rosamund pike

  • Hector and the Search for Happiness (2014) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We kennen Simon Pegg allemaal als de Britse acteur-scenarist die samen met Nick Frost in o.a. Shaun of the Dead (2008), Hot Fuzz (2007) of The World's End (2013) de lachers op zijn hand kreeg. Na Frost in Cuban Fury is het nu de beurt aan Pegg om zonder zijn komische maatje een film te dragen. Dat doet hij in Hector and the Search for Happiness (2014) waarin het hoofdpersonage op zoek gaat naar dé manier om gelukkig te worden. Dat resulteert in een aangename film die lekker wegkijkt maar veel te oppervlakkig blijft.

    hector and the search for happiness

    Korte inhoud: Hector is een Britse psychiater wiens leven volledig is vastgeroest. Hij vraagt al jaren hetzelfde ereloon, ziet al jaren dezelfde patiënten en ook zijn relatie met de mooie Clara (Rosamund Pike) lijdt aan sleur. Clara werkt voor een groot farmaceutisch bedrijf en wanneer ze samen met haar collega’s het succes van hun nieuwste hitpil Tranquiline vieren, heeft Hector een interessant gesprek met de eigenares van het restaurant. De vrouw zegt Hector onomwonden “I want happiness!” (en dus niet “I want a penis”, zoals Hector aanvankelijk begrijpt).

    Deze uitspraak zet Hector aan het denken. Zijn netjes geregelde leven begint hem steeds meer parten te spelen en op een gegeven moment slaan Hectors stoppen door tijdens een sessie met een patiënt. Hij vertelt Clara dat hij op wereldreis vertrekt om zijn geluk te gaan zoeken. Wanneer hij terugkomt weet hij niet, wel dat Shanghai zijn eerste bestemming wordt. Tijdens zijn trip krabbelt Hector zijn bevindingen in een dagboek dat hij van Clara heeft gekregen.

    Op het vliegtuig naar China maakt Hector kennis met de steenrijke Britse ondernemer Edward (Jean Reno) bevriend raakt. Los Angeles is de laatste stop en daar heeft hij een afspraak met zijn verleden in de gedaante van Agnes (Toni Collette).

    Hector reist dus de hele wereld rond, maar behalve LA waar Agnes woont, kom je niet te weten waarom hij net naar Shanghai, Tibet of Afrika trekt (de bestemming in Afrika wordt overigens niet gespecificeerd). Aldus lijkt de film bij momenten een veredelde reisreportage. Simon Pegg is geloofwaardig als vastgeroeste psychiater die transformeert in nieuwsgierige toerist, maar kunnen we echt sympathiseren met een personage dat zijn vriendin enkele dagen na zijn vertrek al bedriegt? Over het hoe en waarom heb je als kijker overigens vaak het raden. Maar als we kijken naar het parcours van regisseur Peter Chelsom (Serendipity, Shall We Dance, Hannah Montana: The movie) mag dit eigenlijk geen grote verrassing zijn.

    Hector and the Search for Happiness mist vooral scherpte en durf om op te vallen en zo schaart de film zich achter zijn hoofdpersonage. Het personage van Hector is een saaie psychiater die echter na een snoepreisje een openbaring krijgt en plots transformeert tot gelukkige mens. Zonder dat daarvoor een concrete reden is. Behalve Agnes die Hector op het einde van de film op zijn plaats zet, gaan de andere personages immers vrij luchtig om met de rijke westerling die hun leven binnendringt. Of moeten we deze film zien zoals Hector zijn patiënten ziet: oppervlakkig en zonder eigen mening?

