sam riley

  • Sacha Baron Cohen spreekt over zijn vertrek Freddy Mercury biopic

    Pin it!

    We weten eindelijk wat de grondreden was van het vertrek van Sacha Baron Cohen van de biopic over de Queen-zanger Freddie Mercury. Cohen was 6 jaar betrokken bij het project en leek echt wel veruit de meest geschikte acteur voor de rol, maar de andere bandleden hadden een compleet andere film in hun hoofd dan datgene wat Cohen wou vertellen.

    sacha_baron_cohen_by_joella_marano.jpg

    Cohen heeft in een radio interview met Howard Stern op SiriusXM zijn boekje geopend over de daadwerkelijke reden van zijn vertrek. De overige Queen-bandleden die aan het project verbonden zijn, wilden volgens de acteur een film maken waarin Freddie in het midden van de film sterft en voortborduurt op het leven van de overgebleven bandleden. "Ik snapte er niets van, wie zou een film willen afkijken waarin de hoofdrolspeler in het midden van de film sterft aan de gevolgen van aids om te weten wat er met de rest van de band gebeurd?", aldus Sacha Baron Cohen.

    De komiek is van mening dat de makers het extravagante leven van Freddie een beetje willen gaan verhullen. "Er gaan geweldige verhalen rond over Freddie! Die man was echt wild", laat Sasha weten. "Zo wordt er bijvoorbeeld gezegd dat hij wilde feesten gaf waarbij 'kleine mensen' met schalen vol coke op het hoofd rondliepen."

    Sacha is het dan ook roerend oneens met de makers maar begrijpt dat de band hun legendarische status wilt beschermen. "Brain May is een geweldige muzikant maar geen goede film producent." Cohen benadrukt tijdens het interview dat hij de band veel succes wenst met de biopic en dat hij uit het project stapte vanwege creatieve onenigheid.

    Ik vond het in ieder geval een spijtige zaak dat Cohen niet meer van de partij is, en hoop echt dat een slimme producer een alternatieve versie van de Queen-zanger uitbrengt mét Cohen in de hoofdrol. Ik ben er zeker van dat het veel succes zou hebben. Andere acteurs die misschien wel nog in aanmerking zouden kunnen komen zijn wat mij betreft James Franco of zelfs Sam Riley.

  • On the Road (2012) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Daar is hij dan de verfilming van On the Road (2012), het cultboek van Jack Kerouac, de bijbel van de Beat Generation van de late jaren 40 en 50. Walter Salles, de man die ons ook al het prachtige Diarios de Motocicleta voorschotelde, is dan ook de geknipte man om dit, overigens tijdloze verhaal, in te blikken om een manier die zowel de innerlijke strijd van de personages, de innige vriendschap, de drang om te leven, de impulsiviteit van het moment als de ode aan het leven en de vrijheid in het algemeen weergeeft, zonder te vervallen in het weergeven platvloerse neo-hippie pathetische leegloperij. Want dat is wel misschien een kenmerk van de Beatniks. Uiteindelijk zijn dat niet meer dan een bende klaplopers zonder verantwoordelijkheidsgevoel, of niet?

    on_the_road_2012_blu-ray.jpg

    Ze zijn veel meer, die jongens in het na-oorlogse Amerika. Ze dwepen het een liberaal gedachtegoed, eerder ingegeven door emotie dan door academische levensbeschouwelijke filosofieën. Al komt de stempel communisme om de hoek kijken in die tijd vanuit het establishment. Ze leven er op los. On the Road van het leven, nemen wat je nemen kunt aan kansen die zich onderweg aanbieden. Vrije liefde, verbondenheid met je kameraden, de roes van sex, drugs en rock 'n' roll, vertaald door een hypnotiserende ritmische be-bop van de jazzclubs van die tijd. Magnifiek.

    Korte inhoud: Sal (Sam Riley) blikt terug op het moment dat hij Dean Moriaty (Garrett Hedlund) leert kennen via zijn vriend Carlo. Het is de start van een trip, zowel letterlijk als figuurlijk, voor jaren doorheen het wilde Amerika van de jaren 50. Drie jonge mannen barstend van energie, die met hun onderlinge verhoudingen soms geen blijf weten, maar verbonden zijn door vriendschap en hun streven om zich te ontdoen van het conformistisch uniform waarin ze zich beknot voelen. Onderhuids worstelen de personages elk met hun eigen identiteit, en hun zoektocht naar wie ze zijn, wat ze eigenlijk willen, of net het ontwijken van die gedachten. Zowel Sal en Dean verloren hun vader, een houvast in hun onvoorspelbare leven. Dean en zijn zestienjarige echtgenote Marylou, een verbluffende Kristen Steward, beiden met een ongelofelijke Sturm und Drang (sterk samengevat in de trippende dansscène), en tegelijk de melancholische romantiek. Weltschmerz, odi et amo.

