roman polanski

  • Netflix zet Kevin Spacey aan de deur

    Pin it!

    Sinds het Weinstein-schandaal is het zowat jachtseizoen begonnen op iedereen die zich in het verleden ooit seksueel heeft misdragen tegenover vrouwen en/of kinderen. Mensen als X-Men regisseur Bryan Singer - die letterlijk met naam werden genoemd in de documentaire An Open Secret (2014) rond pedofilie in Hollywood – houden zich nu wel heel gedeisd.

    De hypocrisie in Hollywood (en bij uitbreiding de rest van de wereld) is van die mate dat iedereen weet heeft van de grootste foefelaars, omdat ze geen bruggen willen opblazen. Vanaf het moment iemand hangt, dan is het kot te klein. Dus voor het moment kan Singer nog zijn rustig ademhalen. Anderzijds is er ook zoiets dat een seksueel delinquent met een naam een grotere schietschijf is dan iemand achter de schermen. Corey Feldman sprak onlangs tegen een NBC host over deze hypocrisie en het feit dat de kranten nieuws wilden over seksueel ongepast gedrag van Michael Jackson (wat hij niet had ervaren) en geen interesse hadden in de namen van kerels die zich wel misdroegen.

    house_of_cards_kevin_spacey.jpg
    © Sony Pictures Home Entertainment. All Rights Reserved.

    En nu is Kevin Spacey, een Hollywood icoon, aan de beurt, met wat geflikflooi dertig jaar gelden met Anthony Rapp. En die deze sneeuwbal is gaan rollen blijken nog meer namen op te duiken van de periode waarin de acteur van 2004 tot 2015 actief was als directeur in de Old Vic Theatre in Londen. Wederom een postie waarin hij een zekere machtsfunctie had tegenover zijn leerlingen – gelijkaardig als deze van Jappe Claes in de Amsterdamse Theaterschool waarin hij onlangs werd ontslagen nadat 3 studentes hem hadden beschuldigd van seksueel misbruik.

    En uiteraard zijn er gevolgen. Zo zou Netflix nu wat verveel zitten met "House of Cards". Eerst waren er berichten dat er geen nieuw seizoen zou komen van House of Cards, maar dit was ‘fake news’. Blijkbaar zou seizoen 6 het laatste seizoen worden en alsnog afgewerkt worden, iets wat al was beslist. Maar de laatste uren zijn er toch heel wat spanningen en wil Netflix zoveel mogelijk hun blazoen oppoetsen en zou de productie op de set nu wel even stil liggen. Netflix wil weten waar ze aan toe zijn. Ze beseffen maar al te goed dat de naam van Kevin Spacey – na het Weinstein schandaal – nu wel in een vreselkijk slecht daglicht staat en dit zou wel een catastrofale gevolgen kunnen hebben wat betreft de ratings. Er zou ook sprake geweest zijn van spin-off series. Vandaag ligt niks meer op tafel. Spacey heeft een slechte jeugd gehad met een vader die er niet voor terugschrok zijn kinderen te misbruiken. Toen hij op Twitter reageerde op de aantijgingen heeft hij zich wel op een heel onhandige manier verdedigd, door enerzijds te zeggen dat hij het niet meer weet en waarschijnlijk dronken was en anderzijds dit moment te gebruiken om uit de kast te komen. Alsof hij nu plots de rollen ging omdraaien en zichzelf in een slachtoffer rol ging duwen.

    Kijkt, ik geloof in een rechtstaat en iemand is pas schuldig wanneer hij door het rechtssysteem beschuldigd wordt. Anderzijds heeft de geschiedenis ons geleerd dat de schuldigen hun straf kunnen ontlopen (denk aan OJ Simpson), en al zeker seks-delinquenten (Bill Cosby, Jimmy Savile, Woody Allen, Roman Polanski, R. Kelly, Marlon Brando,…). Toch moet men voorzichtig zijn alvorens we het fijne van de zaal weten. Op dit ogenblik tasten we in het duister, maar ondertussen krijgt Spacey wel de volle laag.