    Visueel valt Hector and the Search for Happiness wel positief op. Regelmatig zijn er op het scherm immers kleine animaties of teksten te zien. Zo worden Hectors belangrijkste dagboekspinsels ook op het scherm ‘geschreven’. Of tekent Hector iets in zijn dagboek (verrassend eigenlijk hoe goed de psychiater kan tekenen). Af en toe neemt een animatie het ook van de acteurs over, maar dit stoort niet. Integendeel zelfs, het voegt creativiteit, originaliteit en durf toe aan de film en doet een beetje denken aan de stijl van Michel Gondry (o.a. in The Science of Sleep).

    hector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic02.jpghector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic03.jpghector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic01.jpg

    Het is leuk om Simon Pegg eens iets subtieler en serieuzer te zien acteren. In deze film moet hij het minder hebben van zijn komisch talent, maar hij slaagt er wel behoorlijk in de film te dragen. In de bijrollen zien we vooral heel veel talent waar veel te weinig mee gedaan wordt: Rosamund Pike, Jean Reno, Toni Collette, Stellan Skarsgaard… Enkel Christopher Plummer weet een scène volledig naar zijn hand te zetten, maar over het algemeen zijn de bijrollen veel te weinig uitgediept.

    Hoewel Hector and the Search for Happiness een film is over serieuze filosofische zaken, is het resultaat een (v)luchtige film. Verwacht zeker geen duidelijk antwoord op de vraag ‘wat is geluk?’ of nieuwe spectaculaire inzichten in de gelukskwestie. Hectors bevindingen zijn niet bijster origineel en vrij algemeen bekend bij iedereen. Zo ontdekt Hector in China dat je van geld niet gelukkig wordt maar dat het wel handig is als je het hebt. Dat een psychiater ontdekt dat "listening is loving" is ook wel straf…

    Kortom, Hector and the Search for Happiness is een film met veel goede bedoelingen, maar die komen er helaas niet echt uit. De dvd met als extra een making-of is reeds verkrijgbaar.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 4 maart 2015

     

    *** Hector and the Search for Happiness trailer ***

  • Gone Girl (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was meteen duidelijk dat Gone Girl (2014) een typische David Fincher film zou worden, gedraaid met sfeervolle low lights waarin talentvolle acteurs het beste van zichzelf geven in een relaas waar de verborgen bloederige gruwel op het einde van de rit ontrafelt wordt en in ons gezicht spat. Deze psychologische thriller kon misschien wel wat korter en het einde komt niet zonder een zekere teleurstelling, maar de geraffineerde wijze waarmee de regisseur zijn verhaal vertelt is simpelweg betoverend, onthutsend en aangrijpend.

    gone girl,David Fincher,Ben Affleck,Rosamund Pike,Patrick Fugit,Carrie Coon,Neil Patrick Harris,Missi Pyle,Jeff Cronenweth,Kirk Baxter,Trent Reznor,Atticus Ross,Kim Dickens,Gillian Flynn

    Korte inhoud: De film graaft in de geheimen van een modern getrouwd koppel. Ter gelegenheid van zijn vijfde huwelijksverjaardag, meldt Nick Dunne (Ben Affleck) dat zijn mooie vrouw, Amy (Rosamund Pike), is verdwenen. Onder druk van de politie en het groeiende media-circus, begint het portret van een uniek samenzijn af te brokkelen, en al snel moeten deze plaats ruimen voor leugens en bedrog. Een duistere vraag die iedereen zich stilaan begint te stellen: Heeft Nick Dunne misschien wel zijn vrouw vermoord?

    Dit is het soort film waar je eigenlijk zo weinig moet over lezen, want hier laat Fincher ons echt wel gissen naar het wie, waarom en het hoe van de mysterieuze verdwijning. Gone Girl is gebaseerd op de bestseller van Gillian Flynn, die tevens het scenario schreef, en dat betekent dus dat we hier dicht bij het originele werk aanleunen. Het resultaat is een gewiekste thriller waar de subtiele humor nu en dan de sombere sfeer doorprikt. Deze thriller is minder brutaal dan een Se7en (1995) of een The Girl with the Dragon Tattoo (2011), maar daarom niet minder intens. Het is wat mij betreft toch de meest Hitchcockiaanse prent uit zijn gehele oeuvre, met een perfecte balans tussen elegantie en brutaal geweld. Zelfs thematisch zitten we dicht bij het werk van Alfred Hitchcock.

