roland joffe

  • Beleggers in Corsan taxshelter krijgen nu ook rekening van de fiscus

    Pin it!

    Er zijn goede productiehuizen en er zijn minder goede productiehuizen. Ik ben zelf een filmmaker en soms is het wel wat uitkijken met wie je in zee wil gaan voor een filmproject. Maar één naam bleef opkomen in tal van gesprekken op filmsets, en deze was van Corsan, het productiehuis van Paul Breuls. De verhalen van onbetaalde prestaties en gesjoemel was niet meer bij te houden. Anderzijds kon je niet omheen het doorzettingsvermogen van de Antwerpse filmproducent / regisseur, die er toch in geslaagd is om met heel wat bekende koppen te werken en voor een Vlaamse producent toch kon uitpakken met "grootse" films.

    Nu lijkt het bedrijf op de rand van het faillissement te staan volgens Mediahuis. Het productiehuis, dat meewerkte aan films als Shades (1999) van Erik Van Looy en The Devil's Double (2011), dreigt ook 1.200 kmo's mee te sleuren in zijn val.

    killing_season_2013.jpgemperor_2016.jpg
    © Corsan

    Het bedrijf zou al even in slechte papieren, iets wat denk ik in het milieu al langer dan vandaag bekend was. Corsan kreeg al bescherming tegen zijn schuldeisers, maar diende nog een verzoek tot doorstart in bij de rechtbank van koophandel. Die heeft dat herstelplan nu echter afgeschoten, waardoor het bedrijf van Paul Breuls op een zucht van het faillissement staat. De producent zou nog zo'n 200 miljoen euro moeten uitbetalen aan gedupeerden en de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) claimt zelf ook 48 miljoen euro van Corsan. Een claim die het filmhuis betwist en waarvoor zijn advocaat een strafklacht indient tegen de fiscus.

    Niet alleen Corsan zit echter in de problemen, maar ook de 1.200 kmo's die mee geïnvesteerd hebben in het bedrijf. Corsan functioneerde immers ook als tax shelter, wat betekent dat bedrijven die mee investeren fikse belastingsvoordelen krijgen van de federale overheid. Nu blijkt echter dat het productiehuis dat geld niet volgens de regels heeft gebruikt, en dat de fiscus daardoor geen fiscale attesten wilde afleveren voor verschillende films die het bedrijf gemaakt heeft. De kmo's dreigen dan ook elk zo'n 50.000 tot maar liefst 4 miljoen euro te verliezen. Tussen de gedupeerden zitten zowel bakkers als tandartsen.

    the_killing_season_2013_poster.jpgemperor_2016_poster.jpgthird_person_2013_poster.jpgthe_lovers_2013_poster.jpg
    © Corsan

    Ik ken filmmakers en productiehuizen in Vlaanderen die met nog geen 100'000 euro een langspeelfilm maken en deze met winst kunnen verdelen. Hier heb je een producent die eigenlijk surft op de belastingvoordelen van de tax shelter om heel wat prestigieuze projecten op te zetten, maar geen enkele van die films lijkt echt winst te maken of nog maar een kritisch succes te zijn. De man werkt ook met de meest louche filmregisseurs zoals een Roland Joffé of een Roger Tucker. Daarnaast werkte hij ook met regisseurs als Lee Tamahori en Paul Haggis, maar geslaagde films kon hij er toch niet mee maken. Zo merk je dat de invloed van een producer op een filmproject toch niet te onderschatten is.

    De eerst volgende Corsan film is Emperor (2016) met Adrien Brody in de hoofdrol, waar momenteel nog aan gewerkt wordt. Er zou ook gewerkt worden aan All Quiet on the Western Front (2018),maar of deze prent ooit het daglicht zal zien valt nog af te wachten. Laten we in ieder geval hopen dat al dat geklooi de tax shelter voor filmproducties niet op de helling zet, want er zijn heus wel Europese filmprojecten die echt wel de moeite waard zijn en die nooit een financiering rond hadden kunnen krijgen ZONDER deze 150% fiscale aftrek.

    Update 02/05/2017: Je zal maar eens investeren in de verkeerde films via taxshelter en niet alleen uw inbreng verliezen maar ook nog eens een btw-verhoging krijgt opgediend. Dat mochten 500 tot 700 investeerders ervaren die geïnvesteerd hadden in het ondertussen failliete Antwerpse productiehuis Corsan, volgens De Tijd. In een brief presenteert de fiscus hen nu een extra factuur. Ze moeten ook een belastingverhoging van 10 procent betalen, plus 7 procent intrest voor elk jaar dat is verlopen sinds hun investering van vijf jaar of langer geleden. Het zou gaan over diegenen die een verwachte belastingvrijstelling al definitief hadden geboekt, hoewel ze nog geen fiscaal attest hadden gekregen voor hun taxshelterinvestering. De overige beleggers ontsnappen gelukkig aan een belastingverhoging. Eén lichtpuntje, de belastingdienst laat eveneens weten dat de gedupeerden de 'waardevermindering' die ze uiteindelijk overhielden aan de mislukte taxshelterinvestering, mogen aftrekken van hun belasting als 'beroepskosten'. Al kunnen ze in veel gevallen op die manier slechts minder dan de helft van hun verliezen recupereren

  • Before I Go to Sleep is het antwoord op Memento

    Pin it!

    Binnenkort krijgen we een antwoord op het concept van Memento (2000) te zien. Met dit verschil dat de nieuwe Before I Go to Sleep (2014) een chronologische en lineaire structuur heeft en het hoofdpersonage een vrouw is. De film is gebaseerd op het gelijknamige bestseller van de Engelse schrijver Steve Watson, gepubliceerd in 2011.

    before_i_go_to_sleep_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Christine (Nicole Kidman) wordt ’s ochtends wakker in een vreemd bed, in een vreemd huis, naast een man die ze niet kent. Ze herinnert zich niets van wat er die nacht is gebeurd en besluit snel haar kleren aan te trekken en naar huis te gaan. Maar dan ziet ze zichzelf in de spiegel. Christine herkent zichzelf niet: ze is veel ouder dan ze dacht. Ben Lucas (Colin Firth) vertelt haar dat ze al tweeëntwintig jaar getrouwd zijn. Ze krijgt ook telefoon van een zekere Dr. Nash (Mark Strong) die onderzoeken doet op haar korte termijn geheugen.