    Update: Ook Rush Hour regisseur Brett Ratner lijkt niet te ontsnappen aan de publieke lynchpartijen. Actrices Natasha Henstridge (Species) en Olivia Munn (The Newsroom) beschuldigen - samen met vier andere vrouwen - Brett Ratner van seksueel geweld. Dat meldt de Los Angeles Times. Henstridge beschuldigt Ratner ervan dat hij haar dwong tot orale seks toen nog maar een 19-jarig model was in New York. De actrice zegt dat ze hiermee nu naar buiten durft te komen naar aanleiding van de affaire-Weinstein. Munn claimt dan weer dat Ratner zich voor haar ogen masturbeerde in 2005. Ze beschreef de feiten al in een boek, maar zonder namen te noemen.

    natasha_henstridge_eli_stone.jpgbrett_ratner.jpgolivia_munn_the_newsroom.jpg
    Natasha Henstridge © ABC Studios - Brett Ratner © Universal Studios - Olivia Munn © HBO

    En het houdt maar niet op. Acteur Dustin Hoffman zou zich ook hebben vergrepen aan een 17-jarig meisje. De beschuldiging komt van zijn voormalige productieassistent Anna Graham Hunter en werkte op dat moment voor de televisieversie van de film Death of a Salesman. Volgens haar getuigenis zou de acteur maar haar hebben geflirt en vroeg hij haar een voetmassage, greep haar bij haar kont en praatte openlijk over seks met haar en in haar bijzijn.

    Ook scenarist James Toback ging zijn boekje te buiten met actrice Selma Blair en maar liefst 37 andere actrices. Toen James de vrouwen leugenaars noemde en hij alles ontkende, voelde Selma zo'n woede dat ze ook haar boekje open deed. Toback stelde voor om met Selma te praten over een filmproject in zijn hotelkamer, maar Blair weigerde en stond erop af te spreken in het restaurant van het hotel. Op de dag van de afspraak kwam Tobacks manager naar beneden en zei hij dat Toback haar enkel in zijn kamer kon zien. Tegen beter weten in ging ze na enige aarzeling toch naar boven. Eenmaal op de kamer zei de scenarist dat ze aan haar zelfvertrouwen moest werken en vroeg hij haar of ze hem vertrouwde. Nadien vroeg hij aan de actrice om haar kleren uit te trekken en een stuk van het script te lezen. Hij wou zien hoe goed ze in haar vel zat. Uiteindelijk vroeg hij haar of ze met hem in bed wou duiken. Selma weigerde en de scenarist begon zich op bed te masturberen en zei haar dat ze de kamer niet mocht verlaten tot hij was klaar gekomen. En dit met een doodsbedreiging dat als ze hierover iets zou vertellen dat ze in de Hudson rivier zou eindigen met cement aan haar voeten.

    Update 04/11/2017: De kogel is door de kerk. Netflix stopt de samenwerking met Kevin Spacey. Ook de film Gore (2018) van Michael Hoffman, die Spacey in opdracht van Netflix produceerde en waarin hij de rol van Gore Vidal speelde, wordt niet meer uitgebracht door Netflix ook al is de film zo goed als afgewerkt. Wat het zesde seizoen van House of Cards betreft is behoorlijk zuur voor de fans, want de serie was al een tijdje in productie. Nu bekijken ze hoe ze alles alsnog kunnen afwerken zonder Spacey. Netflix zit in een moeilijke positie want zij waren van plan een spin off reeks te maken en indien het merk 'House of Cards' nu besmeurd zou worden door een "pedofiel" of "seksuele predator" dan zou dit wel eens het einde kunnen betekenen van al deze projecten. Toch moeten we voorzichtig zijn, want Spacey is op dit moment nog niet officieel aangeklaagd. En Netflix zijn een stel hypocrieten, want zij gaan te werk met twee maten en twee gewichten. Zo gaat The Ranch serie met (Scientology) acteur Danny Masterson wel nog steeds door, ook al heeft hij maar liefst 4 beschuldigingen lopen voor (gewelddadige) verkrachtingen. Spacey is bij mijn weten nog niet beschuldig voor verkrachting, wel beticht van ongepaste aanrakingen.

  • Rosemary's Baby remake met Zoe Saldana

    Pin it!

    Binnenkort brengt het Amerikaanse tv-station NBC de 4 uur durende miniserie Rosemary's Baby (2014) uit met Zoe Saldana in de hoofdrol. De originele filmversie uit 1968 van Roman Polanski won de Oscar voor Beste Vrouwelijke actrice in een Bijrol en was genomineerd voor beste script, gebaseerd op de bestseller van Ira Levin.

    rosemarys_baby_2014_remake.jpg

    Korte inhoud: Rosemary (Zoe Saldana) en Guy Woodhouse (Patrick J. Adams) zijn net getrouwd en betrekken een groot appartement in Parijs. Al snel raken ze bevriend met een stel dat naast hen woont en Guy brengt steeds meer tijd door bij deze buren Margaux (Carole Bouquet) en Roman Castevet (Jason Isaacs). Na de zelfmoord van een vrouw uit de buurt begint Rosemary vreemde dromen te krijgen en hoort ze rare geluiden. Het lijkt erop dat Guy steeds meer afstand neemt van Rosemary. Ze krijgt steeds meer aandacht van haar buren en als ze zwanger raakt, blijkt dat de buren speciale plannen hebben met haar kind.