    Ik kan eigenlijk weinig over de acteurs vertellen zonder noodgedwongen een paar belangrijke plotpoints te spoilen, maar wat ik kan vertellen is dat niet Ben Affleck maar wel Rosamund Pike hier een intense en verrassende vertolking neerzet. Affleck speelt altijd goed wanneer hij zich begint in te houden, en dat is precies wat hij hier doet. Bij de bijrollen zien we de blonde Kim Dickens opduiken als detective die het onderzoek naar de vermiste vrouw voert. Ze moest voor de rol waar de haren donkerbruin kleuren, als contrast op de blonde haren van hoofdactrice Rosamund. De agente wordt bijgestaan door hulpofficier Jim Gilpin, gespeeld door een overheerlijke Patrick Fugit. De tweelingzus van Nick wordt gespeeld door Carrie Coon en in de rol van een ex vriendje van Amy zien we Neil Patrick Harris, die altijd wel een geschikte figuur is om een jonge rijke creep te spelen. Toch dacht ik even dat Fincher hiervoor Justin Timberlake in gedachten had, maar zodra het plot vordert begrijp je meteen de keuze.

    gone_girl_2014_review_pic01.jpggone_girl_2014_review_pic02.jpggone_girl_2014_review_pic03.jpg
    gone_girl_2014_review_pic04.jpggone_girl_2014_review_pic05.jpggone_girl_2014_review_pic06.jpg

    Gedeeltelijk gebaseerd op gebeurtenissen in het dagboek van Amy en ondervragingen door de politie pluizen we het verhaal uit. Wat centraal staat in Gone Girl is de grens tussen perceptie en realiteit, slogans en feiten. Datgene wat we zien is niet altijd datgene wat is, en zo krijgen we hiervan honderden voorbeelden uitgewerkt op verschillende niveaus. Ook de media wordt op de korrel genomen via nieuwsanker Ellen Abbott (Missi Pyle), die op twee druppels lijkt als de blondines bij Fox News. Ze brengen de berichten in een eigen verhaal en schamen er zich niet voor om met een beschuldigend vingertje te wijzen en mensen publiekelijk terecht te stellen. De ouders van Amy zijn de auteurs van het populaire kinderboek 'Amazing Amy', een verbloemde versie van wat hun eigen dochter is. En wanneer Nick en Amy in het huwelijksbootje stapten leek het leven van de echte Amy samen te vallen met het leven van het sprookjes Amy.

    Voor deze film heeft Fincher opnieuw beroep gedaan op de fotografie van Jeff Cronenweth, monteur Kirk Baxter en de muziek van Trent Reznor en Atticus Ross. Het resultaat is in ieder geval een prent die de bezoeker niet beschouwt als dom popcorn-vretende vee die om de 15 minuten wakker geschud moet worden met cgi-vertier. Je moet er zelf je kopje bij houden, want de tijdstructuur wordt behoorlijk door mekaar geschud en de karakters zijn allesbehalve kartonnen borden.

    Gone Girl werd genomineerd voor slechts één Oscar, met name deze voor Rosamund Pike als Beste Actrice, maar won uiteindelijk niet. Ook regisseur David Fincher was niet genomineerd en heeft ook nog nooit het felbegeerde beeldje gewonnen. Op de Blu-ray vinden jullie de audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 3 maart 2015

    ***Related Posts***
    15/04/2014: Rosamund Pike in lijkenhuisje in Gone Girl
    14/07/2013: David Fincher werkt aan Gone Girl met Ben Affleck

     

    *** Gone Girl trailer ***

  • Gone Girl met model Emily Ratajkowski

    Pin it!

