ryan gosling

  • Gloednieuwe Blade Runner 2049 posters

    Pin it!

    Het was een indrukwekkende trailer van de sequel op Blade Runner (1982), genaamd Blade Runner 2049 (2017), geregisseerd door niemand minder dan de geniale Denis Villeneuve die onlangs nog Arrival (2016) had gemaakt, een meesterlijke science-fiction film die jullie moeten gezien hebben.

    blade_runner_2049_2017_poster04.jpgblade_runner_2049_2017_poster05.jpgblade_runner_2049_2017_poster03.jpg

    Korte inhoud: Dertig jaar na de gebeurtenissen in de eerste film ontdekt een nieuwe Blade Runner, LAPD agent K (Ryan Gosling) een verborgen geheim dat wat nog overblijft van de huidige maatschappij mogelijk in chaos kan doen verzinken. De ontdekking van K leidt tot een zoektocht naar Rick Deckard (Harrison Ford), een voormalige Blade Runner die nu reeds dertig jaar vermist is.

    Hoe schrijf je een sequel op een meesterwerk als Blade Runner van Ridley Scott. Hampton Fancher (Blade Runner) en Michael Green (Green Lantern) hebben er in ieder geval hun tanden in gezet, een mengeling tussen een oude scenarist die nog heeft geschreven aan de originele film, en een jongere scenarist die vooral bekend is voor zijn series Heroes en Smallville. En na het zien van de beelden denk ik dat ze de vibe van het origineel wel begrepen hebben.

    blade_runner_2049_2017_poster01.jpgblade_runner_2049_2017_poster02.jpg
    blade_runner_2049_pic01.jpgblade_runner_2049_pic02.jpgblade_runner_2049_pic03.jpg
    © Warner Bros.

    Maar met een dergelijke regisseur als Villeneuve aan het roer, en een Ridley Scott als uitvoerend producer, kan dit haast enkel maar een succesverhaal zijn. Ik ben in ieder geval tevreden dat ze een sequel hebben gemaakt in plaats van een prequel, of God spare ons, een remake. De toon van de film is ook meteen gezet en ik ben nu echt wel benieuwd om meer te zien, hoewel ik vanaf nu geen trailer meer ga bekijken. Naast de twee hoofdacteurs zien we ook nog Jared Leto met creepy ogen, Robin Wright, Dave Bautista die overal blijkt op te duiken, Lennie James, Sylvia Hoeks en Mackenzie Davis. Ook Ana de Armas (01, 02, 03, 04, 05, 06 & 07) is van de partij. Een actrice die er niet alleen goed uitziet, maar ook nog eens goed kan acteren. Ze was onlangs nog te zien in War Dogs (2016).

    Mijn enigste zorg bij de nieuwe Blade runner film is het feit dat het misschien wel de mysteries uit de eerste film noodgedwongen zal moeten ontrafelen, met deze de ware identiteit van Deckard. De discussies rond het einde van de film zou op deze manier wel snel kunnen opdrogen. Toch blijf ik de hoop koesteren dat hij het enigma in stand zal houden en misschien een nieuwe zal creëren: "speelt Ryan Gosling een replica?" . We zullen er wel nog lang moeten op wachten want de film komt pas uit op 18 oktober 2017.

     

    *** Blade Runner 2049 trailer ***

  • La La Land (2016) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De Oscar-film van 2017 - die net niet met de hoofdprijs ging lopen - is uit op DVD en Blu-ray. De musical La La Land (2016) won wél 6 Oscarbeeldjes, inclusief Beste Regie die ging naar Damien Chazelle, die ook al indruk kon maken met Whiplash (2014).

    la_la_land_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Mia (Emma Stone) is een serveerster met de droom om actrice te worden, maar ondanks de onnoemelijk veel audities die ze doet, krijgt ze maar geen rol te pakken. Jazzmuzikant Sebastian (Ryan Gosling) droomt van een eigen club. Ze ontmoeten elkaar een paar keer toevallig en worden smoorverliefd op mekaar. We zien dat ze elkaars dromen stimuleren, maar hun succes drijft hen ook uiteindelijk uit mekaar. Het verhaal springt vijf jaar vooruit. Mia is nu getrouwd met een andere man en heeft een dochtertje. Toevallig komen Mia en haar man langs een jazzclub en gaan er naar binnen. Sebastian blijkt er op te treden, in wat zijn club blijkt te zijn. Wat volgt is een droomscène, waarin Mia en Sebastian met elkaar verder zijn gegaan...