    Uiteraard zou je kunnen zeggen dat dit een overbodige remake is, maar weer dat de meeste jongeren waarschijnlijk nog nooit gehoord hebben van deze cult klassieker. Dus in principe gaan ze misschien via deze weg toch nog het origineel oppikken, want laat me duidelijk zijn: niemand kan de oorspronkelijke cast overtreffen met namen als Mia Farrow, John Cassavetes, Ruth Gordon en Sidney Blackmer. En na het zien van de eerste beelden denk ik dat het meest gruwelijke aan de film wel eens het kapsel van Saldana zal zijn. De cast is volgens mij ook veel te jong. De regie van de film is echter in handen van een gerenommeerde 66-jarige Poolse cineaste Agnieszka Holland, wiens enige mainstream-achtige film Copying Beethoven (2006) was over de laatste jaren van de componist. Ik snap niet waarom een dergelijke filmmaakster zich moet verlagen tot zoiets banaals als een remake miniserie. Laten we hopen dat ze het script fantastisch vond.

    Ik ben niet zeker of het de bedoeling is om het verhaal te vertellen op 4 uur tijd, of dat ze een opening laten om er eventueel nog een tweede reeks aan te knopen, met de mogelijke consequenties van de onthullingen en wie weet het opgroeien van Rosemary's Baby. Wat ik ook spijtig vind is dat ze het verhaal in 2014 hebben gekatapulteerd in plaats van de oorspronkelijke 60's periode. Het satanisme had in die periode ook een compleet andere invulling, dus begrijp ik niet goed hoe ze de vertaling zullen maken en of ditalles wel zal werken. Dat er voldoende duivels rondlopen in hedendaagse cinema mag duidelijk zijn (cf. The Devil's Advocate, Angel Heart, ...), maar dit verhaal heeft toch een compleet andere en meer traditionele invalshoek op de materie (met speciale drankjes, boeken over heksen, de onderdanigheid van de vrouw,...).

    Anderzijds is het niet de eerste keer dat het verhaal een rip-off te verduren kreeg, dit jaar kwam zelfs Devil's Due (2014) uit die er wel heel erg fel op trok. Platinum Dunes had ook plannen om de film een remake te geven, maar deze plannen zijn op niets uitgedraaid. Niet zeker wanneer deze prent bij ons te zien zal zijn.

    *** Rosemary's Baby teaser trailer ***

    ***Related Post***
    13/03/2011: HQ pics van Zoe Saldana

  • Carnage (2011) ***½ recensie

    Pin it!

    De fel geplaagde regisseur Roman Polanski is sinds zijn verbanning uit de States niet gaan zitten piekeren in een hoekje, maar wel stuk voor stuk aangrijpende films gemaakt (cf. The Pianist, Oliver Twist) met onlangs nog de politieke thriller The Ghost Writer (2010). En ook deze Carnage (2011) lijkt een heerlijke acteursfilm te zijn.

    carnage,roman polanski,john c reilly,kate winslet,jodie foster,Christoph Waltz,Yasmine Reza,The Ghost Writer,whos afraid of virginia woolf

    Korte inhoud: De film speelt zich af in het hedendaagse New York. Twee getrouwde stellen ontmoeten elkaar voor het eerst kort nadat hun zonen ruzie hebben gehad op het schoolplein. Michael, verkoper van huishoudelijke artikelen, (John C. Reilly) en Penelope (Jodie Foster) die werkt in een boekenwinkel, hebben een zoon wiens tanden eruit zijn geslagen met een stok. Ze nodigen topjurist Alan (Christoph Waltz) uit en Nancy (Kate Winslet), top beleggingsadviseur met breed inkomen, om de zaken uit te spreken. De poging tot het hebben van een beschaafde discussie over wiens kind verantwoordelijk is voor de ruzie, en hoe de ouders invloed hebben op dit gewelddadige gedrag verandert al snel in een grote ruzie.

    Carnage is een bewerking van een Frans toneelstuk Le Dieu du Carnage van Yasmine Reza, die beschaafde mensen toont die zich als volstrekt losgeslagen ruziemakers zullen opstellen. Als het gespreksonderwerp over het opstootje tussen hun zonen is afgerond zonder veel ophef, beginnen de opgekropte emoties en ergernissen over elkaars gedrag op te borrelen. De sfeer staat op springen en de "beschaafde mensen" beginnen elkaar onbesuisd verbaal aan te vallen en onderuit te halen. Het doet meteen een beetje denken aan dat andere verfilmde toneelstuk van Edward Albee, Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966), waarin twee koppels tegenover elkaar werden gezet, en waarbij vooral Elizabeth Taylor en Richard Burton het bloed onder elkaar nagels haalden.