    De regie van de film kwam in handen van Rowan Joffé, de zoon van Roland Joffé die zijn cerrière begon met meesterwerkers als The Killing Fields (1984) en The Mission (1986), maar gaandeweg afgleed in de pulp met films als Captivity (2007), de t.A.T.u. film You and I (2011) en het halfbakken drama There Be Dragons (2011). De zoon is begonnen als scenarist (28 Weeks Later, The American) en maakte zijn onopmerkelijke debuut met de zielloze Brighton Rock (2010) gebaseerd op het bekende boek van Graham Greene.

    Rowan koos ervoor om de film op te nemen op 35mm Fuji filmpellicule, en zou bij deze de laatste langspeelfilm zijn die nog met deze drager heeft gewerkt alvorens het bedrijf definitief afscheid nam van het celluloid tijdperk. De fotografie lijkt dan ook iets groener te zijn dan de films die we normaal te zien krijgen. De productie van de film is in handen van Ridley Scott die de rechten van de film al eerste had opgekocht, met de bedoeling de film zelf te regisseren. De muziek werd gecomponeerd door Ed Shearmur en de fotografie is in handen van de Kick-Ass, Layer Cake Director of Photography Ben Davis.

    Ik verwacht geen geniale thriller, ook al heeft de film wel iets weg van een Hitchcock intrige. Na het zien van de trailer mis ik toch wat het pre-botox gezicht van Nicole Kidman. Ik heb de indruk dat ze nog maar één expressie heeft overgehouden. Het is in ieder geval al iets beter dan The Railway Man (2013), waar ze letterlijk alle rimpels uit haar gezicht hebben geblurred. De film is niet om aan te zien. Als ik moet kiezen tussen Botox-face of Blurry-face kies ik toch voor het eerste, maar toch vind ik het allemaal wel behoorlijk spijtig voor zo'n talentvolle actrice.

    ***Related Post***
    13/03/2016: Before I Go to Sleep Blu-ray recensie

    *** Before I Go to Sleep trailer ***

  • Top 10 box-office flops van 2011

    Pin it!

    Laten we snel even een stand van zaken opmaken van vorig jaar. Hier is onze Top 10 Box-Office Flops uit 2011. Ook al waren er heel wat blockbusterfilms die een sterke beurt hebben gemaakt aan de kassa (Fast Five, de laatste Harry Potter, de laatste Pirates of the Caribbean, de Twilight film Breaking Dawn, de laatste Mission Impossible …) heeft Hollywood vorig jaar toch wat de naweeën van de economische crisis gevoeld. Er zijn iets meer films gemaakt dan in 2010, maar er scoorden niet meer films boven de grens van 100 miljoen dollar in de States alleen. De flops in de lijst werden berekend op basis van hun wereldwijde box-offcice resultaat en hun productiekost. We kunnen nooit echt achterhalen welke kosten al dan niet berekend (poductiekosten, distributiekosten, verzendkosten, …), maar over het algemeen is deze lijst toch betrouwbaar.

    Het filmjaar 2011 had veel financiële teleurstellingen. Zo deden films als Sucker Punch (2011), Green Lantern (2011), New Year's Eve (2011) en Cowboys & Aliens (2011) een slechte beurt aan de kassa. Iets wat ik al had kunnen voorspellen gezien deze films snel in mijn Top 10 Worst Movies of 2011 stonden. Ook de remakes deden het niet goed. Zowel de remake Straw Dogs (2011) als de remake/prequel The Thing (2011) doken in het rood. En dichter bij ons viel op dat na de Frans/Belgische +20 miljoen dollar productie Largo Winch (2008), nu ook zijn sequel Largo Winch II (2011) met Sharon Stone niet kon overtuigen en ver onder de verwachtingen bleef. Maar hier zijn de 10 grootste financiële rampen:

    Top 10 Box-Office Flop van 2011

    10. The Rum Diary (2011) Bruce Robinson
    Production cost: $45 million - Worldwide Gross: $23,94 million (FilmDistrict)

    flop,the rum diary

    De spits wordt afgebeten door The Rum Diary , een film die nooit het daglicht had moeten zien was het niet door de aanwezigheid van publiekslieveling Johnny Depp. Regisseur brengt hier een veel minder flamboyante en geflipte prent als Terry Gilliam dat deed met zijn Fear and Loathing in Las Vegas, dat andere verfilmde boek van Hunter S. Thompson. Ook deze film flopte aan de box-office. Sommige boeken zijn gewoon niet bestemd voor het witte doek. Maar dat betekent niet dat ze slechte films zijn. Toch was The Rum Diary een beetje van een teleurstelling. Nu weet ik niet of Johnny Depp kost wat kost die film wou maken vanwege het boek van Thompson of omwille van de mooie ogen van Amber Heard...?

    9. Drive Angry (2011) Patrick Lussier
    Production cost: $50million - Worldwide Gross: $28,93 million (Summit Entertainment)

    flop,drive angry

    Acteur Nicolas Cage is een trouwe klant bij dergelijke lijstjes en ook in 2011 heeft hij zich laten kennen. Drive Angry is zo slecht dat het eigenlijk nog wel een leuke film is om naar te kijken. Je moet deze wel beschouwen als een soort exploitation vehikel. De reden van de flop moet dan eerder gevonden worden in het te hoge productie budget. Regisseur Patrick Lussier (My Bloody Valentine, Dracula 2000) zou eigenlijk ook niet weten hoe hij een ernstige prent moet maken. Dit was tevens ook de tweede flop voor actrice Amber Heard in hetzelfde jaar. En wanneer ik haar toekomstige projecten bekijk, denk ik dat er nog veel meer zitten aan te komen. Tijd voor een nieuwe manager ... of een andere carrière.

