robert carlyle

  • T2 Trainspotting wordt beter dan het origineel

    Pin it!

    Gisteren hebben we de 20th Anniversary Trainspotting (1996) Blu-ray besproken, vandaag bespreken we de sequel, T2 Trainspotting (2017), opnieuw in regie van Danny Boyle. Op 1 maart 2017 is de film bij ons te zien in de bioscoop.

    t2_trainspotting_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Er zijn 20 jaar verstreken. Er is veel veranderd, maar ook veel hetzelfde gebleven. Ex-verslaafde Mark Renton (Ewan McGregor) keert terug naar de enige plaats die hij thuis kan noemen. Zijn oude maten Spud (Ewen Bremner), Sick Boy (Jonny Lee Miller) en Begbie (Robert Carlyle) wachten op zijn komst, maar ook zijn 'oude vrienden' verdriet, verlies, vreugde, wraak, haat, vriendschap, liefde, verlangen, angst, spijt, diacetylmorfine, zelfvernietiging en gevaar, blijken hem op te wachten. Het duurt dan ook niet lang voordat hij in oude gewoontes dreigt te vervallen.

    Met de teaser trailer van de film werden we niet veel wijzer van hoe deze film zou worden, maar wat we wel hadden opgemerkt is dat de kledingstijl precies niet zo zot veel was veranderd als toen. Maar ondertussen is ook de trailer vrijgegeven, en hiermee kunnen we al wat beter de sfeer van de film opsnuiven. De nieuwe verslaving Renton is endorfine, dus is hij verzot op lopen, en het feit dat hij Spud een paar loopschoenen geeft is zowel grappig als lief. T2 Trainspotting lijkt een stuk meer hartverwarmend te zijn in tegenstelling tot de oorspronkelijke film. Maar rekening houdend met het onderwerp en de personages die betrokken zijn, kunnen we ons waarschijnlijk verwachten aan een aantal gruwelijke momenten, geheel in de stijl van Danny Boyle.

    Het is ook leuk om het personage van Diane terug te zien, gespeeld door Kelly Macdonald, die ondertussen ook al een heuse tv-carrière heeft opgebouwd. Het is geleden sinds 1997 dat Ewan McGregor en Danny Boyle nog met elkaar gewerkt hebben, want Ewan vond het niet leuk dat wanneer Danny een groot budget kreeg voor The Beach (2000) hij DiCaprio had gecast in de hoofdrol en niet hem.

    Het is een tijd geleden dat ik het vervolgboek van Irvine Welsh, Porno, heb gelezen, maar ik denk niet dat deze film een adaptatie is van het boek. Er zullen wel een aantal verwijzingen in de film zitten, maar na het zien van de trailer denk ik dat scenarist John Hodge en Irvine er iets nieuws van hebben gemaakt. De auteur liet zelf optekenen dat hij vond dat deze sequel waarschijnlijk zelf beter was dan de eerste film. Het zou een film zijn die de cult status van deze personages zou bevestigen, in een meer episch kader en grootser kader.

     

    *** T2 Trainspotting trailer ***

  • Trainspotting (1996) **** 20th Anniversary Blu-ray recensie

    Pin it!

    Nog een film die Universal binnenkort op Blu-ray zal uitbrengen is Trainspotting (1996) van Danny Boyle gebaseerd op de roman van Irvine Welsh. En het is een 20th Anniversary editie, ook al zijn er niet echt veel extraatjes te rapen. Een ware cultklassieker die nog steeds de tand des tijds kan doorstaan. Het onderwerp van de film is drugs en de gevolgen ervan, maar in tegenstelling tot het gitzwarte Requiem for a Dream (2000) is deze prent buitengewoon grappig (Schotse humor wel te verstaan!) en zeer inventief.

    trainspotting_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Trainspotting vertelt het verhaal van de werkloze Mark Renton (Ewan McGregor) die samen met zijn zogenaamde vrienden het alledaagse leven in Edinburgh kleur probeert te geven. Hun leven bestaat voornamelijk uit bier drinken, uitgaan, drugs en voetballen. Dat is hun manier om de jaren '90 door te komen. Door verschillende gebeurtenissen besluit Mark te kiezen voor een nieuw leven dat hij los van zijn verleden op wil bouwen in Londen. Als één van zijn vroegere vrienden, Begbie (Robert Carlyle), in Edinburgh in moeilijkheden komt, zoekt hij onderdak bij Mark. Wanneer ook Spud (Ewen Bremner), Sick Boy (Jonny Lee Miller) en Tommy (Kevin McKidd) naar Londen komen, lijkt Mark onder de druk van zijn Schotse vriendenclub al snel zijn oude levensgewoontes weer op te pakken.