    Het is een moderne klassenstrijd waarin beide partijen op brutale en vrij lompe manier elkaar op hetzelfde niveau ontmoeten. De evenwichtige discussie moet plaats ruimen voor scheldtirades en vooroordelen tussen de koppels maar ook binnenin het koppel lijken er nog veel demonen de kop op te steken. En de kracht van de film zit hem dan ook in het uitstekende script met zijn vlijmscherpe dialogen, waarin elk argument op de spits wordt gedreven.

    carnage,roman polanski,john c reilly,kate winslet,jodie foster,Christoph Waltz,Yasmine Reza,The Ghost Writer,whos afraid of virginia woolfcarnage,roman polanski,john c reilly,kate winslet,jodie foster,Christoph Waltz,Yasmine Reza,The Ghost Writer,whos afraid of virginia woolfcarnage,roman polanski,john c reilly,kate winslet,jodie foster,Christoph Waltz,Yasmine Reza,The Ghost Writer,whos afraid of virginia woolf
    carnage,roman polanski,john c reilly,kate winslet,jodie foster,Christoph Waltz,Yasmine Reza,The Ghost Writer,whos afraid of virginia woolfcarnage,roman polanski,john c reilly,kate winslet,jodie foster,Christoph Waltz,Yasmine Reza,The Ghost Writer,whos afraid of virginia woolfcarnage,roman polanski,john c reilly,kate winslet,jodie foster,Christoph Waltz,Yasmine Reza,The Ghost Writer,whos afraid of virginia woolf

    Ik zeg het al zo vaak, een film valt of staat met zijn acteurs, en deze prent is hiervan een schoolvoorbeeld. Je verwacht niet anders van een Kate Winslet om een sterk personage neer te zetten, maar wat meer in het oog sprong was de vertolking van Christoph Waltz en Jodie Foster. Het acteer-spel en de mise-en-scène komt zo natuurlijk over dat je toeschouwer wordt van het gebeuren. En ook al zit je met een soort huis-clos, is het verhaal nooit vervelend en zit er goed veel vaart achter. En dat het niet verveelt zal ook wel te maken hebben met de korte duurtijd van de film die net onder de 80 minuten zit.

    Ik heb hier van genoten. Het is een grappig en intelligent drama, waar het geweld voornamelijk van verbale aard is. Polanski laat zichzelf zien van zijn betere kant, met een heerlijk, onconventionele satire, vol met vlijmscherpe dialogen en sterke vertolkingen. Een echte aanrader !

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 22 november 2011

     

    *** Carnage trailer ***

  • We Need to Talk about Kevin (2011) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De afsluiter van de focus festivaldag, op het Filmfestival van Gent was een ferme brok. Geen tijd dus voor iets meer luchtig. Ondanks de titel van de film: We Need to Talk about Kevin (2011) is dit een vrij zwaar psychologisch drama van de relatief onbekende Lynne Ramsay en met de topactrice die haar tweede carrière beleeft Tilda Swinton. Lynne Ramsay verfilmde de roman van de Amerikaanse schrijfster Lionel Shriver op uitstekende intrigerende wijze.

    we_need_to_talk_about_kevin_2011_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Net voor zijn zestiende verjaardag veroorzaakt Kevin (Ezra Miller) een drama op school. Voor zijn moeder Eva (Tilda Swinton) is dat de ultieme nachtmerrie. Of is het een bloederig orgelpunt van iets dat al van jongs af aan bij Kevin ingebakken zat? Eva breekt zich het hoofd over wat er verkeerd liep. Had ze de voortekenen, met onder meer Kevin’s obsessies, niet beter moeten onderkennen en opvangen? En vooral: hoe moet het nu verder als moeder van een zoon die door de maatschappij als een monster wordt beschouwd?

    De achtergrond van de film is een vreselijke misdaad die Kevin, de zoon van Eva heeft begaan. De feiten zijn al een tijdje geleden gebeurd, maar Eva moet nog dagelijks met de gevolgen leven en wordt constant geconfronteerd met het feit dat zij de moeder is van een misdadiger. Vreselijk actueel. De film oordeelt noch veroordeelt, en ook de kijkers krijgen daar de kans niet toe. We volgen het leven van Eva die zich voorttrekt en bezint over haar rol als moeder.

