russell mulcahy

  • Pompeii is Vulgaire Auteurscinema !

    Pin it!

    Met de release van Pompeii (2014) van Paul W.S. Anderson, die door filmcritici de grond wordt ingeboord en door de massa zelfs links wordt gelaten – de box-office van de film blijft op 10 miljoen haperen tijdens zijn openingsweekend wat te weinig is voor een 100 miljoen dollar film – gaan opnieuw stemmen op om deze prent alsnog een plaats te gunnen in het rijk van de Vulgar Auteurism (Vulgaire Auteurscinema). Een select lijstje van Amerikaanse films die door een kleine minderheid van jonge cinefielen wordt geprezen.

    Het is allemaal begonnen bij een groep van jonge ervaren filmcritici die geïnspireerd waren door de idealen van auteurfilms, en zich opwierpen voor de verdediging van een bepaald soort cinema dat door de traditionele media vaak bestempeld wordt als commercieel wegwerpproduct. Het gaat dat in het bijzonder over Amerikaanse actiefilms die wel degelijk een stempel dragen van een regisseur, al is deze meestal van vormelijke aard en minder van inhoudelijke. Het zijn films die meestal beoordeeld worden door het publiek voor hun prestaties aan de box-office dan wel voor hun artistieke merites of voor hun auteurs-kwaliteiten.

    pompeii pictureresident evil retribution

    De term zelf werd dan weer gelanceerd in een essay getiteld vulgar auteurism gepubliceerd in het najaar van 2009 in Cinema Scope, en meer bepaald rond de figuur van regisseur Michael Mann (Heat, Miami Vice, Public Enemies, The Insider). Een essay dat eigenlijk zijn inspiratie haalde in het invloedrijke boek, Vulgair Modernisme van J. Hoberman uit 1991, een verzameling van kritische bedenkingen, die stellen (ik parafraseer) dat een aantal populaire werken die weinig gewaardeerd worden door de culturele elite, desondanks een cultureel modernistische sensibiliteit vertonen (een dominante ironiserende toon, zelfreflectie, ludiek formalisme). Bijgevolg moeten deze werken dan met dezelfde nauwkeurigheid benaderd worden als het zogenaamde meer prestigieuze werkt.

    De website Mubi is zowat de spreekbuis geworden voor deze beweging, met regelmatige updates en besprekingen van films die volledig beantwoorden aan de karakteristieken van het vulgaire auteurschap. Hun definitie komt erop neer dat een filmmaker die werkt in de populaire cultuur en de massa-entertainment (zoals genre cinema, geweld, pulp, enz..), maar nog steeds een thematische en esthetische continuïteit in hun oeuvre handhaven, en die vaak (niet altijd) ten onrechte afgewimpeld worden voor het zogenaamd "vulgaire" in hun werk (lees: gebrek aan verfijning of goede smaak), zijn filmmakers wiens films beschouwd kan worden als vulgar auteurism. Gezien Europa minder een doorgedreven cultuur heeft van commerciële cinema (dit is ondertussen aan het veranderen met de grotere dominantie van populaire Franse cinema), gaat het in hoofdzaak over Amerikaanse films (weliswaar in de meeste gevallen geregisseerd door niet-Amerikanen).

    fast & furious 6pain & gain

    Namen van regisseurs en films die regelmatig terug komen zijn deze van Paul W.S. Anderson (Resident Evil: Retribution 3D), Nimród Antal (Armored), Michael Bay (Pain & Gain), Joe Carnahan (The Grey), John Carpenter (In the Mouth of Madness), Jon M. Chu (Step Up 3D), Bobby & Peter Farrelly (Stuck on You), Isaac Florentine (Ninja), Walter Hill (Driver), John Hyams (Universal Soldier 4), Justin Lin (Fast & Furious 6), John McTiernan (Die Hard 3), Pierre Morel (The Transporter 2), Russell Mulcahy (The Shadow), Mark Neveldine & Brian Taylor (Crank 2: High Voltage), Roel Reiné (The Marine 2), Tony Scott (Déjà Vu), M. Night Shyamalan (The Happening), Sylvester Stallone (The Expendables), Paul Verhoeven (Starship Troopers) en Rob Zombie (Halloween II).