    Drugs nemen is fout, maar deze film wil niet al te moralistisch uit de hoek komen. Het blijft een dolkomische prent over jonge mensen in de buitenwijken van Edinburgh (ook al werd veel van de film opgenomen in Glasgow). Het gaat niet alleen over druggebruik, maar ook over seks, relaties tussen vrienden, armoede, verantwoordelijkheidszin, escapisme en opgroeien met een uitzichtloze toekomst. Danny Boyle laat ons de vrijheid om zelf een oordeel te vormen over datgene wat we te zien krijgen. Ondertussen verwend de regisseur ons met visueel spektakel, zoals de scène waar McGregor in een wc-pot gaat zwemmen - een shot die achteraf werd geript door Guy Ritchie in Snatch. (2000) - of de scène waar hij wordt overgebracht naar het hospitaal met een zware overdosis.

    Voor wie het boek van Welsh gelezen heeft zal meteen hebben opgemerkt dat het boek zo goed als onverfilmbaar was met zijn aparte point-of-view verhaaltjes geschreven in een aparte stijl. Scenarist John Hodge (Shallow Grave, The Beach) heeft zich zichtbaar uit de naad gewerkt om al die verhalen in een schitterende film te gieten met een logische structuur. Een mooie drugscocktail van humor, tragedie, realisme en fantasie.

    trainspotting_01.jpgtrainspotting_02.jpg

    Toen ik de film voor het eerst zag verstond ik maar half de dialogen ook al is mijn Engels vrij goed. Deze film zie je dus best met ondertitels want het lokale dialect is voor een buitenstaander niet altijd even verstaanbaar. De muziek die gebruikt wordt is dan weer universeel en net zoals een Pulp Fiction (1994), onvergetelijk. Met name de muziek van Iggy Pop blijft nog nazinderen na het zien van de film.

    Het is een low budget film maar het is er niet aan te zien. Het productiebudget lag op iets meer dan 2,5 miljoen dollar maar bracht bijna 10 keer zoveel op met zijn bioscoop-release in de States en nog veel meer met zijn video-release.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 14 januari 2017

     

    *** Trainspotting trailer ***

  • The Beach (2000) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb genoten van The Beach (2000) toen deze in de bioscoop te zien was. Het was twee jaar geleden dat Leonardo DiCaprio zich nat had gemaakt voor Titanic (1997), maar deze keer ging hij het zoeken in meer tropische wateren.

    the_beach_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: In een goedkoop hotelletje in Bangkok maakt de Amerikaanse rugzaktoerist Richard (Leonardo DiCaprio) kennis met Daffy (Robert Carlyle), een dertiger die getekend is door jarenlang druggebruik. Hij beweert dat hij het paradijs op aarde heeft ontdekt. Het is het perfecte strand, ingesloten door steile kliffen en onbereikbaar voor de gewone toeristen. Het is voor hen zelfs verboden terrein. Richard is meteen geïntrigeerd. Hij heeft immers de VS verlaten voor een zoektocht naar de ultieme schoonheid, spanning én gevaar. Diezelfde nacht pleegt Daffy zelfmoord. Als afscheidsgeschenk laat hij Richard een kaart na met de beschrijving naar "The Beach". Samen met het Franse koppel Françoise (Virginie Ledoyen) en Etienne (Guillaume Canet) gaat Richard het ultieme avontuur aan. Tijdens hun tocht moeten ze alle drie hun grenzen verleggen en het grote gevaar trotseren.

    The Beach is gebaseerd op de cultroman van Alex Garland, die later de geweldige sci-fi thriller Sunshine (2007), ook al geregisseerd door Danny Boyle. De ster van de fim is Leo, en in die periode was hij zelfs meer een God dan gewoon maar een filmster. Zijn naam op een affiche zou volstaan om een horde tienermeisjes naar de bioscoop te trekken. In die periode kreeg hij zelfs de rol aangeboden in American Psycho (2000), maar hij vond het nogal vroeg om zijn imago zo drastisch over een andere boeg te gooien. En achteraf bekeken had hij gelijk. Anderzijds kreeg hij ook de rol van The Talented Mr. Ripley (1999) aangeboden, maar uiteindelijk koos hij voor de Danny Boyle film.