    Aan de hand van flashbacks wordt haar leven met Kevin gereconstrueerd en krijgen we te zien hoe Kevin was als kind. Ligt daar de oorzaak? Waar ging het fout? Daar geeft We Need to Talk about Kevin geen antwoorden op. Eva als moeder en haar gevoelens staan centraal. Ze is moeder. Van een zoon. Van een monster. Als moeder heeft ze haar zoon lief. Of niet? Als moeder haat ze de misdadiger, maar toch is het haar zoon.

    Deze dubieuze gevoelens en gedachten worden op voortreffelijke wijze in de verf gezet. Met soms vrij verzadigde kleuren, scherpe beelden, knap in mekaar gestoken scènes die het psychologisch gehalte versterken. Het gaat niet zover dat we verzeild geraken in The Omen-achtige toestanden, in tegendeel. Maar toch voel je hoe Kevin in feite als van jongs af aan geen normaal functionerend kind was en de onderhuidse spanning wordt in bepaalde scènes knap weergegeven.

    Een grote pluim voor Tilda Swinton alweer, die op onbegrip van haar omgeving stuit, niet in het minst van haar man die nooit thuis is en later niet van de mensen die haar beschouwen alsof ze de moeder van de duivel zelf is. Ze laat zich niettemin niet doen en zet een krachtig sterk, op zichzelf aangewezen, menselijk personage weer.

    We Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron CohenWe Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron CohenWe Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron Cohen
    We Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron CohenWe Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron CohenWe Need to Talk about Kevin,tilda swinton,Lynne Ramsay,Lionel Shriver,Ezra Miller,The Omen,john c reilly,the dictator,roman polanski,Sacha Baron Cohen

    In de film is ook nog een rol weggelegd voor John C. Reilly, die binnenkort zal opduiken in de nieuwe Sacha Baron Cohen film The Dictator (2012), alsook in de nieuwe Roman Polanski prent Carnage (2011), om maar te zeggen dat de acteur zijn filmprojecten weet te kiezen. We Need to Talk about Kevin kan je momenteel gaan zien in de Vendôme en l’Aventure in Brussel.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 oktober 2011

     

    *** We Need to Talk about Keviny trailer ***

  • Top 10 Beste Films van 2010

    Pin it!

    blog_talk.jpg Hieronder volgt in het kader van de Blogtalk mijn lijstje met de tien beste films van het voorbije jaar. En in tegenstelling tot Dave en Stijn vond ik 2010 best wel een interessant jaar op filmgebied. Het was zeker een divers filmjaar met voor ieder wat wils in elke genre en dat zal zeker een paar zeer verschillende top 10’s opleveren.

    In vergelijking met vorige jaren had ik vrij snel tien films gevonden om in mijn lijstje te zetten en dus zijn er helaas enkele goede films gesneuveld (zoals Scott Pilgrim vs the World, Kick-Ass, Buried, The Runaways, I Love You Phillip Morris of Date Night). Sommige films vielen dan weer (een beetje) tegen (zoals Machete, The Crazies, Chloe, Alice in Wonderland of Nine), en andere heb ik dan weer nog niet gezien (zoals Mr. Nobody, The Fighter, Despicable Me of Harry Potter and the Deathly Hallows).

    Een lijstje met de slechtste films van 2010 krijgen jullie van mij niet, maar Sex and the City 2 en Twilight: Eclipse waren alvast grote kanshebbers op de eerste plaats.

    10. A Single Man (2009) Tom Ford

    Dat deze debuutfilm van mode-ontwerper Tom Ford visueel een erg knappe film is, ligt misschien nog in de lijn der verwachtingen gezien ’s mans hoofdberoep, maar Ford levert met A Single Man bovendien een van de indringendste films van het jaar af. Centraal staat George, een schitterende Colin Firth, die na de dood van zijn partner Jim alle levenslust verloren is en met verregaande plannen voor zelfmoord rondloopt. De film volgt George terwijl hij afscheid neemt van het leven en de weinige mensen die hem nog genegen zijn (waaronder een sterk acterende Julianne Moore). Een ontzettend knap debuut dat emotioneel als een mokerslag aankomt.

    A-Single-Man.jpg

    9. The Town (2010) Ben Affleck

    Dat Gone, Baby, Gone geen toevalstreffer was en Ben Affleck wel degelijk een film kan regisseren, bewijst hij met zijn tweede film The Town, een misdaadthriller die zich wederom afspeelt in zijn hometown Boston. De titel verwijst naar Charleston, een wijk in de stad waar misdaad welig tiert en er niet op een bankoverval meer of minder wordt gekeken. Zoals in zijn debuut wordt er ook in The Town veel aandacht besteed aan de karakteruitwerking, met naast het personage van Affleck zelf ook een vermelding voor Rebecca Hall als zijn love interest.