    Bekijk hier de eerste trailer van Gone Girl (2012), de nieuwe film van David Fincher met Ben Affleck in de hoofdrol als man die zijn vrouw heeft verloren en stilaan zelf wordt verdacht van mogelijke dader. De film is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van de Amerikaanse schrijfster Gillian Flynn, die bekend staat voor haar vrouwelijke karakters die niet zo braaf en moederlijk zijn, een facet van het feminisme die voor haar te weinig aan bod komt.

    gone_girl_ben_affleck_rosamund_pike_david_fincher.jpg

    Korte inhoud: De film graaf in de geheimen van een modern getrouwd koppel. Ter gelegenheid van zijn vijfde huwelijksverjaardag, meldt Nick Dunne (Ben Affleck) dat zijn mooie vrouw, Amy (Rosamund Pike), is verdwenen. Onder druk van de politie en de groeiende mediahetze, begint het portret van een uniek samenzijn af te brokkelen, en al snel moeten deze plaats ruimen voor leugens, bedrog, wanneer een maîtresse (Emily Ratajkowski) van Dunne opduikt. Een duistere vraag die iedereen zich stilaan begint te stellen: Heeft Nick Dunne misschien wel zijn vrouw vermoord?

    Ik keek wel uit naar deze film en ben niet te spreken over de weinig overtuigende trailer die ze er van hebben gemaakt, die (1) niet werkt, (2) te weing van een aanzet geeft en iets teveel wil tonen en (3) naar het einde toe zelfs iets teveel gaat spoilen. Ik heb het boek niet gelezen en wil deze film ontdekken net zoals ik het mysterie van Se7en (1995) mocht aanschouwen. Ook de Notting Hill muziek van Charles Aznavour ligt er wat mij betreft iets te dik op. Ik begrijp waar ze naar toe willen, maar hier is het meer een afleiding dan een muziek die ons aangrijpt, zoals Scorsese en Tarantino een patent op hebben. Ook al twijfel ik er niet aan dat dit een ijzersterke thriller zal worden.

    Het is in ieder geval wel de keuze van Fincher, net zoals de foto in Entertainment Weekly of zelfs deze poster. Fincher eist normaal gezien altijd wel de controle op van de marketing-departement. Zo heeft hij ook de controle gehad over de marketing van Sony's The Girl with the Dragon Tattoo (2011) met de tagline "The Feel Bad Movie of Christmas". Een film die het overigens niet zo best deed in de States. Fincher is een zuivere controlefreak en deze karaktertrek heeft er nu ook voor gezorgd dat hij door Sony zopas aan de kant werd geschoven voor de opkomende Steve Jobs (201?) biopic, naar een scenario van Aaron Sorkin (The Newsroom, The Social Network, A Few Good Men). In een perscommuniqué liet de studio weten dat Fincher zich iets te agressief ging opstellen met het eisen van een voorschot van 10 miljoen dollar, alsook volledige controle van de marketing. Sony is nu opzoek naar een nieuwe regisseur.

    In Gone Girl zien we naast de hoofdacteurs ook een vreemde mengeling van acteurs die je normaal niet in één en dezelfde film zou aantreffen, gaande van Neil Patrick Harris, Missi Pyle, Kim Dickens, Patrick Fugit tot zelfs Scoot McNairy. De prachtige fotografie is alweer van Jeff Cronenweth en muziek van Trent Reznor en Atticus Ross. Vaste waarden die wanneer het op narratief vlak de mist ingaat, de film alsnog kunnen redden. Gone Girl komt op 3 oktober 2014 uit in de States.

    ***Related Posts***
    29/09/2014: Gone Girl filmbespreking
    14/07/2013: David Fincher werkt aan Gone Girl met Ben Affleck

    *** Gone Girl (2014) trailer ***

  • The World's End (2013) *** op Blu-ray en boxset trilogy

    Pin it!

    Universal heeft deze maand uitgepakt met de Blood & Ice Cream trilogie, ook wel omschreven als de Three Flavours Cornetto Trilogy, een boxset met de drie films die regisseur Edgar Wright draaide met het duo Simon Pegg en Nick Frost. We hadden hier al Shaun of the Dead (2004) besproken, de film waarmee het allemaal is begonnen, en Hot Fuzz (2007). Nu is het de beurt aan The World's End (2013).

    the worlds end,hot fuzz,shaun of the dead,Edgar Wright,simon pegg,Nick Frost,Eddie Marsan,Paddy Considine,Martin Freeman,The Invasion of the Body Snatchers,pierce brosnan,Rosamund Pike,This is the End