    8. Your Highness (2011) David Gordon Green
    Production cost: $50 million - Worldwide Gross: $24,86 million (Universal Pictures)

    flop,your highness

    Los van het blote kontje van Natalie Portman kan je van Your Highness niet veel goeds vertellen. De makers leken er in ieder geval meer plezier aan te hebben dan het publiek, die met enige verveling de zoveelste penis-grap moest aanhoren. De enige manier om hier plezier aan te beleven is om veel weed te roken, een beetje zoals de voltallige cast in deze halfbakken komedie.

    7. Trespass (2011) Joel Schumacher
    Production cost: $35 million - Worldwide Gross: $6,45 million (Millennium Entertainment)

    flop,trespass

    En hier is dan de tweede Nic Cage flop van het jaar, Trespass. Daar waar Cage met veel overtuiging speelt weet Nicole Kidman dat deze film zal stinken als geen ander en loopt er dan ook bij als stille getuige. Het begin van de film valt nog wel mee, maar nadien stuikt alles in mekaar. Het script van Karl Gajdusek is een ware puinhoop, maar ook de regie van Schumacher maakt duidelijk dat zijn beste jaren al lang voorbij zijn. En als de filmstudio dat nu nog niet heeft ingezien, dan is deze pijnlijke verliespost hun verdiende loon.

    6. Machine Gun Preacher (2011) Marc Forster
    Production cost: $30 million - Worldwide Gross: $1,10 million (Relativity)

    flop,machine gun preacher

    Je zou denken dat je met het waargebeurde onderwerp van Machine Gun Preacher een sterk drama kan maken, maar niets bleek minder waar te zijn. En de schuld ligt niet zozeer bij de wat slome vertolking van Gerard Butler. Regisseur Marc Forster ligt aan de basis van deze flop. De man zou zelfs nog geen James Bond film boeiend maken…oo, wacht eens even,…HIJ HEEFT een James Bond film geregisseerd: die Quantum of Boredom crap!

    5. There Be Dragons (2011) + You and I (2011) Roland Joffé
    Production cost: $36 million - Worldwide Gross: $4,17 million (Samuel Goldwyn)

    Production cost: $20 million - Worldwide Gross: $0 million (geen distributie)

    flop,there be dragons

    Het is uitzonderlijk dat één regisseur erin slaagt 2 flops uit te brengen in hetzelfde jaar, maar Roland Joffé laat zien hoe het moet. Zowel zijn There Be Dragons als zijn t.A.T.u. cheese fest You and I (2011) hebben een gigantisch gat geslaan in de rekeningen van de geldschieters. Zo werd meer dan 50 miljoen dollar verspilt aan een slaapverwekkende prent over de Spaanse burgeroorlog en dan nog een biopic over een one-hit wonder popduo met een lesbisch-gedreven marketing machine. Die laatste film vond trouwens geen verdeler en verdween deze biopic in het straight-to-dvd circuit. Roland Joffé had ooit indruk gemaakt in de jaren '80 met The Mission en The Killing Fields, maar de laatste jaren brengt hij films uit in de stijl van Captivity (2007). Misschien is de tijd aangebroken om met zijn collega Joel Schumacher op pensioen te gaan, alvorens ze hun reputatie nog meer besmeuren.

    4. London Boulevard (2011) William Monahan
    Production cost: $37 million - Worldwide Gross: $4,64 million (IFC)

    flop,london boulevard

    Voor een debuutfilm is London Boulevard eigenlijk geen slechte prestatie, maar een goede film is het ook niet. De gevierde scenarist William Monahan had met zijn scenario's al voldoende Oscars gewonnen, dat hij nu eens zelf achter de camera wou staan, en dan nog wel met Colin Farrell en Keira Knightley. Maar hoe kritisch ga je als regisseur zijn voor jouw eigen scenario? In dit geval niet kritisch genoeg, want de prent stond bol van nutteloze en overladen dialoogscènes. Het project had veel charisma en potentieel, maar het kwam nooit echt van de grond. Zo zie je dat een sterrencast geen garantie is op een geslaagde box-office. Don’t quit your dayjob, Monahan!

    3. The Big Year (2011) David Frankel
    Production cost: $41 million - Worldwide Gross: $7,45 million (Fox)

    flop,the big year

    The Big Year is onschuldig zondags-vertier die gewoon teveel heeft gekost voor wat het waard was. De komische talenten Owen Wilson, Jack Black en Steve Martin worden gegijzeld door een zwak script en een wat slordige regie. Het is het soort wegwerp komedies waarvan er 13 in een dozijn zitten, en waar stilaan slijt begint op te komen. Toch verrassend dat ook het publiek weg bleef van deze smaakloze Big Fail.

    2. Conan the Barbarian (2011) Marcus Nispel
    Production cost: $90 million - Worldwide Gross: $48,80 million (Lionsgate)

    flop,conan the barbarian

    Je mag dan nog wel een fan zijn van acteur Jason Momoa, maar deze Conan the Barbarian videoclip is een luidruchtige, potsierlijke vertoning met een verlammend effect bij de toeschouwers. Bij het zien van deze remake besef je hoe knap het origineel van John Milius wel is. Visueel ziet alles er wel indrukwekkend uit, maar wat heb je er aan als je niet kunt meeleven met de personages of de gebeurtenissen. Een mooie beeldjesmaker is nog geen filmmaker.