    Of je nu een fan bent of niet van musicals kan je er niet omheen dat dit toch wel een knap staaltje nostalgische cinema is met briljante vertolkingen van de gehele cast. Het is echt jaren geleden dat ik nog echt van een musical heb genoten. Misschien Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007), maar dat is ondertussen ook al 10 jaar geleden. Maar een film die 14 Oscar-nominaties binnen haalt kan niet slecht zijn. Chazelle heeft een muziek-achtergrond, vandaar ook zijn vakkundige regie in Whiplash, en hier zien we ook dat hij de muzieknummers en de choreografie volledig onder controle heeft.

    la_la_land_ryan_gosling.jpgla_la_land_2016_pic001.jpgla_la_land_emma_stone.jpg
    © Belga Home Video

    De film ziet er beeldig uit en de set-decoratie heeft bijzonder knap werk geleverd. Het is wel degelijk een musical en dus krijg je niet dezelfde diepgang als bij een drama. En dat hoeft ook niet. Dergelijke films moeten er ook zijn. Desondanks vond ik het verhaal op zich bij momenten wel wat vervelend. Ik ging er misschien iets meer van genoten hebben mocht het verhaal iets strakker in mekaar zitten en een half uur korter. Er is op narratief vlak niet voldoende materiaal voor een film van meer dan 2 uur. Op het einde voel je dat de regisseur zelfs zijn materiaal wat aan het uitrekken is. Maar begrijp me niet verkeerd, het einde knoopt perfect alle verhaallijntjes aan mekaar en laat zich niet vangen door een al te voor de hand liggend einde. Toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat Chazelle niet wist wanneer hij alles moest eindigen. En ik kan het hem niet kwalijk nemen want hij en de filmploeg moeten van deze productie echt genoten hebben.

    Ik was vooral onder de indruk van Gosling, die toch wat piano heeft geleerd voor deze prent en Stone die ook wel goed kan zingen. Chazelle heeft op zijn beurt het musical genre een nieuw elan gegeven. Het is een stijlvolle en aangename prent om te zien. Misschien niet meteen met het meest uitdagende verhaal, maar een publiek die houdt van romantiek en muzikale nummers zal hier zeker met volle teugen van genieten.

    Op 25 mei is de DVD en Blu-ray van La La Land uitgekomen met een pak extraatjes, gaande van making of filmpjes, een blik op de muzieknummers en de productie design van de film. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 22 juni 2017

     

    *** La La Land trailer ***

    Categories: Review 1 comment
  • The Big Short (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vandaag is The Big Short (2015) van regisseur Adam McKay (Step Bothers, The Other Guys) uitgekomen op DVD en Blu-ray. De film kreeg 5 Oscar-nominaties (montage, regisseur, acteur in een bijrol, beste film en beste script) maar won uiteindelijk enkel deze voor Beste Script van Charles Randolph en Adam McKay, gebaseerd op het boek van Michael Lewis, die we nog kennen van Moneyball (2011) en The Blind Side (2009).

    the_big_short_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Vier buitenstaanders - Ben Hockett (Brad Pitt) Michael Burry (Christian Bale) Greg Lippmann (Ryan Gosling) Steve Eisman (Steve Carell) - zien waar de grote banken, media en overheid geen aandacht voor hebben; de potentiële ineenstorting van de wereld economie ten gevolge van de huizenbubbel waarbij banken (vaak onder druk van de overheid) onnoemelijk veel leningen hebben uitgeschreven aan mensen die deze onmogelijk kunnen terug betalen. Ze komen dan ook op het idee van 'The Big Short'. Hun gedurfde investering leidt hen in de donkere onderbuik van het moderne bankwezen, waar ze alles en iedereen in vraag moeten stellen.

    Wie kan weerstaan aan een met sterren bezaaide ensemblecast in een waar gebeurd drama? Volgens de regisseur zou hij het project van Paramount hebben gekregen, nadat hij had ingestemd om Anchorman 2: The Legend Continues (2013) te regisseren. Dit was in ieder geval zijn eerste 'drama' film, en zijn eerste film zonder Will Ferrell.