    Dat er een immens verschil is tussen The Master (2013) van Paul Thomas Anderson en Resident Evil: Retribution (2012) van Paul W.S. Anderson zal niemand kunnen ontkennen. Het ene is een quasi meesterwerkje, het andere is ontspanning van de meest verwerpelijke soort. En ook al kan ik begrijpen waarom films van W.S. Anderson een bepaald publiek kunnen bekoren (zijn films hebben een eigen dominante visuele stijl die de inhoud en thematiek ondergeschikt maakt) krijg ik ze zelf niet verteerd, idem voor Michael Bay films. Daarentegen kan ik wel heel wat verdienstelijke zaken zien in het werk van Rob Zombie, Paul Verhoeven, Tony Scott, Justin Lin of John Carpenter (ook al zou ik Carpenter eerder omschrijven als een cult-regisseur, meer dan een vulgair auteur). Maar zo heb je bij deze vulgar auteurism ook wel gradaties.

    the_expendables_pic01.jpgcrank_2_high_voltage_pic01.jpg

    Maar bij deze zullen een aantal onder jullie wel blij zijn dat ze vandaag ook met argumenten voor de dag kunnen komen betreffende de zoveelste sequel van een B-actiefilm, zonder zich hiervoor te moeten schamen. Vulgar Auteurism zijn ook vaak films die niet verstoken zijn van enig cynisme. Het is voer voor het oog, of nog, entertainment voor de toeschouwer die kijkt in plaats van diegene die zich waant een filmkenner met goede smaak te zijn. Toch zou ik zelf niet al teveel gewicht willen geven aan deze stroming die enkel uit is op de uiterlijke kenmerken, maar de discussie kan nu wel gevoerd worden en wij hebben hier met De FilmBlog zeker geholpen aan de erkenning van heel wat populaire films die misschien niet met dezelfde gevoeligheid werden benaderd door de traditionele media.

  • Give 'em Hell Malone (2009) ** recensie

    Pin it!

    Give 'em Hell, Malone (2009) van Russell Mulcahy is een van de zovele adaptaties van een comic. Toen ik de DVD in handen kreeg vond ik dit wel interessant op het eerste gezicht.

    give em hell malone,Russell Mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,French Stewart,Doug Hutchison,Ving Rhames,Gregory Harrison

    Het beloofde keiharde actie te worden met cartooneske geweldsscènes, droge humor, oneliners om je tenen van af te likken en wulpse femme fatales, wat moet je nog meer als je je eens wilt amuseren op een dooie avond. De dvd zelf sterkte mijn interesse door de vergelijking te maken met Sin City (2005). Helaas...Sin City is een van de beste cartoonverfilmingen ooit. Give 'em Hell, Malone komt eigenlijk nog niet in de schaduw ervan.

    Korte inhoud: Het verhaal is kort zoals gewoonlijk. Malone (Thomas Jane) werd van privédetective omgedoopt naar huurmoordenaar sinds criminelen heel zijn gezin uitmoordden. Zijn roeping bestaat eruit iedereen die hem ook maar een strobreed in de weg legt, tijdens zijn wraaktocht, overhoop te knallen. Wanneer hij tijdens een missie een koffertje bemachtigd, krijgt hij de hele kleurrijke onderwereld over zich heen. Maar de vraag is what the fuck zit in dat koffertje?! En daar rammelt het scenario ook een beetje denk ik. Of ik denk misschien net iets teveel over deze film.

    Russel Mulcahy doet wel wat we van 'm gewoon zijn. Fans van Resident Evil: Extinction (2007), The Scorpion King: Rise of a Warrior (2008), Highlander (1986) en vele tv-episodes, zullen niet van een koude kermis thuiskomen.

    De film volgt heel erg sterk het stramien van een cartoon. De droge bijna onverschillige vertelstem van de held die zonder verpinken tientallen tegenstanders afknalt. De knappe beelden, slow-motion of de juiste momenten, bloed dat in het rond spuit. Heerlijk. Al is het wat simpel bij momenten.

    De knipoog naar de Aziatische slashermovies met het opdraven van een Japanese killerlady is leuk gevonden. De femme fatale van dienst is Evelyn, Elsa Pataky, helaas iets te weinig uitgewerkt om wel te zijn, maar in een cartoon is alles beetje oppervlakkig misschien. Slechts af en toe toont ze de emoties en acteert de actrice overtuigend.

    give em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrisongive em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrisongive em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrison
    give em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrisongive em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrisongive em hell malone,russell mulcahy,thomas jane,ving rhames,elsa pataki,sin city,french stewart,doug hutchison,gregory harrison

    En dat is het probleem met alle personages. Ze tonen te weinig diepgang, ze missen ergens overtuigingskracht. Niettemin is het een bont gezelschap en dat werkt wel. Frankie De Crooner (French Stewart) als slijmerige onderkruiper, Matchstick (Doug Hutchison) de psychopatische pyromaan is geweldig, al verbrandt hij zich letterlijk en figuurlijk in de laatste scènes met een beetje over the top-acteergedrag. Ving Rhames als Boulder, de kleerkast die met zichzelf worstelt, Gregory Harrison als Whitmore, het misdadig brein achter alles. Hadden ze de vergelijking met Sin City maar niet gemaakt, want niemand was zo overtuigend als Bruce Willis en de andere protagonisten in die film.