    Korte inhoud: 20 jaar na een poging een epische kroegentocht af te leggen, beslissen vijf jeugdvrienden om een nieuwe poging te ondernemen met de bedoeling deze keer de laatste kroeg te bereiken, de legendarische pub The World's End. Het brein achter de alcohol-marathon is de 40-jarige Gary (Simon Pegg) en hij heeft Andy (Nick Frost), Steven (Paddy Considine), Peter (Eddie Marsan) en Oliver (Martin Freeman) over de streep kunnen halen. Tijdens hun tocht ontmoeten ze oude kennissen zoals de mooie Sam Chamberlain (Rosamund Pike), maar wat ze lopen ook iets heel verontrustend tegen het lijf die van deze kroegentocht een ware helletocht maken, een strijd voor het voorbehoud van de mensheid. Het bereiken van The World's End is het minste van hun zorgen.

    Verder dan het consumeren van een cornetto ijsje en de parodie op de genre film, zie ik niet als link tussen de drie films. De personages zijn telkens verschillend, alsook de situatie. Deze keer leveren ze geen strijd tegen zombies of geflipte dorpbewoners, maar wel robot-achtige aliens de wereld aan het veroveren zijn. Maar het is een bijzonder geslaagd marketing-experiment die drie dolkomische films heeft afgeleverd. Toch denk ik dat ze er nu een punt zullen achter zetten, want deze laatste film deed het niet zo goed in de bioscoop en haalde slechts de helft op (40 miljoen dollar) van wat de vorige film had opgebracht. Desondanks is het een bijzonder leuke prent met een vette knipoog naar The Invasion of the Body Snatchers (1956).

    De kracht van de film zit hem in zijn komische spanningsboog, het gevoel voor timing van de acteurs en de chemie tussen Frost en Pegg. Het verhaal op zich verliest gaandeweg wel veel van zijn bevlogenheid maar eindigt dan weer met een knal. Maar de sterke momenten overwegen veruit de zwakkere momenten. De titel is wel een beetje ongelukkig, het is geen apocalyptische prent maar wel degelijk een science-fiction komedie, en kwam zelfs op een gelijktijdig moment uit als die andere komedie This is the End (2013). De twee films hebben weinig overeenkomsten, met dit verschil dat ze beide niet verlegen zijn van het gebruikt van schunnig taalgebruik.

    the worlds end picture01the worlds end picture02the worlds end picture03

    In Hot Fuzz hadden de makers beroep gedaan op een ex-James Bond acteur, met name Timothy Dalton. Hier hebben ze een andere Bond-acteur van stal gehaald. Niemand minder dan Pierce Brosnan zal het pad kruisen van onze helden, en zijn tussenkomst is gewoon hilarisch.

    Op de Blu-ray staan heel wat deleted scenes en een making-off film. Maar wat me bijzonder pleziert is dat ze net zoals bij Shaun of the Dead opnieuw een audio-commentaar hebben gebruikt over de gehele film. De Blu-ray en de box liggen al vanaf 5 maart 2014 in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 12 maart 2014

    ***Related Posts***
    27/10/2009: Shaun of the Dead Blu-ray recensie
    04/12/2006: Hot Fuzz Blu-ray recensie

     

    *** The World's End trailer ***

  • David Fincher werkt aan Gone Girl met Ben Affleck

    Pin it!

    Het was al duidelijk dat David Fincher nog niet meteen zijn Millennium sequels zou maken, en het is nog maar de vraag of het er ooit van zal komen. Maar ondertussen zal hij zijn energie steken in Gone Girl (201?), een thiller gebaseerd op het gelijknamoge boek van Gillian Flynn.

