De FilmBlog

Wanneer je de naam van Bill Murray hoort, ga je meteen beginnen denken aan komische films, maar de Groundhog Day-acteur heeft ook al bewezen dat dramatische rollen hem niet vreemd zijn. Denk maar aan Lost in Translation (2004) of recent nog Passion Play (2010). En terwijl elke fan zit te wachten op Ghostbusters 3 (2012), maakt Murray zich klaar voor een nieuwe dramatische vertolking, met misschien wel een Oscar-geurtje.

De rol die hij krijgt aangeboden is deze van President Franklin Delano Roosevelt, en dit voor de opkomende Hyde Park on the Hudson (2011) van Roger Michell (Notting Hill, Changing Lanes, Morning Glory). De film is een adaptatie van Richard Nelson op een radio-stuk. Ik heb het moeten opzoeken maar Roosevelt werd geboren in Hyde Park in New York, maar de titel komt van een ontmoeting tussen de koning en koningin van Engeland en Roosevelt aan de Hudson rivier aan de vooravond van de 2de wereldoorlog.

De democraat Roosevelt of beter bekend als FDR was de 32e president van de Verenigde Staten. Tijdens de presidentsverkiezingen van 1932 en te midden van een slechte economie versloeg hij de zittende president Herbert Hoover. Zijn presidentschap duurde van 1933 tot 1945. Roosevelt maakte als president intensief gebruik van de media om de publieke opinie voor zich te winnen en zijn beleid toe te lichten. Zijn informele off the record-stijl van persconferenties en zijn populaire fireside chats (praatjes bij de haard), op de radio voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog, zijn daar voorbeelden van. Met de New Deal initieerde hij een programma tegen de sociale en economische gevolgen van de Grote Depressie. Hij is tevens de enige Amerikaanse president die vier keer gekozen is, een record dat niet meer verbeterd kan worden omdat sedert Amendment XXII uit 1947 de president maar éénmaal herkozen kan worden. Op 12 april 1945 overleed Roosevelt aan een beroerte op 63-jarige leeftijd.

Met het enorme succes van The King’s Speech (2010), die de beste film van het jaar werd volgens de academy, zou je denken dat er nog meer verfilmingen zullen losweken van koningen en presidenten. Zo wachten we nog steeds op de Abraham Lincoln film die Steven Spielberg zou maken. Martin Scorsese is zelfs bezig met een film over die andere Roosevelt, The Rise of Theodore Roosevelt, een film die in 2013 zou moeten uitkomen.

De romantische zielen zullen tevreden zijn om te vernemen dat Universal zopas de blu-ray editie van Notting Hill (1999) van Roger Michell in de rekken heeft gelegd, zodat iedereen wederom kan genieten van het gestuntel van Hugh Grant en de glamour-queen Julia Roberts.

Korte inhoud: Anna Scott (Julia Roberts) is de beroemdste en meest begeerde filmster ter wereld. Haar foto prijkt op elk tijdschrift en de roddelpers volgt haar op de voet. William Thacker (Hugh Grant) is de eigenaar van een slechtlopend reisgidsenwinkeltje in Notting Hill. Hij leidt een rustige leventje, weliswaar met een knotsgekke medebewoner Spike (Rhys Ifans). Sinds de scheiding van zijn vrouw staat zijn liefdesleven op een laag pitje. Beiden missen ze iets - of iemand - in hun leven. Als Anna's en Williams paden elkaar onverwacht kruisen, is romantiek wel het laatste waaraan ze denken. Of toch? Want in Notting Hill is de liefde onvoorspelbaar.

De troeven van deze film is niet alleen het acteerspel van de acteurs, maar ook het leuke script van Richard Curtis (Four Weddings and a Funeral, Blackadder, Bridget Jones's Diary), die nadien de wereld kon charmeren met het scenario van Love Actually (2003), die tot vervelens toe werd gekopieerd. Ook hier in België trouwens door niemand minder dan Jan Verheyen en zijn ietwat vervelende Zot van A. (2010). In Notting Hill zijn er heel wat grappige momenten, zoals de scene waar William zich voordoet als journalist van 'Horse and Hound' tijdens de persmeeting voor de nieuwe film van Anna Scott. Ook de roommate van William is hilarisch.

Uiteraard is het een formule romcom zoals we er al honderden zijn gemaakt, maar toch blijf je wel aangetrokken door die twee individuen. Ze hebben veel charisma en vullen mekaar goed aan. Het is een film voor jong en oud. Een echte crowdpleaser. Hoewel, misschien eerder een chickflick dan een film voor mannen. Mijn enige puntje van kritiek is dat het vooral komedie is wat de klok slaat, en iets minder romantiek. De romantische scènes zijn niet meteen overtuigend. De muziek van Trevor Jones maakt alles wel weer goed, met gepaste sfeervolle arrangementen. Spijtig genoeg zijn er ook soundtracks die alles verknoeien. Maar goed, het behoort blijkbaar bij het pakket van romantische komedies

Op de blu-ray vinden jullie wat deleted scenes en een making-off van en fameuze time-lapse scène waarin Hugh Grant op een markt doorheen de 4 seizoenen loopt. Tevens ook nog wat filmtips van Hugh Grant. Wie zou dat nu willen missen?