    De film werd ingeblikt voor een slordige 12 miljoen dollar, wat meteen ook één van de goedkoopste "mainstream" comic-adaptaties is. Wie fan is van wat hersenloos entertainment, met af en toe toch een grappige knipoog, en zich niet teveel ergert aan het samenraapsel van elementen uit andere film, zal met smaak zijn chips en cola nuttigen.

    ***Related Post***
    22/03/2009: Give 'em Hell, Malone moet Thomas Jane's reputatie als actieheld bevestigen

  • Highlander (1986) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Highlander (1986) heeft ondertussen zijn cult-status bereikt. Toch was de film een wereldwijde bioscoop-flop, maar werd een enorme hit op video en dat was niet alleen te danken aan de meeslepende en bombastische muziek van Queen. Drommen tieners huurden de prent om Christopher Lambert te zien vechten tegen de gemene Kurgan. Harde actie, een verrassend verhaal, spectaculaire effecten en indrukwekkende settings. Geen wonder dat de film zo een succes werd en tot op de dag vandaag hét hoogtepunt is uit Christopher Lambert's oeuvre. De film was tevens ook het debuut van Russell Mulcahy, die met deze film een opmerkelijke start realiseerde, maar nadien eigenlijk nooit echt kon doorbreken. Voor mensen die niet weten hoe de man eruit ziet: hij is het eerste slachtoffer die met de wagen van Kruger wordt aangereden op het voetpad.

    Highlander BRD 3D UK pic

    Korte inhoud: Geboren in de Hooglanden van Schotland in 1518, Connor Macleod (Christopher Lambert) is onsterfelijk. Wanneer hij tijdens een gevecht gewond raakt en niet sterft, wordt hij verbannen uit zijn dorp. Nadat hij zijn leven terug zin had gegeven met zijn geliefde Heather MacLeod (Beatie Edney), ontmoet hij een andere onsterfelijke, Ramirez (Sean Connery), die hem het zwaardmanschap leert en de manieren van onsterfelijke. In het New York van 1986 is de locatie van de Gathering, waar Macleod en een paar overgebleven onsterfelijke moeten strijden voor the Prize, waaronder Victor Kruger (Clancy Brown), waarmee de uiteindelijke winnaar de macht op aarde voor altijd kan behouden.

    Met zijn heruitgave op Blu-ray is het toch even opnieuw wennen aan die campy 80’ties, maar net die charmes zorgen ervoor dat je er met volle teugen kan van genieten. De effecten zijn uiteraard wat gedateerd en het acteerwerk is niet altijd even bevlogen, maar al bij al blijft een voortreffelijke prent met heel wat pathos en uitzinnige actie-scènes waar mannen elkaar tekeer gaan in ondergrondse parkings met zwaarden. Het plot is ook zo krankzinnig dat je niet anders kan dan je compleet over te geven aan deze opera. De Franse acteur Christopher Lambert (Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes) moet het dan weer niet van zijn acteerwerk hebben of zijn uitspraak (hij sprak nauwelijks Engels toen hij de rol aannam), maar blijft een charismatisch en uiterst enigmatisch figuur die met succes de juiste snaren weet te bespelen. Dit is een man die al eeuwen op de aardbol rondloopt, dus verwacht je ook iemand die niet is zoals iedereen. Toch mag ik er niet aan denken dat het niet veel scheelde of Mickey Rourke had de rol van Connor gespeeld.

    Het acteer-talent zit dan wel aanwezig bij de neven-personages, zoals Sean Connery die de rol van Ramirez speelt, de mentor van MacLeod. Ondanks dat zijn rol slechts een dikke twintig minuten behelst is het toch aangenaam om naar zijn vertolking te kijken. Grappig is wel dat hij met zijn Schots accent uiteindelijk een soort Spaanse nobel probeert te spelen, wat uiteindelijk compleet van de pot gerukt is. Dit met het Frans accent van Lambert die eigenlijk zelf een soort Schot moet vertolken is hilarisch. Maar nogmaals, je behelst al die zaken met de mantel der liefde.