    Korte inhoud: Gone Girl vertelt het verhaal van Nick en Amy Dunne. Ze hebben een moeilijk huwelijk Nick heeft zijn job verloren als journalist ten gevolge van afvloeiingen. En gezien het inkomensverlies is hij ook moedeloos geworden. Ze besluiten om New York te verlaten en naar een kleine stadje van Noord-Carthage in Missouri te reizen om daar een bar te openen met zijn tweelingzus Margo. De bar biedt een fatsoenlijk leven voor de drie Dunnes, maar het koppel drijft verder uit elkaar.

    Nick vindt zijn vrouw anti-sociaal en koppig en Amy vindt dat haar man agressiever is dan dat hij laat blijken. Amy hield van haar leven in New York en heeft een hekel aan de plaats waar ze leven. Op een dag is Amy spoorloos, en de politie verdenkt meteen de emotieloze Nick die met het geld van zijn vrouw zopas een bar heeft geopend. Maar de waarheid is niet wat het lijkt.

    De roman is meer dan een simpel misdaadverhaal. Het is een psychologische thriller met twee complexe karakters die te maken hebben met gebroken dromen. We zijn dus heel ver weg van Se7en (1995), en hebben hier een heel volwassen project. En als de geruchten kloppen zou Ben Affleck de rol van Nick vertolken. Voor de rol van Amy zijn Jessica Chastain, Natalie Portman en Emily Blunt in de running.

    David Fincher is ondertussen wel wat bezig geweest met zijn serie House of Cards (2013-) die momenteel in zijn seizoen serie loopt. In de serie, die nu al wordt beschouwd als één van de beste tv-reeksen van het moment, zien we Kevin Spacey in de rol van Francis "Frank" Underwood, een keiharde en eerzuchtige Democratisch parlementslid in Washington D.C., die ijverde voor een postje als Staats Secretaris. Maar er loopt iets fout en iemand anders krijgt deze benoeming. Maar Frank zint op wraak. In de serie zien we ondermeer Robin Wright, Kate Mara en Corey Stoll.

    Update 27/07/2013: Fincher heeft ondertussen ook de vrouwelijke hoofdrol gecast. Rosamund Pike zal de vrouw spelen van het personage van Ben Affleck. Voor de rol voerde Fincher eerder nog gesprekken met Charlize Theron, Natalie Portman en Emily Blunt. Tyler Perry en Neil Patrick Harris zijn in de running voor de bijrollen.

    ***Related Posts***
    29/09/2014: Gone Girl filmbespreking
    15/04/2014: Rosamund Pike in lijkenhuisje in Gone Girl

    *** House of Cards trailer ***

  • Jack Reacher (2012) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De filmgeschiedenis heeft ons geleerd dat een acteur die achter de camera kruipt vaak een betere filmregisseur is dan wanneer een scenarist in de regisseursstoel plaatsneemt. De 45-jarige Christopher McQuarrie, bekend van het briljante script van The Usual Suspects (1995), leek de uitzondering aan de regel te worden, maar zijn laatste film is toch maar teleurstellend. Zijn eerste was The Way of the Gun (2000) en na 12 jaar kwam hij recentelijk met Jack Reacher (2012) op de proppen.

    tom cruise,jack reacher,Christopher McQuarrie,The Way of the Gun,the usual suspects,Lee Child,Rosamund Pike,Robert Duvall,days of thunder,alex cross,Leathal Weapon

    Korte inhoud: Wanneer een sluipschutter met zes schoten vijf mensen om het leven brengt, wijst al het bewijsmateriaal in de richting van de man in hechtenis. Wanneer de verdachte ondervraagd wordt, zegt hij maar één ding: "Zoek Jack Reacher!". Op die manier begint een buitengewone zoektocht naar de waarheid, waarbij Jack Reacher (Tom Cruise) tegenover een onverwachte vijand komt te staan die een talent voor geweld heeft en een geheim moet bewaren.