    The-Town.jpg

    8. How To Train Your Dragon (2010) Dean DeBlois & Chris Sanders

    Dat Pixar niet het monopolie heeft op sterke animatiefilms, bewijst dit jaar Dreamworks met How To Train Your Dragon, een grappig en ontroerend verhaal over de jonge Viking Hiccup die door zijn stam verstoten wordt omdat hij nog nooit een draak heeft gedood. Hiccup sluit echter vriendschap met de gevaarlijke draak Night Fury en ontdekt dat de draken er eigenlijk helemaal niet op uit zijn om mensen te doden. How To Train Your Dragon kan rekenen op een sterk scenario, frisse humor en een uitstekende stemmencast. Een film voor jong en oud.

    How-To-Train-Your-Dragon.jpg

    7. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

    Er is zoveel te doen geweest rond Roman Polanski dit jaar, dat we haast nog zouden vergeten dat er van de Poolse regisseur ook nog een film is uitgekomen dit jaar. En The Ghost Writer is een sterke politieke thriller waarin schrijver Ewan McGregor ontdekt dat de Britse premier Pierce Brosnan niet helemaal zuiver op de graat is. Sfeervol gefilmd in de beste traditie van Alfred Hitchcock en Polanski’s eigen Rosemary’s Baby. Te vermelden valt ook nog de sterke score van Alexandre Desplat.

    The-Ghost-Writer.jpg

    6. Shutter Island (2010) Martin Scorsese

    Na Clint Eastwood (Mystic River) en Ben Affleck (Gone, Baby, Gone) besloot ook Martin Scorsese zich te wagen aan de verfilming van een boek van Dennis Lehane. En met succes, want ondanks het ingewikkelde scenario, weet Scorsese de dreigende sfeer en de talrijke plottwisten uit het boek uitstekend over te brengen naar het grote scherm. Shutter Island is een film waar je je aandacht geen seconde mag laten verslappen, maar je wordt beloond met een intrigerende en spannende thriller vol twists and turns.

    Shutter-Island.jpg

    5. The Social Network (2010) David Fincher

    Toen bekend raakte dat er een film over de sociale netwerksite Facebook zou worden gemaakt, werd er menig wenkbrauw gefronst, en toen de naam van David Fincher als regisseur uitlekte, bleven mijn wenkbrauwen bijna in een permanente frons staan. Maar Fincher heeft met The Social Network een zeer boeiende film afgeleverd die vooral draait om vriendschap en verraad en ons meeneemt achter de schermen van een van de grootste hypes van de laatste jaren. Jesse Eisenberg en Andrew Garfield zijn perfect gecast en als je zelfs Justin Timberlake kan doen acteren, dan ben je een groot regisseur.

    The-Social-Network.jpg

    4. The Kids Are All Right (2010) Lisa Cholodenko

    The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko gaat over de zoektocht van twee kinderen naar hun biologische vader. Het is een thema dat wel vaker opduikt in films, maar deze keer worden de kinderen opgevoed door het lesbische koppel Jules en Nic die beide een beroep deden op dezelfde spermadonor. Cholodenko slaagt erin clichés te vermijden en brengt een menselijk en realistisch portret van een familie die plots te maken krijgt met problemen. De film weigert een politiek standpunt in te nemen en wil vooral tonen dat uiteindelijk iedereen ook maar gewoon mens is. De uitstekende vertolkingen van Julianne Moore, Annette Benning en Mia Wasikowska mogen bovendien best erkenning krijgen van The Academy.

    The-Kids-Are-All-Right.jpg

    3. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

    En ook Pixar mag dit jaar niet ontbreken in het lijstje van beste films, en dit jaar is het opnieuw de beurt aan Woody en Buzz Lightyear. Toy Story 3 is misschien wel de donkerste Pixarfilm tot dusver, maar er mag gelukkig ook nog gelachen worden (Ken en Barbie zijn nu al klassiekers). Het is een film voor jong en oud, laat je lachen en huilen en heeft een van de ontroerendste eindes van het filmjaar. Bij Pixar weten ze nog altijd perfect wat de ingrediënten zijn van een goede film.

    Toy-Story-3.jpg

    2. Inception (2010) Christopher Nolan

    Inception heeft alles wat een goede film moet hebben: een ijzersterk scenario, een cast die perfect op elkaar is ingespeeld en waar niemand bovenuit steekt, dreigende muziek, fabelachtige special effects en een onderwerp dat veel meer is dan de zoveelste brainless actiefilm. Het is een droom van een film.

