdt aan dezelfde kwaal als het gedoemde The Loft (2012) van Erik Van Looy. Jessabelle had eerst in januari in de zalen moeten draaien, en werd nadien verschoven naar de zomer-dump datum van 29 augustus, om nadien nog maar eens verschoven te worden naar een release op 7 november 2014, gelijklopend met een Video-On-Demand release. En dit zijn meestal al aanwijzingen dat er een reukje aan het project zit.

    En ondanks dit alles vind ik deze trailer toch heel wat boeiender. Het zal geen hoogvlieger worden, maar misschien nog niet half zo slecht als de verwachtingen van de studio's na het zien van de eerste montage. Enkel spijtig dat ze er een PG-13 van hebben gemaakt, alsof tieners interesse hebben in dat soort dingen. In de casting zien we naast het hoofdpersonage ook nog Mark Webber (13 Sins), Amber Stevens (22 Jump Street) en Joelle Carter die we nog kennen van de serie Justified. De film komt op 3 december 2014 bij ons in de zalen.

    *** Jessabelle trailer ***