    1. Mars Needs Moms (2011) Simon Wells
    Production cost: $150 million - Worldwide Gross: $38,99 million (Buena Vista/Walt Disney)

    flop,mars needs moms

    De grootste flop van het jaar was de motion-capture animatiefilm met de jammerlijke titel Mars Needs Moms. Ze hebben een eenvoudig verhaaltje ingewikkeld gemaakt, opgesmukt met wat halfbakken psychedelische rotzooi en laten vertolken door acteurs met tracking points op hun lichaam, om die dan om te zetten in emotieloze kartonnen borden. Uiteindelijk werd alles in een 3D-kleedje gegoten en losgelaten op het publiek. Tadaaa! Resultaat was dat kinderen er niet van hielden en de ouders nog minder. En gezien de film maar 88 minuten lang duurt heb ik de indruk dat er heel wat scènes zijn gesneuveld die blijkbaar nog slechter waren. De regisseur Simon Wells is in de running om de live-action film The Diplomat (2011) te regisseren, maar deze film die dit jaar had moeten uitkomen zal er toch nog niet zo snel zijn. Hoe zou dat komen??

    ***Related Posts***
    18/02/2015: Top Flop 2014
    25/03/2014: Top Flop 2013
    05/07/2013: Top Flop 2012
    17/08/2011: Top Flop 2010
    08/08/2011: Top Flop 2009
    21/04/2009: Top Flop 2008
    07/04/2009: Top Flop 2007
    27/12/2006: Top Flop 2006

  • Paul Breuls slaat Robert De Niro en John Travolta aan de haak

    Pin it!

    Paul Breuls, de Antwerpse producent van het productiehuis Corsan gaat op zijn elan verder. Nadat hij indruk maakte met zijn The Devil's Double (2011), is hij momenteel bezig met twee nieuwe prestige-projecten.

    Hij weet als geen ander zich in te werken in het Hollywood-circuit, ook al blijft hij werken met regisseurs die eigenlijk nog met moeite aan de bak komen, regisseurs op hun retour of regisseurs met een gebrek aan gekwalificeerde smaakpapillen. Zijn volgende prent heet Singularity (2013) en de regisseur van dienst is Roland Joffé, een regisseur die in de jaren ’80 furore maakte met zijn debuutfilm The Killing Fields (1986) en het bijna-meesterwerk The Mission (1986).

    paul breuls,the devils double,robert de niro,john travolta,Singularity,roland joffe,the mission,the killing fields,Captivityyou and i,john mctiernan,josh hartnett,Neve Campbell,Bipasha Basu,Evan Daugherty,killing season

    Maar de regisseur heeft gaandeweg zijn mojo verloren, en is van quasi meesterwerkjes vervallen in absolute teenage misbaksels, denk maar aan Captivity (2007) en de t.A.T.u. film You and I (2008). Dieper kan je als regisseur niet vallen. Bij deze de unieke gelegenheid voor strateeg Paul Breuls om een bekende regisseur aan de haak te slaan en zo ook de deur openzetten voor een bekende cast. En voor deze prent hebben ze Josh Hartnett en Neve Campbell kunnen strikken. En als ik de korte inhoud van de film lees, heb ik de indruk dat we weer te doen hebben met een acteur die twee rollen op zich neemt.

    Korte inhoud: Great Barrier Reef, 2020. Na een poging zijn vrouw te redden uit het wrak van een koloniaal Brits koopvaardij schip ligt de stoere en knappe archeoloog Jay Fennel (Josh Hartnett) hersendood in een ziekenhuis in Boston. Fennels droomachtige coma brengt hem terug in de tijd naar 1778 in Puna in India. De Britse Oost-Indië Compagnie verovert de paleizen in het land. Ondertussen staat de jonge kapitein James Stewart, die een opvallende gelijkenis vertoont met Fennel, op het punt aan een gevaarlijke missie te beginnen. Op zijn missie komt hij in aanraking met moord, bedrog, verraad en wraak en valt hij voor de vrouwelijke Indiase strijder Tulaja (Bipasha Basu), wat een onmogelijke liefde lijkt. Het enige wat de tijd kan overstijgen en een leven kan redden is de kracht van een ring.

    En daarna zal Breuls zijn pijlen mikken op nog een andere vergane glorie, regisseur John McTiernan, die in de jaren ’80 en begin jaren ’90 de actie-blockbuster een gezicht gaf, met films als Predator (1987), Die Hard (1988), The Hunt For Red October (1990), Last Action Hero (1993) en Die Hard: With a Vengeance (1995). Maar toen liep het fout en mocht de regisseur een tijdje de cel in. En nadien is het nooit meer hetzelfde geweest met weinig overtuigende prenten zoals The 13th Warrior (1999) en Rollerball (2002). Maar ook wat betere films als de remake van The Thomas Crown Affair (1999) en de John Travolta film Basic (2003).

    En de film die Breuls met McTiernan zal maken heet Killing Season (2012). En met de steun van de regisseur hebben ze niet alleen John Travolta kunnen aantrekken voor een rol, maar tevens Robert De Niro. Het scenario werd geschreven door Evan Daugherty. Het vertelt het verhaal van een Amerikaanse soldaat die terug komt van de oorlog in Bosnië en er een andere oorlogsveteraan tegen het lijf stoot, maar dan wel iemand uit het Servische kamp. Wat volgt is een kat-en-muis verhaal met twee soldaten die hun oorlog nog wat zullen verder zetten. Benieuwd wat dit zal worden, maar de bedenkelijke strategie van Breuls blijkt toch zijn vruchten af te werpen, ook al wacht ik nog op zijn eerste geslaagde filmproductie.

  • Captivity (2007) Blu-ray recensie ½

    Pin it!