    De leukste rol is echter weggelegd voor de villain The Kurgan, gespeeld door Clancy Brown. Hij doet dit met zichtbaar plezier en maakt van The Kurgan een mooie, maniakale woesteling die in de jaren '80 wordt omgetoverd tot een soort aanstootgevende punk-rocker. Clancy Brown draait alweer wat jaartjes mee en wordt meestal gecast als schurk vanwege zijn postuur en ietwat duivelse blik in zijn ogen, zoals in de veelgeprezen HBO-serie Carnivale waarin hij op uitstekende wijze gestalte gaf aan de diabolische Brother Justin. Daarnaast leent hij zijn duistere en zware stem aan vele videogames en ook in Highlander maakt hij hier perfect gebruik van.

    Highlander 001 Highlander 002

    De rookmachine draait in deze film op volle toeren, stroomkabels liggen duidelijk in beeld, de bedenkelijke kwaliteit van de klank-opnames (luister maar eens naar de begin voice-over van Sean Connery – lijkt wel opgenomen in een toilet), de bizarre kapsels en aankleding zijn grotesk en Christopher Lambert benadrukt op zijn manier de lichtheid der dingen. Toch is Highlander een bijzonder vermakelijke film met de niet-onaardige fotografie van Gerry Fisher (let bijvoorbeeld op het openingsshot van de film waar de camera in-travelt op Connor in een overvol stadium) en de knappe score van Michael Kamen die een perfecte balans wist te vinden met de popmuziek van Queen. Highlander kreeg helaas nog drie slechte vervolgfilms en er werd zelfs bij overmaat van ramp een tv-serie van gemaakt. Net zoals King Kong (1976) is dit een 'foute film' om toch uw vingers van af te likken. De Blu-ray wordt uitgegeven door Universal mét audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 juni 2009

     

    *** Highlander (1976) trailer ***

  • Give 'em Hell, Malone met Thomas Jane

    Pin it!

    give_em_hell_malone01

    Thomas Jane hebben ze niet kunnen strikken voor de hoofdrol in Punisher: War Zone (2008), maar de acteur blijft zijn reputatie waarmaken als koelbloedige actieheld. Binnenkort zullen we hem zien de exploitation gangsterfilm met de 70'ties titel Give 'em Hell, Malone (2009), de nieuwe film van Russell Mulcahy (Highlander, Ricochet, Resident Evil: Extinction).

    Korte inhoud: Privédetective Malone (Thomas Jane), moet een groot mysterieus geheim beschermen. Om dit te kunnen doen, moet hij een ware hel doorstaan waarin hij vecht met vele gangsters en misdadigers. Punt.

    Het mag duidelijk zijn dat het belang van een intelligent verhaal niet echt op het prioriteiten-lijstje stond van de makers. Dit is een onversneden quilty pleasure in het vaarwater van gespierde actieprenten als Crank 2 (2009). No brains, just balls.

    En de onderstaande trailer laat daar ook geen twijfel over bestaan: buitensporig geweld, oeverloos bloedvergieten, naakte babes en een cavalcade van vuurgevechten, schreeuwerige auto-achtervolgingen en explosies. En ook al merk je meteen dat de ze het met beperkte middelen moesten stellen, lijkt het me toch een leuke R-rated genre-prent.

    Naast Thomas Jane zien we ook nog de kolos Ving Rhames, Doug Hutchison en Leland Orser. De eye-candy in de film wordt vertegenwoordigd door de Hongaars/Spaanse actrice Elsa Pataky. Het is op dit ogenblik nog niet bekend wanneer de film bij ons uitkomt maar ik vermoed ergens op het einde van de zomer van 2009.

    **** Give 'em Hell, Malone trailer ***

  • De terugkeer van The Shadow met Sam Raimi

    Pin it!

    The ShadowThe Shadow is een personage dat al enige tijd regisseur Sam Raimi bezig hield, maar hij is er nooit toe gekomen het personage uit te werken in een nieuwe film. Maar er zou schot in de zaak zitten als we producer Michael E. Uslan mogen geloven. Dit stond te lezen op Cinematical.

    Uslan has promised that the latest version would be a brand new take on the character — and Uslan’s cryptic description might leave visions of The Spirit dancing in your heads. "I think the one thing going in is we all see The Shadow as more of a force of nature than a specific person in a secret identity. The Shadow may actually be many people". But they’re also doing the proper research to stay true to the character. "We’ve gone back to the pulp roots, the comic book roots of The Shadow, with a dash of the radio roots. But we’ve deeply ensconced ourselves in the world of pulps and comics."

    Sam Raimi (Spider-Man, The Evil Dead) is het soort regisseur die de smurfen zou kunnen omtoveren tot interessant filmpersonages, dus heb ik er alle hoop bij mocht hij van plan zijn om dit pulp-comic-karakter van onder het stof te halen. Ik vond zelfs de The Shadow (1994) van Russell Mulcahy nog zo slecht. De film bleef trouw aan het personage en Alec Baldwin was een perfecte cast.