    Inception.jpg

    1. Black Swan (2010) Darren Aronofsky

    Inception leek lange tijd op weg om deze eerste plaats te bezetten, maar op de valreep kwam Darren Aronofsky nog met deze indrukwekkende thriller aanzetten. Een thriller die zich afspeelt in de balletwereld lijkt op het eerste gezicht misschien niet erg interessant, maar zoals we van Aronofsky gewoon zijn, maakt hij van Black Swan een uitermate boeiend kijkstuk en een doordringende studie van de menselijke psyche en de relatie tussen goed en kwaad, en dat op de tonen van Tsjaikovski’s Zwanenmeer. De regisseur wordt daarbij geholpen door uitstekende vertolkingen van Natalie Portman, Mila Kunis, Barbara Hershey, Winona Ryder en Vincent Cassel.

    Black-Swan.jpg

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Top 10 Best Movies of 2010

    Pin it!

    blog_talk.jpg Ik vond 2010 niet zo'n uitzonderlijk filmjaar. Het waren hoofdzakelijk meer tegenvallers dan verrassingen en de beste films kwamen vaak uit onverwachte hoek. Maar het gros van de films vielen in de grijze zone: niet bijzonder goed of bijzonder slecht, maar gewoontjes. Films die je snel weer vergeet. Ik hoop in ieder geval dat 2011 stukken beter zal worden, maar na het zien van de wat tegenvallende trailers is mijn laaiend enthousiasme ondertussen tot in mijn schoenen gezakt.

    Ik heb twee top 10 lijstjes, de eerste is mijn Top 10 van de Beste Films uit 2010, mijn tweede lijstje is dat van mijn Top 10 Slechtste Films uit 2010. Ik zal beginnen met de ere-lijst en nadien volgt de ‘list of shame’. Ik vertel er nog even bij dat ik films als Black Swan (2010), The King's Speech (2010) en True Grit (2010) nog niet heb gezien. Ik vermeld deze drie films omdat deze prenten potentiële kandidaten waren voor de prestigieuse Top 10.

    Naast mezelf zullen jullie op De FilmBlog ook nog de top 10 lijst zien van de andere auteurs (Karen, Joris, Jeroen), en in het kader van de BlogTalk, een samenwerking tussen verschillende filmblogs, kunnen jullie ook een bezoekje brengen bij Timothy die zijn lijstje spoedig zal bekend maken op de filmblog At the Movies, alsook Stijn die zijn Top 10 lijstje zal plaatsen op Tagoean.

    The Best of 2010

    10. Despicable Me (2010) Pierre Coffin & Chris Renaud

    Net zoals Megamind (2010) zet Despicable Me de villain in de kijker in plaats van de held, met dat verschil dat de tweede film veel origineler is. Daar waar de ene zich inspireert op Lex Luthor, zien we in Despicable Me een soort 007-villain-à-la-Ernst-Stavro-Blofeld, met dat verschil dat hij niet leeft in een ondergronds paleis en droomt van de verovering van de planeet. Het hoofdpersonage (ingesproken door Steve Carell) woont in zijn kelder in zijn ambitie is om de grootste slechterik te worden bij de kijkcijfers van een tv-station. Geen Pixar, maar wel de mensen van Universal Animation Studios hebben deze film in elkaar gestoken en het resultaat is opmerkelijk, zeker in 3D. Het verhaal is om van te schaterlachen en zit boordevol sentiment voor de gehele familie. Het is geen Pixar, maar het is wel één van de beste animatiefilms van 2010.

    10_despicable_me.jpg

    09. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright

    De comic-adaptatie Scott Pilgrim vs. the World is een te gekke film, ook al was het een flop aan de Amerikaanse box-office. De reden hiervan is dat de film bestemd is voor een heel select publiek van jongeren en mensen die comics wel kunnen smaken. Deze prent kan jij bijna zien als een letterlijke samensmelting van de filmwereld en de strip, en dat levert vaak hilarische en fascinerende beelden op. Acteur Michael Cera is perfect gecast voor deze romance uit de 21e eeuw. Het lijkt bij momenten wel een soort Quentin Tarantino film voor teenagers. Dit moet één van de leukste films zijn uit 2010.

    9_scott_pilgrim_vs_the_world.jpg

    08. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

    The Ghost Writer heeft ook geen brokken gemaakt aan de kassa, maar het was wél één van de beste thrillers uit 2010 en zeker één van de betere films van Roman Polanski. Het is onversneden Polanski materiaal, die net zoals een Alfred Hitchcock het thriller-genre volledig naar zijn hand zet en doorprikt met ironiserend toontje en incidentiële humor. De melodramatiek is nooit ver weg, maar tezelfdertijd blijf je in de ban van de vertelling en de visuele poëzie die op het scherm wordt uitgesmeerd door Polanski en zijn Poolse Director of Photography Pawel Edelman.