    Er zijn vast wel mensen die hierop verzot zijn, maar ik ken er bitter weinig, om niet te zeggen geen. Captivity (2007) is spijtig genoeg voor velen - waaronder mezelf - een complete verspilling van tijd. Tijd die je beter zou kunnen spenderen aan horrorprenten die op z’n minst nog iets zinnigs te vertellen hebben en niet uitsluitend tevreden zijn met …wel, torture porn. Ik betwijfel zelf of een exploitation regisseur van dit scenario van Larry Cohen (Cellular, Maniac Cop, Body Snatchers) en Joseph Tura, nog iets degelijks had kunnen maken in de stijl van Saw en Hostel. Twee films die de scenaristen in gedachten hadden toen ze deze zooi op papier hadden geklad.

    captivity_2007_blu-ray.jpg

    Maar producer Mark Damon (de man achter de 80’ties erotiek Wild Orchid, Red Shoe Diaries, Nine ½ Weeks) was van mening dat Roland Joffé de juiste man was voor deze horror. Men had zich kunnen afvragen of de man ooit een Roland Joffé film heeft gezien. Waarom in godsnaam washed-up Roland Joffé (The Mission, The Killing Fields) die trouwens helemaal geen ervaring heeft met genre-films als deze, bedoelt voor een publiek van -25 jarigen. Waarom ook niet vragen aan Ken Loach of de broers Dardenne?! Dit is een productionele dwaling die ervoor gezorgd heeft dat de film straight-to-dvd is gegaan in de meeste landen en wereldwijd slechts 10 miljoen dollar opleverde en dus ver onder het productiebudget van 17 miljoen dollar. Als er nu één film is die beter tot zijn recht zou komen door een 'beginnend cineast' is het toch wel Captivity, los van het feit of het überhaupt interessant is om dit te verfilmen. Maar producers worden nu eenmaal niet afgerekend door het publiek - in tegenstelling tot regisseurs en acteurs - als ze waardeloze films maken.

    Begrijp me niet verkeerd, Roland Joffé is vast wel een talentvolle cineast die op zijn minst geschiedenis heeft geschreven met twee meesterwerkjes, maar deze exploitation-trash-teenage-horror is niet voor hem en trouwens ook niet die t.A.t.u. film You and I waar hij is in gesukkeld. Het is pijnlijk om te zien hoe een intelligent man zich zo kan misrekenen en zijn naam zo door het slijk kan halen. Joffé had waarschijnlijk een diepe analyse in gedachten van 'het verlangen die ontaardt in gewelddadige begeerte' of nog 'de uitwerking van de relatie tussen fysische en psychologische gevangenschap'. Maar wat ik heb gezien waren slecht acterende acteurs gewapend met debiele dialogen in een Amerikaans-Russische low-budget B-film. Ik denk dat Uwe Boll zelfs niet zo diep had kunnen zinken.

    Korte inhoud: Jennifer (Elisha Cuthbert) is fotomodel. Ze is jong, oogverblindend en beroemd. Haar leven in de spotlights brengt echter ook gevaren met zich mee. Op een dag wordt ze ontvoerd en ontwaakt ze in een ondergronds gangenstelsel, waar ze onderworpen wordt aan gruwelijke martelingen. Elke dag bedenkt haar ontvoerder nieuwe zieke valstrikken. Na verloop van tijd ontdekt ze dat er in het gangenstelsel nog iemand gevangen wordt gehouden, een jongeman genaamd Gary (Daniel Gillies). Samen zijn ze vastberaden om te ontsnappen aan de psychopaat die hen gevangen houdt en martelt...

    Captivity is een copy-paste rip-off van Saw met een aanstekelijke Elisha Cuthbert op hoge hakken, die al even expressief is als haar hond die ze in het begin van de film meesleurt. Spijtig genoeg werkt de formule niet en zitten we ons oeverloos te ergeren aan voorspelbare wendingen, déjà-vu's en een aaneenschakeling van quilty pleasure scènes waar een blonde stoot wordt blootgesteld aan ijzingwekkend stupide en perverse folteringen. Op een gegeven moment sluit ze zich op in een kamer en zien we haar een tijd lang de deur blokkeren met alles wat ze kan vinden, maar even later wandelt de serial-killer door de deur zonder enige moeite. Je zou je afvragen of iemand op de set eigenlijk wel wist waarmee hij bezig was.

    Captivity 002Captivity 001
    © Dutch FilmWorks

    De fotografie steekt desondanks knap in elkaar, en dit is helemaal de verdienste van DoP Daniel Pearl, die bijzonder knappe close-up shots wist te draaien.

    Als je op zoek bent naar seks, suspense, fun, gore, of een onversneden genrefilm, dan is deze Captivity niet datgene wat jullie zoeken. Hoewel al deze ingrediënten aanwezig zijn, overtuigt de film in geen enkel criteria. Het is slechts een samenraapsel van onsamenhangende scènes geregisseerd door een inspiratieloze regisseur en bezet met acteurs zonder script en zonder begeleiding die zich herhaaldelijk bezondigen aan over-acting. De enige mogelijke verdienste van deze cinematografische masturbatie is dat hij van een vehikel als Hostel een intelligente horror maakt. Het zou me verbazen mocht hier een publiek voor zijn, maar als filmmakers een dergelijk demente en moreel verwerpelijke film kunnen maken, denk ik ook dat er individuen rondlopen die hierdoor aangetrokken zijn.

    rating

    Beoordeling: 0,5 / 5
    Recensie door op 15 juli 2008

    ***Related Posts***
    12/04/2007: Roland Joffé waagt zich aan t.A.T.u. film
    07/03/2007: Captivity poster + Spill review

     

    *** Captivity trailer ***

  • Top 10 Best & Worst Movies of 2007

    Pin it!

    The Movie Blog Talk

    Er waren dit jaar heel wat films die noch super slecht nog super goed waren en die dus niet werden opgenomen in deze lijst. Ik denk dan maar aan films als My Blueberry Nights, The Hoax, Transformers, Spider-Man 3, The Host, Grindhouse, Live Free or Die Hard, Paranoid Park, Fracture, Ocean's Thirteen, I Am Not There, Beowulf, The Kingdom, A Mighty Heart, …

    Veel films die echter genomineerd zullen worden voor de oscars zullen echter niet in deze lijst zitten, gezien veel van die films bij ons simpelweg nog geen release hebben gehad (Into the Wild, The Savages, No Country for Old Men, Juno, Charlie Wilson's War, Before the Devil Knows You're Dead, Atonement, There Will Be Blood,…).