    In de film speelde Baldwin de rol van Lamont Creston, een playboy en miljonair die tegen de misdaad strijdt onder de naam The Shadow. Creston had in het Verre Oosten geleerd hoe hij de menselijke geest van anderen kan benevelen en hoe hij zichzelf, op zijn schaduw na, onzichtbaar kon maken. In de film moest hij ten strijde trekken tegen Shiwan Khan, de laatste afstammeling van de beruchte Genghis Khan, die vastbesloten was de mensheid aan zijn heerschappij te onderwerpen. Daarbij schuwde Shiwan geen enkel middel om zijn doel te bereiken.

    Ik ken maar weinig mensen die deze film hebben gezien. Kennen jullie The Shadow?

  • Rambo trilogy Blu-ray editie

    Pin it!

    Er bestaat geen betere ontspanning dat zich te verwennen met nostalgie uit de jaren ’80 en wat beter dan getrakteerd te worden met de nieuwe Rambo trilogy editie op Blu-ray. En de films zitten weer in de actualiteit nadat Sylvester Stallone onlangs het publiek en de pers kon verrassen met Rambo IV (2008), en als we de geruchten mogen geloven zou Sly werken aan een Rambo V.

    Toen ik te horen kreeg dat er een Blu-ray editie zou uitkomen was ik niet meteen ondersteboven van de release, tot ik uiteindelijk geconfronteerd werd met zijn superieure beeld en geluidskwaliteit. Het is alsof je alles opnieuw herbeleeft. Ik heb de eerste film ontdekt als kleine snotter op VHS en de film uiteindelijk tientallen keren gezien. En met deze editie kan ik First Blood (1982) herontdekken en met volle teugen genieten van de behendigheid van regisseur Ted Kotcheff, de muziekscore van Jerry Goldsmith en de fotografie van Andrew Laszlo. Het was alsof de film gisteren werd gemaakt en niet in de jaren ’80. Maar ook de iets luchtigere sequels zijn een echte verademing. De Blu-ray versies zijn zelfs van betere kwaliteit dan de HD-DVD exemplaren die een paar jaar geleden op de markt verschenen. Ze zijn trouwens ook een stuk goedkoper.

    Rambo trilogy

    Met deze editie ga je zelfs dingen ontdekken waarvan je nooit eerder bewust van werd. Neem nu het zweten. Wel, in Rambo: First Blood Part II (1985) van George P. Cosmatos zie je letterlijk de zweetdruppels van het gespierde lichaam van Sly rollen, tot zelfs de poriën. In Rambo III (1988) van Peter MacDonald die de plaats innam van Russell Mulcahy, creert het surround-geluid een nieuwe dimensie. Zeker wanneer die gigantische Russische helikopters voorbij vliegen. En opmerkelijk is dat je ook heel weinig filmkorrels aantreft wat de beeldkwaliteit nog maar eens versterkt.

    Rambo 001Rambo 002Rambo 003
    © Universal Pictures Benelux

    De eerste film (en nog steeds de beste van de 4) graaft iets dieper in de psyche van John Rambo, in tegenstelling tot de twee opvolgende sequels. Je volgt het verhaal van iemand die op jonge leeftijd werd omgetoverd tot oorlogsmachine om nadien uitgespuwd te worden door de maatschappij. De film raakt een politieke snaar, zeker in het licht van de Vietnam-oorlog. Maar het waren uiteindelijk films waar je met een biertje (of in mijn geval een colaatje) even in de zetel kon doorzakken met cheesy 80’ties dialogen (check!), villains met mustache (check!), één man tegen onmogelijke tegenstand (check!), een serieuze bodycount (check!), de kwetsuren en de doe-het-zelf verzorging (check!), de wraak-premisse (check!), de boog met granaatpijlen (check!), de stealth-kill (check!) en een zak chips (daar moet je zelf voor zorgen).

    ***Related Posts***
    02/01/2015: Rambo: Last Blood van Sylvester Stallone zet punt achter franchise
    24/04/2014: Homefront review
    28/07/2008: Rambo review
    11/05/2008: Rambo 5 een Belgisch-Amerikaanse productie?
    30/01/2008: Rambo verslagen door de Spartanen
    17/05/2007: Rambo foto’s en trailer
    10/05/2007: Julie Benz in de armen van John Rambo
    10/10/2006: Rambo plot
    11/04/2006: Rambo, op zoek naar een verhaal
    27/10/2004: Rambo IV, Al-Quida Strikes Back...