    Eigenlijk is The Beach geen feelgood film, verre van, ook al lijkt het er wel op met de muziek van Leftfield, All Saints, Sugar Ray, Blur, Faithless en Moby. Di Caprio speelt eigenlijk niet zo'n goedaardige rol en de conflicten in de film zijn vaak hard. Zo hebben we een scene waarin een bewoner van het eiland door een haai wordt gebeten. Een verschrikkelijke gebeurtenis die heel wat masker doet vallen binnen de groep. En dat is er de aanvaring met een drugskartel die een deel van het eiland exploiteren voor het kweken van marihuana.

    the_beach_1999_blu-ray_pic02.jpgthe_beach_1999_blu-ray_pic01.jpg

    Is de utopie levensvatbaar? Dit is de vraag die de auteur zich stelt. En als je al een utopisch leventje leidt met strandspelen, watersport, visvangst en 's avonds samenhokken met de vrienden onder één grote tent, ga je dan blind worden voor alle negativiteit, laat staan de nuchtere realiteit. Wat begint als een soort Club Med toestand, begint al snel te lijken op een sekte met een geflipte goeroe aan het hoofd, genaamd Sal (Tilda Swinton).

    Het rustgevende van het eiland en de hectische decadentie van de stad wordt op een grandioze manier in beeld gezet door Darius Khondji, ook al lijkt zijn sterkte meer te liggen in meer sombere dramafilms (Se7en, The Ninth Gate, In Dreams, The Immigrant). Het enige puntje van kritiek is het script, die halverwege toch wat in elkaar begint te vallen. Het probleem zit hem een beetje in het feit dat alle aandacht naar DiCaprio gaat in plaats van naar de nevenpersonages. Bijgevolg ontstaat er een grote leegte en hebben alle nevenpersonages weinig impact op het gebeuren. Ledoyen en Canet lopen er eigenlijk bij voor spek en bonen. Het is een soort Lord of the Flies maar dan minder diepgaand. Toch is Leo perfect gecast voor de rol en is hij wel diegene die ervoor zorgt dat de film niet compleet ontspoort.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 11 februari 2015

     

    *** The Beach trailer ***

  • 24 Redemption in Afrika

    Pin it!

    Na de grote malaise van het 6de seizoen stort het "24" zich met volle overtuiging in een nieuwe dag, met als toetje een bijna 90 minuten lange proloog, genaamd 24: Redemption (2008).

    24,redemption,sean callery,blood diamond,proloog,kiefer sutherland

    Je kunt bijna spreken van een film, hoewel alles wel aanvoelt als een typische aflevering met de tijdklok en de splitscreens. Toch is het allemaal net dat tikkeltje ambitieuzer met een shoot in Afrika, waar we Jack Bauer zien die het leven van onschuldige jongeren wil redden én Washington waar er opnieuw misdadige spelletjes worden gespeeld op het hoogste niveau. En misschien een beetje tot spijt van de makers heeft Hilary Clinton de verkiezingen niet gewonnen, want zij hebben in ieder geval wel gekozen voor een vrouwelijke president.

    Korte inhoud: De film vindt in real time plaats tussen 3 en 5 uur 's middags op een dag in 2017, waarop de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten, Allison Taylor, haar ambtseed aflegt. Tegelijkertijd vindt er in het fictieve Afrikaanse land Sangala een militaire staatsgreep plaats. Hiervoor hebben de rebellen kindsoldaten nodig, die ze uit de Sangalese school van Carl Benton willen halen. Ondertussen is Jack Bauer de hele wereld overgereisd om zijn arrestatiebevel te ontvluchten (in verband met de opheffing van CTU en de bijbehorende rechterlijke vervolgingen) en is hij aanbeland bij de school van Benton, waar hij juist op het moment van de staatsgreep naar elders wil vertrekken. Jack Bauer besluit om met zijn vriend Benton de kinderen te redden.

    24: Redemption ontpopt zich dan ook tot een zeer aangrijpende en spannende episode met veel bekende koppen, waaronder Jon Voight en Robert Carlyle. Huiscomponist van "24" Sean Callery heeft voor deze gelegenheid ook een bangelijke score geschreven. Voor de serie moest de componist de klus klaren synthesizers en elektronische muziek. Maar gezien het productiebudget voor 24: Redemption groter was, kreeg Callery ook de mogelijkheid om de grote muziekartillerie uit de kast te halen, wat resulteert in een soundtrack die zijn weerga niet kent. Het zijn deze keer de Afrikaanse percussie die de bovenhand krijgen op de elektronische muziek die we gewend zijn, ditalles met een emotioneel strijkersarrangement en een koor. Het is een score die gerust naast Blood Diamond (2006) mag staan van componist James Newton Howard.

    Laten we hopen dat Sean Callery deze stijl kan aanhouden voor de nieuwe aankomende serie van "24", seizoen 7. Uiteraard zal er minder geld worden uitgegeven voor de 24 episodes, maar misschien kan Sean zijn arragement nog gaan verwerken in de diverse episodes. We zullen het in januari 2009 wel horen.