    8_the_ghost_writer.jpg

    07. Blue Valentine (2010) Derek Cianfrance

    Een film die ik kon meepikken op het filmfestival van Cannes is Blue Valentine, een bijzonder aangrijpende drama met twee sterke vertolkingen van Ryan Gosling en Michelle Williams. Het is geen arthouse cinema, maar wel een sterk Amerikaanse drama waarbij de regisseur zijn acteurs de ruimte gaf of hun personage tot leven te laten komen. Het verhaal is uit het echte leven onttrokken. Cindy en Dean zien nu na jaren samen te zijn geweest hun huwelijk langzaam uiteenvallen. In de hoop deze situatie te redden, besluiten ze samen een hotelkamer te boeken, waar zij terugblikken op hun ontmoeting en de prille, hoopvolle liefde die ze ooit deelden. Zowel poëtisch als hartverscheurend.

    7_blue_valentine.jpg

    06. The Crazies (2010) Breck Eisner

    Een degelijke horror-remake mag ook eens in de kijker worden gezet, en het gaat dan nog wel om een zombie film zoals er zovele zijn gemaakt de laatste jaren. En toch weet The Crazies (2010) zich min of meer te onderscheiden van de andere films door zijn strakke regie, zijn behoorlijk sterke acteurswerk en zijn nooit aflatende spanningsboog die de juiste knipoog maakt naar Romero’s 70’ties horrorfilms. Deze film werd niet gemaakt om het publiek aan het denken te zetten, maar is er om de mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ik heb deze gezien op het filmfestival van de Fantastische film en mede door het enthousiasme van het publiek was dit één van de leuke verrassingen. Het is onversneden escapisme, zonder noodzakelijk "brainless" te zijn.

    6_the_crazies.jpg

    05. The Fighter (2010) David O. Russell

    Ik was aangenaam verrast bij het zien van The Fighter (2010), naar het waar gebeurde verhaal van de bokser Mickey Ward, maar dat had je al kunnen vermoeden met Christian Bale en Amy Adams in de credits. Maar alles draait uiteindelijk rond Mark Wahlberg die hier één van zijn beste rollen neerzet. Ook Melissa Leo zet hier een sterke rol neer. U hoort het, het is een acteursfilm, met meer drama buiten dan binnen de boksring.

    5_the_fighter.jpg

    04. The Social Network (2010) David Fincher

    De halve biopic The Social Network (2010) is een schot in de roos, ook al kreeg het maar een bescheiden recette aan de Amerikaanse box-office. Maar dit is nog maar eens een film waar de opkomst niet recht evenredig is tot de kwaliteit van de prent. Het is een hedendaagse verhaal die heel nauwkeurig de geest van de internet-generatie weergeeft. Dit is nog maar eens een meesterwerkje van David Fincher, die ontegensprekelijk één van de meest talentvolle cineasten van de laatste 15 jaar is geworden. Het is een drama met Shakespeariaanse trekjes en een hoofdpersonage dat je gemakkelijk kan omschrijven als een onvoorstelbare etter en genie. Dé antipool op zijn Fight Club (1999).

    4_the_social_network.jpg

    03. Inception (2010) Christopher Nolan

    Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we met Inception (2010) nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Het is de ultieme rollercoaster-film die ons geen minuut tot rust laat komen.

    3_inception.jpg

    02. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

    Pixar heeft zijn reputatie hoog te houden en levert elk jaar een meesterwerkje van formaat af. Deze keer valt de eer te beurt aan de threequel Toy Story 3 (2010), en het is me der eentje. Het is een buitengewoon grappige prison-break film. Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een 'perfecte film', maar mocht er ooit zoiets bestaan dan zou het waarschijnlijk lijken op deze Pixar-film. Naar goede gewoonte is het een vehikel voor jong en oud, met geniale dialogen, sterke karakters, een schattige romance, Barbie & Ken en uiteraard voldoende spanning en actie. Je kunt er enkel met bewondering naar kijken en hopen dat de Pixar-batterij nooit uitgeput raakt.

    2_toy_story_3.jpg

    01. Kick-Ass (2010) Matthew Vaughn

    Maar de film waar ik verzot op was het voorbije jaar is en blijft Kick-Ass. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het is een intelligente comic-adaptatie die wederom grenzen verlegt. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties. Alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

    1_kick_ass.jpg

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005