    Walter Salles vertelt anekdotisch, niet oordelend, en creëert een weemoedige, melancholische sfeer. De sfeer die je nodig hebt voor dergelijke roadmovies. Dramatiek, humor, uitzichtloosheid overgoten met en saus van opzwepende jazz en mooi weidse landschappen. De unieke soundtrack. Ook de voice-over van Sam Riley, geeft een speciale touch aan de retro-sfeer. Al was het allemaal een droom.

    on the road,jack kerouac,walter salles,diarios de motocicleta,sam riley,garrett hedlund,kristen stewart,steve buscemi,viggo mortensen,kirsten dunston the road,jack kerouac,walter salles,diarios de motocicleta,sam riley,garrett hedlund,kristen stewart,steve buscemi,viggo mortensen,kirsten dunston the road,jack kerouac,walter salles,diarios de motocicleta,sam riley,garrett hedlund,kristen stewart,steve buscemi,viggo mortensen,kirsten dunst

    De casting is uitstekend. Garret Hedlund, heeft het charisma van de player, de man naar wie zowel mannen als vrouwen opkijken, de leider, degene die het voortouw neemt, en tegelijk achter dat masker schuilt iemand die zijn eigen gevoelens negeert en worstelt met 'iets'. Kristen Stewart als Marylou, gecast vooraleer ze bekend werd met de Twilight-films, toont dat ze kan acteren. Sam Riley is niet zozeer protagonist, maar eerder observator op de eerste rij. Er zijn nog wat bizarre bijrollen weggelegd voor Steve Buscemi en Viggo Mortensen en de immer bevallige Kirsten Dunst speelt als andere vrouw van Dean een mooi tegengewicht als belezen gecultiveerde huisvrouw tegenover de eerder marginale Marylou. En allemaal hebben ze iets gemeen, die Beatniks.

    Ik zei het al, On the Road is een tijdloze film, vol herkenning. Over de zogenaamde verloren generatie. Het is van alle tijden. Je hoeft maar ergens in the middle van nowhere in het hedendaagse Zuid-Amerika een hostel binnen te stappen en het zit er vol anti-conformistische soulseekers, op zoek naar de kern van het leven. En daardoor zichzelf eigenlijk buitenspel zettend. Of niet?

    Het boek heb ik niet gelezen, maar zal ik misschien wel eens doen. Gezien in Cinema Sphinks.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 12 juni 2012

     

    *** On the Road trailer ***

  • 13 remake met Jason Statham en Mickey Rourke

    Pin it!

    De Georgische regisseur Géla Babluani heeft 6 jaar geleden indruk kunnen maken met de Franse thriller 13 Tzameti (2005). En gezien het tegenwoordig in de mode is om alles in het Amerikaans te vertalen, heeft Babluani nu ook de kans gekregen om zijn eigen film een remake te geven.

    13,13 Tzameti,gela babluani,alexander skarsgard,jason statham,mickey rourke,Emmanuelle Chriqui,50 Cent,Michael Shannon,Ray Winstone,Ben Gazzara,loft,erik van looy,David Zayas,Sam Riley

    Korte inhoud: De film volgt Vince (Sam Riley), een jonge klusjesman die door een vreemde speling van het lot instructies in handen krijgt die voor iemand anders bedoeld zijn. Vince besluit ze zelf op te volgen, onwetend dat hij gevolgd wordt door de messcherpe rechercheur Larry Mullane (David Zayas). Aan het eind van de aanwijzingen bereikt hij een afgelegen huis waar voor veel geld illegale weddenschappen worden afgesloten. Op mensenlevens. Vince heeft de identiteit van de onbekende man aangenomen en blijkt deelnemer te zijn...

    Het meest indrukwekkende aan deze 13 (2010) is toch wel zijn casting. Alexander Skarsgård, Jason Statham, Mickey Rourke, Emmanuelle Chriqui, 50 Cent, Michael Shannon, Ray Winstone en Ben Gazzara. Indrukwekkende cast. Zelfs Erik Van Looy moest het maar stellen met slechts één bekende Hollywood naam voor zijn Amerikaanse Loft (2011) remake, ook al moet het ene scenario niet onderdoen voor het andere. Erik heeft trouwens ook heel wat meer regie-ervaring dan Babluani en zijn Loft (2008) heeft uiteindelijk zelfs meer geld opgebracht dan 13 Tzameti. En laten we eerlijk zijn, het script van Loft is zelfs meer mainstream dan dat van 13 en had een sterrencast eigenlijk wel kunnen gebruiken. Nu heb ik de indruk dat de makers van 13 heel veel van hun underground-krediet zullen verliezen.

    In tijden van (onophoudelijke) economische crisis komt deze film ook hard aan. Snel geld verdienen bestaat niet en in deze prent wordt hier zelfs een harde prijs voor betaald. De originele film was in zwart/wit, met vrij onbekende acteurs, en dit heeft er voor gezorgd dat het menselijk drama nog grauwer was. Je dook in een zwarte en uitzichtloze nachtmerrie, waar diegene aan de onderkant van de sociale ladder hun leven letterlijk op het spel zetten in de hoop uit hun miserabel bestaan te stappen. Nu krijgen we een Hollywood casting, met een meer afgelikte kleur-fotografie. Persoonlijk denk ik dat de impact hierdoor minder sterk zal worden. Anderzijds heb je nu te maken met talentvolle acteurs die ook wel het onderste uit de kan weten te halen.

    Ik denk niet dat de film bij ons nog een bioscooprelease zal krijgen. In ieder geval werd hij slecht ontvangen in de States en werd deze remake uitgebracht op dvd. Het is verbazend dat je zo’n slechte beurt kan maken met zo’n casting. Maar de film werd ook slecht gepromoot met belachelijk slechte posters (cf. poster 1 en poster 2), en dat heeft de film ook geen windeieren gelegd. Jullie zullen dus een andere manier moeten vinden om deze prent alsnog te zien. Of ga gewoon de originele film kopen voor een paar euro’s.

    ***Related Post***
    13/06/2006: 13 Tzameti verknalt door spoiler trailer