    Toch was ik niet meteen verkocht na het zien van de trailer en zijn overvloed aan pruiken die voor deze prent werden gebruikt. Christian Bale had deze prent verkozen boven de hoofdrol in de Steve Jobs (2015) film, een film die binnenkort ook uit is op Blu-ray en die ik hier zal bespreken. Maar ik heb de twee films gezien en ik mag zeggen dat de acteur wel de juiste beslissing heeft genomen. De Steve Jobs film is allesbehalve een echt geslaagde film en blijft wat dobberen tussen drama en biografie die nooit echt van de grond komt. The Big Short daarentegen is een echt drama die van begin tot einde beklijvend is.

    the_big_short_2015_blu-ray_pic01.jpgthe_big_short_2015_blu-ray_pic02.jpgthe_big_short_2015_blu-ray_pic03.jpg

    Toch is het geen cinematografisch meesterwerk. De regisseur is vooral bekend voor komediefilms, en hij is nu niet meteen de meest geschikte figuur om een drama te ensceneren. Ik ga niet zeggen dat het leek op verfilmd toneel, maar het zijn vooral de acteurs die het niveau omhoog krijgen en niet de verhaalstijl van de regisseur. Meer nog, had dit geregisseerd geweest door een echte drama-regisseur, dan had deze prent wel eens kans kunnen maken op de Oscar voor Beste Film. Anderzijds kwam deze film op het goede moment, wanneer we even kunnen terugkrijgen op die bankencrisis vanop een zekere afstand.

    De productie van de film is in handen van Plan B, het productiehuis van Brad Pitt, die binnenkort zal uitpakken met World War Z 2 (2017). Bij de actrices zien we de Schotse Karen Gillan, pop-idool Selena Gomez en de Amerikaanse actrices Marisa Tomei en Melissa Leo.

    Op de DVD en Blu-ray van The Big Short staan een pak extraatjes; met deleted scenes, een interview met de regisseur en een resem making of filmpjes. De film had een productiebudget van 28 miljoen dollar, maar bracht zomaar eventjes 133 miljoen op tijdens zijn bioscoop-release wereldwijd.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 25 mei 2016

     

    *** The Big Short trailer ***

  • The Place Beyond the Pines (2012) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    The Place Beyond the Pines is een film die hier vrij geruisloos is gepasseerd. Jammer want het is een intens psychologisch drama met een uitstekende cast, een goede structuur en knap scenario. Het is vooral Ryan Gosling die er — alweer — bovenuit steekt, maar ook de rest van de cast haalt een erg hoog niveau. Regisseur Derek Cianfrance bevestigt met The Place Beyond the Pines (2012) zijn status na Blue Valentine (ook al met Gosling) en is iemand waarvan we nog veel moois gaan zien. Zijn volgende film gaat overigens over een drummer van een heavy metalband die zijn gehoor verliest.

    the_place_beyond_the_pines_2012_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Luke Glanton (Ryan Gosling) is een getalenteerd motorcrosser die zijn brood verdient als stuntrijder op kermissen. Wanneer hij in Schenectady is, verneemt hij dat Romina (Eva Mendes), met wie hij eerder een relatie had, zijn zoontje gekregen heeft: Jason. Luke wil zijn verantwoordelijkheid als vader opnemen, en dient zijn ontslag in op de kermis en vestigt zich in de buurt van Romina en haar nieuwe vriend Kofi (Mahershala Ali). Door een toevallige ontmoeting kan Luke aan de slag als automonteur, maar zijn financiële zekerheid, en die van Jason, blijft onzeker.

    Op aanraden van zijn baas Robin (Ben Mendelsohn) besluit Luke om banken te gaan overvallen. Als ervaren motorrijder heeft hij daarvoor het ideale vluchtmiddel. Een tijdje loopt alles goed en kan Luke Jason en Romina de nodige levensvoorzieningen en cadeautjes geven, maar Luke wil steeds meer en berooft de ene bank na de andere. Tijdens een van de overvallen loopt er echter iets gruwelijk mis. De dramatische gebeurtenissen hebben niet alleen gevolgen voor de betrokkenen maar ook voor hun nageslacht.