    Ik moet tevens bekennen dat ik Letters From Iwo Jima, Away From Her, We Own the Night en Le Scaphandre et le papillon nog steeds moet zien, dus vergeef me moest ik deze films over het hoofd hebben gezien in de Top 10 van Beste Films. Maar dit was zeker wel het jaar van de thrillers.

    Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Timothy, Kenneth, Karen en een aantal andere filmbloggers (van zodra deze hun lijst on-line zetten, zal ik hier ook naar hun lijstjes linken). Ga dus ook maar even een kijkje nemen bij deze filmblogs en hun respectievelijke top 10. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

    The Best of 2007

    10. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) Andrew Dominik
    The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford is niet meteen een titel waar je het grote publiek mee kan verleiden, maar misschien maar goed ook, want deze 160 minuten lange western is een beetje zoals luisteren naar muziek van Liszt of Chopin. Het voelt even lang als de titel. Maar als je in de mood geraakt, ga je meteen op in deze langzame en knap geregisseerde ballade met ingetogen acteurs die zich voortbewegen in prachtig uitgestrekte landschappen. Op narratief vlak laat de film voor mij zo af en toe een steek vallen. Het blijft vaak iets teveel op de vlakte dobberen alsof de makers het verwachtbare einde voor de kijker iets meer willen vermommen. Maar erg diep wordt er toch niet echt gegraven. Toch zeker een vermelding waard in de Top 10 Beste films van 2007.

    best-10

    9. Sunshine (2007) Danny Boyle
    Het gebeurt niet vaak dat ik zo onder de indruk was van de spectaculaire en verblindende production design in een film. Het zou me niet verbazen dat we binnenkort horen: … and the Oscar goes to Mark Tildesley for Sunshine. Het is niet zozeer een vernieuwende science-fiction thriller, maar Sunshine deed mijn hart hevig kloppen, mijn trommelvlies trillen en mijn ademhaling stokken. De vertolkingen (Cillian Murphy, Cliff Curtis, Michelle Yeoh) en het intelligente, spirituele en metafysische plot van Alex Garland waren om van te smullen. Spijtig dat Danny Boyle iets teveel "pulp" gesnoven had bij de laatste 20 minuten, maar het bleef hoe dan ook fun om naar te kijken. Het was tevens ook een zuivere bioscoopfilm (om niet te zeggen een Imax-film), vooral omwille van de impact van die gigantische zon, de soms claustrofobische momenten en het oorverdovende geluid. Het is misschien een prent die slechts een kleine minderheid zal bekoren (vooral de SF-fans), maar het is voor mij nu al een classic.

    best-09

    8. American Gangster (2007) Ridley Scott
    American Gangster heeft één zwakte; zo mocht het personage van Russell Crowe iets meer op de voorgrond treden. Maar de vertolking van Denzel Washinton deed ons dat gemis vaak vergeten. Het is een voortreffelijke vertelling over gangsters in een kapitalistische wereld, verfilmd door een meesterstilist. Scott neemt de tijd om zijn karakters uit te diepen, waardoor het conflict tussen 'goed en kwaad' niet wordt herleid tot een clichématige zwart-wit principes. Met deze film heeft Ridley dan ook zijn eerste maffia-film op zijn curriculum staan. Het is niet van het kaliber van The Godfather, maar het is zeker in de buurt van Goodfellas. De film zal in ieder geval de geschiedenis ingaan voor de chinchillabontjas van Denzel. Priceless! Meteen voor mij een contender voor de Oscar van Best Picture.

    best-08

    7. 300 (2007) Zack Snyder
    En ja, ook dit jaar zit een comic-adaptatie in mijn top 10, en spijtig genoeg was dat dus niet Spider-Man 3, maar wel 300, naar een strip van Frank Miller. De verbluffende en vernieuwende visuele stijl laten bijna de Shakespeariaanse kwaliteiten vergeten in het verhaal. Het conflict is niet enkel extern, maar ook intern aanwezig, met op de voorgrond een koning die gedreven wordt door eer, liefde voor zijn land en nog meer door de liefde van zijn vrouw. Hoogmoed, egoïsme, arrogantie, schaamte, wreedheid en heldenmoed zijn de ingrediënten van dit epos - vol plotgaten die met genoeg testosteron worden opgevuld - maar in volledige overeenstemming met de verwachtingen na het zien van de trailer. Het moet trouwens de eerste geweldfilm zijn waar menig vrouwelijk schoon zich op heeft zitten vergapen. Zeg dat het niet zo is!

    best-07

    6. Michael Clayton (2007) Tony Gilroy
    Het mag dan misschien een formulefilm zijn, maar deze Michael Clayton maakt de politieke-thriller-formule staalhard met een uitstekende downbeat vertolkingen en een aangrijpend verhaal. Je hebt wat tijd nodig om met de intrige mee te zijn, maar eenmaal zover ben je volledig gegrepen door de ingenieuze regie en de dramatische paranoïde. Ik denk niet dat Clooney dit jaar opnieuw een Oscar voor deze rol op zak zal steken hoezeer het verdiend zou zijn, maar mijn geld staat op de nevenrollen Tilda Swinton en Tom Wilkinson.

    best-06

    5. Das Leben Der Anderen (2006) Florian Henckel von Donnersmarck
    De beklemmende spionage-thriller Das Leben Der Anderen is ongetwijfeld de sterkste Duitse film sinds Der Untergang (2004), en dat is voor een regiedebuut toch wel indrukwekkend. De regisseur distantieert zich van al te gemakkelijke karikaturen van totalitaire regimes, maar geeft toch op een indringende manier een beeld van een donkere bladzijde uit de Duitse geschiedenis. Er wordt veel geconverseerd, en er is bitter weinig fysieke actie – en dit in tegenstelling tot een film zoals Verhoeven’s Zwartboek (2006). Maar de acteurs zijn dermate sterk dat je bij aanvang van de film volledig in het verhaal wordt gezogen op de atmosferische muziek van Gabriel Yared en de efficiënte groen/grijze scope fotografie van Hagen Bogdanski.