    Jack Reacher is de protagonist van een reeks boeken van de Britse auteur Lee Child. Het is geen slechte film, maar toch zal het geen nieuwe Jason Bourne-saga worden. Daarvoor zijn de personages hier toch wat te licht uitgevallen. Ook al is het opnieuw een Tom Cruise vehikel, aan zijn vertolking ligt het niet. Het personage is gewoon niet interessant genoeg. Reacher heeft gewoon veel te weinig charisma en flair, en al zijn acties zijn ook niet bijster intelligent en komen heel verkeerd over. Ik heb de boeken niet gelezen dus weet niet precies in hoeverre McQuarrie heeft afgeweken van het bronmateriaal. Komt daar nog bij dat er heel wat dwaze dialogen in de film steken en de actie-scènes van het ene cliché in het andere vallen. Er doen geruchten de ronde dat hij in aanmerking zou komen voor de regie van Mission: Impossible 5 (2015), onder impuls van Tom Cruise, voor wie hij ook al het script van Valkyrie (2008) heeft geschreven. We mogen hopen dat de producers hier nog eens flink over nadenken, want overtuigend was deze Jack Reacher allerminst.

    Naast de rol van Reacher hebben we eigenlijk heel weinig nevenpersonage die onze interesse kan opwekken. Rosamund Pike is een talentvolle actrice maar in deze film komt ze nauwelijks aan bod. Er was een zweem van romantiek, maar het bleef uiteindelijk bij een professionele relatie tussen haar en Jack. Ook de villain gespeeld door Werner Herzog voelt misplaatst, en we hebben nauwelijks voeling met zijn frustraties en motieven. Daarnaast is er een leuk onderonsje tussen Cruise en Robert Duvall. Het was geleden van Days of Thunder (1990) dat die twee nog samen in een film te zien waren. Maar Duvall zijn personage komt ook wat uit de lucht gevallen. En uiteindelijk is er nog Alexia Fast die een niet onaardig bijrolletje neerzet.

     Jack Reacher review animated picture Jack Reacher review animated picture Jack Reacher review animated picture
    © 2016 Paramount Pictures and Skydance Productions

    Niet enkel het hoofdpersonage, maar ook de film mist stijl. Bij momenten hebben we te doen met een soort Drive (2011), maar de film doet toch vooral denken aan Alex Cross (2012), die ook al een mislukte adaptatie was. Met een weinig overtuigende regie, bij momenten lachwekkende actie-scènes (met name die slapstick badkamer-scène) en een zwak script heb je ook meteen het gevoel dat de film met zijn 130 minuten véél te lang duurt. En ondanks zijn lange duurtijd voelt het verhaal heel onsamenhangend en onvolledig. De trailer beloofde een spannende actieprent met ballen, maar het resultaat is toch behoorlijk teleurstellend. De toon van de film gaat ook alle kanten uit. Enerzijds krijgen we zwarte en dramatisch scènes voorgeschoteld (een scherpschutter die een jong meisje neerknalt, een man die gedwongen wordt zijn vingers af te bijten,…), om nadien in slapstick en flauwe humor te vervallen. Een Leathal Weapon (1987) slaagt er wel in om met verschillende emoties te jongleren, maar daarvoor heb je wel sterke personages nodig en een regisseur die die de touwtjes strak in handen houdt.

    Kortom, Jack Reacher is een B-film met een budget en een uitwerking van een blockbusterprent. Zonder een Tom Cruise betwijfel ik of hiervoor een bioscoop-release zou zijn. Het zou me dan ook verbazen dat er een Jack Reacher 2 zit aan te komen. Dit hebben gezegd, Tom Cruise blijft ondanks zijn leeftijd nog steeds een top-actie acteur. Het verbaast mij niets dat hij nog steeds één van de meest bankable acteurs in Hollywood is. Laten we hopen dat hij niet veel van die Jack Reacher of Knight and Day (2010) films gaat maken in de toekomst, of zijn populariteit zou wel eens een serieuze deuk kunnen krijgen. Jack Reacher komt op 22 mei 2013 uit op Blu-ray, mét de audio-commentaar van Cruise en McQuarrie over de gehele prent. Luisteren naar hun intenties vond ik boeiender om te horen dan het zien van de film zelf.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 8 mei 2013

    ***Related Post***
    11/04/2017: Jack Reacher: Never Go Back filmbespreking

     

    *** Jack Reacher trailer ***