    Het lange openingsshot waarin Luke van zijn trailer naar de kermistent loopt om zijn act ‘Globe of Death’ op te voeren, zet meteen de toon: The Place Beyond the Pines is een film die het moet hebben van zijn personages, de sfeer en het verhaal. Wat niet wegneemt dat Cianfrance niet aan de verpakking denkt en enkele enorm knappe shots in de film heeft gestoken, zie bijvoorbeeld ook de scène waarin Gosling op een motor door een bos scheurt of zijn kermisact, je voelt bij de beelden de adrenaline pompen. Het spreekt voor Cianfrance dat hij ruim de aandacht besteed aan de opbouw van het verhaal maar het visuele niet uit het oog verliest.

    Het is haast ontroerend hoe Gosling gestalte geeft aan de stoere, vol getatoeëerde Luke die de adrenaline opzoekt en al de nodige dingen op zijn kerfstok heeft, maar die verandert in een zacht eitje in het bijzijn van zijn zoontje. Gosling draagt het eerste deel van de film en dat merk je vooral wanneer de focus daarna verschuift naar een ander personage. Dat is Avery Cross (Bradley Cooper), een agent die het pad kruist van Luke en daar fysiek en professioneel de gevolgen van ondervindt. Hun beider verhalen vormen de eerste twee delen van de film.

    the_place_beyond_the_pines animated picturethe_place_beyond_the_pines animated picturethe_place_beyond_the_pines animated picture
    the_place_beyond_the_pines animated picturethe_place_beyond_the_pines animated picturethe_place_beyond_the_pines animated picture

    Tenslotte maken we in het derde luik van kennis met Avery’s zoon AJ die vijftien jaar na de confrontatie tussen Luke en Avery, is uitgegroeid tot een etter op high school. Daar komt hij in contact met Jason, de zoon van Luke die, getekend door zijn zware jeugd, een getroebleerde puber is geworden. Zo komen de levens van Luke en Avery vijftien jaar na hun confrontatie opnieuw samen in hun zonen. En zo leidt het ene verhaal naar het andere en vormen de drie samen een mooi consistent geheel. Zowel AJ als Jason worden overigens prima neergezet door jonge acteurs Emory Cohen en Dane DeHaan.

    The Place Beyond the Pines The Place Beyond the Pines

    The Place Beyond the Pines is een verhaal over verantwoordelijkheid en keuzes maken. Over de worsteling van de personages met hun demonen. Daarbij komen ze meermaals voor keuzes te staan die de rest van hun leven zullen bepalen. Geeft Luke zijn roekeloze leven op en is zijn zoon nu het belangrijkste in zijn leven? Wat doet Avery als hij corruptie binnen zijn politiekorps (onder leiding van Ray Liotta) ontdekt? En wat zijn de gevolgen van foute keuzes als tiener? Cianfrance brengt het allemaal zeer knap en overtuigend in beeld.

    De titel verwijst overigens naar Schenectady, New York waar de gebeurtenissen zich afspelen en de letterlijke betekenis is van het woord Schenactady in de Mohawk-taal. De dvd komt zonder extra’s, wat een beetje jammer is want bijvoorbeeld een audiocommentaar van Cianfrance was zeker een aanwinst geweest. (quotering Karen: 3/5)

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 05 september 2013

     

    *** The Place Beyond the Pines trailer ***

  • Gangster Squad (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Ruben Fleischer is een nobele onbekende in filmland, al prijken er een aantal tv-producties op zijn palmares waarvan ik nog nooit heb gehoord. Ik wist dus niet meteen wat ik moest verwachten, maar recente geschiendenis leert ons dat debuutregisseurs soms met de meest verrassende prenten voor de dag komen (cf. regisseur Neill Blomkamp met zijn District 9 of Joseph Kosinski met zijn Tron: Legacy). Zijn film Gangster Squad (2013) kan teren op de ware feiten van een gangster uit de jaren 40, met de typische elementen van the good guys die buiten de lijntjes kleuren om the bad guys er van langs te geven. Maffia, een femme fatale en karakterkoppen die tegen een stootje kunnen.

    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone

    Maar spijtig genoeg is Gangster Squad de zoveelste imitatie van wat al tientallen keren is gedaan en in veel gevallen zelfs stukken beter, denk maar aan L.A. Confidential (1997), The Black Dahlia (2006), The Intouchables (1987), en noem maar op. Fleisher heeft wel de knappe jonge Ryan Gosling kunnen strikken net als Sean Penn in een van zijn meest cartooneske rollen ook. De film op zich gaat snel vooruit en over verveling kan je niet echt spreken, maar dit gangsterepos stijgt helaas niet boven de middelmaat uit.