    best-05

    4. Eastern Promises (2007) David Cronenberg
    Eastern Promises is verre van de beste Cronenberg-film, ik vroeg me zelfs af of Cronenberg wel achter het verhaal stond, maar het resultaat mag er best wezen en bij nader inzien zit er toch heel wat Cronenberg-materiaal in verwerkt, zoals de homo-erotische spanningen en de voorliefde voor het vlees. Al van bij de eerste minuten wordt iemand’s keel overgesneden op een gruwelijk onhandige manier en de rest is al van een gelijkaardig allooi. Spijtig dat het scenario niet altijd waterdicht was, maar het zou niet de eerste keer zijn dat deze prent zijn geheimen pas prijsgeeft na een drietal kijkbeurten. Het is geen klassieke gangsterflick zoals American Gangster, maar een diep verontrustende beschouwing over de morele grenzen tussen 'goed' en 'kwaad', alsook over de lust naar agressie en seks.

    best-04

    3. The Bourne Ultimatum (2007) Paul Greengrass
    The Bourne Ultimatum maakt de Bourne trilogie tot één van de beste trilogies ooit. Het sluitstuk is opnieuw een snelle en brutale prent met genoeg actie-sequenties om uw adrenalyne-te voelen pompen in uw aderen. Paul Greengrass heeft niet zomaar een sequel gecomponeerd maar eventjes de mood-board opgemaakt voor alle Bond, John McClane en Jack Ryan-films die nog mogen volgen. Dit is hands-off dé beste actiefilm van de laatste jaren. Als er nog sequels moeten volgen zal het haast onmogelijk zijn deze drie te overtreffen.

    best-03

    2. Ratatouille (2007) Brad Bird & Jan Pinkava
    Dit zou wel eens Pixar’s beste film ooit zijn. Ratatouille is in ieder geval de meest indrukwekkende en postmoderne animatiefilms van de laatste jaren die voor een Disney-achtige animatieprent toch verbluffend realistisch is. Vreemd genoeg was John Lasseter niet tevreden met het werk van de Tsjech Jan Pinkava dat hij de regisseur na 3 jaar zwoegen de laan instuurde. De regisseur werd vervangen door Brad 'The Incredibles' Bird. Maar hoe dan ook is deze animatieprent veel beter dan The Incredibles. Je zit met wijd opengesperde mond en ogen te kijken naar geniale en superieur mooie animatie en een verhaal die veel rijker is dan bearnaise sause en verfrissender dan een Italiaanse sorbet met vers zomerfruit. Het stemmenwerk is voortreffelijk, het script is slim, de conflicten tussen de karakters en de achtervolging-scènes zijn om van te smullen. Misschien wordt het eens tijd om een animatieprent te nomineren voor Best Picture.

    best-02

    1. Zodiac (2007) David Fincher
    Maar de film die voor mij het meeste indruk heeft gemaakt - waarschijnlijk ook omdat ik dit nooit had zien aankomen - is toch wel Zodiac. Na het zien van de film was de impact dermate groot dat ik toch even niet meer zo goed wist waar de uitgang van de cinema was. David Fincher brengt ons opnieuw een onversneden thriller, deze keer over één van de meest intrigerende en onopgeloste moordzaken van de VS, vertolkt door een stel talentvolle acteurs (Jake Gyllenhaal, Robert Downey jr., Mark Ruffalo). Fincher brengt met deze film niet alleen sfeer en ethetiek, maar bovenal een zeer intrigerende en existentiële thriller die geen portrettering wil maken van een gestoorde freak maar wel op het lijf zit van een detective en cartoonist en hun aartsmoeilijke speurtocht naar die kille serie-moordenaar. De 158 minuten lange film was trouwens essentieel om het gevoel van jarenlange frustratie van de speurders over te brengen. In Zodiac is er geen plaats voor achtervolgingen of shootouts, maar ligt de nadruk op het falende methodologische werkmethode van het politiewerk. Geen film over het monster, dan wel onze fascinatie ervoor. Laat het aan Fincher om de serial-killer-movie heruit te vinden.

    best-01

    The Worst of 2007

    10. Ghost Rider (2007) Mark Steven Johnson
    Laten we de lat laag leggen voor deze worst movies Top 10, te beginnen met de comic Ghost Rider. Dat Nicolas Cage nog slechter kon presteren dan The Wicker Man (2006) had niemand durven denken. Nog meer over-acting van Cage zou zijn hoofd in vuur en vlam zetten, en kijk, we kunnen de vuurexplosie aanschouwen in Ghost Rider. Bij het zien van de trailer dacht ik nog een leuke rollercoaster comic te zien, maar de teleurstelling was groot toen ik deze troep voorgeschoteld kreeg. Voor de zoveelste keer een prent die maar geen keuze kan maken tussen thriller/horror en komedie, en dit heeft als gevolg dat je meestal lacht wanneer je niet hoort te lachen. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de comic eigenlijk ook al niet zo goed was.

    worst-10

    9. 4: Rise of the Silver Surfer (2007) Tim Story
    Fantastic Four 2 is zo slecht dat je zou denken dat de studio nu wel door zouden hebben dat ze best de franchise stop zetten of de gehele filmploeg en cast ontslaan en nieuwe mensen aan het werk laten voor een REBOOT. Ik heb er niets op tegen dat een film is onderbouwd met simpele conflictjes tussen personages, maar dat deze geen enkele emotie uitstralen is onvergeeflijk. Voor een film die verondersteld is om rollercoaster-fun te brengen heb ik mij mateloos verveeld en geïrriteerd. Het scheelde niet veel of ik had net als 'The Thing' mijn zakdoek genomen om in tranen uit te barsten. Ik ben er zeker van dat er een veel betere film kan gemaakt worden met enkel en alleen de 'Silver Surfer'.