    Korte inhoud: Los Angeles, 1949. De meedogenloze maffiakoning Mickey Cohen (Sean Penn) voert het bewind in de stad en verrijkt zich door de inkomsten uit drugs, wapens, prostitutie en – als het even kan – elke weddenschap die afgesloten wordt ten westen van Chicago. En hij doet dit alles dankzij de bescherming van niet alleen z’n eigen crew, maar ook van de politie en de politici die hij onder de duim houdt. Hij schrikt zelfs de moedigste en hardste politieagenten af, behalve een kleine geheime afdeling van de LAPD die, onder leiding van Sgt. John O'Mara (Josh Brolin) en Jerry Wooters (Ryan Gosling), hun krachten bundelen om Cohen neer te brengen.

    Sean Penn speelt voortreffelijk de ultra-gewelddadige en gemene Mickey, maar zijn smoelwerk lijkt wel soms iets te karikaturaal en het deed met bij momenten denken Al Pacino in één vande meest foute films van de 90’ties, Dick Tracy (1990). Maar gelukkig voor hem is hij niet de enige karikatuur in de film, en dat wijst er dus op dat het een duidelijke keuze was van de regisseur. Maar het verschil met een film als Dick Tracy en Sin City (2005) is dat deze film gebaseerd zijn op comic books, en deze Gangster Squad zich de comic stijl wil opmeten, zonder er ooit echt in te slagen. Het was een poging om van The Untouchables (1987) een soort comic versie te maken, maar het komt niet verder dan een samenraapsel van voorverwarmde clichés en schaamteloze hommages, alsof deze film nog maar kin tippen met B-film Mobsters (1991). Ja, Gangster Squad had een betere cast en meer middelen (60 miljoen dollar), maar daar blijft het ook bij.

    De film gebaseerd op het boek van Paul Lieberman en het scenario van Will Beall heeft ook geen duidelijke hoofdacteur, maar dans uiteindelijk tussen de no-nonsense 'cop' Josh Brolin en de gladde Ryan Gosling, die aanpapt met het liefje van Mickey, Grace Faraday (Emma Stone). Ik denk dat Emma misschien 10 minuten in beeld komt en moet haar meest eenzijdige vertolking zijn sinds haar deelname in The House Bunny (2008). Haar relatie met Jerry (Gosling) heeft nul meerwaarde in het verhaal. Grace is geen femme fatale die een dubbel spel speelt, noch wordt ze gebruikt als belangrijke informatie van de 'Gangster Squad'. Meer dan wat flaneren en zwoele blikken werpen zat er dus voor Emma Stone niet in. Maar in die typische jaren 40 jurkjes ziet ze er wel behoorlijk appetijtelijk uit. Nick Nolte zien we ook passeren als de hoofdcommissaris die de opdracht geeft om Mickey aan te pakken. Moddervet en met haperende zware gromstem wordt ook hier gestalte gegeven aan de macho-stijl van toen. Screentime misschien 4 à 5 minuten.

    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone
    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegiovanni ribisi,gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone

    In de bijrollen zien we ook nog Michael Peña, Robert Patrick en Anthony Mackie. Verdienstelijke prestaties maar net iets te weinig in beeld om voldoende indruk te kunnen maken. Zoals ik al eerder zei heeft de film eigenlijk 2 good guy hoofdacteurs en één bad guy, bijgevolg blijft er nog maar weinig plaats over voor de andere acteurs. Komt daar nog bij dat er heel wat actie-scènes in de film steken.

    De grootste verdienste van deze misdaadprent is dat hij met zijn 110 minuten nooit echt verveelt. Er zitten nu en dan wat knappe shots tussen, en de charismatische acteurs vullen voldoende het scherm en alles is best wel stijlvol in beeld gezet. Ook de muziek van Steve Jablonsky (de componist van heel wat Michael Bay films) mocht er zijn, met een interessante mix tussen retro en moderne muziek. Jablonsky heeft Carter Burwell vervangen op de productie en heeft er uiteindelijk het beste van gemaakt. Toch hoop ik dat de componist eens een niet-actie film zal componeren, zodoende we eens een andere kant van hem kunnen horen. Het enige spijtige aan de score is dat er geen centraal thema in zit wat alles een stuk meer memorabel zou maken, maar desondanks een verdienstelijke soundtrack. Gangster Squad is ook een mooi promo-spotje voor rokers, dus mocht je net gestopt zijn met roken is dit misschien niet meteen de beste film om te zien. Het aantal shots van Emma die sigarettenrook uitblaast zijn nauwelijks bij te houden.

     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture
     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture
     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture

    Kortom, het verhaal stelt niets voor. En gezien de regisseur duidelijk geen ervaring heeft met actie zijn veel scènes ook heel onduidelijk. Je weet bij momenten niet precies wie er nu op wie aan het schieten is. Ook al vliegen de kogels je rond de oren, heeft de Gangster Squad een nogal de domme strategie om geen strategie te hebben en er gewoon pif-poef-paf op af te stormen. Gezien de middelen die voorhanden waren en de aanwezige cast zat er heel wat meer in mits er een andere regisseur achter de camera zou staan. Op de Blu-ray valt er gelukkig nog iets te rapen, met de audio-commentaar van de regisseur waarin hij ons een rondleiding geeft in zijn parcours van foute beslissingen. Maar ook een pak deleted scènes. Ik heb echter geen bioscoop-shootout-scène gezien waarover heel wat te doen was. De Blu-ray ligt sinds vorige week (12 juni 2013) in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 19 juni 2013

    ***Related Post***
    24/08/2012: Gangsterfilm Lawless met Tom Hardy en Shia LaBeouf
    24/07/2012: Gangster Squad genoodzaakt om gevoelige scène te verwijderen

     

    *** Gangster Squad trailer ***

  • Only God Forgives van Drive regisseur Nicolas Winding Refn

    Pin it!

    De regisseur van Nicolas Winding Refn (Pusher, Valhalla Rising, Bronson), heeft een nieuwe film en opnieuw heeft het die 80’ties vibe met muziek van Cliff Martinez en heeft hij Ryan Gosling gecast. Deze misdaad thriller heet Only God Forgives (2013) en heeft ondertussen al een nominatie op zak op het Filmfestival van Cannes.

    Only God Forgives,Nicolas Winding Refn,Ryan Gosling,cliff martinez,Tom Burke,Kristin Scott Thomas,Yayaying

    Korte inhoud: Julian (Ryan Gosling), een Engelsman die in Bangkok woont, is een gerespecteerde figuur in de onderwereld. Samen met zijn broer Billy (Tom Burke) baat hij een Thai boxing club uit die in feite een dekmantel is voor drugssmokkel naar Londen. Wanneer Billy vermoord wordt, komt hun moeder Jenna (Kristin Scott Thomas) uit Londen over om het lichaam te repatriëren. Jenna zelf is het hoofd van een machtige criminele organisatie en is gewend te krijgen wat ze wil. En wat ze wil is de dood van haar zoon wreken. In een bloedige spiraal van woede, verraad en wraak raast ze naar de ultieme confrontatie en de mogelijkheid tot verlossing.

    Regisseur Nicolas Winding Refn maakt misschien geen comic-adaptaties, maar zijn films hebben er wel heel veel van weg. Dat grafische geweld, die kleuren, verhalen met (anti-)helden en villains. En die nostalgische 80’ties muziek speelt des te meer op ons gemoed. Als er iemand van mijn part de nieuwe Batman trilogie mag maken, zou Nicolas Winding Refn een interessante kandidaat zijn. Het zou me niet verbazen mocht zijn take op het personage heel dicht staan bij de Arkham Asylum/Arkham City games (…al dan niet met een blonde Bruce Wayne).

    De kracht van een goede regisseur is ook om oude bekende acteurs te heruitvinden, en dat heeft hij hier klaarblijkelijk gedaan met Kristin Scott Thomas. Een actrice die eigenlijk altijd wel van die brave rollen speelt, zien we hier nu al het hoofd van een maffia-organisatie. Naast de hoofdrollen zien we ook de Thaïse schone Yayaying opduiken. Een popster in Thailand, vloeiend in Engels en Thai, die hier met deze film haar debuut neerzet. Ik weet niet precies wanneer de film bij ons moet uitkomen, maar waarschijnlijk ergens eind mei 2013.

    *** Only God Forgives trailer ***