    worst-09

    8. Balls of Fury (2007) Robert Ben Garant
    Idiote komische films kunnen vaak heel goed bevallen, ik denk dan aan The ‘burbs (1989) of de films van de Farrelly Brothers of zelfs het verrukkelijke Hot Fuzz (2007). Maar te dwaas trekt ook op de ballen, en deze Balls of Fury spant op het gebied van flauwe en onnozele grappen toch wel de kroon. Was het niet voor Christopher Walken en Maggie Q had ik de film zelfs nooit uitgezien. De Razzies zullen voor deze ping-pong-slapstick niet uitblijven.

    worst-08

    7. Rush Hour 3 (2007) Brett Ratner
    Rush Hour 3, bestaande uit gerecycleerd materiaal van de twee vorige films, is de zoveelste aanslag op de goede smaak. En de zichtbaar verdikte Chris Tucker mocht dan nog 25 miljoen dollar gekregen hebben, zijn performance blijft op maat van een debutant die zijn typetje niet weet te overstijgen. Rush Hour mag dan nog een formule zijn die geld in het laatje brengt, dit derde luik is en blijft oersaaie en domme cinema. Ik hoop gewoon dat de makers met deze prent genoeg geld hebben verdiend om nooit meer terug te komen met een 4de deel. Waarom Roman Polanski zich voor deze vermoeiende buddy-movie heeft laten strikken blijft voor mij één groot raadsel.

    worst-07

    6. I Know Who Killed Me (2007) Chris Sivertson
    Torture porn blijkt 'in' te zijn. Terwijl Hostel II (2007) uiteindelijk nog meeviel, is I Know Who Killed Me gewoon veel te dom dat het bijna bezwaarlijk wordt. Dat Lindsay Lohan niet kon acteren wisten we al (ook voor haar zal dit jaar wel een Razzie klaar liggen), maar dat de makers met deze film de 'infantiele kitsch' in het leven hebben geroepen, tart alle verbeelding. Was de film nog maar een beetje spannend of schrikwekkend, maar zelfs dat kon er niet van af. Deze film is de reden waarom mensen oogleden hebben.

    worst-06

    5. In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007) Uwe Boll
    Oh ja, de film is slecht. Schrikwekkend slecht. Maar wat had je anders verwacht van 'The King of Bad Taste' Uwe Boll. In the Name of the King verscheen bij ons op het Bifff en zal nadien straight-to-dvd in de videotheek belanden. Neen, ik heb niet betaald om deze te zien, en maar goed ook. Ik had me anders op de koop toe nog slecht hebben gevoeld voor deze geldverspilling en voor de kleine financiële bijdrage aan een bedorven cinema.

    worst-05

    4. Captivity (2007) Roland Joffé
    Roland Joffé was ooit een beloftevolle filmmaker. Tegenwoordig staat hij garant voor ordinaire en vaak vulgaire platvloersheid, en met Captivity maakt hij geen uitzondering. Het is trouwens de zoveelste torture porn film uit 2007 die niet kan overtuigen. Als "24" fan keek ik vooral uit naar Elisha Cuthbert, maar het is allemaal zo saai en niet-plausibel dat zelfs dat niet meer kan bekoren. Het is in het beste geval een slechte Saw rip-off.

    worst-04

    3. Epic Movie (2007) Jason Friedman & Aaron Seltzer
    Inderdaad, er zijn twee regisseurs nodig geweest om deze drek te produceren. Het enige punt die de film maakt is dat een parodie maken van een parodie (Snakes On A Plane, Borat, Jack Sparrow) NIET WERKT. De film is allesbehalve een epische film, maar eerder een samenraapsel van grappen uit B-films die er tijdens de montage werden uitgeknipt omdat ze niet leuk waren. Kortom, er zit meer talent in de uitwerpselen van een straatkat, dan in deze Epic Movie.

    worst-03

    2. Evan Almighty (2007) Tom Shadyac
    Naast The Golden Compass (2007) zal Evan Almighty de geschiedenis ingaan als de grootste flops van 2007. Daar waar die eerste film nog min of meer indrukwekkende scènes kon afleveren alsook een paar leuke grappen, faalt de tweede film grandioos. Men kan zich zelfs afvragen waar die 175 miljoen dollar naar toe is. Evan Almighty is niets meer dan een oersaaie sitcom. Nochtans was er met de premisse veel meer mee aan te vangen, maar dan met een ander scenario, andere regisseur, andere acteur, andere … en trouwens met veel minder geld. Dat alle acteurs op het einde van de rit "Everybody Dance Now" staan te zingen en dansen, staat garant voor het puberale niveau van de prent.

    worst-02

    1. Pirates of the Caribbean: At World's End (2007) Gore Verbinski
    Vorig jaar stond The Da Vinci Code op nummer één van de Slechte Films uit 2006, dit jaar geef ik alle eer aan het zeemonster At World's End. Voor mij was het tevens dé grootste ontgoocheling, want de film had zich gemakkelijk bij de beste trilogies kunnen nestelen uit de filmgeschiedenis. Maar de regisseur verlaagde zijn niveau aan dat van Jack Sparrow en het aapje van Captain Barbossa met een onsamenhangend of onbestaand verhaal (maak uw keuze). Er werden in At World's End trouwens zoveel pacten gesloten en verbroken, onderhandeld over akkoorden en voorwaarden of nog van kamp verwisseld, dat het meer dan eens leek alsof wij naar een overkill-versie aan het kijken waren van onze regeringsonderhandelingen. Buiten de hallucinerende belevenissen van Jack Sparrow in Davy Jones' Locker en het scheeps-treffen in een woedende draaikolk, is het oeverloos staren naar zwaardgevechten tussen 'half-dode mannen', die niet eens van een zwaard kunnen sterven en lustig het plot proberen uit te leggen aan elkander. Na dit sluitstuk is het misschien tijd om de zeilen op te plooien, de luiken te schalmen en het anker uit te gooien, want ik betwijfel dat Jack Sparrow een betere scenarist en/of regisseur zal vinden nabij The Fountain of Youth.

    worst-01

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

    Categories: Lijstjes 25 comments